장음표시 사용
371쪽
absque det timento charitatis sibi inuicem dil- erat disconueniens naturae : ad contraiiciatu in scutientes aduersamur, uterque merctvr pci vo- a Acm Volmata iam Icquimur,quod utraque ver-lam atena illam, A viri usque voluntatis contra- ictur citcaidem Obicctum materiale,& tot male. itiis auctor est idem Dcus. 51c cr 'ci pollet clla' au- quoci videtur etiam iudicare S. Thonias in prae- s.Thora. catar voluntatum coiitrariarum in duplici natura icnci quaest. 1 8..tra. 6.rn coit .
ciuidem stippositi. nam duae nati itae in ordinu ad Haec tamen doctrina si intelligatur in uniue R.θι itur. aetus voluntatis liabent se coactia inolo, sicut sum , S abique lituitatione, prout aliqui etiam duo lupposita diaersa. Nec ctiam repugnat ex eo inἰzlligunt, salla cli , nam voluntas peccatoris quod Deus sit auctor voluntatis contrariae vo- Cli maxime contraria voluntati Dei, re tamen luntati suae; quia cum illa voluiit asellet bona,& non vel fatur utraque circa idem obiectum sot- memoria in illo casu, ut supponimus, rarum re- nrale, sed sollini circa idem obiectum materia- fert quod ut materialiter contraria voluntati di- le. nam Deo displicet intum petantia hominis,uinae. Sie enim Abialiam volcbat de facto occi- quia uti contra rationcm homo vero illam vult, .clere filium situm , quem Deus ablolute nolebat non quia cst contra rationem , sed quia est de- occidi, Sc tamen voluntas Abra,ae erat hone- lectabilis ; crgo ad contrarietatem voluntatum sta, de meritoria , eiusque auctor specialis erat non requi litui,quod utraque vertetur circa idem Deas : similiter ergo poterat cisse Deus auctor obiectum formale. Ratio autetit aptiori sumi specialis e contra voluntatis honustae , qtra Chri- cur ex dii his, quia illae lunt voluntates contrastus nollet moti, cum tamen Deus ipse vellet Liae , quae se se inuicem cxpellunt ; ccrtum au-
eam mori. tem est, quos non potest item homo timui vel-II. Melius impugnari potest ille modus explican- le, de nosse idem obiectum n latcriale , etiam di ex eo quda licet Deus vellet humanitatem propter diuersa formalia , ncque cnim pinesh Chii iti nolle moti, adhue re vera illa voluntas simul velle restituere, ut obediat Doci, δ ellecitet contraria voluntati Dei de morte Clitii l. retinere surtum propter lucrum; ergo ad opponam velle mortem,& nolle eandem mortem,op- sitionem, S contrarietatem illaram voluntatum ponuntur contrarie,ut constat;ideo n1mque non DO requiritur idem motivum formale uti iusque.
potiunt ei te ii duo actus limul in eadem volunta- Ad summum Q go liabebit locum illa regula in te: iam ergo haSeret Christus simul in duplici volantatibus medicacibus, quae ut sint inuicem
natura duas voluntates colatraria, . Excusaretur contrariae, Hon sufficit versari circa idem obie-
quidem a peccato nolitio mortis, ex co qudd c um matctiale. nam potest homo habere com- Deus vellet etiam illam nolitionum per hoc ta- placentiam, de displicemiair fimplicem simulmen non vitatur contrarictas inter illas duaς v. - de eadem morte Pati is, propter diuersa motiua; luntates, quia haec attenditur solum pene, Obie. quare ut illae sint contrariae , tu incompollibiles, ctum volitum, & nolitum, quod quidem est et oportet quod versentur circa idem obiectum idem, nempe eadem mors Cliristi. materiale, & formale: at ver b, loquendo de v rL. Alii tet tib dicunt no suille contrarietatem in- luntate absoluta, cificaci, non requiritur vlter voluntates, quia fuga mortis in Clutilo non to modo idem motivium, sed se scit ii versen- m. erat libera,sed necessaria; Iscit aut ε.si ponamus tur circa idem obiectum materiale, ad tu e vivoluntatem humanam liberam Christi semper eiusmodi voluntato dicantur contrariae. Nec insuisse conformem eum voluntate diuitia. re diitcntit lanc us Thomasi ni loqimur enima.Gτιον. Hoc etiam facile reiicitas. Dii inli,quia,ut be- clarc de Voluntate inciti cael , ut constat ex ipso obseruat Vanquet, trulla fuit volutas in Chri- conicaetu.
sto absque deliberatione prxcedente ; liquidem Communis ergo explicatio est, quod in Chri- Iq. ratio & aduertentia non impedita praeueniebat sto illi duo asscctus non suerunt contraiij, quia
omnem affectum voluntatis; non ergo oriebatur alter erat ab1olutus S efficax , nempe volitio necessario illi fuga mortis. Secundo, ei lo ellet mortis; altur velli , nempe fuga mortis, erat a Dactiis necessarius per hoc tamen no tollitur coi1- scalis i implex , S inesticax. Hanc autem ine DCam ria trarietas voluntatum. nam contraria sunt, quae sicaciam ex Plicant multi per hoc , quda non litia se mutuo expellum; volitio autem, & nolitio voluntas ab Ioluta, sed conditio nata, qtix decla- simul eiusdem mortis non mimis repugnant, rari iolet per verbum r. hor. Aliis dit plicet hic quando sunt actus necessaris, quam ii sint liberi, modus explicandi; dicunt enim, millum dari in quia sieut in intellectu non possimi essie smul . voluntate nostia actum c ditionatum, sed Om- assensus,&diisensus ei rea idem obiectum, licet nes esse ab lolutos, vel dari solum iudieium in uterque sit actus necessarius; se iace in volunta- intellectu iudicante, quid vellet voluntas nostrate possunt esse simul volitio de nolitio ciusdem .polita illa conditione. Ita UatqueZ in praesenti Taquea. obiecti ,licet utraque esset nec citaria;repugnantia distulat. 7 qua- cnim non oritur ex libertate, sed ex ouiecto, ad re actus inefficaces voluntatis dicit else actu et quoa tion poteit voluntas simul accedere, Se ab quosdam absolutos,qui dicuntur virtualiter col. eodem recedete. Si ergo in Christo concedatur ditionati, cli quod virtuto continent alios achus volitio,& nolitio mortis simul,iam eonceduntur absolutos, qui si talis, vel talis conditio pone-
voluntates contrariae, etiamsi altera sit necella. retur, inferrentur ex his actibus in eis cacibus, 1ia, de altera libera. verbi gratia, votantas vitae, fuga mortis erat
1 3. Alii quarti, dicunt,illas non sitiise voluntate aeius assolutus in Cliristo , in 'eax quidem,
vi- contrarias, quia non erant volitio , de nolitio sed talis, ut prodirct in actum efficacem sugien- in itis, set, ei dens ratione formali, sed sub diuer- di mortem si praeceptum Dei non esset , nee sis; per unam enim volebat mortem, quatenus mors illa necui satia citet ad redemptionem n et u necetiaria ad salutem hominum; per alte- stram. Sic qui patitur abscissionein membri adram verb sugiebat eandem morient, quatenus tuendam vitam, habet actualem displicetitiam
372쪽
3 8 De mysterio Incarnationis.
absolutam de abscissione membri, quae est implicite , Fc virtualiter coirditioristis, quatenus si abicissio non ei ut nec citaria ad tuendam vitam, prodiret in actuin abiollitum , quo efficaciter absentio impediretur. Christus crgo habuit v luntatem inem cacem sugdiendi mortem, quam explicuit illis verbis: Pate1 misi, est Grycata me calix die. Habuit etiam voluntatem aliam monendi cssicacem, quam explicuit verbis se
Ego in primis ex:stimo eum communi sen- tentia. dari in voluntate actus clicitos tendentes in obiectum suum sub conditione; non quidem ita ut ips actus habeam suum esse sub conditione, flabe enim repugnat in triis teritiinis, sed ut amplectantur obiectum non ablolute, ted sub conditione aliqua ; quod quidem latius probare pertinet ad i. 1. Z colligi videtur ex actibus intellectus, per quos certum est, quod aliquando assentimur obiecto non absolute, ted sub conditione,U.g. 7 Pitos curri: eureriri ergo licet actus voluntatis sit actus elicitus, poterit tamen serri
in bonum non ablolute,led iis conditione, siae qua non est bonum ; sicut illud aliud obiectum non est verum absolute, sed siub conditione. In quo disterimi intellcctus, Je voluntas a sensibus externis, qui non pollum serri in tua obiecta sub conditione, sicut nec pollunt serii in illa abstractive aed solum intuitine : at vero intellectus, de voluntas, sicut ferri pollunt in obiectum absens,& abstractive;se postum ferri sub coditione, pertendentia quidem actualem; & absolutam in tuo este ; conditionalem tamen obiective, lioc est, ex nunc amplectendo illud obiectum pro eo casu, quo posita sit talis conditio; in quo non videtur posse est e controuersia de re, sed de solo nomine.
Sed quidquid iit de lioe,explicari potest etiam
illa voluntas inessicax per conditionalem implicitam , hoc est, talem modum volendi in perse- et uin, S: linii talum,ut non sit omnino absolutus,& uniuersalis, sed cu limitatione intrinseca. Certum enim videtur, quod intra ipsam genus voluntatis absolutae dari possit aliqua perfectior, deessicacior, quam alia, vi constat in actu perfecto dilectionis Dei sit per omnia, quo ita eis caciter voluntas sertur in Deum, ut explicite, vel implicite comprchendat omnes casus, de conditiones possibiles,quibus postis,vel ablatis adhuc ariet-tur erga Deum; econtra vero amor Dei, vel cre turae non super omnia, sed i in persectus,licci non si explicite conditionatus, non est tamen ita enficax , quia propter debilitatem intrinsecam, de impersectum modum tendendi eo ipso ostendit, quia adueniente noua dissicultate, aut alio ob tecto meliori, facile discedet ab hoc, quod nunc amat. Sic se habet, qui pestans, equum posse haberi iliginta aureis, vult illum emere, de hab re , non enim habet omnino essicacem amorem
equi, sed in se inuin, & limitatum, hoc est, hibendi illum per tale medium, seu quantum haberi potest per tale medium : unde si postea videat, non posse haberi, nisi centum aureis, non mouetiir eficaciter ab illo affecta priori adponendiim tale medium difficillux; & ideo ille prior affectus dici potest conditionatus implici- rei sieu vimi aliter, Qiata aequivalet huic, voti -- tire e reum , si haberi y triginta aureis. Hoc supposto,utroque modo explicari potest affectus Ciuisti, quo fugiebat morioin; ilicet ita
ut citet affectus conditionatus explicite, quo di ceret : Volo fugere, de vitare mortcm , si Deus cum indisserentia et oratus annuere voluerit. Vel potest explicati per affectum absolutum, sed in caccm , & virtuallici, lcia implicite condit natum,hoc inodo: Volo sugere S vitare mortemper hoc medium orationis indifferentis, de cum ivboidinatione ad diuina voluntatem factae, seu quantum per hoc medium, L non per alia esseaciota fieri poterit. Neuter autem horum adfui imcontrarius erat voluntati Dci det molete Christi. nam voluntas absoluta, de liolitio sormaliter,uel virtualiter conditionata ciuidem obiecti , non aduertamur sibi inuiccara, ut constat. Contra hoc tame est dii scultas ex verbis Agathonis Papae,qui in epistola sua relata in VI. Synodo illa Christi voluntate vitandi mortem aiguit in Christo voluntatem humanam distinctam a voluntate diuina. quo cod in argu mento utitur eadem VI. Synodus G.videtur autem infirmum hoc argumentum, si illi Clitisti voluntas erat sol hiri conditio nata, vel inessicax, quia voluntate inem caci, seu conditionata etiam ipsi Deo displicebat Christi mors ergo ex voluntate conii: tionata,vel incis caci non arguitur susificienter illa elle voluntas humana, & non diuina, ac per consequens satendum est, illam fuisse voluntatem absolutam, δί effcacem.
Respondeo facile, dogma illiid non colligi ab
Agathone , vel a Synodo praecise cx affectu dis plicentiae erga moriona, sed primo ex modo,quo Christius illa verba protulit, scilicet cum tristitia,& timore,quorum aflectuum non est capax diu:-na voluntas. Secundia ex eo quM orauerit, Prier,' ἶbiis est, transat . me, dec. nam per Volunta tem diuinam orare non poterat. Tertib denique cx verbis illis, iamen non mea,sed tua vola ra fat; in quibus manifeste condistinguit voluntatem suam a voluntate Dei, si ut & in aliis multis locis,quae ad hoc ipsum probandum in eadem Synodo ponderantur.
Dices, si voluntas Christi de fugienda monecrat talum conditioiiata, scia inciscax,de non orponebatur diuinae;cur ergo adiunxit, non mea, sed tua voluntas revera utraque impleta est.
qui enim vult soliun sub coditione aliquid, quod
deficiente conditione non ponitur,non potuit dicere, 'quod eius voluntas non fuerit implet. i. Respondeo, licet, stricte loquendo, ita sit, nec dicatur resisti voluntati alicuius , nisi resistatur voluntati ab Litae, in quo ten dicitur in Scriptu .a, volumini Dei nemini fuse Vter . Geines.s o. Num Dei posumus resistere et untat. Esther o tA u res t tuae rsere et olantini, quae de voluntate diuina ab toluta, de est caci intelligi intur: caeterum aliquando dici et i 1 soletiqudd res stimu voluntati alicuius, licet no sit absoluta, cessicax,
sed illa, quae solet a Theologis appellari solisti signi , de in hoe sensu dicitur quod resistit hcim civoluntati Dei, Ach. . Vos sin per Sporii uisian is r Vmb.Rom. a r sistiti petestini, Dei onlisatiani refigit. Iob. 9.Ωi is resistit ei, toce Iuoreis. In qiro sensu dieitur etiam homo implere, vςl impedire voluntate Dei,& ideo rctimus in oratione Dominica, fiat volam, tua, quod de voluntate essicaei Dei
373쪽
Dei inutiliter ictur,cum et ibi obicctum Omnino iacccsiaritim, atque at leo intelligi debet clevoluntate ligni, icu inusticaci, clua: ali luanaci non fit. In codem ergo sensu potuit Chri ilus di
tur de voluntate illa inesticaci fugiendi mortem.
2I. Hi ne insertur primo, Voluntate luima iram nutu 'ri . Christi fuisse semper conformem voluntati diuinae. Nam licet habuerit adiectus inesticaees circa obiecta, quae Deus ablolute nolebat;eiulinodi tamen aqcchus non auferunt consortilitatem absolutam , licui nec asserunt contrarietatem propriain,cum non opponantur sun pliciter voluntas absoluta unius obiecti, voluntas ineficax oppositi. An vero haec consormitas ira fuerit necessaria in Christo, ut nec de potentia absoluta po
tuiste dedite, si anima Christi non haberet scientiani volutatis diuine circa illa obieeta, qua scientia diuinitus carere potuisset ; de secto tamen id non potuisse contingere propter scientiana,quam habebat, cum qua non poterat ullo modo velle
oppositum illius, quod Deus volebat, quia lime citet ilia lic conati ad aliquod impossibile.
22. Contra lioe tamen est,quia, ut supra diximus, ιν prauatum non videtur repugnare, quod pro priori naturae ante scientiam de voluntate, decreto Dei,possit voluntas humana velle aliquod obiectum,
quod pro eo priori non apparet impossibile,licet hoc ipsum pro signo posteriori appareat iam impossibile , nam qui hoc instanti liber est, ct indi
serens ad amorem . & odium eliciendum, pro Prioli naturae videt, uti umque actum elle tibi
possibilem possibilitate antecedenti, scii quantum cst ex vi corum, quae pro eo signo repraesentantur, quae cognitio lusticit, ut pol sit absolute habere ac lim amoris ; licet pro signo potieriori, pro quo iam existit actus liber odis, experiatur actum odij; & per consequpias iudicet, ςsse lin- possibilem actum amoris eo instanti impotentia consequeti, quae cognitio impossibilitatio conse-q ientis si piaecessiiset pro sgno priori, non pollet
licimo velle absolute aistum amoris, quem iam
praesciebat esse impossibilem impotentia consequenti ; ergo cognitio possibilitatis obiecti, quae praerequiritur ad voluntatem absolutam illius, non debet esse iudiciu absolutum de possibilit te omnimoda, sed sussicit, quoa iudicetur possibile, quantum ei ex iis principiis, quae pro eo signo occurrunt intelle, hut Potuisset ergo Christus habete tale iudicium de obiecto aliqtio;& per consequens potuis let velle absolute illud, lichi pro signo posteriori haberet scientiam de decreto diuino contratio. Quod quidem in Angelis habentibus maiorem celeritatem, & facilitatem in tuis operationibus videtur satis verisimile, qudd Αngelus in hoc inlianti desideras, de petens aliquod obiectum a Deo, in eodem instanti pro posteriori naturae audiat diuimina respontum de decreto opposito.& firmo Dei, quod quidem decretum, si prius cognoui illat Angelus, non potuisset velle ablolute desiderare illud obiectum; potuit ta-inen de facto, quia scientia silperuenicias pro signo pol criori non impedivit operationem praecedentem ortam ex scientia solum antecedenti. 23. Dices, si potuit ita est e, cur negabimus de sacto ita sutile in Chi isto voluntates illas absolu-
tas contrarias voluntati diuinae in obiecto materiali ortas, non ex prael cientia diuini decreti, sed ex alia trientia,licet pro posteriori lubsequeret uisetcntia de voluntate contraria Dei.
Rel pondeo, quidquid sit, ali de facto scientia Gettudi , . illa decreti, dc voluntatis diuinae praecellerit in Cttritio pro signo priori, an iii bicquuta suerit ro polleriorinile tamen modus Operandi, de vo- elidi ablolute obiectum non decebat Clitisium. eum prudentia ipsa. & pietas dictet,nillil ita volendum esse ab sollite, antequam conitet de diuina voluntate, sed debita modestia, de pia restrictione, & limitatione, qua docuit Iacobus Apostolus epistola sua canonica c. . illis verbis, Ecce
umic rpii dicitis: Hodis, Mi erusino ibimus in iliam ciuitatem,ctficiemus itu dem annum, P nureabimur, c hQm aciemus: qiιἰ Unoraris, quid erit Menastias, Icc. Pro eo ut dicatis υῖ Dominus voluerit, orsitaverimus,faciemus hoc, mi illud. Quem ira Jum obseruarunt sancti liomines, ut iii te ostendit Paulus 1 . ad Cor. . Veniam autem ad vos cito G
Dominus voluer t. dc c. I 6. Spero euim,me aliquan
tulum temporis manere apud vos , si Domisus per NAfimis, Se alibi passim ; quare multδ magis Oportebat, voluntatem litimanam C Erilli eam modu-stiam obseruare in sub decretis, nec ita absolute S constanter in obiecta proposita serri, sed cum restrictione,& limitatione deblaasi Deo placuerit,
si Deo aliter vo. et isor fuerit. quae volun IS noricrat contraria diuinae, etiamsi Deus oppositum vellet, ut conitat.
Insertur secundδ, quid dicendum sit ad illud 24.
dubium, an voluntaς humana semper suerit im- nulla seruu-
pictar in quo aliqui distinguunt de obiectis vo litis,quae implenda erant per ii quin Christum, cde iis, quae implenda erant per alios: nam circa priora temper fuit impleta voluntas inicax Christi, non vero circa posteriora, aliquando enim latete voluit, L no potuit, , mula. 9. Marc. T. Sed re vera, iuxta distinctionem traditam, omnis V
luntas humatri Clitisti abloluta, S: efficax impi ta suit, nunquam enim eo modo volebat absolu- te,nisi quod facere poterat Quando autem latere voluit, vel quid simile, non volebat omnino absolute, sed quantum per vires naturales,de humana media steri poterat, quibus mediis adhibitis non cogebatur ex vi illius voluntatis ad adhibenda alia media supernaturalia,& miraculosa in o
dine ad illum finem: hoe autem sussicit ad verificandum, qudd Christi is voluit latere,scilicet illo genere voluntatis ab talute,quantinii est in ordine ad media humana. Et in hoc etiam est discrimen voluntatis humanae Christi,& diuinae, quod voluntas diuina, quoties vult aliquid ctiam cum illa limitatione , scilicet quantum per vires suas naturales fieri possit, obtinebit incchia, quia Omnia possibilia sunt se eundum vireς proprias Dei at vero voluntas humana Cliristi illa limitatio nonon semper impleri debuit, aliqua enim erane, quae per vires solas proprias humanitatis obtineri non poterant ; in quo lensu intelligendiis videtur
monio colligit aliquam voluntat ciri Chri iti non sit ille impletam, atque aded illam non potuisse cile diti inam, sed humanam.
Insuitur tertib, neque etiam suille intra natu- 2 s. ram luimanam Christi repugnantiam, seu con- nutio terris. trarietatem actuum,proprie loquendo ; quia assc-ctus
374쪽
38o De mysterio Incarnationis.
ctus inessiera circa vitam, asscctus cssicam circa mortem , non tum oppositi, proprie loquendo. Quomodo autem illi affectus non susticiant ad hoc, ut dicatur Christum habui lic pugnam, aut entationem internam , cxplicuimus late supra Vide quae ibi dichaluiu, ex quibus conficinari potest doctrina huius iectionis.
DISPUTATIO XXVI. De libertate, & impeccabilitate Christi.
SECTro I. Vtrum fuerit, ibi potuerit esse in Christo peccatum 'SECTlo II. Virum nasura humana estpetaeque imprecabilis, si uniretur naturae diuinae media subsistentia creata 'SEC Tio III. Resoluuntur aliquot dubia ex doctrina praeredenti.
actus malus ex obieero 'SECTIO V. Virum potuerit humanitus
Verbi peccare,ita ut dissolueretur umo propter peccatum p
Christi cum eim libertate ' Referunt araliquae sententia. SEc Tio VII. Examinatur sententia, solutio communis de libertate Graisi.
SECTIO VIII. Explicatur probabilior solusio di 'cultatis.
SECTro IX. Resondetur ad argumenta cuiusdam auctoris moderni contra nostram sententiam 'SECTIO X. Drum humanitas Chri si potuerit eluere actum minus perfectum,
SECTIO XI. Soluuntur aliquae ob Demnes contra doctrinam praecerintem. E impeceabilitate Christi disputari solet in quaest. I s. ubi agitur de
desectibus animae a Chrilio allumptis ; caeteriim magna e x parte Pertinet etiam ad quael ionem decimam octauam,& dccimam nonam,ubi agitur delibertate, de merito Christi. Et sane impeccabilitas Christi potissime pendet ex eo, quda concilietur eum libertate lusticienti ad meritum; quaru aegre potest vitaque dissicultas disputatione seiungi. Oportebit ergo eam omnino in praesenti comprehendere , reseruant quae propria sunt meriti, ad disputa 27. de merito Christi.
SECTIO I. Virum fuerit, vel potuerit esse peccatum
Non loquiiiiiit de Christo ut Deo ; ut scenim sicut est essentialit et sanctus,est etiam essentialiter incapax piceati ; sed loquimur de
Ch cisto ut homine,de quo etiam est fidei dogma, non hibuille peccatum mortale , vcl Veniale: quod in priinis constat ex Scriptura passini: adl lebi. T. Opora J.u, G nobis eget Pontifex se edis,
se cens, rupoliatiis , si gregiar II a se C. Drisus, c. 9. Sentitysim obtul t immaculatu Dee. Ioail. s. Luis ex vobis arguet me de peccaro a. ad C . S. Eum,qui non nouerat peccinum. 1 .Par. 2. 2 sipet fat- tum non fecit, uec inuentus es dolus in ore eius. item
ex Concilio Epliciti O can. io. Concit. Latior sub Martino I. can. s. aliis passim ex Pa tribus, quorum loca, verba vide apud Suaiezi u i. Iecf. a. & alios recentiores in piar-le tui, qui tacile toluunt argumenta aliquoi umhaei et icorum , qui de Cluilio impie blasphem,
iliat, quod peccaucrit. Certum etiam eii , non potuisse saltem ex natura rei peccare , quod etiam ex Patribus manifeste colligit ut dic ratione clare constat, tuniqui a Christuς connaturaliter ratione unionis exi gebat vilionem beatam, cum quacX natura rei non potest liare peccatum; tum etiam., quia humanitas Christi , ratione unionis erat nec citiis
rio sancta, siue per gratiam habitualem , si ac perpet tialitate in Ucibi, de diuinitatem unitam, sine per vitantque: sanctitas autem, quaeciamque illa sit, repugnat saltem ex natura rci cum peccato , ut de se c stat, de sanctitas excellentior . Sesumma, qualis erit sanctitas substantialis Christi, debet repugnare omni peccato etiam veniali sal-
Dissicultas primum est,an de potentia 1b limia potucrit peccare. Et quidem haec quaestio tu test procedere, vel de Christo in concreto, an lci licet humanitas in lenia compotito unionis Itypostaticae potuerit de potentia abloluta peccate vel Je humanitate in abstracto,an scilicet in lensu diuiso ab unione potuerit peccare perdendo unionem Nunc loquimur in primo seniu,in quo assirmarunt Seotus, Durandus, Marsilius, & abriel, relati apud Vaaquca in praesenti di l . 61. . a. Aliqui tamen dicunt, potui ite id fieri, si allum retur natura humana sne visione, vcl gratia habituali ; caeterum non plane uterunt potuille aiIumi sine iis donis. Fundamentum praecipuum est, quia humanitas per assumptionem non perdidit potentiam natiuam ad operandum circa obiectani prohibitum mec etiam rvpugnat, quda suppositi in diuinum denominative per communicationem idiomatum dicatur peccare, ficut dicitur mori. N alia huiusmodi
Contraria sententia communis, Vera, ccria est, adeo, ut psimam SuarcE cum aliis dicam i
merariam : Uaaquca alii dignam aliqua consura ex ca enim inferiur, D cuin ipsum potu ille peccare ii per conicquens Deum poste elle pelΓ-mum , clic damnatum, csse drteriorem diabolo.& alia huiuimodi, quae qui concederct , non tam rationibus inquit Caprcolus' cluam flammis esset coercendus. Pro hac sontentia sunt in prinus loca sanctorum Patrum, quae congerit VarqueZ ibi supra c. p. b. quibus adde Augusti . .
375쪽
D Di m vreiperet o loret π. Eodem modo loquuntur
alij I ures, qui liciat non dicant expressit, tu C lc- pugilare .le ph tetia abii trita latis tam cia indicam,
pol tiliale elle. Christum peccare , licui ium cile
re eam in peccabilitate Dei ; ite enim ait in epistola contra Paulum Samotatumini : Nisi fuset
que iace nullam ablurdum sequitiar ex peccato luisti, quod non sequatur, etiamsi peccaret de Potentia a uoluta. Tota ergo dissicultas est in reddend/ ratione a priori huius repugnantiae , in quo
valde diuiduntur Theologi Schol alliei. s. In primis aliqui dicunt, ideo repugnare pec .
.snuia catum in Cliri ibo de potentia ab uita, quia re-
Pri . pugnat ex natura rei, ca craim, quae ex tam ura reis LPugna iit, Hon post urit poni de potetitia ab loluta. niti Deus specialiter concurrat ad ca poncnda: Deus autem non poteit esse trecialis auctor . de
causa ponendi peccati, ut de te patit i eis a uo potest peccatum poni in Christo pei potcntiam absolutam Dei; imo eo ipso videtur implicare
contradictionem titulus quaestionis, an de potcntia absoluta Dei possit poni peccatum hoc enim
est reducere ex liticari iam peccati in virtut M. otentia ira Dei. aeter sim naec ratio nimium prinat tolleret enim de mcdro quam plures alias quaestiolio commvncs .an cilicet gratia, S rcccatum possiat coex littere de potenti abloluta 'an possit vitio beata est e cum peccato & alias eiulinodi,iri quibus sensus communis, planuς ell, an Deus possit specialit cr conteritare gratiam, vel vilionem , etiam exhilcnte i cccato; an vino peccati vis tanta sit, ut omnino elleturaliter destruat gratiam. Eodcm modo de unione hypo itatica quaeritur, an possit diuinitus coiciuaticliam in praelemia reci .uti Non ergo requiritur potentior Dei concurius ad peccatu, ut fiat stantu gratia, sed potentior conciarius Dei in gratiam , ut perseueret aduenientc peccato: sicut licet repugnet cx natura rei corpus palIibile cum beatitudine attiniae ; non tamen intelligi inue, in Chrillo vilionem beatam conseruatain futile pol ciuiori concurlu Dei propter pallii bilitatem coi pol is,sed potius econtra, pals bilitatem corpolis conseruat ina concursu potentioli , si altem quoad modum ) in praetentia visionis beatae, quae CX natura
1 ira pallibilitatem expc terer. Addo praeterea, licet l)eas exhiberet homini
potentior ira concurium, istem qui 3admodum)vt peccare polici in praesciuia giati.e , non ideo diceretur Deus auctor, vel causa pecca i magis, lira in nunc de faeto,quia sicut de facto Deus o D fert li omini in actu primo cocurtum ad peccan dum tamen non dicitur caula pcccati, quia
nimirum exhibet concursum indigerentein , 8elubcrdinata tua omnino cause secudat quoad excr-Q una, ut tu prouo LX triateria tepere.DiL,ita licet parat ut iti actu primo Deus concutium ad peccatum, etiam in ptae Icntia gratiae, in m cisci Dinas caula peccati: siquiderii tunc etiam colicurreret indisserent et cx se, deicina in arctur a causia L. eunda quoad cxcrciti una Deus vero cx se potiuς tenderet, inclinarcta ad negationcm peccat: ;scut de facto contingit. Potuit ergo peccatum fieri ab homine, concurreri e Dco , per poten tiam absolutam , tamen peccatum non .idcombueritari Deo, siciit nec de facto et tablutur. At 4 ergo dicunt, Cluilium clic impcccabi- γ.lem, quia non potiti caterv visione beata, cum Ratio heu M. qua nec diuinitus p itest ei te peccatum. Scd contra pii m5,quia ha e ratio ad sumnum RasPitu irrobat de reccato actuali non de flabituali,qm,diortasse non pirg:iat citential: ter cu vilione Dei. Deinde nee de actuali coci uincit : imo videtur
commiti cre circulia vitiolum. Inquirimuς enim, cur repugnet Ahriitu peccat ei Dici ς,quia r pugnat ellc suae ustione. D.quirimus .cui ri pugni t ei dc potentia abloluta carci evasum cri γici luia repugnat ci pcccare. Ecce Orculum. dcbos omniat vinde colligere rationem huiu, i Puerianti P.
Alii tereio dicunt, repugnarin s)ce cati: m cIIc 8. venerabile. Clim ergo omnes Christi actione, , Ratio quia sunt actiones Dei, sint v cnerabiles, co iidcircpugnat elle peccaminosas: alioquin venerarciavit peccatum , sicut veneramur mortem , ieiunivira, alias poenas, dolores Christi
Sed contia,quia communis sentcntia admittit, Re ἐιur
potu ille in C in illo de potetia abloluta cisse actum
irrciris, ignorantiam cri.uu PO litiuam, i praua
dis politionis:item plures admittunt,potu ille allii- mi naturam humanam cum habitibuς vitiosis ut poli ea videbimus. Peto cigo, an illi habitus, illa ignora uia, ille intercli et venerabilis, quia ei a aliquid Cluisti uom ii Dcus assumetini naturam equi; peto an hinnivis, vel calcitratio equiesset venerabilis r Sanc paulo minu3 res tigriar,
venerari cir inciri, vel calcitrarionem equi, quam peccatum. Requiritur crgo ad venerationem, ludit ipsa rcs , quam colimus. m n contineat aliquid , rationc cuius minύS deceat illius veneratio. Nam licet Omnia instrumenta passium is Do- ininicae lint venerabilia; non tamen estPt venerabilis manus illa , licet apud DOς exstarct, qua alapam accepit Dominus. Ite in nemo prudens
colerct asinum, cui inlidebat Christus ingrediens
Hierololyniam licet apud nos extiaret cius cada
uel I quia nimiium ros istiae licet ad Chilitia petii neant, habet in te inacccntia aliquam in ordine ad
peculiarem carta venerationem: ic ergo dc acti 3
ne piceaminosa illius humanitatis dici portet. Quar id dicunt alij, ideo repugnare peccaritn , 9
quia Deus non potest peccare:cum autem omnis Ratio et-Chrilli Olγcratio ut opcratio Dci, consequens cisci, peccaturii Dcuna,quini CX terminis repugnat. Ilaec ratio adhuc videtur pctere principium. Diia ιυν. ratemur, Deum , ut Duim non poέIc peccare, sicut nee ctiam potest mori: adhue tametir itaqtii. rinius, licut Deus immortalis per cominu nicMionem idiomati im moritur lecundunt huinanitatum, cui etiam D cum impeccabilis non possit peccarc per communicationem idiomatum secundum trimianitateCI.
376쪽
381 De mysterio Incarnationis.
E sis. Dices, sicut Deus non potest peccare, ita nec concurrere specialiter ad pcccatum: tunc autem suppontu in Verbi concu1rcret specialitei adactionem Peccaini notam.
extis Sed contra,quia in primis subsistentia non insuit effetenter in operationes. Sed demus,qubdinfluat;adhuc non ellet D cus auctor, vel causa peccati, quia sicut concursus genet alis, quem Deus praestat, ut causa prima, non tacit eum causam , vel auctorem peccati, quia indifferens est , prout a Deo, de subordinatus nostrae voluntati quoad exercitium, ut supra dicebamus ; ite etiam concursus subsilientia: tion faceret Uerbum auctorem peccati,quia ille concursus prout a subsistentia elet indifferens, & lub ordinatus laumanitati quoad exercitium. Quod vero non let concursus caulae prirnae,sed causae specialis, Parum refert, dum sit indifferens, & subordina tus causae liberae creatae quoad exei citi uiri. o. Quinta ergo ratio, SI communis huius repugnantiae haec est,quia si Christus peccaret, peccaret Deuς non tollim per communicationem praedicatorum, sieut dicitur mori , icd propric,&immediate secundum natura diuinam. Nam ii c- ut peccaret Deus, s per impossibile mentiretur, non quidem, quia faceret contra legem superi ris, s hanc enim non habet Deus,) led quia sacerct contra regulam, & dictamen honestae rati nis : ita peccaret, si permitteret peccatum humanitatis sibi unitae;haec enim virio obligat Uc bum ad recta gubernationem naturae ait una piae: sicut voluntas immana tenetur cohibere motus inordinatos appetitus sensitivi residentis in eodem homine: de sicut anima tenetur gubernare manum sibi unitam, nec potest citra culpam permittere in manu aliquid inordinatum , quia manus est aliquid huius suppositi: ita Verbum tenctui dirigere motus humanitatis, nec in ea permittere aliquid inordinatum, quia luunanitas est iam aliquid illius personae. Ita videmus in humanis virum teneri ad gubernationem uxoris, patrcm erga filios,dominum erga seruos; quantonrasis Ucrbum ad gubernationem naturae sibi perlonaliter copulatae Hanc rationem reddunt Palud. Capreolus, quos refert, Ze sequit vi Suarcae a. 1 F. Purito a. de indicat
de communiter Thomistae. Contendit Suaream Hs pra , hanc rationem elicere ex verbis sanctorum Patrum, Cypriani, Ambrosis, Damalce
Sed leuera Patres solum dicunt,humanitatem Christi fuisse impecea bilem , quia regebatur, quod verissi, num est. Nam ideo non peccabat, quia semper habebat auxilia Efficacia ad bene
operandum, ut pollea diccinus caeterum non dicunt Patres, hoc tegimen procedere ex obli gatione aliqua, qua Ucibum tencretur vitare culpam humanitatis, & alioquin peccaturum verbum etiam ut Deum.Unius Epiphanis vel bapollent aliquem mouere, dicendis : perne femfestin est , etia/m inferne; quodsi inserne impex usus si, etiam stipem . quasi dicat, si in immanitate Peccaret, etiam peccaret in deitate. Caeterum
Epiphanius.s sera 'emem fictus est, etiam in a perseesus est.
quasi dicat, si Deitas est iiiiiima sanctitas, huma- inlatein reddet impeccabilem ii vero non est Iullime persecta, non erit impeccabilis humanitas qui lenius vctissi inus cst, ut postea videbimus.' Haec ratio communis,licet sit satis plausibilis, Ir. non videtur omnino efficax. Primo ad li ominem ictorqaendo exempla,quibus utitur nam lie tinhumanis Dominus teneatur impedire culpas lcruorum, patensque habeat eandem maiorem obligationem erga filios, iuxta illud Pauli r. ad Timoth. I. Si quM aurem Hora ,2 maxime dome-sicomm curam non habet. idem negauit, est in desi deserior; Deus tamen non tenetur in ossicio, de honestate continere feruos, vel etiam filios suos adoptiuos; sed potest iustas ob causas eorum lapsum,& perditionem permittere; ergo non valci argumentum ex obligatione hominis adponendam sit nilem obligationem in Deo. Secundo retorqueo exemplum voluntatis , Sc I 3. appetitas humani; nam voluntas tenetur cohibere, si commode potest , motus inordinatos adipetitus licet ij respectu appetitus non sint liberi,
nee eulpabiles, sed naturales & necessarii; ergo Verbii etiam deberet omnino cohibere in humanitate alium pia motus inordinatos, licet respectu IIumanitatis non ellent liberi, sed naturales, &inculpabiles: consequens autem est contra ipsbs aduersarios, quorum aliqui plane fatentur, potuit te de potentia absoluta repeliri in humanitate alium pia motus aliquos inordinatos in appetitu,tino in voluntate, si essent sine culpa: ergo non licet arsuere ex obligatione voluntatis erga appetitum similem obligationem Verbi erga hu
Confirmatur,quia voluntas tenetur ita regere appetitum, ut ex eius operatione non sequaturdainnu alterius, etiam sine culpa appetitus: Deus autem non tenctur ita regere naturam xlumpta,
ut ex eius inculpabili operatione non tequatur damnum alterius; si enim Deus assa meret naturam ignis, non deberet cohibere ignem,ne combureret domum; niti di eas cum Cabrera instatCneri sorte Deum iiii eo casu cohibere ignem ne combureret do-nvim pauperti iusti; quod tamen ridiculum est; iergo non ita tenetur Deus erga naturam alliam-ptam, sicut voluntas erga appulitum. Ex quibus rei poderc polluimus ad fundamen- Iq. tum contrarium, deficere quidem in Verbo illam obligationem ex triplici capite. Primb,quia se non quaelibet coniunctio inducit obligationem regiminis, sed illa sola, ratione cuiuς oritur sub- ordinatio,& deoendentia unius ab alio; omnis enim dependentia videtur fundare aliquani superioritatem, ratione cuius superior possit, de debeat dirigere inseriorem. Ileo enim dominusteiretur regere seritos, & pater filios, Ze vir ux rem, quia ex iis titulis Oritur potestas erga subditos , qua possit eos coercere, & dirigere. Ideo
ut iam voluntas tenetur reget te caeteras Potentias,quia taliter cum iis coniungitur, ut cx ipse . coniunctione habeat voluntas potestatem,Sc imperium in caeteras pulcntias Coniunctio autem, quae fit inter duas naturas, per hoc praeci e quis ain uno supposito copulentui nullam potestatem datvni naturae in operationes alturius, noeen tu plus poterit alteram collibere,vel dirigure q:3 : i
377쪽
si in alio supposito; non ergo parit nouam
obligationem regetuli illam naturam lola Cor iunctio personalis Si enim homo uniretur hyp statise cum natura leonis , non magis posset cinhibere leonem, quasta si non clici viritu, cur cIgo tenetreti it pius eum cohibere ratione coiiiuncti
nis 3 I'one, hominem uniri hyim statice cum fluuio:diceres ne, tencri hanc homine ratione viai
nisculare,ne flimius ille inundet domos,fe aquas alia via diuertet plus quam teneretur, si no eIset sibi vilitusὶEgo sane non eoncipio tale oblisatio-nc; ergo nee Uccbu ratione unionis tenetur magis dirigere opcrationes humanas, quia licet habeat suis ientcs vir x ad continendam iacile humanitatem in suo ossicio honesto: haec tamen potestasiro oritur Veibo talioue unionis hypostaticae;ergo nec ratione unionis nascitur ei noua obligatio.
Secundo deficit in Veibo hate obligatio, quia
licui daremus, quibd haberct de nouo ratione unionis aliquam nouam potestatum in actiones
humanas Christi, & licet haec potestas in creatis sundet aliquam obligationem gubernationis: in Deo tamen non fundaret, quia dependentia secui a Domino, de fit 3 a Patre, iandat etiam in
creatis obtigationem gubernxtionis in Domino, de in Patre, bc tamen in Deo nullam sundat talem obligationem, ut supra vidimus i quia nimirum suprenius Dominus, dc Princeps. qualiscit Deus,adeo absolute dominatur. vi possit pro tuo libito licite rei mitte Ie ruinam, . V culpas tuorum iubditorum, & filiorum quas facile poterat vitare, si vellet, licet domini, vel parentes creati hoc non possint;ergo licet ex coniunctione personalioritetur illi aliqua noua potestas in naturam unitam haec tamen non pareret in Deo obligationem aliquam ad gubernatione naturae allum piae.
Tertio denique deficit in Verbo haee obligatio, quia deficit etiam sundamentum , quod haec obligatio habet in voluntate respecta aliatu potentiarum, voluntas enim no tenet ar regere alias potentias, eo quid debeat caetcrarum potentiariam eulpas vitare , caeterae enim potentiae non
sunt capaces culpae, ut suppono; scd quia operationes inordinatae aliaru potcntiarum essent culpabiles ipsi voluntati: ellent autem illi culpabiles , At malae duplieitet. Primo propter periculum eonsentiendi, quod semper debet aliqualiter timeri; ideo voluntas tenetiit vel sub mortali. vel sub veniali cohibete motus in ordinatos appetitus ; nec desunt, qui sentiant, nullam vile talem obligationem, quando nullum prorsus es.set periculum consentiendi , quos refert Salas
I 3. disi .6. num. Io. Et quidem ex hoc capite manifestum est, Uerbum inmteneti ad coercendam humanitatem, cum ex eius
actibus incit Elnatis nullum oriatur periculum Verbo consentiendi. Sed demus, esse aliquam obligationem voluntatis cohibendi eos motus, etiam secluso omni periculor adhuc possunt seeundd esse eulpabiles voluntati, quia deficit in I egula rectae gubernationis, non quidem, quia permittit culpas in Dotentiis inferioribus, ipse enim, ut dixi, non runt eapaces culpae,3 sed quia recta gubernatio dictat lubditos non solum aeulpa coercere, sed etiam eorum actiones ita dirigere , ut subserviant in ordine ad finem principalem totius. na si dominus habeat, v g. leruum mente, .cui ratione amentiae non e si citi pabi- P. Dan. e Lugo de Iuc nμπ.
le o iam continuum,Vel clamores; culpabile tamen Alet, domino habere seruum otiosum, vel vovi: aluum, si facile pollet eius otium, vel ci . mores impedire. Sic etiam voluntas,quae domina 'cst,tcnetur potentias Iubditaes ita resci e,ut eas uiri
operationes deseruiat ad finem principalem hominis, qui est bonum rationis. Haec auton obligatio nullo modo tangit Verbum in ordine ad regendam humanhatem, quia leges,vel regulae rectae gubernationis, quae obligant liominem, non obligant Deu potest enim Dcus, ut dixi) permittere ruinam omnium homi mim, tuam facile pol- set vitare, & hoc solum pro sua voluptate captanda. Cur ergo non possct Verbum permittere lapsum humanitatis asiumptae pro tua ratam V
luptate 3 Alioquin si Deus tenetur his regulis;ergo sicut voluntas tenetur ratione regiminis non Ipermittere motus inordinatos in appetitu, licet
ipsi appetitui non sint culpabiles, ci licui dominus creatas tunetur aliquo modo imeedite otiu, vel clamore; serui amentis, licet ipsi se tuo non sint culpabiles, ut dixi; ita tenebitur Verbum non permittere otium etiam in culpabile in humanitatu allia mpta, vel motus etiam indeliberatos, & inculpabiles eius launianitatis , quod ta- inen in ordine ad potentiam absolutam non concedunt ad acriaris, ut supra dixi. Propter haec potest elle sexta ratio,quam indi- I p.
cale viduntur aliqui iecentiorcs, Verbum in na- missa xω. tura assiimpia non possc peceare, quia Uerbum lccundum tuam propriam entitatem citet odibile. Pio quo suppono, peccatorem,licet dii pliceat ratione solius peccati , δe solum peccatum sit ta-uo sol malis illius odii; totum tamen peccatorem 1ecundum suam substantiam esse obiectum, quod immediate displicet,& ad quoel tarminatur odium Dei ; Deus enim non odit solam an inrani, sed totum hominem , ptout includit in ateriarn, cinam, & subsistentiam;ue ut etiam non diligit in homine iusto solam animam,sed totum hominem ; sicut nos etiam in amico non diligimias si sectu amicitiae solam animam, sed totum homi- iamri, eu odio habemus totum hominciri inimicum. Peccatum ergo reddit odibilem totu honii nem,prout includit etia subsistentiam;elim igitur
perlonalitas Christi nullo modo possit elle Deo odibilis; hine est, nullo modo polle illud suppositu peccare; sicut nullo modo potest esse o sibile. Sed neque haec ratio conuincit, sicile unim di- i g.
eeret aliquis, peccatu reddere odibilcm animam Remouetur.
Peccantu, reddere item odibiles omnes alias partes hominis,quando aliundc alicui ex iis non re- pugilat odium: sicut e contra gratia reddit amabilem totam personam , secundum Omnes partes, quando aliunde alicui parti non repugnatam . Pone enim, Angelum 'niti hypostatice cum natura humana; tunc in primis pollet natura humana offendere Angulum.& per conseques Angelus posset liabere odio hominem, non quidem complete, prout includit etiam sul Positum,quia Angelus non haberet odio suam subsistentiam,sed lotum naturam humanam. Similiter ergo diceret aliquiς,Deum polle trabere odio naturam peccantem, non tamen suppositum diuinum. Deinde in praedicto casu,quo Angelus uniret ut hypostatice humanitati, quis neget, pota se naturam Angelicam bene operari, peccante
liminanitate . tunc crgo Deus diligit Angelum
378쪽
lanc uin, n6 tamen diligit totam illam personam integre icciandum omnes partes, quia humanitas peccatrix, quae est pars eius suppotiti, non eli diugna amore,scit odio. Siccti Ui e coiicia pollet Debs odio habere humanitatem peccantum in Christo, non tamen totum suppori tuin, quia personalitas est ellentialiter φgiui infinito amore. Sicut si tingeres, materiam primam Clii illi informari simul in alio supposito alia anima I ccc attice Petri ; tunc habet et Deus odio animam Petri, non tame materiam Petti, quia haec eadem m.iteria amatur in Christo, de non potest simul amari, & odio haberi: non est ergo neccile, quod reccatum semper reddat odibilem materiam,vel subsistentiam hominis peccatis, sed ad summum quod reddat eos odibiles, quantu est ex peccato, nisi aliunde repugnaret odium ex alio capite. I9. Restat ergo vulca ratio conclusionis desumpta Ratio. ne M. ex sanctificatione , qua lubstantialiter sali, lih- -ηu - eatur Chri iti humanitas;diximus enim lupra dis . iam hi hcaci solitialiter per D citat m, de personalitatem Verbi, & per conseque iis per sanctitatem inlini tam , non quidem inlinite sun-plicitet, quia non sanistificatur cilentialiter, sed tamen infinite iecundum quid , id est, ua genere sanctitatis participatae ; ex quo fit, sanctificari quantum fieri potest in genere sat actitatiς Pa1 ticipatae, clim enim sotina lanctilicans sit sanctittas infinita si inpliciter. licet lixe non tribuat immanitati eundem essectum formalem . quem tribuit Deo, propter incapacitatem subiccti, quod non poteli eile sanctum citentialiter sicut Deu .; dabit tamen humanitati erfectum , cuiu, ipsa non est incapax , scilicet cile summe sanctam in
ordine creato; clim ergo non repugnct ex conceptu suo in ordine creato tale aliquam creaturam ita lanctam , ut in sensu composito serinae sanctificanti, repugnet illi peccatum graue , volleue, etiam in ordine ad potentiam absolutam, multi enim concedunt, hanc uisentialem rcpugnanti atri gratiae habitualis cum peccato graui necesse eli, hunc eflectum formalem tribui humanitata ab infinita sanctitare,qtia sanctificatur: quia summa sanctitas dcbet reddere subiectum iu inane sanctum , quantum subiectum illud intelligi potest sanctificari. sECTIO M.
Vtrum natura humana esset imp ccii :-lis os et iretur M.ttune iurnae me rasubbienti.t creata p. Vaerimus , quid dicendum eiu et, si per pos
dii bile, vel impolsibile natura diuitia C contia uniretur suppositio humano ὶ an scilicet tunc eo dcm gradu repugnaret peceatum cum illa humanitate sic unita Deo in eadem persona,an verbininus repugnaret, quam nunc repugnat λ Ratio dubitandi elle poteli, quia illa tum ianitas non sanctificalet ut tune ita persci te, sicut nunc non enim uniretur immediate cum subsistestia diuina, vel cum Deitate,sed mediate, ni miluin mediante subcst tia creata imperfecta; quare non elset tam intrinseea, de immedia a connexio inter humanutatem. c Deum, sicut est nunci nam de facto hu-inan tu Clituit immediath unitur eum person
M ui unctivearetur ira perse---sicut nunc, quia participa-
ret murus persccte, sui vidimu persectionem diuinam, scilicet impuria tiori modo , ergo non potiet ira pethci a persectione diuina sibi unita. Nam ut subiectum perficiatur ab aliqua soritia sibi unita,non sol in alauditur ad perfectionem ipsius formae, sed etiam ad persectionem unionis,
leu modi,quo cominus icatur talis sorma. Cum ergo diuina persectio minuepersecte communicaretur illi humanitati, minus cita illam perficeret,ac per consequo minus cana sanctis caret. vi
indicauimus etiam in superioribus di p. iChiri autem summa impcccabilitas humanitatis Clii isti oriatur ex pei sectillimo gradu sanistificationis, litam accipit a Personalitate Verbi diuini sibi unita colitequens est, quddin illo alio casu. ubi minotest et lanctificatio, minor ctiam esset impeccabilitas,atque adeo vel posset peccare de potu iura absoluta, vel certe in sensu diuiso, velial te in aliquo desceret ii summa imprecabilitate, quam nunc cocipimus in humanitate Christi Proptet haec P. Iosephus Ragusa in praesenti ΣΙ.
risi . t i .f. .videtur admiti re,qudd possct tunc Ragusa lium anitas peccare : addit tamen ab illo peecato non denominandum i cum peccatorem, quia Dcus non vult illud peccatum, nec est capax illius denominationis. Sed hoc non videtur posse consequenter negari,quia nec etiam Deuς est capax mortis in se ipso, nec ignorantiae, o c. & tamen propter communicationem idioniatu Deus dicitur mori, Sc diceretur ignorans, si natura liu-mana Christi haberet ignorantiam : similiter cr-go denominaretur peccas,quia repugnat, Deum
cile hominem , 5 non elle illud, luod est homo. Nam pcr syllogylinum expositorium sequeretur bene, Deus est hie homo,sa He homo est peccans; γ so De πι est peccant. Quare ex hoc ipso quod ille
auctor reputat absurdum, de sagit concedere, scilicet quod Deus tunc denominaretur pcecans,
apparet satis probabiliter sali itas iuppositionis,
quam admittit, ii mpe,qubd in illo calu natura humana pollet peccare. Existimo ergo, adtrae iii illo casu naturam hu- 22. manam sore impeccabilem in iam de Potentia Iussi ἐ- . absoluta quod a posteriori collisitur ex eo, quia cadein incoiruenientia, quae inieruntur. si nunc de saeto humanitas Christi citet peccabitis,inserientur etiam in illo casu; scilicet D cum peci vu- Ium per communicationem idio tum , Deum si te pessimum, deictiorem diabolo, lainnanduin, ee liis limitia, quae non minus verificarctur tunc, quam minc, ut constat ex dictis Cum itaque haeean conuenientia cogant ad quaerendam nunc aliquam rationem a princi huius repugnantiae ; de bene etiam cadem cogere ad quaerendam illam
A priori ergo possumus hoc ipsum sundate in t
excellentia diuinae s anctitatis, quae medio supposito creato comunicatctui tunc humanitati: nam
licet non unitetur immediate luimanitati aliquid diuinum adhue humanitas Pectine et intriniecὰ ad illam persona. tuae simul mi et Deus,de homo; quate ille homo vere e set Iacas,& per c5ssequens deberetur illi homini cultus latrix suprem sa erifieium,exterique honores,qui soli Deo tribui
polliunt haberet ergo infinitam dignitate, ratione cuius eius opera hiuerent etiam infinitiam valo rem ad merendum, Sc impetrandum; hunc enim
379쪽
17A. t .sandauimus in maiestate ac dignitate,quam humanitas Christi habet, ut colatur, Fc coado retur lupremo cultu in illo lupposito; liine enimnalcitur, quod non iit ncgandum illi homini petenti id quod unus Deus non negaret alteri Deo infinito putenti , nec etiam sit cuniendum maia snum praemiuin respectu huius hominis Dei, id quod non fuistet in agnum,si ab uno Deo daretur alteri Deo;quia nilnii uni cum hoc homine agen- . dum cst quasi cum Deo, cum vel e sit Deus. Hae e autem ratio eodem modo procedit in illo alio casu, eum etiam ille homo citet Deus, de per coii-1equens agendum citet cum illo quasi cum Deo; haberent ergo eius opera infinitum valorem , &dignitatem. Similiter ergo haberet illa humaniis ras omnimodam repugnantia cum peccato, quia si eut infinita Dei excellentia, de maiestas com
ni eat illam infinitam dignitatem humanitati sibi uniri,siue humanitas vitiatur immediate supposito diuino,siue uniretur mediat E supposito creato; se eade infinita excellentia, & puritas Dei dcbet
omnimodam puritate. N impeccabilitatem communicare humanitati quomodocumque ips viii-rae;utrobique enim est cadem ratio. nam sicut ratio communicandi illam infinita dignitatem humanitati est, quia quilibet contemptus, aut irreuerentia facta contra illam humanitatein, ellet i reuerentia contra Deum,eo qubd ille homo ellet Deus,atque aded non pol set indigne tractari ille homo, quin Deus etiam tractaretur indigne : sic etiam ratio sanctificandi humanitatem unitain Deo, de reddundi illam impeccabilem, est, quia preeatu illius humanitatis redundaret in Deum ipsum, quatenus peccante illa,vere Deus peccaret : infinita autem Dei puritas videtur asserre s Cum,ut mundet a peccato totam illam personam integram Dei, ne pol sit Deus merit d reprehendi tamquam peccator.
Ad quod etiam potest applicari ratio funa facta,quia sellicet sanctitas infinita Dei, licet non
sanctifieet simpliciter infinite humanitatem, debet tameu eam sanctificare summe : eadem enim ratio cum proportione potest applicari ad calumptae sentem. nam illa sanctitas infinita Dei communieata, Se unita, immediate supposito creato,
licet n6 sancti fieet infinite simpliciter illud suppositum creatum, debet tamen illud sanctis eate summo modo;ergo debet illud ita mudare ab omni inquinam et , de sorde peccati, ut nullo modo
terminet subsilentia illa aliquod peccatum, vel
naturam peceatricem. nam stipposciam, ut surpositum non potest aliter sanctificari ; cum enim Iubsistentia ipsa immediate no peccet, sed solum
denominatiue, quatenus terminat naturam re
cantem iste etiam non potest mundari per sanctitatem sibi communieatam, nisi a peccato Commistb, vel eommittendo pcr naturam subsistentem in illo posito. si ergo illud suppositum
lanistificatur inmme in suo genere per naturam diuinam, quam immediate terminaret, deberet 1iimine mundari ab omni peccato, eo modo,quo potest a peccato inquinari ; a on pollet autem ita inundari, nisi impediendo, vel auserendo omni-NO Peccatum a natura in eo supposito subsistente, ut constat: ergo de primo ad ultimum tota
haec repugnantia ellcntialis eum peccato conse- qucrctur ad naturam humanam unitam cum diuina,naedio supposito creato. Alioquin si min
rem repugilantiam haberet, quis, egentissi evinpeccato, tam non intclligeretur tum me lanctificari illud luppositum ; maior enim sanctilicata, concipi post ut, 1 cilicet si per illam unionem excluderetur et lentialiter omne peccatum, qui in men modus sanctificationis non ellet inlinitus simpliciter eum adhuc esset infra modu,quo sup- potitum diuinum sanctificatur a natura diuina secum identificata, qui est altior, δc magis essent talis modus parti ei pandi sanctitatem,ut constat ergo illum alium totum debemus intelligere prouenire supposito creato ab unione cum natura
diuina, si illa unio possibilis ellet. Obiicies primδ, non sussicere, qubd sanctitas i
infinita Dei uniatur utcumque humanitati ad obitatis tria hoc , ut reddat illam omnino impeccabilem , dc . sanctam nam de saeto perionalitatcs Patris, MSpiritus sancti coniungultir aliquo modo saltem mediatu cum humanitate Christi, propter identitatem,quam trabct cum estentia diuina:& tamen non lanctificatur, nec redditur summu impeccabilis humanitas latinaliter ab illis perionalitatibus, sed solum a personalitate Verbi, de natura diuina; ergo etiam in easu illo, de quo nunc agitur,tion sussiceret unio mediata humanitatis cuiuDuitate, natato supposito creato, ut sanctificaretur summu , de redderetur summe impeccabilis formalitera diuinitate sibi mediatu unita. Respondetur, quidquid sit de exemplo addu- R. ωθών.
plo personalitates Patris, S: Spiritus sancti ratione coniunctionis, quam habent cum humanitate Christi, iton communieant cum illa in Plae&catis, ita ut praedicata Patris, εc Spiritus sancti dicamur de hoc homine, M praedieata huius hominis dicantur de Patre , Spiritu sincto ; qua
re nec adorando . aut colendo Patrem aut Spiritum sanctum, colimus hunc homine, nec e con
ua contemnendo trunc honunem, contemnimus
directe Patrem , aut spiritum 1anctum , ac pc conseques nec ex peccato huiuς ita manitatis sequeretur , Patrem, aut Spiritum sanctum peccare, sicut in nostro casu sequeretur peccare Deum peccante illa humanitate, eo qubi in nostro ca- in coniungantur natura humana, Jc diuina in
unum suppositum, quod idem e flet homo, S
Deus. Sccundd,quia in exemplo adducto personalitates Patris, id Spiritus Lancti non contuli giuatur immediate cum lium anitate Cliristi. aut
cum eius supposito, quod debeat ab ipsis san etificari sum me, de mundati ; at vero in nostro casu, sui vidimus) Deilax uniretur immediate cum supposito creato. & ratione illius unionis immediate deberet illum summe sanctificare eo seri re sanctitatis. & puritatis, cuius suppositum citcapax ,hoc est, reddendo illud in ea pax temni fiandi ullo nindo peeeatum . aut nata ram peccatricem,quod fieri non potet , nisi reddendo, impeccabilem ipsam naturam humanam subiis hei ueni
Obiicies seetiab. si in illo catu humanitas red- 26. deretur omnino, de ellentialiter impeccabilis ab obiectis se-eIlentia diuina sibi unita,medio uapposito cieato; ergo semine sanctificaretur ab illa. Consequens autem est falsum, non enim retiae issime lanctificaretur ; cum persectius sanctificetur nunc humanitas Christi xi,ersonalitate diuina, sibi imme- ἡ diate unita, quam tunc,Piando sanctificaretur a
380쪽
386 De mysterio Incarnationis.
Deitate viata, medi e supposito errato , qui
proeuldubio est minus pcriactus modus umonis, ergo tunc non sanctificaretur lum .nec pra se misime;ergo latictificaretur mutus, quam nunc, de per coniequcs redderetur minus Impeccabilis. 27. Respondetur, ii illo casu minus quidem pei se-Ps. ωλιν. sanctificandam humanitatem, quam nunc, non tamen minus lanctificandam . quam nunc. nam,ut diximus lupra i tune dicitur
magis sanctifieari humanitas, quado per formam
anctificantem ordinatur radicaliter, Se intrinsece ad maiorem gloriam,de buatitudinc : cum autemper illam unionem cum Deitate medio supposi- eo creato ordinaretur sufficienter humanitas radicalit et ad quemlibet gradum gloriae, & gratiae
habitualis . nulla enim esset gratia a8eo intensa, quae . superat et dignitatem istius humanitatis sievnitae diuinitati,conlequens est,qubd non minus linctili caretnt humanitas in illo casu, quam nunctii perlona Clirilii: non tamen sanistificaretur ital ersecti , quia non viai relut immediate cum ianis clitate increata, lea immediante supposito ciea- Io. Sint autem bene,non minus sanctificari,licet lanistitieetur minus persecho modo , ne ut iusta
diximus,merita Christi omnia Labere infinitum,'aequalem valorem , non tamen
omnia elle aequalia ,quia licet singula possint mereri idem praemium, nec polla cile piae mi u adehexcellens . ut non possit illud mereri quodlibet inelitum Christidion tamen habent omnia aequa-lein vim ad illud metendum,lea inaequalem,iuxta maiorem, vel minorem excellentiam sngui rum meritorum: sic cum proportione in praesenti dicentum est,aequa2 ri lanctificari humanitatem per qualibet ex st . unionibus, hoc cst, non ordinari radicaliter ad maiorem gratiam habitua- lem,vel gloriam per unam, quam per aliam; nec
digitificari ad me telidum aliquod praemium periua 'peia , ex dignitate , quam nunc habet, ad quod cita in mercndum non dignificatetui in illo casu: non tamen eliet aeque perfecta in se illa sanctificatio, clim persectius comunicetur Deiatas, quando coinuaui scatur 'ininediain, quam μνtanta cum soluin communicatur mediare. Adverte tamen , quot in utroque casu communicaretur intrinsece, & lanctiuearet iturinsece. Sicut enim calor non dieitur reddere substantiam calidam extrinsece, sed intrinsece, heet non essetat illam immediat P. sed mediate. hoc est, media quantitate, cui calor immediate inhaeret, iuxta cornunem fecitentia sie Deitas immediate unita supposito creato non diceretur extrinseca humanitati,
sed intrinseca mediate quod suseit ad sancti fieadam perfecte illi, ut diximus supra disp. i
Resoluuntur aliquot dubia ex He,im praecerint .
18. V X insertur primo , repugnare Christo
ιἁ i. minis. J peccatum habituale, sicut repugnat actuale,
quia eum summa salictitate non minus opponitur vinum,quam aliud:quale si humanitas alsum p λ pescallet ante astu in ptionem , eo ipso quod assumeretur, mundaretur omnino ab omni macula praeeudeti. An vero possit aliunii natura,quq ..... pus c uς it ante alsumptionum , dicas cf.si titienti.
Insci Q secundo, ii per possibile, vel in i ptissi
bile alsumeretur humanitas a Verbo, retinens propriam lubili untiam, adhuc eam humanita. tem non polle peccarc in proprio lupposito. nam licet tunc sottas lenon peccaret D c 5 per communicationem id. omatum quia non puccat et luppositum diuimini, scd creatum,quod non erat Deus in adhue ipsa humanita, puccaret, quae cum sanctificetur iumme a verbo per unionem, nolimasis pollet tunc peccare, qtiam poteli nunc sine iubiillentia propria. Insero tertio lolutionem illius dubi j frequen- rs. eis inliae quaestione, an unio hypoliatica pugnet utarisie,tia phylice, vel lolitin moraliter cum peccato Aliqui cium voluiu esse repugnantia physicam, alij
moi alem, alij addunt cile moralem ex natura Ici.
Sed quatitio cit de vocibus. nam si per repugnanis 'tiain physicam intelligas eam, quae iandatur in ipse rei intitate, & appellari poteth repugnantia intrinseca proculdubio talis est repugnatia unionis cum peccato si vero intelligas repugnantiam
inter extrema Physica, certum etiam est, non repugnare physice unionem cum peccato , quia peccatum , praesertim habituale , noli est ensphylicum, sed morale. Ex hoe in se igit aliud dubium, quomodo vitio 3 o. physica possit impedire peccatum Z cx quo pen det solutio argumenti, quo nititur Durandus, ct alii, ut negent impeccabilitatem prouenire so nialiter ratione unionis; quia scilicet principium proximum eodem modo te habet in Christo posita unione ad operationes liberas eliciendas,ac si
Respondetur tamen sicile distinguendor aut enim loquimur de peccato liabituali , aut de actuali: de habituali eodem modo dicendum est, tolli Armaliter per unione,sicat tollitur Per gratiam habituale, quae est ianctitas inferiormam sicut formaliter immediate gratifieat subiectum, de reddit amabile, ita formaliter tollit maculain,vclodibilitatu, quam includit peccatum habituale. Dc peccato verb actuali rursus distinguεdum est ι aut enim loquimur de peccato politiuo, aut de mere negativo. l eccatu in post tuum cil actus postiuus elicitus libere contra legem ,& hunc 'impedit vitio hypostati ea impediendo ellentialiter concurium requisitu in actu primo ad talem
actum, exigit enim e Ilcntialiter, ne exhibeat Deus humanitati assumptae concursum ad actum malum. Peccatu vero negativum est pura Oiniosio libera actus praeeepti:&haec si possit bilis est
impeditur etiam ab unione, luatenus unio clien- uetatiu-Π
tas praedeterminetur ad obedienduin, vel data ei cognitione aded clara .ut neccisiici omnino adopeiandu, vel negata boni contraiis cognitivine, vel saltem negato ei eoncursu ad eiusmodi ope rationem, ex quo fiet,ut omissio operationis non sit iam libera, Sc per consequeos non sit culpa
bilis : si autem non potest dari pura omissio libc
ra, ut mihi verius eii, tuc eodem modo loquendum eis de necessitate ad vitandum peccatum negativum,ac potitiuum. Utrumque enim impcditur per eare viain concursus diuini ad actum malum. An verδ coni et cum hac impeccabilitate libertas nectitaria ad merendum per opera praecepta, dicemus infra Insero vitii ab , codem modo impcdiri clien- O. tialiter per vitioncm peccatum originale . Possilia initi