장음표시 사용
351쪽
quae certe imponunt a d significanssum, & nominandum hunc hominem determinatum, &ad distinguen d si eum ab aliis hominibus: idem enim est dicere, Ilairus vel Ioannes,ac hic homo, vel ιδε homo. Vnde sciat,per has voces,tu nio, non significamus determinate hoc suppositii. nam idem homo ei se l. etiamsi aliud Hippositum terminaret hanc humanitatem, sicut tres personae diuinae sunt idem Deus ; sic nec Per has voces, Petrus, Io.tunes. signiscamus hoc suppositu in determinatum,sed suppositum vage huius humanitatis determinatae. Similiter Crgo nomen Iesus impositum fuit ab hominibus humano modo ad significandum hunc ho-- minem determinate . neque enim fuit aliud nomen ad nominandum hunc hominem , nec debuit hic homo carere nomine proprio, quod habent alii omnes homines, quibus significentur ut tales homines sunt. Si autem nomen Ioas significat hue determinatum hominem, consequens est ut sicut variato supposito,eret tame idem numero homo, sic maneret Ctiam totum id , quod lignificatur per nomen Iesus; ac per consequens signi ucato huius nominis non conuenit nec ei sitio esse Deum,quia Eute homini id nece stario non couenit, ut vidimus; ergo nec illa et it praedicatio per se, aut in materia ncccssalia, Iesus e s Peus,licci ratio motiua ad imponendum illud nomen fuerit ossicium Saluatoris , de diuinitas unita illi humanitati.
Ιε. Quod potest amplius explicari, quia si haec
humanitas Christi nune dimitteretur , Veibo. de maneret cum subsistentia propria, maneret certὸ in rerum natura idem homo, qui antea erat. nam diuersitas suppositi solius non fiet talium hominem, sicut neque alium Deum. Pe. Io ergo ex omnibus hominibus, qui antea erant,quis esset ille qui tune maneret 3 Nullus sane, nisi ille homo Iesu, ergo verE maneret Iesus, vel dicere debes, illum hominem antea non habuiss. vlliim nomen propriam , quod videtur apertὰ falsilin. nam alii loquentes de illo homine, & ὐ olente ς, illum hominem determinatὰ lignificare, appellabat illum Iesum. enim dixit caecus ille,Ioan. 9. ne homo. idicistir Iesus astim μοι. ct unxit oculos meos. Ille ergo homo, ut talis homo erat, significabatur communiter ab hominibus per illud nomen,& idem omnino significans Iesu, & hu homo, aueri ut supponit Suareet in praesenti in Comnum. art.6 ac per consequens, sicut neq; hic homo. sic nee Iulus videtur necessiti 5 Deus; multo autem minus Deus est per se , vcl necessariδ- Iesus, sicut nec Deus est etiam per se, vel ne ee gario Christus, potuit enim esse Deus,quiuesset Iesus, vel Christus,ut constat.
SECTIO III. Vtrum rici, Deus factus est homo, homo factus cst Deus.
y prima propositione concors est Theo-l Ilo ori mim sensus cum S. Thoma in praecise vcram, te quo non potest du-L Thrim. bitari, haberiir enim Ioann. I. carophili L. facium est ad similitudinem homi mILDan.de Lugo de Incaritat. factin, & in symbolo Nycaeno, i, mo D Iupesi , & alibi saepe& ratio est, quia is, qui an canon erat talis, si postea sit tali . dicitur si eius
alis, ut aqua antea non calida , postea calida, dieitur facta calida , sed Deus antea non erat
homo, ergo si postea est homo, die et ut factus
Bonaventura in fatetur, csseveram propositionem,sed dicit,non este omnino propriam in tigore sermonis, quia id quod dicitur fieri tale in omni rigore deber fieri tale cum mutatione sui Deus autem no est mutatus,vi fieret homo. Hoe tamen ab omnibus
reiicitur,dc merit3, quia absque sundamento sufficienti ponit improprietatem iermonis in praecipua parte Symboli nostrae fidei. de Euangelii Ioannis; neque requiritur talis mutatio intrinseca, ut aliquid dicatur fieri tale. nam P c-trus dicit ut fieri Consul, Doctor genitor, maritus , dc alia innumera absque mutatione intrinseca ibi quae locutiones propriissimae tun . cur ergo non dicetur propri) , Deus fac 1 est absque sui mutatione., obiicitur primo, ergo saltem per communicationem idiomatum dici poterit Deum esse
mutatum, quia sicut ex generatione icrminata ad humanitatem, dicitur Deus genitus, sic ex mutatione frust.i in humanitate per unionem eum Verbo dici poterit Verbum mur. λlum. Respodeo breuiter negando tequelam, neque enim omnes denominationes, quae com potiant naturae, tribui possum supposito. nam, ut monuimus supra se elidi re prima, praedicata illa, quae explicant munus naturae in ordine zid
suppositum, non tribuuntur supposito ; unde lic Et humanitas terminetur supposito, non dicimus suppositu terminari a supposito. Item natura sustentat in genere causae materialis propriam supposita litatem, non tamen suppositu sustentat suppositalitatem. In Christo etianatura humana assumitur a Verbo, Uerba autem non dicitur assumptum. Sic Ergo,licet nλ- tura humana per assumptionem mutetur,Verbum seu suppositum non dicitur mutari, quia mutario illa est assumptio passiua; quare sicut suppositum Verbi non dicitur alsumi, ita nec mutari per assumptionem. Sic etiam in composito humano praedicata partium, quae explicant officium partis,ut pars est, no tribuuntur toti homini; nam licὰt cum caput, vel pes dolet vel sentit, dicatur homo dolere, vel sentire , non tamen dicitur homo componere corpus , sicut caput, aut pes dicuntur componere corpus , quia eo ipso signifiearetur homo esse p1rs hominis quae ratio non procedit. cum dicitur Deus gcnitus ex virgine . quia illud p dicatum ratione naturae genitae tribui potest absque in conuenienti toti supposito. Alias solutiones reddunt huic obiectioni Suare E in illa art. 6. de Vasque et dis 6 .ntin .ao. sed hae videtur facilior, Δ planior.
Secundo obiici solet, quia posset dici Verbum factum esse Deum, quia hic videtur bonus syllogismus expositorius, hic homo es Deus. Verbum Delum est hic homo; ergo I et bum saltum est Deus. Respodeo, syllogismum illum habere quatuor,vel quinque terminos. nam in maiori sunt T i duo,
352쪽
38Ο De mysterio Incarnationis.
guo,hae homo. Deus in minori vero sunt Verbum .st homo , & denique m conclusione alius terminus nomis ex parte praedicati, scilicet Dem. nam in rigore non est iidem terminus homo & homo. Sia etiam hie lyllo ei lirius non concludit propter eum lcm defectum hoc lulae est sibi fecit huc duro ergosi fidit hvi dulci , quia nimirum in co-cliasione ponitur nouus tui mimis isti Ium Hilce, qui neque est in maiori, neque in minori. Hi ne s olutionem imi uanat Vatqueen. 23. quia ex eo quod ponatur in minori Verbum adiecti ium, De his es. non sequitur esse qIta
tuor terminos, ut costat in his syllogismis bonis, est a fore initium et isti homo factu est homo I.rctias es di 8reavitum vi , &
Quare in t e responit et , syllogismum illum habete definctum illum, quem Lopici appellat sal hic iam acci lentis , qui reperitur in hoc synlogi mo ; b c Ormeni est cortiscus , ero video hunc E cuicnremm ira video coris uniris cor sistit in eo, Quod in cluc bu; praedicatis, quae non per se, red acet lentarie coniunguntur, tribuimus vini fori valiter ea, quae alteri sori liter conue-n: ant. nam videri, seu mouere vi im, conciait sotrnalitet venienti, ut veniens est . quando ut veniens vi l. rur, & non ut coruscus, ideo coclusio est i illa qilia sicit sensu in sorinalem, quod scilicet videatur. vi coruscus.
Fateor, de istum illum sallaciae accidentis esse in eo syllogismo, sed ex hoc ipso constar, I periri quatuor termino; ; na in illo ipso syllogismo , qui in exemplum adducitur, reperiuntur quatuor. imo quinque termini, scilicet duo in maiori . de Gru pui. In minori
abi duo. nam illa propositio, cum faciat sensum
formalem , aequitialet huic, es eteniens ut τι utens, bi sunt duo termini noui. scilicet G- visus, ut venims. qui no fuerat in maiori, sed etsi levi materialiter; denique in conclusione tu alius terminus nouus, scilicet corum m. r cori cum, seu formaliter, S reduplicati uJ.quale non fuerat in m 1iori. Manct cr-go verum . quδa lyllogismus prior peccauerat
etiam ex pluralitate terminorum.
Ad illa vero exempla, quae a Fert, re Odeii potest. Primum illum lyIl gilmum non elle in rigore bonum, nec concludore ratione formet, sed ratione materiae; si quidem in eadem forma alius syllogii imis non concludit in ea autem materia coincludit quia illa duci praedicata . tbrum. ξc d visus, sunt definitio,& definitum. . Diccs, si prima pros' sitio ita proponatur, album est e sentiariter di se erat istum visus , concludet semper in omni mat Pria. & tamen ad huc erunt illi quatuor termini propter Verbuadiectivum addit una in minori propositione. Respondeo, nee tunc concluderet in omni
bet enim eunt lem desectum , si ilicet termi- mim aliquem notium in conclusione qui non est in PraemiiEx, factum corpus .s Sole. Qi ando autem duo termini positi in maiori sunt definitio.& definitum conciuilit, quia resolui potest in syllogismulti constantem tribus
bum de subiecto, tradit.rei potest disgreg.itivum et i- .sui ; sed de Abiecto praeeleatur factum album, ergoue subiecto praedicatust fabrum dis regativam et ι - 'fas. In quo syllogismo dixi esse tres terminos,
quia aequi ualet huic. Omnis modus qui repra iit trin praedicatione albi r erutur in praedicat istae dis gregatiun ed in praui tione albi re erita r hic ma.dus,nempe factumassam: eroo hic idem mo /us 1 e perii urin praedicasione dis res.ti Dii , qui tyllogii mus concludit in omni materia, cum sit in
Dissicultas tota est de secunda propositio- 63. ne, hamo factus est Deus de qira Scotus inq 2. de Gabr. ibi eq.υnic.arr. h. post quintam conclusionem asstinant et I e voram. S. Inom. Vcio in praesenti an . cu aliis TheoloSis ea n zgat. Sciatus.
Distinguit autem S. Thom. tres, ct quatuor Gob . sensus quos potest habere illa propositio. Primus est. si ille terminus factus teneat se iis ' C ex parte sit biecti, vel praedicati, ut sensus sis, propes/-is homo fictus. st Drus. id est, homo, qui est factus, Θ M. Dos m. est Deus,de in hoc sensu iudicandium erit de il- la, sicut de ill i ah a hic homo pilepis esse, de cuius velitate inna dicendum est; vel ἡ eontra, si teneat se ex parte praedicati, scilicem, homo 68 Deus fictus, id est, est Deus . qui factus est , qui sensus est omnino salsus,&vterque est improprius , quia b te propositio comi Ilaitcr prolata neutrum significat. Secundus tensus est, ut ille terminus factiis hcadat sit pra totum complexum,& determinet compositionem hoc est . fusum es, ut homo sit Deus qui sensus verus est, sed improprius. nam voces illae non videntur eum significare. Diui dit autem S. Thom is lauiae fecundunt. sensum
in alium, postqiram ei ista dixit in illo sensu s-gnineante compositioncm utramque propositionem elle veram; Deus faetus est homo. homo sitius est Deiu statim subiungit : sed hie non est proprius senstis harum Drusionum nisiserae iu- tergiatur secundum quod si homo , non babet personarem sin tionem sed sit litem. Licet enim hie homo nousu satius Deus, quia hocsi Vositum silicet persona filia Dei, ab aeterno fuιt Deus, ta uenhomo communiter utris endo non semper fuit Deus.
Quae verba dissicilia sunt: tum quia in illis videtur S . Thomas admittere quod in aliquo sensu proprio illa propositio, homo factus est
Deus sit vera , tum etiam,quia quod homo habeat suppostione in simplice,non videtur pertinere ad illum secundum sensum, in quo pers factu, fgniscat ut solum complexum per modum complexi ; scit ad tertium sensum postea subiiciendum. in quo de homine enun clarii r quod factus sit Deus.
P. Suareet in Comment . illius art. 7. Videtur
confundere totum illuru secundum sensum suater. quoad virumque membrum iii ipso positum. nam in toto illo dicit subiectum ho no suppo-vcre limplicit cr seu immobiliter. Sed hoc est
contra metem S.Thom qui distinxit ibi luo membra diu cria, ut costat ex verbis adductis,& quia alioquin non dercrminali et S. Thomas
quid se utiendum de illo se usu complexo, si subiectum
353쪽
subiectiim homo non supponat simpliciter, sed
personaliter, in quo tamen sensu proculdubio ellet vera propositio. nam re vera factu est de novo, quod sit veru, hunc hominem este Deu, quod ante hoe mysterium vel um non erat. P. VasqueZ diom.6 cap. I.ua. Σ. dicit, verba
v. uti. Tlaomae legenda elle cum parenthesi hoe pacto. sis modo potest inieci&ι,ms faetus deierseminet compositio iem, ut si sensu, Bomo .lisi est Deis, ut est,saesum est, ut homo sis Deli. Et sub , hoc sensi et iraque es vera, cst homo factur est Dein, O D in facitas es homo, IM hie non est proprain sensis hariιυν securionum, nisi forte antedigatur δε- cantam quod si homo non habet personalem si no-sitionem jedsimplicem; lucra enim hic homo non suo: κs Deus , quia hoc Dppositum ,siduet person
Titidi Dei ab aterno est Deus tameu homo, ommu-rer Druendo,non semperfuit Deus. Qua parenthes posita hic est thni us verborum, Utraque illa propositio in sensu determinante coinpositionem est vera; quia homo in commuWi, si suppositione simplici s upponatur,no fuit se in per Deus licet hic homo temper fuerit Deus. Sed hie iensus non est proprius harum locutionum , quia improprie cxplicantur illae propositiones, Deus Defas est Domo, & homo eius
est Deus, per illam salsum est ut Deus sit homo, vel ,ut bdim Ai Deus, quia nimirum in his, , , supponit simpliciter & in illis supponit personaliter , niti forte aliquis dicat, quod in illa etiam , homo De Ius es Deus , si homo supponat simplicitet, sic enim verus, de proprius tensus
esset. Hic est sensus S.Thomae iuxta interpretationem P. Vasque T. 67. Haec tamen explicatio , nemo non videt, Iustiaturi quam sit violenta. Primo quia addit paretheum necessariam ad illum sensum contra fidem omnium Codicum antiquiorum,& recentiorum,in quibus nulla parenthesis reperitur.Secundo quia illa etiam addita red.litur ineptus sensus S. Thomae, nimirum probaret s. Thomas illam propositionem in tentu de tei inina. te compolitionem esse veram, quia lieet his homo non sit factus Deus homo tame in communi non semper fuit Deus, dia tune adderet;
sed hic sensus no est proprius illarum propositionum niti fortὴ Omo habeat suppositionem simplicem; qui certe modus probandi.& concludendi ridie ulus esset: sicut si diceres, haec
I ropositio,i omo restor Porum . eli vera, quia ieet hic homo non reseratur ad Petrum, homo tamen in communi, de ut iupponit simpliciter, refertur ad Petrum, ut ad inferius. Sed hic senius non eth proprius nisi forte homo iailla propositione habeat luppositionem simplicem Certe qui ita discurreret,male discurreret, I nihil resolueret,ut constat; si enim dicis. propositionem esse veram, quia homo in ea supponi P simplicitur, quorsum adiungis, hunc tamen non elle senium illius proprium,
nisi homo in ea supponat simpliciter Iam enim dixisti. ideo esse veram quia supponit simplicitur. Faten um ergo est, lenium S. Thomae est equem verba pr. vi e serunt absque parenthesi, prout ab omnibus leduntur. xit 'Pa... POlsumus itaque illa verba ita intelligere. obortim s. ut iii prioribus illiς verbis non sit sermo de ἶς' 4 ε - pto potitione illa restricta ad suppositioiae limplicem ex parte subiecti sed solum de proposi-
tione illa in eo sensu, in quo si factus deternunei copositionem, & cadat supra totum complexum , & dicat, factum est ιι homost Deus, quem sensium dicit S Thomas esse ver una, sed non esse proprium illius propositionis, cuius ratio potuit esse, quia sit Jatius in genere masculino non cadit supra compositionc eorundem, sed supra subieitum ibonu;quando autem aliquod lubiectum dicit ut factum aliud, videtur in rigore significare quod praecesi erit tale subiectu, ut postea dicemus. Unde cum homo ille. qui est Deus, non praecesserit, ant quam esset Deus non potest D satius in sensu proprio velificari. Subdit autem, nisi forte iuristi eatur secundum quod p homo non habet persensem sup-
p. onem sedρ dicem quasi dicat ille quidem non est lentuς proprius illius propositionis, quia si De isti in iciatu proprio petit prior itate
subiecti, cui applieatur, unde posset existimari vera in sensu proprio, si homo supponat , non personaliter, sed simpliciter quia iam tuc est ciptior iras aliqua ex part c subiccti, quatenus,lie et hoe suppositum , seu hic homo non prius fuerit, qiram suerit Deus, homo tamen communiter . seu homo in communi praecessit hoc quod est hominem eme Deum. An veris hic sensus sit in toto rigore proprius , non definitS Tliomas, sed sub dubio relinquit in illis verbis, nisi forte inre statur. Nos autem postea ali quid de illo dicemus. Hoc ergo circa litteram S.Thomae supposito conclusio ipsus est communis, quod scili. cet illa propolitio non si vera, homo D. An est
Probatur primo ex P. tribus,quos adducit , & eorum verba ponderat bene vasque Eubi supra c. . Damascenus 3.deside c. 2. Nicetas tib. 3. T in uir c. 32. da Elias Cretens. iii orat. I. Naaiana cni docent, non debere dici,hominem Deitate affectum elle, sed Deum humanitatem . inurapsisse. Petrus Diaconus lib.de Incarnat.&gratie c. s. in prine. Deia. inquit)Desin e G - , uou autem n risias fietus e De:o.Cyrili. Alex. lib. aduersu ς Anthropomor-
ba licet ad aliud in te tum principale di xcrit,ut satetur Valqtiee obite tamen ostendut diuerso modo elle vi urpandas illas duas prop. sitio-
Rationes plures solet asse iri .Prima sit quia her illam propositionem significatur, Deum utile et se terminum cstectionis, ad que ipsa terminatur, quod repugnat Deitati. Sic arguit
primis. Sed contra hoc est quod quando Deus dicitur factiis homo, non significatur effectio terminari ad humanitatem, sed in unione humanitatis cum Deo, crgo per illam aliam propositionem posset etiam lignifieari,quod esse iactio terminetur no ad D citarem, sed ad unionem Dei cu humanitate . quae unio, & eius as sectio non repugnat. Quod explicari potest. quia si homo piae cessisset cum personalitate creata,& eadc humanitas retenta propria personalitate, per possibile, vel linpostibile allu- meretur a Verbo adhue diceretur Deus factus homo,licet esse ictio non terminaretur ad productione illius hominis,cum idem homo sup-T t a pono . Di
354쪽
38z D e mysterio Incarnationis.
poneretur prae existens, ergo nec ex eo quod homo dicatur Deus arguitur,quod es-fectici terminetur ad producendum Deum, ut Deum. I. Hac ergo. de aliis rationibus omissis, P. Uaiaque z et bi si pr. ni m. I . probat conclusionem
ex eo, quod licet ad hoe , ut aliquid dicatur smpliciter fieri, non requiratur quδd antecedat tempore , vel natura sui ipsius productionem , id tamen.quod dicitur fieri tale, significatur antecedere tempore, vel natura, actionem, qua fit tale sic enim clim dicimus, hominem seri album, prius est homine esse, qua in
album fieri, quia quod fit tale, tendit ad hoc, ut acquirat illud supra id , quod in se habet. Cum ergo hie homo Christus non praecesserit temporo, vel naturia, antequam idem esset
Deus, non potest diei in sensu proprio, quod homo iacius sit Deus. 72. iEgo quidem facile amplector , qui d si fi-Hrta requirat antecessionem illius, quod dicitur factum tale, loquendo in toto rigore; non tamen admitterem , quod in eodem rietore dc proprietate loquendo, sufficiat antecessio sola pro priori s gno natur . Possumus quidem ali quando ita loqui de iis . quae in primo inst. antic inpetunt subiecto, lic enim dicitur Ecclesiastes r. quod fecerit Deus hον nistem rectium, scilicet a principio. de Psal. 92. Te It/monia tua credibilia Diti sunt nimis ; sed in eo sensu loqui
etiam solemus de praedicatis non Ilipponen-- tibus prioritat ε naturae in subiecto. Sic enim dicimus , hamo facti s est a Deo rationalis. Angelus fallus eni in maiori.im , im δ de praedicatis, quae non solum non suppon ut subiectum, sed Hipponuntur potiuς ad ipsum, V. g. Anima equificia eji dependens a materia: Petrus factus esit a Deo lilius . 'Vimi paxentis ; cum tamen anima equi supnonat dependentiam a materia,& nlius supponat dependentiam a suo Pa
73. Oportet ei tro aduertere quδd si lictus ali---raemia. quando ncin significat murationem rigorosam sublesti , sed soli im aequisitionem illius praedicari.&in eo sensu Petrus dicitur factus homo quando generatur , de sol falsus Iuc fui. de si ede aliis, atque eadem ratione dici posset, linmanitas Chiisti iacta est si ibsiliens in Verbo, quod quidem etiam P. Vasque a debet admittere , clim in eius sententia humanitas praecedat pro priori natiuae existens ante unionem hypostaticam cum lupposito Verbidi iiiiii. Frc-quenter tamen si facitis significat mutationem 1ealem subiecti non quidem scin per intrinsecam, sed vel intrinsedam, vel saltem extrini e-cam muratione in tamen , quatenus mutatio
propria, si ificat subice um praecedere cum negatione, i cu carentia illiu ς praedicati, quod de nouo acquirit, ut lapis dicitur fac iis dexter ab 'iic mutatione intrinseca , quia prius existebat ab C ille ea denominatione reali: de illa cil propriissimus & see liliti stimus modus, quo usurpatur si Iu sui .ita ut idem sit ae reddi
sib, ill est reddita per hanc mutationem
64. ιinusan ii tui De M. ιι deserta Sion Aeserta fac Li e f. de alibi passim : in quo sensu dicitur, Deus homo factus est. id est, redditur homo,acquirens dc nouo esse hominem , quod praedicatum antea non habebat,&m eodem sensu negatur, quod homo sit fatus Deus, quia signin caret hominem de nouo acquisiuisse hoe, de de non Deo redditu Deum,
quod salsum est, cum non existerct homo antequam esset Deus. Unde Damascenus I. de Damast. μου e. a. ex eo quod caro illa non praeceiIit tempore, antequam esset caro Dei, colligit nodebere diei hominem Deitate assedium , dcS.Thomas dicto art. - ex eo quod non praeces- S Thomas.
serit aliud suppositum in hac humanitate,proebat illam propositionem et se salsam. Hinc infero, quid dicendum ess t de illa 7 .
propositione, Limo fu Ius eis Deus, si haec im- Ictatio manitas antea praecessisset cum subsistentia propria, postea assumeretur a Verbo
P. Vasque E num. 16. negar, tunc scire veram, Deario
quia ad eius veritatem requireretur , quoaidem homo maneret eodem modo suppositatus; scut antea crar, quod non fieret, elim per unionem hypostaticam cum subsistentia Verbi destitieretur prior subsistentia propria; imo addit num. iv. licet maneret subsistentia propria, non suiscere, quia non assumeretur humanitas , ut terminata per subs stentiam propriam, sed humanitas secundum se . de ideo non esset homo factus Deus, quia unio non adii eniret homini, sed humanitati. Eodem sere modo respondet Suare et in praesenti dicto suatex. Hae e doctrina difficilis est,quia re vera tuc Ps.
idem numero homo, qui antea realiter crat de A theridis qui antea non erat realiter Deus, idem omnino postea eii et Deus realiter ; ergo ille homo, acquisiuit realiter esse Deum. Consequentia videtur bona quia quoties aliquod lubiectum existen ς caret aliquo praedicato reali,de postea illud haber, aequirit realiter illud praedicatu; ergo redditur de nouo habens illud praedicatum ; ergo factum est tale. seu redditur tale, quale significatur per illud praedicatum. Si ergo ille mei homo erat, qui prilis existebat , ut satetur ipse Vatqueet , & ille homo prius non habebat realiter illud praedicatum . de postea 'realiter illud habet negari non potest,quin ille homo de nouo acquirat illud , de reddatur
Confirmati potest piimo , Se exilicari ex γῆ
mysterio Trinitatis, in quo tres person .ae sunt idem numero Deus , unde si quod possimusve rh dicere idem Deus qui pro priori originis est Pater idem pro posteriori est genitus,& Filius , ac per consequens hic numero Deus pro signo posteriori producitur Filius, licet non producatur Filius, prout est Pater, nec prout con notat subsistentiam Patris ; ergo licci humanitas non aliis meretur a Verbo prout terminata per subsistet iam propriani praeteritam, vel praesentem, adhuc dici posset simpliciter,& absolute, hie homo incipit esse Deus. hic. homo acquirit de nouo , quod si Deus, hie homo fit Deus, sicut hic Deus pro rosteriori oligini; aequitit esse Filium , quod nondum iii telligebatur habere pro priori originis. Confirmatur seeum' δ,quia si eadem natura γ7.
355쪽
humana successive a sumeret ut 1 tribus diuinis
personis, dici posset quod ide homo, qui prius
erat Pater, postea de nouo incipiebat esse Filius , sicut minc dicitur, quod idem Deus,qui ero priori originis est Pater ; pro posterioli est filius ; ergo diceretur, quod ille homo aequirit de nouo esse filium ; ergo quod ille homo est saetus filius, cum antea non esset filius ; ergo eodem modo dideretur in casu nostro , quod ille homo factus esset Deus, eadem enim vide
Confirmatur tertio, quia haec est vera propositio, caliaum satium V rigiatim. licet subie- istum illud non reeipiat Digiditatem, prout habet calore imo nec retento,sed di militi calore; ergo eodem modo si per possibile, vel imposti. bile eadem liuina ilitas terminata prius per subsistenti .im Angeli terminaretur postea per sub-s stentiam leonis,post et diei, hic homo,qui erat Angelu ς, factus est leo, sicut dicitur , calidum
factum ess iuni: ινη ergo possct etiam dici, homo factus est si ea aem humanitas prius terminata lubsistentia propria terminaretur post e 1 subsistentia diuina, siue dimitti, siue rotenta propria. Verius ergo vissctur, quδd in praedicto casu post et diei, ramosa . prout lensit Clicto uelis ini de r. lib. 3. De orthod. Damasci ex cuius verbis vide Ur id non male colligere, cum Damascenus rationem de sacto negandi reddat. ex eo quod natura humana Christi no praecessit antequam assumeretur a Verbo, nec praecessit ille bomo; ergo si praecessisset illelio. mo idem , antequam eii et Deus, non negaret illum hominem facta esse Deum. ex ipsis enim terminis constare vidctur, quod quoties praecedit realiter aliquod subiectunt absq, aliquo praedicato reali, quod postea de nouo incipit habere, dici pollet illud Iubiectum factum cile
tale quod in hoc casu verificaretur, cum idem homo tempore antecedenti realiter existens non eliser Deus,& postea inciperet de nouo esse realiter Deus. Quae ratio probat quidem, qua-do i uccessiuε natura haberet has duas subsistentias non vero quando simul inciperet ter minari ab utraque ; tunc enim non posset dici, hec homo factus est Deus, prout nobis opponit Vasquea in praesentibi. i; . sed id non probat, tunc enim decli et praecedentia temporis, volet iam naturae, lux ad minus in eius etiam sententia cxigitur ad veritate illius propositionis. 8 o. Contra conciti sonu principale plura possunt Odiecti. ρH- obiici. Immo loquiuione ς Patrum, qui viden tur dicere, este D n. August. lib de praedos .Satrist e. i s .ante in ed. Ea gratia inquit sit ab inuis fidei μὰ homo quicunqne Christiant f erua1νalia homo itae ab imito fallus est Chii - us. Et iii Enchir. cap. O. sic ait: Asic in natιι humanae susceptione poet quodammodo 13 agrinia illi homini naturam quam aeum peccasumpossis ad mittere; ubi videtur dicere hominem illum recepissu gratiam unionis, quod est, factum esse Deu in ; & lib. I .de Trinit.c. I 3. Tatis enim erat irasses epito quae Deum hominem sicerat,sth mι- N alat z. nem Deum. Natiane orat. 1.de Theologia, quae est 3 i . Atque inferior si inquit hic homo Deus ef-ὶtus est postea qitimoim Deo eoa terastantioreque forte θ' rante et nus factus est. 3c cpist. i. ad Cledonium, quae est orat. s i. dicit, Deum quia
dem humanatum esse. & hciminem Deificatu. Sophron. in epist. quae resertur in V I. Synodo sopia dii: aes, II . ante med idius, dicit de Christo, quod sit animatus rationabiliter & deificatus, quod videtur esse idem , quod suscipiens Deitatem. Damascenus 3. defae.e.r i. sic ait: Eodem modo Damascen. Tud quoque diosum est,quod Deus homo factus sit, o homo Deus, quod approbat Nicetas lib. 3. Niceras.
Respondetur ea verba intelligi fete omnia S l. in senili minins proprio,sie verba illa Augustini Remouetur
intelligi in secundo sensti adducto a S. Tho- .ma, quem supra explicuimus, ut verba illae nuncient totum complexum , scilicet ac umest,ut homo sit Dem. Verba etiam eadem Naaianzeni possunt intelligi non de hoc homine, sed de homine in communi, seu genere humano, qui etiam sensi is est minus proprius, ut in si1 videbimus. Illa vero verba Augustini in Enchiridio, possent intelligi minus improprie, neque enim dicit, hominem tactum esse Deum. sed per naturae humanae susceptionem fuisse quodammodo illi homini naturalem gratiam. qua peccare non posset; quod siue intelligatur de gratia unionis, siue de gratia habitetrali, verum est. vi explicitimus supra I ecl. s. Caeterum quia dicit quod modo. de non si inpliciter naturalem illi homini illam gratiam, qua peccare non posset, videtur loqui de homine illo, non prout erat a parte rei cum illa leterani irata subsistentia, sed praescindendo ab illa, ab alia subsistentia possibili, cum qua pollet esse ille idem homo, de ex hac parre videtur esse sensus minus proprius , quia illi homini Christo de facto con naturalis suit vir que gratia, realiter loquendo, licet non illi homini formaliter reduplicatiuὸ secundum humanitatem praescindendo a tali subsistentia
Deniq; verba eiusdem Naaian.& Sophron. dicentium,hominem, seu Christum deificatu, intelliguntur in genere causae formalis, siaut diei potest homo anima rationali animatus. Quod fortasse minus propria diceretur per verbum fit, si diceres, Dei me bis deificatus, quia illud verbum videtur sonare causam em cientem ; sed multo miniis propria absque illa
voce. Deitate . si diceres,1 -ο ' de Pisim. Dicere autem quod iis homo deificatur, non videtur
habere improprietatem. sed posse intelligi, ut dixi de genere cause sormalis. Secundo principaliter obitet potest , quia si 82. in illa propositione homo, supponat non perso- obiratio se naliter,sed simplicitet, videtur else propositio
vera in rigore,dantur enim praecedentia. nam licet no praecesserit haec natura humana in lupposito,praecessit tamen natura humana, seu homo in comuni existens in aliis hominibus: huic aut e rationi specificae praeexistenti aduenit rea. litet fieri Deum; ergo loquendo de hominem communi verum est , hominem esse factum
Deum, qui antea non erat Deus. Hoc argumento videtur motus Petrus Loriaca inpraesimi Abp. 63. n. i6. ut licet neget illam
propositionem, bis homo falliti es concedat tamen in sensu proprio hanc ,homo factus esti erui quia in hac subiectum, cum sit terminus T t 3 cona
356쪽
communis, videtur accedere ad suppositionem si inplicem. Sed te vera hie sensus videtur valde impro- . prius. si existentibus prius aliis animalibus, de creato postea homine, dicat, animes etam est homo. vel prae existentibus aliis corporibus, de producto ut quo vitienti, dices , Corpus facium est niuens. Si enim hoc dicatur proprie, dici etiam post et, prae existenti iam ratione communi entis in Deo, & producto de nouo ente creato, pollet inquam dici propriὰ emfa iumesi erratum;quod certe ex se apparet absurdum. Respon leo igitur, illam non osse loquutionem propriam, quia si factus in rigore videtur significare,ut diximus, mutationem realem in-wnfecam, vel saltem extrinseeam illius, quod diei tui fieri tale. Ad mutationem autem realem non suis cit, quod eadem ratio communis acquirat de nouo aliquod praedicatum reale in uno indit 1iduo quint prius in alio non habebat; non enim dicitur mutari homo realiter, si prae existente uno homine frigido producatur alius homo calidus, sed debet idem numero homo ex frigido,vel certe ex non calido neri calidus; Quod idem videtur exigi, ut dicatur homo red-clitus realiter, vel factus realiter calidus, e purconsequens non sui siciet illa suppositio simplex, ut dicatur in sensu proprio,iram ciuies
Dices, ergo nec esset vera illa propositio, homo elus est licet praecessiillet haec natura humana cum subsistentia propria, prout nos supra admisimus. Probatar tequela, quia tunc etiam homo ex parte simpositi videtur supponere non perl onaliter, Ired simpliciter pro ivpposito in communi huius naturae human.e,
praescinde indo ab hoe , illo ; ergo eum illa suppositione simplici non poterit in lentu proprio dici, hom factus est Deus. Respondeo negando sequelam, quia licet hic homo non determinet hoc suppositum , sed
hanc naturam : est tamen icrminus singularis omnino,& non communis, atque adeo praedicatum de nouo adueniens huic homini, vere adiuenit eidem subiecto realiter, quod antea erat absque tali praedicato, dicimus cnim,re em
bter Deus , in qua propositione non est dicendum quod lubiectu in illud his homo, iupponat simpliciter, quia sicut determinatio la Ominis solum debet cadere sipra naturam sic ad suppositionem perl onalem,& non simplicem illius
termini homo, non debet attendi communitas, vel singularitas suppositi aediolius naturae humanae, ut saepe diximus in luperioribus. Tertiὁ obiiciet aliquis,quia homo antequam animarctur, non existebat, dc tamen quando acccpit animam , dicitur,insactus est Do mo in aviniam et tuentem. Ergo licet homo hic non Praecesserit ante unionem cum Verbo, poterit
dici quod hie homo factus est Deus. Respontico , in illo loco hominem diei factum in animam viventem , quia iam aliquomodo positus fuerat homo prae existens ; prα miserat enim in verbis Praecedentibus.
m fiasem ems si iraculum et i a ; ubi hominem appellauit corpus hominis, quod r- mauerat Deus de limo terrae, de ratione cuius dieitur praecessisse homo ante animationem. Sie etiam solemus dicere, o no quier I mortuus, facius es vivus, ubi senius est minus proprius, quia si erat . non competit proprie homini moris tuo,tunc enim non est homo , sed non homo, sicut cum in eodem sensu dicimus, i . . iis eras nihil factum est aliquad. in quibus loqitutionibus, quia videmur tribuere subiecto aliquam praeexistentiam abusuam , .applicamus etiam si sanum non tamen seruata proprietate, & rigore sermonis.
Vtrum Chri, posit dici pliciter creatura,
velsa tem in quantum homo. HAEc controuersia tota est de modo loquε- 8 6.di; nam de re ipsa constat Christu quoad
perionalitatem Uerbi, S: naturam diuina nullo modo esse creatum. Constat, etiam naturam humanam elle creatam, sicut aliae humanitates sunt creatae quoad formam, tunc quando anima infunditur corpori. & quoad materiam in principio mundi. Dubium ergo est , an hoe Pr aedicatum humanitatis possit tribui toti sipposito in concreto, ita ut diei pollit Christu
creatura,vel creatusξPrima tententia negat . id posse dici attenta So nia tri- proprietate sermonis. Hanc tenent Ferrara, Richardus, Argentina, Capreolus, M. cfluis, Durandus, Paludanus Scotus, & alij, quos re- Arge ut inscrt Vasque E in prae sentidis, .c s.cit'. I. quos 1e- Capreoc qui tui Lorea in praesentiant. 8.disi. 6 .& ex parte consentit Suar ea ibid. eo .an. 3. Palud 'Secunda sententia concedit cam loquutio- , ut nem in rigore loquendo esse veram, licet pro- Lorca.pter periculum a qui uocationis. & erroris Arriani non sit vi urpanda , ne habeamus verba 87. communia cum illis, qui Christum die ebant Mntentias.- creaturam ad signis eandiimiptum etiam Verbum, secundum quod Verbum est esse creaturam, qui crror, quia nimium irrepsit, oportet ab iis loquutionibus abstinere, quae ab eius a Diactis usurpabatulit ad cum exprimendum. H.vccst aperta sententia D Thomae , hoc .1m. s. Tb .i ubi nulla alia ratione illam loquutionem reiicit,nisi propter hoc periculum conueniendi in modo loquendi eum Arrianis. Hanc et Iam te net Caietanus 8. 1 o. V Valdensis Ga- Caiet.brici. &alii, quos affert, de sequit ut vasque E 168ra cap. 2. quam etiam Scotus probabilem censet in t i. q. i.& mihi etiam placet potissime propter auctoritatem D.Thomae,qui videtur eam ita declarare 3. Probatur primo ex modo communi loque n. 88. di Patrum Graecorum, & Latinorum, qui saepe Probatur σα Christum creaturam simpliciter appellarunt. GregQI. Nazian Z.- 1. de ibi Nicetas
explic vis illa verba, itit, urucim, Damascenus Nazianu .deside, p. . lib. . desiti p. Is 2 19 Nisse- Ni eras. bomILIA in Camιοι. anie mettium , Cyrillust b. Io. , cap. . Sophronius in epistola . sua, quae refertur in VI. Synodo a d. II. N ap- sophion. Probaturari. I; . Hilarius Ana. Hilar. bros. 7 .s tu'. Hi r 8. ubi Oinnem scrupulum tollit his verbis, vereor .ve quis δαυ ,e reatum
357쪽
. liere f. tb sib lege. Eossem modo iciquitar Hie- uition. ronymus in magnis Commentariis epist. ad Ephesios in illud cap. 1. Ipsius e tim factura δε-
mus , ubi sic ait, Nos libere proclamamus,noit esse fert Isiam eum duo e creaturam se ilicet Christu quem ve=mem, homi rem . st crucifixu in , ct m ι Acam tedictiorum tota stet nostraefaticia con temur. Au
ui iἰia . Vigilius tib. s.contris Eui chetem Ionge ab L . es h s . tomo Bibliothecae saetae, Leo I. i' G RR Ierm. s. Pentecost. Fulgentius lib. de s d.ad Peirum,
goriuς Magnus lib. s.m 1 l. c. p. 2s. Verba horum Patrum, vide apud Vasclii ea, qui ea bene ponderat loco ci .rto, ubi estguia etia in praeclu-co .Latet. inlibus consonare videtur Concit. Late . ranens. liib Martino l. consuit. s. can. l. ubi dici tur ,Christum conditum, S inconditum clara. Ratione probat idem Vatqueet v tm. 17. quia r. PM- cum particula reduplicativa potest proculdu- , bio Christia vilici, crevi iura,r ru.rntum homo , tr-go& abique illa re duplicatione poterit diei in
rigore creatura. Probatur conlecluentia, quia
quod de aliquo dicitur cum reduplicatione, potcst etiam limplieiter ,& absque addito de
illo astirmari ; ut si dica; paries in quantum albus disgregat visum . poteris etiam dicere ab lolute, p.r; ιυ disgregat et Viran ; item sicut dicitur , homo
. c. I,homo est admirmiuus; quia quod alicui re u plicatiue conuenit, al,solute conuenit illi; ergo si potest dici. Christus tu quantum homo est crea- iura. poterit citam dici ab lute creatur i, quia quod ei conuenit ratione trilitianitatis, conuenit absolute , atque adeo Poterit de ipso ablo. lutEdici. Haec tamen ratio videtur nimium probare, quia, ut omittam alia, quae ipse Valque et sibi obiicit ; illa regula in primis . si intelligati it dupraecucatis negatillis, alia est , nam haec est vera, Christas in il intum Deus non est moritu ; deci tamen hae e est ies:a, rutas non est mortalis, ergo non omne praedicatum, quod cum reduplicatione aliqua verificatur de lubiecto, potest etiam conuel me abi lute. Rurius in praedicatiς allirmativis non lemper verificatur,
polluinus enim dicere, qui Graius incimtitauim is ess/ιλιι vati , est immortalis ; non tamen
dicere pollumus abs olute , homo es I ritualis. im mortalis. Est etiam bonum exemplum illud, LThomas. quo utitur S.Thomas hocari. S.de AEthiope,de quo dicimus esse album secundum dentes, non tamen dicimus album absolute ; ergo eodem modo pollet diei Christus creatura reduplicative quatenus homo,& non absolutio. y I. Ratio autem uniuerialis videtur esse , quod aliqua sum praedicata etiam posita tua, quae iuxta communem modum concipiendi videntve importare negationem praedicati contrarii ; &haec quidc m. po: sunt velificari aliquando cum reduplicationc , non tamen sine illa, quia iam h. ibent diu cisam significationem. v. g. de homine foedo pollumus dicere, ess c pulchrum quoad n 6tem,vel oetalos, non tamen et se pulchrum simpliciter, quia pulchrum simplicitet videtur importare catentiam totius desticinitati, salte in notabiliri Sic etiam de homine
turpi, & scelerato possum ii dicere esse honestum quoad talem,vel talem actio iactu bo iram, quam facit; non tamen dicimus, elia honestuin,& bonum simpliciter , quia honestum de bonum simpliciter videtur importare carentiam
scelerum . nam bonum ex integra cati a d
malum ex qui1cunque desectu. Sic ergo pollἰ taliquis dicere quod licet Christus inquantam homo sitercatura , non tamen si a pliciter, de absolutP,quia creatura simpliciter videtur importare nihilum simplieithr praecedens, scilicet Christum factum suisse ex nihilo prorsias sui praecedente ; quod verum non est, cumptae cellerit eius suppositiun. Quare propositio
ab soliue prolata erit filia, quia creatura, tunc significat negationem uniuersalem praecede a tem totius cntitati Christi, litam negationem non significat . cum di mus Chri lani, ut hominem elle creaturam, sed solam negationem totius humanitatis praeced cntem ; sicut etiam in exemplis adductis cum dicitur homo quoad animam spiritualis, immortalis, illa praedicata solum sigillii cant negationem dopen lentiae amateria , vul mortis quo id animam; qua into vero tribuuntur simpliciter , de ab lolute , illas raedicata. significant negationem uni ucri. em dependentiae a materia , vel mortis in homine. Sic etiam pulchritudo quoad oculos impoliat solum ne g.uionem deformitatis quoad oculos. Se probitas quoad talem actionem importat negationem improbitatis solum quoa eamdem actionem. At vero pulchrituito. vel probita; simpliciter important negationem desormitatis in toto vultu, de negationcm sceletum in collectione operum, quae sunt significata diueri, ut constat. Confirmarique potest ab exemplo in sen- 02. tentia ipsius vatqueZ, qui infra disput. 67 U. II. Oufirmatu negat illam propositi dicio , I embum Doepit ab eAen 1. . esse. licet concedat cum reduplicatione illam. I ei bium in qu. um homo incepit esse ; quia nimirum dieit, si esse don retineret eamdem tignificationem in utraque propositione . eo quis d in posteriori propolitio ite si e se non significatcile simpliciter, sed esse tale, icilieci esse ho- . minis; in priori ver ὐ propositi ope si e e lignificat esse simpliciter, S ita non manet cadem vocis significatio. Sic ergo post et dici,quod illa
vox cre itur ι non retinet eamdem significati.
tionem in utraque Propositione ; nam in illa, Christus in quantitis homo esse eaιώFa . significat solum negationem praecedentem totius entitati; Chrasti simpliciter, de absque limitatione, unde nec posset regula illa habere locum inhoe casu.
Aliter ergo probari potest: ex ratione uni- 93. uersali, quod scilicet praedicata propria natu- Probatur orae tribuantur eidem naturae in concrcto, seu
supposito, nisi obstet aliqua specialis ratio. Vnde quia humanitaς Christi titit crueifixa, dicitur Christus erucifixus, licet personalitas Verbi secundum se non fuerit crucifixa. Cum ergo humanitas Christi fuerit proprie creata, eo sequens erit quod Christus etiam in concreto possit in rigore diei creatus, nisi interue ni rei periculum supra explicatum. Respondet Lorea supra allegatus disput. ilia 94. praedicata,quae ita sunt transcen- Loica.dentia,
358쪽
flenta a,& eommunia, ut non manus comaenire
possint suppostis . quam naturae humanae, neque conueniant supposito ratione solius naturae, haec , inquam , praedicata non pol se tribui
supposito , si supposto se eundum se repugnent . etiam si conueniam naturae , quia cum se praedicatum ex se aptum vel incari de sup polito ratione suppositi, indicatur conuenire ei ratione ipsius,& non solum ratione naturae.
Hinc enim est, quod non possit dici de homi- ne simpliciter . quὁd sit substantia spiritualis, i habeat animam spiritualem; quia spirit itale de se posset conuenit e supposto, de totinaturae , &cum subsistentia hominis non se
spiri ualis, nec tota eius natura non potest tribui simplicitet homini illud praedicatum Se-tus velo est de aliis praedicatis, quae secundum se non sunt in. lifferentia, ut tribui possint ratione suppositi. v. g. crucifigi, pati, & similia,
quae sunt propria naturae . nec unquam possunt conuenire supposito si ter, quam ratione naz tirae. Cum ergo esse creatum non sit ex
his . sed potius ex illis praedicam , quae ex se
indifferentia sunt , ut conuenire etiam possint ratione ipsius sunposti, non potest tribui Christo, cuius supposito repugnat. y Haec ratio , 5e resiponsio facit E impugnatur. I , t δαν quia si illa regula est et vera, sequeretur, ne is hae ratio, que has propositiones esse veras . Chri sus es reo matre i , , istus est corruptibilis ; quia hoc praedicata ex se sunt ita communia, ut saepe conueniant ipsi subsistentiae ratione sui ; quare cum subsistentiae Christi non conueniant ρ ratione sui, sed ratione naturae humanae, non possient simplieiter assirmari de Christo; eonsequens autem est absurdum,ut constat ἔ ergo illa regula non est vera. Exemplum etiam, quod affertur, non est ad rem . nam spirituab,
non ideo negatur de homine, quia eius subsistentia sit materialis: nam s hoc e sibi, posset a Timari de Christo homine esse spiritualem, cum eius subsistentia sit spiritualis. Ratio er-to id negandi de homine est, q uod spirituale, lic Et si prae Eleatum positiuum , inuoluit ta-
men negationem dependentiae a materia, vel quantitate, quae negatio, cum sit uniuersalis,nogat omnem dependentiam , homo autem, .licὸt ex parte formae non habeat talem dependentiam, habet tamen e. in ex parte corporis,& unionis,atque ideo non dicitur absolutε spii ritualis . licet habeat animam spiritualem, qui x spirituale sgnis eat in ependentiam totius naturae completae , non unius solum partis.
Aliud exemplum affert idem Lorca ad probandam illam regulam , scilieet de homine AEthiope, quem licet si albus quoad dentes, non tamen dicimus simpliciter album , quia
nimirum albedo potest ek solet conuenire toti corpori, eum tamen dicatur homo simpliciter Crispiis, licEt hoc praedicatum conueniat solum secundum capillos, quia nimirum illud praedicatum non potest , nec solet conuenire reliquis partibus corporis, quo etiam exemplo utitur S. Thomas in praesenti art. . Sed neque hoe exemplum probat illam regul m quam statuit Lorca, neque ad hoc usur-r ur χ S. Thoma, sed ad hoc, ut paciber, ς λ
praedicata, quae ex usi hominum solent xppli- .eari subiecto tali modo non debere sinc explicatione adhiberi alio modo propter periculum aequi uocationis ; quale est illud pt dicxtum album . quod simpliciter prolatum aphlieari solet toti homini secundum maiorem sal rem partem ipsius, & ideo noli debet applicarismplieitet homini propter unam solam partem , quia ex usu hominum significat subiectum esse maiori ex parte album ; crispum vero non esse tale, quia cx eo dc in usu hominum limitatur ad unam partem subiecti St ideo potest simpliciter praedicari licui non omnes partes hominis sint crispae. Vnde quia ex usu haereticorum illa praedicata c1Ῥ.umcit, v l creatum,
applicari solent Christo secundum personam Verbi, non debemus illa praedicata Christo
simpliciter tribuere, ne viueamur in eodem sensu illa applicate. Non ergo probat illud exemplum, quod praedicata , quae iccundum se posscnt conuenire etiam supposito, nunquam possint tribui ratione lolius naiti , hoe enim falsum est. sed quod praedicata , quae solent camplicari vel solum. vel principaliter propter suppositum, non debent tribui ratione se lius naturae,cui conueniunt propter periculum set nificandi illum alium sensum communem salium. P. Suare E et bisupra. alii ter prcibat, illud prae- s dicatum non posse in rigore tribui simpliciter,& absolutE Christo; distinguit enim cum Scoto ista dist. it. qictgr. duplicem significationern illius vocis creatura de creatum. Prima est, C 'Mx quo
qua significant id quod productum est ex nihil O ; nam creare . est ex nihilo producere; de in hac fgnificatione non potest ullo modo CKristus dici creatura, quia non producitur ex nihilo sui, elim lilppositum Verbi non sit ex ni- 'hilo productum. Secunda significatio est,qua illae voces significant omne id,quod fit per aliquam veram effectionem , & comprehendit totum id, quod non est ens increatium , de in hoc sensu tribui possunt Christo, quia verὸ producitur in tempore. Sed addit, non esse usurpmdam eam loquutionem absque cxnlicatione propter ambiguitatem, & periculum
Haec doctrina dissicilis est, prim3 , quia, ut 98-
bene obseruat Uasque Z vHsupra , mran. i. cm Im ς' ra. .eream apud Patres in iis locis opponitur creatori; creator autem non est . qui producit aliquid in tempore , sed qui producit ex nihilor neque aliquis dicet, ignem, quando
producit alium ignem, eum creare, aut ignem productum creari ab alio igne , neque ullam causam secundam appellabimus creatricem; ergo quando Christus appellatur . vel creatura, non significatur solum productio noua in tempore, sed productio ex nihilo, qua te nus eius anima tune suit tasta ex nihilo, materia vero in prima rerum creatione. Secundo urget adhuc ratio supra ficta qu a natura humana Christi dicitur verὸ creata etiam in prima significatione .lioe est producta ex nihilo ; sed omnia praedicata naturae tri, buuntur supposito in concreto ; ergo in eadem significatione dici pciterit homo crcatus, sicut dicitur crucifixus,passus,&c. Dic ess
359쪽
Dices, eo ipso variari debere significationem
nam cum dicis naturam creatam, significas lo-lum , illam sibille produeham ex nihilo sui , quod
est velum;quando vero dicis,Christum creatum,
signi hcas Christum suille productu in ex nihilo sui,quod est salsum, quia aliquid Christi praecei
Sed contra, quia illa propositio, Christus es
crearim, ni ori debri habere cum senium, sed alium, quem nos supponimus, sciliceo, hac piso terminat natis. am pro iuciam ex nihiloJui,qui sensus verus est. Quod autem hie debeat esse senius illius propositioius. probatur a timili ex aliis omnibus; cum cnim dicis, Ch jus est proauitas in tempore, ito eis sensus, luppositum illud fuisse productum in tempore,hoc enim est et saltum; ted illud luppositum terminare naturam productam in tempore, quod est verum. Item,cum dicis, itas est morturis, non est sensus suppositum suisse destiu- , sed suppositum temni naile naturam , quae fuit per incutem destructa . & corrupta, S: se de aliis propolitionibus; ergo haec etiam propositio, Us ere stus habet limitem senium: Vis sup
positum terminat retruriam creat. ι , productam ex
nihilo sit. Urgebis, ergo posset etiam diei, an nihil ata humanitate , Cairitium sitisse vivii hilarum ei consequens videtur absurduin, quia videtur sonare Christum deductum si is e ad nihilum; quod repugnat, cum semper manere debeat aliquid Christi, nempe suppolitam diuinum , & natura
Respondeo prim5, sicut de facto dieitur,Christus mortuus,destructus,ac per cosequens petiisse, per quod non significamus destructionem, aut interitum suppositi; sic posset in salio sensu dici, hic homo Christus annihilutus est, non significando an nihil ationem suppositi, sed naturae humanae;
esset tamen caute loquendum, & abstinendulii ab illa loquutione, propter mi Orem ambiguit tem, & maius periculum erroris. Dices, non sufficit destructio, vel annihilatio unius partis ad hoc, ut totum dicatur an nihil tum ἱ verbi gratia,annihil ata anima Petti,non dicetur Petrus anni hilatus; ergo nec tussiceret an- nihil alio humanitatis, quae est pars Cluisti, ut Christus diceretur an nihil atus. Respondeo negando consequentiam , quia eiusmodi denominationes sumuntur ab anni lii latione, vel destructione totius naturae integrae; sila enim abscisse, vel emomio pede, non dicetur destructus,vel emortuus homo: similiter neque anni hi lata anima ,dicetur an nihilatus homo, quia non est anni hilata natura integra hominis; iecus esset anni hilata tota humanitate , quamuis,ut dixi, illa loquutio in Christo non est vis panda propter periculum. Secundo responderi posset ad obiectionem negando sequelam. nam n illa propositio, Chinest annihilatus, significati desitionem totalem
Christi, illa propositio erit falla, sleutS: illa alta esset falsa, Christis, is it esse, destructa humanitate , ut videbimus sic ne squemi, eo quδd signifieat nullum prorsus esse remanere. Ex hoc autein non debet argui ad alias propositiones,quce illum sensum non faciunt. Contra hane sententiam afferuntur aliae r tiones leuiores. Prima est, quia omnis creatu-ULIMG,de Lugo de Incam π.
ra aliquando non suit,seu aliquando incepit este; eout a hane Christus autem non Incepit cile si .i plicitur, ne--σque aliquando non sitit, quia Iemper fuit; ergo set Chrisius non est, in rigore loquendo, simpli
Rei pondeo, ad rationem creaturae sufficeresqubd aliquando non fuerit, vel quod inceperit cile secundum illam naturam, secundum quam dicitur creatura, licet quoad alia nunquam Inceperit , sed semper sucrit. Secunda ratio est, quia sequeretur Verbum Io 3.
Respondeo, in rigore loquendo, illam propositionem habere etiam polle veram sensum, ut docci VarqueZ numeri r i. & fatetur Suarez diei. Vnquetiari. 8. de traditur a Patribus supra adductis, liche propter periculu Arianismi non debeat usurpari. Tertia,quia creatura est,quae secundum totum Io . suum esse pendet a Deo, Christus autem non pendet secundum totum suum esse. Respondeo, satis esse, qfibd dependeat secundum totum esse illius naturae; nam Christume sic creaturam,est, habere naturam quandam dependentem secundum totum ilium clse a Deo. Quatt5 adducuntur aliqua testimonia Patrum, I QBasil. lib. 2 contra Eunomium. Ambrosius I.deside Basil. c. p. lib. s. cap. 7. Cyrillus lib. t o. Tv- Ambros. Disie . . Chrysostom. vim. 3.ud Hebri Ioannes Maxentius in a. dialogo c. I 8. qui habetur quinto io Maxe, tomo Biblioth. sacrae. tius.
Respondeo, eos loqui in alio sensu diuelso contra haereticos, ut fatetur ipse Lorca etsi sp, a; nam Basilius, Ambrosius, Chryiostonitis & Cyi illus loquunt ut de Christo ut Deo, contra A
Ilum Maxentias vero non negat,esse creaturam
per communicationem idiomatum , sed negat contra Nestorium, esse puram creaturam, dc purum hominem, qui non sit unus de Trinitate. nam stati iri addit, quod Christus tanquam unus de Trinitate e. eas oesuscitatsi rens cundum ein nem cum I 'atre cr Spiritu rancis. ubi iam satelut ipsum et se creaturam totius Trinitatis. Hinc iam insertur, quid dieendum si de pro- nu D. positione illa reduplicatiua , Christus in quamum homo, es creatura , de qua licet Scotus etiam dist. Scotus. D. quaest.2. de Gabricii Meptast et ni arrἰc. F. ne- Gisti eLsent, esse veram; communis tamen sententia aLhrmat eum S.Thoma artii. Io.& admittit, posse S. TLon absque ineonuenienti usurpari, cum particulae illa in quamuin tollat onme perieulum. An vero
illa particula sumatur resipsticatiue, an verb spe ei fleatiue , & alia minutiora videri possunt apud Vasqueae di ut. 66. cst enim res parui momenti. V qu .
incepit esse. HAEc etiam est quaestio de modo loquendi,in i o 6.
qua omnes negant, posse dici, I o M ut Netana ominfitias Dei ineepit esse , ut notat Suarcet in praesenti arr. 9. Sc UMqueZdi .si .eq.; .unde sal Petrus Lorea dissis os .num. I. dixit, Scotum in I.ῶν. I. Lotea. 3.indifferenter admisisse illas propositiones, Christus incepit esse. or Verbum .recepit ess hoc enim est aperte contra Scotum, qui postquam concessit primam in illo loco, negat expresse secun-U v dam
360쪽
366 De mysterio Incarnationis.
dam his verbis. Hoc modo inquit ) etiam posu
entincta, e 1nceptionem fi liciter illius stibis iii, ita quod non habeat tau , filius Dei incepit esse, sint christus,vel iste homo inevit esse. Vbi aperte Scotas diuerso modo loquitur de illis duabus propositionibus. Tota ergo controuersia est de illa propositione, quando ex parte subiecti non ponitur aliquid mure diuinum , sed etiam humanum , Ut Christus , his homo ,Δc similia. Multi concedunt in rigore illas propositiones , ut Scotus styra, Lichetus, Alexandri n. Alensis, quos asteri, α sequitur VaetqueZ supra num. 1.σ-Alii dicunt, esse distinguendas, ut Durandus,llonauet tura, Ballotis cum Magistro a d eundum Vag-quium n mer. I. Alii communiter illas suoplici tes negant, nisi apponatur reduplicatio, verbigraria, Christus incepit ese quMensu homo est. Ita 5. Thomas in praessenti anis. 9. & alij onmes, quos reserunt Suarea , dc VMqueZ locis citatis. tiam etiam sententiam sequitur ipse Suaret ibi, & ego eo libentius eam ampice or, quo magis communis est, cum in modo loquendi communem hominum seni uiri debeamu, potis lanum
I)robari solet primδ ex illo Pauli ad Hebc. i s. Iesus Christus h/ri, ct hodie , i se in facula. Si enim Christus sest antea;ergo non incepit postea
Sed haec verba Attalse habent alium sensum. nam iuxta veriorem interprctationem illud h ri non refertur ad aeternitatem; ut notarunt
Cornelius. Iustinianiis cum aliis in eum locum quali dicat Paulus. Habete fiduciam, Mnolite abiicere animum, quia Chri lius ipse , qui heri assistebat Apollolis, idem , inquam, ii
die assistit,& in saecula assistet Omnabus. Iuxta quam interpretationem non est sermo de duratione, qua Verbum extitit ab aeterno absque
principio. Secund5,3z a priori probari potest ex communi modo concipiendi hominum ; nam illo modo loquendi non tolent in rigore vii , nisi quando subie luna ita incepit este , ut antea non habuerit elle: Christus autem licut in temporc incepe fit et se homo, habuit tamen antea, & abae reno aliquod este, nempe diuinum, iuxta ilia lud Ioann. 8. Ani quam Ab abam se et, ego η er So in rigore non potest dici , quod incepit este. Maior probatur , quia licet Petrus incipiat de nouo elle Episcopus & ideo possin iis dicere, hoc, vel illo anno incepit Petius elle Episcopus ; non tamen dicimus, hoc avno incepit Petrus elic, quia per hoc signis canniis, Petrum antea non habuisse elle ; ergo licet Verbum in tempore inceperit esse homo , non potest dici,
quδd Verbum incepit este simpliciter propter
Dices, licet Petrus quando incipit esse albus, non dieatur simpliciter produci, nec incipere, di, citur inriten , aiunc producitur albus , minc incipit albus; ergo similiter, licet non possimus di- quidem in ratione cocreti antea non habuit elle. Respondeo, in rigore loquendo diuersam es le Prae, fari propositioneni illam , Christus, seu lac homo in- cevit, ab illa alia, Christus , sea hic homo incepti esse , haec enim secunda vidztur negare omne aliud cile antea in subiecto; quod tamen prima propositici non videtur negare : colligitur aurem haec diuulsitas ex modo etiam communi lo. quendi ; nam quando Petrus fit gubernator, di- cirrius , hicgubernaro Arcepit tali anno , per quod totum significamus ingrcitum in ossicium; non vero dicimus, hic gubernator incepit esse,sa exist re tuli ; per hoc enim significamus Oxistet tiam nouam non tollim ossicij, l)d ipsius I'
tri. Similiter ergo dicimus, non ta men dicimus in rigore , Penius albas nunc incrupit existere ; quis enim dicat, prando ego conce- stussim, tunc etiam parer meus incessit esse; crgo
ad illum modum loquendi non tunicit luceptio
coii credi.nam re vera in ratione patris tunc etiam
incipit pater, quando concipitur filius. Quamuis ergo admittamus illas loquutiones , Christus incipit, hic hino inrepis, non debemus admittere illas, Christus , seu hie homo incepit esse. L quendo autem de Vcrbo , aut filio Dei, nee etiam debemus admittere illas . Vtilum inc it, Fus Dei incepit, sicut licet adnvitamus hanc,GHi uor incepit hoc Mino ; nori tamen admittimus hanc, Perras inceris , quia illud Verbum incepit,simpliciter prolatum iuxta communem sensiim videtur sacere sensum formalciri cum subiecto, ita ut, Gubem iter iis epit, significet incepisse formaliter ut gubernatorem. Si autem di-Catur, Petrus incepit, vidui ut significare, quM inceperit ut talis nomo est. Quando ver5 dicitur, G Ernator incepit esse , sicit senium magis uniue salem , de significat inceptionem totius elle. Sic etiam dicendo, verbtim incepit, significamus, i mccpisse formaliter quatenus Verbum eth ; item dicendo, inceris, ligniscamus, ipsum m- cepit Ie ut hominem; at veto dicendo, ιsse, significamus, ipsum antea non lia iis. se ullum cile simpliciter. Quae omnia non possunt aliter , nisi ex communi modo loquendi eomprobari. Arguitur primo ex Sesto ad probandam, il- I in . lam propositionem elle veram in rigore, Lehaia obieciis p . mo incepit ese, quia licet Christus non incep 'rit quoad totum tuum elle, incepit tamen quo adcile humanum , qtiod quia est elle subl tiale, est esIe simpliciter. de non seeundum quid; ergo potest dici, Christum incipere elle simpliciter, quia incipere cise simpliciter Ictrioliam ilicis i e habere aliquod est e simpliciter.
Rei pondeo, per illas voces, intexit ese , ncin oluitur.
solum significari , qu bd incepcrit habere elle, quddsit esse simpliciter, sed etiam qu bd simplicitet inceptrit, ita ut tisimplfrito, non solum ca-cere, x erium BDe homo
dat supra et e , sed etiam supra inceteris; non dicitur aurem simplieiter incipere eise id , quod iam antea simplieiter rear Qirare licci accipiat de novo aliquod esse,quod sit este simplicitet;incepti , tamen non est inceptio simpliciter, sed secum dum suid. Nec reseri, qudd illuη esse nouum sis elle substantiale. hine citim sollim si, quddinrepit, Poterit dici, Christus incepit, illud sit cile simpliciter . nciri tan en quδd in- ι; nec has enim propositiones so- ceptio si simplici tui. Posset settas te hoc d diri