Armamentarium scientificum. In quo reposita ordinate et breuiter illustrata continentur, axiomata, pronunciata, dicta philosophica in primis & theologica; ... a R.P. Henrico Marcellio è Societate Iesu. .. Liber 2

발행: 1635년

분량: 622페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

tiam consequeiadam. Videriuare To. i. de gratia, Ptoleg in c. 2. nu. 3.1. Gratia non destruit, scdpescit. Pronunciatum istud Theologicum eodem modo cum proportione intelligendum est, quo illud philosopiticum ἀκοn deursit nMuravi, fedper t. De quo suo loco. Ex illo probant Theologi voluntatem nostram gratia diuina instructam naturaliter magis inclinari ad dilectionem Dei, quam sulipsius. Cum enim status gratiae obliget nos ad anaandum Deum super omnia, non erit hoc cotra naturam rationalem, nec destruet eam; sed potius consentaneum est ipsi tanquam perfectio superaddita ilicet veri, hoc intelligendum videatur de natura rationali non autem de sensiliu Mutpote quae inclinatur ad malum, quod destruit gratia , tamen reuera de utraque verum est axioma:

non enim inclinatio naturalis in appetitu sensitivo per se ordinatura malum, ut voluerunt mulit haeretici sed tantum per accidens, quia inclinatio sen-stiua in homine duo dicit: alterum quod per se tendat ad bonum sensibile quatenus est homini conueniens; loc per sese malum non est: alterum,quod sit subiecta inclinationi voliantatis, de ab ea secundum rectam rationem dirigatur; hoc etiam per se malum est non potest: si ergo contuagat appeti' tum sensitiuum naturaliter ferri in aliquod bonum sensibile vel id est consentaneum rectae ratiotii vel non: Si prius; nihil mali est si posterius; hoc per se non fit .sed per accidens tantum, quia scilicet' nΗm illud sensibile habet adiunctam circumstantiam prohibitam, tunc inclinatio appetitus sentit ut debet dirigi per superiorem inclinationcna voluntatis. Hinc se iiii tu inclinationem sensitivam an eo magia perfici per gratiam, quanto magis perfici tutinis Clivatio voluntatis, a qua dirigitur, ac Proinde:

92쪽

iectior. Ratio huius patet ex dictis. Porro gratia dicitur perficere naturam, quia per gratia habitu a lem suo modo deificatur natura, ut loquii tur Theologi , con couenter ex vi illius expelluntur omnia

peccata, o ribus homo a Deo auertitur ac constituitur homo alius .haeres Dei, denique per eandem, ut etiam per caetera omnia gratiarum dona iu-tla Uur, perficitur ad exercendas operationes iu pernaturales deificas, usque ad visionem beatam suo tempore, si perseuerauerit, obtinendam. Ita sere

Suareet ib. 6. de Gratia c. 2. n. 2.

Gratia esse me gloria Indicatur hoc dictum a Suarez To. i. in . p. disp. o. sedi. . in Dico z. JEtsi ex gratia , quae per Christinae rit nobis insun ditur, liri imi,iique nobilissimi fructus in omnium

fidelium cordibus proueniant: ea tamen per an tonomasiam gloriae semen appellatur; omnis siquidem gratia creata, nam de hac intelligitur propositio

omnesque fructus siue opera, quae ab illa manant, natura uia tendunt ad consummationem ipsius gratia usque ad consecutionem beatitudinis siue glori , quam respiciunt, ut praemium connaturales proportionatum, iuxta illud Apostoli Stipendia peccatin σνr,gratia autem Dei vita terna, ad Rom. 6. 23.

3. Princi tum meriti non caditsub meritum. J eni-pe sub illud meritum, cuius est principium, id est, Principium meriti non est praemium siue effectus eiusdem meriti, cuius est principium. Est comum axioma Theologorum usurpari praecipue solitum ad ostendendum, quod prima gratia conseratur nobis

gratuito. Absolute aute dii merito de condigno,& in merito deco gruo vehitatu obtinet, si ut russi, cum suo principio comparetur in utroque enim est eaderatio proportionalis inimitu quod triaque meritu ia

93쪽

i De diuersis Entium creatorumgeneribus.

suo genere supponat sutim principium sicuti omnis effetius supponit suam causam prout Videlicet formaliter habet ratiosi e causae vel principij; quod addo

propterea quia ex Suare Mahorum multorum sententia, principium meriti aliquando est morale tantum de non physicu,nec causa tanquam actu existes; ut in nobis prima gratia vel prima vocatio, sed veprae uisum duntaxat, sitate principium secundu realem exhibitionem potest cadere sub meritum ivisi Rex vel Campi dux aliquis tribuat militi equum Marma in stipendium futuri habori, militiae quasi

in praemium meritorum eodem equo armis futi Iorum. Verum ut lac non praesupponitur tanquam

principium, sed subsequitur,ut effeci us,ita fere Suar. to 1 in . p. d. to L . 4. L 3. de Praedest. c. 2 o. n. 2 Q.&abbi. Vide Rerusam de Incarnatione disp. r. Vbi hanc sententiam Sua te explicat de merito improprie dicto, quod potuis habet rationem compensa lonis pro re accepta, qua propri dicti meriti.

Becanus autem de Incarnat. c. I . q. a. n. J Vas Q.&abj, hanc Suare sententiam non probant, at solute docent, principium meriti neque formaliter, neque materialiter cadere sub meritu istud: cuius est

principi u. Itaque secundu illos non est opus hac diastinctione; sed absolute dicendum, nullum principium eriti cadere sub meritum, siue physice cosideretur&in sensu materiali, siue moraliter in susu formali

7. Facienti,quod infe est, Deus non denogat Irat=am. JCelebre illud axioma duobus modis intelligi potest. Primo sic: Facienti quod in se est cum auxilio diuino gratiae supernaturalis Deus infallibiliter dat maiora auxilia, curn quibus similiter, si iaciat quod in se est, tandem infit tibi iter perueniet ad gratia iustificationis,& hoc sensu absolute verum est,colligiturque ex Trid ses .c. . 4. Ratio, quia auxiliuirqueniens

94쪽

ideo datur peccatoribus,ut illo excitati & corroborat sensim se κd iustitiam praeparent ergo si illi cooperentur, quantu possunt, Deus no negabit auxilia ulteriora. Eode sensu exponitu aD Th. Ι. 2. q. O9. a. 6. ad 2. Dor. paratrone hominis ad gratia habithale

fuscipienda, Ut ipse loquitur. Et de hac gratia in te

ligendo illud axioma, dicit consequentes debere intelligi de homine faciente quod in se est, per praeue niens auxilium grati . Secundo modo potest intelligi hoc sensu. Facienti, quod in se est ex solis naturae viribus, Deus no denegat sua gratiam, cita asserituta Ioanne riedone opusculo de Coia cordia liberi arbitiis praedest. p. 2. G vlt. ex lib. de Captita.d Redeptione generis humani T. s. c. a. Ruardo Tapparo, art. 7 a Ludovico Molina in Cocordia'. I . ar. I s. d. Io sed si nihil aliud addatur,non videtur posse admitti Nata homo solis viribus naturaepos.

se praestare aliquod opus, ad quod infallibili lege

Deus conserret sit pernaturale auxilium iam initium saliuis esset ex nobis, quod nullo modo concedenduest, si tame addatur aliqua moderatio qualis a Molina additur, potest esse vera sententia, moderatio huiusmodi est Pti no quod homo faciendo, quod in se est,accipiat quidem a Deo gratiam, non tamen illam ullo imodo a Deo mereatur, nec dec6digno,nec de congruo. .nec ullo modo efficiatur dignus auxilio gratiae. . nihilominus is a tamen accipiat,partim, quia Deus liberaliter illa vult omnibus dare, quantuin se est; partim quia homo facies, quod in se est, reddit se minus ineptu, dc indignit ad gratiam Dei suscipienda. Itaq; negat Molina intuitu boni operis prς cedentis dari gratiam solum ait illam dari, quia cuna Deus palatus sit illam dare omnibus, multo certius dat illi, qui ex sua parte non ponit impedimentum.

Idem docet D.Thomas lib. . contra Gentes . IS9.

95쪽

8 De Euersiis Entium creatorumgeneribus.

I 2. d. I 2 O. n. IO. Plura quae huc referri pollunt, explicantur Titulo de Habitibus in genere

i. Utile est mitium aluiis humana Sumitur ex Magno Augustiiro Epist. ios aliquando post principium,in traditur a Trident se si . 6. cap. 8. JLatio est, quia ut loco citato docet S. Doctor,ab illa nostra omnis iustitia sumit exordium praecedit namque omnes alias dispositiones, quibus homo iusti si caturin in statu ac vita supernaturali constituitur: Neque enim spes aut dilectio, aut timor Dei, aut aliud quodcunque opus meritorium existere potest, nisi dependenter Fide cum voluntas nihil possit appetere, nisi agnitum id sit, propositum ab intelleci ii,& omnis actus voluntatis supponat actum intellectus proportionatum. Vt alibi explicatur. r. Fides e, uni lanientum omms Utificationis. JEst omnis Patrum,ac Doctorum sententia,&traditur a Trident loco ante citato Ratio est, quia omnia no .strae iustitiae opera fidei innituntur. Illa siquidem sustentat reliquas aedifici spiritualis partes , scuti facit fundamentum dosnus materialis. Quo sensu recte intelli potest Apostolus, Heb. i. v. i. cum ait: Fidem esse Hypostasin d est substantiam siue basim ac fundamentum rerum sperandarii quia scilicet Spes, Charitas, Religio&caeterae virtutes iustorum subsistere non possimi, si tollatur Fides: quemadmoduci

tollatur fundamentu,tota'domus corruat,nece illa est.. 3 Fides est radix omnium irtutum supernatura ..tium. Sumitur ex Tridetaoco citato.J Quemadmodura lix non solum sustentat arborem, ted etiam ei succum f. ibministrat, quo vegetetur in eis folia ad fructum serat,ita Fides non est solum fundamentum

96쪽

mortuum, Ut contingit in domit sula clamento,sed viuum,instar radicis: Eteniri, non modo super eam aediscatur domus spiritalis, verum etiam exercetur ab

illa osticium radicis dum omnia illa, quae speranda

nobis ac diligenda sint proponit MVarias ac pias Liactiones Timoris, Spei, Charitatis, Z C. Veluti succum suauissimu in nobis excitat, ex quibus uberrime proueniunt fructus vitae piru ualis Nam quando proponit voluntati Deum ut misericordem, ut summe amabilem, ut iustum Te uerum, vari oriuntur affectus, spei,dilectionis,timoris, sesimiliu virtutum. Vnde S. Apostolus Iudas in sua Epist congruo nomine vocat Hareticos,arbores autumnales bis mortuas,

eradicatas Iro quo notat Vasque to 2 in a. a. disp. 218. c. o. arbores in fine autumni,quando fructus 'solia,ex quibus apparebat earum ita,amittul,qUO-da modo mori mortuis enim arboribus plane similes sunt,4 quamuis in radice vitam aliquam retineant; Haec tamen non apparet, ac proindescum nec fructu, nec folia proferant otiosa pro eo tempore inutiles sint, atque haec est prima mors arboris, cui similes

sui, peccatores fideles in quibus fides est otiosa, quae

proinde abApostolo Iacobo, vi Oidua dicitur,licet eninanuiusmodi ciant, quomodo ex fide vivere iustuat Oporteat quia ut recte ait D. Augustinus Intesiectiis Fides et iam aperit, insidelitas Ludit.JEst sententia i 28. inter illas, quas ex D. August. collegit S. Pro per Veruntamen vitam siuam fidei consentanea non instituunt; unde vitae quide Christianae iustificationis radicem habent fructus autem iustitiae non proserunt. Aliet mors arboris est , quado eradicatur omnino,aut cita radix ipsa simul tu traco moritur, inuic similei sunt haeretici. Ideoque ab Apostolo supra vocantur non solum arbores autumnales,sed etiam bis mortuae e eradicatae. Eadem de

97쪽

1 De diuersi. Entum Creatoris eneribus.

causa haei e sis ac infidelitas omnis iustitiae viam omnino claudere dicitur, Ut fides eam intellectui aperit, ut constat ex dictis: Vide, si placet, Vas tu egloco citato,ubi allatam similitudinem ingeniose deducit SP ac D D. testimonio confirmat , sane per illam pulchre vis&essicacia fidei ostenditur, aequa ratione non sundamentum modo; sed etiam radix in vitae Christianae declaratur. Quo autem sensu, Charitas Milumilitas dicantur radices funda meta virtutum, explicatur suis locis. F. Fides diuina certior est, quavis scientia humana. JEst communis sententia Doctorum expressi habetur, araditur a D. Thoma a. a. q. . a. 8 sub fine Corporis, ubi docet Fidem simpliciter sis certiorem scientia ebsolum incertiorem secAnduin quid Habena propositiones de Fide nobiliorem certiore veritatem,qua aliqua cognitio humana ab extrinseco,id est propter infallibilem auctoritate Dei reuelantis, quae

est ratio illis assentiendi, quam fallere vel falli impossibilius est,quam qualecunque humanam naturalem scientiam: non tamen habent essentialiter maiorem veritatem sormalem quia haec consistit in indivisibilivi in omnimoda adaequatione intellectus cure intellecta. Quod autem D. Thomas inquit; fidem fecundum quia,posse esse minus certam veru est tum alias ob causas, tum quia vitio atque inconstantia aliquoru accidit,ut a fide dimoueatur facilius, minus ei adhaerescant, quam scientiae. Lumen ei es correctivum luminis nai Aralis. J Vti

Philosophia ancillatur Reginae Theologiae, ita lumen naturale subiacet lumini fidei supernaturali,ab eoque utpote imperfectum hi se,& in multis deficies

saepenumer corrigitur, etiam circa ea, quae habetur

quasi generalia axiomata philosophica,& scietiarum humanarum Principia. Ita,v. g. pronunciatum illud:

98쪽

Pars quin L Titulus XXXIII. 2 ra

irae sunt eadem Vni tertio jum eadem interse, fides nax fieri S. Trinitatis limitat ad res creatas. Idem contingit in pluribus aliis, maxime circa mysteria Incarnationis Tu charistiae. Dices lix cultitudine huius principis qi idlibet es teln est, pedet certitudo fidei, cum id virtute includatur in quacuque veritate ergo illius certitudo maior est certitudii te fidei se. Si a liquod est principium, quod necessario inuoluatur in assensu fidemn eadem materia,est etiam ipsa fide creditum neque pendet ab illo fides, ut naturaliter cognito ut v c. si credo Deum esse trinum, necessario credo etiam non esie unicii in personis, nec elle quatuor personas non propter principitina naturale rLm Libet es vel non est; sed quia ipsa me fides quae

facit credere, stirmationem esse veram , facit etiam Credere, negationem esse falsam. Porib correctio ista luminis naturalis fit in ijs duntaxat a lumine fidei, in quibus naturale lumen deficit a vera rationes Nam absolute loquendo veritas diuina ratio naturalis non pugnant inter se, sed potius consentiunt lonspirant in eandem veritatem. . . uctoritas Dei prsualet mm rationi humanae.'

Et si locus ab auctoritate, qui fundatur in ratione hu-araana,infimissimus est, ut docet Boetixas super Topisca, Cicer d. alii; locus tali leti ab auctoritate, quae funciatur super reuelatione diuina, est eis cacissimus: Praevalet en .m auctoritas Dei omni ratjoni humanae,

log magis, qua auctoritas Philosophi rationi debilis

alicuius pueri, ut recte obseruat D. Tho. r. p. q. I. a. 8.

a. i. e Chrisiana es miraculis non se approbata: Onestate tamen sua recipi debio Dei. J Est hoc effatum Pi uecundi Pontificis Maximi, ut refertur a Platina in eius vita veritas illius manifesta est. ' Ex sanitates integritate uiuersa Doctrinae Christianae, qua fides in Christum continetur. 2. Ex vita δ motibus

99쪽

1 De diuersiis Entium creatorum generibus Christi, qui est auctor huius doctrinae 3 Ex modo

quo haec doctrina inmundum introducta est . . Ex consonantia eius cri recta ratione duimine naturali; nullam si quidem tribuit peccandi licentia, sed multis modis hanc excludit, fauetque puritati insanitati vitae, quae ab affectu terretiorum auocat, ad rerum caelestiun contemplationem animum rati e prςditum impellit. Denique ex constantia Mintegritate. qua tot annis integi mansiit inter grauissimas fra- notum persecutiones. At ver omnes gentili sectaed instabiles sunt impurae,& semper aliquid docet atque approbant, quod potest euidenter ostendi essio

contra rictam rationem ide quare ius scripserunt. Iustinus in admonitorio ad gentes, Origenes contra

Celsum Tertullianus in Apologetico, Augustinus in lib. de Ciuitate, alibi, deni oue D. Thomas contra gentes, de quibus o cum habet istud: 9. Quirit credit,cit decipitur.J Nempe si ex animi leuitate facile cuilibet assentiatur, fidem habeat,ac non prius consideret,an id, quod proponitur,recta prudenti ratione iudicari possit,esse credendu Vnde Ecclesiastici 9.v. dicitur sta icii credit, leuis e scorde. Ea de causa videmus fidei Christianaeis steria

semper Deo prodigiis facta fuisse credibilia,

iuxta illud Marci ultimo. v. vlt praedicauerunt biq; Dotvino cooperant ofermonem confirmantesequentibus

signis. Cum enim obiectum fidei, respectu nostri non

sit euidenter verum ut illi tui possimus assentiri,debet sufficienter proponi, ne temere iericulose ei adhaereamus. Huic etiam illud Fide sed cui mice Aro Haereseos fedin entum Dei es abnegatio. Quam verum sit dictum istud Clementis Alexandrini cum omnium temporum, tum huius saeculi satis manifestat haeretici: Non enim cum fide tantum veraque bellant religione; sed etiam complures eorum ita na.

100쪽

turae retugnant, ut sibi exsculpi patiantili ex animo, quam illa consignauit mentibus nostris Dei informationem Significat itaque prςsens effatu, procliue admodum esse vili resis in Atheismur degeneret,iuxta P al. 13. Dixi insipiens in corde fui, non es Deus, Vide Becanum Theol Scholast. p. i. Tradi. I. Vbi plurimas resertathei simos Vorsti Caluinistae.

DISTINCTIO III.

De Spe. r. cepes sanchora mita chrisiana lata merito ap-

pellatur iuxta mentem Apostoli, Heb. c. , variquia is antis rerum humanarum aerumnisin confusionibus tristissimis praecipuese sustentare potest,idebet homo Christianus, certa spe liberationis vitae: gloriae sempiternae. Proinde Apostolus eam ibi vult fgi, ubi sunt vera gaudia Nauis anchora in terrasititur contrafluctus aqua; anchora ei in Cati σαθφims Deo a, mentemsaliciar ne eoncutiatur inquit Magnus Gregorius homil. 17. in Ezechielem)

bus tumultuum terrenaram. Simili ratione.

a. Spe Uzaleasalotii. Sumitur haec appellatio ex Epist. i. ad Thessal. c. s. v. 8 J Vbi eam nos accipere

iubet Apostolus. Ita autem rectὸ nuncupatur cum sit verae animi quietis, omnium vitae humanae solatiorum conservatrix Sicut enim inquit Chrisestom. homil. 9.) Galea conseruati quo de spraecipuum eoru, quaesunt in nobis nempe caput, amplectens, indique legent; ita etiam pes non sinit rationem conticidere sed

facis nare rectam cierigere sese ad aliisiimum. 3. Spei es primum remedium assi I . Remedium dicitur, quia reuera filictionem spes lenit. animulacentis erigit, iuxta illud Dra bona dat mires, ani-

SEARCH

MENU NAVIGATION