장음표시 사용
81쪽
ipsa lite petrificata visa est, quin tarnen anima oliud pateretur, et quia nullus vervus ex illa glaiulula protenditur.
DE ANIMAE CUM CORPORA COMMERCIO 467. Ast si anima spiritualis in humano eorpore a Deo creata est, atque in medio cerebri sedet, in quo in corpus
ipsum suas exercet actiones; quonam nodo, quonam nexu, quanam unione eum corpore copulatur 3 Ipsa nequit per cox-Pus vagari. neque suo arbiti io tu corpus ingredi, aut corpus deserere, licet in corpus agat, atque extra corpus in corpore modo huc, modo illuc pergat. In eorpore sedet quasi captius; sed sedet voluptate sua; sed haud eoaela aliqua vi exterua, sed et cupiens ibi sedere sedet contenta suo loco ἔ sedet seu tiens se, sentiens corpus suum; sedet suanx sedem Mutiens. mores per nares, coloreS per oculos, sonos Per aures, Sapo res per palatum et linguam , si igus et calorem per laclum sentit ue sentit mulationes quascumque , quae In corpore fiunt ex Externis causis , et saepe etiam ex causis in ternis; sentit illico, ei absque lem potis intervallo lias mulationes; sentit et aut laetatur, aut tristatur S. 375.). Ast ulterius Progredituri ipsa servore suo, suoque aestu sanguinem et seretolum corpus excitat, accendit, exstimulat; ad suum nutu inmo et quasdam corporis Partes, quae ipsius libito in motu Saepe durant, aut a motu cessant. Si aliunde quam a cor store anima tristatur, aut laetatur, corpus ipsum hebetatur, vel vegetum ex adit, et in vultu sta lini animae tristiliae, aut maestitiae argumenta non indubia praebet. Cum navis a fluctibus
commovetur, naula turbatur; cum uauta navem movet, navis agitatur. Hoc inter anima in et eorpus experimur, licet arctius, quam nauta navi, anima corpori eo puletur. Haec omnia cu iusque docet experientia, et patet ex dictis i. 366. et seqq λά68. Haec certe aliquam esse connexionem animalia inter et corpus demonstrant; non enim anima filia actione cor pus afficeret, neque corporis evolutiones anima sectaretur, nisi inter se aliquo necterentur inculo. Haec mutua connexio . mutuaque de Pendentia aut realis est, si anima in corpus. et corpus in animam reapse agat; aut VParens, Si
harmonice quidem agant anima, et corpus; sed altera in alterum, et alterum iu alteram haud realiter operetur. Disiligori le
82쪽
669. Ad bane vero mutuam explicandam utriusque subinstantiae dependentiam plures inventae sunt hypoti iesus. Hae
autem hypo illeses, ut loco principii inservire possent S. 233. ,
rationem asserre debent, cur ex mutatio uibus, quae ab corinporeis objectis tu organa sensoria sunt, respondentes Eoium dem objectorum ideae oriantur in auima, et cur ad nutum animae motus respondentes in corpore prosiciscantur. Naiu eum
haec phaenomena conlinuo experiamur S. 467- ), ipsorum explicandorum ratio reddatur Oportet, ut simul mutua, quam innuimus S. ί68 -), dependentia, vel connexio intimius u
170. Iam vero illa, quaecumque ea sit, mira animae Et corporis consensio, qua sit, ut certis in corpore molionibus
cellae in anima respondeant sensationes, et certis animae v litionibus certae etiam coexistant in corro te molioues, Commercium inter animam et corpus vocitatur. Mira connexio,
quae ab altiori adorandi auctoris imperio est repetenda l uinque hac super re existunt philosopho luna Systemala. Belinquimus enim hie illorum opinionem, qui hanc de coin- meacio animae et corporis quaestionem , vε luti inanem , et
halitem reputantes, despeelui habent. Nihil moramur eorum sententiam, qui cum abs. Val perga de Caluso Arinc. Ahil.hs ste mala explicanda nullam lucem dare Possi', docent, quia de Iacto primitiseo agitur, et facta primiti a nequeunt exinplicari, siculi illae abbas pulat, ut refert Bonelli. Primum itaque est v siem a physici influxus, in quo
ponitur, antinam esse IOImam corroris, ideoque ipsam, veluti pisule Rixinc ψium, in corpus agere, et corytis in nul-mam. Aristotelici aliqui vero dixeruiit elati talem quamdam ex corpore transire in animam, in eaque viritualem evadere; et ex anima in corpus transfundi, et tu eo reddi materialem ; alii autem aes limarunt, animam vi sua motrico tu corpore Ieapse mulationes, et eorpus vi sua reapse in anima sensationes esse re. Plinii rigidi, alii mitiores Insu- cionistae dicuntur. Pitiuam opinionem scholasti ei veteres, et Iacquier inter recentes, propugnarunt; Secundam Fero Sententiam omnes sere ieceratiores philosophi defendunt. Nee desunt , qui animam quidem agere in corpus, sed non corpus in animam docuerunt ; uli prae ceteris S lablius, Montglia, Carolus Vitalis. Secunda opinio est Platonis, qui animam praeesSe cor- Pori opinatus est, uti naulam novi, equitem v lvo, Hum Pn m rati nexu inter se copulari: animam PIOinde suo corporeuli,
83쪽
tamquam instrumento; corpusque vitam, et sensum ab anima xecipere, ope iuediae animae, quam sensitisam vocarunt Platonici. Tertia est opinio Joannis Leelere, qui ira sua Buliote-que choisse in docuit, quoddam existere in nobis ens vivens, fictum mediatorem Plasticiam nec omnino spiritualem , nec omnino materialem, cujus ministerio motus efficiuntur ineorpore ad animae nutum, et sensationes in anima corporis motuum occasione. Banc genteuliam amplexi sunt Cud or-llius, et Acher mann. Quarta opinio est illorum, qui causas occasionales de sen- doni, quique ponunt, nec animam in corpus, nec corpus in animam re ipsa agere; sed Deum, qui semPer adsistit. emiea
citer motus in corpore produeere occasione volitionum animae, sensationes vero in anima occasione motuum corpo iis
Hoc systema ad in θnit Malebrane hius, qui hac in re haud secutus est Cartesium , qui longe diversam sorsaci tenuit sententiam sS. 15. not.). occasionalistae in duas divisi sunt sententias, oleti proinde aliqui rigidioimi, at i rigidiores volbenigni S. 3ά6.). illi etiam animas vim, unoque libertatem
tollunt; isti vero auimae saltem vim volendi tribuunt, alqu eonfiὲentur, animae voliti ouom Deo occasionem prael ere eo pus harmonice movendi i S. ibid.). IIoe systema in secundo sensu acceptum seculi sunt Para-du-Phanias, Ρ. Frisius, Carolus Vitalis, Cordemia, Sturmius, Gerdit, auctor Philosophiae Lugdunensis, De Martiis, Bouvier, et etiam noster Od ardos Dei Giudice in altera editione suae Phil. Ecleelieae. Quinta opinio dicitur systema harmoniae praestabili- eae, in quo corpus et unima, veluti duo automata supponuntur; nam ponit; l. animam suas sibi ideas vi sua cudere, volitionesque efficere, nullo habito respectis ad eorpus, atques talum mimae antecedentem consequentis, serie nunquam interrupta, rationem sufficientem continere; 2. corpus pariter viribus suis motus quos uinque ossicere, et ism serie numquam interrupta, nulla habita ad animam relatione, atque rursus statum antecedentem consequentis rationem sufficiente in
includere; 3. Deum inter possibilia illud elegisse et praestitisse cuivis animae corpus, quod effecturum motus certae animae sensatiouibus, et volitionibus harmonice respondentes praevidit. Hoc suste ina consecti Leibnitius; sed illus ira
runt quam maxime Nolfius, Uulfingorus, Thum migius. Me jerus; harmoniam vero quaesitam nuinquam invenere Vi- Diqitiam by Corale
84쪽
de Storebr μγch. p. 2. in tot. secl. 2, Del Giudice Pych. se l. 2. c. 2, uas trotini l. l. c. 2. ar. 3. 4. 5.)47l. Haec ipsa opinamenta satis demonstra di me illimum esse animam inter et corpus commercium explicare. Homo est sibi mirabilissimum naturae obiectum, et aenigma nequit enim concipere, quid eorpus sit, et multo minus quid sit spiritus, multoque etiam minus, quomodo corpus spiritui copulari possit; attamen hic est homo Paschal. Penues par. l. art. 6. n. 26.). Verum Phaenomena sectantes, esse libusque mutuae uti ionis adhaerentes, aliquid probabilius nos
dicturos speramus. Antequam tamen nostram stat Hamus seu-
lentiam, prae oculis volumus teneri. non in omnibus anima vel eorporis mutationibus supponi commercium. Altera su stantia in alteram agens limitibuq eoarctatur. Nam sanguini ei re uitio, variae lium Oris secretiones, trauspiratio, leges, quibus reguntur Organa sensoria, quBeque ex partium mecha
nismo exsurgunt, a libertate animae haud dependent. Nequo ipsa valet suum corpus in altum attollere, neque ab Effraeni ventorum, turbinum, numinis vi illud servare. Pari modo neque dependent a corporis viribus animos simplicitas, ejusque quaecumque iacuitates, quae auimae adhaerent. Ex quo Patet, animam et corpus esse qMid unum, licet duae sint suta flantiae. Sunt enim quid unum, quia amice conspirant, unumque efformant hominem, individuum unum operans, unam naturam, unamque personam. Ast duae sunt substantiae in-eompletae, habentes attributa quaedam unicuique propria. Quapropter nullum explicata di commercium systema probata- dum est, nisi hominem unam personam in duabus naturis diversis sed conjunctis admittat, et complectatur. 172. Biseo positis, dicimus animam rea se tu comus agere, et corρω mere in animam, seu probabile admodum est physici influxus s3stema juxta mitiores acceptum S. 470ὶ. Siquidem i. hoc systema uullam praesesert repugnantiam ,
neque ex Parte an imae, neque ex Parte corporis, neque ex Par te phaenomenorum. Non ex parte animae, quae ae liva substantia est g. 369. , ideoque agere potest, et quidem in corpus,
atque objecta materialia S. 667.); non enim est necesse, ut obiecta tangat tactu physico, cum Sumeiat, ut motum tantum communicet. Hoc porro non repugnat, uti non repugnat, Deum Creasse, conservare, movere materiam, licet spiritus i Ile sit. Non ex parte eorporis, quia corpus in limc Ustemate non tangit animam, quod profecto pugnaret; sed dumtaxat moli-hus suis Occasio est, cor anima objecta exierua, et etiam ipsi
85쪽
eorpori sentiat Interna, ac percipiat s. 365ὶ, quod proseeto
nullam involvit pugnam. Nou ex parte Phaenomenorum, quia
Phaenomena, quae continuo experimur, potius hoc commen dant systema, quia moustrant, reapse animam in corpus, et corpus tu animam agere sq. ά67. . 2. Hoc systemate ratio redditur, cur hominibus persuasum sit, reapse animam movere coi Pus, atque corpus reapse animam determinare ad suas eliciendas sensationes; discrimen adesse inter actiones pure mechanicas, et voluntarias; rationem sufficientem aliquarum inanirna sensationum esse in corpore, et aliquarum corporis motiouum in antina; animam simul et corpus viribus suis concurrere in actionibus, quae praemium, poenam ve merentur. 3. Illa censenda est alicujus effectus causa, qua posita vel Sublata, aucta vel imminuta, ipso effectus constanter ponitur vel
tollitur, ausetur vel imminuitur s*. 353,. Hoc nec ipse negat Volsius, qui Ontol. S. 129. sch.ὶ statuit: quo Posito, aliqtitamnitur, istud ejus ratio sufficiens est. Sed posita vel ablata, aucta vel imminuta volitione in anima, constanter in corpore ponitur, vel tollitur; augetur, vel minuitur motio, si tamen corpus sanum est S. 372. n. 8.ὶ; et posita vel ablata, aueta vel imminuta motione in organa sensoria, si valida sunt.
aliisque requisitis comitantur ij. 2l2.3, atque anima in aliud non sit raeta S. 370. n. 7.), ponitur vel tollitur, augetur, vel
minuitur in anima sensatio; uli experientia cujusque docet.
Neque hoe negat Wolfius, qui iri . rat. l. 3. S. 538.ὶ asserit tantam esse inter animam et corpus conspirationem , ratri anima sei sua produceret motus Moluntarios in corPOre, et comus Mi sua Produceret Aerceρtiones rerum sensibilium in anima. Ergo causa motionis in corpore est animae volitio, et eausa sensationis in anima est corporis motio. Sed hoc est
stema inlluxus physici s. ά70.). ά. Certum est animam
corpori copulari strictiori nexu, quam eques equo nititur, aut civis in urbe est, aut corpus in loco, aut instrumentum in manu artificis, quia hujusmodi unio nec unum hominem constitueret S. 471ὶ, uti non sunt unum ens eques et equusῆ nee actiones hominis forent humanae, sed aut corporis, aut animae, uti sunt equitis actiones equitis, et equi illae equi. Sed hic nexus strictior nequit intelligi, nisi ponatur, animam in corpus, et corpus in animam agere. 5. Si anima in corpus Don ageret, alque corpus in animam; ecquid exquisita illa, et artificiosa oculorum, aurium, aliorumque Setasuum conforma- Dissiligod b, C
86쪽
tio Undenam tam amurata proportio inter organorum per sectionem, et idearum claritatem in animar Haec forent mr fle.
ria in mysteriis Storch. S. 177. 2. 473. Neque te moveat, intelligi non posse, quomodo anima, quae spiritus est, agat in corpus, quod est materia. Nam aliud est nescire modum, quo utraque agat haec substantia, et aliud non agere. Illud confitemur, hoc negamus. Neque enim scimus, quomodo Deus agat tu corpora, et tamen hoe certissimum habemus.17ά. Diximus juxta mitiores influxionistas nos de senis dere hoc systema sq. ί72): uam illa entitas, quam admis runt rigidiores S. K70.), neque intelligi potest, quia sciri nequit, quomodo modo viritualisetur, modo materialisetur, neque est uecessaria, quia eadem ratio est et ipsam confitendi,
et physicum admittendi influxum. ἶ75. Neque hie moramur ita refutanda Platonig opinione S. ά70.ὶ. Nam gratuite prorsus asseritur illa anima media,
et unionem aufert, quae inter animam esse debet et corpus , ά7l.), et quomodo anima rationalis super sensitivam ageret, intelligendum adhuc remaneret.
176. Quid autem dieemus de illo mediatore plastico, quem Leelem propugnavit S. 170. 3 ipsum est ex amphi-hiorum genere, atque duplicem naturam reserens, se ipsum interimit; nullum enim est medium inter extensam et in ex tensa in substantiam. Si neque Spiritus est, neque materia, chia maera est; si et spiritus et materia est, est contradictio.. ά77. Θstema oero causarum occasionalium *.670. baiarum est. Nam l. nititur salsa hypothesi , ereaturas vi aetiva destitui S. 3ά6.). 2. In hoc systemate omnes, an aliquae animae modificationes a Deo produeuntur3 Si omnes, nulla foret libertas; et reddi ratio non posset, cur, destrueto uno organo sensorio, non habeantur sensationes illi relativae; si aliquae,
eur non hoc advertamus t cur potius experimur, nostro Br-hilrio volitiones ponere, ac ipsarum ope in corpus motu 1 excitare 3 3. Hoc systema omnem tollit mutuam connexionem animam inter et corpus; nulla enim connexio esset inter duo horologia, quorum unius motus Oocasione artifex in altero motum ciere L Quare homo non esset unum ens, una persona,
unus operans S. ά7l. ; sed duo entia; ideoque hoc ustema non loquitur de homine naturae, sed imaginario. 4. Indignum philosopho est ad Deum confugere, ipsumque auel rem actionum in anima, et corpore iacere, cum causa potius naturalis quaerenda sit, ac ab ipsa ratio repeteuda: magna Disitiam by Cooste
87쪽
stultitia est earum rerum Deos facere esse tores, causas rerum non quaerere, ait Tullius De uat. deor. I. i. c. 26. 3ά78. Sed et si tema harmoniae praestahilleae falsum est. Siquidem l . destruit, non explicat commereium animam inter et coi pus nulla enim connexio daretur inter duo hor logia ita ab artifice affabre facta, atque praestituta. ut unius moti hus alterius motus harmonice responderent. Duo hoc in casu essent agentes, quisque suis actibus finitus, duae substantiae et duae persoriae, ideoque non una persona, unum
que individuum s S. 67l.). 2. ipsum ad idealismuin ducit; nani
eorpus Suos motus, cum anima non mutuo connexum, aeque
exolveret, serie a Deo tu ipso praestituta; et anima eadem successiva fierie, eosdem exereret actus, easdemque haberet ideas, licet non copulata corpori. Unde igitur corporum, et mundi existentia probaretur 7 Vide ibamini gutere. Lecoris de Philos. par. 2. lec., 8.). 3. ipsum perperam Sup Ponit, stalus animae et corporis sequentis rationem sufficientem in antecedenti ita contineri, ut primus rationem secundi contineat,seeundus tertii, et ita dei neeps; nam ut exemplo utar cl. Genuensis Elem. Met. P. 3. ρrm. 27ὶ: se Sumat quis in manus se lexicum aliquod linguae alicujus, catalogum plantarum, se animantium, aut aliarum rerum, dictionaria artium, sciense tiarum, historiarum; intra horam percurrere potest duo se millia verborum id earum inter se nullo modo connexarum; se plantarum dissimilium, animantium, artium, saetorum ii se minum illustrium. Quis in omnibus his dixerit rationem se Posterioris ideae, aut perceptionis contineri in anteriore. et se non potius in impressionibus, in sensibus, aut in cerebro,, lactis3 Ex. gr. lego haec verba Aaron, Aristides, Aristippus, se Averroes, Busiris, Bucaephalus, Bin Lersoeli, Bulsiugerus, ., Codrus, Caesar, Caesenates, Centaurus, David, Delphus, se Dido, Dantes, etc. totidem obversantur menti perceptiones; D est autem quisquam adeo ineptus, qui dicat rationem sus-- fieientem notio uis Aristidis esse in perceptione summi sa-M cerdotis Λaronis, Aristippi notionis in Aristide, Averroisse in Aristippo, Biv kersoeliit in Bucae phalo Z ... Atqui nisi , , haec componant Leibnitiani, sciant neminem esse adeo se incogitantem, qui haec sibi velit persuadere , ,. idem dicatur de corporum motibus, quos inter aliqui sunt, qui cum antecedentibus non conneel untur, atque ab hominis arbitrio depelident. 4. Hoc sustemate omnino perimitur libertas, quia actiones a uiniae is hae hypothesi sunt adeo inter se conuexae, ut uua ab alia necessario descendat; pariter motus cor-
88쪽
poris adeo sunt inter se copulati, ut alter ab altero continuo oriatur. 5. Quare nullum foret discrimen tuter actus mechanicos, et voluntarios, Omnesque corporis actiones a me chanismo proficiscerentur; hinc nullum meritum vel demeritum, nullum praemium vel poena. Non immerito proinde acerrimus hujus systematis propugnator Uolfius aliquando insimulatus suit, se excusare milites castra deserentes, quia, admissa hae sententia, quisque miles eastra deserens dicere Poterat, se ad castra deserenda necessitate compelli. En ratio, cur hoc systema et ipsi placuerit Tracyo Traile de la νο- uniet, sec. ρrim. ch. s. , qui duas series parallelas, et mutuo respondentes in actibus intellectus, et corporis motibus cou- stabilire est conatus. K79. Rejectis itaque hisce systematibus, primum de physi eo influxu sequimur. Verum adhuc in tenebris versamur Circa modum, quo anima, quae spiritus est, in corpus agerct possit, et hoc in illam. Videtur doctis. Abb. Mareus ala atrosint, qui ad suorum laborum praemium a. 1865 ad caelum, uti pie ereditur, ascendit . aliquo modo rem attigisse, atque physicum influxum veluti nobilitasse. ipse itaque in prosun- dissimo opere L anima, e suo i stati totus est, ut lucem tanto asserat mysterio. Anima, docet ipse, tribus ornatur viribus, ianiente , motrice, intellectioa. Vis unientis actione anima copulatur corpori, ideoque concipienda illa est ante unionem, ruae est veluti essectus. Haec Mis unientis actio durat, usquctum stabit unio, quae sine illa esse nequit; est perennis ineorpus , quin umquam traus mutetur; λupponit corpus essormatum, quia hoc animae copulat; sed requisitum ipsa est. ut corpus sat vivens et animale corpus; ipsa ab anima natura sua, et non libere ponitur, quia ponitur, antequam unio fiat, ideoque antequam noscatur; est immaterialis, et quidem diversa ab attractione, et in corpus salis evolutum agit. Ast Mism Otrιx, prosequitur ipse, admittenda quoque est in anima, quae hac A motrice movet se, movet corpus, movet se eum eo ore, movet manus, pedes, caput, oculos agitat, atque suo libito moderatur. Igitur alia est vis, quae copulat animam cor pori, et alia, qua anima in corpus agit; haec illam supponit. . Vi autem intellectim in se collecta anima attendit, reneetit, judicat, examinat, decernit, quin in cerebro oriantur motus, iis exceptis, quos vis uniens, vel motrix producunt. Hinc commercium explicare vir cl. aestimavit. Posuit proinde duas nervorum classes, nempe illorum, qui sensationibus, et il
89쪽
latum eorpus liabet, ae A motrice ipsum ad motum ei et, quomodo et quando sibi lubet. Vis motrix vero asit in o tinientem, qua anima impressiones sentit . atque in corpus dominatur. Haec vidisse videntur etiam Tour neminius . et Dinowski Hreh. s. ί9.), aliique ab auctore laudati. Solum quaeri adhuc posset, quomodo vis uniens animae corpus co putatum habeat, et vis motrix in corpus agat. Et hoc mIstellium est ill
DR IDEARUM ORIGINE K80. Quaestio de ἰdearum origἰ ne ma a contentione agi lata est semper, praesertim hisce temporibus. Alteram de commercio irsa sequitur, quia systemata circa idearum ori iaginem eum illis de commercio eolligata sunt. Ager iste se illis est, sed non ab omnibus pari amore salubres percipiendi fructus excultus. Quare et nos idearum originem perquirimus, ut ita vires nostrae animae magis cognoscantur, ae fontes, ex quibus ideas haurimus, in propatulo ponantur. Sed,
quid id ea sit, in primis videndum est l).ί8l. Jam alias S. 82. , ideam diximus, quidquid in
mente versatur immediate post rem perceptam, atque ideama perceptione distinximus, uti essectum a causa. Nunc elarius rem attingimus. Quod idea a praeeis dicitur, Meetes, aut notio a lati ii is dicta est; et si e ut idea apud graecos , ita vectes et notio apud latinos exprimit id, quod Midetur,asPicitur, noscitur. Quare reprobandum est etymon , quod de idea affert Daube stasai ae ideologia p. l. ch. l. S l.),nem po ideam esse a voeibus id est. Communiter idea definitur imago rei; quod certe salsum est; quia nee origo vocis hoc monstrat. nec quaevis idea imaginem praeseseri, imo aliqua nullam imaginem potest includere. An imaginem praeseserunt ideae universales, et ideae abstractae3 Au imaginem Ostendunt ideae saporis, odoris, soni, frigoris, caloris 3 Nonne anima idearum relationes, earumque differentias intuetur et attingit An ideae extensionem habent, uti imagines 7 Adde,
iii Non desunt, qui hae laniam eaput Neologiam Mean , qu a sermo nem de Meis Ideoloria signifieat. Eoa vere hoe voeabulum latiori sensu ae
90쪽
quod idea , si obieetioe aeeipiatur, uti eam aeeipiebat Plato S. 263, est ipsa res cognita, si subiectioe consideretur, est
intuitus rei cognitae; ideoque idea nequit a re cognita separari. ae proinde vicaria sua imagine non indiget, ut idea re in exhibeati Deinde si idea imago foret rei, non rem exhiberet;
nan cum ideas rerum habemus. rerum imagines haberemus, non res nosceremus; quod est idealismum, et scepticismum profiteri. Itaque idea est quid aliud ah imagine. Id ea, ait Mastrosint, est ultimus eo gitationis terminu&; seu res ex Pressa in cogitatione; aut modus essendi eogitationis ; aut modus qui- eumque, quem assumit anima in quovis eogitandi actu ἔ aut modus essendi, in quem finit, seu perficitur eo gitandi, sentiendi, cognoscendi aetus. Uoe origo voei indieat, hoc idea hoc Fecies. hoc notio. Arnaldus, Be id, Steuari hanc quoque de aea definitionem praebent, agentes contra ualebranchium,
Lockium, aliosque, qui ideam, veluti quid medium inter
obiectum , et animae modificationem , acceperunt. Ceterum duplici in sensu idea accipi pslest, nempe in sensu amplo, Pro termino nempe cujuscumqtie operationis facultatum ani mae: aut in sensu stricto, id est pro eo, quod est terminus
pereeptionis. Hoe in sensu hic ideam accipimu , ipsamque contra Siore lienaum Ps ch. I. 206.ὶ seeuli Malebranchium,
qui hae de re cum Arna Llo eertavit, a pereeptione eum Genuensi distinguimus. Vide Del Giudiee trireh. S. 397.)ί82. Licet dμ ideis, earumque elassibus ἰn Logi ea loquut
simus; tamen ibi, veluti quaedam saeta, ea supposuimus. Earum originem non erat ibi locus investigandi, quia nondum, quid possit anima suis praedita saeuitatibus, atque suo eo Pu lata eorpori, noseebatur. Sed modo, his examinatis in prima hujus partis ideologiae seetione, et etiam in spquenti, in hac
salebrosa materia tutiori gressu incedere valemus. 683. Itaque non una fuit, neque est, circa id earum nostrarum originem philosophorum opinio. Omnes tam θn sententiae in duas veluti e lasses dispesci possunt, nempe in eam, quae omnes ideas acquisitas tenet; et in eam, quae omnes, aut aliquas ideas innatas profitetur.
ά8ί. In prima classe reponimus l. Indos philosopbos, xi philosophiae sankbae. quam professi sunt Iseharva as, nomen dederont S. 13. ); 2. Democritum, Epicurum,
Lucretium, qui sibi persuaserunt, a rebus eorporeis quasdam minutissimas superficies, species, idola, simul aera perpetuo a volare, sensuum organa subire, deserri ad cerebrum, ibique Sisti, easque esse unicas rerum ideas; 3. Aristotelem, eiusque Disitiam by Cooste