장음표시 사용
181쪽
164 De mysterio Incarnationis.
medios erit Christin, non min, non integer, ideo inque nec ve-, sequvur vis pia : moia omni-bin in Merendat abruptum , si aliquia naturaliter inde remouetur x quib- , Vel quoin unus, integer Christus est, ob hae consequenter veru1. Vnae statim reiicit acute haereticorum cesum niam, qui eatholicis obiiciebant, non unum,
sed duos Christos ab ipsis concedis, dicens,magis unum Christum a Catholicis poni, qui in re grum ponebant,quam ab haereticis , quia non unum, sed medium Christum concedunt. Sed
paraus se non integrum Gripum con sirentur ad mere,cum in eodem Sacramento atiquiari tu . quibus integer constat. conantur abstrahere. Itaque nos magis unum dicimus, 'us integrum fitemur,stilia partem remouendo de ars,ex quius integer Unus exi z ,ιta unum non habent,*eut nec integrum, sicut integram non habent, uanec vera. c propter cum noris obiurtint ό-r, sine quibus integer, unus, Gr verus Chrastus omnino non constat, aperiant oculos sus cordis,c videant,
quam non integer Cursus,ergo nec vuAs, nec verus
apud eos esse doceatur.3. Qi do ergo in verbis adductis 1 P. VaΣ-
arquet. queet Gelasius indicat, haereticos utramque na-Gςl si M. tutam integram in Christo retinuisse,ut ex Vtraque alia tertia componeretur in primis non loquitur de omnibus, s cd de aliquibus, qui illud exemptu animae,& eo oris afferebant; deinde neque hi adducebant exemplum illud ut signifiearent, coinpositam naturam resultare, retenta proprietate singillarum partium sicut in homine,sed solum ut defenderent, & explicareot, quod posset bene ex duabus naturis resultare alia tertia , sicut tesultat in homine. Qu ire id e Gelasius in fine eiusde colunae ex ipso exemplo probat eorum in consequentiam, dum aliunde negabant,manere in Christo in confusas &dia
uersas duas illas naturas, cum tamen in homine maneant diuersae naturae corporis, de animae; se enim ait: Num quomodo non vutent ei ram suis verbuismoniti,quia e m diciant,quolibeι modo humanampronuntum esse naturivus Huιc ergose aduis nante dimina ri iam secundum 1 os duae sunt,utique humana pariter,ct iuuiua. Non Ergo conceJebant, post unionem manere integram utramque naturam, cum id ex ipsorum verbis Gelatius probare contendat.
4 Secundis probat P. Varqueet ex vigilio Papa
lib. .contra Eutychetem in trinciριο, qui habetur torn. s. ubi de eisdem haereticis dicitur, v iiivi qV44 concederent in Christo carnem δε iterius conditionis 1 nostra, sic enim ait: Quomam Eu- tu biana haresis in id impietatis prola aest errore,
ut nonsiam merbi, earnis υnam credat esse naturam,serum etiam Muc eandem carnem non desecro
Maria Virginis corPore assumptam .sed de coelo di-
rem Disse deductam. R finitari sed inprimis,hie liber non est Vigilii Papae, sed Vigilii Epist.Tridentini,& Marturis; deinde
idem Vigilius elatissime supponit, Eutychetem post unionem solam agnouisse in Christo Verbi
naturam. nam lis. l .colum. 1. dicit,fatendum esse Uuersus illum carnu naturam,ua perfusos mu mixtionem in Verbi transiisse persenam,ut no tames erat in Verbo Gn-mpta, manet enim vinaque , id
es,Verbi amyque natura,cπ ex his duabus, Aep. manentibus unus est Gristus, unaque persua ; Ninseritis eadem columna sie ait: ina secundum
istos quι unam tantummodo contendunt esse natura, aut Verbi mutata est ιλν carnem,ut feret una, aut earnis in Verbo conjumpta es.υι existemiam Iut per sui abolitionem amittens, omnino esse non possi , seu Verbi remaneat.
Ad illum ergo locu ex lib. 3. supra adductum a P. VaetqueZ, re sideri potest ex ipso Vigilio, hς- RU .aI.iis reticos illos in tua haeresi pro serenda sint aperte ad loeum
contradixisse; na ex uno capite fatebantur,vcr-bum fuisse incarnatum, hominem factum carni unitum,de ex alio capite negabant integra mansisse post unionem humanam naturam. Sic enim ait isti. .longὸ post medium. Ecce dicitis, serbum carni unitum duisis in Unse hominem factum .diotis,eundem homine simul, st Deum, hominem quia dem propter quod ex nobis es vera Incarnatust , D autem eundem propter quod, o post Incarnaιionem immutabilis permansit eius ex Deo Par Ne natura. A uis ita solidus,er exiguisensus contra sura unquam vitai verbaruaes eo usique insipientia Iabstur, ut fidem siam ex ipsa defensione, qua tandicat,argu us dicisis, in Gripo unam esse naturam, er ecce id φ-Fum quantis destruitis verbis' Fateri enim,I'erbum
inconuerribiliter homιnem fatium, atque cum carne inconfuse unitum, rofessionem ius natura ver
hac i a unione non mutari,n quo confundi integriatatem,st proprietatem indicat utriusque natura.
Cum ergo haeretici vabillantes quod haereticorum proprium est in passi iti sibi contradicerent, non mirum si s mill admitterent,Uerbum came assumpsisse altei ius rationis a nostra, & sines
negarent post unionem manere naturam humanam integram praesertim cum ipsi concederent, Christum faelum ex duabaς naturis , non vero in duabus, quia ex natura diuina, Zc carne fuisset sic copositus quasi ex termino a quo licci non maneret postea utraque natura in ipso. Mihi ergo verisimilius est , Eutychetem ita s. in Christo negasse duas naturas, ut negaret Pe A .. ipsa post unionem mansisse in Christo naturam mutnam , & humanam omnine n e gram. Hoc modo videntur , ipsum inteIlexissc , Simpugnaste Patres omnes antiqui , qui eum errorem in ipso exordio reiecerunt, & damnarunt, inter quos P. VaZquc 2 ubi supra num. II. numerat Augustinum qui lib. d buresbus numeso. dicit, errasse Euthychetem , quod ea, quae sunt nostrae naturae, tribueret diuinae. Sed Augustinus obiit viginti sere annis ante Eutychetis lapsum; nee illa Uerba sunt Aug. sed addita
post tinem libri,sicut & alia antecedentia,& CD sequentia.Longius autem a vero est, quod addit P.Suarer in praesenti, iii θ. . Iecf. 2. f.Iecundo modo,ubi in eodem sensu dieit, Eutychetis erro- 'rem fuisse intellectum abAmbr. quilio.de Iuc.. '-6. mutationis etiam,& eonuersionis mentionem fecit, licet Eutychetis nomen noluerit apertὸ exprimere. Sed Ambrosius Eutychetem nosse non potuit, cum obierit anno 397. Eutyches aute errauerit anno 4 3. Non ergo loqui- Ptur ibi de Eutychete, sed de aliis antiquioribus. Aiare. Caetersim alii Patrςs in eo sensu Eutychetem e impugnarimi , praesertim S.Leo Papa in Epist.
l .iad Plauinnum, in qua iecente illum errorem Leci Papa.
182쪽
Apostolica auctoritate confutauit totus aute est in probanda liuegritate, & perfectione naturae humanae in Christo manentis post unionem, nec
meminit alterius teritae naturae ex utraque natura manente rcsultantis incredibile autem est, errorem adhuc pullulantem , quem dogmatice reiiciebat Pontifex, non fuisse ab ipso Dene perceptum. aut in alio diuerso sensu titisse impugnatum. Leonis v rba,& sensum sequuti simcicis). chia. Patrcs Concilii Chalcedonensis, Eutychetis er-εεs. rorem condUmnantes. Theodoretus etiam
Theodotet. Epistola la s. Fateantur inquitὶ Saluatoris nostranaisrarum vistinctionem, 2 Dmonem sine confusione .uscat et iapost unione inregra, ct diuiniti, ct htimanuvi permasit. Deus non irridetur de clas Mikim tu loquitur S. Maximus aduersus Eutychetem, Euthym. & Dioscorum relatus apud Euthymium in Panopita pari. 2.tit. 1 s m si hoc verum noues. ubi apertistianil dicit , illos noluille conce- . dere quod post unionem seruentur naturae priores. Sic enim ait: siemm ea , rv quibus comune sopi post coniunctionem se ars credum duo plane
seruata confitebuntur , tot enim ad comunitionem indivisibilem concurrunt, qua nec ruuersionem , nec confrusionem , nec imminutionem uliam inter se ex uianctione suscipiunt. Nunc autem hoc a U-nantes, ut qui neget naturas Post colunc ione eruari, seipsis renebensioniam obnoxios constituerum .etia
si nosint, ciem iacam , sola qualitate disterentiam seruarisine rebus ;& prosequitur, dicens, haereti eos concessile quidem post unionem manere in Christo utramque naturam , quoad qualitates , & proprietates, non quoad substantiam,& essentiam, sicut concedebant e iam, manere utramque nataram quoad nomina, & appellationes , non quoad rem . ut resert idem auctor Nam si Christur. videri etiam potest ibidem in F. Domιnus noster Iesus C ratius, qui desumptus est ex responsione 61. ad Thalas sium, ubi totus est in oppugnanda confusione , aut diminutione naturarum , quam haereriei inducebant. Neque emm habemus, inquit in unde , aut quo modo possimus Dei defensam ad
nos inieci ere , carne Per comunc tonem in naturam Huinam mutata , ant natura diurna su cam
nis e semiam conuersa, aut vinaque in aliam a se iuuense naturae generationem fer mistionem confuse. neutra illarum , ex qM:bus est natura rationem
Dam integra conseruante. Hine eontendit solii in ab haereticis, quod sicut in homine caro manet condistincta ab anima sie in Christo humana natura maneat condistincta a diuitia. Sic enim ait in , in saneta Trinitate Iu homine sinquit
eadem est persena . Odiuersitas essemiarum Etenim cum diuus sit homo, aliam corpus aliam anima habet essem iam. Similiter in Christo Domino eadem es persona , cr essentiarum diuersit,. Nam cum una persona sit, alia est diurnitatu essentiatatua humanitatas. Denique notanda sunt verba Concilii
Chalcedonensis adducta ab Euthymio ubi tu pra in fine tituli i s. ubi de Christo Domino siedicitur. duabus in natum sine confusione , siue
mutatione, sine diuisione cognosiitur,nullo modo uaturarum diserenisa μblata propter carnem assumpi. . Sed viri rue naturaseruata Proprieιate . σin unam Personam , a lue unam hypostasim concurrente. Propter Aperium , cst Apossinarium , Luschem, qui naturas disterentes inempe Verbi, crP.Lanis Lugo de IncarnaI. carnis i us a sua proprietate recessisse . Duam factas esse natumn aicunt. Ex quibus vcrbis , aliis adductis constat, omnes , aut sere Omncs Eutychianos ita mixtioncm naturarum explicasse, ut non rc maneret post coniunctionem, utraque natura integra,& perfecta, in rigore loquendo licet haberet operationem, vel appellationem hominis, carnis,&c. Denique aduertendum est, eos aliquando 8 concedere, re ipsa coniunctionem faciana fuisse Aiam .
ex vera came, ex humanitate, &c. hoc tamen,
iii xta ipsorum phratim intelligi potest , non de
Uera Carne, & humanitate , quae manserit post unionem . sed quae praecesserit ἱ concedebant enim , unionem factam suille ex duabus naturis , & Christum sublistere ex duabus naturis , non in duabus. In quo dupliciter errabant. Primo concedendo , praecessilie duas naturasantc unionem. Secundo negando, cas mansisse post unionem. Sic notauit S. Leo Papa in Epi- Leo Papa. stila ista io ad Flauianum υersus finem , his verbis: Cum autem - snterloquutionem examin s vestri Euseber reqonderit . dicens I Confiteor ex duabus naturis fuisse Dominum nostrum ante adunationem , post a nationem vero viaam naturam confiteor : miror , tam absurdan. . tamque peruersam eius professionem , nulla sud ca/Itrumrncrepatione reprehensam , Ο sermonem nimis
insipientem , nimί ue bla fhemum ita emistum, quasi nihil , quod offenderet , esset auditum : cum
tam impie duarum naturarum ante Inciama rionem unigenitus Des Filius fuisse duatur. ιν .DAE
nefarie, pos quam Verbum caro factum est . natura in eo singularis asserisur. Idem notauit Ioannes Papa in Epistola de diιabin naturis , Ioan .Papa. quae habetur tu dicio quιnto tomo Nibliothecae.
ubi ex Gelasio affert , Christum Dominum
esse in Deitate Berseelum , non avrea exule me
carne, postea νnita Verbo quod scilicet haeretici dicebant sed in styo Deo Verbo inti sum
ut esset accipiente. Hoc idem clarios reprobauit in illis idem Gelasius in lib. de duabin natu- Gelasit in , ante medium , qui habetur in tomos. Bibliothecae , ubi sic ait: proinde si illinc velint ac opi ante adunarionem duas fuisse in urere sissicet . materno naturas ; ergo fuit ibi istiuod interfitiu- , quod ante adunationem Di Viae natura putaremur fuisse disimete . ct in adu satisnem postea conuenisse. Et prosequitur probans, hoc pertinere ad errorem Nestorii, qui nudum hominem in partu dixit suisse procreatum , &postea in Deum fuisse prouectuin . In hoc ergo scia non mirum, quod Eutychiani simpliciter concederent, ionem fuisse ex vera,& reali humanitate, S: carne tactam,quam scilicet ipsi ante unionem praecessisse concedebant. Caeterum lices praecipuum intentum Patrum saduersus Eutychetem fuerit, ut vidimus, adstruere integritatem utriusque naturae in Christo post unionem ,& negare confusionem, aut diminutionem in aliqua earum obiter tamen , aliquando compositionem negarunt, qua ex utraque natura resultaret alia tertia natura composita, sicut ex came anima rationali resultat na natura humana. Sic loquitur S. Maxi- Maximii
mus apud Euthymium in Panopita illo tit. 1 s. f.
1n duabuι natum ubi sic ait: At naturam unam compostam , Christum iucere omnino recusamin, S non
183쪽
Mnso km propter su , qttas diximus , verum- nemo Patrum Frobarorum ad huc in uedum vocem hanc protubse deprehendi urniim ab AZo mario,ct discipulis enis persitoe vi-Din: ste detur eseprofecta. Damascenus item ibidem adductus.*siri inuersone, sic ait δι ne imurpone, σmutatione mutuo nasurae duae ramum a sunt. Cum neque natura diuina recesserit a propria simplicitate .neque humaua in naturam diuin latas conuersast , aut in nihilu redacta, neque duabus e naturas
una composita sit effecta. Natura namque compos
ta cum neutra silarum naturarum, ex quibus con
stat , eandem habere potes essentiam ex dure sdsuersum efficiens. ' corpus quatuor ex elementis compositum ineque eiusdem Cum igne dicitur essentia,
neque ignis nominatur, neque ιgnis dicisur , neque aqua, uec terra,nec cum horum aliquo eandem estentiam habet. si mobrem , si Christus,ut haeretici
sentiunt, post coniunctionem declaratus est una natura composita , ex simplici natura su compositam mutatvs est; itaque nec cum Patre, qui naturasm-plicis est nec eum ADtre qua no est ex diuinitate .atisque humanitate cumsita iande habet essem iam, neque in diuiuitate,est humanitate est,neque Deus vocabitu=;neque homo,sed Chrisus tantum. Et nomen hoc Christus non pers a inius nome erit. sed unius,
ra composita Christum aserimus , neque ex diuersis
diue/sum quiddam, ut exanima ,stcorpore hominem,aut ut ex quatuor elementis corpus, Ied ex diuersis Maem. Nam ex diuinatale, atque humanitate Deum perfectum . atque hominem perfectum eundem ex duabus.'ιn duabus naturis consilemu3 . In
quibus verbis , licet Damascenus dicat, haereti eos ponere in Christo post unionem unam naturam compositam ; non tamen sequitur, eos posuisse unam naturam compositam ex diuinitate, & humanitate,quae maneret post unionem integrae , sed compositam cx illis praecedentibus non permanentibus, ut supra vidimus.
Veritas Carbolica Eutycheti contraria. π Is si1ppostis circa mentem Eutychetis, e-rtis Ea L aritas catholica est in Christoesie duas na-i--. Iuras integras, scilicet diuinam & humana ; de-Conc. Chal- finita in Coeilio Chalcedones.& a Leone Papa, 4- & aliis supra citatis. Et quidem, quod per Uni
ne non fuerit cosumpta natura humana & multo minus diuina,constat clare,quia alioquin non esset Christus verus homo,aut verus Deus, non esset eo substantialis Matri,aut Patri aeterno homo enim debet habere veram naturam humariam,& Deus diuinam ; omnia ergo i cstimonia, quae probant , Christuiri esse verum Deum , &Vcrum hominem,probant eodem modo in ipso manssse integram natura diuinam, atque etiam humanam etiam post unionem. r. Hinc consequenter infertur, non esse in Chri . Maiis. sto unam naturam, quod quidem intelligendo illud de una n rura simplici, constat ex dictis; loquendo vero de una natura composita, quae retialtet ex utraque natura simul unita, &permanente integra in Christo, sicut ex carne,&anima rationali manentibus integris, resultatuna natura humana composita; in hoc,inquam, sensu non ita aeriter P tres id propugnarunt,
quia solum contendebant tueri integritatem utriusque naturae in Christo resultantem, seu compositam, ex utroque criam permanente; licet noc ipsum videtur pertinere iam magis ad quaestioncm de modo loquedi,quam de re ipsa. Sie loquitur Damascenus sermone aduersus Damasceri. A cephalos. Totus sinquit Deus,idi totus homo es,
naturas ιnter se miris inconfuse inconuertibiliter, ae inseparabiliter; inconfuse quidem,quia quacumque naturasea propria adserAta να-et I inconuer-ι militervero, quia quacuq; natura inesterabilis termansit non conuersa in alteram .neque ona copositana ura inde consuta sed duae veraesent. Perpetuo manebunt nature. Sic etiam loquitur S.Maximus Mailmis, in verbis antea adductis. Naturam sinquit sua remos tam dicere omnivo recusamus, quia nemo Patrum ρrobatoria ad hunc usque dum vocem hane
protulisse depreheditur, O quoniam ab Apollinario, cst Esciputis eius perspicue videtur esseprose M. ubi duplice causam asseri vitandi illa loquutionem; stilla et &quia non est in usu Patruin,&vt videtur periculum erroris Apollinaristarum , qui cavoce utebantur, eo quod componebant naturam Christi ex diuinitate,dc corpore. Ad exemplum vero illud de anima, & car- I1.
ne, quae cum duae naturae sint, componunt ta- RUDMιεωmen unam naturam humanam, varie responde- exemptabant. Aliqui enim ne Eabant paritatem, quia licet in homine rellera lint duae naturae Un Irae,iI--,lud tamen tertiu, quod resultat, potest dici una exis.. natura, eo lubd illud totum commune sit pluribus indiuiduis . nam Petrus, Paulus, Salii conueniunt in hoc, quod habeant corpus, & animam omnes ergo habent eandem natui sum pto nomine naturae pro specie,in qua multi c5- ueniunt illud autem conuinctum ex humanitate , S diuinitate non potest dici natura in hoc sensis, quia non est aliquid comune multis, non enim sunt, vel erunt multi Christi, sed unieus. Hanc rationem insinuat S. Maximus apud Eu- Mariae dicthymium in Panoplia Misupra.*.sn Christus,ubi contendit, nullam esse posse naturam, quae unica persona circu scribatur, de ad ex eplum Phoenicis, cuius species in unico indiuiduo continetur,dicit primiim, illud esse fabulosum, deinde
etiam ibi aeperiri multitudinem, saltem succeia siue, cum unum indiuiduu succedat alteri iam mortuo. Clarius Damascenus hac ratione Usur- rumilies par apud Euthymium ibi. g. singuli quidem horum ubi se habet .s unius aliquando naturae
homo dicitur,natura vocabutam pro specie accipitur. Negamus enim natura disseremia homi uem ab homine di repare ; sed eandim omnes homιnes Riber e consitutionem. cum ex anima ,st Fore com is
sint,ct binas singuli naturas aboluant, sib unam omnes definitionem cadant post pauca. Cum i
tur omnis homo ex anima , Gr corpore compositus sit, idcirco una dicitur hominum natura. At suo Domim persona nasuram unam dicere nou possumus , cum ut rarust natura etiam stois conuintilonem , naturalem straprietatem conseruet. Porro
Christoriam Jeries inueniri non potest, neque enim fuit alius Christas. qui ex diuinitate . atque humanitate Deus idemst, cr homo. & prosequitur late hanc argumentationem quam eand cm habet S. sine inversione, apud eundem Euthynium
184쪽
Fam ratisnem re ficientes ta loqui. Vnim enim anima, or carpsu snter se consuncia esse natura non possunt. Verum quiaι 8lurima sunt homιnum persona , omnes autem eandem naturae raIιonem Iuμι- figunt, omnes enim ex anima , corpore compossisiini di omnes anima naturam , Cr corporu essentiam obtin Wr, communem plurimarum perIonarum Iricrem natur4m v=:am appetamus, cum Ia
men Omas persona singula naturas habeant, σ m
sistant. At in I omiuo uoto Iou Christo non licet communem1peciem aGipere. Nec enam Iuat,nec est. nec erit a Lia ChriVsus ex diuinitate ιque humauitate , in diuutata Ie , a que humanataιe Deus perse- .im Mem, 2 homo Perseefm. Idcirco una in Domino norim Iesu ChνιIιο natura dus non potest.
I 3. Haec tamen ratio dissicilis est 1i se sola consi-
Rana Αρνι- deretur, quia in primis, licet de facto non fue-minu aucta' rint, nec futuri sint plures Christi, non tam on Ic- pugnat de potentia abi oluta,quod aliae personqdiuini assumerent singulas humanitates,& tuncellent plures homines , quorum singuli est entCluistus, hoc est, homo dcus, qui licet no differ-rcnt numero ex parte naturae diuinae , differunt ramε ex parte naturae humanae, quod sufficeret, ut simplieiter dicerentur numero diuersi , fietit homo de equus, licci n6 differam specie ex parte materiae, icd solum ex parte formς, adhue dicuntur simpliciter specie diuersi. Parum autem refert,quod de tacto non d cntur plures Christi, sui scit eniin pluralitas possibilis ad hoc ,ut ratio communis polst de illis praedicari. Deinde licEt nullus alius Christus esset possibilis, non ideo minus pollet appellari una natura illa, quae resultaret ex duabus. nam licEt solus Petrus csset possibilis in narura humana, adlaue humanitas composita ex corpore, de anima, esset,de diceretur una natura humana integra, nunc de facto in Petro non solum dicitur esse natura humana communis multis, sed etiam hςc singula iis natura humana composita ex hoc corpore, S ex hac anima , quae natura humana est condistincta a natura humana Pauli , Se incommunicabilis multis; ergo licEt illa natura composita ex diuinitate, & humanitate , non esset communis multis Christis, adhuc possiet diei
Vna natura constans ex duabus naturis. Net4. Aliam ergo adiungunt rationem discriminis Atia statio magis emcacem , ut ille modus loqvcndi non m g effi- usurpetur, nec appelletur una natura Christi eonstans ei duabus, auia nimirum diuina na- tuta, & humana sngulae sunt naturae perfectae,& eompletae in ratione naturae , atque adeo
ex utraque non potest resultare una natura c5- posita quae sit vere,& proprie una; at vero corpus , anima sunt duae naturae incompletae,&ordinatae ad unam tertiam,vt entitates partiales tendentes ex se ad componendum aliquod totum. Hanc rationem explicuit etiam ante Eu Athanasius. tychetis errorem S. Athanasius adductus ad Euthymio in Panopita. Iupra. Ecce enim : ubi
Athanasius postquam sibi opposuit exemplum
illud humanae naturae ex guabus naturis constantiς, quo haeretici utebantur, sic ait: Suia autem exemplum hoc rei ab eu proposita , ni prosis
statim ostendetur Homo enim ex anima mente fra dira su corpor ensibin asscito animal iure cengetur.
moniam horum neutrum sine aetera prius cons iit, Plan. de Lugo de Inca u.
neque natura terminum conserua , cum existendi Pr nostium sumaut ex utrao, αι que sta in vitam exeam unim ammatis con uulsouem e crant. At Dominin Iesiu non inperfeciι e rebin existendis rancFium accipit Ied natu arum perfeciarum in se princisiam Uen . Atque ι ιcquirim homam partes sunt iansma , ct corpM . Hιc aulem neque caro fars Verbi est, neque Verbum pars carnss. Horum emm virumque rau uiam comungamur,sese amnaturam ope it,ut mmio no, neque diurnarari
ad raιιone propriam neque humauitati dest. Aliud emm est duabis. ex parti boti essent am absilui, σatiad duas essentius consuris, quarum utraque Perfectasii. In quibus verbis Athanasius ex integritate , S persectione singularum naturarum secumlum se arguit, non resultate unam ex illis, quia scilicet neutra potest elle pars alterius . &singulae in se sunt integrae,& persectae. Eandem rationem reddidit Gelasius in illo libro de dua- Gelasius. bus naturis supra allegato,parum post medium, ubi proposito eodem argumento ex corpore, Nanima rationali, dieit, id immerito afferri ad ponendam in Christo unam naturam. me, inquit)quia cum vna natu a GaIur huma-αt,quae ιamen ex duabin consei d est ex anima chcorpore. Praue fariter in causa est,qua nec mitialiter anima tam possu exsere, quam in corpore, nec corp.u valeat constares ne aMima ct merato,quae aute tro si causa existendieaauertnam abusue ric ρouenaιui iamri Idi inuicem causam praebeat, ut ex ritervim natu a subsistat humana , s sua propraetine dubiturat duarum. In quibus verbis obseruanJum est. Primo, totam vim discriminis C. ea re reduci a Gelasio ad incomplementum e .pa i e & animae, quae sunt entitates incompictae , non stmm .potemus existere, laltem in prima sui productio. ne sine eonsortio alterius deis enim possunt dici, facere unam naturam; id est,unam nascituri, seu Unum principium essendi, quia neutra sine altura poterat, naturaliter loquendo, liabere principium existendi. Secundo obseruandu cst, x tali. μadhuc narutam compositam ex corpore M ani- eunda. ma appellari a Gelasio abiasue unam,qtua natura complectens in se duas naturas etiam partiales, non videtur retinere propriam , dc rigor Osam unitatem in ratione naturae,sed cum aliquo addito diminuente, ita ut non dicatur simpliciter una natura , sed una natura humana, in qua appellatione iam indicatur multiplicitas naturae, scilicet corporis,& animae. Hine fit ratio a priori, quia scilicet, quae sunt iduo simo liciter , non sunt unum simpliciter, Raii. sed vel dao , vel certo unum, secundum quid. Cum ergo illae duae naturae sim to ales,dccompletae, non possunt est e vita natura simpliciter, sed duae simpliciter una vero improprie scilicci per coniunctionem talem,quae in rigore no su D ficiat ad unit item naturae; sicut nec ev duabus naturis Anselicis subsistentibus in eodem sup- polito resultaret una natura Angelica, nis impropriissime de abuti ue Rario autem est,quia ex duobus cntibus completis no fit unum ens simpliciter , sed solum ex duobus entibus incompletis, vel certi ex uno comple Ο, ex altero incompleto; ut ex personalitate Verbi , de humanitato Christi , quae in ratione sub-s stentis adhuc est in completa secundum se; duae autem naturae Angelicae tum completae in S a ratione
185쪽
168 De mysterio Incarnationis.
ratione naturae , ideo ex illis non potest fieri una natura,scut nec ex duabus animabus rationalibus potest fieri una anima; quia vitaque est completa omnino in ratione animae. Similiter ergo ex natura diuina , de humana non potest resultare una natura , quia utraque est omnino completa in ratione naturae, atque adeo neutra est complebilis in ea ratione , quae tamen complebilitas nec effaria est ad omnem unionem realem , quae tendat ad constituenflam veram unitatem in illo toto, quod rei ulrat.16. Addunt aliqui aliam rationem ad hoc ipsum Aliis νati . probandum , quia scilicet, si ex utraque natura resultasser alia tertia natura in Christo,sequeretur, Christum non posse dici simpliciter homine,
quia sicut homo cuius natura constar,ex corpo .
,& anima, non potest diei simpliciter animancc corpus, quia hae sunt partes hominis, sed debet dici simpliciter homo a tota natura completa ; sic cum natura completa Christi includeret humanitatem , de diuinitatem, non posset sinpliciter appellari homo, quia humanitas sola non ellet tota natura completa Christi. Alicui tamen posci videri haec ratio non satis firma, quia licci singulae partes in abstracto non possint praedicari de toto supposito; possunt tamen in concrcto. Vnde licet non possimus dicere , 07 .iatamia, homo est cor pus , possumus dicere, Irimo ess ammatus . homo es coris.& sc de aliis. Sic ergo, licet non possemus dicere tunc , C. rastus es Dumannas , posset tamen dici, C ristus est homo , hoe est,ha bens naturam humanam, qui modus praedicandi in concreto non repugnat, etiam res cetualicuius partis. i . c ceterum hoc eodem argumento utitur Da-
au .in rincipis ; ubi probat,ex diuinitate , &humanitate non fieri unam naturam, quia alio-ouin Christus nec diceretur Deus nec homo,
sed aliquid tertium diuersum; ad quod assertexemplum elementorum, quae constant corpus , & tamen corpus non appellatur ignis,
nec aqua, sed aliud quiddam. Ex diuersis inquit n.uum natura umet tuo denstrue e itur, cum copulatu in unum naturas , aliud quiddam a natum copulatis ditiessum sicitur , atque id, qttod simur, neutrum horum proprie es, nec appellatiar . verum aliud quadrim , verba gratia, ex quatiιor elementis , hoc est , ex gne . , aera, qua , tera a , inter se coniunctis , ae temperatis
nec ignis est , nec Acitur, nec aer , nec aqwa , nec
terra , y ea .m ex his aliud quiddam as his d uersum , &c. dc postea i Ar iera Dominus no-μν Iesus inistus ex diuinitate . est humanitare consans, Miam in Huinitate , atque humans tale est , Dex que ferseelus se , ac dicitur, hemque homo perfectus , totu que Dras , - totus homo , quod quidem de natura composita iuri non pores . Nec enim totum corpus ignis est , nec totum tora , nec tot- aqua . 3cc. & post pauca : cFaramus postea , quia simplex est , eiusdem ne cum eo suόs antia est , quod est compo-Dum certe dicere non possum , rem simplise , ct tam tam eiusdem substamia esse. Deincepi autem dic mus : quod si igitur unius compst,ita
natura, qua ex diuinitaIe , cst humanitate con .ereta sit , Christius est. Patri consillamitiis non es , neque enim Pater composita ex rim vitate . humanitase natura est . sted simplicu. Ceam
nec e tigrim quidem cum Matre subp.rntia erit. Neque enιm Agater ex diuinitate hum ira te confata est. In quibus argumentis Damascenus supponit , quod Christus non posset diei simpliciter Deus, nec homo , sed quoddam tertium ex utroque resultans ; sicut nee
potest homo dici ignis , vel aer . sed aliudicitium. Et quidem illi etiam , qui concedunt elementa manere formaliter in mixto, nunqu1m concedunt, hominem esse ignem. vel acrem , &c. cuius ratio ea debet elle,
quod elementa in homine sint partes naturae luanianae. Neque enim dici potest . id proue Hirc ex eo , quod elementa , licet maneant in mixto , trabeant tamen supposita partialia diuersa ; unum autem suppositum non possit praedicari de alio, a quo adaequatE', vel in adaequa te distinguitur , quare nec poterit diei 3Ims saer, nec etiam, ramo signia .Hoc inqam dici non potest,quia in Christo omnia elementa haberent idem indivisibile suppositum, scilitet subsistentiam Verbi, atque adeo sicut ratione eiusdem suppositi dicitur, homo est Deus, poster dici, est aer. Ratio ergo reddide
et ex eo , qudd ea , quae componunt natu
ram totaelem , de completam , signineantur semper per modum partis, atque adeo quan tu incumque videantur significari per nomen
concretum, Ut caro , sanguia . idnis , aer , non
intendimus significare suppositum. Sed solam naturam , quia in eiusmodi entibus partialibus, volumus reseruare nobis nomina communia, δc usitata ad loquendum de illis, ut partes sunt , ne cogamur loqui communiter per alia nomina abstracta , Sanguine/ιas, igneitas; ideo falsum est dicere , Ianguis es earo, etiam in Christo, quia sanguis non est suppositum habens naturam sanguinis , sed ipsam et natura sanguinis i ideo etiam non e Dist verum dicere, ignia est aer, quia selemi ta sor maliter componunt hominem , ignis non significat si1ppositum habens naturam ignis , sed ipsam mei naturam in abstracto. Sic ergo si natura humana , & diuina componerent aliam , iam tunc homo non significo-ret stippositum terminans humanitatem, sed naturam humanam , quae esset pars alterius naturae , sicut sanguis . & ignis significant solam naturam in Astracto , eo quod sit passalterius naturae compositae , & in hoe sensu expilaata ratio illa non est contemn cnda.
SECTIO III. Disisuntur argumenta contra doctri
nam Castilitam. REstat nunc respondere ad aliqua, quae pro I 8. prςdictis erroribus afferri possunt Primum,& praecipuum scindam elatum desumebant cx Cyrillo,& Athaliasio quos in Concilio Chalce
186쪽
duas tuturas , sed vitam naturam Verbi incarnatam. Hunc moduin loquendi diuerso modo explicarunt Doctores Catholici. Aliqui enim di xorunt , ibi Domine Oturae intcl-lei tam fuisse , Sed hanc expli-
sua res cationem bene reiiciunt Suare z de UaZque EDiesis ' ρ semι , dc eam oli in rei cerat Damasce nus. Primo , quia , si natura sumeretur pro subsistentia , non oporteret addere tucam. t. m. nam licὰt nihil adderetur , verum esset
in Christo dari unculi solam vibsistentiam Verbi. Et tamen Cyrillus in Epipola 2. .rd si cessum , in sne . defendit illam propolitionem
ab errore unicae naturae , qui illi imponebatur , quia nimirum non dixerat, unam Verbi naturam . sed incarnatam . per quam particu Iam explicuit alteram naturam humanam. Se
cundo , quia si riatura sumeretur pro subsistentia , posset dici, etiam naturam Uerbi paliam sui me, qui tamen loquendi modus nunquam usurpatur. Denique , vi bcnc notat atqueet, Vaetquc Σ licet nomen hi postasis apud Graecos aliquando accipiatur pro lubitantia , leti
natura ; led tamen e contra nomen naturae
l cu , nunquam apud Graecos pro subsistentia , seu perso litarc usurpari consit
I9. Vera ergo, δέ communis responsio est , Cy-RU.αιών. rillum dixit te quidem in Christo cite unamVcrbi naturam incarnatam , nunquam tamen
negasse , quod sint duae naturae post viatonendi , prout haeretici ei imponebant. Nam lices in Apologetico Prou. ra. Anathcmatismis in defensone octava ct in priori libro ae recta fis ad semelnas , non unge a fine , dixerit , nonese in Chri dum naturas. σ et nam*ιum Tuam qua adreatur ova am cytia non adoratur ibi tamcnnon negat simpliciter duas naturas, sed ita diuisas, aut inunitas , ut una adoretur adoratione latriae, S: altera non adoretur eadem adorariOne, imo ipse Cyrillus , ve vidimus , se defendit ab nae calumnia, quam ei aliqui apponebant, quasi non poneret in Christo duas naturas, & saepissime illas inconsulas ,&qntegras concedit , ut constat ex libro de Inc a natione Iringensra. cap. II. st epistola s. ad Iuccessum, ct epistola vises a ouaua ad Ioannem Antisthenum & alibi saepe. Cur autem dixerit potius post unionem unam naturam Verbi incarnatam , quam duas naturas i Existimo, id fecisse, ut rugeret errorem Nestorii , contra quem tunc res agebatur, ne dicendo duas naturas absque aliqua unitate videretur disi soluere unionem : ideo non negando duas naturas , adstruit connexionem inter illa s. nam dicendo unam naturam Verbi incarnatam, ostendit, esse duas, scilicet naturam verbi, quae incarnata est , de carnem , seu humanitatem , qua incarnata est , & simul ostendirunioncm, de coniumstionem unius naturae cum alia , dicendo naturam Uerbi incarnatam , hoc est. non diuisam, sed coniunctam cum natura humana. 2 . Athanasius etiam nunquam duas naturas
negauit: nam licet Cyrillus in illo priori libro detecta fide ad Regina, , reserat ex Attianasio
in libro de Incarnatione, haec verba. Cou remurenam ipsum esse filium Dei. cr Deum I uniam
Spiritum , cr filium honuni, si chndum carnem:
non da is naturas, et num silium , uuam , qua adoriatur, ix Pnam . qtra non adora&ιr ; unam naturam P erbi Dei incarnatam auorabilem cumca Iesua: Vna .Horatione haec tamen Vcrba non
negant duas naturas, sed habent eundum sensum, quem diximus esse in verbis Cyrilli. Ad dc , nec illa etiam vcrba reperiri nune in illo libro Athanasii de Incarnatione. Potest tamen ex eodem Athanasio obiici id, 2I.
quod dicit in Symbolo. anima rati ratis. Ostes Φροσ caro et vis est homo ; ιta Deus , cr homo unius Christus. Nam sicut anima rationaliς, δc caro faciunt unam naturam , sic diuina natura & humana ex mente Athanasii videntur facere unam
Rc spondetur tamen, exemplum illud corporis , Sc antinae , quo non sollim Athanasius , sed alii etiam Patres aliquando utun-riir ad explicandum hoc mysterium , quo refert Suareae sis praesensi fictione Iecunda g. Seu contra secundo ', non afferri tanquam simile in
omnibus. Certum cnim cst , non esse ζ.ile.
nam Deus , & homo, ita est unus Christus, ut tamen possit Deus diei de homine , de econtra si quod tamen in illo exemplo non re- pcritur. nam ratione unionis non potest dici anima es corpus , neque e contra. Affertur cr-go illud exemplum ad hoc, ut sicut anima, de caro substantialiter uniuntur in una persona hominis , se diuinitas , & humanitas in una tersona verbi , lice t in modo unionis
multum dicterant. nam anima,& CMO niun-
tur , Ut partes ciusdeν naturae , & per informationem , ac receptionem: Diuinitas vero & humanitas tanquam duae natiliae intcgrae coniunguntur solum per hui'. staticam unionem ad lubsistendum in eadem persona Uerbi. Videant ut de diismili rudine illius exempli. Damascenus, Cyrillus, Athanasiis de Iustinus adducti a Suare et v si θ' ι. Denique obiici potest Damascenus iis lectica capite strages o quinto , in principio dicens. Dudscire attinet , h mytaticam vntvuem, Iaiiuria Munam rerum conivnuarum compositam naturum Abaobiscitae licere. Sed ut bene notauit V aEque Epra smi. n. s 8.ὶ in Graeco non habetur sed i ,postasii . quam male transtulit Billius,u.rtu ram, melitis Faber retinuit hγρο Lt , de morito, cium in verbis sequentibiis Damascenus fateatur manere adhuc duplicem naturam inconsul ura. & immutatam. Secindo argui potest, quia non repugnat ex 2 t. duabus naturis complutis resultate aliam ter tiam naturam completam. nam in probabili scia- . tentia Philosophorum, elementa secundum suas
naturas manent sol maliter in mixto, cuius natura componitur cx naturis cic mentorum inter se viritis, ad consciendam altam naturam. ergo similiter possunt natura di irina,δί lii maria, lieet in se sint naturae completae , conivnspadcomponcndam aliam naturam, in qua manercnt sormaliter illae dux naturae, sicut elementa manent in natura mixti.
Respondetur, in illae sententia philosophica naturas elementorum non esse naturas
omnino completas, sed aliquo modo incompletas, & partiales. cum ex se tendant ad ulterius
187쪽
1 o De mysterio Incarnationis.
complementum,li Apossinr. etiam connaturalitei existere seorsim. Sicut una pars aquae , licet
seorsim possit existere , adhuc est coplebilis per
aliam partem aquae ad componendam naturam quandam maiorem aquae. Sic elementa licet
possint singula seorsim existere ; habent tamen in illa sententia incomplementum aliquod, quatenus ex se ordinantur ad unionem cum naturis aliorum elementorum, cum quibus componantaliam naturam, cuius sint operationes communes omnibus clementis, ut unitis in illa natura,
in qua faciunt unum prineipium operandi tales
22. Ex hoc tamen potest dissicilius obiici tertio, re quia de facto unio haec videtur suille ordinata
ad constituendam aliam tertiam naturam compostam ex utraque . Natura enim cst principium,& radix motus,& quietis cius, in quo est,&c. I crhanc autem unionem refultauit principium diuersum oterandi. nam licci naturae humanae secundum te non debeantur operationes & actus supernaturales Christo tamen debetur talis modus operandi; debemur enim illi habitus in susi perfectissimi ,1 quibus eliciuntur tales operationes; ergo id,quod fuerit principium,& radix talium operationum,erit etiam natura in Christo: id aute non est sola natura humana, cui hae Ope rationes non debentur, ergo est compositum ex utraque natura,cui composit sunt connaturales
de debitae hae operationes, atque adeo illud c5-
positum erit natura resultanς ex Vtriique , cum
illi competat definitio naturae,scilicci csse principium motus, Ec quietis cius,in quo est. Hoc argumentum si aliquid probat,probaret magis dc composito ex his manitate,& subsistenti i Verbi, quam de composio ex utraque natura: nam humanitas non unitus immediate cum
diuinitate, sed cum hypostasi , seu personalitate Verbi, aqua immediate sancti fieatur; atque adeo huic composito ex humanitate, &. hypostasi debentur habitus infusi, δc per consequens hoc etiam compositum est principium illorum mo-ruum primo, & per se ergo etiam ex subsisten tia Uerbi & humanitate rusultat natura composta: imὁ magis proprie, ut dixi appellaretur natura hoc compositum, quam illud aliud ex diuinitate , & humanitate ; nam huic composito ex hypostas,& humanitate tribuere possumus ope rationes supernaturales, siquidem luppositum Verbi in natura humana cognoscit, & amat per amas supernaturales a quod non ita tribui potest
naturae diuinae, haec enim nec secundum te, nec simul cum natura humana cognoscit, aut amat per actus supernaturales Christi non ergo comparatur Vt natura etiam partialis in ordine ad illos actu S. Ad obiectionem ergo negandum est, componi. ..... situm ex natura diuina,& humana, seu ex hypostasi Verbi, & humanitate esse proprie naturam in ordine ad actus supernaturales. na si hoc emct, iam ij non essent supernaturatos, no enim essent supra illam tertia naturam resultantem, ad quam pertinerent: sunt autem cisentialitor supernaturales, quia semper simi supra natura illam,cuius sunt; ergo sola humanitas est natura in ordine ad illos actas,non veto compositum ex hypostasi de humanitate non enim uini ij actus supra exigentiam illius eo nositi. Ratio vero a prio ri est,quia cum humanitas secundum se si completa in ratione naturae, & solum sit incompleta in ratione subsistentis; non potest ulterius compleri substantialiter in raxione naturae , s edi liun in ratione sublutentis 2, non enim Potest compleri substantialiter, nisi in ordine ad id, ad quod supponitur substantialiter incompleta, ut latius exelicabitur insta Hται. i 6. seu. i. Poterit ergo ex liypostasi Verbi, de humanitate resultare humanitas subsiste ii sui on ve .ro poterit resultarc humanitas magis completa
Dices, per illam unionem completur humanitas in ratione principii l motus,& quietis inordine ad actus supernatur iles,quod coplemen
tum antea non habebat I ergo completur In ratione naturae. nam argumentum procedit a definitione ad definitu,nec potest copleri in ratione detinitionis,quin copleatur in ratione definiti Respondeo , naturam non esse quodcumque principium motus,& quietis, sed primum principium,ut omnes satentur. Primum autem principium est, quod no supponit iam primum principium completum in ratione talis. Cum crgo sutilistentia verbi supponat humanitatem com pletam omnino in ratione naturet lupponi L cam completam in ratione primi principii motus, &quietis, non ergo porcst complere illam in ratione primi principi j. nam ante hanc unionem iam habebat cile primum Principium motus, δε-bit ergo solum rationem locis di principij de per consequens non dabit este nauarae,sed aliud est e. Sed contra urgebis,quia licet humanitas supponeretur ante unionem completa in ratione
primi principii, & radicis in ordine ad actus na- rurales, non tamen stipponebatur talis in ordine ad actus supernaturales; ergo in ordine ad hos
habet a subsistentia Verbi esse primum principia,
& radicem, &per consequens habet esse natura in ordine ad hos actus,quod antea non habebat. Respondeo, licet a subsistentia accipiat liu manitas esse radicem in ordine ad hos actus,
non tomen accinere ab ipsa esse naturam in ordine ad illos sed solum quasi naturam, di improprie,quia esse naturam propriE ut dixi' non est esse radicem horum actuum, sed esse radicem primam, hoc est, non supponentem aliam completam , siue in ordine ad hos, siue in ordine ad
alios . nam si supponatur aliqua completa in ordine ad alios illoc est,non exigens Iam compleri per aliquid , ut sit prin .ipium motus, tunc quidquid aduenit, aduenit naturae complerae. Ac per consequens non complet illam in ratione naturae,sed in alia ratione. Habemus exemplii in optimum ad hoc explicandum in gratia lini ut uali, quae etiam in aliis iustis complet naturam humanam In ratio
ne primi principii, & radicis in ordine ad actus
supernaturales. nam ante gratiam,natura secundum se non habebat principium radicate eorum actuum Sc lamcn non dicitur gratia complere in ratione naturae propriae, sed esse quas natu ram improprie i:a ordine ad eos actus, quia Iu
mirum suppor .e iam naturam completam in ordine ad actus natarales,& non exigentem Complementum in ratione natutae , atque ad ed ad-uc mi naturae, non constituit naturam. Similiter
ergo de subsistentia Verbi dicendum est. non
188쪽
constituere naturam propter candem rationem, quia aduenit naturae coinpletae in racione, lic trion in ordine ἀd actus supernaturales. a. 8. Dices, gratiam habituale non poIle constitue - ώπιώ- in ratione naturae,quia cli qualitas,& accides, Cui repugnat Constituere natu iam: at vero subsistentiae Uerbi vel naturae diuinae, cum sint sub natiae non rcpugnare ex hoc capite, qu Ad coH-
ruant cum humanitate naturam magis com pleram.
Rνῆς νων. Sed contra,quia ideo gratia habitualis est aecidens, & non est substantia, quia supponit humanitate completam in ratione naturae, 8c aduenit naturae completae in ordine ad suas operationes naturales, nec exigenti ulterilis complementum iubstantiale in ratione naturae,alioqii in
enim non habemus iandamentu ad dicendum, gratia habitualem non esse aliquid substantiale, cum copleat in ratione primae radicis in ordine ad operationes supernaturales; debemus ergo
redacre eam rationem,quia scilicet aduenit naturae completae haec aute ratio eadem militat in
hypostali Uerbi. nam licet haec ut substatialis,&compleat substantialiter naruram humana ; hoc ideo est, quia inuenit eam substati aliter incompletam in ordine ad lubsistendum , ideo potuit dare illi effectum formalem substantialem sub
sistentis : cum autem non inueniat eam incom
pletam substantialiter in ratione naturae, no potest illam in ea ratione cdplere substantialiter, sed sieut gratia habitualis dicitur quasi natura in ordino ad actus supernaturales sic subnstentia Verbi dicetur quali natura in ordine ad eosdem, non proprie naturae, quia aduenit naturae complerae, & per consequens non potest dare rationem primi principii simpliciter, hoc est, principis non supponentis aliud iam completum, &non cxigens complementum in ratione primi principii motus, in quo conceptu consistit sor- malissimc ratio naturae.1 9. Restat pro complemcnto breuiter decernere
c.mmmis de illa propositione Cyrilli supraposita, qua di-νum. xit,in Christo osse unam naturam diuinam incar , diuinitate μὲν is in j incarnatam tAliqui enim illam loqui ionem nata. non admittunt; eo quod sequorctur. Omnes tres et M -- personas, in quibus cst divinitaes, fulsi e incarna
admittit quidem, naturam Verbi fuisse incarnatam, prout Athanasius.& Cyrillus loquuti sunt, quia illa particula Verbi coarctat diuinitatem ad personam Verbi; non tamen admittit,imo reiicit illam proposit onem absolutὸ prolatam, natura
Niectat. diuἰrrae Acarnata:quod etiam amplectitur Nicetas lib. thesaura sideι C. p. II. Ag mativa Alii tamen eam communiter admittunt cum S.Thom .in praesentiari. 3.c.ad illa L Viu pavit Bernardus, stram. I. de Paschate. Venerat inquit ad nos calceata ιπων λιχ. Fauent etiam Aus lib. t. de Trinualec. 7.
, illis: Petrus Diacon .lib ab Incarnatione GN. 2.quos adstat i. ducit SuareZ infra, A. art. s. in commentario articuli,qui licet non dicant, diuinitatem sutile incarnatam, sed assumpsisse carnem, vel corpus, re tam cia vera. idem videtur esse sensus ; atque ideo Nicctas die . cap. I r. sicut nepat, diuinitatum incarnatam,se et i m negat assumpsissu car
Ratio autem est, quia ait eiusmodi loquutio- 30 nem retinendam sufficit vitio mediata, quae datur inter naturam diuina, S: humatiam; sic enime contra etiam dicimus, humanitatem esse diuini Eatam, nistam, sanctificata diuinitate, qui modus loquendi frequens est apud Patres, ut instavidebimus d p. 16setf.1AErgo sicut ad eas loquutiones suis cit unio mediata , sic etiam ad hanc, diuiuitat est incarnata,vel humanata tussicit etiam Vnio mediata. Damascenus vcris, de Niectas negantes illam propositione, loquebantur de viii O- ne immediata, sicut etia dicere solemus. unione hypostaticam terminari ad relatiuu, non ad ab suiu , loquimur enim de termino immediato unionis. Deniq; illud in conueniens,quod si diuinitas dicatur incarnata, sequatur, Omnes tres personas fuisse ineamaras,nulla habet vim. quia eodem modo argui posset, Omnes tres persona deifieare sormaliter humanitate Christi. na deitas deifieat illa formalitem, ergo Pater, in quo est deitas deificat illa formaliter. Sicut ergo in hoc praedicato non procedit illud argumentum , sic nee in illo alio,quando dicitur. Deitas incarnata: nam praedicata, quae conueniunt Deirati, prout est in una sola persona,non tribuuntur aliis personis; cuius rationem latius reddemus in stadia . diis is agcrues de modo,quo humanitas fati stis eatur formaliter a deitate ipsa,& quomodo illud praedicatum non tribuatur tribus personis, in quibus est natura diuina
volo facta fuerit in pei sona ' est, an Christus sit persera compostar
Ecundus error principalis circa hoc I. mysterium filii eorum, qui negarat, naturam humanam fuisse unitam ve ra,& physica unione Verbo diuino, ita ut una, S eadem persona vere esset Deus,3 homo; qui error,licet suerit antiquior Nestorio,
ipsi tamen principaliter tribuitur,quia ipse illum
non solum renouauit,sed clarius explicuit, A pertinacius defendit , ponens duas personas, Deum,& hominem I ita tamen, ut Deus specialissimo afiectu,& homini couiungeretur, S: ratione illius coniumstionis homo diceretur aliquo modo Deus, praeseriim propter auctori. tatem Dei,in ipso peculiariter inhaoitantis, atq; adeδ, licet re ipsa essent duae personae , auctoritate tamen esset una. Unde inserebat Deum noesse passum, aut mortuum, nec B. Virginem esse Dei genitricem , quia ex ipsa purus homo natus fuerat, qui postea vitae eximia sanctitate, me ruit , quod ipsi diuinitas specialiter coniunge
Fundimentum commune est Nestorio. 8 Eutycheti, quia scilicet neuter distinguebat inter personam,& naturam ; ex hoc enim principio sicut Eutyches colligebat . unam esse in Christo naturam, quia una erat pei sona; sic Nestorius deducebat, duas esse personas, qui λduae erant naturae. Auctores , & Sectatores huius
189쪽
1 1 De mysterio Incarnationis.
huius erroris antiquos, Se modernos,videre poteris apud Vasque Edu . i s. qui tate, ec erua ite eos congcrit, ac singulorum tempora men' tem examinat.
, Hic error damnatus suit notissimum in Coniana,Maia a Ephesino Primo, quod ad hune finem fuit c 5gregatum: S: in Epistola Concili j Alexandri ni approbata in eodem Concilio Ephesino, in
Concilio Constantinopolitano V. controne 8.rnsive 3c in alijs multi .Cotra eundem etiam scri- Cyrillus, pserunt Patres, praesertim Cyrillus Alexandri- Damascen . nus Nestorii acerrimus aduersarius, Damascenus lib. 3. de Fide c. ix. & alij quos asserunt nostri recenti res. Misertur ex Relieitur autem potissimu ex scriptura, quae M p eadem persona loquitur, tanquam de Deo simul,& homine Matth. 3.m: est Filius meus d1 us, in quo mihι Mne NLicui. Ubi de illo homine dicitur, esse Filium Dei naturalem. Matth. 1 G.Tu es Christussilius Dei vim. Ioan . I. Verbum raro factu est, ct habitavit in nobis vidimus vim eius, gloriam quasi umgemis a Patre. quo testimonio apertissime error Nestorii iugul Mur. nam Verbum fieri carnem, seu hominem, non est coniungi per affectu cum homine. Item propter hanc unitate personae, Christus poterat dicere de se Ioan. 8. Antequam Abraham tiaret, ego sim. Et denique ad Rom. 9. Ex quibus, inquit, est Christusserandum eamem,qui essuper omnia Deus benedietus insecula. Hoc tame ad controuersia inspectat.Illud magis pertinet ad scholasti
postalis, seu persona Christi dici positi copositar
Negant plures Theologi, Bonaventura Ri-
seotui. Fundam nium praecipuum est,quia ubi no sunt Dutandux. proprie partes, non est proprie compositio : in Gabriel. Christo aute non sunt propriὰ partes . nam ver-
Miac uis' bum non est pars,necentitas partialis, hoe enim Caietanis affert impersectionem, S: significat ineomple m riim, quatenus id, quod est pars, est aliquid
de se ordinatu in ad constituendum torum, quae impersectio non reperitur in Verbo diuino. si Misa Pars affirmativa comunis est iam inter Theomerior. logos recentiores, quam amplectuntur Vasque et sis, c. . Suarez in Horam disp. 7. pri. 4. in Comens. Tho . ara . . Vbi eam etiam tradit S. Thomas, &colligi videtur ex Conciliis.& Patribus ita ste-COne. Con- quenter loquentibus. Conc Constantinopol. v. st ' in, quod dicitur Germanum. ig. Can. q. dicit, persona Christi composita esse,& can Clitastu VI. svnodiis esse copos rum ex duabus naturis; quod apμο- Conliant. batur in VI. Synodo Constantinopolitana, actione 4. in Epistola Agathoni Papa: ad Imperatores VI. Syno- ante me clium: st,ted. i. in Epist Sophronil &in. UI. Synodo. aes. I s. c. 6 vide alia plura Patru lo-D. nascea. ea,& Verba quia Suare Σ & Vasque E Dcis citatis. quibus adde nam ascenum in vita Barlaam ,
Iosaphat .c. I94 Fundamentum autem contrariae sententiae parum habet momenti: nam ad veram compositione non requiritur, quod fiat ex propriis partibus quae sint emitates partiales,& incompletae, sed quod si ex entitatibus distinctis quales sunt natura diuina,& humana, seu personalitas Verbi,& humanitas, quod signifieauit S. Thom .art.' a.dum dixit, hanc compositionem non esse ratione partium, sed ratione numeri,quod suffcit ad veram compositionem. Ratio autem est manifesta, quia illud, quod η. resultat per uni item verbi cum humanitate, nsi est aliquid omnino simplex, ergo est aliquid e 5 postum. Antecedens patet, quia implicat conat radictione in terminis quid resultet per compositionem, seu unionem, S sit aliquid simplex si enim fit de nouo addit aliquid supra id, quod antea erat Consequetia vero probatur; quia non videtur dari mediu inter simplex, AI copositum nam compositum cst, in quo multa simul ponuntur. Si ergo non est ens simplex neten e est.
quod habeat multa simul posita,&per consequens quod si copositum.
Haec autem ratio probat quidem, hanc compositionem elle realem, inter humanitatem &subsistentia verbi,& eonsequet et inter utram que naturam diuinam, SI humanam , nec solumellia c5positione, quam aliqui cogitarunt intra ipsam lilbsistentiam Uerbi: quae prout terminatuatura humanam,intelligitur habere formalitatem aliqua distinctam ab ea por quam terminat naturam diuina ,&in hoc sensu diciit, esse personam compositam, scilicet ex illa duplici habi. tudine ad duas naturas. Hoc tamen non est ad rem, tum quia illa distinctici duarum sor milita tum in eade substantia Verbi non sufferret ad copositioneni realem,sed rationis, de qua nune non agimus tum etiam, quia ratio facta probat compositione realem ex duabus naturis realiter distinctis, & ex humanitate, ac personalitate Uerbi realiter etia distinctis, ex quibus Christus realiter costituitur, quam copositionem reale, Concilia,& Patres intendunt lignificare, quia odi eunt personam Christi esse compositam. Caeterum, licet haec ratio probet bene , dari f' in Christo compositionem re te simpliciter. 8cabiolutὸ; adhuc tamen restat ubiem, an ratione ilius compositionis possumus dicere , simpliciter, absolutὸ personam Christi elli copositam an vero sollim cum aliquo addito, scilicet personam Christi, quatenus coustat ex duabus naturis,vel ex subsistentia verbi, & humanitate, esse compositumὶ In quo puncto pars negans id, debere daei simpliciter. & sne addito, probari videtur, quia persona Christi. ut suppono ex dicendis infra i 3 seel. . in recto non importat naturam, sed solum subsistentiam naturam ver3 de connotato , seu in obliquo; erpo dc persona in recto non possumus dicere, quod sit composita: possiimus quide de toto illo aggregato expersonalitate δ: natura humana dicere, cisc aliquod compositum;de una tame parte illius,quae
est personalitas, non possumus id ais Imarc; et go nec de persona, quae in recto dicit solam pers - . nilitatem,alioquin possemus de Verbo ipso dicere quod sit copositum . nam id,quod affirmatur d e persona Christi, potest etiam simplicitet firmati de verbo diuino; ergo si dicimus, 6. sena hac est composita, poterit etiam dici .Verbum
es compositum, quod tamen nemo c5cedet Ideo aliquis existimabit, hanc loquutionem non esse usurpandam simpliciter.& sine addito, sed cum aliqua limitatione, seu reduplicatione, .gs yona Christeretii Juvistu ex duabus naturas .seu
prehendit, est adequiate sumpta,est composita. Tune enim loquimur In recto, non solum de persona liter Diplliges ny
190쪽
litate uiaterialiter aceepta sed de natura etiam. quae includitur intra candem persona. Quam limitationem videtur indicare S. Thom. hoc ara, 4. tu coFore, ubi sol iam concedit illam propositionem cum reduplicatione, dum ait: is se dicitur pesona composua, in quantum unum in duobus Vi ι i Eandem limitationem videtur exigere P. Suar.dsec . ., . ex dictis inferre Possimus, diccs,
propositionem illam non intelligi de persisna Christiseeudum se, de materialiter ,sed dc Christo sortii aliter,ut Christus est; c in *.quodsi obiiciatur. Vbi sic ait, Respondetur, risium simpliciter dictum fame marem,iter , υt Halectici iucunt,
Iunonit enim pro ipso μπομα ι Herba absolute
secundum se eν hoc modo non ius linguit Ar a rebo,c ideo vere unum de atie praeaec Mur: tamen hoc modo non est termanus huius composιronis sed quia renus formaliter'ιmransece ιnclussit humianitiatem, hae ratione distinguitur a I erbo aliarus modo, quia plus includit quam I erbum d cilicet haemamiatem,&c.Durandus etiam iis 3.d. 6 q. 3. nihil aliud
videtur voluisse, dum dixit, hanc compositione
esse quidem huius ad hoc non tamen huius exh/s, quam doctrinam reiiciunt communiter Theologi recentiores,co quod in hoc mysterio reuera inu uniatur etiam propria compositio huius ex his,scilicet ex perlonalitate, Ac natura humana, quae componunt illud totum constans ex vir ue parte,vel quasi parte componente; nec intelligi potest ara compositio, in qua non re sultet totum ex iis,quibus componitur, sed rCueta Durandus id non negat, ut gixi, nec potuit id intendere; sed solum voluit fgnificare, quod sicut in composito accidentali non significamus in recto utramque partem,sed alteram tantum,
v. g.cum dicimus auum , significamus in recto solum subiectum, albedinem vel otii obliquo; ει quando nominamus personam,Christi, signi fieari in recto alteram solam partem, scilicet suppositum V urbi, atque adco cile come olitionem huius aci hoc, id est,qua unum accedit alteri, non qua subicctum, vel personalitas resultet ex partibus componentibus: quando vero nominamus humanitatem , significamus in lecto id, quod resiuitat ex corpore,& anima, dc ideo compositu aliquod ex his, tanqua ex partibus intrinsece constituetibus; qui sensus verissimus est. Adhuc tamen in hoc dubio, quod totu est de modo loquundi, videtur verior pars assi aras. posse stilicet simpliciter assirmari personaChristi, est e copositam absq; alio addito,vel te dupli-eatione,quod tande fatetur Suarea illa sies. . infra,vbi licet consultius, de securias existimet addere illam determinationem,& limitatione: absolute tamen concedit,poste absque ullo addito proferri illas propolitiones,quando no loquimur
sub nomine Verbi sed Christi; si eut licὸt de Petro albo non possimus dicere, Iυιν-s est eo ULtu accidentale; possumus tamen assirmare, alθῶ est compo situ accinentale; quia propositionis subiecta saepe iuxta exigentia praedicatorum statu formalit cr, hoc est, accipiuntur in sensu sor mali,& re- duplicativo, Eande sententia videtur admittere Vasque Z, ubi sutra c. 2.n. 2. ubi ait, eam loquutionem absolute, & absque addita meta esse admittendam ilicet reuera ibi solum videatur loquide additamento,aut limitatione significante im proprietatem in ratione propriae compositisenis,D.Di .de Lugo de Iucarna . prout volebat Caietanus,no vero de limitatione ex parte iubiecti,cui tribuatur tali v compositio. Probari tamen potest ex loquationibus Patiu,& Concilioru supra allegatis,quibus absq; addito, aut reduplicatione dicitur Christus compositus persona Chrim composita, Christus constas
ex duabus naturis,d c. idem autem est assirmare
de Christo ac de persona Christimam spersona Chri iti in recto dicit tum suppositum, sic etia Christus dieit id ipsum, solum in recto: alio litans plus diceret in recto, non pollet Persona praedicari simpliciter de Christo, nec c contra;si ergo Christus aieitur simpliciter compositus, idem poterit dici de persona Christi. Porro Christum
este compositum. seu constare ex duabus naturis,habetur frequentissimὸ in Conciliis,dc Patribus aduersus Eutychetem, ut constat ex locis, quae congerunt praecllisti auctores, affera soldmverba Concilii Lateranensis sub Martino I. conia caesa. c. si quus inviit secundum sanctos
Patres non confretu propraeosecundum veritatem ex duabu, ct induvibus naturisIuliantialiter uni- tu, di inconfuse, o indiuue unum , euridemque esse Dominum, Gr Deum Iesum Chri m, condemnatus sit. Et can. I . additur , O quis secundum Sanctos Nires non consueturProprie, Osecundum verat.etem omnia, trita tria δει asknt, C praedicitia a Sancta tholica, or Apostolica Dei Ecclesia, perindeque a Santiis Parrabias in veneranssis uniuersalibus, uιnque Conciliis usique ad dinum apicem verbo,est meu te conciemnatus sit. In quibus verbis non sollimassetitur simpliciter Christus compositus, seu constans ex duabus naturis, scd etiam statuitur, loquutiones illas Conciliorum intellige das esse in sensu proprio , de absque ulla improprietate setanonis, quod verum saltem habet in iis , quae Concilia illa addersus haereticos docuerunc, ut obseruauit Vasque adi* 3 s. num. ID. licci non intelligatur de aliis loquutionibuς. ergo eiusmodi loquutioncs prolatae absque addito diminuete aut limitante verissimae sunt,dc conccdendae. Ratio aute desumi debet ex modo coinlini lo- mquedi hominu qiii in eiusmodis topositionibuς aliqhado usurpat subiectu in sensu materiali,ali quado in sesu formali,& utrobiq; loquutur proprie de secundu propriu sensum comi verboru, quae ex usu hominam habent, quod utroque
modo accipiantur, nunc uno, nunc altero modo
sicut etiam vox auum indisserens est ad utrumq: sensum faciendum, atque adeo aliquando dicimus, arbum est dulce , , tunc accipimus album materialiter pro solo subiecto quod importat in recto: aliquando aute dicimus. est concretuauia mala, de tuc sumimus albii formaliter pro toto cuncreto in recto, & utraque loquutio est propria, quia uterq; sensus est proprius illius vocis secundu communem hominum usum. Qim lmulto mreis habet locu in praesenti materiainaeocreta fissistati alia frequentissime usurpatur in sensu soritiali licet signincetur per voco, luς videtur altera solum parte in recho imp utar c, U. g. haec vox homi, in recto solii videtur importare
suppositu, seu susibilentia, humanitate vero in obliquo , de de conotato, de ideo dicimus, est homo Litat no dieamus. Usubsiij ita Ver-
. lamianitas , de tame frequeter dicimus, est copositu 3 ex corpore .e' auι , quia nimiru homo