장음표시 사용
241쪽
Caesaris de Ducibus civis Brixiani. Tempora qui quondam pinxit variantia , fraudet
Et venantis equos concinit, arma , canes.
Atque refert vatem SmFrnaeum carmine ; sed se Calliope dictet praelia, regna, duces,mum leve par fuerit scribens , majoribus uso Lodei oe a ne idos, Iliadosque parens. Ergo cane heroas, iuvenum raris me, solus Cum posse priscis aequiparare sono .
VIII. In citata Taygeti Collectione post Caesarer a Duchum , & Nicolaum Siccum , de quinus modo d: i-chum est , subsequitur illico Andreas Mutius Brixia nus . Epigramma ad Dominicum Bollanum Brixi. EEpiscopum versibus Mutii in ea Collectione allatis ini tium praebet, mox legitur duplex Ode ad Mariun x Trussum , deinde Hendecasyllabon ad Blasium Spon giam Presbyterum , sequuntur postea aliquot Epigram
mala, inter quae bina adversus P.Franciscum Spinulam. Ad P. Franciscum Spinulam. Nasuti qaidam te dicunt esse poetam, Derident te omnes, Spinula, qui hoc faciunt. iTu tamen ut verum fimplex admittis honorem,
Si factus non es , fabula vis feri.
Ad eundem. Spinula, Tarietὰ tu damnas carmina vatis,
Et st qua in lucem nostra Minerva dedit Ad Phoebum oe Musas te cogimur appellare,
Nam De iudicis , quod facis , ipse facis:
Ni post sudicium ui 1 in pace quietus, Dicemus nimia te furere inuidia.
Spinulae hujus mentionem fecimus agentes de Rapicii in Psalmos Paraphrasi, eamque a quibusdam, & inprimis a Paulo Mutio Brixiano laudatam diximus. At Andreas Mutius, Io. Antonius Taygetus, aliique non pauci Diuit os by Coral
242쪽
pauci, tam eam Paraphrasin, quam universam Spinulae versificationem valde improbarunt . Adversarios suos
nominat, & carpit ipse Spinula pluribus locis, praesertim in Ode ad Hieronymum Hugonium Iurisconsultum Brixianum , & in Satyra de Itinere suo. Prior ita incipit:
Mordear opprobriis fasis , me, candide compar,
Robertus amens vessicet, Tarieta oe laceret cimex, ct Bulla Lumati Conviva rodat persi, Mutius obliquis oculis mea fimet ineptus, Morsu oe venenet commoda: Men' moveant isti, plures aliique , calbedras Plorare conascentium suos inter jubeo, numerum, consumere natos Fruges, sexi ct munera δ
Initium veto Satyrae de Itinere suo hujusmodi est:
Finibur egresum patriis me misia dives Moenibus excepit, Corraro praeside Paulo, Tulli ubi nobilibus nume Ua solvimina ad annum Ex sui. Prosper sapiens, Hierondimus Hvo, Atque propinquus Eques Marius, Marcellus, ct ipse
Hugo, meae vitae patres. Divique fuerunt: Sordidus obliquis oculis ubi Mutiu3 , ct me Tanetus charta cimex sesere cacata.
Thuanum Spinulae hujus in Psalmos Paraphrasia quodammodo Flaminii illi aequiparasse, ipsum vero& alios indictam prorsus reliquisse Iovitae Rapicii Paraphrasin , superius mirati sumus; modo Lectorem m nemus , in Londinensi Editione Historiarum Thuanian. ITI 3. inter Variantes lectiones adnotari, verba illa,c Franciscum Spinulam suo exemplo ad eandem poetica laudem invitaῬit, in aliquibus Editionibus desiderari. F f L IX. Αu-
243쪽
IX. Augusti Coccejani, Brixiani Poetae, nomen non ex sola nobis Taygeti Collectione innotescit, sed aliunde etiam, ac praesertim ex Pauli Jovii Elogiorum v lumine, quum in eorum censu referatur, qui ea Elogia elegantibus versibus vel illustrarunt, vel ornarunt. Imo vero horum veluti princeps Coccejanus ea de
causa dici potest, quod in Romulum, qui primus in
Jovii Elogiis comparet, ejus carmen legatur. Aquin Coccejani Brixienses.
Heroes, animae illustres, atque incidita Martis Infanientis pignora, AEternis properat Iovius quae tradere chartis, Ut clara vivant posterii: Equo ferte animo fl primos carpsit honores, SMesque primas Romulus: Qui gentis aetherio ducens e sanguine, terris Semen d orum sta serit: Terrarum sate dominam construxerit Urbem Stiperbi ad nndas obridis: Regnatorem Orbis poptilum formaverit armis, Almaeque pacit artibus: Cumque omne, hominum meritis stiperisset bonores Migrarit in Caelum Deus.
Carminibus aliis Coccejani, quae ad Jovii Elogia i guntur, omissis, allatum in Taygeti Collectione re
citabo ; in quo duo funera illustris Chisioliae familiae, patrix scilicet, & filii Poeta deplorat.
o Mellae vaga flumina, O fontes vitrei, qui tremulo pede
Altae moenia Brixiae, rosque altatris, currite, currite Exundantibus alveis Per
244쪽
Per DIas segetes, culta per aequora Camporum, ct lacomabilem Fortunam egregii sanguinis, ct rimus
Antiquae Chistoliae Undis, ct lacomis flete rigantibus. Nunc quisquis duo funera
Deplorans, miseros ingeminet modos; Pistrem scilicet optimμm . . Et pulchram ,bolem magnanimi viri, Et Alci a patria procul Florentem puerum, vasta frientiae Dum juris maria impiger Adsersis Zypbris nauta novus secat:
ualis risuvii in jugis, Aut in Pau*ipi vertice floriri,
Liber magne, tibi sacro, Ardua vitis amans scandere populos, Difundit virides comas, Gaudet tergeminos spargere palmites s Sie ille ad patriae', ct patris . Nomen, nobilium sic equitum ad decus V evectus, ct aurea Lucratus solidae praemia gloriae, Dum legatus ad Adri
Patres, pro patria mittitur eloquens; Et dum pro miseris rei
Mussit dura nimis pectora Pudicum. Ex hoc stipite tam probus Surgebat juvenis , dulcia pignora Felicis patriae . nisi
obsta et soperum frma necessias,
uae coeli ut vacuas domos Impleret, lepidum cum patre liberum, Lugentis patriae decus, Hoc rapitim merita ad odera transulit.
Jacobus Boniadius in Epistrila superi is citata ad Fortunatum Martinengum, cui tuain de Benacensi Academia
245쪽
demia instituenda desiderium aperit, meminit Iacobi Chisiolae , de quo audivisse se scribit, praeter animum
generosum, scientia quoque, & virtute mirum in m dum excellere. Quanti faceret M. Antonius Flaminius Coccejani nostri in re Poetica judicium, palam fit ex hendecasyllabis , qui leguntur in libello Flaminii carmina
complectente, non illo quidem, cujus supra menti nem fecimus, Venetiis edito an. 1 3 8. sed alio ibidem edito an . I 3 1 8. ubi nimirum versus aliquot Flaminii in priore minime impressi reperiuntur.
Ad Augustum Cocedanum. Sic te, eandide amice , nullus unquam
Coelesti Sopbiae, patrique Phoebo Pobfit carior ese, dic amabo, Num Oere mihi dixit Hadrianus, Te describere , quicquid ipse ludo Molli carmine per iocum , atque risum. Hoc tu s facis , O nimis beatam
Musam Flaminii, graves , protervi, Mordaces , critici venena dentis Vestri nil metuo , quod approbarit Augustus meus , id probent, necesse est, Et Phoebus pater, ct novem Camaenae.
X. Joannis Antonii Taygeti , vestigiis , quod jam
facere coepimus, insistentes, ad quinque Brixianos Vates deducimur, hisque tantum nominatis ad sextum ,. cui paululum immorandum,illico transibimus. Sunt autem Io. Angelus Taygetus , Paulus Baratius, Ugolinus P Iatius senior , Simon Angelus Suspirius, Bigardus Comnelius . Qui eos excipit Calemerius Balneacattus, nec ipse ob bina Epigrammata a Taygeto recitata peculi Ii Diqitiam by Corale
246쪽
ri mentione dignus Videretur , nisi aliunde etiam ipse nobis innotesceret. Elegans ejus Hendecasyllabon Brixianae, quam ad manus nabeo, Marulli carminum Editioni adjunctum , reperitur , quo cultissimi illius Poetae partes se suscepisse demonstrat adversus aliorum in eundem maledicas obtrectationes . Michaeli Ta chaniolae Marullo Constantinopolitano tantam cum Politiano intercessisse inimicitiam, ut modestiae fines omnes excesserit, ex utriusque Scriptis Palam constat. Carmina, quibus Politianus Mabilio insultavit, de ea. quibus Marullus Ecnomum momordit, ad eas simultates spectare, valde probabile est, licet aliqui de hoe dubitent. De earum simultatum causis aliae aliorum sunt conjecturae. Politianum studio gentis suae abreptum, universo gregi doctorum Graecorum, in Italia tunc hospitantium , exitiale bellum inferentem , calamum propterea in Marullum acuisse , haud aegre quis sibi persuadeat. Tantas iras Deum Amorem praeterea inflammasse, nuperus Scriptor conjectavit. In Marullum acerrime etiam invectus est Iul. Caesar Scaliger Poetic. lib. s. eum hisce coloribus pingens: Murullus totus durus , morosius, aliorum obtrectator, sui admira- ιον simul, ω dimens . Anxius enim quo dicat modo, bueret negotiosus, omnino iuvenuctus. Α partibus Marulli steterunt Bartholomaeus Scala, Petrus Crinitus, Actius Sincerus Sanna Zarius, quos tamen, seu odio in Politianum , seu amori in Marullum nimis indulsisse, plures existimant. Brixiana, de qua loquimur, Editio praeter Georgium Anselmum Parmentem , Iovianum Pontanum , etiam Callem
247쪽
rium Balneacatium Brixianum iisdem adjungit, quem certe de partium studio in iis rixis inter Marullum,&Politianum nemo accusabit. En Balneacatii Hendeca syllabori.
Cillenierit Balneacarti Brixiani in Marullum Carmen. uid nunc Ebsiis agit Manilius, Qui o no Jene dolestis canebat Permessi ad latices saeros p canitne Tecum, blande Tibulis 3 tectim, Alumne Sulmonis gelidi ρ oe, Catulle, tectim nit, ter lepidos jocosique promit ΘUna ct puniceam rosam , albicansque Carpit ΓΓum. amaracumque odoram δμυ ct allicit, ct moratur illum Vultu Leti οδ Eequis in vireta Illa gratior ivit a rrecentis Annise his erat omnitim in labellis Doritorum , o satis, ct super beata Tam claro hospite, oe incidito v reta.
Ad calcem pariter Centuriae Epistolic. Quaest. Marini Becichemi affertur Cali merii noliti carmen de ejusdem reditu ad urbem Brixiae, atque ita incipit:
Nunc nunc e Venettim Marinus oris Clarae moenia Brixia resis,
O lucem niveam , o diem beatum sDoctae conspicio Patrem juventae, Et charam premo dexteram, fruorque Gratis colloquiis , quibus dolores, Menti quos dederat meae ex recesu, Disicedunt procul. I puer, sonoram Huc affer C tharam, libet Marinum His ad Odera versibus referre.
Ejusdem Calim erit spigramma praefigitur Operi P. Pauli Vergerii de ingenuis moribus edito Brixiae per
248쪽
Ludovicum Britannicum an. I 12 8. una cum aliis S. Baiasilii, S. Hieronymi, Xenophontis, & Plutarchi ad idem
argumentum pertinentibus Scriptis. Ioannem Baptillam Benivolum, Brixianum, qui omnia in eo libello com prehensa recognovit, Balneacatius in hunc modum commendavit: Calimerius Bunacatus Io. Baptisse BenivoIo.
Optarem bifidi tetigisse cacumina montis, Et caput Aoniis immaduisse Oadis. Nunc te nunc canerem, nec me, Baptista, pigeret, D decus, or laudes solvere Dela tuas. uis mage cirratae Astus discenda eatervae Tradere R quis turpem pellere barbariem e formes veterum facies in lucida membra , Et bene distinctam vertis in emiem . Castigas, auges, resectar, Latisque decori Das , quae judicio snt placitura virum. Perge, precor , libros sic ilustrare , supellex AEterni causam nominis ista dabit.
Aliam eorundem opusculorum Editionem Florentiae per Franciscum Dinum emissam exornat ad calcem voluminis Epistola Joannis Calphurnii nostri ad Lectorem , cujus initium : Habes, optime Lector te enim
appello, qui jam pater esse tus) quemadmodum liberos tuos oe diligenter educare, oe praeesaris disciplicinis , ae moriabus instituere possis . Auctores autem , quibus baec continentur , bujusmodi sunt, ut, quidquid dixerint , fere pro lege bubendum sit.
XI. Joannes Marius Matius, de quo non semel superius dictum est , ut Brixianis Poetis accenseatur, facit non solum ejus carmen ad Bologninum Bologni-neum , quod in Taygeti Collectione recitatur, sed alio
249쪽
rum ejus carminum collectio, quam reperio in libello Alexandriae edito an. 1378. Ex eo quosdam primum hendecasyllabos , dein heroicos versus recitabo, qui& Poeticam Matii venam, & una simul aliquid ad Uitat ejus historiam pertinens, nos doceant.
Ad Sodales. Nami, veteres mei patroni, Alenae, veteres mei sodales,
Pars vitae altera, Martinerae, nostrae. Et Sicce, Ausoniae decus Camaenae, Vosque, o Pieridum sacrae coronae,
Corneli, Captaneu, Metelle, Pasiae, Muti, Albine, Roberte, tuque Porci, OBOAgnine, mei sacri sodales,
Praedulces animae, mei lepores,
Cuncti una Hendecaldillabi salute Et Disere diu, ct diu valete.
Ecquid de patria meo doletis Discessu e atque alias eunti in ora Mente estis comites, ct arZM amorer Me certe validi premunt dolores, Atque implent calidis sinus ocelli Flentes lacomulis, quod hinc in urbes A vobis alias procul recedam, Et dateis patriae lacus relinquam, Glebas Coenomanum assatim rigantes. Nec vestras valeo sodalitater, Tuo, o Cecropi, melle dulciores, Complexusque tuos, laresque amatos, Mater Brixia, linquere , absque mole Multa tristitiae . Scio, doletis Et vos, ct graviter mei feretis Vos destrium; attamen levabunt
Curam, moestitiamque commeantes Citro, ultroque frequentium tabellae Musarum. Marium novae saluus -
250쪽
A uobis, Mariι novae salute3, Vos esse in nimio fab negare in villo Mi notus nequeo9 haud sinent dolore oo primis animique , mutuisur Cordis certa fides abe se longe Omnes maestitias jubebit, atque Securo citharam ferire plectro Cantantem patrii Olii Napaeas.
Hinnitus sed enim vocant equorum, Pilentia ad ianuam morantur . Ergo Praedulces animae, mei lepore1, Praedulces animae , mei sodales,
Cuncti una Hendecasellabi salute Et DIOete diu, ct diu valete. Monachis Besti.
Nulla usquam extremae tanta es injuria terrσs Aut tanta est usquam caeli inclementia, moressus queat immutare bonos, hominumque proborum Deterat ingenium. rectoque a limite flectat. Non illaudatum fecit Nilotica tessus Borim, nec te mensis apponere divum Humanas pepulere dapes Euxina, secaon,
Littora, quo nati ferent fera busta perempti Numina, ct urserum stimularet terga Bootes . Natura , o mores bruti fecere scelestos. Ecce inter fisas, inter deserta ferarum. Atque inter gelidi praerupta juga Apennini Quam blandos hominum morer, ct dulcia quanis Hospitia experi; sumus e hic me caesiis vita Insignes Monacri, Iudiisque, ct moribus almis Florentes, Oultu sic excepere sereno Hospitem, ut Arsacides melius tractarier usqua Non queat, aut vani Caesar dominator Iberi. Si se a mnias premerent vestigia terras, Aut Antbropopbagum si calcaretis arenas, Hie subito foedos Dominum mitescere more1 Conspiciam, subitoque feram vanescere vitam a GgL Natu