장음표시 사용
251쪽
Veberet igeo sanguis Petti replicari; ergo aliqua differens ad vinimque corpus fouendum. maior unio, &coniunctio est ponenda inter car- vltimo obiici potest, quia si sanguis est pars 3 i.
nem Petri, & eius sanguinem praeter praesentiam intrinseca naturae humanae . ex eo quδd aliae obiactu' locale. & in distantia actuale; haec enim non vide- pntes non possint absque sanguine conseruari, tui suffeete, ut ille dicatur sanguis huius hominis. cadem ratione aer erit pars naturae humanae, si- Respondeo,in praedicto cara sanguis Petri prς- ne quo e/iam non potest ullo modo vita subsit -M- --. staret proculdubio aliquos effectus aeque utrique stere cessante enim respiratione , moritur ho- carni, V. g.fouere,calefacere , humectare,&c.qui mo atque adeo alit etiam debuisset assumi hypo cum proueniant a sanguine tanquam 1 causa en statice a Verbo in Christo,quod nemo conoecet. sicienti. non apparet, cur posita debita applica- Respondetur esse magnum discrimen, quia P - tione non fierent erga virumque passium Alia ve- aer non est aliquid peculiariter ordinatum ad rδ sunt munera sanguinis, quae videntur magis compositum humanum,sed agens quoddam uni- propria ipsius, quatenus est pars illius coirinoliti, uersale,&indifferes, refrigerativum omnium vi- v. g. moueri secundum diuersos animae anoctus, uentium , nec subordinarum formae humanae in&pastiones nurthe, subuenire cordi,vel aliis par- ordine ad operatioties humanas; sed hospes ad-tibus indigentibus . &c.& circa haec ossicia Deus ventilius veniens, recedens non habens conne is possiet tunc dupliciter se habere. Primo,astignan- xionem cum aliis partibus at vero sanguis est indo cuilibet corpori suum sanguinem, & concur- strii mentum domesticum factum ad hune sblum tendo cum illo solo sanguine ad ossicia circa il- usum, atq; adeo non potens extra humanam do lud solum corpus, & non circa alterum. Ad mum existere, necessarium ad delineandum mε- uam assignationem, S determinationem facien- brorum colorem, subordinarum formae rationaliam, videtur praee edere sundamentum aliquod ad omnes sui ones,organum earum,& bonum
in ipso corpore, & sanguine , quatenus hic san- totius familiae proeurans ; hinc est , quod posito guis, & non illeproductus suit ab hoc hepate, Christi corpore in Eucharnia, non ponatur per
ει non ab illo, atque ideo videtur per finere ma- concomitantiam aer, qui est alibi, sed sanguis: gis ad hoc corpus quam ad aliud. Quare suppo- hinc est,qiiAd in Scriptura non dicatur filius Dei sito priori miraculo penetrationis existimo,quisd eommunicasse carni & aeri, sed carni, de sangui-eonnaturaliter loquendo, hoc modo se gereret ni; nee homo describarur per aerem,sed perca Deuc: M tune hic solus anguis assignatus huic nem,& sanguinem,quae omnia Ostendunt,diuersa
cami diceretur componere cum msa naturam ratione sane uinem esse partem humanitatis,quam
humanam Petri, atque adeo hic solus, & non aerem. Vnde etiasti fit, Quod Christus resurgens terque deberet replicari , replicata carne Petri non tulerit secum in eoelum aerem ad respiran- indvnlici loco tanquam compars ipsus in ordi- dum, sed sanguinem , quia sine hoe non esset ho- ne ad eandem humanitatem, & hunc solum ser- mo integer; line aere autem est verus, & integerret secum et iura Petrus, si moueret se localiter, homo qui tamen propter incorruptibilitatem,si -& separaret se ab illo spatio , in quo maneret cui non indiget ei bo ad nutritionem , sic nec in- Paulus eum suo sanguine. aedesgnatio funda- diget aere ad respirationem:quod etiam de aliis mentalis, vel actualis, lieet addat aliquid supra corporibus Beatorum verum erit,ad quorum ve- praesentiam,& v bicationem ; totum tamen iis ud rain resurrectionem exigetur reparatio sangui non est uuio vera ,& propria, sed aliquid otiam nis, a quo membra illa beata colorem habebunt,
accidentale, ut constat. non delatio aeris, quo in coelesti patria non indi-3o. Postet tamen Deus non determinare, nec an gebunt ad ducendam vitam. .sgnare peeuliariter sangit inem cliuersum singulis corporibus, sed indifferenter se habere con- SECTIO III.
currendo cum utroque sanguine ad Omnia munera circa singula corpora: in quo licet non pro- Stauuntur alis duae conclusiones.
cederet ira connaturaliter, nec iuxta exigentiam
fortasse ipsus sanguinis, vel animae rationalis; C It iam secunda conclusio contra sententiam caeterum tunc uterque sanguis esset pars viri usi ira Caietani,&aliorum.Totus sanguis Christia iaque hominis ; scut si nunc aufferret Deus a Pe- sumptus filii hypostatice a Verbo. Hanc tenent μή tro duas, vel tres uncias sanguinis & illum pone- communiter iam Theologi omnes, de Suarea Hl'.
'ret invenis Pauli , procul dubio iam esset pars r--usa. dieit, sententiam contrariam reor a
Pauli , & languis ipsius. Similiter ergo in illo ta- neque piam , neque securam esse . Potest autem intasu cum uterque sanguis esset positus in venis sn- probari applicando argumenta adducta pro con- Suδ ς gillorum, uterque esset sanguis snguloram, at- clusione praecedenti.=ue a sco replicatis sngulis eortoribus alibi de- Et primo applicari potest testimonium illu3bcret replicari totus sanguis : si autem I ctrus Clementis VI .isi et m enisus ubi dixit. moueret te localiter, ut relinqueret illum lo- vn im guttam sanguinis effusi pro nobis potuissecum , tunc Deus debcret determinare, quam suis cere ad redemptione nostram, propter unio- partem sanguinis deberet secum mouere , & nem ad Verbum. Supponit ergo, totum sanguine
quam deberet relinquere Paulo ; ipse enim Pe- suille unitum Uerbo; alioquin enim non quilibet trus relictus suae virtuti naturali non posset ser- sutta potuisset suiscere , cium magna pars illius
. te secum utrumque sanguinem I cum cnim cor- Languinis non fuisset Uerbo unita atque adeὁpopus Pauli haberet etiam virtutem natura lena ad tui stet Christus effundere non soli1m guttam, sed retinendiim secum fansuinem, non ellet mai magnam sanguinis copiam, cuius valor illo argu- rario,cur Petrus ferret secum sanguinem totu mento non probaretur.
iis illiim retineret atqtie adeo dcbcit . Secundo ponderari possunt ad hoc ipsum ver- . ciuici m emcacitatem utriusque i designare ba Patrum 1 nobis adducta dicentium,Verbu aD ut m p crcndam, & partem retinendam, sumpsisse carne,& sanguine; quae esim indefinita pertinς ςς δ UCum , cum sanguis de se esset in- sint,& in materia doctrinali,debent intelligi uniuersaliter
252쪽
- Thom. uersaliter. Nam ex eo qsod dicatur,verbuassumpsisse carne humanam , nemo audebit dicere an sumpsisse aliqua carnis parte, non tamen omnem carne I cum crgo code modo dicatur allumpsule humanu sanguine,de toto prorsus sanguine accipiendu est. Ad quod etia eonfirmandu asterri potest uniuersalis illa loquutio Damasceni ibi adducta; totum me totus assu it,inlotus toti υmtus est.
Tertio probari potest ex verbis Tridentini ibi adduistis docetis, languinem esse parte Christi, &ideo Aebere per concomitanti ura poni cum corpore sub speciebus panis. Hinc cnim pariter probari videtur, totum sanguinem suisse parte Christimam in coena proculdubio totus sanguis politus suit sub speciebus vini ex vi verborum; sicut totum corpus ex vi verborum suit sub speciebu, panis politus enim fuit in calice totus sanguis
cffuodendus, cuius tamen magna pars erat ille sanguis mitrimcntalis a Caietano consideratus. tanquam diuersus a sanguine vitali: idem ergo
sanguis positus etia fuit sub speciebus panis per
concomitantiam : alioquin non esset ide realiter
sub vitinue specie,quod dici no potest: ergo totus ille sanguis erat pars Christi,no enim ponitur per concomitantiam , nisi quatenus est pars habes
connexionem naturale cum alteTa comparte, scilicet corpore,quod ponitur ex vi verboru Si au-
te ille etiam languis est pars Christi,n5 est dubiu, quin debuerit assumi hypostaticὸ a Uerbo , quod
lubstantialiter terini uiuit omnes partes sustantiales Christi,ne cogamur ponere intra Christu alia subsistentiam creatam, qua subsistat aliqua Christi pars praeter subsistentiam Verbi inarto probari potest argumento etiam supra facto, liod scilicet Christus sit filius B. Uirginis,ad quod requiritur participasse Partem aliqua
eius naturae: Christi autem corpus formatum fuit ex Matris sanguine,& quidem in sententia Caiciani ex sanguine non vitali, sed nutrimentali, ita enim colligit Caietanus ins t. 2.ex S.Tli Oma infra 3. 81.art. s.ad primu,diccte,corpus Christi formatum fuisse ex sanguine Matris, qui nondum erat matris pars adhu , sed in potentia:quod explicat Caietanus de sanguine nutrimentali, qui non est pars actualis naturae. Nos aute possumuς retorquere argumentum. Si enim Christi corpus ex sanguine nutrimentali formatum est, ergo ille sanguis est pars naturae humanae, ut Christus dicatur Per veram generationem esse a Matre genitu S participando eius natura, tanqua ἱ principio eoiuncto.Quo aute sensu dixerit S.TEOm. singuinem illu non suisse actu parte Virginis, explicuimus stitione praecedentι adsecundam o Lectionem. Quinto arguere possumus contra Caietanum, quia unon totus sanguis esset animatus, vel inanimatus, d nars esset animata, S: pars inanimata se queremi r sanguinem alique magis simile esse carui quam sanguini ni est et animatus cadem forma, qua caro,atq; adeo esset eiusdem materiae de sor-cu carne; differet ver 3 ab alio sanguine n5 animato plus quam genere, ut uiuens , non vinenti. Cosequens autem videtur absurdum. Vnde sumi potest ultima ratio ex eo, aliod absque fundameto ponatur talis diuersitas inter sanguine, S: sanguinem contra experientiam, S contra id, qq dPhilosithi omnes de sanguitis tradiderunt. Pro Tententia illa Caietani solum videtur esse modus loquendi S. Tliomae, qui quod into art. orpore, videtur distinguere duplice sanguinem , alterum, qui non sit de veritate naturae
quem appellat nutrinentalem de alterum,qui sit de veritate humanae naturae ; verba S. Thomae sunt Iiaec:In resurrectione iam tam ii, nostra,
m &c. Ex quibus verbis videtur colligi illa distinetio duplicis 1 ansuinis a Caiciano excoFirata. Responitetur, S. I lio ina non dic re, num sanguinem vivere,& alter u no viuerc,ut dixit Caicianus, sed unum pertiitere,altcrum no periinercad vcritatem naturae; hoc est,unum rcquiri Omnino,ut aliquis sit verus homo, S: hunc debuisse resurgere in Christo resurgente, alterii non requiri ad hoc ut sit vetus, S integer homo,quia P Tabundas est ex cibo.& potu a prouida natura ad nu tritione,& alimentu corporis asseruatus, quo alimento,cum beata corpora no indigeam nec es u-rie,aut dilem amplius itineant, no requiritur in illis tanta sandi in is copia, quanta in mortalibus corporibus saep8 inuenitur,dc ideo haec copia sanguinis nodicitur eise de veritate natur humanae. Tertia conclusio sit, sanguis in triduo mortis 39. Christi mansit hypostatice unitus verbo. I laec est Conet oS.Thomae cum aliis Theologis quos referunt, de se
& VasqueΣ in praesenti dies di pomis lis pra*atu . x autem aliis argumentis minus cisicacit uς probari Par it m potest primδ ex Patribus. Leone Peate m. 9. , Natiuitate,ubi unionem Verbi cum carne indissolubilem appellat, quo etiam modo loquitur n. 8. aulo post p=incipi u ct in sermone aepasia ne IIo
liter ,stmmul ibitiιer in duabus naturis persem se habentibus una hyposta rens temur Verba Dei & c. 27 Nullam partium ait natura deposuit.πό corpus, non animi, dcc. ubi licet non nominet san incna, sed corpus, ipse tam e nomine eo oris intelligitetia sanguine,& omnia alia prvrer .mima.Sic enimcxplicuit lib. e. 6. his verbis. Omni natu a. humana iram dicimus omnem diuinitatis Fubstantiam annullo enim eorum qiMputauit in nostra natura Deus nisu as inisio plastra desierit, sed ais misit corpus, animam rationalem, o interuel uatim. eorum idiomata;tasum enim me totus assumpsit, totι totus unitus est. Ubi pro eode usurpat astum crerotam omnino naturi humana, de assumere corpus, & animam. inod idem explicuit in sermone de natura coposita retra Antephalas, his verbis In si uerna Verbi Dei Dpsasis Amorata est an utero semper Virginis uis equesbi in υnitate per-Fuae assismnis earnem animatam rationalem , cu qua
et n. t hypostasis versena esset sicque ex persecta dei-rme, perfecti humanitate fallus est unus Christus, et nusfilius Dei sthominis , idem ipsi Deus persectus,
Whomo perfectus, totus Dei s.ct totus homo. ubi exmsImptione sola earnis animatae probat integra, de per feeta in humanitatem assumpta. Cium ergo nomine rar us sanguinem etiam comprehcndar, consequens est ut quando dicit, corpus vel carnue in dimissam a Verbo, id etiam de sanguine ansirin cr:
253쪽
ar 6 De mysterio Incarnationis.
firmet. Est aute ad hoc optimus locus eiusde Da
quam tempore pro diuina hypostasi alia subsi- sientia creata subi ogata fuerit in iis,quibus Verbum diuiniim hypostatico fuit unitum. ao. Accedit prςclarii testimonium Gregorij Nysiani
Nilletius. Orat Ione 1 Ae rejurrectione Chri , an e meaia is , his
verbis. αἱ Deus totum homine pei sui infusionem,ω
com peratione in divinam natura trans Ormasset,
Nossu erat,diducebatur id quod es expers diuisio-
ter se fuerat coaluerunt. In quibus postremis verbis Nistenus diuinitati in partibus separatis manenti tribuit,quo illae partes suerint re uni aer cum ergo saguis etia cu aliiς partibus in res iurectione eoaluerit cosequus est, quod in ipso diuinitas perleuerauerit unita Addi potest Bernard si . s. se Bernata. ratione ad Eugeniti,ubi praest intia unionis hypostaticae probat ex eo,quod nec morte interueri tui etialatenus intercidi haec et nisas οι uit,etsi carne in anima
ab inuide siparatis. Ad, quod etia sunt alia loca Patris probantiu Verbum in triduo non sutile a corpore separatu, quae videri possunt apud Suareae a.
δε modo probare vitione Verbi eum sanguine in illo triduo: tu quia Patres, Ut de Damasceno vidi. 3 is Misa. mus, non ine ωγοω coprehendunt sanguine ditach sita uidunt enim humanitatem Christi in duas solum
dua tant m partes,corpus,& anima,quae diuisio esset manca, si par ει ιιι ι' non coprehenderetur nomine corporis:/ ' tune etia,quia ratio est omnino eade in corpore,& sanguine: si enim sanguis antea unitus erat immediate Uerbo ut suppono, sicut&corpus: S corpus separatu ab anima ad hue malit unitu, eo quod esset pars illiu humanitatis, quam iterii debebat coponere in Christo glorioso; sanguis etia debuit
ob eandem ratione manere unitus, cum ipse etiae siet pars illius humanitatis, qua iteru in Christo glorioso debebat eoponere. Ad quod potest applicati ratio,qua S. Thomas in .d. 2. . 2Mrt. . Mis iuris. 3.ad 3.Vritur dicens,quod in omnibus partibus,qua sunt de veruate humavae natura tiam a- raris m.tπet ordo ad Iotam uatur. ,er ideo remanet in
eis assumptibilitas, Ppereo equens. Quae ratio sicut probat de anima,& corpore separatis,ad quod ab ipso adducitur, sic probat desuvinc, qui crat pars e veritate litimanae naturae, atque adco ctia sc- paratus retinebat assunt ptibilitat in . Dunique rationcs omnes, quibus Theologi cum S. Thoma
infra q. O. a. 2. probat, carne Christimasisse unita Verbo in triduo probat omnino eodem modo de saguine,quς videri pos,ut apud Suarc Z loco citato. . Hi ne sumitur potissima ratio a priori, ex eo a a. quod sanguis erat vera pars illius naturae humanae, sicut caro ergo sicut caro, eo qd Od erat Pa PS, raraone retinuit unionem cum Uerbo , sic etiam sanguis debuit eam retinere. Aliud argumentum soletafierri ex consecra- Ite vexemtione Eucharilliae, quae potuit ficri in triduo, in qua ex vi Verborum poneretur languis in calice,& quidem deberet adorati e ultu latriae, M vivificarct animam sumentis; crgo haberet unita diuinitatem, sine qua nee deberetur illi latria,nec esset potus vivificans. Ad quod argumentum Cardinalis S. Petri supra adductus in primis dubitat;
an in illo triduo posset valide coniucrari, de pro parte negate affert Glollam tu caP. 1Dnorem, de c Iecra. ne.dist. i. super illis vcrbi Moces corpinmeu. Sed quidquid de noc sit de quo in ιν adlatu deSacramento α utiaruiti , ident argumentum heri potest in reliquiis calicis cosecrati ante morte iiisti . nam sub si e ciebus vini anteco secratis est et in illotti duo sanguis, & quidem L, in eller corpus, cum iam non posset este proptur concomitatui cum reuera esset mortuum, tunc ergo redit diis- ciuitas, an est et ibi diuinitas cum sanguine de ari Di Dubacesset sanguis adorandus latriar ad quod respondet idem Cardinalis non fuisse adorandum latria, sed dulia Iuprema: & quidem posset admittere latria, qualis ilibuitur cruci propter contactam Christi.& praeputio eo quod rueritvnitu aliquando verbo. Posset etiam dici, quod tunc esset potus vivificus; quia tune etia haberet cili ac iam factamcntalem ad causandamgratia in sum crite; cum autε hoc Sacramentum non aliter vivificet,quam ca sando gratiam, consequens est. quod ille sanguis tunc etiam vivificaret spiritualiter animam. 6I. Magis tamen urgeri potest idem argumentum ex verbis Christi Ioan. 6. sui manducat meam car-
in eo,quae ci: m vnitier alia snt, promittunt omni bibenti fingi ine in Christi praesentiam illius in ipso , quae veri sicari debet saltem ratione eiusdem supposti: alio uin bibens sanguinem Christi in triduo, non liaberet Christum in se, sed sanguine Christi. Unde Cardinalis Toletus super illa verba notauit, ex illis colligi praesentiam Chri iii sub qua- .
carnem meam manducaι, quandam et nionem habet cum ea , O ratione carnis mea in me manet , crqui Deus sum, in eo maneo qui enim camem crit, σμguinem bibit, habet in se Deum sesum carni, c . , sanguini unitum. Uideo argumentum hoe aliqua- lem posse habere solutionem, ed adhuc non vi detur probabilitate carere.
Denique potest applicari ad hoc ipsum , si re- 44.
2c explicetur ratio, qua utitutur S. Thom. intrias. Thom aquasi s .art. 2. ad probandum, in morte Christi, non suisse separatam diuinitatem ab eius carne, quia scilicet sicut gratia habitualis semel co cessa , non aufertur sine culpa mortali ; sic nec graria unionis, quae in multo irator gratia, non debuit auferri abs ue culpa haec autem ratio probat codem modo de sanguine, sicut de carne cur enim magis debuit sanguis absque culpa
amittere gratiam Vnionis in triduo,quam caro .
254쪽
Dixi autem , hanc Iationem esse bonam , si rectὸ explieeriit: na:n si intelligatur, ut sonat, vi letur dissicilis. Primo, quia si aliquae virtutes , vel qualitates permanentes in undunt ut eorpori hominis ii: H, mortuo tamen homine,
non manent amplius in eius corpore. Maree. Respondet Suarea in Commentarιo illius amriculis cunasi. discrimen esse . quod vitio hypostati ea per se, & immediato facta est cum ani-
Ida, de corpore, atque ideo manentibus his,de-bct persevcrare, virtutes autem illae,aut qualitates dantur homini. 41. Scd contra secundis, ergo omnes Dartes corporis,vel sanguinis Christi quibus fuit unitum Verbum, debuerunt semper retinere unionen ,propter eandem rationem. Consequens
autem est salsum , quia partes illae , quae peractionem continuam agentium resoluebantur, non retinebant amplius unionem cum Verbo.
μα. Resipondet idem Suare Σ negando seque-Iam , quia, quando resoluebantur illae partes. destiuebatur subiectuna unionis; quod non
erant partes illae secundum se, sed quatenus
erant patres corporis humani, cui tacha erat gratia unionis. Sed contra, ergo eadem ratione non debuit manere unio iri morte Christi. quia quamuis maneret corpus, non mansbat Ut pars humanitatis .cni facta erat gratia unionis,atque adeo
tunc etiam destruebatur subiectum in ratione subiecti, si e ut in priori casu. 46. Adhuc tamen explicari potest ratio illa S. Thomae,ut vim habeat, exemplo gratiae habitualis , quo iple usus est. Nam se ut haee eo ipib.qubd dat ius ad beatitudinem supernatura Iem . petit ex natura sua conseruari perpetit 5, nisi per peccatum mortale expellatur, non enim potest petere passionem aliquam,& op Tationem perpetuam , quales sunt lumen gloriae , de viso beata , si ipsa etiam non sit etiam ex natura sua perpetua: sic etiam unio hypo statica . quae multo magis est principium beatitudinis ui pernaturalis aeternae, exigit ex natura sua aetemitatem, ut possit semper fundare illud ius id gloriam aeternam. . Miso Hine fit primo, in anima debere illam unionem semper, & omnino perseuerare quia ipsi animae praecipite debetur illa beatitudo aeter. na 2 in corpore autem eo modo, quo illi etiam debetur beatitudo , debet manere unio : non enim debetur gloria corpori materialiter sum pto sed formaliter, ut ita dicam , hoc est, corpori huius humanitatis, mod in aliis etiam iustis aperte constat, in quibus gloria corporis non debetur raetione gratiae habitualis, omnibus & singulis partibus materia, quae Compo nunt hic, de nunc illam humanitatem quando bene operantur, sed eorum corporibus,hoc cst, illis partibus materiae, quae componunt illam humanitatem , quando beantur : nam ius acquisitum est illi homini ; quare quibuscumque partibus materiae constet ille homo , illae debent glorificari quia sunt partes illias hominis eui acquisitum est ius. Sic etiam per unio nem hypostaticam non acquiritur ius his partibus materiae sed huic humanitati ; quare abeuntibus his partibus materiae .& succedenti-P.Iean.de Lugo de In πω.
bus aliis,his debetur unio,ia non illis quia hae,& non illae sunt partes huius humanitatis, cui acquisitum est ius ad beatitudinem , ius enim non aequiritur materiae, sed humanitati, quae est natura rationalis capax iuris, atque ad c manet semper in eadem humanitate,licet successive varientur partes materiae. Hine etiam secundo colligitur,quare in cof - Α .pore mortuo, & idem est de sanguine in cit- C rarim duo separato debuerit perseuerare unio liypo se 'Πή statica, quia nimirum tunc illud , & non aliud erat corpus illius humanitatis, de cui debeba rur gloria corporis .Quod etiam constat in aliis Sanctis, quibus cum debeatur resurrectio, Ecgloria corporum, non debetur gloria illatum partium materiae,quas in discursu suae vita: pex continuam nutritionem de diminutionem acquisierunt, de dimiserum, sed illis eorporibus, cum quibus mortui sunt, illud enim est corpus simpliciter huius sancti. Vnde etiam si Christus ab initio vitae suae instituisset sacramentum Eucharistiae ; nunc tamen non ponerentur ex vi verborum in Eucharistia illae partes maleciae , quas Christus liabebat in in tantia. sed illudeorpus, quod nunc habet,& in tridu mortis Christi, si poterat consectari, deberet utique poni illud corpus, cum quo mortuus fuerat, quia de illo, dc non de alio, crat verum
dicere, M s ereptis Christi, haec enim verba iugnificant corpus illud , quod nunc habet, vel
quod ultimo habuit, e iam vixit, ut constat ex communi modo loquendi hominum. Cum ergo unio hypostarica debeatur animae 3c coi-pori, quod simpliciter est eorpus illius animae; debuit haee unio manere in eo corpore m*- tuo, quod de non aliud, erat corpus illius hu manitatis, & cui corpori debebatur resurr
chio gloriosi Quod idem argumentum fieri potest de sanguine, de quo est cadem ratio. cum si pars ullus humanitatis, cui toti de batur resvirectio gloriosa. Dices, ad retinendum iIIud ius ad gloriam, susticeret quod unio hypostatica remaneret in anima separata; sicut enim gratia habitualis residens in sola anima separata dat ius ad gloriam animae, & eorporis . in quo nec remanet gratia, nec aliquid supernaturale ε sic unio hypostatica solius animae daret ius ad gloriam animae, & corporis. Respondeo, esse discrimen quoad hoe,inter Pracludum. gratiam habitualem , de unionem hypostaticam. nam gratia etiam quando homo vivit, est in sola anima, cui dat ius ad gloriam ipsius an iamae,& eorporis: at vero unici hypostatica ante mortem Christi non erat in sola anima, sed in corpore etiam immediate,& tota illa unio fumdabat illud ius plenum . nam ratione utriusque unionis dicebatur ille homo simpliciter filius naturalis Dei de Deus 'uod sertasse non diceretur, si Verbum unitum fuisset soli animae,&corpus retioeret propriam subfistentiam ereatam; nam tune non subsisteret tota natura humana in verbo, nee posset dici Deus homo, nee etiam homo Deus. Unde honor ille . qui debetur humanitati, ex eo qu3d tota subsistae in Uerbo,dc tota sit natura Dei, Ec titulus specialis , qui ex hoe eant te oritur ad gloriam illius naturae, non rassicatur in sola unione ani-
255쪽
mae eum Verbo ; posset enim anima sola uniri eum Verbo , quo casti non esset ille titulus specialis ad beatit aclinem, & honorem sph-- cialem resultans ex unione totius humanitatis. Hie ergo tituluς, &hoe ius speci te proueniens ex unione Verbi cum utraque parte non conseruaretur susscienter, si in triduo morti x marierer unio Verbi cum seu anima: in uirum tro unde retorqueri potest argumentum gratiae habitualis . nam sicut gratia debes conseruari in anima, ut semper conseruetur ille titulus intrinsecus ad gloriam di sic unio Verbi eum corpore , quae est pars tituli intrinseci, quem habet humumitas Cliristi ad glor uni , debet conseruari , neque enim iste titulus adaequa theon seruaretur manente sola unione Verbi eum anima : ciam maior certE titulus sit unio Verbi eum tota humanitate afl hon randam,& glorifieanflam illam humanitatem , quam ess et sola unici cum anima ad honorandam, x glorificandam totam humanitatem. 9. Hinc denique constat iam ad dissicultatem propositam contra rationem illam S Thomae. Nam habitus , vel qualitares supernaturales, si quae dantur in corpore hominis grati , pereunt in morte, quia illae omnes sunt pastiones consequentes ex guatia habituali, nec possunt ab illa' separarit manet autem in gratia totustitii lux ad illas recuperandas in resurrectione corporis, cum maneat ipsa gratia habitualis, quae est unica radix, ct titulus dans ius ad illas. At verb unici Verbi cum corpore non est passio orta ex unione animae cum verbo, sed est pars unionis integrm Verbi cum tota humanitate . 5 per consequens pars tituli radi calix ad ea, quae debentur humanitati propter unionem cum Verbo. Nee obstat, quod dici solet, Verbum assumpsisse eo laus mediante
anima: hoc enim non significat, unionem cum corpore oriri ex unione cum anima, tanquam
passionem consequentem , sed significat p
tilis unionem eum eorpore fuisse medium vo- ' litum propter ὐnionem cum anima , hoc est, Deum volitisse unionem cum tota humani tate. eo qu3d in ea esset anima rationalix, non Iliturus unionem cum tali natura , si est et Tationis expers. Denique cur aliae partes materiae, quas ecintinu E amittebat Christus, non debuerint retinere gratiam unionis, constat ex dictis, quia nimirum non pertinebant Iam ad eam humanitatem, cui acquisitum erat ius
ad gloriam . eum humanitas illa haberet iam Corpus constans ex aliis partibus materiae, cui Hebebatur illa gloria, ut corpori talis humanitatis.
De censura sententiae contrariae. & an suerit eondemnata 1 Clemente sexto dicemus postea. Nune respem deamus ad argumenta,
quae pro ipsa possunt affert .sECTIO IV.
Soluuntur argumenta contra decisinam praece emem.
y o. Rimis obiici potest Augustinus I 6.
, ad Cosmium , ubi interrog2tu , an corpus m ex δε- Domini nunc ossa & sanguinem habeat Respondit, carnem,&ossa habere , ut constat ex
Christi verbis: palme , hi ιυμ
camem,r osa non . seu me videras habere. I e sanguine autem nihil dixit, quare videtur illum negare. P.Suareet 2. tum .in 3 ρον em 4p. saaree. I et t. .in principis .adducit illum locum Au
stus nunc habeat sanguinem, eo quod Augustitius dixerit, PHei misit, ct nulla rema-
Sed certa ex illo Augustini loco ia non po- R GI, re est colligi, nam ipse solum probat ex illis
Christi verbis .earnem, S olla esse in eius corpore , quia tale est nune eorpus Christi, quale erat cim ascendit in coelum , quod probat ex verbis Angelorum ad discipulos r sic veniet, quemadmodum vidistis eum murem iv caelum. Et statim subi lingis , fido adsis, s nuga quoi ιο remanebit. Ut autem ostenderet se non loqui desinetiit ne in illa fidei definitione, addit statim.
Nili serie de Ianruine requis endum est , quia cum videte. quia hi ritus cirruem, stofa non habet non addidit san'uincm. Nou erronias addimus inruirere, quod i re non ad uis dicere. Et de eo G ἰo, si pudet .sinita sit remesiis. Fortasta enim accepta occasioue sanet inis, umebit nasmo stio' perscrutator. c dicet , si sanguis, cur non pituit. Ecar non fel stauum,ctfel. m'rum: dcc.
Ex quibus verbi ς aperte constat, Augustinum noluiise agit ire quaestione de sanguine,multo minus eam de fide definite. Caeterum , licὸt noluerit ex prosei Ib id definire, insinuat tamen satis situm sensum , quδl se ilicet sit sanguis in Christo. Nam statim explicat,quomodo expolitione sanguinis, S aliorum humorum in Christo non sequatur cius corpus esse corruptioni exposcii m. Explicat item verba illa Apostoli i . Cor. i s. sero. ct sanguis regnum Dei non possidebunt. quod non de carne,3 ianguine , sed de eorruptione carnis,& sanguinis
intelligi debeant. Caeterum totum hoc argu mentum non est pro sententia illa,quam nunc impugnamus nam eius Auctores fatentur, nacin Christo esse verὸ sanguinem; quod quidem constat ex eonsecratione Eucharistiae, in qua Christi sanguis ponit ut, & ex Tridentino suprὶ adduino declarante, has partes post resurrectionem Christi ita esse coniunctas, ut non possit corpuς sine sanguine in hoc Sacramento poni. Quaestio autem praesens est an suppo sto , quod Christus nunc sanguinem habeat, sanguit ille suetit a Verbo dimissus in triduo,
de quo puncto Augustinus ibi nihil dicit. Secundi, obiiciunt, & est praecipulini sun- y r.
damentum sententiae eontrariae ) quia si san- οι, ais ρ- guis mansit unitus hvpostaticὸ Verbo, potui L cum M. set per communicationem idiomatum Veliabum diei effusum super terram , adhaerens cruci, clauis, spinis,&c. quae tamen absurde dicerentur; ergo non habuit tempore illo unionem hypostat leam cum Uerbo. Hoc argu - mentum instari potest contra aduersarios, qui concedunt, sanguinem intra corpus unitum fuisse Verbo diuino; ergo tune posset per communicationem idiomatum dici, Verbum discurrere per venas, esse alimentum membrorum generari in hepate, de similia : quae si ipsi concesserit, concedi etiam poterit, Verbum
256쪽
bum sutile effusum, ait hae time clauis , spinis,&c. Si vero negent,eadem r*tione negandaectunt propositiones,quas opponunt.
A 3 argium enitum ergo in primis aliqui concedunt , insano sensu praeiticata illa concedi posse de Uerbo propter communicationem idiomatum ; licet propter decentiam ab aliquibus debeamus abstinere, quae aliquam videntur afferre indecentiam. Alij communiter respondent, negando sequelam , quia sanguis est pars huinanitati v ; communicatio autem idioniatum non est inter verbum, & partem, neque enim dicitur, Verbum esse materia vel anima , pes, manus, &c. licet his omnibus sit hypostaticὰ unitum. Similiter non dicit ut san suis, nec effusus propicr eandcm rationem. Ie solutio facilior,& verior est. Sed contra ipsam urgeri potest, quia lic)t anima sit pars humanitatis , adhuc ratione unionis cum anima leparata dicitur , Uerbuiri descendisse ad inferos: se ut ratione unionis eum carne dicitur iacuisse lepultu in in sepulchro, licet caro sit etia pars; creto ratione eiusdem unionis potuisset dici effusum licet ianguis sit pars hunianitatis. Respi,ndetur,negando cosequentiam, quia licet unio faciat. quod aliqua praealeata partium pollini tribui Grbo , non tamen iacit, quod omnia nossint. Regula ergo uniuersalis haec est, quod illa praedicara partium. qtiae tribui s blent homini simpliciter.& absolute, diei
etiam possint de Verbo non vero ea , quae de homine non dicuntur. Rario aulcm cst, quia unici facit,quod Verbum dicatur lio in O; atque ad c 5,quae dicuntur de homine, dic utur et latavde Verbo. Cum ergo de homine dicatur, sepultum esse, redactum in cineres ratione cor. poris , sicut ratione animae dicitur homo else in coelo. vel in inferno; hoc ipsum potuit dici de Verbo propter eandem rationem , sic enim dicimus, ut not auit Augustinus citato loco. S. Petrum esse in coelo, S. Petrum esse seputatum Romae, quia corpus cst Romae , de anima est in coelo; ergo si in iliter potuit dici illum lio. minem Christium esse in sepulcitro de descendisse ad inferos. Quae autem praedicata sint, quae ratione partium possunt tribui toti homi ni,& quae non pos Iunt, pendet magna ex part Ccx usu loquendi hominum. Possunnis tamen duas regulas assignare. Prima sit, praedicata illa, quae significant de explicant os scium, aut munus p.utis. ut pars est, no dici communiter de homine. Non enim dicimus, homo in sormat, homo componit totum, homo separatura corpore, licet iraec omnia dicantur de anima Itominis. quia nimirum significant,& cxplicant ossicium L munus partis quarc sicut pars non praedicatur de toto , sic ii ec ossiciu explicitum partis ut paciis pra dicatur de toto ; quia hoc esset indicare,quod homo sit pars hominis. Die inius ergo, hominem lepestri. homiliem cliein ca lo, vel in purgatorio, quia haec praedicata iacui explicant distinctionem partis a toto, atque ideo sicut actiones partis tribuuntur toti, , dicimus, aquam calcfacere , quia calefacit calor illius; sic de pastiones partis tribui solent toti, nec enim per hoc dici miri, totii elle partem sui ipsius: non tamen dicimus coimu viii G ο de Incarmm
iter, hominem separati a corpore, quando anima separatur, quia separari est pri=prium partis, Ut pars est; quare sicut uota potest diei homo dii tingui adaequale a corpore sicut condistinguitur anima ; sic nec potest dici separati, nam quod separatur adaequa te ab alio, condi stinguitur adaequale ab illo. Sic ctiam Verbum diuitim dieitur sepeliri. descendere ad intcros,&c. non veto dicitur informare cor ptis, leparari a corpore,& alia ciusmodi, quae dicuntur de anima , ut exercet officium partis. Et propter hanc rationem serrasse non diceretur,
verbum effundi, quando sanguis enunditur, quia effusio videtur cile sep.riatio fatiguinis a corpore. Et sicut non dieitur homo est undi c suta sanguine, qui erat eius pars, sic nec dic
tur, cibum cstim di. H.aec tam cia ratio fortalle se sola non tussicet et,quia de corpore mortuo
dicitur, quod in lepulchro est homo iam sine
anima,& ratione animae dicitur S. Petrus libera vinculis, & mole corporis ascendisse in coelum: quae praedicata videntur inuolucre separationem ab alia comparte, de licet no proprie, dicuntur tamen aliquando de homine ; de codem inodo posset dici Verbum iacuisse in sepuletito sine anima , ct deicenditie ad infectis
fine corpore, cur ergo non dicerctur rario ne sataguinis ineuill e effulum sine anima,& carne Oportet ergo adiungere aliam secundam regulam quae uniuerlatior est,ta aptior ad remn il tam lci licct,quoa homines iiis loquuntur de parte aliqua, perinde ac si eli et rotum nili illa sit pars principalis. Nam licet ratio ac corporis di eamus hic iacere Petrum si tamen hic est et sola mamis, vel pes . in ἰν capur Petri, non diceremuς hie iacere Petrum, sed partem Pe
tri. Hinc est,quod licet sanguis sit pars hominis, qtlando tamen homo Occiditur , de corpusiae et in te sto , satagilis vero totus in vase ali quo, dicimus,liominem iacere iii Iecho, no vero in vale, ubi est sanguiς, quia nimiru langu sest pars exigua. Dicitur quidem homo esse in coelo,ratione animae, lux est pars principalior; diei tui etiam esse in sepulchro ration C corporiris quoci licet non sit pars nobilior, est tamen pars magis nota sensibus,& quae secudum speciem externam magis repraesciat at homi ncm; ncm tam eii dicetur homo esse ubi est sanguis, vel m. inus , aut pes illius, quia sunt partes minus uobiles,& quae lecundum speciem exter-Dam non reprae lentant hominem. I Iinc ergo constat, cur non dicatur Uerbum est usum e
suib sanguine Christi,quia scilicet ncc dicitur
homo est usus est uso sanguine,de Verbo autemper communicationem idiomatum ea sola dici debent, quae dicerentur de homine illo. Dices, languis separatus a corpore iam non
est pars, sed est quoddam compositum phvsi
cum totale constatis ex materia, de forma languinis;crgo Uerbum illi unitum debet habere comunicationem idiomatum per clam cum sanguine, sicut prius habebat cum homine. Reipsideo, si sanguis est usus habeat eandem eserniam substantialem, quam prius habebat in -
corpore, illa certe em forma Drtialis ex se sicut anica erat, Per consequens no poterit constitvcre compositum totale, sed partiale. Si . vero clicas, sanguinem extra corpus amit cre
257쪽
24o De mysterio Incarnationis.
Larmam priorem, & acquirere formam aliamo quasi cadauericam; liaec etiam erit forma partialis, quia sicut ex manu mortua, & pede
mortuo,& aliis partibus integratur totum cadauer humanum . atque Mico manus etiam n ortua, non est ens totale , s ed pars illius totius : sic ex carne mortua, Si anguine ctiam mortuo integratur cadauer integrum humanum .seu totum corpus mortuum; quare sicut
V erbum non praedicatur de pede mortuo,quia est pars Christi mortui; sic nec de sanguine
propter eandem rationcm.1 . Hinc solii itur facile argumentum similes. ι- ari Cardinalis S .Petrtan dicto tractatu, quod sci
nem Verbi cum corpore profitemur, Dei Filium esse sepultum.&propter unionem VCP-bi cum anima profitemur Filium Dei descendisse ad inferos; sic propter unionem Verbi cum sanguine effuso deberemus aliqua dogmata attinentia ad hanc unionem confiteri,
videlicet Filium Dei iacuisse sparsum , cruci adhaercntem, spinis clauis, in quibus omnibus mansit sanguis. Ad hoc ex dictis facilὸ respondetur, non omnia quae eonueniunt Filio Dei ratione unionis, debuiste enumerari in Symbolo , sed praecipua, maximE cum estuso sanguinis contineatur in articulo crucifixionis, crucifixus enim sanguinem debet effundere. Nec oportebat addere Filiam Dei suisse effusiam , sparsum, &e. tum quia hae loquutiones
non sunt verae, ut vidimus,lum etiam, quia il- Ie articulus neque erat utiliς ad comprobandam veritatem mortis Christi, se ut eius sepultura; nec ad beneficium speciale declarandum , sieut descensus ad inferos; quare si ille adderetur, deberem addi in Symbolo innumerae aliae veritates, quae merit1 simi omisiae, cum solum intenderetur tradi Symbolum Continens praecipua,& breuissima capita Christianae fidei.sg. Tert id obiicitur , si a Christo in vitae sitae
obisai. ιια discur tu casu aliquo sanguis extraheretur, ut νι, . de facto in circumcisione aliquem sanguinem effudit, sanguic ille effusione ipsa, ubi primum a Christi corpore leparabatur, amitreret unionem hypostaticam cum Uerbo, quia I er separationem iam non censebatur pars ilius suppositi, imo quod plus ese ipsa caro praehutii abscissa in circumcisione , eo ipso
amisit unionem ad Verbum, cum eadem carnis particula adhuc religiosd asseruetur Romae in I. ateranensi Basilica; ergo eodem modo sanguis, quem Christus emist in hori , separatione ipia amisi unionem eum verbo. quod si de illo id conceda: concedendum etiam videtur de sanguine, flagelliet, vel spinis extracto : cur cnim magis hic maneret unitus, quam ille Ae denique si de hoc etiam concedas, non videtur id negandum de sanguino in cruce estuso , cis in eadem sit ratio, quando clauis, vel quando flagellis vulneratum corpus sanguinem effundit. Hoc argumentum in stati potest in carne Christi . nam si ante aliquos annos a Christi corpore ali tua carnis particula abscissa sciret, non mansisset unita Verbo, ut aduersarii in ipsa obiectione supponunt de praeputio; ergo si Christi caro in morte stra paulatim in minutissimas partes secta sui si ut, eoque tormenti genere fuisset Christus occitus , nec etiam tune caro Christi mansmet unita Verbo ; cur enim magis mansilient unitae illae carnis particulae nune abscissae a Christo , quam caro praeputii olim abici ita iuppono et enim, particulas etiam has abscindi, vivente adhuc Chri sto , atque adeo plures ex iis potu ille manere abscissas, absque eo quod Christi mors seque retur. Qiiod ergo ipsi dixerint de carne , &dic inten, quod attulerint inter carnis particulam olim leparatam,& illas,quae paulo ante mortem abscinderentur hoc ipsum discrimen reddi potest inter sanguinem olim effusum S illum , qui prope mollem est usus suit; ut hieotius, quam ille debuerit retinere vitioi 'mypostaticam cum Uerbo. Ratio ergo differentiae desumi potcst ex 6o. supradictis. Vidimus enim ius illud, quod proueniebat ratione unionis hypostaticae , quam habuit tota natura humana in tua prima assumptione, acquis tum fuisse illi humanitati, nimirum ad hoc, ut illa humanitas traberet dignitatem, cultum, beatitudinem, S c. Vnde Partes quae auferebantur ab illa humanitate non amplius recuperandae , eo ipso amittebant illud ius . illitaque relinquebant partibus successuris ; quia sicut ab initio illud ius residebat in tali humanitate , sic remanebat semper non in illis numero partibus materiae, metaphysic E loquendo. sed in illa humanitate , id est, in illa, quae humano modo per lucccstionem augmentMionis, cu dimi mitionis continuae esset eadem cum illa humanitate,
cui fuerat aequisitum illud ius, S in qua sola
debet remanere semper, quantum fieri postit. intrinsectum illud ius, Ec titulus ratione viaio nis hypostat leae continuatae. Hinc autem fit primo, partes materiae, siue 6 I. carnis, si ae sanguinis, quae Der continuam C βα- actionem , & repassionem perdebantur ,' non debuisse, ut dixi, retinere illain unionem hypostaticam , quia cum in fine vitae ellet humanitas integra cum aliis partibus, cui tunc
competebat illuit ius; si huic humanitati debilissent in resurrectioni superaddi omnes
partes prius amitrae , non esset ncc minaliter quidem eadem humanitas resurgenS cum ea, quae mortua fuerat. nam additio tantae materiae simul facta variaret etiam moraliter illud corpus, 3c illum sanguinem I quare cum humanitas tempore mortis habuisset ius , ut ea dc in resurgeret. imo, & ab initio vitae hoc solum ius habuerit, ut scilicet eadem moraliter perseueret unita, de resurgat post mortem; non debuit remanere illud ius, nec illa viaio in partibus prius amistis,1 cd in iis,quae naturaliter , de continuo succedebam , hae enim solum pertinent ad componendam humanita tem illam , quae communiter dicitur cadem cum praecedenti. Secundo icquitur, carnem praeputii in circumcisione abscissam , si apud nos adhuc conscruatur, non mansise unitam Verbo, non enim erat pars illius humanitatis amplius su
tura. Et quidem licEt corpus Christi glorio
258쪽
sum nunc sit omnino,atclite adeo illa etiam in marte integrum; non tamen debuit recuperare illam omnino marcriae partem, quae fuerat abscissa, quia particula illa, qualis in infante tuae nato erat,non sui iter ullo modo proportionata ad hoe , ut cum aliis partibus, quas tempore mortis in aetate vitali habebat, componeret in tegram partoni illam. Si autem ad hoc augenda esset illa particula usque ad debitam ma- nitia linem, iam illa non fuisset eadem mora iter quae fuerat abaeissa, sed alia propter notabilem illam accelsionem. non continu3 sed si-imit factam, quae obstat identitati morali ei uidem corporis humani, ut suppono ex philosophia. Non ergo erat necessitat restituendi postea eandem partem materiae, quae suerat. abscissa quae etiam si restitueretur, non deleruiret ad hoc ,ut est et idem praeputium moriali
rer cum illo priori. Quod idem fortasse dicendum esset, si in illa insantili aerate abscissus suisset digit ut hic enim postea Christo resurgenti non debuisset restitui quoad eandem omnino partem materiae , propter improprartionem, quam haberet digitus ille adeo exiguus cum aliis, sed daretur alius digitus proportionatus. Resurrechio enim corporis glorios solum videtur exigere , quod resurgat idem corpus, quod mortuum fuerat idem , inquam, saltem moraliter, cui identitati morali non obstat, qu5a augemur ex noua materia quoad aliquas partes, quae olim fuerant ab ipso leparatae , &quae licet initae restituerentur cum eadem materia omnino, quae abscissa suerat, adhuc non essent eaedem moralitet propter notabile auis. Ementum , quod debui flent accipere. Ali ad
forta Ile ei ut, si paulo antὸ amisiiset digitum,
vel manum. hae enim partes rostitueremur car-dem in rc surrectione cum pollunt eaedem moraliter esse.& hoc modo resurgeret homo in a. gis idem moraliter, tuam ii ex alia materia re
63. Tertii, sequitiit, si Cluillus coactus suillet C Ura niori fame .vel alio incilio , quo paulatim consumpta suisset eius caro , vel notabiliter extenuara ; tunc Christo resurgenti restituendam foro non solam carnem , quam habebat in instanti mortis, sed eam etiam . quam antea habebat, saltem qaantum opus suillet,ut illa caro rellirgeret non solum integra, sed in ea mensura, & quantitate, quae deceret ad pulchritudinem,& decorem per se istum, ad quem
non es sci apta caro extenti ita qu1lis iuerat iniimulis inllinti. Similiter, si occisus suill ut per extractionem sanguinis . cuius pars sinsulis diebus extraheretur; non deberct in rei uerectione restitui ille solus sanguis quem habuisset in illa die vel hora ultima vitae suae, sed totus antea effusus , quantum latis esset ad hoc, ut corpus illuit haberet sanguinem sufficien rem ad decorem , & perscctionem suam. Quando ergo dictimis . debere corpus Beati, quantum fieri possit, relurgeic idem, quod mortuum est, non debet iiitelligi, quale erat in ipso piincto vel hora mortis,sed Aebet computari status persectus, quem habuit, ut ille
etiam status restituatur, quan cum cum mensura etiam Ee magnitudine membrorum . quae habuit temporc mortis, stare poterit, ita ut ni-
hil perdat persee ionis, quoad magnitudinem,
neque etiam quoad decorem, & copiam sanias uinis. vel molem carnis requisitam e dixi autem semper, quantum fieri possit , restituendum , quod tribuit , quia abstineo nunc ab ea quaestione, an debeant omnes etiam infante
resurgere in aetate Christi.& virili. Nam si id fieri debet, ratio erit, quia fieri non potest, quod resurgat corpus persectum in parilitat infantis,quae videtur este imperfectio,& debilitas natiirae humanae.
Denique hinc sequitur quarici ad rem no- 64 stram, sanguinem illum , qui paulo ante inor- GH tem effusus est, & restituendus erat postea ad integritatem , &persectionem debitam ill vis corporis gloriosi , debuisse retinere unionem hypostaticam eum Verbo : quod idem die endum suillit de particula carnis, si fortὸ minc flagellis vel funibus aut clauis aliqua particula
esset avulsa ; haec enim deberet etiam retinere unicinem , cam esset restituenda ad integritatem per ista in illius corporis gloriosi. Ratio . autem ex dictis est , quia titulus ille intrinsecus semel datus toti humanitati proueniens ex unione Verbi eum tota huninnitate ad similem Unionem aeternam confertiandam, debet perseuerare , quantum fieri possit; sicut gratia ha bitualis , quae est ius intrinsecum ad gloriam, perseuerat in an inis . . t non solum habeat iusExtrinsecum , 3e morale, ratione gratiae prilis habitae , sed habeat etiam illem ius intrinsecum , phys cum , ratione eiusdem gratiarphvscὸ nerseuerantis. Cum ergo in nostroeasti illua lux intrinsecum integrum possit perseuerare conseruata unione hypostatica in illis partibus etiam separatis, non est, cur non per
Dices, sussiciet quod perseueret unio cum corpore: nam corpus Verbo vultum eo ipso T o. retinet ius intrinsecum ad resurrectionem gloriosam, & per consequens ad recuperandum sanguinem, qui iterum intra corpus Ver
Sed contra, quia corpus habere iuς intrin- Exui Din. secum ratione suae unio itis cu verbo ad resurgendum SP ad recuperandum sanguinem, non est habere ius ad hoc, ut sanguis uniatur cum Verbo, Nam sicut si ab initio unio Verbi facta suill et cum ibia anima , Sc non cum corpore, anima manens in triduo unita Verbo , haoeret quicum ratione unionis ius intrinsecum ad resurrectionem corporis gloriosi, non tamenve corpuς illud uniretur verbo, ut stupra dicebamus V sic etiam si ab initio sola caro, & non sanguis suisset unita Verbo, caro retinens in triduo vitionem cum Verbo haberet quidem ius intrinsecum ratione unionis ad resurgen dum glorios E, atque adeli ad recuperandum sanguinem; non tamen haberet ius intrinsecum ad hoc , ut sanguis uniretur cum Verbo; ergo ad hoc, ut perseueret tale ius intrinsecum adaequale; oportet quod in sanguine perseueret unio cum verbo.
Dices lictum obicissa carne praeptuit in circumcisone rion mansit de facto unio Verbi in illa , & per consequens non mansi in illa paria te ius inti inl ecum ad unionem Verbi eum
alia parte praeputij postea in resurrectione subro
259쪽
subroganda, sed hoc ius mansit susscienter in aliis partibus corporis unitis Verbo , quibus debebatur unio Verbi cum carne in illa parte postea subroganda ; ergo similiter licet
languis effusus non maneret unitus Verbo, possct manere in corpore unito Verbo ius ad
unionem suturam Verbi cum sanguine postea restituendo. Pratia Q. Respondeo, mansisse quidem in aliis partibus corporis Cluisti ius ad unionem Verbi cum parte praeputij postea subroganda; non ramen ius physicum omnino intrinsecum , sed parti in morale solum , & extrinsecum ratione unionis Verbi prius factae cum tota illa humanitate integra. Nam sicut habens gratiam habitualem liabet ius intrinsecum a a gloriam,S ad hoc, ut abiq; culpa mortali illa gratia nunquam au rati ir; atque etiam ut si aufertur, restituatur . 3e postea conseratur gloria ; quare dum manet gratia , manet hoc ius physice, de intrinsece in homine, si autem ausistretur gratia absque culpa,adhue ille homo ratione gra-' tiae praeteritae retineret ius no physic E intrinsecum. sed morale, de physic δ extrinlectam ad restitutionem gratiae , & collationem gloriae. Sic humanitas, cui semel data est unio hypo statica,habet ius ad eius conseruatione ira, de ad hoc, ut si auseratur,restituatiir: quod quidem ius quandiu durat unio ipsa manet physic intrinsecum in humanitate; si veri, tollatur unio omnino, vel ex parte, no manet physicε omni no, vel ex parte illud ius, sed solum moraliter ratione unionis praeteritae de extrinsece,physice loquudo. Patemur ergo.quda si sanguis enfusus non maneret unitus Verbo. adhuc posset manere ius in eorpore, imo de in ipso sanguine ad unionem futuram cum Verbo , ortum ex unione prius data toti humanitati: hoc tamenius non esset physicὰ intrinsecum hac ex parte, sed morale ex unione praeterita. Diximus
autem , sicut gratia habitualis semel data exigit conteruari in homine ius ad gloriam non sold in morale. sed physice intrinsectim ; scvnionem hypostaticam semel collatam humanitari hoc postulare; debuit ergo non relinqui illud ius motale , de quasi extrinsecum , sed ipsum ius intrin ecum physicum cum sangui-guine, cum id abstiue in conuenienti fieri po-ruerit , ideo enim saepε diximus id debere ita fieri, quantum fieri possit abique inco uenienti:Nam in casu obiectionis fatemur non mansi se lux physicE intrinsecu adaequatZ ad vitionem Verbi futura cum carne praeputii postea subroganda , quia nimirum id commode non poterat seri, supposita Christi circumcisione: idcirco satis fuit, quod maneret in aliis parti
bus illius humanitatis ius morale ratione unionis Verbi antea tactae cum tota humanitate integra. nam eo ipso,quδd verbum fuit semel unituni cum humanitate integra, acquisi- eum fuit ius illi linmanitati, ut non auferretur illa vitio, vel si auferretur, restitueretur : hoc ergo ius morale saltem manebat adhue in illa humanitate, ut restitueretur unici Verbi cum
humanitate integra, quod quidem ius morale in ripore susticit . sed nos diximus, lebere etiaconi cruari ius. titulum physicum intrinsecum,quando absque ineonuenieti seri potest,
prout fieri potest in sanguine in morte ossit so, qui idem rcstituendus erat, ideo in ipso
conseruata suit unio potius, qu .im in Drxputio, vel sanguine antea esstilo, si quis torruis deffusus fuit in discursu vitae. Quartis principaliter obiicitur , quia unio 6'
hypostatica tamdiu solum lebet, it perman re, quandiu illa substantialis natura manebat et ' cui Verbum fuerat unitum: sed in triduo sanguis effvius non retinuit eandem formam substantialem sanguinis , quam habuerat in Christi corpore , praesertim cum pulueri mixtus, desiccatus, Je coagulatus fuerit, quae sunt argumenta,& indicia mutationis lubstantiali ;ergo non debuit in ipso permanet E vitio hypostatica, cum iam non elset eadem natura, quae prius fuerat Vcrbo unita. Hoc argumentum eandem videtur habere disti cultatem , in eorpore Christi. quod licet per mortem amiserit sormam substantialem, quam habebat, non tamen perdidit unionem cum Verbo. Similiter ergo dici potest de sanguine iuxta diuersas sententias Plii lotophicas. Nam si sanguis prilis informabatur anima rationali, latendum est , sati guinem essu sum amisisse illam formam , caeterum sicut corpus manet unitum adhuc Verbo , sic manet sanguis. Quod rursus potest duplicitor intelligi, iuxta alias duat sententias Philosopl. rum matri alii dicunt, corpus manere cum sola forma corporcitatis , vel cum sormis parciali btis manus pedis, ossis &c. abs lite alii rana substantiali noua. Et iuxta hanc sententiam idem dicendum est de sanguine, amisi sic qui
dem sormam rationalcm, 1 tan tam cri acce
pisse aliam nouam,sed retinui ite eandem sormam partiale sanguinis, quam habcbat priuς. Alij vero dicunt, loco animae subintrasse in materiam corpor s sormam substanti. item caudaueris; iuxta hos idem dicendum erit de sanguine, si prius animabatur, amisiste animam , & acceptile aliam formam quasi cadaueris sanguinis humani. Denique iuxta alteram sententiam proba biliorem negantem, sanguinem animari, iuncrursus vel aici potest, sanguinem humanum etiam cssusum retinere per aliquod rempus eandem formam substantiale s anguinis quam habebat in homine ; sciat succus uuae, qui clicitur sanguis uuae , videtur eiusdem rationis esse intra,& extra uuam. Et tune idem dicendum erit de sanguine Christi retinuisse in illo triduo eandem formam substantialem, quo posito , omnino cessat dissicultas argumenti. Vel dicent alii, sanguinc ira, ctiams non animetur , liabere tamen in homine formam quandam sibi proportionatam , quam perdit eo ipso, quod nomo moriatur, aut sanguis e Dinndatur, de acquirit aliam sormam quas cadauericam sanguinis. Et tunc diei posset, sanguinem etiam Christi effusum amisi si e illam rormam, quam prius habcbat, de accepisse it iam aliam formam , quasi cadaucticam languinis. Quem modum dicendi P. Suar T. Suateri
probabilem dicit . licet ipse probabilius existimet, non amisisse priorem formam, sed ii . lam miraculose retinuisse , quia ad veram
260쪽
Christi mortem suis eiebat separatis animae a
corpore; non ergo prirtuit corrumpere etiam
formam substantialem sanguinis , licet haee
non posset naturaliter extra corpus consertrari. Ego tamen iupposito illo principio philoso-n m. phico, magi I crederem amissam fuisse illam forinam substantialem praecedentem , quia cum Anguis sit vera pars humanitatis, & moriente immine, non soli im caro amittat suam imam si ibstantialem, tyd etiam languis amitrat suam , ut supponitur ; videtur aliquo modo pertinere ad persectum, & integrum interitum humanitatis Christi quod non sola caro mortua fuerit, sed etiam sanguis suo modo in. terierit , amittendo formam illam quasi vita lem , & recipiendo illam formam qiuasi cadaueris sibi accommodatam, alioquin non via retur tota humanitas interiiste, sed ex parte. Nee hoe est contra in eorruptionem significatam illis verbis Psalm i s. amn aethrystucium
tuo νώere corruptionem. Nam sicut caro dicitur manere incorrupta interim dum non rEsbluitur in einereς vel aliam lubstantiam. licet maneat s ne forma vitienti , quam habebat scius; sic sanguis dicitur manere incorruptuς,icet amiterit formam quasi vitatem,quam habebat prius, dummodo non retoluatur in aliam substantiam putridam , quae opponirtar incorruptioni Ad obiectionem ergo ex dictis res,onde, debitam sui illa illius unionis con Ictuatio.
inuri uri nem, non solum quandiu manebat eadem natura, nam si hoc est et, non debuillet corpus mortuum manere viritiim Verbum disssoluta natura humana sed etiam ciuς partibus, i M. biis debebatur resurrectio. Cum enim hoc ius ad unionem coni cruandan , & rcltituendam, aequilitam fuerit humanae naturae , dcbuir, quantum fieri potuit. conseruari non solum ius extrinsecum , & morale ratione Unionis praeterire,scd intrinsecum ad .equarum,& physicum . ut saepe diximus ; quod eum dis loluta
humanitate non Pollet coci seruari in ipsa hu- nranitate debuit saltem conseruari in cius par tibiis omnibus,quae iterum debebant coalescere ad eanilem humanitatem constitvcndain. Non ergo attcnditur pro conteruanda unione anpcrseueret eadem forma substantialis iii
illa parte . sed an conseruatici unionis in illa parte pertineat ad conseruandum ius physicum humanitaris ad restitutionem eiusdem humanitatis gloriosae , & ad perpetuitatem
Duae re&qme conchisiones tituuntur. γ O. CIt iam quarta concluso: in triduo totus ς--, . . languis Christi essu sus in eius passione unitus suit iiiii in irati. Haec est contra septimam sciat entiam supr1 relatam i &est communis Theologorum cum S. Thoma , qui , ut postua videbimus, addit, nullum prorsus sanguinem Christi in terris remansiste. Sed praescindendo nunc ab hoe puncto , de quo postea dice
Concluso laestra probari potest primo ad
hominem aduersus Collium illius se irentiae r .ba- -- defensorem. Ipse enim super lux in podum ope- mo. te de sanguine Christi lib. I. CV. O. probat, unionem hypostaticam cum sanguine
Cluisti ex eiusdem sanguinis incorruptibili a te; dicit enim hoc priuilesium specuIc, quδη
sanguis ille effusus manserat incorruptus, sicut& corpus in sepnlchro, non aliunde prouc ni illa, qtiam ex immediata unione cum hypostasi Uerbi, quae illum ab omni corTuptione praeseruabat. Hinc autem consequenter fir. totum sanguinem mansisse unitiam Uerbo. nam pars illa, quae mansit adhaeretri r Tra', V. g. Post resurrectionem, priuς reae simul mixta cum sanguine, qui reassumptiis suis a Christo resultem e. Nemo vero diceri
quod ille sanguis , qui simul, & per modum
unius erat iuxta crucem, partim crar incorruptus , partim corruptus, scilicet quoad eam partem , quae non erat irassume ada , sed re- Iransura adhaemens terrae r iam enim dici posset totus ille sanguis aliquo modo cor pille tabescere , si quoad aliquam sui partem corruptus iam erat,& tabidiis; ergo si totus ille sanguis mansi in triduo incorruptus, totus dS 'M. . buit retinere unionem livpostatica1n, quae in 'sententia illius auctoris fuit ratio adaequa ta incorruptionis corporis, & sanguinis in
Secundo, S absolute probari potest con- 7 .clusio , quia ille sanguis , licet non totus esset ρ-
esum elidus , totus tamen erat continuus,
sicut & torpus ; non ergo diuisus erat in duaqhypostasis, nec ibi erant duo supposita disiersa, sed interim , dum non dii ridebatur, totus manebat in eadem hypostas Verbi. Cur enim fiet et illa diuisio suppositorum iu uno, Si co dem sanquine , antequam ab inuicem separatentur illae paries Tertio applieari potest ratio sumpta ex Eu--n charistia. quia si in illo triduo consecraretur calix , vel relictae ellent species vini consecra ti in coena. ellet proculdubio sub speciebius totus ille sanguis effulus. nam de toto illo veri- ficarentur verba, hie est sanguis cir mi neque enim una pars magis proprie, quam alia essetiosus sanguis ; ergo singulae partes haberent . unionem cum Verbo. Nam verba illa Christi,
qua bibit meumsanguinem, in me manet ego in eo. vcra sunt non solum ratione totius sangui
nis, sed etiam ratione singularum partium, ita ut se ut qui manducat quamlibet partem
carnis Christi , hahet in te Verbum diui num; sic qui bibit sanguinem ratione cuiuslibet partis sanguinis, habeat in se Verbum di
Quartὁ probari potest , simili ex eorpore 7 Christi in sepulchro iacen e quod quidem totum,& quoad omnes partes mansit unitu verbo; et go idem die endum est de sanguine.Nam νιC-m-lic t in singuine erent aliquae partes , quae in cotui se resurrectione relinquendae essent; in corpore etiam potucrunt esse aliae partes,quae in resurrectione cssent relinquendae, v. g. si ungues e tremi in manibus, vel pedibus excrevisitat. ita ut ad decorem corporis gloriosi pertineret eos minuere, vel si capilli, aut Ibarba inculta , S: prcilixior eodem benescio indigeree ad