장음표시 사용
31쪽
C A. Cur hic more suo loquutum esse Horatium dicis Hoc si ita est, latet me vera huius versus explicatio. FΑ. modo euexplicasλ C Αλ d me, qui iuuenis sutia, commendet amicae Lucanar. FA. Apage absurdam hac expositionem, & aperte sal sam. quis enim ncscit Horatium iam tum vetulum fuisse A. Ignosce mihi: ncsciebam illum de seipso loqui. Sed quid est igitur accusativo illo irruerem faciendum Θ Suo, inquam, modo, siue suo more usus est illo Horatius. C A. Sed quis tandem ille estps A. Illum inde discas volo unde & ipse di dici. C A. Vndeὸ p A. Ex Henrici Stephani Obseruationibus in Horatium, quas appes lauit Diatribas. Cedo cius editionem. scio
enim tuam bibliothecam ea non carere. C A. Iam iam a me afferetur. M A R. Prodiitne
iampridem illa editi ολ p. Haud satis recordor quam pridem. C. En tibi librum quem petis. FA. En tibi vicissim explicationem quam audire expetis. Nam de aliis huiusmodi Horatii locis facta mentione, tande haec addit, Sic & quum de se dicit Horatius, Epist. is, lib. a, Quod me Lucana iuuenem commendet a cae, valde falletur qui Hora tium sibi iuuenilem aetatem tribuere existimabit, quum ea iam pi steriisset. Intelligit igitur, QDd mihi iuvemutis commenda-
32쪽
DI A L. HEN. STEPH. 23tionem apud illam tribuat, Quod me, non minus quam iuuenem,uci, perinde ac iuuenem, commendatum illi reddat, Quod faciat ut aeque sim illi acceptus ac si iiiii enis
adhuc essem.Atque his subiungit ista, , dautem hic de iuue ne, id em vicissim de vetula intelligendum est, Ode is, lib. , sic
tamen ut aliter quam illic resoluatur ora tio ) seruatura diu parem Cormcis ueluti temporibus ocen. Neque enim dicit Lycen cia se vctulam , atq; adeo tam vetula ut sit partemporibus cornicis vetulae: sid est, ut vo
cari ipsa quoque possit in ρωνος sed significare vult, eam futuram parem,siue cilicetuiri pare. Intellige igitur, urvatura diu Lycen, & cffectura parem. Vel, Seruatura donec effeci a sit par. Hactenus ille de duo. bus istis locis. Affert vero & alios: atque in his unum, ubi non animaduersa ista Ho
ratiani sermonis consuetudo in magnum vel potius maximum errorem lectores impulit. CA. Chasor mihi erit quam antealisc editio. p A. Ad Ni Zolium autem ut reuertamur, nonne vides Marce, d fateris,
illum insignem illam verbi Commendo si
gnificationem praetermisisse ' ΜAR. Et videam & fatear necesse est. F A. Illa autem
expositionum rudi indigestaque mole quae dicenda chaos illa, inquam, mole exposi-
33쪽
ais NI ZOII ODI D. ionu quet verbo illi Comedo subiuguntur
a Nietolio, quid faciem 's C. Animaduerto, tuis illis verbis perterresectu esse Marcu. aliis iniit' dithyrabicis utendu tibi est. p. Imo ad ipsa.nct Nizolij verba ta venio: & Marcu rogo quina potuerit Nigoli' verbu Comendo exponere, In tuaela alicuiustum: ite, Alimi' iam tuti , fidei, stlicitati sum Oommendatus. C A. Alia quam activi verbi natura habere existim uit: ut pro Marco respondeam. F A. Atqui . activis verbis in oo exponendo Vsus ante fuerat. C A. Intelligo, illum arbitratum e se, verbum Commendo, praeter illam aci tui verbi naturam, aliam quoque habere. Μ A R.
Te pro me respondere dicis Camilla: sed i ridentis potius quam respondentis per nasiscipis. Vtinam vero Ciceronianus quida, mihi perfamiliaris, hic adesset:is ut opinor omnium harii expositionum ita rationem Vobis redderet, ut nulla irridedi occasio si peresset. FA Nempe mysteria quaedam sibverbis Nietolii latere putas: mysticas esse ius expositiones credis: ideo ad Ciceronia-nOS, lai quam mystas, confugiendum cedi- ses. At ipse, quan uis minime Ciceronianus,
qualia sint hqc expositionum mysteria, sitam honorifica est utendum appellatione non minus quam quisquam Ciceronianus, videtor perspicere. Sunt enim expositiones
34쪽
DIA L. HEN. STEPH. 27m istae ex variis Ciceronis locis congcstae, & n. quidem eiusmodi ut in iis expositionii m ιν toria potius quam expositiones habeamus. lis C. Apertius iuud declares velim. F A Excplii a gratia, verba ista, Ciuitas in Cato side Lai- tu, sunt verba Ciceroniani cuius ciam loci h . qua expositionis verbi Commendo mat Ia riam suppeditant: quum ex illis possit e 1b cerpi isto expositio, In alicuius side loco. Idem p vero de istis diccdum verbis, Omnia in fidem ag er quodammodo patro inium mei obnfulatus sunt milatu. Hinc enim poterat itidcm cxce
sibi pi ista verbi Comedo expositio, In fidem π
it i. quodammodo patrocimum alimius oen ero. Qi i
ii dam vero sunt loci ubi non adeo magnaitit mutatione opus fuissct . ex quibus est hic, iii, In uestra side atque humanutabe totam calisam re-io: pono. Duntaxat enim pro uestra dicendu e- ita rat alimius, de aliquid, pro duobus illis accus ἐγ mmmmusam: ut Comen do diceretur esse, In ali-hi rei de atq;hinnamtate a liquid repono.vel, qui t= dam reponoriicut paulo ante,pro In tua fide acti, reliIone depono, potius diccdum fuisset, In li inside, &c. Sed enim ut verum falcar vis alio potius quam expositionum nominei, i haec Ciceroniana dicta vocanda sunt: ideό- inti que a caeteris verbis scparari debuerat. C A. iis Possuntne ex omnibus quos affert locis, eo-m dem modo quaedam excerpi, si non expli-
35쪽
catia proprietatem Verbi Commendo , at cer te ad illud pertinentiaὸ FA. Nola equidem. nain hunc etiam locu verbo illi, tanqua expositionem, subiungit, nationes deuii his
bello insidem cepissent: quum tamen absurda futurum sit, dicere, Commendo, esse Insidem aliquid reipio. CA. At Nigotio minime viti sim fuisse absurdum, ostedunt haec ipsa eius
verba paucissimis interieinis Insidem mea maripto. FA. Alia multa videbimus multo his absurdiora & ineptiora, qtas tamen a surda& inepta esse, nihilo magis animaduertit. FA. Quid si vero his contentus fit Marcusῖ ΜΑ R. Atqui nondum quicquam protulistis quod non censeam leniore quopiam nomine appelladum. F A. At profera, antequam hinc abeam, quae ipsemet non inepta latum sed ter quaterque inepta esse fateberis. ΜAR. Vix. CA. Ambiguum est illud Vix.dubiu enim est an intelligat te vix talia esse prolaturu: an se, etiast talia Pseras, talia esse vix confessiiru. M. Libuit ambiugue loqui. F A. Nondum hac de re urgen diis est Marcus, Camille: sed tantum ut patientem nobis commodet aurem rogandus. Μ.De eo quod ultro facio, minime sum rogandus. F A. Ab hoc verbo ad aliud tras
eundum censeo: si tamen prisis monuero,
ne illam quidem expositionem cui primum
36쪽
dat locum, satis veram videri. Est enim Probo verbum primum quo Commendo exponit Nigolius. CA. Nimium vis omnes NLetolianas huius verbi expositioncs ad aliud ut dixisti transeundum censeo: interiecto tamen prius si per vos liceat illo de Horatianis versibus sermone quem mihi repente memoria excidisse, antea coquerebar. FΑ. De quibus loqueris Horati versibus3 CA. De istis, adem commendes, esiam atque esuin astria
1na fiane alienae sibi peinta pudorem. r A. Lubenter audiam quid tibi super his in
mentem venerit. ΜAR. Lubenter δ: ipse. C A. Cogitaui certe non absimile vero esse, Horatium, quum hoc praeceptum traderet,
non tantum ad id quod experientia quotudiana docet, sed nominatim ad illud quod Xenocrati contigit respexisse. p A. Quid illud est ρ C Α. Vt a Polysperchonte tyratio, siue Polyperchonte, ut alij scribunt de
quadam commendatione reprehederetur:& iuberetur in posterum quos c5medaret. id est, Moratianis utendo verbis etiam atque etiam aspicere quales essent quos commendaret. FA. Pro verisimilibus quotidie afferuntur, quae minus quam hoc verisimilia sint. ΜAR. Multo certe minus.
37쪽
CA. Fateor alioqui, videri etiam posse ad hos Theognidis versus respexisse,
Sed minus cst periculi in laudando quod prohibet nos facere Theognis, priusquam
ingenium & mores eius quem laudaturi sumus, plane cognouerimus quam in laud do simul & commendando . Commendatio enim facit ut non solum falsa pro veris habeantur, de illis qui false fuerint laud ii, sed beneficia etiam in illos conferantur quibus omnino sint indigni. Atque haetentis a me interrupta sit tua Fabi in Ni=oliuinquisitio.F A. Cur non potius dicis Nostra, quum tuam mihi operam sis pollicitus p &dicti Homerici, rub ri δί' memineris' CA.Atqui me velut esse vides. FA. Ιmo te nequaquam talem Marco ost disti antea. quem ego aduersarium metuo:
quia vereor ne aliquid a. Ciceronianis didicerit quo tandem omnia quae obiecta se rint refellat. De Ciceronianis autem NiZ
lianis loquor. C A. Atqui de his dicendum esse puto, similes habere labra lactucas. I Lines scredo) ne Marcus plumbeo quopiam gladio a Ciceronianis sibi tradito te iugo Iet. MAR. Itane ludos me facere pergitis'
38쪽
FAB. AEdilium est ludos facere. MAR. Sed non tales. C A. Haberem hic quod dicerem, si oleum incendio addere vellcnar quum potius id restinguere cupiam. F Α. In causa es Camillecur ad has verborum velitationes Ventum sit. C. Qui fit ut in causa
sinis F. Quoniam tuum mihi ad hanc in Nuetolium inquisitionem auxilium denegasti. c. Quid si meum tibi quantumuis ficulneu auxilium pollicear, statimne ad sermoncm
nostrum reuertemur: 'F. Statim. C. Iam igi
tur polliceor. F. Ego vicisiim eo iam nunc reuertor. C. Sed quem ordinem vis tencre p. Vt in singulis orationis partibus exem pia quaepiam earum expositionum proponamus quae nobis reprehensione dignet vudentur, ac debent ipsi etiam Marco, & v xo omnibus qui aliquo in Latinitate iudicio ment, videri. C. Libet igitur alia quς-piam in ea parte orationis qui Verbum voca tur, exempla quaeramusῖ F. Libet. C. V rum sentiae aliqua quorum nunc recordinxisῖ F. Nequaquam: quippe qui Nietolium a
duobus iam annis non euoluerim. C. Vt igitur nobis librum elius nunc euoluentibus se offerent, ita ea proseremus. F. Omnino. Ac ia certe in unu incidi.Co N T o R QN E o, Conuobio, Defecis, Iaculor. unam enim ex itibus istis expositionem esse falsam dico. α
39쪽
Nonne secudam'p A. Maxime. FA. Potius certc Detorqueo quam Contorqueo ignificare
poes et Defletis. M. Videndi sitiat & attente consideradi loci quos affert. p A. Hunc la borem non detrecto. Ac video iam profecto quid illum mouerit: id cst, in errorem impulerit. Ultimus enim eorum quos affert locus, est hic ex Ciceronis opere De diui natione, Quosdam amnes tin altum cursum tortos lexos videt s. ΜAR. Quidnam illud est quod eum in errorem impulis te a bitrarisy F A. Non arbitror tantum, sed omnino persuasum habeo, illum, quu vide rei participio contortos stibiungi destexos, ex isti orasse hic esse synonyma. solet autem,ex iis quae a Cicerone copulari videt, & synonyma esse credit, unum ad alterius exposiationem asserre. ΜAR. Nonne velut synon rna ponuntur a Cicerone duo ista partici pias' F A. Minime. neque enim participium contortos separandum cst ab illis praecedenti bus verbis cursum. daute qua tuor verbis & per periphrasin dixerat tortos Pin ahum1 cursuit, postea uno dicit vombo deflexos. veluti siquis interroganti quid sit deflectere amnes, responderet esse, in a
lium cursum colorquere, vel in alium cia sum conuertere. Fingamus enim Cicerone
ibi dixisse non Contortos, sed Conuerses ut
40쪽
on ut certe Conuertere &Torquere ab co co- a iungi videmus) quid λ an itidem Conuersosm: idem valere diceremus quod DefcXOS8C A. . l, puto iam tibi acquiescere Nigolium. Sed liqua nobis illius Nietoliante cosuetudinis, ta cuius modo mentionem fecisti, quaerenda: sint exempla. FΑ. In illo ipso verbo Coni , verto inuenietur aliquod fortasse. Imo non , , iam inuentum iri fortasse, sed inuentum es ita se dicendum est. Audite enim: CONVER-
i, froasterilam aliquo, Reciproco, Viciss,et retro se o meo, Pono, Recido, Conversilini habeo. C A. n. QOdnam vero est ex his verbis, quod tano quam synonymum ad expositionem illiu , . Conuerto attuleritλ F A. Tradum. quoniam. a Cicerone colungi vidit de conue ti, in hoc quem inter alios affert loco, T.
os pandam Cepionis sum. 0d si animaduertisset in eo qui hunc proxime sequitur loco, itidem coniuncta conuertit & rapit, non du-- bium est quin ad alias verbi Conuerto ex positiones additurus fuerit etiam Rapio. In id illo enim scriptum est, Quunoque aliqua his, ampla er honesti res obiem est, totos adferen 1'ersit π Μ Α R. At ego non dubito quin id animaduerterit: sed multum forum. unum ab altero differre, qua nuis coniun-
