R.P. Ioannes de Lugo ... De incarnatione Dominica

발행: 1633년

분량: 553페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

i 4 De mysterio

Obtinibus i stetis, Micu:n lire illi satiari effetat, S: pro linc etiam locinina, ii sutura citet una uxillis. 2 non lit eligenda in marrcna Dci : Non tamen vici: 1le Deum pro illo ligno detcrminate, h. ne numero immitiam ab Iollite peccasio in Adamo, quia pro eo ligno noridum videbacurl .ec i m. na absolute fucitra , nec cliam videbatur exclula a madcrnitate Dei. Sed comt .i vrgcbis, peccatum hoc eo moclo,' .lo peccati mi ei: huius ioeminae , debere etiam

citur determinate pecca: te tiarac, sic ctiam intelligi debet, l. ille tune determinate pro priori naturae libcra ad peccandum , dc non Peccanduna; si cnim peccati it, potuit peccare. nam ab aeta ad porciit iam est bt ira conse lucritia: non autem po i iit cum dcbito , aut necessitatu ad puccandum I ergo roruit cum in linerentia ad peccandam : lone v c id indisserentiam liberam non lia-bec rost peccatum Adae ; ergo tribuit illam proprio it n. viae alatu illud peccaluiti : non pote:ξaa om illam indilicidiatiam alit eo liabutile pro illo I riori, iiii ci latenus voluntas liarius foeminae alligata crat pro illo priori voluntati Adae ; ergo iam pio illo priori intelligitur detriminate incluta in illo pacto liaee fulmina; alioquin intelligetur determinate peccalle , imo eo, quod pro ali luo priori intelligatur roicias peccare , N

Respiuadeo, sicut polica,quando non cligitur in matrem Dei, concipitur naec foemii iacae Adamo , denominatur pcccalle moraliter,quando ille recea iiit; te etiam denominatur moraliter

habuit te libertatem pro priori iraturae in voluntate illius: nam licui non pitylice, lud aequiualenter, seu nacii aliter peccauit i ita non physice, ica aequina lenter , leu moraliter habuit indine remi aut pro priori naturae. Ad hoc autem sulficu, quod alligati fuerint voluntati Adami omnescius potiori ,excepta Dei matre ; nam hoc polito, eo ipso, quod poli ex haec flamina sit ex posteris Adae non iit mater Dei, perinde sc habet, ac si absolute, de deiurati inate suillet pro priori in tiarae alligata vi, dimati Adae cc hoc ust, sit ille moralit. r alligarum , Se suille moraliter indife reli z:n, de libcram pro illo priori abique ulla

conditione.

Dices, non polle post peccatum illud iam sa-um alligari vere de nouo aliquam voluntatem in cit dine ad illud peccatum eum voluntate Ada vcre non sitit alligata prius quiui commit turetur. Alioquin pollet nunc Deus creare dem uo aliquem Angelum, de quo pro illo signomui cogita actat, & alligare illum moraliter voluntati Adae quasi capitis in ordine ad illud primum peccatum , ita ut nunc diceretur vete hic Angelus peccalle tunc in Adamo, licui nos: hoc cctac vi dotur omnino ablui amat'; ergo nece lieo tantuli est ad hanc denominationem , cludit pro illo pii oti si ei it vere absolute alligata voluntas initu; Domitiae voluntati Adae, iace potest illa denominatio prouenire ex aliquo posteriori. Res potadeo, vomina ciso, nota polse post commulum pecca im a: ligari voluntati Adae de nouo in ordine ad illud aliquem hominem,uel Angulum, de qlio Pro Pr at i ta Murae nullo modo coingit artini fuerat ; Polle tamen post commisium rcccatum detur minari, vcl purificari aliquam

Incarnationis.

conditionem , sub qua aliquis fuerat alligatus pro priori naturae, ita ut ex purificatione illi iis conditionis iam possit moraliter dici, hunc suis Iei uel illum in illo paci o peccas te in Adamo R itio est , quia in primo calia nullum est fundamentum luiliciens ad hoc ut prudenter censeamus, Adamiam c3peratu sui si e tanquam tutorem, aut caput morale huius hominis,cum antecedenter ad suum peccatum non habuirit tale munus;

post Operationem ver b non potest fieri tutor,ve caput in ordine ad praeteritum : nam leges ctiam litinianae in tantum agnoicunt in Principe p te: latem dandi tutorem homini nondum nato, in qualitum s peetat ad Principem contulere sub- 'ditis etiam nondum natis, quando ipsi sibi consulere non pollunt; si autem aliquis fieret tutor alterius in ordine ad actionem praeteri tam , non

esse: hoe in bonum illius: quare ridiculum ellet, qudd postquam Petrus errauit in aliquo contracili , Princeps velit, quia in illo contractu fuerit tutor alicuius pucri pauli apbst nascituri. At verbin lecundo ea tu iam intelligitur suffcienter Ad mus pro illo priori caput , tutor huius homi ni ς; na licet non suerit inclusiis in pacto abiblutei tib nomine Petri , inclusiis fuit tamen sufficienter sub ratione posterorum , clim hic pollea suturus sit ex polieris Ad ei licui pro eo signo

non cognoicci ctur hic homo futurus ex posteris Adae, nil in rc seri quia nec etiam Princcps, quando fecit nunc Petrum tutorem filiorum suorum in ordine ad aliquos contractus, cognoscit nunc

qui sint futuri eius filis. Sunicit tamen si detersentinentur nomine fili Orum,uel posterorum. Ratio alitena est, quia licci ad peccandum physeeitecelle sit, qubd homo prae existat determinato, de distincte; ad peccandum tamen moraliter non requ: tiir,q idd ita distincte includatur in pacto: cum enitia tota haec continentia sit moralis, de in ordine ad voluntatem Principis, vel Dei constituentis vratim liciminc in captit alterius; susticit continentia intcntionalis,lioc est, qualis fieri potest pcractus intollectiis,& oluntatis:in his aut cui actibus potest aliquis consu se existere stibratione policti, licci non cognoscatur distincte,

quis iit ille; quare potest bene secundum illum

satum consulum terminare voluntatem includetem illum in eo pacto, licet non possit exsistere pollea confuse, scd omnino det crminate. Hinc est, potui:se a Deo includi sub nomine posterorum Adae luinc homi ncm , licet pro eo signuncin sciret Deus determinate, hune liominem este saturum ex posteris Adae. Non quia ponamus in Deo aliquam ignorantiam, aut cognitio nem confusam, ut dixi, scd quia pro illo signo nondum decreti erat hunc hominem determinate pro Jucere ex Adamo, sed totum distinctiin ali quos, hos , vel illos. Re tamen vera iste include

batur in illis suturis, clim postea illi distinctiva

determinanda esset in hoc indui iduo determinato. Haec omnia dicta sunt, ut ostendamus,

quomodo possint sequi sententiam sancti Thomae de aduentu Christi post prae- uisena pcccatum , ij ccam , qui Η.

Virginem iniimunem volunt

i debito proximo.

152쪽

nubium

Disp. VII.

bus,& procedit codem seniu, quo praecedens,ut non sit sensus , quid tunc sic cro post ci, vel quid faceret Deus ex alio decreto, quia pol set habere, ted an ex vi voluntatis, quam de s.cto habuit circa Incarnationem, vellet etia in camin his casibus. Supponimus autem , de facto Christum venisse in remedium originalis, & ac tualium, Apro virisque passum de mortuum est e. I . Ioan. I O.

Saurus euas ranundat nos omm peccato. I. ad

Timoth. i. Venit Iesus peccarores a s farere, qu rem primus ego sum. Matthaei t 8 Venit enim filius hominissum facere quod perierat. Ioan . i ci. Ego veni, ut vinam habeam , Amidami ses habeant. Item ex Concilio Tolet. UI. c. r. i. sic dicente: Soliam sitam satemur ad redemptionem humiani generis propter culparum debita, qua per inobedientiam Ade originaliter, ct nostro libero arbitrio contraxeram/s, resolnenda. a secreto Patras a cano prodi6st. Athanasius insta xllegandus Cum inent, inquit, hominum impiens Felera, contra ipsis in immensumowscere, ac pariter omnes homines moni obnoxios dotineri, misi s generis nobi demisit se ad noshiam

Hoc supposito, dubium cst,an ita motus fuerit Deus ex remedio originalis, ut etiam cestantibus actualibus veniret et econtra Z Uariae sunt opiniones, quas vide apud VasqueZ in praesenti dissur s.cap. i. Alij dicunt celsante originali non venturum Christum, sue, quia nullum csset peccatum actuale posterorum, ut aliqui volunt ; sue, quia licet posteri peccarent, pauci tamen, pro quibus non expediebat Chrillii in venire. Alii dicunt,uenturum Christum, si client peccata mortalia in praedestinatis; secus si elsciit in solis rea probis. P. VasqueEt p. 2. docet exsistente solo originali,& nullis actualibus Christum venturum ; non ver b c contra, cum quo videtur etiam sentire P. Suarcet disp. s.fies. s. Res Deilis est, ideo breuiter dicendum primo Deum forsitan ante Incarnationis decreturia non praeui dille peccata actualia absolute,& determinate suturaued solum in radice inducente necessitatem,ut elsent plura peccata actualia. Explic tur simul, & probatur conclusio ; quia pro illos gno priori solum vidit Deus peccatum origin te, x quo tanquam ex radice oriri debebant alia innumera: caeterum pro illo signo non vidit, ait essent absolute permitteda ca peccata haec cnim de iacto non fiunt sine interuentu auxilii susti- cientis ad vitandum peccatuin,quod quidem datur ex meritis Christi ; ergo ante merita Christi praevisa, non habet Deus animum absolutum conserendi auxilium sussciens ; hoc enim postea consertur ex Christi meritis; crgo ante Christum praeuitan non vidit Deus peccatum ac uale re ipsa futurum cum tali auxilio. hac ratione utitur

Obi ieies primo merita Christi praesupponunt

peccata eum crucifigentium, dc Iudaeorum;ergo

non fuerunt merita Christi praeuisa ante praeuisa absolute peccata actualia.

Respondeo,imo peccatum illud fuit post prae- Rebrituri uisu in aliquod Christi meritum , non enim fuit . admi illam a Iudaeis illita laetus sine auxilio susti- cienti gratiae per Christum ad illud uuitandum.

Potuit autem contingere hoc sine circulo , vel mutua praeuisione quia prius,v.g.vitus fuit Christus paullo ante passionem, vel mortem cum Voluntate est caci,quantium est de se aeceptandi, de tolerandi mortem si in serretur ; ex vi cuius voaluntatis & postea mortuus est prius meruit

suis hostibus auxilia gratiae lumeientis ad vitandum illus peccatum, Id denique postea permissum est peccatum, de crucifixio Sed contra obiicies secundo, Chlastum om- sq. nia sua metita ita consummaste per mortem, ut Obisaio δε- nihil nobis adaequale meruerit per reliqua opera Vitae, donec per mortem consummata sunt, ut redemptionis nostrae pretium ellet eius sanguis, de ideo dicitur vere mortuus pro omnibus. In

hoc enim sensi accipi solent verba illa Pauli ad

Hebraeos i o. Una enim oblasIone consummanrit incternum sancti aros de sgnificari videtur a Tri- Cone. Tria dent e sar. p. t. in illis verbis: Is

Domi uis noster, fomesse Usum in ara crucis morte intercedente Deo Patri illa ritu erat, ut Memam

illic redemptionem operaretur, dec. Qud etiam spectare videtur illud Pauli ad Gulsa. ubi Christus in cruce dicitur soluisse pro nobis, Deleno inqilit)quod aduersus nos reas chirographum decreti , quod erat coutrarsum nobis, di ipsum tidit demessio in Mens

illis cruci, See. Si autem ante praevisam Clitisti mortem darentur hominibus aliquae gratiae , iatri quoad illam partem redemptio non tribueretur morti Christi, nec esticaciae passionis, & crucis; ergo illud etiam auxilium gratiae , quod Christi interseistotes . habuerunt ad omittendum illud peccatum , suit propter mortem, & passionem

Christi. Hule obiectioni ex dictis dupliciter responde- F s. ri pollet. Primb mente Pauli ibi solum elle, tu M OG ctioni

cluistus ita per mortem consummauerit no- tu stram redemptionem nondum antea pei sectam, ut nillil iam delit, nec opus habeat nouo merito, aut noua solutione, non enim fuit scut sacris elavcteru Sacerdotum, filiae propter suam vacuitatem,& debilitat cm egebant perpetua renouati

ne, & repetitionc ; Citristi autem mors propter infinitum valorem habet quantum satis est ad saluandos homines,quo quot unquam creabuntur ; qui Pauli sensus colligitur satis cx contextu ipsius. Quamuis ergo ante mortem Christi redemptio nostra compluta non fuerit, nec prctium accoptatum pro plena hominum liberatione: negari tamen non debet, aliqua peculiaria beneficia potuiste aliquibus concedi propter aliqua peculiaria Christi metita , quae ipsius mortem praecesscrunt. Quis enim dicat orationem, qua Christus orauit pro resurrectione Lazari, non meruisse de sacto esticaciter eius resurrectioiiem 3

Orationcm item, qua Dan. I a. orauit Patrem, cum dixit, Pater clari a nomen tu-n; e venit Vo de coelo, quae ab Omnibus audiretur,dicens, σelanificaui , cr iteri clarificabo , quis, inquam,nc-get,orationem Christi meruille illam vocem e celestem, quae tamen, ipse Christo testante , no1i propter Christum, sed propter circui illaiues, Scin eorum utilitatem sonuit' Idem dicere possit mus de voce, quae in Iordane audita est , & deo a colum

153쪽

De mysterio Incarnationis

coli unba, cluae super Christi eaput visa est, scili- cet suille praemium liuini litatis, qua baptizari

1 oluit a Ioanne , quasi unus ex peccatorum ple- tamen vox illa in utilitatem aliorum ordinabatur. Non crgo . Oportet ita omnia merita

Cl. tilli ad cius mortem alligare,ut nihil unquam alicui impetratini, nili inter aeniente etiam merito passionis.& mortis ii militer ergo non videtur inconueniens,quia illud auxilium,S cogitationes bonae, quas Christi pertequutorcs liabue-I an , Ut cum non pertequerentur, datae fuerint Propter voluntatcm sanctam Cluisti, qua ex separatus crat ad moriendum , cum dari non potuci int propter eius realem mollem, quae non rotuit praeuideri sutura abiblute antequam vide tur voluntas perseqtiutorum determinata ad eum occidendum. Per hoc tamen non tollitur,

Cluithum postea pro illis mortuum cile adimpetrandam illis remissionem ctiam illius Peccati, ira auxilium csticax, vel suiliciens,quo mouerentiar posti a ad dolendum de illo iplo peccato ,

obtinendam cius veniam.

Caeterum haee lolutio adhuc videtur dissicilis, quia hoc peccarunt, & haec voluntas occidendi , . Christum, quam habuerunt de facto Iudaei, sumonebat Omnino fidem veram, quam vel hab ant , vel saltem prius habuerant de suturo aduentu Mestiae;idco enim grauius peccarunt, quia cum expectarent Melliam,& dcbcrcut agnoscere illum iuxta veritatem Scripturae,& Prophet

rum, noluerunt tamen eum recipere, nec agno

scer , supponebatur ergo iam in illis fides praesulas, vel praeterita de Cliristo venturo: haec autem fides data illis suetat antea ex morte Christi praeuisti, nam oriebatur ex habitu fidei, quam acceperarit in prima iustificatione, quando iiistificati fuerant a peccato originali, quae sane iustificatio videtur omnino tribuenda morti Christi, ut o illigitur ex verbis Pauli 1. Corinth. 3.Si Chris G pro Ommbus mortunis est; ergo omnes mortui I.

ubi colligit omnes mortuos uile sutique in Adamo ex eo quod Christus pro omnibus mortuus cst; crgo nemo rc surgit a morte illa , nisi per

Christi mortem sibi applicatam. Si ergo illi Iudaei ab originali peccato resurrexcrant in prima iustificatione, propter Christi mortem praeuilam resurrexerant , & pet coiisequens non potuit in ors Christi iseae uisa dependere etiam mediate, aut lupponere illam iustifieationem. Facilius Ggo rei ponderi potest xl mittendo, illam etiam cogitatione bonam, & in uniuersutuo mitia auxilia gratiae data suille omnibus hominibus post Adi; peccatum propter Christi morte,

Propicr mortem, inquam, illam, ut meritoriam: certum cnim cst , mortu illam,sicut est denominati hic honesta, de bona ab honestate,& bonitate voluntatis,qua Cluis iis eam acceptatili;sic etiam

non cise in se istina litet meritoriam , sed sollim

denominative a voluntate . qua acceptata fuit, quae voluntas fuit socius iter meritoria. Hoc ergo

supposito, distinguere possumus inter mortem Christi materialiter lumptam Minter cam dCm

morte ut meritoriam.Primo motio non oportet,

cam fuisse prςuisam ante omnes,& singulas gratias liciminibus datas. Secta do modo cocedi potest sui sie pix uinam. Potuit ergo Deus primum omnium post Adae peccatum decernere hristum in eius rein edi una,& videre ipsium Christum iam extistentem, & osterrentem se ad moriendum, At patiendum pro omnibus hominibus, & acceptantem mortem, de pallionem,undecimque vcniret, siue ex hominum malitia, si ite ex Deo, siue ex caula naturali prouenirct: cx vi cuius voluntatis iam cui tum erat effectus pallionis sequuturae ; si enim non a Iudaeis suillet occisus, aliunde pallus sit illet, quia Deus praeceperat ei passionem, S ipse Christus cam acceptauerat. quare non deesset modus patiendi, re moriendi etiam sine Iudaeorum peccato: hac ergo Christi voluntate posit illata fuit a Iudaeis ilia mors,& passio, quam iam Clii illus voluerat, & accretatuerat, α quae fuit meritoria denominative ab illa etiam voluntate interna, qua iam illam acceptauerat, ct voluerat. Potuit ergo Deus Post praevisam illam Cliti lii voluntatem internam,dare Propter illud meritum Iudaeis auxilia gratiae, quibus in iiebamur ad credendum , & obediendum C Iirino, quibus tamen auxiliis ipsi pertinaciter resistetues Christum occiderunt, & intulerunt ei

mortem, quam illis acceptare tenebatur ex vi prioris voluntatis,seu quam iam acceptaucrat, Mvoluerat,& quae crat nacritoria denominative ab

eadem voluntate lionesta, propter quam Iudaeis dabantur illam et auxilia, & bonae cogitationes. Hoc autem sufficit,ut dicatur,Christum sua morte meruis te illis ea auxilia: sicut etiam, qui testamento iubet dari eleemosynas copiosas post

suam mortem,dicitur suis cleemosynis redimere peccata, S impetrare a Deo salutem, licci antequam eleemosynae dentur, utrumque a Dco obtineat,quia nimirum,quod datur propter voluntatem esticacem eleemosynae, dicitur obtineri per escenaosynas,lic etiam,quod Christus mei uit per voluntatem efficacem moriendi, & patiendi, dicitur sua morte meruille. Et sicut idem testator potuit volu sate illa eleemosynae obtinere ctiam a Deo, quod haeredes cius voluntatem postea cxle litant irr in eleemosynis conserendis, quo casu dicetur, suis eleem lynis meruille liaeredibus v luntatem dandi caldem, hoc est,uoluntate sona, quam habuit adluic vivus, qua constituit illas

eleemosynas, meruisse bonam voluntateni liaeredis, per quam caedem eleemosynae mandantur

exsequutioni;ita dicetur Christus sua morte metu ille suis interfectoribus auxilia, quae habebam,

iliando illuin volebant occidere,hoc eli, voluntate bona moriendi meruille illis auxisia,per qu fuerunt liberi in eius morte cxsequutioni man dati ix Haec autem voluntas Christi acceptans, de volens mortem, non est solum illa, quam habuit in primo iii stanti Incarnationis , sed illa etiam, quam habuit iam passioni proximus, qua,

v. g. orans in horto accertauit calicem sibi a Patre Oblatum; quae fortasse fuit primum meritum

in Christo praeuisum a Deo, ut videbimus postea obiicies teri id principaliter contra conclusi. 1 3. num ; ergo pro illo signo priori ante decretum o iactis io

Incarnationis, neque in radice praeuita suerit tu tia.

peceata actualia. lyrobatur sequela; quia homines propagati sitiat ex voluntate Adae volentis post peccatum generare filicis: haec autem suit voluntas bona , & pcr coniequens ti bita ex Christi meritis; ergo ante praeuii a Christi meri. ta non videbatur propagatio hominum, liri pce caturi cilciat.

Respon

154쪽

Disp. VII.

Respondeo , ante praeuisa Clitisti merita, S por primum peccatum v. utin sutile Adam uin uico statu, in ciuo etiamsi nori praeueniretur gra

ram gonerationcm; aliunde talinen haberct aliquando illam voluntatem, huc ex aliquo iiiii

nullo fine, sue etiam exal quo fine honesto naturaliter volito. IuO8 etiam sine gratia per Christum pollet facere, ut iuppon o in per conse lucris undique apparebat in radice necessitas suturae posteritatis, atque ideo plurium peccatorum

actualium ab ipso Adamo, ab eius posteris ad-

Petus , quid si nec ex ipso originali deberent necesimo peccata actualia subi equi , tunc ne veniret Christus propter remedium solius originalis . Respondeo in primis, tunc orisinale non tam

alliceret Deum ad sui remedium, licui nunc tunc enim non asterret sectim in radice alia peccata: iiiiiic autem inscit sorinaliter, atque item radi aliter , per conlequens maius malum cst, ct magis exigens medicinam. Deinde addo, adlinc in eo casu venturum Christuin ; quia adhuc maueret motivum potissimum veniendi, scilicet insectio totius naturae,& exclutio a beatitudinc. Patres enim passim dicunt Deum, co quod videret naturam humanam, quam ad bcatitudinem condiderat,defecisse, in Adamo ceciditio, ideo venille ad reparandum opus suum , nc viderctur potentior diabolus ad destruendum opus Dei, quam Deus ad reparandum. Vide Patrum loca apud V quea supra disi ut. 1 O. OT. q. ix . . ergo licet non tequerentur actualia, manerzi potis inrum motivum Incarnationis.

Dieus ; hoc iam fieret ex vi alterius decreti, non ex praesenti decreto. nam de facto voluit Incarnationem propter originale,& actualia ; ergo hoc decretum pondet ab utroque motiuo ergo ex vi huius decreti non veniret propter solum originale. Respondeo, hoc argumentum etiam probaret si non citet possibile periurium Peres,v. g. noti venturum Christuna , quia de facto vitatio omnium peccatorum distinclc cognitorum , α rc- medium eorum fuit motitium Dei ad incaritanduin. Et tamen licet illud numero peccatum non citet possibile, verissinae dicitur, i liii. um ventutum , Sc quidem ex vi huius decreti, per quod non significamus, quod est et tunc hoc idem numero decretum omnino; uilei cnim aliud diu eniim pro diuersitatu obiecti, in sca cruod cx praesenti decreto, & ex modo volendi Incarnationem in remedium peccatorum , arguitur statu. Ium ctiam decretum Incarnationis, licet illud numero peccatum non esset pollibile. Non ergo veniret Chiillus per hoc decretum ; sed ta- nun ex hoc decreto, & cx modo tendendi ad obiectum, habemus, quod veniret tunc ex alio decreto. similitet dicendum est, licet de facto velit Deus Incarnationem propter originale,&achii alia ; caeterimi ita vult cani propter originale , ut ex modo volendi ex tali motivo, arguatur volituriim etiam per aliud decretum, etiamsi deelsent alia motiua Ideo dixi in Plillosophia, polle voluntatem habere duos fines totales in electione viaias medii, quia licet illa numero electios di deat ab utro lite fine,& quo ibet ablato non

dium propter illos fines, ita I itur in singulos,

ut velit cilc med una ctiam cciitate alio line. Ita Deus clegit. Incarnalicui cm in remcdium originalis.

Dico tenubtablato originali,licci client actita- I. lia , Cluillus vim veniret ex vi prael ciuis dccrcti. ιeν Haec est communis; lumitur Ex doctrina I a- ι a. trum. Gregorius Magnus in . lib. Regum c. I. Cies

t carnem fiscipere non no Glorieret; ἰά alij pali: m, quibus concinit Ecclesia, dicens: O ce; re nec sinium ε δε ρ emunm , ouot Gni Et mo. re detendum erat. Si enim Adamo non reccantu Christus pro actualibuς peccatis moreretur, non

sutilet necessarium Adae peccatum ad Christi

mortem.

Ratio item sumitur ex dictis , quia ablato Asenisnuillo peccato originali, licet alij sorsitan homines actualiter peccarent, quod tamen aliqui negant , ) non tam dia omnes , sed pauciores, manente in iis natura integra, de iustitia Originali ; non ergo mancrct natura humana Omnino flustrata a fine beatitudinis , sed tot iniquo3d aliqua indiuidua ; sicut de facto natura

Angelica. quare tunc non haberet Deus m tiuum , quod de facto habuit. An vcro tunc propter remedium eorum hominum, qui peccarcnt , veniret Cliristusi pendet ex Dci libert te , qui pollet venire, vol non vcnirc. quod idem a sortiori dicendum cst, si neque est)nt actualia mortalia, sed solum venialia titie originali

Diees, Cluillus ita pro singulis mortuus cst, 62.

ac si pro me lolo; et go ccllantc ctiam peccazo Euas. p. totius naturae veniret pro uno indiuiduo. Antecedens probatur primo cx parabola de ove quaesita relictis aliis in deserto. It cm ex illo Pauli ad Galata a. Silexit me,lr tr. dusimetits m pro

me. Item ad Hebria. dicitur peccator crucifigere

cursus filium Dei in semetipso ; ergo quia probet occasionem sustulemcna , ut it crum crucifigatur. Dcnique ex reuelatione Christi facta sancto Carpo apud Dionysium, ostendentis, separatum clle iterum pati pro saluandis hominibus , dcc.

Rei pondetur , mortem christi quoad vise- Eaeladi M. ctum, & valorem ita cile pro singulis, ac si ellet Prome solo. Item quoad effectum ex parte humanitatis Christi, quae ex te parata erat ad mortem pro me solo semel, & iterum subeundam.

Ad primuin locum Pauli respondetur loqui de Christi morte quoad cii cctum , ut exponunt Chrysostomus, & Anselmus ibi; in iucundo Chrems . vero loco aliqui dicunt, loqui Apostolum de An Lim. his, qui ex fide reuertubam ut ad Iudaisinuin,& hos dicit, iterum elucifigere filium Dei, id

est, consentire cum Iudaeis iudicantibus cum

dignum crucifixione. Alij cum Chrysostomo,& Cyrillo dicunt, Paulum loqui contra eos, Crii Lqui volebant inducere secundum Baptismum: quia clim Baptismuς exprimat mortem Cluisti, qui secundum Baptismum inducit , exigit secundam crucifixionem Christi, ex vi cuius liabeat vim secundus baptismus , S pro nillilo ducit

passionem repraetcntatam in primo. Anielmus

intelligit de quolibet peccato , qiva per illud tollitur vita gratiae , qua Clutilus vivebat in tu

155쪽

i38 De mysterio Incarnationis

mine. Elige, quam malueris interpretationem. Et vide alia testi incita a Chr) lostoim, Cyrilli, &Irci ai apud VatqueZ cap. s. qui bene illa d

sol ut . I ctes , qtriau est m actualia in omnibus na- chirae indiuiduis, non inare ii originale,venirct nec tu istus ex vi decreti praesentis Milii verisimile eli , venturum quia tunc etiam Vrgui et praesens motivum, scilicet frustrali Dei voluntatum condentis naturam humanam ad beatitudincm: quod enim beatitudo impedi tur per peccatvin originale, vel per ac tualia, parum rei ea; si aeque impeditur tota natura hum na a fine beatitudinis: Patres tamen ideo de thoc

ulu cxpreste non meminerunt, sed dicunt, cel- salue Originali Chri lium Don venturum, quia procorio supponunt, cellante originali, non omnc , imo pauciores homines mortaliter peccaturo . Huic lententiae fauci expresso Valentia in Pa-sinti κ.D-r iuves. 6. Isin Pete, vi et ius : si Deus homines creasset in statu purae naturae. videret omnes prorsus homines sub peccatis actualibus opprimi, an tunc mittatet Christum in remedium totius naturae

Sota uri Respondeo, ex vi praesentis decreti non arguitur Christum venturum tunc, sicut in casu Praecedetati, quia tunc decrat praetens mortuum,icu cet cadere totam naturam lumianam a fine

supcrnaturali beatitudinis, ad quem iactat ordinata. Quid autem tunc fac et D cus,non Polsumus diuinare. 6 s. Rcitat unicum, breue dubium ; an DeusA . et e pro tuo priori ante decretum cssicax Incarnationis praeuiderit peccatum Adae, ut in toto primorarente, an Vt propagatum ad polleros omncs, cxcepta Dei genitrice.Hac de remouet sibi quς id ilionem P. Salazar ivl de concepi. Virginis Ic. P I a1:ue z. cuin P. VarqueE ibi allegato cap. 14. UMqueZcnim voluit, Cluillum definitum elle pro illo signo,quo vidct Deus Adami lapsum, & cunctam cius 1 obolem ad lapsum etiam procliuem, sed nondum lapsam; tunc enim volitus suit Christus in remedium pcccati, quod in Adamo iam

videbatur exhilens , posteris vero impendens. Hanc lementiam acriter impugnat Salaaar, tum ex scriptura trade ii e Christum venisse , non

quidem propter salutem unius Adae, sed propter nostram omnium latu tum , non pro pCccato unius Adae, lea pro nostris peccatis : quia ilex praei illo solius Adae peccato ventilet , licet rolica Obiter nostra vulnera curaret, non dicer tur propter nostra vulnera venisse. Sicut Medicus curiam petens Regem aegrotum inuisurus, licet obiter alios aegrotos citrauit, non dicetur

pro illis, sed pio Rege venisse. Congerit item

Athan C. Patrum verba : sulficiat unus Athanasius sic de caula Iuearnationis loquens: Non igitur fropter Γ ρropter nostram silutem, di ἁν δε--

tur , a luent. Huc etiam faciunt verba eiusdem

Athanasiij supra adducta initio lectionis. Cons Axit ist. nat Augultinus, Cyrillus Alex. Gregorius Ma- Cis. xti Hi Fulgent- Anicimus, Prosper, ab eodem bis . se adducti, qui omnes Christi assuentum non ad solius Adae, sed ad omnium salutem reserendum

Ego sane non credo, unius Adae salutem quaesitam per L hristi aduencti muton tamen ideo cen- Am ιν is sco, pr.eutium suillic originale peccatum in posteris iam re ipsa propagatum, sed liccellarib pr pagandum. Vidit inlii per Deus pro eo signo,nonii, tum Adam tim, scd polleros etiam peceat se in ipso ; vidit maculam neces luto contrahendam apolleris, quicumque illi essent I caeterum ipsam maculam contractam, & ipsos insectos non vidit ; quia nec adluic pro eo signo vidit dete minate , qui essent suturi post cri, ut in superioribus dictum Ct, quomodo cos peccato ut tactos vidciri E s praeuiso crgo peccato Adae quod puc-cadu iratur.e crat, δύ quo uno omnes iam posteri

peccauciat, excepta tartallic Dei genitrice p

uisa etiam nec ei litate eam maculam contrahcndi , quam posteri habebant, decreuit Deus Christum in remedium eorum malorum non ergo v

nit propter salutem ibi ius Adae, sed propter salutem etiam posterorum , qui iam peccauerant, . de qui necessitatem iam habebant contrahendi

in aculam Originalem.

Dices, si res ita se habuit; ergo pollea ex Chri- 67. sti meritis potuit Deus impedire, ne pol teri Adae Eua .

contraherent maculam originalem ; crgo veniret Chiillus, etiainis nullus contraheret originat . Respondeo admittendo sequelam, scut ve- mcLEtiam nitet Christus, etiam si nemo postea contraheret peccatum ac uale, sed impedirentur ca omnia ex Christi meritis taeterum sicut nune v

re dicitur Christum venisse in remedium actu 1lium,quia haec iam praeuidebantur necellaria in radice originaliς, nisi per Claristum impedirentur , & quia venit ad obtinenda auxilia, quibus impedirentur, v ct quibus post ciat deleti, si committerentur: ita potiori iure dicitur ventile exprimaria intentione in remedium nostrorum ori ginalium, quia iam praetii debamur omnes pec- calle, apparebat necessitas contrahendi maculam: venit ergo ut vel maculae impediretur contractio, vcl deleretur contracta.

Dices adhue, si pro illo priori ante decretum 68.

Incarnationis non praeuidebamur re ipia suturi, Alia otia A. quomodo praeuidebantur posteri Adae cum necessitate contrahendi maculam non quidem apparet tunc necessitas absoluta, sed solum conditionata, ii nascerent: ir posteri. Tunc sic argumentor. Ergo post decretum Incarnationis Potuit re ipsa manere lotus Adamus impediente Deo eius prolem ; ogo etiam si nullus alius est et, qui liberaretur a peccato, adhue Chesltus veniret per hoc decretum. Resipol ideo,licci pro eo signo priori non prae- EHLLI

uidebantur hi post cri determinate finuti absolute, praeuidcbantur aliqui disiunctim hi, vel illi,

quia iam Deus decreti erat non impedire Adar polleritatem, i md eam finiere, ut mundus habit retur ,ex quo iam praeuidebat, aliquos habere ne cessitatem contrahendi eam maculam I cx qua pr.e uisione decreuit Christum, ut his malis partim praesentibus, partim necullario impendentibus medicinam exiliberet.

156쪽

Disp. VIM

DISPUTATIO VIII.

De meritis praecedentibiis naysteitum Incarnationi S.

SE Tro II. An Chrium per merita subsiequentia mereri potuerit Incarnationem 'SEcτio III. Drum Incarnatio potuerit esse ex meritis congruis auliquorum Patrum' SEC Tio IV. An Patres antiqui meruerant de sero de congruo Incarnationem,ues ejus circumstansia, ZSECTIO V. Vtrum Virgo Deipara meruerit Incarnarionem ' Referuntur variae sinientia.

SECTIO VI. mpugnamur aliae duae recentiorum sententM.

SECTIO V II. Probabilior stultis di cuia

talis. hoc agit S. Thoenas r. 2.arais. II.l olbquain in articulis praecedenti Al bus cgerat de unione hypostatica Iecundum se. inita .ramen murita habent rationem inotitii moralis mouentis Deum ad sumendam carnem : placet postquam diximus de motivo praecipuo Incar, nationis, nunc proxime agere de incri is , qliae Deum mouere potuerunt; postea veri, de incarnatione seeundum se redibit sermo. Pollum autem haec merita conii derari, vel ex partc ipsius humanitatis Christi, vel ex parie Patriim Praecedentium, vel peculiariter ex partu Virginis, de

quibus tigillatim dicemus. SECTIO I. Vtrum humanutas Christi mereri poscierit unionem ad I erbum ZI. Onueniunt omnes, quod de facto non m om- L sint erit eam: quod ex prellit Augustinus , n pluribus locis, praeter tim in lib. ne coarc Vine. O gratia tap i r. his verbis: Ille erps t. tri

his Apitoli, in Enchirid. e. 3 6.' C. vide eius v.irque Σ. verba apud V queZ in prismi disi. ii tui bene aduertit, hanc conclusionem non probati firmiter ex Scriptura tribuente Incarnationem inii ricordiae, gratiae Dei; potuit enim cilcinciae gratia respectu nostri, & tamen remuneratio respectu Christi ; se ut iustificatio nostra est etia ingratia erga nos, & remuneratio erga Christum Adiuertc item, qui poneret in Christi tui manitate aliqua merita cum Prioritate sola naturae ad

Vnionem , non propterca errare cum Pliotino; hic enim potuit ea in humanitatem in cmpore anteccdenti pixcellule sine unione, ec tunc meruille unionem; posuit et lain, cam vitioncm factam ni ille . Mi aliquem cilectuin acc dcirialem, quoium neutrum alter creI, qui poneret meritu in Prius itatura ; discederct tam cia a communi Tlleolosorum , cic ab Augustino in re magni

Thomillae, qui dicunt, humanitatem Christi TL,is Isa timc ys:lere per exsilientiani Verbi,facile dicent, ru- Pugnare humanitatem mereri pro aliquo friori, quia pεo illo priori non ii uelligitur exti:tcns;

ergo nec operans. Caetcrum haec ratio procedit ex principio falso, quod alibi luppono in

pugnatum.

Ideo alii Theologi communiter dicunt, repu- Gm' δ ugnaile illud meritum antee edens, quia pro illo t priori humanitas nondum erat sub istens: subsistentia autem cli conditio praeroqituita ad operandum ; quia actiones sunt iuppositorum, nec operatur humanitas,sed lio mo; ergo prius debet

intelligi liomo, quim opinetur. Porio actioncscitu supposivorum, probant cx Arillotele in va- A: istotriis locii, de ex Ioanile Tliuologo in Coneil .Flo- lom. alico-rent cl. t ex Damaicerio l. b. 3. desue c. I s. de alibi,& ex communi Theologorum, Plii lolb-phorum lchola. l . Uaaquea in praesenti cap. 3. latu impugnat 3. hanc communem rationem, i lcg. tque illud com-imine axioma , . fctionis siuat Histrorum

Arithotelis, vul Damalcent; de Ioanne Theologo parum curat, quia licet in concilio loquatur,

non Lamen ex auctoritate totius Concilii, tuo ad rationes, quibus dogma comprobabat,sed cx au.ctoritate communis sententiae. Ipse ergo atqueZ docet, repvigia alle praedicisim meritum ex

a io capite ; nam licet subitilentia non tu habeat antecedenter ex part c principij ad operandum; caeterum in illa luimanitate pro eo ligno non1 otest intelligi aliquod meritum, quia hoc,quod- cunuiue illud sit, debuit cile ex gratia, vel habituali, vel saltem actitatis auxilit; iton potuit cilc ex gratia itabituali, quia haec Pro eo priori constitaturet eum filium adoptiuum, nec item ex auxilio actitati praecedenti, quia nullum opus p tuit cile in Cluillo, quod non habet et infinitum valorem; ergo non habuit aliud principium opc

randi ante union m.

Haec ratio undequaque apparet infirma; nam q. inpriinis, licet pro illo priori intelligatur giatialiabitualis, non oportet pro eo signo reddere fi-i lium adoptiuum ; quia adoptio lupra gratiam habitualem includit carentiam reale in filiationis raturalis, quae carentia noli intelligitur pio cosigno , sed praeeilio. Delii de pollet procedere ille actus ex auxilio gra tae actualis siue inccnuenienti ; nam licet de facto omnia Cluisti opera habeant infinitum volorem , quia ci Omma procedunt ab unione; tunc aut .n ps. 'cedens non haberet pro lilii prioti valo et cm insi- nidum, sed finitum , ut de contritione diximus sit pra disi. 6. nnii h .ibcre val. ire ra condignum ad meritum stratiae, vel gioi ix, q:lia prae-ccdit gratiam habitualdis, Per mossu murici coli

157쪽

14o De mysterio

erui , si ergo ille actus praecederet ut meritum congruum unionein mirum, quod non haberet condignitatem ad promeretidam gratialia habitualem, ii cauna infinitatem valinis i Adde, sicut in tententia ipsi tri Uarque E con ritio praecedit in sicinem gcatiae , tamen oritur ab ipsa gratia ; cur non pollet operatio Christi praecede- rc unionem,& tamen oriri a gratia unionis,& abca digitificari

Standum ergo eli in communi ratione desumit. tro pia cx eo, quδd natura non potuit accipere lubsi-ς vim vi. itentiam dependenter ab aliqua operatione quae licet dissi ei lis sit, poteli hoc modo aliqualiter declarari iuxta commvnctu sentcntiam, quae docet , subsilientiam cile aliquid prae requisitum ex rarte principij lubitat talis ad operandum. Uodicci Probent communiter cx illo vulgari axiomate , e citones sint sit Π sio - ego sane non video quomodo ex illo possit Prob. ari. Admitto, illud est Aristi,teli S: Damalcent, quod tamen negat P. VaZqueZ ;ὶ concedo, illud elle Ioannis Tlleologi in Concilio Florciuino, non tamen video , ubi Aristotcles , Damalcenus, vel Ioannes Theologus dixerint , luppositum in ratione sup- deberc praecedere operationennaliud enim est , actiones elle suppositi, tribui supposito, denominare ius potitum; aliud Vcro proccdcre a suppoIito,ut lur politum sol raralitercit. Nam eodem modo pollumus dicere, passones sunt suppositorium; sicut enim tu dicis : nougene ut, sed homo ; ita poteris dicere, humanita nougeneὸ Mur , .l hom . Item sicut in diuinis debe, diccre, Psent kt non generiar ,su ; ita debessa cri, epuli i non generarur, v fitas; & tamen non dices, praerequiti subtiliciniam anteecdenter ad hoc ut natura humana, V. g. terminet generationcm : inio potius, si subtillentia sit in diis natiuae I nccestu urit,naturam prius termina-ic generationem , quam subsistat. Item licet B. Uirgo dicatur genuiste Deum , quia palliones sunt suppositoruun prius tamen intelligitur actio Virginis terminari ad humanitatem, quam ad Deum ; quia pro eo ligno non intelligebatur B-cta viaio natura: ad hypoliatim , ut postea dicam ti ergo similiter licet actiones sint stippositorum , & iuppolitum dicatur simplicitur operari,S agere ; non tamen oportet, intelligi subtillentiam Pro cci signo priori, quo operatio egreditur

a natura.

f. Nec aliud voluit Ioannes in Concilio Fl vcntino die usis. sinem non enim allu-mir, actiones cile luppositorum,praesupponendo subsistentiam ex parte principij, sed lotum citus lippositorum, id est, attribui luppositis: ad hoc cnim, qubd actio tribuatur supposito, non re quiritur , quod subsistentia praestirponatur ad actionein: nam filio tribuitur actio lpirandi cumto rigore tamen non praesupponitur perso iralitas filii ante actionum tricandi. nam priusiatione est ipla spirati in Patre, quisi in filio, ut iuppono ex materia de Trinitate, vel saltem non praecequiritur filium elic iam constitutum. ad hoc ut Pater spiret; ergo licet spiratio non Proeedat a filii personalitate praecedenti, tribui potest supposito si ij, eo ipso, quod intelligatur rota lpiratio in filio i ergo similiter licet Opcratri hristi est ut prior ratione,quam unio ad sup- Pinitiim: roilc tamen diei cum toto rigore cile

Incarnationis.

actio illius seuppoliti in illo instanti reali. Cur autem actione, tribuantur Iupposito, re natura Q-lum dicatur agere ct quo, di i in Metaphysica, de dicemus disi tr. 1 2. Caeteritin, licet illud axioma commune, quod alliones se in s p siro u ,rrim conducat ad pr. bandam prioritatem lubsilientiae respecha operationum: aliunde tam cia pollet verisimiliter tuaderi haec prioritas ; lcilicet ex alio vulgari axiomate Philosiophorum, quo dicitur, um operanssemper sequi motam usendi;ornriis enim operatio videtur suppon cre modum csscndi, quan tum fieri potest, ut iptum imitetur, & cum ipso proportionetur. Nu autem videatur hoc voluntarie allii mi, habet pro ic aliquod fundamentum in experientia ; verbi fratia, anima rationalis iuxta diuersos modos es Ibidi, quos potest habere, nempe in corpore, vel extra corpus, habet etiam diuertii in valde modum operandi ; nam dum est in corpore, quia habet modum essendi magis materialem, dc quali materializatur ab ipso corpore ; hinc est, qudd pio co statu non pol sit operari nisi eum aliqua dependentia a materia , nee ipsos actus intellectus, & voluntatis pollit exercere , niti dependenter a phantasia, qui quati Iapiant materiam ; dum vero est extra corpus, habet alium modum operandi multo perfectiorem, cognoscitque res ipiriti tales in se ipsis more Angelico per species carum quid-ditati uas, dec. Habes ergo in hoc exemplo ani-1nae rationalis aliquam proportioncm cum n stro easu: nam lic anima rationalis in primo init aliti suae productionis, prius natura existat, quam uniatur corpori , tamen pro illo psiori non potest operari, nec clicere Aiquem actum intellectiis: alioquin post et cognoscere se ipsam sine aliqua specie imprella , ne ut Angelus persi raminet subitatu iam coli currentein loco obiecti cognoscit fel pluinuled debet expectare viaionem cum colpore, per quam accipit determinarii in modum ellendi, ad quem consequantur ales, udi tales operationes; ita natura pro illo priori, pro quo antecedit subsistentiam,non potest operari; quia nondum habet determinatum modum essendi nam sicut anima quodammodo liabet persectiorem modum cilcndi, quando ciὶ extra corpus, & ideo potest clicere persectiores operationes; sic etiam natura, si posset naturaliter exsistere sine subsistentia, liaberet lane persectiorem modum ellendi, quia haberet modum magis limplicem, de independentem : minc autem habet modum ellendi magis compositum , dependentem ; ideo natura prius debet constitui per subsistentiam in suo modo eliendi determinato, ut postea operatio

nes proportionentur cum natura, a n utcumque,

sed cum natura prout habunte talem modum eus eiuli magis, vel minus persectum per con-s expietis pro illo signo priori ante subsistetitiam nulla operatio potest procedere a natura. Dices : natura diuina exigit triplicem subsi- 8. stentiam ad hoc, ut complete suosistat; SI t. Euas .men antequam habeat fecundam, vel tertiam subiistentiam , intelligitur potenS cum pate nitate ad producendum Verbum ; ergo natura ctiam humana, natura ante subsistentiam potest intelligi adae tu te potςns producere aliquem

actum.

158쪽

Excluvituri Resip deri potest negando coni qtrem latrii, quia quando dic:mus, iratu iam praebui polii lub-Jilhentem uid operationes, non deber intelligi, vel pectu actionis, qua produc init ipla subtilion-tia , quae in sententia probabili producitur cilicienter ab ipsa natura ; ad hanc autem non Psae- supponitur natura lubsiliens, tum , qtii ad aletur Pioeelli, sin infinitum, tum etiam , quia productio subli sciuiae tendit ad ponenda tu naturam iri suo determinato modo ei lenai: ad ipsum autem modum dilendi non prae upponitur modus estendi, sed solum ad operationes alias, mi aerion pertinent ad modum cliendi ; natura ergo diuina ctiam , antequam iubi istat perloirilitate

fili j dc Spiritus sancti, intelligitur potcns produ-ccre illas, quia illa prodibtio tendit ad iplam subsistentiam,& quia per illam Iroductioncinctobet natura diuitia constitui .eunyplete in suo dcterminato modo cliendi. Al summum ergo Probabis, naturam diuinam non polle prodi Ccre aliquam crvaturam, priusquam intelligatur complete iubsistens tribus sublii lentiis r quod sine in conuenienti pollet concedi ; non quia subsistentiae eompleant potentiam Dei in ratione

Potcntiae, sed quia rcquirantur per modum conditionis , sicut rc luiritur subsistentia crcata. Habemus Ergo, naturam humanam, naturaliter loquendo, non potuit te operari antecedentcrad unionem; Ic per consequens nec habere in

9. Dices: licet naturaliter non potuerit operari Alta euagis. alite cedenter ad unionem ; Potuit tamen diuinitus cur ergo de facto negabimus meruillet nam etiam trabitus gratiae, & charitatis cx natura tua non pendent ab actibus ;inali ex natura sua petunt prae cedere,c instucro in actus:& tamen Deus de facto iuxta commvncm lcntentiam dedit gratiam primo parenti, Angclis dependenter ab actu, quo se disposuerunt ; ergo licet subsistentia ex natura tua sit prior actibus, credibile est, Deum de facto dedille humanitati Christi unionem liypostaticam dependenter ab eis ac bbus, quibus se saltem de conguo disposuit D ejcisur. Respondeo negando consequentiam ; quia licet in iis, quae non debentur, nec dantur ad cxigentiam subiecti, qualis eth gratia habitualis, credibile iis, Deum expectat te propriam dii positionem ; in hi tamen, quae dialitur ad exiῖentiam subiecti, nunquam creditur Deus de facti cxpectati e aliam dii politionem , aut in uertere. ordinem dependentiae. Alioquin et lain diceret aliquis, animam Christi per suam operationem se disposuiste ad unionem cum materia, via ad bonii in temperamentum habendum; sicut Angelus se disposuit ad gratiam habitualeim: quod et set plane absurdum. Similiter ergo lubiistentia non datur ut iam ex propria disi olitione , quia datur ad exigentiam naturae,& iam videretur natura pati aliquam vim, si id, quod tibi debetiit iud pendenter ab operatione, , prius operatione , disterretur in aluid signum posterius, donec se per operationcm disponeret. Habitus vero gratiae pro illo priori ante operationem non debebatur Angelo ', ideo potuit sine in conuenienti non dari, donec Angelus se disponinet; nondum enim erat aliquid in Angelo, cui in secretur vis per huiusmodi dilationem. I o. Vrgebis ad ius ; quia licet tui mauitati debea

Sest II.

tur lubsistentia creata, non tamen diuina; ergollaec potuit sine in conuenienti dari post operationem , sicut liabitus gratiae; quia tam indebita erat unio hypollatica hunianitati, sicut habitus gratiae Angeio. Respondeo, licet subsistentia diuitia deterini- Dituitur. nate non erat dubita humanitati, datur tamen proca, quae erat debita, & ideo debet dari pro codem signo, & independenter ab actibus: licui licet non debeatur illi itaturae optimum temperamentum, sed aliquod nemo tamen dixit, disposuit te se per meritum praecedens ad optimum temperamentum liabendi uia. Item licet animae Cluisti non deberetur vitio cum tali eorpore pulchro, decoro, & apte disposito,sed cum

aliquo corpore ', nemo tam cia dicet, animam

Christi se dispositi ille per meritum praecedens

ad unionem cum tali corpore I haec cnim omnia, licet in specie non debeoantur, debebantur tamen in genere aliquod temperamentum, aliqua unio cum aliquo corpore, de c. Sic etiam de subsistentia dicendam est. An vero consequentet

dicendum sit, Christum non se disposuiste per

merita praecedentia ad ii bitum gratiae , nec ad vilionem beatam, quia haec iam crant dcbita ratione visionis,pertinet ad quaestionem I 9.dente rito Christi, & dicemus Contra hanc commvncm sententiam assierri solent duo Scripturae loca,quibus vidctur hum nitas Christi ex meritis accepit Ic unionem. Pri-

Respondetur facile , vel ibi nomine unionis Expluantur. non intelligi unionem cum Deitate , sed gloriam eorporis, vel aliquid aliud; vel si intelligas unionem , tunc li propterea non significare causam merito iam, sed finalem. quasi dicat, ideo te unxit Deus, ut diligeres iustitiam,&c. Sectandus locus est Apoc. s. Dumissa ur,

occisus est, aeripere virtutem, distin Litem, sthonorem , &c. Ergo propter merita accepit di

uinitatem.

Respondetur ficile ibi sermonem esse de ma- nisellatione virtutis de diuinitatis Christi, quae manifestatio data est cx meritis passionis. vidcatur VaZqueZ de utroque loco.

SECTIO II. An Christus per merita subsequentia mereri

potuerit Incarnationem.

NEgauimus humanitatem Christi potuisse I 2.

habere meritum praecedens, quo mereretur Vnionem : nunc inquirimus, an potuerit dari Unici ex meritis, non praecedentibus, sed subsequentibus post unionen);quae mouererit Deum,

non, ut solum praeuiis conditioiialiter, sui siecnim non habent veram rationem meriti, in sua ut praeuisa absolute sutura: sicut enim ex meritis Christi suturis dedit Deus gratiam Patribus antiquis ; cur ex iisdem meritis suturis non potuit

dare unionem eius humanitati. P. Suar eg dixputat. ro. I l. 4. affirmat , po- 1 ηυκι

tuis Ib de potentia absoluta dari unionum humanitati Christi ex meritis eius suturis ante praeui sis ; potuit enim Deus decreto cilicaci permo-

P dum

159쪽

141 De mysterio Incarnationis.

dum intentionis velle Christuna exsistere, & mereri , ex quo decreto, de intentione esticari videriam Deus Clirillum elle futurum, de liabiturum merita , Pitca cx his meritis futuris sic praeuitis

habet voluntatem exicquendi Incarnationem; sicut ex cadum Incarnatione praenilia in intcntione parauit viam ad eius exicquutionem, conferendo gratiam B. Virgini. Licci crgo non potuerit Clatillus meteri Ilicarnationis suae praedestinationem, quia haec prima voluntas, Scintentio Dei, antequam non potuerunt videri merita Christi futura; potuit tarn cn increri exsequutionem Incarnationis, quia ante voluntatem exsequutitiam, potuerunt praeuideri futura in intentione Christi merita, di ex ipsis moueri Deus ad volendam exicquutionem.

3 3. i laec sentcinia late impugnatur a P. Uraqueat praesimi dissut. ri. V. s. dc communiter reiici- tiir ; & sane meritd, quia, licet voluntas intentionis , de exsequutionis dillinguantur in Deo;&licet possi .lficaciter decernere,& praefinire

merita ante eorum prae uisionem e non tamen Potest ex iis meritas postea vilis velle efficaciterponere in exsequutione eadem merita; nec potest concipi, quδd aliquis mereatur suum primum meritum per illium primum meritum: omne enim praemium datur ad rumunerandum meritum , de comparatur cum merito, ut effectus cum sua cauta , dc per consequens exigit

distinctionem a merito; ex quo fit, nec piale etiam per primum meritum obtineri id , quod

cum ipto merito habebat iam necessariam con- Dexionem , qualis est valor iesius meriti; quare, cum totus valor meritorum Cluisti proueniat ab unione cum Verbo, repugnat,quod merita Cluisti meruerim unionem : nam hoc est ut mereri valorem ipsum, quo meremur, dc per

consequens mereri se ipsa lub ratione se ali

Iq. Confirmatur primo; quia si diuersitas ordinis intentionis, & exsequutionis tussiciat, ut aliquid vitan in uno ordine mereatur se ipsum, ut sub alio ordine; ergo non repugnat, hominem tu tum per primum meritum , V. g. peractum contritionis, mereri ipsum actum contritionis, mereri etiam pii mam gratiam, auxilium efficax ad eum actum , mereri habitum ira susum, a quo oriatur ille actus; & per consequens,qudd non habu crit haec omnia gratis, sestex meritis condignis, de ita gratia non sit gratia, sed mere es.

Confirmatur secund5 ; quia si Christus per

merita futura potuit increri unionem,cum aliun

de perfectior modus habendi dona sit, habere

ea cx meritis, quam sine illis, ut satet ut ipse Suarca cJ. 3. D prisci io, cur negat, de sacto da tam sui ite unionem ex in critis. I S Respondet, lioe procudere in ordine ad potentiam ab lolcitam, non de secto, quia ex natura rei meritum debet cile prius praemio. Ura'DAE. contra inquiro, qua prioritate debeat cile pri iis, prioritate ne exsequutionis, an solum praeuitionis Non prima,quia non fuerunt prius posita merita Christi, quam gratia antiquorum

Patrum, quae fuit ex Clitim meritis si ver b sermo sit de prioritate praeuisionis, iam tu admittis, ad hanc praetrisio te in sussicere,qubd merita Clitisti vidςR Nur prilis es vi decreti, de intentionis G-cacis, ut moueic possint , ergo iam habent suffodientum prioritatem, ut de facto potuerit Deus ex illis moueri ad extri autioncm Incarnationi ;nam de facto prius vita suerim L in intentione, quam Dcus vellet exsequi Incarnationem. Ratio denique a priori huius doctrinae est, Ig. quia merita, licer inoueant Vt praeuita, non tamen mouent nisi ut videmur cxllitura, de secundum quod habent, quando re ipsa exsistunt; lea quando re ipsa exiillunt, non pollimi mouere adponcndum id, quod ipsa incrita liabene inde- Pendenter a praemio;ergo nec ut praevisa polli intad hoc mouere: habent autem iam tunc exsequutionein passivam, seu polita esse a parte rei; crgo non pollunt increti, quod ponantur a par-ic rei; ergo nec decietum cxi equutionis. quod idem argumentum fieri potest de exsequutione unionis, quia merita etiam praeuidentur ut merita, de per consequens ut re ipsa habitura valore in ex unione re ipsa ponenda; ergo ut sic praevisa, non possimi mereri, iudd ponatur illa vino. a qua prouenit totus corum valor. Repugnat ergo Christum per merita sutura eost unionem potuis te mereri productionem ciuidem unionis. Quare Augustinus locis supra allegatis, ut pro- Augu Lbaret, Christuin non iviciniise unionem , solum exclusit merita pr.ecedentia; supposuit enim pro certo,non potui sic eam mercti, nisi per merita praecedentia; de ideo ex negatione Omnis meriti Praecedentis itisert,non meruille unionem; qubdit potui siet eam mereri per merita subsequentia, non suillet essicax illatio Augustini: qui etiampcrperam arguisset contra Semipelagianos, contra quos solii in voluit probare, non praecedere meritum ullum ante fidcm, vel primam gratiam, nihil prorsiis curans demeritis suturis,quia non vidit, quomodo ex istis meritis possct liomo mereri primam gratiam. Obiicit pro se Suarez exemplum vulgare Re- Irgis dantis militi pauperi equum, de arma antici- Obiectu. para tolutione pro ineritis, qlix armis, dc equo instructus praestiturus est. Ecce pro meritis suturis datur principium corumdem meritorum. De hoc exemplo late in materia de gratia, de dei' destinatione. Nunc breuiter dico , cquum,& arma non Di liasin.

sutile primo data in praemi una, sed gratis, sub

conditione operum futurorum; ita ut iis factis, hostea citetit sub dominio militis, iis vero non fac tis,redderentur Regi:data ergo sum ab initio,

non quia miles meruerat, sed ut mereretur; post

ea vero rerieuerant in dominio militis ex meritis iam iactis. Alis ergo, ut possibilitatem huius meriti sub- i g. sequelitis defendant, dicunt, Deum potuisse de- Aia. Da cernere humanitatem Christi cum hae, vel illa sublistentia disiunctim, & ut se potuit videri

Dco sutura, δe meritura; tunc autem ex iis nκ-ritis iam praeuitis potuit Deus velle dare illi subsistentiam Uerbi , quod in primo decreto non designauerat , sed aliquam subiistentiani

disiuncti in. Sed contra hoc etiam est, quia in eo casu non daret Deus unionem ex his meritis praeui sis, quae postea suerunt, sed ea aliis. Probatur consequentia, quia hoc meritum,ut hoc meritum, non solum includit operationem, sed valorem, de dignitatem : valor autem huius meriti, quod Z

facto

160쪽

Disp. V m.

suit , vel includit unionem , vel prouenit necetiarib ab unione ; ergo, si pro eo sigim non videtur unici sutura, non videtur hoc merituam; ergo non datur unio propter hoc meritum, quod

postea filii. 39. Rei pondebis; pro eo signo priori, non videri a Deo hoc meritum determinalc , quod pollea exstitit . nec aliud determinate , ted aliquod meritum suturum disiunctim, hoc, vel illud ; de cx prae uisione illius meriti disiunctim moueri

Deum, ad dandam unioncnia Sed contra, quia, licet ilon vidcatur pro eo signo hoe meritum determinate caeterum,quando de facto datur unio, datur in praemium huius meriti, non enim datur in praemium alterius meriti possibilis, quod nunquam erit, ted huius, quod de facto exsistit, quia Deus sciens, este suturum aliquod meritum, vult dare unionem in praemium illius meriti, quod exsistit, quodcumque illud sit ; ergo de facto hoc meritum, quod

exsistit , remuneratur per unionem: sed lioc in ritum, quod de facto exsistit, includit valorem prouenientem ab unione 3 ergo hoc meritum accipit pro praemio se ipsum, quod ex terminis re pugnat: nec enim potest Deus in particulari, vel in consulo decernere,praemiare meritum suturum , quodcumque illud esset, dando pro merito idem meritum. Confirmatur, quia alioquia posset Deus decernere suturitionem alicuius hominis disiunctim , Se bonam eius operationem, de propter merita hominis in communi, vel disiunctim suturi velle, quod ille homo futurus esset Petrus ; item velle meritum in communi,&propter illud velle , quδd illud metitum elset

actus charitatis , quae omnia sunt manifeste absurda.2o. Respondebis secundδ;pro eo signo priori non alia instanis videri meritum Christi cum valore condigno, sed congruo proueniente ab entitate supernaturali iphius anus ; ut sic enim nihil aliud includit etiam de facto ; & propter hoc meritum congruum determinate, quod de facto exsistit,velle Deum dare unionem illi humanitati,& per consequens valorem condignum ipsis actious, in qua consideratione iam condistinguuntur omnino merita de praemium. Euemiis. Sed contra hanc solutionem adhuc est ineon. ueniens supra postum , quod in eo casu princis tum meriti caderet sub ipsum meritum ; quia icet pro eo signo priori non vider iit Rr ca merita cum dependentia ab unione icaeterum de sacto non exsistunt ea opera, nisi dependenter ab Vnione ergo ea unio non potest obtineri per illa merita. Antecedens probatur, quia in primis ea opera de facto dependent a natura, ut terminata per talem subsistentiam ; de facto enim subsistentia praesupponitur, ut conditio ad om- Operationem ; ergo de facto subsistentia comparatur ad operationem, ut principium cius operationis. Deinde de facto operationes Chimsti procedunt ex virtutibus infusis, quae suppo nunt etiam unionem, de datae sunt ad exigentiam

vitionis ergo unio etiam ex hoc capite compara tur ut principium mediatu earum operationum. 2I. Diees. pro eo signo non consideratur metitum, ut dependenς ab hac subsistentia vel ab his habitibus. sed solum ut dependens ab aliqua causa: & licet meritum non possit mereri suum

Sect. III.

praemium , a quo pro eo signo vidctur dependens ; potest tamen mereri aliud praemium, a quo proco signo non videtur dependem ; sicut Christus mutuit procedere a lJatii bus antiquis, ut a principio, quia a pro eo priori, quo vitus cst Clui tus niciens, nondum videbatur pundciis a Patribus, ted ab aliqua causa. Sed contra , quia si aliquid probat axioma commune , quod Principium Dacriti Don cadit lub metitum, probat sanu , millum omnino principium , vel caulam meriti poste lub illud cader Ratio autem a priori huius repugnaritiae --dathii in natura meriti, quod est vera caula moralis resil ectu praemij, dc per consequens debet habere prioritateiri caiisalitatis, seu naturae respectu praemij: prioritas autem naturae,3 causa litatis, est prioritas independentiae ; consideratur enim pro eo priori iam entitas causae indepc11- denter a suo effectu, id est, habens susticienter suum cile aliunde, quin illud accipiat a suo cis ctu, ut inplicui in primo Pitysicorum ergo meritum pro illo priori, quo procedit, consideratur independensa praemio; ergo non potest realiter depcndere a praemio, tanquain a vera causa;crgo repuῆnat, quod sit meritum refrictu causarum. a qui bus de facto dependet. Et sane hoc argumentum non solum probat de causa immedi ta, sed etiam de eausis mediatis, & r Emotis, quia non minus repugnat,dependere aliquid inciuate, quam immediate a suo essectu; nam etiam causa mediata habet prioritatem mediatam,& indopcndet mediate ab effectu mediato. Confirmatur prim5, quia non sollim causa aliqua in communi, vel dis uiictim, sed haec numero causa determinate , quae de facto influit. habet voram prioritatein causalitatis respectuci hctus; ergo quando exsistunt Christi merita, habent posterioritate respectit huius causae,a qua determinate dependent ergo non possimi habere aliquam prioritatem respectu eiusdem causae;

quia haec numero causa habet veram priorit tem respectu meritorum ; ergo veram independentiani ab eisdem meritis; ergo repugnat, quod dependeat ab eisdem meritis. Conficinatur secundd; quia,ut supra vidimus, si hic modus dependentiae ellet possibilis, non est, cur negetur de facto ; δe per. consequens deberes admittere, Christi humanitatem de facto per opera subsequentia meruit se suam uni nem; decernente Deo prius merita illa disiunctim, vel cum dependentia ab aliqua causa disiunctim , & postea propter merita iam praeut si sub ea consideratione decernente unionem is particulari. Ad rationem vero dubitandi ex eo , quod Christus de facto meruerit gratiam suis progenitoribus. dicemus in sequentibus.sECTIO III. Vtrem Incarnatio potuerit 6st ex meritis

congruis antiquorum Patrum. Vatuor pollant dubitari circa merita an - 23.

liquorum Patrum. Primum , an Patres condigne meruerint Incat nationem Secun- .dum , an potuerint cam mereri de congruo

P 1 Tertiums

Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION