장음표시 사용
261쪽
et 44 De mysterio Incarnationis.
ad venustatem, & pule laritudinem; tunc coit Ein resurret ione relinquetuli client aliqui pili, vel pars unguium,vel aliquid tamen in illo triduo totum corpuς, quale tunc crat, unitum erat hypostatice Verbo , ergo licet sanguis etiam haberet aliquid superfluum. quod in resurrectione relinquendum csset, calluc. in illo triduo totus sanauis unitus erat Verbγ, Nam sicut in corpore ii sui siet aliquid superfluunt, v .g. tumor, vel aliquid aliud quod ex principiis intrinsecis illius corporis non re' pugnaret, adhuc totum corpus cum luperquis partibus tiransiliat unitum ; sic videtur dicendum de sinetume, in quo ii propicr perturbationem,pastionum, vel aliam caulam pxuber/bat aliquis humor, v. g. bilis, vel phlegma, &c. adhue si eut illi humores intra corpus existe i tes toti uniebantur Verbo ; sic effusi cum sanguine debuerunt retinere candem unionem usque ad resurrectionem, in qua, & corporis,&ianguinis superflua resecarentur, ut omnia educerentur ad proportionem debitam statuisorporis gloriosi,&perfectissimi. Quinto denique a priori reddi potest ratio,Hob.ιυν quia licὸς non deberent resurgere omnes, de quint. ex - singulae guttae illius sanguinis effusi; ille tamen sanguis habebat ius intrinsecum ratione unionis, ad hoc , ut ille idem sanguis, saltem idem moraliter resurgeret ergo illud ius in- . - trinsecum debuit esse in toto illo sanguine, qWi tunc erat sanguis Christi. Probatur conse- 'uentia,quia ante mortem Christi illud iuste lidebat immediatὰ de intrinsece in tota humanitate. 3c in singulis eius partibus, licet non omnes, & singulae essent postea resurrecturae gloriosa;quia tamen tunc illa tota erat humanitas, cui debebatur, ut cadem saltem moraliter post mortem resurgeret, ideo in tota illa immediate residebat intrinsecE illud ias. Munio hypostatica immediata cum Verbo, quia illa humanitas erat, eui tunc debebatur reluria. rectio illius. quae esset eadem moraliter cum ista, quae habet nunc illud ius. Similiter corpus Christi, quod erat in sepulchro , secundum omnes, de singulas partes retinuit illud ius intrinsecum , & unionem immediatam eum Verbo . lic Et non omnes & singulae par tes illius deberent sortasse resurgere, ut vidimus ; quia nimirum hoc corpus erat tunc illud cui debebatur resurrectio corporis, quod esset idem moraliter cum isto; ergo eodem modo.licet non omnes, & singulae partes huius sanguinis effusi deberent resurgere, omnestamen debebant habere illud ius intrinsecum, de unionem immediatam cum Verbo, quia hic sanguis erat tunc ille, cui debebatur resurrectio si aguinis eiusdem moraliter cum illo. Aliud enim est 'ux rere, ad quarum pλrtium resurrectionem ut illud ius ; aliud ver4 , quibus partibus competeret illud ius. Fatemur, non fuisse ius ad resurrectionem omnium , de singularum illarum partium: dicimus tamen, Dii se ius totius illius sanguinis ad resurrectionem sanquinis eiusdem moraliter ; quia chmomnes iliae partes aequE componerent tune illum sanguinem, qui tunc erat sanguis Christi,
non erat maior ratio , cur illud ius reperiretur
in his, quam in illis partibus i titulus enim,
de ius competebat sanguini Cluisti : omnes aut cm illae par res componebant tunc aeq. rianguinem Christi ; ergo omnes illae parto, aeque habebant ill) .l ius ad resurrce ioncm sanguinis Christi. Dices, eadem fere in conuenientia sequi ut Fq. nostra sententia: nam si immetuat E post Cliri. sti resurrectionem aliquis consecraret calicem in Milla, deberet poni sub speciebus vini rotus sanguis Christi ; deberet et go poni, non
solum sanguis quem receperat intra corpus gloriosum , sed partes etiam illae quas reliquisset in terris, quae cum adhuc non cflcnt corruptae , ad hoc enim requirebatur aliaua temporis succellio) adhuc erant verus sanguis, & per consequens erant verus sanguis .Christi ; de tamen illae partes iam non erant unitae verbo; ergo essent in Euchatistia aliquae partes sanguinis, ratione quarum non diceretur verὸ Verbum diuinum manere in bibente illas. Deinde ergo non toti sanguini Christi debet ut ius illud intrinsecum, cum illae ellent adhuc partes sanguinis Christi,& tamen illae non haberem illud ius intrinsecum ad unionem perpetuam Verbi cum sanguine
Christi. R. espondeo, si immediate post Christi resur. 7
rectionem aliquis calicem consecraret, non so-re ponendum in illo sanguinem, quem Christus in terris reliquis et quia, in rigore loquendo, iam ille non ellet sanguis Christi,s ed fui stat et de praeterito sicut etiam qui dicit, ναρ est compM meum, intelligi debet in toto rigore de illo corpore, quod tunc liabet, si tunc habet corpus. si autem tunc non habet corpus,ut si loquatur anima separata. vel per miracula anima adhuc unita capiti abscissio , quod quidem caput in rigore non dicitur corpus humanum, sed pars illius in tune intelligitur de corpore, quod ultimo habuit. Unde Christus dicens, iocesi corpus meum . non comprehendebat praeputium olim sibi abscissum, de eodem modo non comprehendisset digitum multo antea sibi a mutat una, sed corpus humanum,quod tunc ira ebat. Sie etiam qui dicis hie 6 fossuu meus, si tune sanguinem humanum habet secum, intelligitur in toto rigore de illo sanguine,quem tune habet i unde si Christus uno anno ante ςonsecrationem emisisset languinem per nares, vel per scistionem venae,postea consecrans calicem, de dicens ,hιesIanguumeus, non comprehenditi et illum sanguinem , quem olim emiserat, sed quem adhuc habebat: si autem qui loquitur non habet sanguinem, ut si loque
retur anima separata, vel per miraculum corpus exangue, tunc intelligeretur de sanguine, quem ultimo habuit. Hinc ergo est, quod Christus post resurrectionem loquens de sanguine suo non intelligeretur in rigore comprehendere eum , quem reliquerat, sed quem secum habebat, etiamsi ille alius nondum ellet .
omnino corruptus. Si autem post mortem anima Christi loqueretur de sanguine suo com I rehenderet totum illum, quia intelligereturoqui de languine, quem habuit ultimis, dum effetin hac vita. Is Sed contra instabis primo, quia non habue- Intiam H rat totum illum languinem ultimo in hae vita.
262쪽
nam post sagellationem v. g. adhuc habebat sanguinem humanum . & tamen iam non habebat illum, quem verbera effuderant, ergo anima Christi post mortem loquens de suo
sanguine non comprehenderet eum,que amiserat in sagellatione, sed intelligeretur de alio, quem in cruce effudit. Unde consequenter fit quod in triduo non esset in calice, ex viverborum tanguis Chiisti in flagellatione e susus. nam ille solus debebat tunc esse ex viverborum, quem significare poterant in rigore verba ab anima Christi tunc prolata. Praesuritur. Respondeo , totum illum sanguinem debui in esse ex vi verborum in triduo , & non solum qui in cruce fuit effusus, quia, ut supra dixi, sicut anima loquens post mortem de corpore suo,non loquitur solum de corpore mutilato, quod fortε habuit in hora mortis, sed de eorpore integro quod habuit, & cui debetur resurrectio ; sic non loquitur de sanguine illo exiguo, quem habuit ultimo vitae instanti, sed loquitur de sanguine integro, & completo quem ultimo haduit, &cui debetur resurrectio. Unde eum sanguis, quem Christus iii
cruce effudit no esset languis integer,& completus , & cui soli deberetur resurre, io , non deberent verba Christi in triduo prolata intelligi de illo solo sanguine, sed de toto inte-sro, quem ultimo lubuit,& eui debebatur re turre io. Neque ex hoc fit,quod loquens in illo triduo de corpore suo comprehenderet etiam praeputium in infantia ablatum , sine quo illud eorpus non erat integrum . &cOm-I letum. Iam enim supra diximus partem il-am prae*utii non sui de proportionatam ad integrandum corpus humanum virilis magnitudinis cum aliis partibus, quas Christus vltimo habuit; ideo qui loquitur de corpore humilis, loquitur solum de illo integro ex partibus , quae aptae essem ad illud in tetraiulum eum aliis partibus, qualis non erat stia particula olim able illa, & ideo non debebatur illi
resurre imo,ut supra notauimus.
Instabis se eundo, ergo sanguis ille, qui in
Instantia δε- mansurus erat poli resurrectionem non annia. erat in triduo sub speciebus vini ex vi verborum . nam solus ille erat ex vi verborum, qui requirebatur ad integrandum sanguinem humanum Christi completum, & cui idcirco debebatur resurrectio : sed ille sanguis non erate iusinodi, ideo enim non erat re assium cndus, quia non requirebatur ad integritatem sanguinis humani completi ; ergo ille non comprehendebatur sub nomine languinis sui a Christo loquente de suo sanguine in illo triduo , per consequens non debebat esse ex vi verborum, licet esset per concomitantiam Proeter unionem quam adhuc habebat cum Verno, quod erat per concomitantiam in ca lice R. e. ι. . Respondetur ex dictis negando sequelam, quia licet non requirerentur ad integritatem
languinis humani postea resumendi singulae particulae,& guttae illius sanguinis, qui in triduo existebat effusus ; illae tamen particulae
tunc pertinebant ad eundem sanguinem , de componebant cum aliis partibus idem composiluin , & eundem sanguinem humanum, P.R-- Luro de Incarnat. qui idem moraliter, licet non idem mathematice quoad omnes, & singulas partes, erat postea resurrecturus. Unde Christus loquens tunc de sanguine suo, qui retur recturus erat, tamquam pertinens ad eius integritatem, debebat intelligi in rigore de toto illo fanguine , qui tunc constituebat illud compositum, quod idem moraliter relurrecturum crat. Sicut ipse Christus in eoena loquens de sanguine suo , qui est undendus erat pro peccatis, comprehendit omnes. S singulas partes sanguinis quem tunc habebat, licet no omnes effundendae essent, aliquae enim sortasse ante passionem per actionem nutritiuam conuersae fuerant in earnem: & sin iliter loquens de corpore suo, quod tradendum erat, comprehendit omnes partes corporis, quas tuaec habebat, licet non omnes sociasse tradendae essent, eo quod aliquae ante moriem per continuam actionem caloris naturalis resoluendae erant. Quia nimirum loquebatur de corpore, M sanguine . de quibus tunc verum erat dicere,quod erant illud corpus,quod idem moraliter tradendum erat, & ille sanguis, qui idem moraliter effundendus erat. sic ergo in triduo loquens de sanguine , qui pertinebat
ad eius integritatem , & resurrecturus erat, debebat comprehendere illum sanguinem totum , qui tunc erat ille languim, qui idem moraliter resurrecturus erat, tamquam pertinens ad eius integritatem.
Instabis tertio, erso si postquam Christuς 78.
in horto emisit modicam aliquam partem sanguinis, consecratus suillet calix, non poneretur ex vi verborum in calice pars illa sanguinis iam est usa, quia adhuc Christuς retinebat sanguinem humanum sufficientem: suppono enim , nondum emisisse nisi duas, Vel tres guttas sanguinis, sine quibus adhuc manebat in eius corpore sanguis humanus, nam multo plures guttae manserunt in terris post resurrectionem , ut videbimus ; si ergo verba illa , his es sanguis mem , intelliguntur de sanguine , qu cm pro rens habet, si tunc habet sanguinem humanum sussicientem, & non de sanguine antea effuso; ergo non ponendae essent illae guttae sanguinis ex vi verborum: imo hinc rurius fit nee debuisserctinere unionem hypostaticam , haec enim in tantum debet retineri , in quantum ille sanguis adhuc pertinet ad illam naturam, cui
debetur resurrectio gloriosa; sed iam illa pars sanguinis non magis pertinebat ad sensuinem Christi, quam sanguis in circumcilio nee talus ; ergo sicut Euie non debebatur unio hypostatica sic nec illi. iRespondeo, negando sequelam, illae enim guttae sanguinis adhuc retinerent moralem coniunctionem cum sanguine Christi: diximus enim supra, illum sanguinem manere unitum Verbo ,& appellari languinem Christi, qui phy sice, vel moraliter est pars sanguini et Christi. Ag hoe autem ut moraliter sit pars sanguinis Christi, non requiritur coniunctio physica sed moralis. Nam sicut partes de nouo acquisitae sunt idem sanguis moraliter cum sanguine praecedenti, & deperdito, propter successionem,& continuationem mi E e ratem
263쪽
246 De mysterio Incarnationis.
ratem, si e non tusscit quaelibet separatio physica , ut illa pars non censeatur iam pertinere
inel tanguinem Christi , sed requiritur sera ratio morsis qualis non dabatur in nostro eam 1 quia dum sanguis incipit extrahi a corpore , adhuc non perdit esse partem sanguinis illius hominis , si enim totus sanguis extrahatur, certum est,quod sanguis extractus dicetur simpliciter sanguix illius hominiς, &per eonsequens illa: primat guttae , clim sint pars
sanguinis c- tracti, erunt pars sanguinis illius hominis. ergo quamdiu extractio non interrumpitur ita moraliter, vi sanguis remanens
in homine eenseatur iam moraliter sibi soli retinere appellationem sanguinis illius hominis , non perdunt illae suttae eam appellationem , quia adhuc non sunt moraliter separatae ab alio singiline,sed ii differente ς,ut extractis aliis partibus, sint pars sanguinis extracti. qui solus tune erit sangui et illius homi- Consectarisi. nis. Hinc ergo est, quod priores illae gxutae in horto effusae debuerunt retinere Unionem cum Verbo , de poni ex vi verborum in calice , quia adhue non intelligebantur separatae moraliter a reliquo sanguine Christi, ut non significarentur per sanguinem iesius. Post resurrectionem vel 3 renumpto sanguine sufficienti, aliae guttae relictae iam non erant amplius sanguis Christi quia status gloriosus red-Aebat illas alias partes separatas iam , non solum physich , sed moraliter etiam a sanguine Chri M. Nee mirum, quod ad unitatem sanguini; Christi debeamus considerare has moralitates, Quia reuera unitas naturae humanae
etiam in nobis non est mathematica, & rigo- rosa , sed moralis, quatenus per continuam successionem aliae partes aliis partibus succc dunt, te ideo vnio Verbi cum illa natura, &eius partibus debuit ab his moralitatibus dependcre. 86. facilὸ soluitur fundamentum , quo solui uνfum Collius probat, non mansisse unitas Verbo in triduo guttas sanguinis in terris remansuri,
2 se ilicet , iuxta S. Thomam , illis solum
' partibus rei nansit Verbum unitum, in quibus remansit ordo vnibilitatis, seu reassumptionis, ergo non mansit unitum illi sanguini . qui non erat amplius reassumendus. Respondetur ex dictis, antecedens verum esse de partibus totalibus, non de partibus partium : nam toti corpori, U. g. mansit unitum Verbum , quia corpus uniendum erat iterum cum anima, licci non singulae fortasse partes, quae erant in corpore, uniendae essent animae, ii aliqui pili superflui, v. g. vel aliqua pars unguium dimit renda esset. Si e tori sanguini mansit unitum Verbum quia sanguis ille re assii mendus erat. licet non sinetusta eius partes essent reas mendae. Unae etiam constat ad aliam rationem,quam addit 1, si illa pars sanguinis dimit -tcnfla crat a Verbo, cur potius tertio die,
quam quarto , vel quinto dimissa fuit, supposito quod non suis et dimissa tunc.quango cia suis fuit 3 Respondetur enim , non suisse dimissam eo tempore, quo simul cum aliis partibus componebat physicδ, vel moraliter illum totum canguinem, de quo dici poterat. esie sanguinem Christi in rigore . & qui habebat ius ad resurrectionem: ubi autem separata fuit ea pars ab aliis, Er per consequens iam non erat physcε, nee moraliter pars illius
sanguinis qui reassi, mendus erat,non erat, cur amplius retineretur a Verbo.
Hi ne fit vltima eonclusio contra quintam 8 sententiam Patris valentiae 1 sanguis ille sit σων uis est j qui in terris reperitur in spinis, su-ario, cruce,&c. non habet iam unionem hypostaticam cum Verbo diuino. Haec est com- lentia.
munis omnibus, quos sequuntur Suarer inseὶ vale mi sinem . dc VasqueZ rnpraesenti cap.8. Et probatur ex dictis, quia illa pars remanens in terris, iam non habet amplius ordinem afl illam humanitatem, ut iterum sit pars actualis illiu ς, nec habet ius intrinlecum, vel extrinsecum ad gloriam, vel
ad unionem aeternam, non est ergo cur retineat adhuc unionem cum Verbo.
Confirmatur primo, quia si illa pars, eo quδd aliquando habuit unionem , deberet eam conservare . idem debet et dici de pilis. si
aliqui ceciderunt per totam vitam ex capite,
vel corpore Christi: item de dentibus, si s ut alij infantes solent eos mutauit in infantia , vel pueritia ; nam priores illi adhuc
fuissent nune v niti verbo i item de unguibus, de similibus, quae tamen nem O col v
Confirmatur secundo, quia illae maculae rubeae, quae apparent in syndone, sudario. spinis, &e. non siint iam verus sanguis, sed alia substantia diuersa , in quam aliqua pars sanguinis conuersa est non ergo debuit adhuc manere unita Verbo. Alioquin omnes partes materiae , quae aliquando in Christo vnitae suerunt Verbo, Ze postea resolutae ac deperditae sunt,& sub aliis formis substantialibus reperiuntur dispersae per totum mundum , deberent adhuc manere unitae Verbo, quod nemo die et . Denique vel illae partes sanguinis sunt iterum Christo coniungendae , vcl non. Si primum dicatur, ergo Christus nondum plinὶ resurrexit ex omni parte, sqiridem adhue quoad aliquas partes resurrecturus sit in re-Hirrectione uniuersali nostria. Si dicas secundum ; ergo Verbum in aeternum manebit unitum in sudario,vel spinis, quod est ridiculum, vel illa unio aliquando destruetur : non est autem maior ratio dimittendi tunc, quo a semel asi impserat, quam suerat in ipso puncto resurrectionis : tunc enim fuit etiam illi eadem ratio quod scilicet iam ille sanguis censebatur pro relicto, &non pertinente ad eam humanitatem, nec uniendo iterum
264쪽
P Rim im dubium esse potest, quantum l an
guinem Chiilbis in resurrectione allum- plerit de illo,quem vivens habuerat Suppono, non assiimpiisse Christum in resurrectione totum sanguinem, quem per totam vitam habuit : tum quia is tui siet proculdubio in eaqvMiuitate quae excederet proportionem ad corpus humanum gloriosum . cum continua actio nutririua comi ertat languinem in alias partes, ct continua etiam actio hepatis conuertat alimenta in sanguinem: tum etiam, quia si totum illum sanguinem assumpsit set, idem videtur dicendum de aliis tribus humoribus. nam temperamentum legitimum humanae naturae exigit, ne vinis humor prae dominetur aliis ultra mensuram debitam, quis aut cm credat Christum nunc habere in coelo totum liti. morem phlegmaticum quem successiuὸ ha buit per totam vitam 3 Adde,magnam partem illius sanguinis sutile iam per aetionem nutri
tuit ergo restitui idem sanguis Christo, quin auferretur ab eo partes suae carnis, ossium,es c. Detiique si totus sanguis,quem successiud habuit,restitutus fuisset,idem dicendum ellet de carne , quam per totam vitam successive habuit,ut tota quoad omnes partes,quae per resolutionem continuam amillae fueraui., deberet restitui ; eadem enim est ratio de carne 5 sanguine. Ex hoc autem fieret,Christi corpus rellicgcntis citiusdam monstzolae moliς, quod indecens omnino ellet. P. Suare Z tom. 2. icta β Flumpo, est isquiri ; licet in his conueniat, addit tamen, verisimile cile, quod Christus plus ianguinis in resurrectione habuerit, quam unquam in hae vita simul habuisset, quia in corpore humano sunt aliqua loca, quae in vita mortali exerementis, de faecibus repletur,quae in corpore glorioso debent aliquo alio repleri nempe s anguine persectissimo ; quod videtur significare S.Thomas inart. 2. ruuliunca .ad L .didem , intestina futura esse in corporibus glorio iis, non ptina turpibus super dii lib.u .sd nobi tibin hum sati .. Ex hoc autem inseri Suare et, aliquam partem sanguinis, quem antea Christus habuerat, & per resolutionem, vel aliter amiserat, fuisse re ititutam 14 illa loca ducenter replenda. . Haec coiectura parum vidctur habere credibilitatis. Primo, quia si eo quod intestina nusint plena cibis, aut excrementis in corpore glorioso, debeant repleri sanguine. idem dicendum esset de stomacho , seu ventriculo, qui cum ibi etiam cibos non habeat, replendus esset sanguine , ne maneret vacuus quod tamen ex te affert indecentiam, S improportionem magnam , stomachum habere sanguine plenum. Non sunt autem minus improportionatus locus intestina ad continendum sanguinem qu&m stomaclius ; ad quid enim finguis ibi potius , quam caro praei 'rtim cum P. Danis LVο-IGarmit.
sanguis extra venas existens non iuuet, nec cooperetur, imo noceat naturae, ut constat cxperientia Secundo arguere possumus cx consecra- Sy.
tioine Eucharistiae iacta a Chi isto in corna; tunc enim positum fuit corpus Christi si ibi peciebus panis, atque adeo stomachus, in t stina,&e. stomachus,inquam, non plenus cibo, qualis erat in eoena, sed absque ullo cibo . Mintestina non cum excrementis, si quae habebant,sed pura,& vacua, neq; enim posita fuerunt sub speciebus, quae non erant partes, Vel accidetia humanitatis. nec habebant unionem cum illa : & tamen Christi corpus i ub speciebus retinebat pulchritudinem, decOIem rc qui suum; ergo non pertinet ad decorem , Scpulchritudinem eorporis glorioli, quδd stomachus si plenus,& intestina sint plena alio corpore replente. imo sicut ad agilitatem,& motum, sic etiam ad decorem,& venustat cm Corporis magis videtur conducere stomachum, S intestina vacua,& expedita habere, quam plena, nam illa stomachi Obllauctio aggravat corpus , hebetat sensus, de nati mim vultus colorem,ae splendorem obnubilat. Ad quid ergo debemus corporis gloriosi intestina sanguine replere, quae certe, etiam si alite toto plena essent, lucidiora, D pulchriora apparerem Vnde tertiis argui potest quia etiamsi nunc essent Christi stomachus, vel intestina eo sanguine plena, san uis ilic non deberet sortas leponi in Eueharistia sub speciebus panis per concomitantiam,quia cum ille sanguis iubio gatus esset solum ad replendum illum locum pro cibo, de faecibus, nee aliud ossicium ibi exerceret; non esset maeis ponendus iub speciebus panis, quam ponedus fuisset cisus existens in stoniacho, vel Rices. quae essent in intestinis. sanguis quidem, qui est intra venas, cxercet munus partis circa alia eorporis membra , atque ideo ponitur cum illis per concomitantiam in Eucharistia, tamquam pars cum sua comparte. At vero sanguis replens intestina non exerceret vlluim munus partis cirea intestina, sicut nec sorces illud exercebant. Ponamus enim, sanguinem humanum adhuc calidum , & ex vena stuentem ab alio homine bibi, de retinentem adhuc sormam
singuinis in stomachum traiici ; ille quidem
sanguis si cum eadem forma poneretur intra venas,& cum reliquo sanguine inisceretur, e L set pars illius humanitatis, Se excrceret circ
illam proprium Ossicium sanguinis i traiectus tamen in stomachum loco cibi, vel potus, non esset pars illius hominis, atque ideo, si illud corpus poneretur sacramentaliter, sicut ponitur eorpus Christi sub speciebus panis, non deserret secum illum sanguinem existentem intra stomachum. sicut nec desertur cibus, aut potus ibi existens: quod quidem non prouenit aliunde , niti quia ibi non existit sanguis ut pars humanitatis, sed tamquam aliquod exciraneum imo ipse sangui meus f ea-Da aliquo ex lingua leuiter laesa fluat, δc ino C Rz, non censetur iam pals hominis, led quasi saliua extranea nec poneretur cum corpore alibi sacramentaliter replicato. Frustra
ergo Ponitetur ille sanguis in tanta copia ad E e a replen
265쪽
148 De mysterio Incarn uionis.
replenda intestina corporis Christi ; nam adhue illi e positus non esset pars illius humanitatis, ac per consequens nec deberet esse hvpostat iee unitus Verbo, nee deberet poni in Euchari: ia , nec in rigore est et sanguis Christi. sicut nee est sanguis Petri, quem Petrus habet in stomacho bibitum , dum siue rei ex alieno , vel etiam ex proprio vul
Seeundum ergo dubiit in esse potest . an . Christus resurgens assumpserit sanguinem etiam illum . quem in horto, dum oraret, per
sudorem emisit; an lolum,quem Carnificum, S persecutorum rabies vi tormea rum Extraxit Suppono autem, singi inem in horto
sudore est usum in magna suille copia ; tum quia ex omnibus corporis partibus defluebat, rum quia in Evangelio dicitur, si iisse canguinem decurrentem in terram. Ad hoc autem
ut madefactis prius vestibus, quibus amictus erat Christus. sanguis profluens terram irrigaret magna sanguinis copia exigebatur. Ad suc tamen , illam sanguinem non suisse 1 Christo resurgente assumptuiri, docent plures , Caietanus in O qu. s. s .art. 2.ad 3. Syl-
3 r. Hieronymus de la Rua, & Petrus de Cabrera, quos affert,& sequitur Franciscus Collius lib. s. δε- risei. cap. 3. Huerso tamen fundamento. Nam illi nituntur solita illa differentia inter sanguinem nutrime talem,& vites em, dicuntque sanguinem illum mill
nutrimentalem , atque ideo in re turrectione non recuperatum.Collius vero,qui illam sanguiniς distinctionem reiicit, mouetur ex eo,
quod cinguis ille,utpote primus e Christi corpore crumpens, non erat aeque perfectus cum
illo, qui remansit, natura quippe quantum potest retinet sibi meliorem , & nobiliorem sanguinem. Cum ergo Christus resurgen ς
non recuperauerit totaim sanguinem ἱ aliqua: enim eius partes nunc asseruantur, SP coluntur , ut insta videbimus, credibile est, recepisse meliorem sanguinem , quem postea in pastione effudit, reliquisse vero sanguinem minus persectum. quem effudit in horto. Alii tamen communiter, M verius dicunt, sano uinem etiam illum cum Christo resur rex illia , quos sequitur Suareet Apra, dia videtur csse aperte S.Thomae in na .rd 3. SI clarius quod Dbetio ubi dicit, totum sanguinem , quem Christus in pastione cffudit, ad eius eoi pus in retui rectione rediisse : quod autem tui etiam loquatur de sanguine in horto effuso,constat ex prima ratione, qua id
probat, quia scilicet Christus in perscha aetate palliis cst, in qua sanguis, qui iii ipso inueniebatiir, totus videtur pertinere ad veritatem, & perfectionem hun anae naturae ergo totus debuit restitui ad eandem persectionem naturae resurgentis, quae ratio probat de de sanguine etiam in horto effuso, ut constat. nam quando Christus orauit, erat otiam inarate persecta, & non habebat sanguinem supcissuum. Quod idem iniciuum S. Thomae colligi potest ex aliiς duabus rationibus , quibus eandem conclutionem probat, quia scilicet sicut Martyres in illis partibus specialiter sulgent, in quibus pro Christo passi sunt; mul- tb magis sanguis . quem Christus pro nostra salute effudit debuit glorifieari item, quia ille
sanguis erat diuinitati unitus I etpo oportuit, quod in resurrectione aliis partibus coniungeretur : quae duae rationcs compreliendunt etiam sanguinem in horto effusum , cum ille etiam pro nostra salute de occasione mortis imminentis fuerit effusus,& suerit etiam diuinitati unituς. Hinc possumus colligere rationem ad probandam nostram conclusionem, retorquendo argumetum factum ab aduersariis; qui, Christus , ut erat temperatus, & humores in proportione , ac mens a debita continens, non
potuit non multum debilitari ex tam copioso languinis profluuio in horto emi iso', nee postea reparari potuit ille defectus per nouu sanguinem acquisitum , qui suppleret illum, qui defecerat, propter breuissimum tempus, quo super uixit. Debuit ergo in resurrectione illectiam sanguis restitui ; ne maneret corpiis illud exangue, & debile, quale mansit post illum sanguineum sudorem. Vnde obiter soluitur ianaamentum supra adductum a Collio, litio retorquetur; nam ex eo, quod Christi languinis pars aliqua in terris manserit , non arguitur bene fuisse i Ilum , qui in horto fuit e scisus, imo constat suis se alium, cum extet in spinis, in suilario, in sindone, in quibus nonniansit sanguineus sudor, sed singuis staget. lis , clauis , δ: spinis extractus. Vnde miror, Collium eo argumento uti ad probandum
sanguin cum sudorem in terris totum mansisse; cum idem auctor . . p. 2. congciserit
plures historias ad adstruendum , sanguinem Christi in terris relictum esse: quae tamen omnes sunt de sanguine in cruce est iso . vel certe spinis, & flagellis extracto,& nulla prorsus de sanguineo sudore; quare si Christi lania suis aliquis remansit in terris, ille potius debet cile ex illo , quem postea effudit, chim de hoc , & non de sangit in eo sudore historiae omnes probenr, quae apud illum auctorem videri possiunt. Obiicit tamen adhuc . quia si Christus post sudorem illum sanguineum diu superuixisset, adhue eius natura humana est et integra, de completa ; ergo retinuit sanguinem sussi etentem ad intes ritatem naturae, & qui solus rc- surgenti ipsi susticeret. Respondetur,idem argumentum posset fieri de sanguine in flagellatione emisso, nam si post verbera dimissus suisset a Pilato, adhuc
eius natura est et intcgra; ergo neque ille sanguis restitutus suit in resurrectione. De viroque ergo dicendum est, quod si Christus diu super uixisset post illum sanguinem emissum,
potulit et utique per alterius sanguinis generationem reparare naturam debilitatam , &supplere prioris sanguinis desectum t intelim tamen natura mansissct debilis, & extenuata, ac per coni quens non omnino integra , dc perfecta, sed aliqua ex parte exanguis, Ut contingit in eo , qui fluxam copiosum singuinis ex naribus , ves alia ex parte passitus cst.
266쪽
Illud libenter concederem,sanguinem olim in circumcisiotae emilium non fuisse restitutum Christo resurgenti , tum quia modicistinia illa quantitas ad sanguinem in aetate virili requisitum parum referebat, tum etiam , quia longo tempore vitae intermedio sufficientur
reparari potuit natura ab illo defectu , & suppleri ab alio sanguine nouo pro illo,qui fluxc-
9 I. Tertium dubium esse potest,an reuera man-Dubuim raris serit post resurrectionem aliqua pars in terris m. veri languinis, quem Christus effudit rLDarisa am Partem negantem videtur docere S. Thosa m μ t. . d dicto quοι beto Tuneerem. quam etiam tradit Ioannes a Turre- cremata in cap inuitas.δ 3. 2. ubi oppositam sententiam dicit absque erroris nota defendi non posse. Alii tamen omnes docent, neque id elle
contra fidem, nec etiam negari posse,quin ali- 'uae tenues saltem languinis particulae reman-Va lueet. lerint. Ita cum aliis, quos refert vas liueZ uis. ας . praesenti di γut 36. cap. s. Suar eg dicta dis . I. sect. . qui. lic Et in unit Iersum dicat,totum sanguinein suisse iterum reassumptum : non ramen at det negare , aliquas parsicultas relii has
fuisse , quas videmus in Suaario, in sindone. in itinis,& aliis reliquiis:nec dici potest , quod ille sit color sanguinis ibi impressus. n.tin sicut res alba non generat albedinem in alio
subiecto , sed dealbat illud quatenus una substantia alba ex calce V g. velamido ,superinducitur alteri substantiae; se sanguis rubeus non Deit rubeum aliud subiectum, nisi quatenus pars illiuet iubstantiae rubeae adhaeret linteo, vel f pinis, dcc. 91. Ad hoc ipsum adducit Siluester in rosa au- Silii ener. re Grauinu t Bullam quandam Pii II. ad Abbatem sanctae Matiae Xanto non fis dici cesis, in qua fatetur Pontifex, nullatenuS Ucritati fidei te pugilare , assirmare , Redetraptorum nostrum de sanguine in Cruce effuso , ob ipsius pastionis memoriam, partem aliquam
Platina, in terris reliquille. Affertur etiam ex Platina in vita Lemu ILL de quo reseri, profectum Mantuam ait visendum Christi sanguinem , qui tunc ob assidua miracula in magna
eneratione crat, reque examiliata , san uinciri illum approbasse. Cuius sanquinis vcri-Bamnius. tatem confirmat Baronius anno So . his verbis : C re mn quod .essianguinem Christi Lemnet,
iusi fui se , qui ex corpore Christi fluxit temporemspouis eius: non autem isse . qui Bevthi ex sacraemedim isa ine fluxerat, de qua veritate exiliare dicuntur cra diplomata Romanorum Ponti ῖ-mm,ut de his non su amplim duritandum. A ffer-zur etiam reuelatio B. Virginis facta ad Beatam Brigitam tib. 6. reuelationum ipsius, his ver bis : GV tempus vocationis mea initaret de hoc mitudo . ego gram, Grilicet praeputii sacrι membra-
ir:Mndo Hysfuimus de cruce. Post S.Ioanne, suc-GUbribus eius se Maio de mundo, crescentemaeuia. Operfidia, sideles, qui iane erant absconderunt ιliata loco metundissimo sub terra , ct diu fuerunt incognita , donec Angelus Dei amicis Dei reuelauit. Rσν a , o Roma , si scire lauderes oraque , ι nosi P.Ioan. de Lugo de Incarn.
scires fere, feres incessanter, quia hales thesaurum mi es arissisnum,est non hon-- 1.2, m. Alias histo. rix, ad hoc pertinentes asturi Vasque a L D-
His obiicitur primo auctoritas Athanasi ιυ ' s. libro de passione imastinis Domim nostri Iesu tan i- obiactio pristic ubi relata ad longum historia cuiusdam imaginis crucifixi, cuius latus Iudaei quidam
Berythi lancea percusserunt, ex quo vulnere Ita copiosus sanguis manavit, ut amphoram impleret, addit Athanasius : Iraces uruti iis ominicus,qui apud ero siue repertus esse icitur,
guine Christi aliqι id Fossis iu mxndo inueniri, nisii is, quod in ara aliaris per manus sacerdotωm Ps-ridie lpisit diser efficitur. Habent autem haec Vcrba maiorem auctoritatem, ex eo quod historia illa lub nomine Athanasii in VII. Syno- Vit. Icossido generali Nicaena 2.ach. . retara,&approba ta sui .
Respondetur in primis auctorem libri illius 9 .
non existimari coninum iter ellis magnum Destruitur. Athanasium, sed alium ei uialem nominis, cuius
historia lie et alid ita, de laudita sit in Synodo,
non tamen ideo approbara lunt, quae auctor addit reprobans omnem alium sataguinem Christi in terra repertum. Denique admitterero illimus, quod Athanasius ille ibi contendit.
icilie et non reperiri in terri S Ucram cartacui,
aut verum sanguinein Cluisti, nili in Eucharistia. nam ille qui repetitur , non est verus 1ὰ Ἀ-guis, sed rc liquiae ex materia illa,quae olim lia. nuit formam sanguinis.& nunc habet formam aliam lubstantialein, retento solam illo rubeo colore: ille autem sanguis, qui adhuc verus sanguis incorruptus apparet, nec cli e cst , quod fuerit ex illo sanguine miraculoso, vcl alio limili. Sicut ergo non est contra veritatem fidei, quod caro praeputij Christi nunc Romae afferuetur, non iam vera caro , sed materia illa sub . alia sorma diuersa ; sie nec est contra in cntem illius Patris, quod mancat aliqua materia sanguinis Christi, non sanguis iam , sed alia substantia, in quam illae reliquiae sanguinis conuersae sun . Secundo obiicitur S. Thomas instat quo. s. . 9s-art. 2. ad 3. ubi ait, totum sanguinem , qui de Obsectis se- corpore Christi fluxit, cum ad humanae naturae veritatem pertineat, in corpore Christi resurrexisse. Sanguu amem tile, inquit qui in quibusdam Ecclesiispro reliquiis conseruatur, non fu xit de latere Chri ii ,sed miraculose dicisse effluxisse de quadam imagine Christi pere D. In qui- pessituribus verbis alludere videtur ad verba relata Athanasi, de quamuis quodlibeto s.art. s. Vbi li- milia verba habet,addiderit ita : Sansitu autem Christi,qui in quibusdam. Ecclesias ostenditur,dιcitur ex quadam imagine Christi percussia mira Iosee uxisse, Delet am alias ex corpore Chrisis .in summa tamen dicto articulo 2. omisit illa verba , vel etiam aliM e vorporem, isti; quia fortali e solutio illa iam illi duplieuerat, de merito. Explicari tamen posset adhue S. Thomas, quod i quatur de languine in quantitate aliqua nor bili,qualis solet esse, quae in ampullis seruatiit; non vcro de gutta,vel macula spiniς,vel suda. Pio adhaerente , qtiar non est sanguis, sed vesti-
267쪽
aso De mysterio Incarnationis.
Diim sanῖuinis, qualis etiam posset esse terra aliqua tabea , quae Chri tu Crucem excepit, quae licet in se retineat mixtum aliquid luo- stantiae illius rubeae ; id tamen non dicitur languis, ted terra rubea ex languine C Eristi . cuius vix aliquid tenuissimum retinuit ad solatium fidelium. Vnde verum erit, totum languine in effusum in Ckristo resurrexisse, quia cx singulis locis, in quibus spartus erat, assumptum fuit
totum moraliter,quod ibi erat, licEt aliqua lu- pCrn ie S, aut vestisium remanserit, quod non obstat uniuersali loquutioni, quod totus languis in Christi corpore resurrexerit.
De cenora ali iram sententiarum quid sentiendum 's . QVbitari potest de censuri sententiae ne-I 'amis , Christi languinem fuille uni tun
cire cen*N Verbo immediate vel lententiae negantis, Camunionem in triduo mortis perte ueralle. Aliquin- sve, cris Vtramque sententiam ab omni censura li e cum Verbo ue ram cile volunt, quod late probat Franciscus υ. I tint 4 Collius lib. 2. de
ita δε vni sanguine cfluso intrialuo non sit res certa,
nisis νri a. delinita. Probatur primo, quia si prout aduer-DU li' sari, volunt, res laxe a Cicinente v I. dclinit Co i uo sui stet non potuisset iterum illi quaestio agit ri, prout asitata cst iterum coram Pio Il. iummo Ponti nee p ulo post Clementem V I. Se cundo quia uterque ex iis, qui causam egerunt, scilicet Dominie us de Dominicis pro parte Dominicanae familiae, & Cardinalis S. Petri ad Vincula, tune frater Francileus de la Rouere pro familia Franci lcana , fatentur, utramque partem fuisse tune ab omni errore inm, rem; quod certe non dixistent, ii aliqua dentiatio. Sedis Apostolicae proximὸ praecellillet. Terrib, quia nullum affertur fundamentum solidum ad eam censuram inurendam ex Scriptu-rλ,Conciliis, aut Pontilicum decretis. Addunt aliqui, sutile communi fama vulgatum , quod Pius II. prohibuit, ne quis alterutram sentcntiam periculosam appellaret. p' Quod vero nec lententia negans in uni ucse sum unionem hypostaticam Verbi cum languine Christi immediate digna sit censura proba Iidem Collitis dieio lib. a. quia ca sciatentia auctores habuit Catholicos, de pios, ctiam postri ortam lilcm, S controuersiam, scilicci Gabriel zm, qui floruit anno i 9 . Cardinalem illum S. Petri, & alios. Sed , ut lupra monuimus, hic auctor immerito tribuit eam lententiam Cardinali S. Petri, dc alus,excepto Durando,& Gabries e. nam illi solum loquebamur de unione eum languine estu tb in triduo , nec uegarunt, sanguinem suille coalium pium, por quod non mediatam,sed immediatam a Isumptionem in-i tellexerunt,ut ibi probauimus.
Secundo probat simili argumento, si enim
res suisset antea dcfinita, ut quid iterum coram Pio II. disputata fuit a sed neque hoc cst . ad rem . nam quaestio coram Pio agit.ua, dc in qua partem negantem late voluit probate Cardio lis S. Perii, Iolum crat de unione cum sanguine effuso in ii iduo, non vero de unione cum sanguine qui erat in Christo. Alii ergo multi utramque sententiam cen- ys.
sura asticium, tam quae in triduo cum sangui- Am-mst, ne cffuso, quim quae cum sanguine non est hiso tentio. unionem negat. Suare E in prassenti uiritura . I s. Stineae sici. 6. f.Dι primo. dicit, non posse sine errore
negari, quod V cibum at sumpserit immediatd
sanguinem : de unione v cro cum sanguine cia lato, licet in 1.rom dis fui. ιEa 47. agat, non ta men proseri censuram contra sementiana negantem. P. VasqueZ in praesemi d sput M.
cap. . notam temeritatis, de Erroris mereri dicit,cum qui docet, languinem Christi, vel vi uciatis. vel etiam cstulum in triduo Verbo unitum primario non filisse. Caprcolas ira A. Capreolri
d. II. quae 3. I. art. responsione a.d contra stramam conclusionem , utramque sententiam erro
neam , de haereticalem appcllat. Bartholomeus Medina inprajemiqu6 . s. art. 2. conrisito Medicia. πe I .crroncam appellat Durandi sententiam
negantem unionem V crbi cum sanguine postea vero addit, idem delinitum de languine cia Duo in triduo a Clemente V l. Pio I l. de Paulo II. Fundamenta, quae ad censuram afferuntur, 99.
sunt haec. Primum ex locis Solpturae, inqui- Prebat se pri bus remissio nostrorum peccatorum δοῦ re-
demptio tribuit ut sanguini Christi. Sed ipse
Vasquca GR. 6.ingenue fatetur . ex hIs non pio baricia caciter,cum valor cflusionis magi x de sumatur a dignitate effundentis , quam a reipia et suta, ut supra vidimus. Alia lunt loca, in quibus dicitur, Verbum accepit se carnem, de languinem , ad Hebr. 2. Iu A er o fuc
partu pauu eisuem. Sed haec etiam possem utcumque explicari de assumi tione mediata , sicut dicitur alldmplille mi erias, de molestias nostras in sua caria c. Secundu funda metu sumitur ex V l. Synodo generali, aet. I 6. ubi damnatur haereticu SCOn- De indis .istantinus nomine, quia dixit sanguinem suille I. Σποῦν dimi ilum a V erbo in morte Sed nequc hoc urget, quia haercticus ille dixit, Vcrbum cum carne, de sanguine exuisse humanam voluntatem ; propter quod damnatus est, tamquam qua negaret veram naturam humanam in Christo Tertium iundamentum sumitur ex Patri- πνρa ἐκ bus dicentibus, Veibum allum psime cunc ira, ratri dc sanguinem,quorum verba,& loca potissima attulimus stipra Ieci. a. Sed nequc haec cogunt ad centuram Oppositae sententiae, quia non est ita clarum, Iermonem esse de allumptione immediata languinis, ut non possit aliquis effuger C censuram exponendo illa loca de aitumptione mediata, ut diximus. Quartum fundamentum d clumitur ex illa ror. extra uaganti I 1 Lenuus, ubi Clemens VI, dicit, Munam guttam languinis Christi propter unio- Clam. ULnem ad Verbum tulisse satis ad redemptionem nostram. Sed in primis illa verba aliqui intelligunt de unione non languinis ipsius, sed humanitatis Christi cum Veibo. Dcinde ea verisba ad luminum probant, de unione sanguinis cum Veibo, dum erat in Christo, non de viaio. nc postea r τι enta. Nam ad valorem rei oblatae rei lan
268쪽
pensandistri, non attenditur valor rei postquam oblata est, sed antequam offeratur, ut si
filius Regis permittar, se occidi in obsequium
Patris, valor oblationis pensatur ex valore vitae Principis, quae perditur, non ex valore cadaueris resultanti . Sic Christus offerens sanguinem dici posset obtulisse rem pretiosissimam, quia sanguis, qilcm cstuderat, prius erat Deo unitus, licet pollea non deberet manere unitus, imo aliquo modo videretur plus osset-xedando sanguinem cum iactura unionis Uerbi.qtiam si retinenda esset unio, Denique cum
totum id . quidquid est , obiter dictum sit a
Pontifice, & non ut principaliter intentum,
trian videtur sacere rem adeo ce Tram , Vc con
io L. mimum fundamentum principale, & po
his ristimum desumitur ex quodam decreto et iii λ intraqu3κ- dem Clementis VI mill b ad Inquisitor u P NihI colaum Roselli Ordinis Praedicatorum in Re -' no Cataloniae . quod refertur in prima partei rectori j Inquisitorum , m . . nam cum quidam Barcinonae in concione dixisset, sanguinem Christi in passione effusum, a diuinitate fuisse separatum . Inquisitor doctrinam illam damnauit, A de mandato Pontificis retractari iacit in Ecclesia Cathedrali Barcinonensi, quod constat ex libello sormato, quod Si aestet. decretum se viatile testatur Sylvester in Ros, aurea, Brixiae inter alia diplomata Pontificia Inquisitoris Brixiensis. Verba autem directorii circa hoc decretum sunt haec.
sunt, non videt ut relinqui loeus ambigendi amplius de censura illius opinionis. Ioue. Caeterum contra veritatem illius decreti I u-natuν sui t. Primo 'ubd Dominicus de Do-ῶT,IZιressi. nainteis, quit paulo post de hoc puncto dispu-D 3 in ca lauit iussili Summi Pontificis , in lib. de sanguine ς ri,ii. n. 3 an tiue id estimum argumentiam, di cit, hoc decretum authenticum non cise , neque de eo constare , atque adeo fatetur, sen tentiam illam ab omni haeresis perieulo liberam cise. Secundo Francileus Eollius ι bisu pra lib. 2.dis'. cap. . testaturie magnam OPe- iam politute, ut illud decretum Clemcntis Brixiae in cnitet, illius tamen nec vestigium villim apparuitse. Tertici Cardinalis S. Petri, Ψn illo libro desanguine Christi. cum mentionem sectilet illius prodestus Barcincinae consecti, sic
ait. Respondetur ere t iles ad iurentibus , quod tales
processu sunt valde suspecti , propter multa .qita ibi
h.ibentur. Illi 1 rmque Cardinata , de quo ibi is nuntio futi is ordine Praedicatoram, neque una-
ret in illis procesibin aliqua littera . nec aliqua δε- ter nisinio idias Pontificis quod profecto Praedicatores fratres cum ilia Caiasnali ιM.t cum tu, Iamia quasiluissent,vr rario distat, 2 faciliter quaesita obtinui gem,s t.EM Pontifex pro eo in opinione deter-mm.isei. Haec sussi verba illius Cardinalis, qui, ut dixi, postea suit Sixtus lV, & habentur in manu seripto nostrae Bibliothecae Collegii Romani, quod compotitum fuit ab ipse luς Pio II
Postea veris sub Paulo II. addidit procii ldu- Io . bio alia verba,quae ex eodem libro lupis edito resert Collius tib. I defaetusne Christi, di fui. . cap. 3. quae huic historiae maiorem ast erunt lucem,& aperiunt, quae fuerit illa definitio Pij H. quam Bartholomaeus Medilia supra citatus pro sua centura asterebat. Cum enim lacobus de Marestia Frater Franciscanus sanctitate insignis hoc ipsum ab aliquibus alidisset,& ad summum Pontificem Pium II de hoc humiliter conquereretur, Pius ad eum his vel bis rescripsit. Vnia vero attinet is authenticationem illius sente.1ιiae,seu processui Barcinonae celebriati fa-ὶ Iam per Praelarum i tam cui ea res a noks commises fuit Gesas , eam non ideo factam, ut per ipsum fides , aut authorit ad PM etur eissiem sevientia. seu processui , sed ut testimoniam quo rari esset res gesta. hoe es, ut non deperiret enufacti quaiscumque notitia est. Nec enim fuit intem iams nostra 'fi pter eam commissicinem confrmare,aut . RProbaresententiami rin, et e race sum. tam enim pro parte Fratrum eredeat strum nobis fuerit supplica-
tiam,vt eas authemicari facere vel emin,negare non poturm s, quin ca sum committeremtis. Non turbe
tur rexo cor tuum,neque formidet Iedsis animo quieto. Haec omnia verba Pontificis Pis II. resert Cardinalis postea Pontifex,cui non minuu credendum videtur, quam Sylvestro. Ex quibus duo pollunt colligi. Primum est, illud decretum P ij II quod in consuta dixit Medina milia se circa hoc punctum . nihil aliud fuisse,quam
si lex mandatum,quo cuidam Praelato commisit, ut processum Barcinouae olim circa hoc factum re uideret,& aut hemicaret, ut colastarct, illum ei se verum processum iactum de non suppostitium , ut ex verbis relatis constat. Se cundum , quod possumus veris militer conic-
stari, est, quod deeretum illud Clementi; VI. quod sylvester dicit, missum sui ise,& alii negant, non fuit aliud, quam similis commissio, qua Pontifex interpellatus ab Inquisitore, mandauit illi ut cognosceret de caula ac si errore inueniret, eum pro debito sui ossicij facerct reuocari, seu ut in illo puncto auctoritate Apostolica procederet, &saccret,prout de tu iare expediret. Per quod Pontifex nihil definiret, sed auctoritatem dat et iudici, quasi Lesa-to , sicut nune eam tribuit Inquisitori Hispaniae, ut nomine Pontificis examinet et rores,&eos faciat reuocari. Non tamen censetur per
hoc Pontifex ipse damnare, vel determinare 'aliquid circa doctrinam,quam Inquisitor postea damnat, vel prohibet, imo lices Pontifex post sentetiam Inquisitoris iuberet illam exequutioni mandari , non ideo censetur de doctrina iudicare, aut suum iudicium ac definitionem interponere; sed solum praestare auctoritatem iudicibus inferioribus, ut eorum sen- emiae no contemantur, sed ad finem,& ex Mutio
269쪽
quutionem perAucantur. Quod quia fortasse Clemens secit citea sententiam illius Inquisitoris. oecasione dedit dicendi, Pontificem pIohibuisse iam doctrinam illam auctoritate Apostoli ea eondemnasse. Decreto autem Pau-He4tui. Ji U. quod Medina etiam iit confuso reseri,
nec vestigium, nee memoria aliqua reperitum,
nee facile credi potest, id fecisse Paulum , cui Cardinalis s. Petri ad Vincula vir summae tunc aut horitatis librum illum de Christi sanguine
dedita irit : nec leuiter impediret, ne idem Cardinalis statim Pontifex summus crearetur, si paulo ante a praedecessore immediato eius doctrina, quam acerrimὸ defenderat,vt haeretica condemnata suisset. Haec itaque valde incertam reddunt totam illam determinationem Pontificis, quam illi auctores pro sua sententia solent afferre. Ios. Caeterum licet ex his landa mentis non possit nota inuri illi sententiae , adhuc crediderim, λω. hodie absque aliqua nota defendi non posse Cane. Trid. propter verba Tridentini seis. I . eap. 3. iupra adducta in confirmationem nostrae sententiae,
in quibus definitur, in Eucharistia esse corospecie panis , ct sanguinem subspecie vini,ani
am ex mortuas resurrexu non a mus moritu
m , ters copulantur. In quibuς verbis, ut vi-
dimus, anguis dicitur esse pars Christi Domini, ex quo per bonam consequentiam insertur,vel languinem debuisse subsistete in Chri-' sto eadem verbi subsistentia, vel si habuisset aliquam subsistentiam propriam creatam in Christo non fuisse solam suo sistentiam Verbi,
sed aliam etiam ereatam saltem partialem. nam Christus adaequale aeceptus includit omnes suas partes, quarum una est sanguis, ut eonstat ex Tridentino ; ergo si sanguis habet subsistentiam creatam propriam, Christus non solum includit subsistentiam in crearam Verbi, sed etiam aliam subsistentiam creatam partiam1sectaria. lem,quod dici non potest. Hinc autem eidem serE certitudine sequitur. sanguinem essii iam in triduo mansisse hypostatice unitum Verbo; sicut enim corpus mansit unitum Verbo, eo quod erat pars eius humanitatis, sanguis, qui
non minus erat pars, ut vidimus , nec minus reassumendus iterum in resurrectione , debebat propter eandem rationem manere unitus,
quia non potest afferri ratio discriminis sulfi
ciens inter carnem, de sanguinem , cdm Vtraque sit vera pars naturae humanae,
ros. Hinc infero prim ὁ, non esse mirum , s au Idaeis octores graues tempore Pii II. vel illam lententiam defenderint, vel iudiearint, non esse dignam ulla censura: tunc enim nondum habe bamus adeo expressum ex Coneiliis, sanguinem suisse vetam partem Christi, sicut habe -' ' tur nunc in Tridentino, imo multi Philosophi negarunt, sanguinem esse partem naturae humanae : quare non mirum si non esset apertὸ tunc contra principia fidei, sicut eta et nunc post tam elatam desinitionem Tridentini. ter. Insero secundo, non esse ita die nam censu-Itari. β--sententiam Caietani, & aliorum, qui pone-- . bant duplicem sanguinem diuersum, scilicet vitalem,unitum Verbo,& nutrimentalem non unitum ; de qua sententia VasqueΣυν m. 7.dieit, esse quidem taliam , & absurdam , non tamen tanta nota dignam, sicut sentcntiam Durandi.
Dices, omnis sanguis Christi ponitur sub speciebus panis per concomitantiam ν ergo omnis sanguis est pars Christi.quia Concilium
illam concomitantiam sundat in connexione naturali,quam partes Christi habent inter se. 'Respondeo, potuisse aliquem contendere, Prac d tunsanguinem solum vitalem esse partem Christi; hunc tamen esse continuum cum alio sanguine nutrimentali, qui non est pars Christi propter hanc unionem continuatiuam debere etiam poni sanguinem etiam nutrimentalem sub speciebus panis ; ratio autem, cur ponatur, formalis, Si proxima. est,quia continuatur cum
sanguine vitali, qui est pars Christi. Ratio vero radicalis est connexio partium Christi in tet .se,quia nimirum sanguis vitalis, Sc caro Christi, quae sunt partes Christi habent connexionem inter se , ideo ponitur cum carne sanguis vitalis, quia licEt non sit pars Christi ,habet tamen connexionem continuationis cum sanguine vitali,qui est pars,atque adeo positio totius sanguinis reducitur vltim3 ad connexionem , quam partes Christi habent inter se . in 'quo dicendi modo licὸt multa inuolitantur contra bonam Philosophiam. non tamen apparet manifeste aliquid contra principia fidei,aut definitionis Conciliorum.
SECTIO VIII. De unione Verbι diuini cum alys humoribus, capilia,unguibin, ct amdevittas. REstat dubium,an quod dictum est de viaio
ne immediata Verbi eum sanguine,dlae n. dum sit de unione cum aliis tribus humoribus Rcorporis humani,scilicet de cholera phleetnaate , & melancholia 3 de quibus communiter Theologi eodem modo loquuntur, sicut de sanguine, de quo videndus est Suar eZ in praesen- sumg. id probat ex innocentio III. 1 noc. III.
in cap.in celabratasne Milsarum, licen- e , quatuor humcires esse de compositione corporis humani. Sed reuera Pontifex non dixit, se de compossitionesed conuenιre ad Te GaIι nem corporu humani. Magis ad rem videntur esse verba Damasceni lib. 1. de tuis , cap. II. di- Damasce centis,animalium corpora conflari ex quatuor humoribus.& Augustini epistola I c. naturam August. mxs quaruor humoribuι temperari. de lib. de spiritu,& anima . sed ille liber non est Au gustini. Imo adaere possumus, eos humores noscitum esse partes eorporis humani, scd esse partes ipsiuς sanguinis humano modo accepti. nam licet sanguis purus sit unus cx quatuor humoribus condisti itistus ab aliis tribus ; sanguis tamen prout humano,& vulgari sermone de illo loquimur, non est purus, sed mixtas ex omnibus humoribus ; sie enim dicimus, aliquem emisisse sex, vel octo uncias sanguinis,qui tamen magna ex parte constat ex bile , & aliis humoribus. Vnde crediderim , quod sub speeiebus vini in Eucharistia ponatur ex vi verborum sanguis Christi prout humano modo intel
270쪽
intelligitur, scilicet prout ille sanguis est intra
venas non omnino purus, sed mixtus eum aliis humotibus . nam illud totum mixtum appetalant homines sanguinem humanum et unde si sanguis unitur immediate Verbo , consequens est,ut alii humores, qui eum de facto componunt , debeant etiam verbo immediate uniri,S ideo non nominantur seorsim , cum dicitur homo ex carne, de languine constare, quia si ut nomine carnis, intelliguntur ossa. & aliae partes ; sic nomine comprehenduntur alii humores . ex quibus sanguis adaequat Eacceptus, intrinsece constat, .lo 9. Secundum dubium esse potest, an verbum D, Liam β. Vnitum fuerit immediate unguibus, de capillit uia, . Chiilli Di, mini de dentibus non videtur eise dissicultas, quia videtur elle eadem ratio de illis,ae de aliis ossibus; de capillis,& unguibus iacgat Vatque E in praesenti dio. I 6. num. H. quia nec vivunt, nec pertinent ad veritatem, se ii ad ornatum 1 olum naturae humanae . Dissutisun Caeterum quiliquid sit an informentur anima,verius existimo . has partes assumptas sui I se immediatε a Verbo, prout cum aliis docuit Suarer. Suare et in praelemi fiat. i s. feci. . qui id pro- Ambioc bat ex Ambrosio Ilo. de In Mu.uionis Domιπιcgcap. s. de Athanalio Epistola ad Di ter'r' μ' iis m. quam refert Epiphanius barui I. dicentibus , haereti eos illos, qui ponebant naturam
diuinam e Ilia eiusdem lubstantiae cuni carne Cimai, conse luenter debuit se asserere, Verbum conuer uim fuit se in carnem, capillos, de sanguinem, ossa; ergo stipponunt,quod haec omni.i pertineant vitrinlece ad componendam
Respondet Uatqueet n. sillos Patres nequaquam intulisse ex lententia haereticorum tamquam ablurdum, qui a Verbum conuel sum millet in cavillos, ossa. &c. Sed id totum retulisse tamquam do Arinam iptorum , qui id totum dicebant Hoc tamen non satisfacit, primo, quia nusquam inuenimus , haereticos ex seipsis explicuisse suum ei torem illis verbis, nec est verisimile eos, nisi vi argumentorum coactos itatu ille loquutoq; ipsi enim loluin diccbant,carinnem Christi,&diuinitatem unius suisse iraturae. Ex hac allertione cogebantur a Catholicis concedere, quod diuinitas in carnem conuersa sutilet cuias propositionis ablurAitas, ut clarius appareret, aperiebant postea Catholici in
speci.ili, quae in ea continebantur , de clim natura hun ana constet ex carne,capillis,ostibus, sanguine.i cc. cog cbant eos cocedere in particulati , Verbum conuertum suilla in haee om. nia. Ipsi autem mallent ad ea particularia non descendere , ut eorum propositio minus disti-cilis. & incredibilis appareret, dicendo solum conuertum fuisse Verbum m naturan humanam. Credibilius ergo est, quintillud ter vim consequentiae concederent , quam quod ex l e sponte illud aisererent. Adde , si Patres putarent peculiare absurdum asteri in conuersione Verbi in capillos , quod non contineretur iaeonuersione ipsius in naturam bumanam ; nongissimulassent, hunc etiam peculiarem haereti colum errorem . sed eorum etiam inscitiam in hoc puncto redarguissent: quod tamen nun-P. Daniae Lugo de Inraretrat.
quam secerunt , sed pro eodem reputantes eonuersi in naturam humanam , & coiruerti lii illas omnes partes, eisdem argumentis utrumque resutarunt ; hoc ipsis ostendentes , bene numeratas fuisse partes corporis humani, siquidem ex eo qu5d sit absurdum, Verbum
eonverti in eapillos,oma,sanguinem , &c. Pro ter imperfectionem,& infirmitatem, quas ha-em,colligunt, norTesse conuersum in corpus humanum,quia alioquin infirmitates carnis in diuinitatem refunderentur. Sic loquitur Am- , brosus loco citato. Cum iΠιἀcim , qu1.t Iesebum in cinnem, capillos,sanguinem sa conuersum est, a natura prepria mutatum es, aeuur 1ltis loc- , ut infirmitarem carnis ad infirmitatem diuinitati, qrctuam fatia diuinae natura mutatione detorqueam. Vbi non curat specialiter de infirmitate capillorum .sed infirmitatem solam carnis , quae illa omnia complectitur, tamquam absurdum inscrt contra illam doctrinam : non ergo arguit peculiariter contra conuersioncm
Verbi in capillos .nee in illa peculiarem salsit 1-tem agnoicit, ted contra eo uersonem in naturam humariam, & infirmitat cm Verbi, quae ex illa necessario consequitur. Postumus autem rati nem addere ad pro- III. banda in unionem immedi .itam Verbi cum capillis, de unguibus, luia non videtur poste negari , quδd in Eucharistia sub speciebus panis.& vini contineatur corpus Christi eodem modo, quo est in coelo, atq; adeo cum capillis barba unguibus ,& reliquis eiusmodi, quis enim dieat caput Christi in Eucharistia esse callium, aut faciem imberbem , vel digitos absque vi guibusὶ hoc sane esset ponere corpus illud imperfectum. aliqua ex parte mutilum: neque ipse Vasqueet id audet eoi ce aere , aut negare. quod in sacramento sint capilli,5 ungues, imis id ex prel ἡ fatetur infra 3 .rom. dii'. IS s. cap 2. Aut ergo capilli, S ungues ponuntur sub speciebus panis ex vi verborum , ut ego
credo, aut per concomitantiam. Si ex vi veris borum ', ergo sunt partes corpori S nam corpus solum tonitur ex vi verborum. i vero ponantur solum per concomitantiam; ergo sunt partes Christi . nam ex Tridentino dcies I .cap. 3. ea quae ponuntur per concomitantiam, ita ponuntur propter coniunctionem , qaam partes Christi habent inter se : qua ratione conit n-ctionis partium celsante non est unde nascatur illa necessitas concomitantiae ; neque enim po
situs fuit in Eueharistia cibus , quem Christus habebat in stomacho uce s liu quam habebat in ore, qui rumirum hae non erant partes Christi. Sensit dissicii Itatem Vasque et , .lom. ἀπ . 23. I 2 8 dixit poni capillos, ungues in Eucharisti λ Viaque
per concomitantiam propter coniunctionem naturalem,quam habent cum corpore, quia licet ab ipsis non pendeat corporis vita, illi tamen a corpore, Ut a caula dependent,atq; adeo ex vi naturali eorporis cum illo coniunguntur.
Sed contra hoc est, quia multa sunt alia,quae a corpore Christi dependent, δc non ponuntur per concomitantiam in Eucharistia : talis eratchilus, quem in stomacho habebat , nec enim fieri potest chilus nisi virtute caloris naturalis,