장음표시 사용
321쪽
a8o Trach. I. Disp. III. Artic. VII. Sect. I. Quaest. v.
nuntiantur. denique , quaenam sit resurrectio prima , dc secunda : quibus, ut fiat satis Res mira, omissis variis sacrorum Interi pretum sententiis , illam Satanae religatimnem sinam suisse circa Christi Domini mortem , quo scilicet tempore exturbandi , Aceiiciendi erant Daemones ex hoc orbe , &in Insernum detrudendi, Chrillo dicente Ioannis ra. Nime iudicium est metreri , nunc Princeps mundi ejicietur Dras: Unde Paulus ad Glossenses 2. Christum Dominum ad mortis supplicium properantem, veluti Daemonum triumphatorem ostentat, his verbis,
aliam principatus,' testates, traduo
confidenter palam triumpbans illos insemetiAο. Hi ne S. Ambrosius lib. Ita in Lueam, ciri. sum Dominum, crucem veluti currum triumphalem ascendisse dixit, Currumsuum, inquit, tria bator ascendit, e , ηοη arbarum traneis manubias de mortali baste quaesitas: sed patibuli tris basi eaptima de mundo spolis suspendit: Nam ii Christi Domini molle eva.cuata est omnis Daemonum in homines po. testas. Unde sanctus Augustinus lib. m. de
Civitate Dei cap. 8. Alligatis Diubali non so iam facta est ex quo euem Melem in nationes dilatari, sed etiam nuηe fit,-fet u que ad terminum saeculi et quia unicuique Melium Meonis tunc alligatur , quando ab iiti tanquam vas eripuur. Cui quadrat illud D boli sinacto Antonio datum responsum , reserente S. Athanasio in vita ipsius sancti Antonii ,
Cur mihi maledisunt bomines ρ sibi ipsi, imputent si radant: Ego enim nil possum , nisi ipsi θωte se mibi subdant. Additque S. Antonius, Hamo raucis . ut draco adureatus est ammisο , ω evsro ligatus ut Jνmentum , quasi mancipium fugitivum , vinctur circulo is, armilla labia perfratus, nullum omni. κο fidelium devorare permittitur . Nunc mist rabilis , ut passer ad ludendum ιrretitus a circlo, calean roianorumsubstratus gemis 1lle, qui universo maria a se deleta plaudebat; AD qua orbem terrarum mam sua tereri pollia
cebatur, ecce a ZGIs viscitur . Ecce me af
ver um se proborre non mus disputantem. Quocirca app. sith S. Augustinus diabolum similem facit cani religato , qui latrare potest , sed mordere non potest , nisi vo. lentem, & sese ei per contentum , & v
luntatem conjungentem. Quanquam autem de unius dumtaxat
Satanae, hoc est, Daemonum Principis religatione, ibi sermo fiat, nihilominus totus etiam Tartareae regionis exercitus per eruiscem vinctus, dc illaqueatus est : ut nec Princeps ipse , nec exitiosa ipsius phalanx 'possint ullatenus contra Ecclesiam Cathol cam erae valere 3 impediendo videlicet eubli. cum Dei cultum, & Religionis exercitium: Quid enim ad hane rem proficeret sollim moniorum Principem in custodia detineri , si caeteris nefariis Spiritibus ad homines vexandos liber aditus pateret, qui nimirum, & suum Principem licti illaquea tum consulere, Ac ad ejus mandatum , dcconsilium saevire possent ρ adde, quiant an dicatur ab Angelo religatus teneri ι non videretur autem fingesus detinere posse Daemonem alicui loco a fixum , quin ipse
pariter Angelus ab eodem loco non receis
dat. Nimia autem simplicitas esses persu dere sibi, Angelum per annos mille in inis
serno ita demoraturum , ut ibi vinctum Daemonem retineat. Satilis itaque dicendum est , per hanc Satanae religationem , evacuatam intelligi Daemonum omnium pol
statem a Christi morte , & Ecclesiae per orbem disseminatione usque ad ipsius Λnti. Christi persecutionem ι quo scilicet tem pore solvetur satanar de carcere suo , c exibit, O, seducer temes , inquit L Ioannes
versu 7. Haec tamen omnia ut facililis percipiantur, & textui quadrent evidentius , obseris
vandum est duplicem distingui pine Dammonis alligationem : alteram qua homines soluti sunt ab ejus potestate , dum scilicet per Christi mortem suerunt redempti , uti Christus praenuntiaverat Marci 3. Nemo m. res vasa 'tis ingressus in domum, diripere In prius fortem alliget. Alteram autem, ut Agili Uxor, nimirum Ecclesia Catholica , sui sacri matrimonii stelicitate pacifich fruatur, nec per Daemonis infestationes, 3c saevitias vexetur. Haec autem postrema ,-monis religatio executioni non est manda.
ta , donec Romana Ecclesia de Roma Ethnica triumphavit, idololatria inde prorsus exterminata , dc Christi fide per orbem
universum disseminata , dc propagata . Quamobrem asserendum est, quamvis Christus Daemanem in morte sua constrinxerit, ut ei praedam auferret, homines ab illis vinculis sol vendo ι nihilominus illum aliquo tempore veluti liberum, ac solutum reliquit, ut per nefarios Imperatores in Christianos saeviret, nimirum usque ad Constantini conversionem , qui publicum induxit Christia.
322쪽
nismi exercitium, extincto Idolorum tuitu,
de omni persecutione amandata. antlim autem ad mille annos , quibus religandus est Daemon , ne Ecclesiae
Christi Domini sponsae pacifieas delicias tuis infestationibus divexet, re quibus pariter justi cum Christo regnaturi sunt, arbitror significari totum illud tempus , quod effluxit a profligata ex orbe Romano laololatria , se. datisque persecutionum fluctibus , ad An. i Christi luborientem in fideles saevitiam , qua omnis Ecclesiae pax , omnisque tranquillitas funditiis penh ruet. Cui conjecturae adstipulari videtur S. Aug. lib. 2C. de Civitate cap. 7. Miae autem aηm , inquit , duobus m. Dpossunt, cuantum mibi occurrit,
istelligi; Aut quia in ultimis anarit mille resista agitur, iis sexis onorum milliaris taxavam sexto dis, cuius nune Jatia pseriora volvvntur, secutim deinde Sabbato , quod non babet ves=eram, requiescilicet sanctorum , quae non babet Mem : ut huius missarii tamquam Her novi ampartem quae remanebit usque ad termi. num saeuii Μille anelgaverit, eo loquendι--do, quορμι AH atina ιωo . Aut certὶ mille annosmo annis omnisus fidus saeculi posuit, ut
preficio numero notaretur tria te reis plenitudo I inlunarius enim numerus denarii numeri quadratumsolidum reddit. Decem quine decies
ducta , fiunt centum: qua iam non Mura qua arata Iedaiana est. Ut autem in altιivium bur. gat, e vita far, rursius centum decies multiplicantur, milla sunt. Quibus S. Augustinus nedum indicat per mille annos a lancto Ioanne expressos , designari universam temporis intercapedinem a Christi morte ad extremam uni ger salis Iudicii diem: sedulitti etiam illisa vel sententiae, qua plerique graviores Authores putant illam temporis intercapedinem hi Christi passione ad mundi finem duobus antiorum millibus contineri.
Quae sane sententia coniecturis, & rationibus pluribus firmari potest . Primbnamque tot annorum millinus durare debet mundus, quot diebus creatus est 3 sed diebiis sex est conditus: Ergo lex annorum milli. bus est duraturus 3 adeoque eum quatuor
jam millia, ante Christum passum, effluxerint 3 consequens est ut duo tantum supersint millia ab ejus passione ad mundi finem. Majoiem probant, ex eo quM dies ieptima , piit a Sabbatum, quo Deus quievit ab omni .pere quod patrarat, Isignificet diem beatae quietis Sanctorum in aeterno Sabbatismo post generalem resurrectionem , puta septimum millenarium aeternitatis: Ergo pari propor tone, sex dies eraecedentes Sabbatum, deo signant sex millia annorum quibus mundi duratio de motus ae labor praecedere debet illud aeternae beatitudinis Sabbatum 3 quia Ps. D. Μille anni ante Orusis Dei sicut dies be- sterna. Quae verba sic expendit S. Hieronyis mus: Ego puto ex Me loco, milis annos pro una die suitos oesuri 3 ut scilicet quia mundus in sex diebus fabricatus, siex millibus tantum au-narum eredatur siubsistere , O, psea venires plenarium, Onoctonarium numerum, in quo verus exerceatur sabbatismus. Secunda conjectura deducitur ex eo quM ipse lanctus Ioannes hoc in cap. sexiesn minat mille annos, quasi innuens sex annorum millibus mundum duraturum i Nam vertit a. ait: Ligavit eum per mille annos: Versu 3. Donec eo ummentis mille anniue Ueri u q. Regηaverunt cum raristo mille annis: Versu
summatifuerinι missi anni. Ut quid enim sexies repetit, & inculcat mille annos, nisi ut innueret post sex millia annorum fore consummationem mundi , rerumque Omnium p3. Tres in mundo suerunt successive leges , de status , nimirum Leκ Naturae ,
Lex Moisis, Lex Christi: sed tempus Legis
Naturae, quod fuit ab Adam uique ad Abraham , qui circumcisionem Legis Mosaicae tesseram accepit, de instituit, duravit pen Erbis mille annos: Rursum tempus Legisosaicae duravit pariter bis mille annis, tot enim praecish sunt ab Abraham usque ad Naistivitatem Christi. Ergo pariter tertia Leκ de Status mundi, puti Lex Gratiae dc Christi, durabit etiam h smille anuis, ut nimirum impleantur mundi status sex annorum millia. Idem diserth asserit S. Gaudentius Brixianus tractatu Io. Expectamus, inquit , illum
ver sanctum septimi millesimi aηni diem, qui adveniet Uoos sex dies, sex milhum videlicet
annorum saeculi, quibus completis. requies erit verae μηmtati ori Deliare credentibus in re ν- rectisne Cisisti. Nam nulla erit ibi pugna comtra Diabolum, qui tunc utique detinebitur svpphcur religatus. Ita pariter plures ε sanctis Patribus uocent, quos in longum refert de citat Cornelius laudatus : quibus adstipuin tantur Thalmud istae lib. q. tractatu q.
qui inscribitur Ianiarim, idest judicium .
323쪽
α8a Tractat. I. Di ut. III. Artic. VII. Sect. I. Quaest. V.
Sex missibus annorum erit modus 3 inquiunt, iterum destruetis . Duo millia fuerunt ina. nitatii, Me es Legis Naturae: Lo millia M. is Mosaicae: duo millia erunt dierum Μessae. Itaque per mille annos quibus religandus est Daemon, quibus pariter regnare debent cum Christo , & vivere beata immortali. que vita animae tam Martyrum decollatorum pro nomine Christi , quam Consessi rum& justoriam qui tempore persecutionis Ami-Christi non accipient caracterem M. siae, nec adorabunt imaginem ejus , rit significatur illud omne tempus a risti morte ad extremum judicium. Quant sim autem ad mortem Primam Sseeundam justorum , dico illam usurpari pol- se dupliciter. Primo quidem mysticli, sicut eam explicavit Alcazar , dicens animas
Μartyrum decollatorum resurgere resurrectione mima, non in suiscorporibus, sed in infidelibus, qui eorum exemplo & martyrio ad Christi fidem conversiliant, aut in ea confirmati. Itaqu , inquit, idem illis accidat quod grano frumenti , cujus ea est
mira vis & facultas, ut cum mortuum sit dc humatum, pollea tamen gloriost resurgat, & pro grano uno demortuo , centum
oriantur, in quorum singulis primum illud granum , quod mortuum fuerat , dicatur reviviscere, juxta illud Christi Domini oraculum Ioannis Io. Nisi manum frumenti ea dens in terram mortuum fuerit ipsum suum manet: si autem mortuum fuerit, multum fructum
Urer. Quibus verbis relurrectionem adum. hrari astirmat S. Paulus primae ad Corinthios II.
Inde itaque simili modo factum est ut
sanguis Μarorum semen fuerit Cis laxo , anquit Tertullianus, sicque spiritus , religio, &lanstitas Martyrum re turgit in eorum fide qui ad Christum convertuntur , ac consequenter in Romanae Ecclesis gloriam ct iplendorem donec videlicet illi beati Μartyres secundam in suis corporibus honoris.catis resurrectionem obtineant.
Pati modo explicat id quod subjicit S.
Ioannes , Caeteri mortuaσEm non lixerunt ,
idest reprobi 3am mortui , non fuerunt in orbe celebres dc illustres, sed memoria eorum periit cum sonitu. Vel ad sensum litteralem accommodatius, dico sanctum Ioannem opponere Pios
Impiis, & Electos Reprobis , in eo nimirum qu Pii & Electi vivant in resurrectione prima, idest quo ad animam sint beati, regnentque cum Christo, doneemit Ieanis ni consummentur, hoc est ad mundi finem , ut tunc transeant ad resurrectionem secundam, sintque beati &gloriosi in anima &corpore: lmpii verb & Reprobi, dum moriuntur , transeant in mortem pIimam , idest, ruant in poenam inferni 3 ut consummatis mille annis in die judicii resurgentes, transeant in mortem secundam , idest, punitionem animae & corporis . Ex quibus liquet sanctum Ioannem nullatenus Μillenariorum sententiae savere.
Urgebis. Sanctus Ioannes diserth assierit
cap. 6. Apocalipseos, animas Martyrum non esse beata Dei visione donandas antequam compleatur Μartyrum numerus , qui ab Anti. Christo debent occidi: Ergo censet Iustorum animas non videre Deum ante diemi Iudicii. Probatur antecedens ex versu 9. ubi Ioannes reseri, quhd chm Agnus aperuise
i et quartum sigillum. Viai, inquit, subtus
altare animas isterstrirem propter verbum Dei, b, Wopter imonium, quod babebant . Et clamabant Mee metra dicentes : quequὀDomine sanctus, i verus, non judicas Q, non vindicatsanguinem ηψνam de iis qui babitant in terra P Et datae sunt illis singulis -- auiae fiae albae, dictum est utis ut νeqviesce.
terficiendisunt Aesit is, siti. Scilicet ab Antia Christo , cujus saevitiae tempus erit modicum , quo complebitur Martyrum, & Electorum
numerus, qui cum Christo in aeternum reis
gnaturi sunt: Elgo exinde patet illorum Μaityrum, & qui jam occisi sunt, animas
nondum beatitudine donari. Nego antecedens. Constat enim ex ipsemet sancto Ioanne capite sequenti, versu 9. Ma tyrum animas esse ante thronum Dei, &ier ire ei die , ac nocte ; adeoque constat pariter ii Ias Dei conspectu, & visione frui. Deinde , illae met Μartyrum animae , quo rum vota implenda differunt, nihilominus donantur stolis albis , quae sunt beatae Dei visionis, ae stultionis symbola , juxta Christi repromissionem 3. Apocalypseos versu. sui viceris fio, vestietur vestimentis alis, O non delebo καmen Hus de libro vitae. Patet ergo animas donatas stolis albis visione Dei potiri; iure enim beatitudo vincenti promissa est sub nomine stolae , se a vestis albae. Respondea 2. sensum praefati textus, non eum esse quem Millenarii usurpant : lan,
324쪽
ctus enim Ioannes ibi loquitur symbolIcε,& per synecdochen, qua pars ponitur pro
toto I nimirum anima pro homine , putri pro Μartyre: Eo simili modo, quo Genesis 6. dicuntur TO. animae . idest homines , egressae de scemore Iacob . clamant ergo Μarlytum animae, vel per se, vel per sua
corpora : Clamant, inquam, per sua corpora sub altari, quia nimirum tolebant martyres sub altari sepeliri . Prim' , ut loco
tam sacro ipsi honorarentur , ut indicat sanctus Ambrosius Epist. 3. . in qua Marcellinam Soforem suam admonet , se reliquias sancti Gervasit, & Protasti recondidisse sub altari ι Succedant , inquit, victimae trivm-pbales in Leum tibi Gristus distias e sed illa Iuper altare, qui pro omnibus p.r isti sub
altare qui illius redempti sunt rimine. Hune ego Acsem praedestinaveram mibi r digηum est enim , ut ibi requiescat sacerdos ubi clemeeonsuevit : sed cedo sacris victimis dexteram partirem : loeus iste Martyribus debebatur . Secundd, quia, inquit sanctus Areus inus
sermone II. Conmenienter, quast προ dam eo ortis, ibi Μ, ribus sepultura deerata est, ubi mars Domini quotidie celebratur. Non m rito . inquam , consortio quodam illis oret. sis tumulus torsitvitur , ubi Oeri nis Dominicae membra ponuntur 3 ut quos cum Christo unius lassionis causa devinxerat, unius hinci Religio copularet. Terith; tandem, Μa, tyrum reliquiae sub altare conduntur , ut Μartyrum preces fidelium precibus jungantur. Quocirca Sacerdos accessurus ad altare orat. dicitque Oramus te Domine per merita Sanctorum lustri'm quorum reliquiae Me sunt. Et in altaris conlecratione dicit Pontifex ,
sui ad Altare Dei sedes arrepsis, interrerite pro nobιν. Quibus constat animas per Interfectorum sub altare clamantes, in usurpari pro Martyrum corporibus, &sacris reliquiis sub altare conditis , & exorantibus vindi.
ciam in eorum trucidatores, suamque requiem, beatitudinem expostulantibus, perinde ac sanguis Abel vindictam clamabat, Genesis q. Vel si dixeris sanctum Ioannem intellugendum esse de animabus ipsis: Reponam per altare, subqiro clamant animae, hic intelligi secretum, & penetrale coeleste et Puta Iocum foeticitatis de gloriae Martyrum in Gelo, in quo post mortem translatae animqMaityrum quasi requiescent, juge thymia. ma laudis Deo exhalantes . Ita quω que - admodum in Templo Salomonis duplexerat altare ; scilicet altare Holocaustorum .
quod erat in atrio ;& altare Numismatis, quod erat in Sanctuario: ita pariter duo su nive luti altaria sub quibus Maityrum animae et amant; nimirum altaria holocaustorum, in quibus eorum corpora quasi victimae occisae jacent 3 & altate thymiamatis, idest ,
beatae sedes in quibus ipsae mei animae gratum Deo laudis, dc orationis odorem eκ- halant. Quod patet clarilis Apocal. cap. 8.versu 3. ubi Angelus animarum thymiama , idest orationes, &laudes, offert Deo in al. tare thymiamatis. Itaque nihil aliud praesa tis verbis indicare vult sanctus Ioannes, quamqvbd Μartyrum animae suorum corporum glorificationem exorent . inibus tamen re spondetur, ut fiastineanit modicum tempus ,
nimirum ad extremam judicii diem, qua implebitur Μartyrum numerus, Ac simul aeterna beatitudine quantum ad corpus etiam
Urgent. Beatitudo est finis omnium desideriorum nostrorum ι quique illa fruitur , nihil habet ultra quod desideret, clim ipsa sit status omnium honorum aggregatione perfectus e sed ex concessis, animae Iust tum adhuc exoptant , & exorant suorum corporum suscitationem , dc vindictam in hostes : adeoque nondum Deatitudine po
Respondeo , Beatitudinem usurpari bisariam, Prinis quidem, generaliter, dc integre pro aggregat imae undequaque completa omnium bonorum . Secania, essentialiter pro nobilissima operatione praestantioris partis creaturae rationalis, qualis est visio beatifica . Priori modo , nihil restat equidem Beato desiderandum: Posteriori verti , potest adhuc exoptate bonum aliquod sibi compossbile. Prior beatitudo solim concedetur post finale Iudicium , quando nimi.
rum corpus una cum anima beatitudine
donabitur . Posterior verb de facto beatis Animabus conceditur, quae lichi nihil habeant ultro quod sibi desiuerent, habent tamen quod cor eoribus suis pxoptent , nimi.
Instant. Matth. 2o. Pater-familias ceconomo praecepit ut redderet operariis suis
mercedem cum seia est factum: sed per particulam serὸ, intelligitur judicium finale ,& ultimus dies: Ergo exinde liquet mercedem non esse conserendam Beatis nisi post finale Iudicium.
Ream re primb, hanc particulam Iero,
325쪽
28Α Tractat. I. Dissipui. III. Artic. VII. Sest Ι. Quaest. v.
in illa parabola operantium in vinea , nihil piaeci 1d significare; sed solam apponi adornatum, & elegantiam narrationis ι plura namque hac in parabola verba stribuntur, quae ad designatum in ea scopum non collineant, ut diximus in praecedenti Quaestione, ideoque nulla vis in illa particula est iacienda.
Respondeo secundb : Quod si quid inferri pollit ex hac particula , soldm colligi pos-le , conserendam esse mercedem justorum corporibus post eorum resum Litonem, quς non fiet ante finale Iudicium, adeoque ipsis repromissa merces nonnisi seia conseretur. Secus autem est de animabus, quae si
nihil luendum habeant , statim ac h suis corporibus solvum ur, beata Dei visione do.
Urgent, ex eadem parabola promittitur,& datur denarius illi soldm qui in vinea m. mini laboravit: atqui non anima ista , nec solum corpus, sed totus homo in vinea Chri . 1li laboravit: Ergo solam totus homo est beata mercede donandus 3 adeoque anima non potest sola beatificari Omant, illi debetur praemium Perse, cui competit per se merest tale praemium 3 alitis non Met condigna, &justa retributio: sed anima per se
non meretur, ali uin anima separata posiset mereris nec etiam corpus mereri potest sine anima: Ergo solum totus homo , quatenus anima simul, & corpore constat , raemium meretur , adeoque solum totus
omo praemio donari potest D inpio mainem. Gilaboravit, vel deis nominati vh, sleu appellativδι velestini, E , celi ut principium motus, & laboris , concedo. Qui laboravit sollim denominati vh, & appellati vh, nego. Ad minorem: Sollim totus homo laboravit appellati vh , di denominati vh; quia scilicet totus homo dicitur laborans, di operans, coincedo Zmnorem: Laboravit effectivh , seu principiati vh sol tim, nego mirarem. Totus homo quidem suscipit denominationem laborantis; anima tamen, dc corpus praecis sunt principia esse. cliva laboris, &meriri; Anima quidem es principium Corpus veth est principium vivo: Ideoque clim anima 1 corpore soluta, hi ea pax praemii, & mercedis, illaquesue. rit cauta princeps laboris, &meriti, etiam mercede, dc praemio statim post suam a cor. pore solutionem donari devet. Itaque to. tus homo denominabitur quidem beatus si tum post resurrectionem; ipsius autem ani. ma antia dici potest, & eisci beata, quia nimirum immortalis est , dc beatitudinis capax. etiam se juncta 1 corpore. Adde quM retorqueri possit etiam argumentum in Millenarios, qui fatebantur reproborum animas statim post mortem aeteris nis cruciatibus addici: Illi poena aeterna in tribuenda , qui suit author sceleris , &peccati: atqui non corpus solum, nec aninis sola, sed totus homo fuit criminum, ocdemeriti author, adeoque non anima, sed totus homo cruciandus est : at reprobus non erit totus homo ante resurrectionem : Ergo si veta sit Μillenariorum consequentia debeatis, nonant ε praemiandis, quam animae unitae fuerint suis corporibus in relarrectione, veta pariter erit de reproborii manimabus non ante resurrectionem cruciandis.
Quod tamen ipsi salsum putant. OHierunt denique: dc in patrocinium suae sententiae plures h sanctis Patribus advocant. Primὸ quidem S. Irenaeum lib. . adversus haereses cap. s. ubi a firmat fissorum animas statim post mortem in Paradisum Terrestrem deportari in quo primus homo suerat conditus : Avam ter, inquit , dicunt Presbseri, quiIunt Aisolorum Ascipuli, ras , qui translati sunt, illuc tramlatos esse. Iustis enim timinibus, b, spiritum babentibus prae. paratus cst Paraaesus, in quem , 6, Paulus
abluus a matus aurivissermones inenarrabiles quotum ad nos in praesentisse ibi manere eos, qui translati pum, usque ad nsummationem, expectantes incorruptelam. Item S Chrysostomus hom. 39. in primam ad C rinthios, ait, κηimas me carne admirandis illis bois beatitudinis ηοn esse fruituras . Item Theophylactus dilerth asserit, Sanctorum animas in Paradisum Terrestrem recipi, in quem pariter exceptus est Latro ad Christum conversus. II enim, inquit, qui condemnari junt, is Palatis minime versantur; sed in custodiis clausi deumηtur adtareas constitutas, bonorati vero, in Palatium ingrediuntur , γ, in eo interim rigunt; mstea cum tempus ad regiorem donstram Uribuendorum , ea illis impertiuntur: Da ηat , etsi nodum id, quia perfectum cst capiunt, interim tamen in s emaidis illis, Φ, suavHragrantibus, ac regus, ut uno verbo dicam, Tabernacutis babentur , licet nondum practe regia Δηa perceperint et
sic igitur, On Latra ille in Paradiso kit, is,
novom Ursessionem assecutus es, ut ne fine
nobis consummetur. Item denique S. Bernardus sermone 3. de Sanctis, ubi dicit ires e iuv
326쪽
ssatus r Primum in corpore tanquam in Tabernaculo; Secundum, extra corpus , tanquam in atriis domus Dei; Tertium demque in domo Dei resumpto corpore ; inquam, inquit, Dei domum animae Salicto. rum , nec sine nobis, nec sine carne imirabunt . Missos facio alios sanctos Patres
Respodro. Equidem plures h sanctis Pa.
tribus in eam ivisse sententiam , eb qubdres nondum ab Ecclesia agitata suerat , &determinata, uti modi, euue quapropter cui que liberum erat prout volebat sentire : nihilominus constans veritas est longli multb plures asserui me justi rum animas statim post suam h corpore solutionem in Coelum
recipi, & beata Dei visione donari. Ivines a. suid sentiendum fit de Manne
XXII. Pontifice , an ni istim revera patrocinatus 1tierit sententiae Millexariorum , aliquia in das favorem aviaritate A
mὀ . Si quae sint momenta , quibus con ere, & suadere liceat ipsum suilla patrocinatum praelatae sententiae; maximh vel quia libellum edidit Scripturae sacrae , &ianctorum Patrum authoritatibus resertum, quibus probare videbatur animas intuitiva Dei visione non esse donandas ante Iudicium: Vel quia suis in concionibus, & concertationibus plura in huius sententiae assertionem protulit : Vel denique quia Philippum Gallorum Regem obsurPvit , quddfidei ardore succentus, prohibuerat etiam sub mortis interminatione, ne talis senten.
tia ab ullo E suis subditis doceretur, &aD
sereretur e sed ex nullo horum capitum
colligi potest Ioannem huic sententiae fuisse
patrocinatum , aut quidquam in ejus defensionem Apostolica aut horitate definivisse. E m, &c.
Nisor, in qua tota jacet difficultas, probatur primd quidem ex Epistola ad PMIV.
Decembris, Pontificatus anηo I 8. in qua con
testatur se nihil unduam h suo dixisse, aut scripsisse , quod ipsi sententiae faveret sed
tantum eas sacrae Scripturae , & sanctorum Patrum authoritates collegisse, quae ipsi patrocinari videbantur; non quM eam senten-xiam ex animo defenderet; sed ut quaestione
utrinque librata , clari si dc evidentita veritas appareret: tInde in praelata Epistola . his vel bis Regem Christianissimum alloquitur. suis, amantissune Fili, scimus, quὀd in
bis vel aliis, ut elucidetur veritas , intendis, rogamus benezolentiam Regiam , ut per fidelem , seu fisos nuntios Μag ris in ratalogia , Baecalaureis Parisis legentibus, is, degem tibus farias nuntiari, quia talibus minis illatis non obstantibus quilibet dicere , is distatare, praedicare valeat, quod ι Puxta doctrinam auebeam, , A uicam duputandam videbitur, is etiam praedicandum , donec aliud ordinatam per Serem fuerit Amolieam , vel
etiam declaratum: sic enim ad veritatem qua
stionis praedictae poterit promptius m eniri. Id ipsum patet ex Epistola ab eo scripta ad Petrum Ruerium de Μιil Μοnte Archi piscopum Rothomagense in , qua mandat, dc piaecipit, ut libellum a se compositum, in quo nihil e suo, sed dcta tantummodo Scripturae sacrae , & sanctorum Patrum , quae neganti sententiae savere videbantur , collegerat, Gallico Idio male verti curaret,& legendum traderet Ioannae Franciae Re na, nec non, & Pbilippo Regi, quo conlia ret ipsum nil, ii aut horitate Apostolica definiisse, nec ex propria sententia haec stripsisse. Quod iterum praestitit a. Idus Maii anni 133z. quo praelatum suum scriptum ad Fratrem Gualterum de Divisne Minoritam praedictae Reginae Consessarium direxit , quatenus illud legeret , explicaret , dc praefatae Reginae niggereret illas sanctorum Patrum
auuroritates, quas pro negante sententi a congesserat.
Confirmatur insuper ex Epistola ejusdem Ioannis ad praelatum Pbilippum Reg m , ut inustari sibi calumniam propulsaret : cujus quidem occasionem praebuerat Gerardus Otia nostri ordinis Minister Generalis : Is nempe , cum a Pontifice delegatus suisset Nun tius Apostolicus , una cum Fratre Arnaldo de sancto Allebaeis Ordinis Praedicatorum , Poenitentiario Apostolico , ad pacificando SEduartam Angiae , & David m scoriae Reges, qui hostiliter se invicem appetebant , climque hi Legati Lutetiam Parisiorum Perinvenissent , Procurator Regis Scottae eis significavit incassum ultra progressuros, pro pterea , quM Rex Scottae extra Regnum alid perrexerat , nec alicui vices suas, aut potestatem commiserat de pace cum An glo ineunda : quocirca haec insinuarunt
Pontifici , ὲ quo responsium accipiunt , ut ad se revertantur si velint : Gerardo verb
327쪽
Tractat. I. Disput. III. Artic. VII. Sect. I. Quaest. V.
verti potestatem facit, ut in Angliam, vel in alias quasque partes ad sui ordinis regi.
men, aut negotia possit abire. Accidit autem, quddclim Parisiis moram laeeret ille Gerardus, eκ suggesto nonnulla protulit in favorem illius sententiae , quae nomine Ioannis Pontificis vulgabatur. Inde percrebuit rumor eum idcirco a Ioanne Pontifice Parisios missum, ut illam sententiam disseminaret . Ruo factum est, ut ab omnibus, & Praelatis, & Theologiae Magistris
adversas eum, & Pontificem, quassi inhaeresis assertorem conclamaretur: & tandem delata ad Philippum Regem hac de re que rimonia, ab eo prohibitum est edicto publi. co, nequis eam sententiam disseminaret , di tueretur. Deinde Rex PMippus simul cum Riserto Rege Sicula monuit humaniter Pontificem, ut deinceps missam faceret praedictam opinionem, a doctis quibusque reprohatam: insinuavitque, pluribus submurmugatum, quud Gerardum ad hanc spargendam, tuendamque opinionem Parisios misit let, quam calumniam, ut abstergeret Pontifex , Regiis Literis quoad hanc partem ita respondet . Adbuc in iisdem Latteris Regii3 vidimus contineri, qtiὀd la Horibus dicebatur , quia nos miseramus allectum filium
Gerardum otianis Generalem Ministrum Fratrum M morum Parisios ad dicendum, D'praedicandum, γὰd animae separatae a corpore , a peccatis satae divinam Esentiam vj
que ps rei vrrmionem corporum non vid. bunt. Ad quod decimus, is, asserimus coram Deo , quia nunquam hoc cor nostrum intravit. nec exivit ab ore.
Sed haec veritas maximh constat, & firmatur ex Benedicto XI. Ioannis Succeta re, qui ut sui praedecessoris labefactatam fa-πam repurgaret, &restitueret, hoc publicum Diploma edidit: quod quia efficacissimum est praesentis veritatis stabiliendae argumentum, illud placuit ex integro scribere, Benedict. Ad perpetuam rei memo-νiam. Sicut babet bumanae naturae corruptis,
qu que minores ricta Μ strum in deteriorem partem frequenter interpretari nitantis I fiebant rectae rarionit ordo, euit monium san
te pretationi huiusmodi semper veritas praeva let rei gestae: Sane eum iam dudum per nonnullos revocatur in disium, an an AE a corporibus separatae, ae a pereatit, paenis per catorum purgatae ante resEN ionem corporum
videant divinam Essentium, illa videlieri visio. ne, quam vocat Apostolus Faeialem 3-μα Me, tam is sermonibus, quam in aliis co 3nibus,' locutionibus per felicis recordationis Ioannem Papam XXII. Praedecessorem nostrum,' ures alior in Hus prae . sentis multa dicta, recitata, seri a , ωρω- dicataDissent; volens idem Praedere verbis, is, linguis malignantium obviare, anno a Nativitate Domini I 33q. isdictione sem/da, die tertia me Vanuarii, S. R. E. Cardinalibus,
de quorum numero tunc eramus , mxit quePraelatis , O, ιn sacra Theologia ΜQsris , ahiseque persimis, O, Tabelli ibus publicis incillam Apsiaco raram eo proonalim π-stitutis, dixit, asseruit, pro alus extitit
sub hae firma. Ne quis fini se laterpretari possit nos sensisse aliquid, aut sentire quos sacrae seripturae obviet, aut Fιdet Oriborirae, dicimus, cyprotestamur expresὰ , suod quidquid inquisione stu materia vi isaeis animarum , videlicet , an animae . Hecatis , paenis peccatorum purgatae videant divinam Essen. tiam , illa vὴ isne , quam Apostolus vocat Deialem , seu quaerumque aha de ista materia tu sermonibus, is, collationibus nostris H-ximus, alge mimus, seu proposuimus 3 nox intendentes aliquid determinare, vel derisere , seu credere, quod esset quovis modo seriplina sacrae obvium , vel eontrarium Fidei orthodoxae , sed EDd solum tenere , credere , quod i , Scripturae sacrae potest, is, murat, is, Carbolicae misi convenire : Et si fis an
in praerictis sermonibu3, vel eon nibus aliqva riximus, quae ves scripturae sares, seu Fidei Ort Mamae qumis mstri essent , vesviderentur obvia , ipsa praeter intentionem ambis Di se prolata dicimus , is, asserimux ,
eaque revocamus expressὶ, non ιntendentes ibtis ad rere , nec ea in praesenu desndere , nee etiam in futuro. Exponit dcinde Benedictus qualiter praefatus Ioannes ultimam infirmitatem agens mortique proximus, coram pluribus Cardi.
nalibus, & nonnullis Praelatis, & Tabelli nibus publicis praesentibus, &ad id specialiter evocatis, quandam Litteram sub ejus nomine legi secit, ac se credidisse , ct credere dcclaiavit I ct confessionem , revocationem , & submissionem fecit , de quibus in ipsa Littera agebatur sub his verbis.
Ne 'per iis , quae de animabus purgatis 'paratis a corporibus , an ante repum is em
328쪽
delicet, qllam meat apostolus Facialem, rom per nos, quam per ημηvllos alios is prae. sentia nestra recPando, o Hlegandosacram seripturam , ac originalia , on dicta sanctorum , vel alias ratioeinandosis rus dicta sum, aliter, quam per nos dicta, intellecta fuerant, e intelligantur, ac dicantur, auribus Metium valeam inculcare ἔ Ecce quod nostram latensionem, uam eum sancta mel et Catiatica, certabaeeabemus, O habu M, serie praesentiam, ut sequitur, declaramus. Iemur siquidem , credimus, q Od an demetatae separata acre- roribus sust in A, Caelabum Regos, is, Pa. radibo, is, cum C, isto in consertio angelorum rotaregatae , visent Deum , ac arvinam lentiam farie ad faciem elare, in quantum flatus, is, conditiore alitur animae separatae. Si vera alia , vel aliter circa materiam hujusmodiper nos ducta, praedicata, seu seripiasuerunt, quoquomodo illa diximus, praedicatamus, seu peripsimus recitando dicta saerae Scripturae imsandorum, is Conserendo, Determinando, nee etiam tenendo, P sic o non aliter,illa
volumus esse ricta, prae irata seu scripta, is c. Editam suisse a Ioanne hanc de visione beatifica animarum Fidei professionem ,
etiam consentiunt ipsius Adversarii, ut vide. re est apud Renaldum tom. I . ad annum
Christi 133q. n. 38 Qubd autem Ioannes non ex animo, sed sollim inquirendae, &manifestandae verita. tis causa scripserit, Et plura dixerit in sa-Vorem neganti spartis, uti id confirmatur ex eodem Benedi io XI. qui in libello , quem de beata visione contra Ioannis sententiam edidit, haec inter alia habet, suam vis autem suprad ctus Praedecessar meus pro illa parte sum rictarum quaesionum, quam ηon teneo me tenvi , flum induxeris rationes , is auiboritates in sermonibus, i , inscriptis, is, ran pro parte, quam teneo: Tomeη frequenter, tam in sermonibus, quam in Consorio dixit publi. ce coram magna multitudine populi , Quba Illa, quae Dicebat circa ista, non dicebat nisi conserendo: Et quia pro parte illa . ad quae indue bat Iiones, is, ausoritates, in Iermonibus parum, aut nisilper alios in actum fuerat 3 ideo ut veνitas clarius ara eret ex talicosiatione pro uia parte , quae indefensa usque tunc videbatur, victas probationes inducebat .suod deriaravit rima finem vitae sua , bi. etiam superbor mandavit feri Litteras sua bulla' bullatas, d arando, quod e Meliter crediderat, is credebat, quoa ηctaram Mimae anc νβtis, panis Horso ummet tis ante generalem resurrectisκem , es, Judirium Dei ορ sentiam faciliater videbant , secvnaum quod ipsarum satus patiebatur. Ivia dico, nequis exstimet eam asseruιsse, is texui=se contrarium ilhus, quod nunc mstquam .i, Me ι indignus, assumptus ad Apostolatum , per me e stitis de Concilio Cardinalium determinatum. Ob ierunt haeretici Petrum Alliacensem tunc Navarrici Collegii Magistrum, demum Cameracensem Episcopum , deinde Cardinalem, aut scribens adversus Ioannem 36οη- usinum Dominicanum, quia sententia sacrae Facultatis Parisiensis in eum edita ad Summum Pontificem appellaverat 3 si1c intrastatu nomine Facultatis adversas illum edito art. I. concl. 6. ait, Item praesidaneustas Me licite potuit emtra summum Pontificem, igitur a fortiori contra suum subditum, o inferiorem illius nempe errores doctrinaliter repro bare . sumptum patvitIoannis XXII. tempore , quia sicut resert Hag re
Nicolaus de Lyra in tractatu sus de ustore beatifica , ferὶ quadraginta dictae Deustatis
Marseri concorditer determinarunt eontrarium
illius, quod Pua publice asserebat; ω simile
fecit dictus Μagister, simititer contra eum publictberipsit Μagistre Gollisimus O am, ut patet in eius Dialis : quae omnia quoad haec fuerunt reputata, licit facta, si ut apparuit tem pore Benedicti Disorimi illius Fueressaris . Haec ex manuscripto Collegii Navarrici
Confirmaηt ex eo , quod tunc Philippus Valesius Galliae Rex , clim Parisiensium Theologorum desilitione munitum 1 elenti. ret, Ioanni XXII. minaces scripsit Litteras, in quibus habentur verba haec , sue il e reisquo, osqu' ille ferait sedre, id eit , Ut errorem suum revocaret , alioqui ipsum ignem urendum curaret I ut Petrus Alliacentis jam Cameracensis Epscopus notavit incerta quadam oratione , quae in Bibliotbeca S. Victoris asservatur manuscripta. Ac sic incipit: Pax Dei, quae exuperat omnem sensum. Unde subdit: ληtifex Regi parvis, eνrorem remeavit*um, is, Ecelesta matrisuae, ac Dο- mime subjecit. Respondeo equidem Aventinum, Restie--Μorneum , dc alios similes id assereret sed quam perp.ram, quamque mendaciter hoc ipsum commenti fuerint, aperth constat eκ
illa summa Philippi Christianii limi Principis in Ioannem XXII. observantia , necis non dc Praeclaro sacrae Facultatis Parissen. sis de ipsius Ioanni ι innocentia testimonio,
329쪽
,88 Tractat. I. Disput III. Artic. VII. Sect. I. Quaest. v.
iri constat ex deliberatione ejusdem Facultatis facta secunda die Ianuarii , anno Domini I 333. cujus tenor sequitur. Serenis limo Principi, ac Domino Domino Philippo Regi Francorum illustri sui
se devoti Capellani ejuidem miseratione .se Petrus Patriarcha Hierosol. Petrus Aris chiepiscopus Rothomagensis , Guil. Ber. ,, nardi Cancellarius Parisiensiis , Ioann. de Blangi aco Archidiaconus Vulcassini,, in Ecclesila Rothomagensi, Nicolaus deis Lyra ordinis Μinorum, Ioannes de Men- ,, thono ordin. S. Benedicti, Μ atth. de Aris, , chis, Petrus de Palma Prior Provincia. lis Er. Ord. Praedicatorum in Francia , is Ioannes de Caricampo Ord. Cister. , , , Petrus de Cala Prior Generalis Fr. Bea-
, , tae Mariae de Monte Carmelo , Simon ,, de Μeneriis, Guillelmus de Castro Re- ginaldi Ord. Praedicatorum , Germanus, , Celati, Galinus de Giaco Ord. Praedic. ,, Guillelmus de Brena Minor, Guillelmus, , Calcot ore. Praed. olivarius Saladini . M Gerardus de Pergamo Ord. Eremitarum, , S. Auguilini , petrus de Verberia Or- , , dinis Vallis scholarium , Nicolaus deis Alexandria ord. Erem. S. Augustini , is Petrus Herse ordinis Carmelitarum , se Nicolaus Boneti ordin. Fr. Μinorum , ,, & Durandus de Aureliaco Ord. Praedic., , sacrae Theologiae Masistri, cum sui hum millima recommendatione , per tempO-- ratis R ni regimen sic transire, ut peris es veniat ad perpetui Regni culmen. M Placuit Regiae vestrae majestati nos, , Dominica q. Adventus Domini in vestro, , Μanerio in nemore de vicennis ad sui
,, praetentiam convocare , nosque requirem re, qu vellemus corporale iuramentum, , praestare, ques super petendis 1 nobis de
,, ita tu animarum Mnsorum 1 corpori. ,, bus exutarum , veritatem , quam sen-
,, tiebamus, fideliter, & absque palliatiose nis cujuscumque velamine diceremus, assi., , flentibus Regiae vestrae Celsitudini excel.
., lentibus Principibus Dominis Philippo
is Dei gratia Rege Navarrae , Ioanne pri- , , mogenito vestro Normaniae , Ludovico, , Bo nesii Ducibus , Carolo Germano vestro Duce Alenconi, Guidone Blesen. , , sium Comitibus, ac reverendis Patribus o Guillelmo incitano Archiepileopo, Guilo telmo Parisiensi , Andrea Atrebaten. - si , Guillelmo Convenarum, Petro Ru-
thenen sit , Rogerio Lemovicensi , Ber. nardo Annicen si , Ioanne Nivernensi Episcopis , Guillelmo electo Ebroicensi ;Petro Cluniacensi , Guidone sancti Di nisi i , Petro sancti Germani de Pratis , Hugone Corbiensi Abbatibus , & alio.
rum , tam Clericorum , quam Baro. num , & Militum , Consiliariorum vestrorum Religiosorum , de Saecularium multitudine copiosa. Praefato autem juramento per nos praestito , duae nobissuerunt promsitae quaestiones ι Prima, Vtiam animae Sancum in Caelo existentes videant divinam Essen. tiam faeie ad faciem , aηte resumptisnem corporum, is ante Iudicium generale. Se. cunda , Utrum viso , quam de E sentia divina mu babent , evacuabitur in diseriremisturicii , alia succedente. Et quia Princeps Serenissim et vos ut Dominum nostrum charissimum Fundatorem, dc Guardatorem Parisiensis stu- ,
dii, de nostrae ibidem Theologiae facul.
tatis , Regemque praecellentem revere.
ri tenemur, de vestris jussionibus obediis re 3 attendentes specialiter id, quod ab ore vestro ibidem audivimus , qu nihil in hac materia quaerebatis , quod tangere posset sanctissimum Patrem, ac Dominum nostrum Ioannem divina Dei providentia sacro sanctae Romanae , dc iuniversalis Ecclesiae summum Pontificem , cujus sumus devoti servi , dc filii 3 qui nimb sicut filius ejus devotissimus honorem suum in his , dc aliis
relabatis . Advertentesque, quM multorum fide dignorum relatione audivi.
mus. suu quidquid in hae materia sua
sanctitas dixit , non asserendo , seu opinando protuleris 3 Ied solummodo recitan-A . Considerantesque, qutid juxta Principis Apostolorum doctrinam de ea , quae in nobis est fide , de spe parati esse debemus omni poscenti nos reddere rationem , sigillatim , quod sentiebamus super petitis respondemus , &omnes in hanc sententiam convenimus :Qithd a tempore mortis Domini Nostri Iesu Christi , per quam pretium P demptionis humani generis extitit persolutum , omnes animae sanctorum Patrum , quas idem Salvator noster ad inferos descendens eduxerit de Limbo , caeterorumque fidelium animae , quae de corporibus exierunt , nihil
habentes purgabile , vel quae jam in ,
330쪽
,, Purgatorio sunt purgatae, ad visionem ,, nudam, & claram, beatificam, intui-- tivam , dc immediatam di yinae essentiae,
is de benedictissimae Trinitatis, Patris, oco Filii, de Spiritus salicti, quam Apollo.
lus I. ad Corinth. I 3. cap. nominat m.
M IM:m facis ad fretem, suerunt alsum. ,, ptae, ipiaque Deitate persecth fruuntur, , , 5c jam quod crediderunt videntes, qubdis speraverunt tenentes, non in hye , sed , , in re sunt beatae r in que dicta visio,
,, quam nunc habent, resumptis corpori. is bus minimh evacuabitur, alia succedenis te ι sed ipsamet in eis cum sit earum vi- ,, ta, & natura , perpetub remanebit.
ri Et quia Princeps inclytel postmodumis in die sancti Ioannis EvangeIistae nosis fecistis Parisiis confregari , 6c ibidem is suimus vestro nomine requisiti , illudis quod dicta die Dominica ε Adventus is in vestra praesentia dixeramus , redi- ,, geremus in scriptis , nostris ibidem sit. gillis appensis; lichi supplicavissemus , is quM de iis, quae jam dixeramus, dignari retur vestra Celsitudo regia contentari;
vel qu , sicut quis sigillatim responde-M ret, ita inscriptis redigeretur sigillatim ris Tamen nolentes vestris jussionibus con-M traire, praesentes litteras sub appositi, is ne sigillorum nostrorum in praemisto- rum testimonium Regali Excellentiae du.M cimus concedendas. Et nos Guillelmus
se te Petit, Henricus de Somons Μinister, , Provincialis Ord. Fratrum Μinorum in is Francia , AEgidius de Pestico , Ioannes,, de sancto Dionysio ordinis sancti Bene. dicti , Guillelmus Herces Poenitentia- is rius Parisiensis , de Robertus de Bardis is in eadem facultate Theologici inino. res, qui in dicta Conventione facta in
is nemore Vicenarum praesentes non sui.
is mus eκ causis legitimis impediti, postis modum in aliis Congregationibus vestrois nomine requisiti praemissis quaestionibus,, consimiliter, cum prae satis Patribus, &is Magistris per omnia respondemus, Ac,, idem quod ipsi dixerunt in praedicta ma- ,, teria credimus , di sentimuss in cujusia rei testimonium sigilla nostra, una cumri sigillis eorum praesentibus litteris duxi.m mus apponenda. Datum Parisiis apud is S. Mathurinum in nostra Congregationeri Generali Μagistrorum in Theologia Re-M gentium , dc non Regentium, secunda
die Ianuarii anno Domini I 333. Fraom T . TOm. L. Ex hoc instrumento publico, c Masoriginale servatur in Archiviis sacrae F cultatis Parisiensis, ex quo haec descripsi satis, superque apparet, quae suerit Religio, tam Christianissimi Regis, quam sa.
crae Facultatis in summum Pontificem Omnium fidelium Parentem 3 Ee qualiter praefatus Ioannes XXII..non asserendo , necopinando, sed tantum recitando scripserit sanctas animas, quibus nihil luendum 1uperest, clara Dei visione ad diem Iudicii
esse privandas. Patet etiam, quam perperam noster
Nicolaus de Lyra , inter Ioannis XXII.
damnatores, de impugnatores annumeretur 3 quippe cum praedictae Facultatis Parisiensis sententiae subscripserit , de una eum caeteris Μνistris asseruerit praedictum Ioannein praelatam sententiam non assertivd , sed recitati vh tant lim scri .psisse. Patet denique, quam pardm cerib Movius ad annum I 33 I. scripserit, Ioannem Pontificem , in astruenda illa senistentia , opinioni Fratrum Minorum adis
haesisse, quω enim Franciscant prias eam
docuerint, tenuerint, aut laverint, vel qubd in eorum in hac re sententiam Ioannes inclinaverit, merum commentum est tquipph nullus gravis Historicus Μinoritis nujus opinionis originem tribuit: imbplures Scriptores auctorem primum hujus controversiae scribunt Ioannem Pontifi- .cem: cui insuper rei argumento est, quM nullus reperietur Franciscanus, qui in hujus opinionis favorem quidpiam scriptum rei iquerit. Qubd velli Guillel. Astientis Inquisitor Avenione in curia Pontificia, Thomam Valentem Annium ex ordine Praedicat
rum contrariam sententiam coram Pontifice praedicantem, in carcerem conjecerit 3
non ideo secit, quM ipse cum Joannes en, serit, sed quM Praedicator minia religio. sh, Ac magis audacter , quam opportuit, ipsum Pontificem non obscvrh BEovio
ipso hic, de alibi teste praestrinxerit, divinam maledictionem imprecatus assert ribus illius sententiae: praesertim, tam eo tempore Ioannes nihil tenaciter defenderit, nec constanter asseruerit in hac quaestione. Itaque irreverentia Praedicatoris, non veritatis praedicatio in causa suit, cur carceri manciparetur. Patet etiam, quam impudenter mentia.