장음표시 사용
61쪽
debuit Nirolius illa verbi Castigare expositione esse contentus, ut diceret esse Obiurgare. Alioqui certe fatetur, absque adiectione etiam dictum Castigare,esse inte dum nihil aliud quam obiurgare, siue Iim crepare. Legimus enim inter illos Cicer nis qui a Nietolio afferuntur locos,
3 s etiam segmsiem Itidemque apud Liuium, Casisretque signivem populi. Sic vero & qui apud Maronem, vel potius quq nam de formicis loquitur) rei biline moras, dici possunt castigare degnitiem: quanuis non idem hoc in loco quod in illis segnitiei sit genus. p A. Nonius tamen aliam C positionem huius verbi in illo Maronis loco commentus est. C A casiam3 F A. Vt C
stigare ibi sit Expedire. C A. Fed quid erit
Expedire moras p A. Fateor expositioncm hanc alia expositione opus habere. C A. pud me quidem certe opus habet. F A. Sic& aliae multae eius expositiones expositores desiderant: Se quaedam non tam expositores quam correctores. C A. Ne ipse quidem Martialis, ut opinor, illam explicationem vel intellexisset, vel intellectam approbas.set, ubi illud genus loquendi imitans diaxit ,-ia tumid- uomi manster, Casuatque -- ras. F A. Persequere, obsecro, tuum illum sermonem. CA. Dicebam, a te non nega-
62쪽
ri quin Castigare, sine adiectione etiam, pro Obiurgare duntaxat positum inueniatur: additurusque eram locis illis in quibus ita accipi necem est, etiam alios. FA. Eos velim nuc addas. C A. Hoc inter alia dicturus eram: videri mihi verbu istud valde proprium de segnitiei &segnium obiurgatione fuisse: quum ad illos quos attuli locos accedat hic Caesaris , lib. I, De bello ciuili, Segniores cume atque incitat. Alioqui tamsi de qualibet etiam obiurgatione, id est, ob quodlibet erratum siue peccatum, dictum fuisse, minime sum nescius: idemque & in derivatis spectari, Castigatio, Castigator, Castigatus,Incastigatus. Nam apud Hora tium seni a natura hoc est instu ut sit castigator minorum. Apud eundem legimus , Nec me dimittes , ubi plura
Cnere quariasis e ac non cessare M iam Et quoniam in horum eius locorum mentionem incidi, addam huic & tertium qui quandam sibi peculiarem habet significationem. Is est in Arte poetica ubi Castigare pro Emendare dicit, vos δ Pompilius sano is retrane reprehendite quod non Mula dies oe mula litura coercuit, atqM,Pe ctum decies non rei'Puit ad unguem. Vertim ut ad illam de qua nuc agitur signi-
63쪽
scationem reuertar, eam nimirum qua pro
Obiurgare siue Increpare ponitur, ut in ea Castigare absque adiectione plerisque ita Iocis inueniri lateor, ita illi in nonullis ad ieci uni inueniri dico ablativum Verbis vesDictis:& quidem ab ipsis etia poetis Huius saltem verius recordaberis, ut 'pinor, Ma se, qui apud eorum principem e*tat, Hrcgraius Enaesi- ditas comi Aobses. Cur vero addidisset dictis, nisi timuisset ne Castigat de verberibus potius intelligeretur ab iis qui locu hunc non perlogerentΘΜ A R.
Existimas igitur priorem dc magi. propria esse illam significati nem verbi Castigare
qua ponitur pro Punire , quam eam qua tantum pro Obiurg gre, seu Increpare. C A.
I stirno equidem :&ineo assentior Fabio. Μ Α R. At Nonius ab utroque vestrum dio sentit, qui prius huius quam illius significationis mentionem facit. CΑ. nos tam
in ea re iud cio caruisse NiZolium respon- demus , qu in in eo quῆd Castig nt moras exposuit Expediunt. Μ. Ego vero pro NLYolio respondeo, has lignificationes opei ra a mutuas quodammodo tradere dici poscse: quum ut Castigare dicimur aliquem non lisim verbis sed etiam verberibus,id est, nosoldm obiurgare, sed etiam verberare: ita tiam verbera obiurgatrici ut . ita dicam
64쪽
linguae tribuantur ab H6ratio. CA. Vti turne Horatius verbis illis 'M A. Nequaqua: ideo Velut Venia petens, addidi, Vt ita dica) sed dicit uerbera imae. Hinc etia Verberare covitiolaritaeootationis dixit Quint' Cicero:ite, Miri iram nubi uerberatione cessationis
villati dedi'. Sic vero & Graecoquum sonet Increpare, seu obiurgare, sib- csse quadam verberationis significationem si eius origo spectetuo non ignoratis. FA. At tu in eo quod de voce illa Verberare dixisti, te a tuo Nonio discedere ignoras fortasse. Μ. Ignoro sane. p. Tu igitur ab illo hoe quoque sci ibi scito, Verberare non solum a verberibus sed a verbis etiam esse dictum. NAR. Non adeo certe in Nonij verba iuraui ut hoc etiam credere necesse habeam. F A. Multo etiam minus in ipsius Nonij ver - ba iurabis, ubi quas in eum Henricus Stephanus scripsit animaduersiones legeris. Μ Α R. Huiuine etiam loci metionem facite
F A. Ita: & dicit minim; hoc dictum filises sciuisset aut recordatus fuisset eunde verabo Ferire usim tribui que illud in Plautino habet loco, qui ei hoc comminiscendi ansam praebuit. Sed tu, mi Marce,sicut in Nonii verba iurare non vis, ita & inNigotianane posthac iurato, sed potius iudicem tam iniquum de iis quae ad sermonem Cicero-
65쪽
nsanum pertinent) eiurato. Alioqui viderie verba ad rem conferamus: id est, ne post togam de castigatione disceptatione, tuae castigationi manus admoueamus. R. Noue certe Terentiano illo genere loquc-diuteris. Sed quamam erit illa castigatiopNon ea erit, opinor, quam Vlpianus casti- igationem fustium appellat. F A. Non equi dem: sed ea quae a iurisconsultis castigatio modica vocatur. Μ AR. Q naea est λ CA. Iuridi, certuue, adhuesub iudici lis est. Μ A R. Itane Fabi non intelligis quid mihi mineris F A. Egόne minari velim quod non intelligamλΜ AR. Intelligis ergo quod iurin conlulti non intelligunt, si verum est quod Camillu dixit. p A. Imis, quanuis quaenam fuerit a veteribus iurisconsultis appellata castigatio modica non minus dubite quam a Bai toto, Baldo, Accursio, 3: ab Alciato post illos, aliisque post Alciatum dubitatu fuit,quie tamen ca sit de qua uti aduersus te cogito castigatio modica, satis superque intelligo. CA. Apage mihi omnem hunc sermonem, qui nos ab illa nostra inquisitione potesta γήν. Iam enim mihi me in ria excidere incipiunt permulta quae ad eam pretinent. FΑ. Tatum aperiendus est liber Nizolij, alia statim exempla emergent. C A. Iam nunc aperiam. Incidi certE iam in viiii.
66쪽
MO, Conlio, Confor, Euado, Euenio, Accido. p.Quid hic agiit Consto & Ε ΔΘ C A. Ipse ex te hoc ipsem quaerere voleba. F A. Id ipsum igitur cuius sum nescius, ex me scire volebas. C A. At ego te nescire nesciebam. Audi vero & verbi Fungor expositione. F V N-C o R, Efficio, Colo. Idem hic ex te quaero de verbo COD, quod modo de Consso & Euadoran idem respodesλ p A. Idem. C A. Audi nucdi compositi Perfungor expositione. Ρ E R-FUNG R utor. An de hoc utor non aliud a te resposum accipiam 8 FA. Non aliud. CΑ. NOTo. Αm duerto , ob eruo, Delia gno, Con bino. An de hac quarta expositione respondes illud ipsim8 p A. Ipsissimum. CA .Verbum autem DIC O,cum alia significat, si illi credimus, tum vero Q. FA. Fortasse perperam pro Aio scriptum filii. C A. Imb ibi praecedit illud Aio. Audi vero & verbi Derimo expositiones. D E C L M O, Valde clamo, Exerceor, Ludo. Quem hic locum habet verbum Ludes ut de me cror taςeam. F A. Ipse de illa expositione in terrogare te Voluissem. C A. Venio ad quasdam periphrasticas expositiones. An igitur I N C I D O, producta media syllaba, idem esse dicis quod Securim iniicio vel IN C H O O, idem quod Sementem facio F A. Si de alterutra expositione assentiendum
67쪽
illi esset, minus de hac quam de illa assci
tiri grauarer . C A. At ego maluissem Fundamen urabo, quam sementem Iacio. FA. Neq; Vcro a me aliter hoc probatur quam velute duobus malis minus. CA. QMdam autesint verba quibus non unam tantum expositionem periphrasticam, sed plerasque tribuit, aliis intermistas & qu idem quae non duobus solum sed pluribus verbis constat.
F A. Tales quasdam periphrases antea muhi videor animaduertisse inter eas quas attulisti: sed quaenam hae sunt quae nunc in . mentem tibi veniuntὸ C A. Attende quomodo Auendo exponat. AT T EN D D,4 Α-nimaduerto, Animi-r attendo, Noto, Dibynter. percipio, Attento animo Amma cum benignitiae audio, Mentem auroque erigo, silentiuna orationi alia ius tribuo, Animum πmenoem adbibeo, Aures ad aliatius uociem admoueo, Attenrum an mum ad decorg coer tione aeneo, Adsian arimo.
est tua de sis periphrasibus sententia'
F. Bonas malis esse permistas. C. Haec vero, Mentem aure que erigo, vilόne modo ferri posse tibi videtur F. Nequaquam. neque cnim Mentem & aures erigere est Attendere, sed potius Praeparare se ad attendedum. C. Hoc certe vel unus ex iis Ciceronis quos affert locis, docere eum & potuerat &d bucrat: tribae auresque uest as,ta me de
68쪽
inuidiosis rebus ut iste pumo dicentem attendiae. Lubenter autem Cicero uni eidemque verbo nomina duo iungit, quorum unum ad corpus , alterii ad animum pertinet,&quudem ab illo ad hunc transferens. Nam ut hic Erigere mentibus tribuit, ab auribus, parte corporis, mutuatus, sic alibi in verbo Admouere idem sibi permittit: ubi scribit, Flentes uestras, non soli m aures, ad arustia uociem id uene. Simul auic lenitur hic ver bi Admouere usus. durius enim alioqui videri hoc posset Admouere mentem,quam ut Ciceronis sermoni cohueniret. F A. Pulchra sane haec obseruatio. CA. Eam Henrbco Stephaho accepta fero, sicut & quasdam alias ad Ciceronianum stylum pertinentem sed quum huius alia quaedam insigntia exc-pla mihi protulerit, nunc illorum dunta xat possum recordari. F A. Si forte in eorum memoriam. redieris, a te mihi communia
cari velim. Sed unde sub ortus est Marco risiis λ Aliquid ego in sermone meo peccaui, aut saltem peccasse illi videor: id est, nosatis Ciceronianὰ dixisse. CA. Scio quid sit non satis Latinum esse putat illud genus Io quedi, Redire in memoriam alicuius rei Μ Α R. Ciceronianum quidem corte haud esse arbitror. F A. At mihi, qui Ciceroniani nomen minime affecto , Latinum esse sa-
69쪽
iis sierat: sed tamen non Latinum solum A sed Ciceronianum etiam esse contendo. c A. Vide Fabi ne aquilam cornix prouo casse dicatur. p A. Imo Dareti prouocanti Entellus restitisse dicetur. Μ Α R. Saltem apud Nietolium exemplum illius loquendigoneris extare non puto. F Α. MOre multorum Ciceronianorum facis, quum Cicer nianam Latinitatem chartarum Nizolianarum finibus circumscribis.Verum cedo mihi Ciceronis opusculum De senectute. C A. Ia trepidare mihi videtur Marcus. FΑ. ΙHaec mecum legito Marce, sed his legem redeo in
meumriam mortuorum. Videamus annon &ab ipso Nigotio sit annotatum hoc exemplum. C A. Imb iam satis Marcum pudes cisti. nonne vides illum propemodum rara sic α ἡ-; Graeca enim hyperbole utendum est, quum Latina desit. F A. Quuiam Nigotianu opus in manus sempsissem, ut de loco illo coselerem, vide in quod periphraseωn id est periphrasticarum expositionum chaos, quam rudem indigestamque molem ut de alio quodam eius loco antea dictum fuit) inciderim. Α C C V S O,
70쪽
να- cito, In iudi n uoco, Ad iud in Moc Reuo Acris, In reos re ero, In iudicium op r. v o , Litem intendo, Utem impro, τυ δε- peto. C A. Multane stipersunt' F A. Vix tertia partem recitaui. Attende. Utem cupitis is ad quem instro Capitis . liquem arresso. CA. Rhdesine. non times ne utriusque nostium a
res chaos illud no dicam obtudat, sed obruat's Α. Recte mones: desino. Sed nihil ne hic examinabimusλ C A.Non certe quod examinemus , scd otium potius deost ταDe illa saltem expositione dis armis vadicit Ac se esse Nulta pere.Μ A R. Quies iulam tu improbas8 F A. Improbo quidc tc. Μ Λ R. At ego contra addi ab illo potoiς se dico & Multa irru'. Sed tu Irrore L νη, esse iud icis putas, non autem eius qui accusat. FA. Mene adeo serensitim institv--rum de Romano autem foro loquor ignaru m existim as u i h oc nescia nis N Α R. At 11 hoc nosti, cur expostici illa tibi non probatuGp A. Quoniam Ac se multo latius patere dico quam Muletam peto, vel irringo. C A.Nunc recordor me legise apud Bidanim quod a vobis dicitur, Mulctam lar fare, non esse iudicis quum tame alicui ve
a ista quiddam significare videri possint quod ad iudicis omesum pertineati sed Mooris: atque apud Claeroneid obseruasse.