R.P. Ioannes de Lugo ... De incarnatione Dominica

발행: 1633년

분량: 553페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

nescio quia semper potuisset ulterius progredi; ita non repugnaret ex hoc capite necessitas ad malum in genere,& tamen quod in particulari reprehenderetur propter hoc malum,

eo quod potuisset aliud minus malum eligere: repugnaret tamen . ut dixi ex eo quod tune Deus determinasset illum hominem ad malum saltem in genere, &s ub disiunctione, quod quidem Deo repugnat. Hae sunt obiectiones principales, quae fieri

possunt contra nostram lintentiam, quatenus

in Deo, Si in Christo petimus indisserentiam ad inaequalia obiecta , ut salvetur libertas in genere moris. Aliae sum leuiores obiectiones, quas breuiter diluemus. Quinto ergo obiicit in t alii, quia sufficit indisserentia ad indiuidua, licὸt praecedat necessitas ad rationem communem,ut opus sit culpabile, ergo de ut si laudabile. Antecedens probant, quia in nobis praecedit de facto necessitas in genere ad peceandum venialiter cum his auxiliis ordinariis , ut suppono ex materiaden alia ; & tamen hoc peccatum mendacii in speciali est eulpabile, quia ad hoc mendacium in particulari non praecedit necessitas ; ergo licet in Christo detur necessitas ad volendum mori ; haec tamen acceptatio mortis in particulari poterit esse libera, & laudabilis. Respondeo , necessitatem ad peccandum venialiter etiam in genere non elle necessitatem physicam, sed moralem propter summam difficultatem vitandi omnia peccata ; quare eum hac necessitate si H bene libertas physici, quae susticit ad culpam , sicut sufficit ad metitum . nam etiam in Christo diximus esse necessitatem moralem ad actum persectiorem cum potentia physica ad miniis persectum, S: tamen ille actus perfectior est meritotius in Christo. Dices, hoe mendacium in particulari non solum fit cum libertate phy sica, sed etiam cum morali ; licet ad peccanflum venialiter in genere detur necessitas moralix. ergo licet ad aliquod opus in genere detur necessitas etiam saysica, poterit tamen in particulari fieri eum ibertate physica. Respondeo in primis, hoc mendacium in particulari aliquando fortasse fieri eum neces-ntate morali, quando scilicet iam homo vita uit omnia peccata venialia toto illo tempore, quo potest moraliter ea vitare tunc oblata occasione mentiendi non potest moraliter vitare

mendacium, sed solum physic ὁ; sed tamen im

putatur ad culpam quia necessitas moralis non tollit rationem culpae. Regulariter vero hoc mendacium fit etiam eum libertate morali, quia fit eum plena deliberatione. Item licEt non possimus moraliter non peccare semel, aut iterum possumus tamen moraliter non sacere viginti peccata, v. g. in die I hoc autem mendacium tu post alia decem, vel viginti venialia : & denique fit ante completum illud tempus, quo possumus moraliter vitare omnia venialia.& ante exhaustas vires morales ad resistendum ; ideo verum est, potuisse moraliter hic, & nunc vitari hoc mendacium quia nulla erat necessitas moralis in genere, vel in specie peccandi hic, & nunc e caeterum ad eum mo-

dum,quo datur necessitas moralis, vel physica ad aliquem actum etiam in genere hic , Scnunc, si tendum est,hunc actum in particulari non fieri cum libertate morali, vel physica secundum eum gradum bonitatis vel malitiae. ad quem in genere praecedit necessitas & ideo si datur necessitas moralis peceandi semel in die , v. g. de hic homo dixit mendacium ante meridiem , non dieitur sui ste in sua potestate morali non peccare illa die, sed non peccare illa hora, vel non peccare adeo grauiter I sed tamen tota malitia mendae ij impurabitur ad culpam in genere moris, quia necessitas moralis non impedit rationem culpae , Ut saepe dixi.

Sexto obiici potest, si Christut habuit libertatem, & potentiam physicam in ordine ad obissis ρω- actum minus persectum ; ergo hic,& nunc habuit concursum ex parte Dei paratum adactum minus perfectum ; ergo habuit Deus hic , de nunc aliquam voluntatem indisserentem concurrendi cium Christo ad actum minias perfectum omissis persectiori, de per consequent coniungendi imperfectionem moralem cum vnione hypostatica, quod videtur absilrdum . . Respondeo , haec omnia necessario sequi, Dissoluitur. fi Christus habuit potentiam physicam respe-ch a imperfectionis; quia re vera haec potentia physi ea non saluatur sine ista voluntate Dei in disterenti in actu primo , nec haec voluntas Dei est disse ilior , quta voluntas etiam quam de facto habet concurrendi nobiscum ad vitanda omnia venialia cum auxiliis ordinariis, quae coniunctio horum auxiliorum cum carentia omnis venialis est etiam moraliter imis possibilis . Sc tamen habet Deus voluntatem illius taltem indisterentem alioquin non daretur in nobis libertas physica ad vitandum venialia. Ultimo obiicitur nobis S. Thomas quaest. 18. 16 arr. .ad 3. ubi dicit, Christum ideo fuisse libeia obiectio viorum,quia licEt eius voluntas fuerit determinata ad bonum , non tamen est determinata alhoc , vel illud bonum; ergo sentit indifferentiam solam ad hune, vel illum actuin Lussicere ad libertatem. Respondeo, S. Thomam ex illa indifferen- IDM-tia solum colligere libertatem in Christo, ad s. Π--. libertatem enim susscit indifferetia ad plures actus: caeterum S. Doctor non explicat an illa libertas sit in gcnere moris, do sufficiens ad laudem,&meritum. Ideo non explicat an illa

indifferentia sit ad bona inaequalia: si enim dixisset, qualis erat libertas Christi, dixisset etiam, qualia essent bona, ad quae erat Christus

indisserens. Petes, an Vnio hypostati ea se ipsa immediate necessit et moraliter ad actum perse- Di M .ctiorem , an mediante alio determinatiuo proximo , quod detur ad exigentiam ipsius unionis r Respondeo , hanc necessitatem de sacto Damnis. prouenire in Christo ProximE, vel ratione visonis beatae,quae vi supra dixi necessitat moraliter omnes Beatos ad operandum summa

persectione sibi possibili in quacumque occasione,& ad placendum Deo quantum possimi.

412쪽

4i8 De mysterio I, carnationis

Vel etiam praepe inclen clo 1 vitione beata, deberi ex vi unioni auxilia uberiora luinis nita. ti, quae ex se non praedeterminarent phylice, sed tamen, quae ex te licterminarem moralit ei Mi actum persectio tem,lti Q est, ex vi quo-riim i P cideretur adeo difficilis omissio actus perfectioris, ut in nullo casu omitteretur. Petes, an reqilitatur omnino dari auxilium praedeterminans moi aliter ac actum p rfectiorem ; an vel A sufficeret dari ad exigentiam unionis li. poliaticae auxilium ali cluod Cilicax . cognitum scilicet esticax per scientiam mediam licet non e Iset moraliter praede terminans hoe enim videt ut iussi cere , ad

hoc .vt c hi istus ope tetur semper infallibili-tcr i f. quod melius est , si unio livpost .itica des exuit, quod dentur ei illi lota auxilia, quae per icientiam mediam piae uideamur em

Respon eo , si exigeret unio hypostatica,

quod curentur ill i auxilia, qtiae praeuidentur eis acta ad achum perlectiorem , non benu ex. ylleat et ut lii, erias phulica cuuisti ad actu in minus pei lac uita; quia repugnaeret etiam physico coniungi cum vnione hv postatica actum ira imis per istum ; repugnat enim omnino non solum physicὰ , ted etiam metaphylace, coniungi acti im mimis petis istum, seu carenti .im actus rei sectioris cum auxilio eis caci adactum perfectiorem , quatenus auxilium est cax est ; tum licet cum auxilio efficaci specii, calluc accepto post et coniungi negatio con senius, non tamen potest coniungi cum esticacia, leu cum auxilio enicaci resuplicatiue,veellicax est, quia esset coniunget re duo contra dictoria : ergo nec pollet phyii cc coniungi catentia actus persectioris cum vnione hypi, stati a cui gente auxilium cssicax , ut efficax est. Patet conloquentia , quia hoc auxilium non

potest dari per te Christo, nisi ex luppostione, q:r Ad si est,eaxi ergo id, quod non potest coniungi cum auxilio, ut esticaci, non poterit etiam coniungi cum hoc auxilio . prout dato humanitati unita: Verbo; ergo in humanitate Christi non potest coniungi hoc auxilium cum carentia operationis piris chioris , cpita coniungi illam carentiam cum vnione hypostatica , hoc auxilio, ellet coniungi cum hoc auxilio, prout dato cum prae uisione ciu caciae ἱ quae tamen conium fio repugnat pby lice, c metaphysi e P vi constar. Dicet aliquis. Aliquando sine inconuenientipoilc d .ui Christo illa auxilia cilicacia , non pra deIerminantia moraliter : ledicet, si dicatur, quod unio hypostati ex non exigat de se de-tcrminate auxilium praeuilum enicax ad actum

persecatorem , sed in determinate . seu disiun- stim ; hoc est exigat dari vel auxilium praeuisum cstica x vel laltem praedeterim nans mora.

li; et ad actum perfectiore in . Si enim talis C igentia ponatur in unione, non sequitur id quod supra in fetebamus, non polle physicilc mi ungi cum vnitane hypostatica carentiam

chus perfectioris ; imo sectuitur , posse physi-ς Uoniungi, licet non possit moraliter. Nam vitio non petat dc terminate auxilium, vζdisiuncti et . . vel auxilium cssicax, νς rixdcretminans moraliter, potui illat dari hoc secum duini. Quare cum toto hoc auxilio praeuito ossi eae i. criam prout exigitur ab unicine, potest physice coniungi carentia actus Per fectioris, quia non exigitur ab unione determinate prout esticax sed disiunctim, oro ut est, vel esticax vel praedeterminans moraliter cum hoc autem diuini cho non repugnat physic E, sed sbium moraliter eoniungi carcialiam actus persectioris.

Sed neque hoc modo potest sufficienter defendi illa potestac physica in Christo ad

coniungendam cum hoc auxilio earentiam

actus perfectioris: quia licet unio non exigat hoc auxilium efficax determinate, sed disiunctim hoc esticax, vel aliud praedeterminans

moraliter ; hoc tamen auxilium exigit, non dari, nili quando praeuid catur ut efficax. nain

petit per te, qudd auxilium , quod non fuerit

morali et praedeteri ait ans , non detur , nisi Pr.e uideatur vi cssicax ; hoc autem auxilium ex se habet, non esse moralit r praedeterminaris ; ergo hoc non exieitur ab unione , nec potest dari intuitu vitionis , nisi 't praeuilum cstica x : ereo cum vnione , de cum hoc auxilio non potest physice coniungi carentia ope rationis. Patet consequentia. quia hoc auxilium non potest ph sine coniungi cum vni ne, nisi lupponatur csticax , vel praedeterminans moraliter, sed hoc auxilium ex se liabet non esse praedeterminans moralitor I crgo cxse hisci, non posse coniungi cum vnione, nisi supponat hir cilicax; crgo hoc auxilium prout coniunctuin cum vnione non por est etiam physice est e inessicax, de per consequenς repugnat etiam physice coniungi carentiam operationis cum vnionc livpostatica, dc hoc auxilio. Vtergo defendatur in Christo libertas in genere moriς 3c potestas saltem physica adactum minus persectam, debemus recurrere ad auxilia moraliter praedet et initiantia, hoc est,inducentia necessitat cin moralem , per flux V

luntas Cirristi moraliter praedeterminetur aJactum persectiorem ; &haec susticiant de im- peccabilitate, de libertate Christi.

DISPUTATIO XXVII.

De merito, & oratione Christi.

S E C Tr o I. Per ques actin Chri s m ruerit Z

meruit.

S c TIO IV. mo tempore Christus -- ruent, o an nunc oret in Mu '

ERTINET hoc lim ad quaestionem i y ubi S. Doctor agit de operatione Christi, δe ibi Theo- . logi disputant de Christi merito. Supponenda autem sunt Ex quae Periineri ad materiam de merito

Exclassitur.

413쪽

Disp. XXVII. Se n. I. cli 9

in communi;&solum examinanda quae peculiariter pertinent ad meritum Christi. Supponenda item quae in superioribus d p.6Auxi de infinito valore meritorum Christi. Item quae dixi H l. 8. Ubi vidimus, humanitatem non pomtuisse eonnaturaliter mereri suam unionem hypostati eam, n5 solum per opera subsequentia, sed nec per antecedentia ipiam unionem. Item quomodo potuerit mereri gratiam suis progenitoribus ..ibus suppositis, Acilius expedientur, quae restant in hac materia de me rito Christi, ad quam etiam reduci potest,quod de oratione Christi agitur in quaestione xi.sECTIO I. Per quos actus Chrasus meruerit' 'Vbitatur primo de actu dilectionis Dei,

Didiis iis a an fuerit in Christo meritorius 3 Ratio du.1 ma bitandi est , quia oritur ne eelsario ex visione atquς beata; ergo non meritoriὸ. Propter hoc P. Vas-queZ,&alii, quos sequitur ἀθ. 74. cap. 2. OT 3. negat Christum metuisse per dilectione Dei. Communi x tamen sententia assirmat, quam Saaint, sequitur Suater 3 valentia Punil. 2.&alij recentiore ς. Et videtur indicari Ioan . I . ut cognoscas mundus qilia Hligo Patrem, sicut manc um dedit mihi Pater sic facior surg te, eamus hinc. Caeterum haec sententia non eodem modo defenditur Aliqui enim dicunt, hune amotem suisse Christo liberum, quia per potestatem miraculorum, quam habebat, potuit suspendere amorem, qui alioq'in nece sario oriebatur ex visione clara Dei. Hos re-Ηentiqueti fert suppressis nomine P.Henrique E de fine M vincentius. minis. c. c. ιι tera L. & vincentius de gratia .art. 3. Lb. i. Sed displicet, tum quia si non apparebat aliquid mali in exercitio amoris, sortitan nulla potetia potuit humanit. is suspendere liberδ eum actum omnis enim suspensio libera otitur ex cognitione alicuius mali ut suppono:tum etiam, quia non

est eredibile datam fuisse humanitati Christi

potestatem ad suspendendum amorem beatistum ; nam ille amor vel est de essentia, vel saltem de eomplemento beatitudinis.

Alii ergo dicunt, dilectionem Dei suisse in

Christo meritoriam , quia oriebatur a duplici scientia, scilicet beata, & insus ai& licet prout oritur a scientia beata, sit actus nec elsarius a sed tamen prout oritur ab infusa est liber. Haec etiam sententia displicet;quia idem actus non potest eise libet simul, & necessarius, eo quod oriatur a diuerti, principiis mam

pone hominem eum praedeterminatione phylica ad amandum ; Uicam ceci , illum actum amoris G e liberum quia licci prout a praede terminatione , oriatur necessatio ; led tamen prout ab aliis principiis .non oritur necessari A. Hoc autem est destruere conceptum actus liberi, qui ideo est liber, quia ita oritur hic. Sex nunc ab omnibus suis principiis, ut iis omni-Dutiae ita bus positis possit non elici ille actus. ponendum Superest ergo duplex via ad ponendam li- dilectione Christi erga Deum. CL si . iis P imam docet Suare Z in praesenti cum aliis, Deum. scille et Christum habuisse duplicem actum

dilectionis Dei, alterum ortum ex visione Dei, & hune neces larium ; alterum ortum ex scientia infusa , S: hune liberum , de meri

torium.

Hane solutionem late impugnat Vasque r. Impurnatur. Primo quia per scientiam infusam non coia Y4t ηας δ. gnostit Christus ullo modo diuina est chiram. Sed haec ratio supponit falsum, ut vidimus supra dis .ao. agentes de scientia insula Christi. Secundo arguit , quia diuersitas cognitionis non arguit ciuersitatem in amore, si o ctumst idem, ergo ad illam duplicem scientiam non sequitur duplex amor Dei. sed unus. Haec etiam ratio in meis principiis non urget; dixi enim dirispra dis'. an seci. I ad scien-riam infusam, & beatam debere subsequi di- uersu in amorem Dei, quia eadem diu et sita obiectiva, quae relucet in cognitionibus, debet etiam relucere in obiecto amotis; cum ergo scientia infusa non terminetur ad quidditatem Dei in se ipsa, ted ad modum entis creati, idem Deus cognitus ad modum entis creati obiicitur amori conlequuto ad scietiam infusam amori autem beatifico Obila itur Deus

quid litatiu8 cognitus,& in seipso. Sed adhue potest obitet non habuisse illum

actum dilectioinis sufficientem libertatem ad Insantia. meritum quia licet Christus potuerit non habere duos adius dilectionis Dei, sed unum ex scientia beata, sed tamen non potuit non diligere Deum : quod autem diligat viro .vel duplici actu, parum videtur reserre ad meritum. Si eut si Christus non posset non acceptat mortem, parum referret ad meritum , quod acceptaret eam duplici actu,neque ideo diceretur meritori h mori. Haec obis ctio probat ad summum , non reis periri in eo casu tantum iandamentum laudabilitatis,& meriti, quantum si nulla praecederet necessitas ad amandum Deum ; non tamen negari potest, quin detue aliquod fundamentum laudabilitatis; nam sicut pr.ecedente necessitate amandi, laudabile esset amate intensus ; ita etiam laudabile est amare extensus, leu pluribus actibus. quam ex necessitate debeat. Secunda via facilior ad ponendum meri- 4. tum in dilectione Christi erga Deum , est di- via secunda. cendo , achum dilectionis ortum etiam ex visione beata terminatum fuisse necessaria ad Deum,& ad bona eius intrinseca; libere vera ad bona extrinseea gloriae , de honoris diuini, quare prout terminatur ad haec , potuit esse meritorius, licet non prout terminatur ad illa. ita valentia et bisupra dieio puncto 2. Salas I. valencla.

quia ille actus indivisibilis est , & limplex. aro ut terminatur ad intrinseca . & extrinsecaona Dei, ergo vel totus est necessiarius, vel

totus liber. Sed iactu respondetur, physice loquendo, io a totum illum actum esse liberum, quia potuit ἔhρω.Christus, ex idem est de aliis Beatis; non elicere illum actum,sed alium diuersum quo diligeret Deum solum, quoad bona eius intrinseca; sed tamen moraliter, seu in aestimatione morali non est liber , prout terminatur ad bon

414쪽

4ro De mysterio Incarnationis.

bona intrinseea : nam, ut saepe diximus Nindemi ad laudabilitatem moralem, & ad fundamentum meriti ita genere moris parum resert indifferetia circa hunc actum, S alium de eodem obieeto; led ibium attenditur,quis do perans plus vult,&eligit,quam tenebatur ex necessitate praecedenti, M se cui dum illum ex .eessum tribuitur laudi, & merito, non secundum eum gradum, ad quem saltem in genere

erat necessitatus. Beatus ergo ratione visionis

Dei habet nec cisitatem diligedi Deum,quoad bona eius intrinseca aliquo actu; qua te si Beatus solum velit Deo bona intrinseca, operatur quidem libere , quia posset non elicere illumachum. sed alium circa bona intrinseca, de extrinseex : non tamen operatur laudabiliter, quia non potuit miti sis diligere Deum. Si ve-rὁ velit Deo viroeque bona, non solum operat ut liberε, sed etiam laudabiliter, quia potuit minus diligere Deum ; tribuitur autem laudi Beato execillis ille , quo hic actus superat alium,quem posset habere ei rex sola bona in itin ca Dei; & in hoc senta dicimus, illum actum non esse adaequat E laudabile mi hoe est, non attendi ad totum eius obiectum , sed solum ad illud , quod potuit Beatus non velle. Si eut si haberes necessitate dancti Petro nummum aureum , vcl argenteum , tunc dando nummum aureum , dignus eises gratitudine, non ratione totius nummi aurei ad aequate,

sed secunddin quod excedit valorem nummi argentei ad quem necessario tenebaris; ct li-ccr datici totius nummi aurei esset ph, seὸ libera non ramcn in genere moris; quia praecedit necessitas ad illud , vel ad aliquid iliadae

qua tu .equivales. Sic etiam in piae lenti. Quod vero communiter dici solet, actum amoris beati sei non esse liberum . sed necessarium, non debet ita intelligi, ut Beatus ratione vi sionis necessitetur ad habendum hunc numero actum amori ς; sed solum qu bd ratione vi fionis necessitetur ad amandum Deum aliquo actu. siue volendo ei solum bona intrinseca, sue volendo etiam bona extrinseca; quae potest diei necessitas quoad speciem, sed non

quoad indiuiduationem actus. seeundo dubitatur. an Christus metucrit per actus supet iraturales virtutum minalium ii isti arum; v. g. iustiti. T. misericordiae, S c 3 Ratio dubitassi est,quia hi actus in Christo oriebantur ex imperio charitatis; non enim credendum est , Christum ieiunasse, vel oraile

praecise ex mn tiuo temperantiar, vel religionis , & non potius ex sine charitatis , ut Deo placeret; ergo in his actibus non erat muritum proprium, & formale sed solum denominative an actu charitatis, quo imperabantum, nam polito illo imperio, non poteran Gnon elici, & per consequens totum meritum videtur stare in solo actu charitatis. Dieendum tamen est. Christum per actus harum virtutum meruisse quod suppomini communiter Theologi , de supponitur etiam ut certum in Bialia duorum Pontis cum Pii V. Gregorii XIII. contra Michatilem flatum ; cuius vigesima propolitio da mirati haec erat : Iodetur inquit, inp-

Cnrisim fecit , ex dignitate persona operanIunon

traxeλim m.tiorem visorem. Et videtur etiam

insinuati ab Apostolo tribuente Christi meritum obedientiae formaliter ad Philip. a. Fa- im es obediens inditie id mortem . Propter quod

Deus exaliauit 1 Atm. &c. Ratione autem probatur , quia nihil defuit his actibus ad rationem mei iti.

Nee obstat ratio dubitandi supra posita;

adhue enim potuit actus tempe tantia , U. g.

habere propriam , & formalem ratio item meriti diiplieiter. Primo ex ratione generali , qua dixi in materia de actibus humanis , ite tum insinuaui diffutatione frate- denti. feci.8. actum imperatum posse habere bonitatem formalem distinctam a bonitate actus imperantis ; quia scilicet actus imperans non praescribit regulariter , fieri impeiatum in hoc instanti determinato, id

posito imperante potest postea non sequi imperatus, de quo alibi. Secundo diei potest, hos actus non suilla semper in Christo

ex imperio charitatis: admitto quidem,Christum nunquam ieiunasse . v. g. sine motivo

charitatis; non tam ea opus erat imperare ex hoc motivo actum internum temperantiae et ,

sed potius proponebatur Christo bonitas obiectiva iciun ij, proponebatur item eius utilitas ad placendum Deo ,&c. tunc unico vel pluribus actibus immediate volebat ieiunium externum, tum ut placerct Dco, tum propter botrii in temperantiae, tum ut satisfaceret pro hominibus , tum ut doceret tem perantiain suo exemplo , tum propter omnes

alios fines honestos , qui sibi proponebantur:

circa quos omnes exercebat immediat δ actus multarum virtutum , vel fortatis e viaicumactum persectissimum pertinentem inad x- qiuat E ad eas omnes virtutcs, qui vidctur persectior modus operandi, S: sine ullo inconuenienti , quia ut dixi in materia is fide potest bene unus actus simplex amplecti motiva duarum virtutum , non solum loqvcndo de actibus supernaturalibus, sed etiam de naturalibus. Tertib dubitatur, an Christus meruerit 7. formaliter per actus naturales virtutum ac- Di PQ quilitarum dico formaliter. nam obiective seu denominat ille non est dubium, quin eiusmodi actus potuerint esse materia meriti, quatenus potuit Christus per actum supernaturalem velle actus naturales, & eos reserre in diuinam gloriam: tunc meritum formale ellet in actu supernaturali habente pro obiecto actus naturales. Disticultas est , an ipsi actus naturales habuerint proprium , dc sor male meritu distinctum a merito actuum supernaturalium H.ec tamen dis ultas est , eo miminis Christo &omnibus iustis.Vasqueet Lenim, & alij qui sentiunt, actus natur .ales hominis iusti elle meritorios de eon digno prae iiiij supernaturalis, consequuter semiunt hoc

ipsum de Christo. Qui vero illud negant de

aliis iustis consequentius etiam negant de Christo. Scio, aliquos negare in aliis iustiς &non in Christo; quia actus naturales in aliis iustis non otiuntur 1 gratia; in Christo vero oriuntur a personalitate V cibi, quae est forma t

415쪽

Disp. XXVII.

sanctifieans. sed hoc discrimen ad propositum parum refert. nam oratia non dignificat

opera , quatenus in genere causae estieientis est eorum principium , ut suppono ex ille his supra dit'. s. circa valorem operum Christi: sed quatenus in genere causae formalis reddit sui uectum excelles ut ibi latὸ explicatum est, eum ergo gratia habitualiς, quatum uis reddat hominem gratum & Filium Dei, non sussciat, ut actus naturalis hominis grati mereatur aliquid supernaturale, ncc de congruo quidem; C m sequens est. vi nec personalitas Verbi su ficiar ad dandum talem valorem actibus naturalibus Christi: nam haec incapacitas minram prouenit in aliis hominibus ex desectu gratiae,quam ex dese stu ipsorum actuum,quiqilia nati irales sunt non habent ullam proportionem cum praemio supernaturali: manet autem in actibus naturalibus Christi haec eadem improportio; ergo eadem incapacitas. Quam etiam sententiam tenet Ioannes Vincentius re,ctioue de gratia Christi. c. s. ara. Iciren f eis. Supponendo ergo ex sentctia probabili in materia de merito hos actus naturales non e illa in nobis meritorios praemii supernaturalis eo quod sint diuersi ordiniq; idem videtur dicendu de actibus naturalibus Christi, qui licet ratione dignitatis personae habebant multo maiorem valorem ad pr.emiam naturale; non tamen ad praemium supernaturale ; dignitas enim personae eleuat valorem operis iuxta ipsius capacitatem : operis naturalis ad praemii in maius naturale ; operis vero supernatura Iis ad praemium maius supcr- naturale. In nostra tamen sententia sacile dici

potest de tacto nullum fuisse actum honestum in Chi isto honestate formali, qui esset merenaturalis quia ut diximus suprὶ disp. xo. see ιο

ne r. Omnis voluntas honesta Christi oriebatur etiam ex cognitione scienti et infusae,quani habebat de bonitate. Sc honestate obiecti ; atque ideo licPt oriretur partialiter ex cognitione naturali ; erat tamen supernaturalis, Secinsequenter formaliter meritoria , 5 non solum denominariud.

Suppono primo,non meruisse unionem hyiapo staticam, ut ex Augustino probatum est supra 3 agendo de causa meritoria incarnationis.

Suppono secundo, meruitia gloriam corporis, cxaltationem sui nominis, Scalia huiusmodi, ut cum communi Theologorum contra Caluinum docent Sitare et , S: Uasque Z in prae senti, 3c colligitur ex Scriptura Luc. 24 Nonne

opstratiu, P.πι Christum, ct intra Durare ingloriam IaamJ Ad Philip . a. Factus obed ens initie ad mor em propter quod er Deiis exaltavit c7um cst dia tilli nomen super omne nomen, Scc. ait Hebr. I.

ianus Iesim propter passionem martis gloria, ct honore coronatum, alibi spe. Suppono tertio, potuisse etiam diuinitus res ita disponi, ut Christus pcr sua opera mereretur beatitudinem estentialem ipsius ani-P. Dau. a Lugo de

maesulem si 2 principio ea caruisset, prout de

facto potitisset carere .si Deus vellet: non cnim est maior repugnantia circa meritum gloriae animae, quam circa meritum gloriae corporis.

His suppositis dubitatur primo .an Christas meruerit etiam de facto visioneni beatam Assirmant Antiis odorensis.&alii .apud Suarer in praesenti dist . . seo . t. Cui etiam haec Antilio. sententia videtur probabilis, quia nulla apparet repugnantia in eo quod meruerit vilionem : neque enim repugnat ex eo quod visiost debita ratione unionis; quia bene potuit eadem res dari duplici tituli scilicet ex debito con naturalitatis, &vt praemium meritorum ; sicut de se isto gloria corporis data est Christo utroque titulo. Neque item repugnat,ex eo quod visio dati fuerit in primo in. stanti , quia bene potuit in illo primo instanti meritum praecedere pro aliquo priori naturae. N in signo posteriori dari praemium sicut

de facto augmentum gratiae, quod datur iustis intuitu bonorum operum, datur in eodem instanti,quo fiunt ipsa opera; ergri ex millo capite repugnat, Christum meruisse suam visonem: ergo verisi inite est meruisse eam de sacto , quia melius est habere eam ex meritis, qtiam sine meritis. si fieri potuit.

Contraria sententia est communis, &νe- IO.ric,r, quam docet S. Thomas in praesenti qMsi. LTho .na I9.art. . A cum eo reliqui Tlaeologi,quos vi

c. 2. qui etiam referunt plii res rationes partimesticaces, quibus haec sententia solet probari. quibuς omissi ς , una restat via probabilit adprobationem huius crina munis sentetiae. Quia nimirum supposta unione hypostatica, no potuit dari eiu unodi meritum laltem sine nouo miraculo. quod sine peculiari ratione. aut reuelatione non est credodum; Deus enim semper praesumitur operari iuxta rerum naturas. Natura autem unionis laypostaticae haee est,

ut petat sibi quasi passiones connaturaliter deis biras, gratiam habitualem. habitus infusos.& 'visionem beatam, haec enim omnia debentur ex natura rei humanitati 1 Verbo assumptae; ergo lixe omnia data suerut Christo independenter ab eius meritis. Probatur consequetia, . quia ideo unici hypostatica data suit humanitati antecedenter ad merita, quia. licet de potentia absoluta potuerit operatio praeceaere subsistenti rari, sed tamen ex natura rei id fieri non poterat: similiter autem quilibet actus supernaturalis supponebat ex natura rei habitum infusum, & quilibet habitus insusus supponebat gratiam I ergo ex natura rei gratia &habitu; infusi non potuerunt dari Christo propter merita. Viae quae diximus ἐθαι. g. y II. r. ubi ex eo probauimus , Christum non meruisse unionem hypostati eam de sacto .quia

nimirum ex natura rei humanitas exigit subsistentiam indepcnderiter ab operatione , Se per consequens independenter ab operatione debuit eam accipere, sicut temperamentum.& alias passiones: ubi etiam dixi, non obstare, quAd habitus gratiae de facto detur in iustificatione dependenter ab operatione , licet ex natura rei operatio deberet dependere ab habitu ; quia nimirum ante infusionem gratiae

416쪽

sterio

non datur aliquid in peccatore . quod exigat

gratiae infusionent , de chi debeatur gratia: ideo Deus non insundendo gratiam non videtur negare dcbitum aliquod naturale: at

uer δ existente humanitate, iam debetur illi subsilientia aliqua independent et ab omnimpcratione. Sic etiam existente unione hypo

statica, iam debentur illi gratia, de habitus insuli independenter ab omni operatione, &per consequens sicut de facto subsistentia non fuit ex meritis humanitatis, ita neque gratia, vel habitus infusi fuerunt de facto ex nazritis Christi. Quae ratio applicati etiam potest

ad lumen gloriae,& visionem beatam,qu.T Pariter debentur unioni hypostaticae N perconsequens debuerunt dari independent et ab omni alia operatione ; sicut alie pastiones , dcrr 'prietates naturales datae lunt Christo independenter ab eius operatione. Ratio autem a priori sim dariir in ipsa natura meriti , quod licet de pote luia absoluta possit a Deo aeceptari pro aliquo praemio aliunde debito sed tamen ex natura rei meritum videtur exigere praemium , quod aliὶs non suppo iratur debitum: semper enim meritum exigit praemium , quὁd cedat in maius

commodum,' emolumentum merentis; ma

gis autem cedit in eius enicillimentum , si detur nomina prae inium , vltra a, qti ae iam tunt

debita, quam si aliquid ex dibitis detur nouo

titulo. Alioquin homo iustuς, cui ratione tuorum meritorum praecedentium debetur gloria.ut 'ira tuor , sit cliciar opus aliud meritorium, praemiaretur c63 igne dando et eandem gloriam ut quatuor nouo titulo. quod quidem

videtur divisi: mum ; quia hoc opus posterius condigne exigit nouum gradum gloriae supra eos, qui iam debentur. Similiter ergo exigit praemium diuersum ab iis, quae iam dcbentur praemianti ut passones, de proprietates; ergo eo ipso, quos aliquid mihi iani debeatur liue ut praemunii siue ut passo, vel proprietas,&e. iam non potest ex natura rei cadere sub aliud metitum meum , sed debet dari independenter ais omni mea ope tatione; ergo Christus ex natura rci non piatuit mereri gratiam , habitus,vitionem beatam,Sc. quia hi .ec omnia iam

supponebamur debita ranquam passiones , de propi ietates consequutae ad vitionem hypo

staticam

Dices, ploria corporis ilebetiar Christo ra- ionc unionis, de ratione beatiri illinis tuae animae ; de tamen de facto datur etiam propter merita; ergo visio beata, lieet suerat debita rati nc unionis, potuit tamen d c facto dari propter merita.

Respondeo negando consequciariam , quia

licet gloria corporis deberetur cx natura rci ratione unionis; caeter iura dc iacto Deus,volente ipso Cluis ci . non attendit ad cum ritulum, nec cic facto declit illam latione illius debiti e vigentiae connaturalis, ut ex Cyrillo probat Va que et i sart. Ast. 89 v. SP sequenti, sed praeci e proptet ivictita; alioquin non da tricus littem ex vi praesentis dicrcti. At vcro gloriam anim .e, & c:etera alia dona nemo di- data non nulle cx debito connat malitatisca tam eunt uiis : ncc est aliquod fundanacu-

Iliacarnationis.

tum ad hoc asscteretidum ; ergo non potuit ex natura rei pen. lcie collatici lior uiti donorum

a meritis iplius Christi. yrgebis, quia gloria corporis saltem debebatur iam ex primo merito Clitisti, & tamendata fuit etiam propter alia merita posteriora; ergo porcst aliquis iterum mereri id , quod iam alio titulo libi debebatur. Respondeo ecdem modo,licet singula merita Cni isti de se haberent valorem iustici entem, de luperabundantem ad mercndam illam gloriam; de facto tam eu culentiente ipsis Chritto, noluisse Deum acceptare singula merita pro illo praenito, sed omnia simul per mo.

dum unius meriti adaequate , atque ideo per primum ineritum nondum dcbita erat illa gloria corporis, Sperconicqtiens poterat adsuc Christus eam mereri de condigno per alia merita sequentia. Sed contra obiici adhuc possunt alia exempla , in quibus vidctur aliquis increri iterum de condigno id, quod iam prius onmino meruerat , ita ut accipiat illud idem propter plures titulos, Nam in primis Reatus, qui habet dotes gloriae corporis, scilicet impassi, bilitalem, agilitatem, cuc. liabet illas in praemium suorum meritorum; c licet per priora meritam cruerit illas adaequate . & condigne , ita utabique aliis meritis datae fui siciat, adhuc meruit illus per alia merita tubsequentia; non enim dantur de facto propior sola priora merita absque ullo iel pechu ad posteriora, sed propter omnia ipsius merita. Secundo damnatus habet in inferno obstinationem, quae ct iidem est poena praecedentium peccatorum de quidem licet per primum peccatum mortale

eam condigne meruerit, adhuc meruit cam-

dem per polleriora peccata.& nunc liaec poena infligit vi propter illa omnia peccata. I crtia potest adhiberi cxemplum clarius in panadamni, quam patitur ide damnatus; haec enim tota dcbctur propter primum peccatum mortale , ut constat ; de tamen per peccata posteriora meruit peccator iterum eamdem poenanti, nec enim dici potest, illam paenam de saeto cori e spondere solum primo peccato, de non aliis; ergo satendum est,qitius idem praemium etiam possit dari propter secudum meritum , licci iam deberetur propter primum: eadem enim est ratio de praemio, de de supplicio nam si praemium debet astet re aliquid boni ultra id quod iam habebat praemiandus; si ercina dcbebit afferre aliquid mali ultra id, quod iam habebat puniendus. Ad hac exempla responderi potest. Ad primum diei mus, illaς dotes gloriae, impassibilitat elu, agilitatem,&c. non tam et se praemium immccliatum, quam mediatum, hoc est, proprietates , vel quasi passione ς consequiitas ad praemium immediatu. quod est gloria animae, de lioc quidem praemium non correspondetide prioribus & posterioribus meritis, ut constat, sed diuertum, nempe diuersus gradus gloriae alit visionis beatae : in quo piaemici in inediati, seruari debet illa re quia . quini se ilicet dctur pro praemio aliquod boni ira vltra id, quod iam habebat praemiandus. Proprietates a uicin illae, quae poma oriuntur, non pollum multii .

distanti

Obiectio

417쪽

i T.

multificari, qui . nil 'es' duplicem impassibilitatem. aut bini mdi ideo n5 mirum, si eaedem cor em --

deant ut praemium mediatum utrisque meri ris, quia hoe non est ali , quam oriri ex du- iplici praemio diuerso,quod init praemium im mediatum utriusque merita. Ad secundum exemplum satemur, eamdem esse rationem quoad hoc in pinna. & in praemio; atque adeo sicut secundum metitum exigit nouum praemia diuersum ab eo, quod iam debetur propter meritum praecedens; sesecundum peccatum exigere nouam Poenam diuersam ab ea, quae iam Aebetur,propter peccatum praecedens: nam si hoc non est et, pota sent puniri eondignE mille peccata mortalia, posta solum poena sensus , quae respondebat primo peccato, si tamen illa eadem poena reddatur pluribus titulis; quod quidem ex se apparet vald E absurdum. cum aequalitas iustitiae puniti uet exigar quod maiori,& grauiori poena puniatur qui millies peccauit, quam qui semel. Hoc ergo supposito, dico illam prenam obstinationis, quae adducitur in exemplum,nori esse poenam immediatam, sed mediatam, ortam etiam quasi proprietatena, & passionem debitam tormentis aeterms; quilibet enim gradus tormenti aeterni aliari secum illam im .

potentiam conuersionis,quia alioquin non e staser aeternum tormentum. Postumiis etiam addere, obstinationem etiam, in rigore loqucn

do , non esse omnino aequalem in omnibus damnatis; cum enim illa includat odium Dei. ex quo prorumpunt in ostensam continuam illius; hoe autem odium non se aequale in omnibus: maius enim odium habet Dei ille. qui atrociora tormenta experitur a Deo sibi infiteri, quam qui minus atrocia ; consequens

est , ut iii ipsa etiam obstinatione , & anectupeeeandi sint gradus diuersi iuxta inaequalitatem damnationis, & poenae, licet omnes sint simplieiter obstinat LAd tertium exemplum de poena damni admittimus , illam ei te aequalem in omnibus damnatis si sermo sit de mera priuatione gloriae secundum se,satemur etiam,prouenirC ex omnibus, M singulis peccatis; caeterum illa non est ri eo genere poenarum, de quibus iapraelelut loquimur. Pro quo sciendum est,mnas in primis alias esse, quae post delictum praeuisum infliguntur a Supcriore , Se deceris nuntur per sententiam, de de his loquimur in praesenti, dum dicimus,poenam, quae hoc modo decet nitur , debere esse aliquod malum diuersum , vltra ea . quae iam aliunde patiebat ut Minquens.Alii vero sunt poenae,' absque ullo iudici; dectet aut seqtentia sequuntur tamquam effectus necessarii ex ipso delicto i de talis est earentia gratiae habituali quae necessario sequitur ex peccato, ita ut etiamsi per impossibile Deus ignoraret Decatum ; ipsum tamen peccatum de se expelleret propria esticacitate gratiam; scut actus odii expellit actum amotis propter repugnantiam formalem quam habent inter se,& de hoc genere poenarum non procedit regula supt, it dita a propter multa enim, de diuersa peccata homo careret gratia habituali, eum omnia illa

tam iram essemis ex peecito; iston oritur ex motivo iustitiae,sed ex neeessaria eosui eximie. 'suam deternumte habet cum pe*eis illa I-.rem, quae oritur ex decreto,& determinati ne Iudicis,otitur ex motivo iustitit,&per comsequens debet talis esse quae sit utilis ad finem iustitis, nempe ad deterredos homine L ὶ peccatis;ad hune autem finem debet esse noua,Sc odiuersi poena pro singulis peetatis; paru enim deterrerentur homines a seeundo, vel tertio peccato committendo post primum, si scirent. non sore instigendam nouam poenam pro secundo , & tertio, sed eandem diuersis titulis. Debet ergo iustitia statuere nouam poenam diuersam pro diuerss peceatis. Carentia autem gratiae non pendet, ut dixi, ex motivo iustitiae sed oritur necessarid 1 quocumque peccato & per consequens carentia etiam gloriae, quae oritur ex carentia gratiae, est poena peccati consequuta per modum effectus necessarij, quare potest ea leni sine inco menta cose 'respondere diuersis peccatis. vices, licet peccatum actuale, quando fit, I 8.expellat necessario gratiam postea rame, quod Uugiam. non restituaturalia gratia, non fit nisi interueniente voluntate libera Dei, qui propter

peccariun praeteritum,S in poenam illius vult non restituere gratiam peccatori, quare in tempore sequenti illa carentia gratiae videtur iam esse ex illo genere poenarum, quae requirimi decretum iudicis,& procedunt ex modi-uo iustitiae : de tamen eadem carentia gratiae cociespondet primo, & secundo peccato, ac aliis omnibus; ergo regula illa non .st uniuet saliter vera

Respondetur in primis, negationem illam 19. restitutionis gratiae tempore sequenti magis pertinere ad rationem culpae, quain 'nae; nam culpa habitualis in ratione habitualis, ut videbimus suo loco in additisupra peccatum praeteritum negationem gratiae, Jc omnis alterius condonationis diuinae; quare ipsemet carentia gratiae includitur ex parte in culpa habituali ut habituali. Non ergo Irocedit, in rigore loquendo ex motivo iustit se punitium nam pro illo priori naturae Deus estrens adhue, ut in iis c instanti remi rat, pece tum praeteritum; α restituat gratiam, vel non

restituat; ergo pia illo priori adhue non intelligitur homo positiuὶ peccator, cum sit indifferens , ut sit in hoc instanti peccator, vel iustus; ergo pro illo priori non

hue homo dignus positio. poena, minue

sit indisserens ut remit tur ei pa, dcri na, Ad per consequens , ut non sit na; ergo Deus non habet pro illo duum proprium, de positiuum, ex vi citius msit propter dignitatem hominis, & ex zelo

stitiae punire illum pet carentiam gratiae , nam per ipsam mei carentiam gratiae continuatam 'redditur homo odibilis, & dignus usi, poenis Sed quidquid si de hoc, certum is, carentiam gratiae non esse Poenam eiusdem ratianis,sicut est poena sensus; aliae enim sunt pc nae ortae ex dignitate delinquentis, qui ideo

. l .

418쪽

multerio incarnationis: l

puniciar,quis di gnus estio sunt innae ortae non tam .cx dignitate, . quisi ex indigiat Ste delinqu*ntis, qui ideo nec dona inpetnaturatis emi iurator de patitur illam; am non tam, uia dignus est G --- I- Ἀ-M

si eut Chri s non meruit pri et tes Irit41-rales debitas eonnaturastae ruae migrae; ita illo malo, quam quia indignus xst bono , quo . priuatur , per delictum enim redditur sv lectum in itum , & uuasi incapax ex se ad iulud donum recipiencium, quatenus nonitur titulus nouus auertens ab amore, di a beneficentia erga illum hominem. Sic etiam in humanis . si aliquis , qui apud Regem plurimum gratia valebat,grauiter delinquat, amittit Regiam gratiam, re incurrit alias etiam positi uas Poena . Carentiam tamen regiae gratiae incurrit quatenus se indignum te est regia amicitia,& beneuolentia. Caeteras poenas,quatenus

positi fit dignus illis ad correctione suam,& ad aliorum exemplum. Hinc est , quod si pluries delinquat, fit pluries indignus pluribus titulis regia amicitia, aliae autem poenae multiplicantur iuxta multitudinem delicto-xum. . Sic peccator patitur carentiam gratiae, quam coni equitur poena damni, de patitur poenam sensus: hanc quia dignus est . qui puniatur, A e5 grauiorem, quo pluribus pecca- . ris C. in meruit ; illam voro, quin indignum s e. - reddidit dono gratiae, & impedimentum at polluit amoti, & beneuolentiae Dei, redden se odibilem. Quare non repugnat, eam dum carentiam gratiae correi pondere pluribus peccatis, qui omnia illa, i sinsula reddunt ho . mih cm odibilem, & impediunt sufficienter amorem, beneuolentiam Dei, erga illum Nostra ergo doctrina non procedit in hoe senere poenae, quia lixc Poena potest eadem prouenire ex pluribus deliciis , eo quod nun iam requirat sententiam , δc decretum iudieis statuentis aliquam poenam, .r r qua m ma abilitatem quandam posita uain. vi , . ita dicam i ipsius delinquentis, qui se ii li-smim rcddis illo beneficio, δe hostiue in mabilem; non repugnat autem, aliquem pluribus titulis reddi inam1bilem, & indignum pliqu6 dono. 'Loquimur itaque solum de illo alio gonere poenae , quod non prouenit ex indignitate , sed ex dignitate, qua delinquens non solum bon est aptus beneficiis, sed cxigit assici A quo malo superaddito iuxta qi ait Iitat m, 4 .grauita in culpae , de hanc dicimus, de re cito pomam dixi erum pro te. cundo peccato ; sicut etiam praemium diuersum pro isecundo opere bono, nec sui licete, quod det ut idem piae iniqm propter divcrso

titulos.

1 e. iolari 't deciso alterius dubii, an Christus ine tuerit de facio continuationem frutia. λά- saae beatitudinis. Je suae pratiae habitualis et, C. i P. Suarer siprΙ dimit. I Dei. .

ris ii viri static , per ςonsequens vi letur idem im- in 'u' - plicite concedere deleud strua tot et visionis beatae , quia ham omi a lic t alioquin et lentdubita, potu cunt tamcn conscrri ex aliori. tuto latione meriti praecedentis . . Comi uni tana in sententia negat, meruitie conti nationem & vnionis, & probatur ex diciis , liade continuatio erat debita primae collatam unioni side be titudinis i. ergo

qui pland assit mant, christum nec labore, neque exercitatione Busis e sanctum, sed natura i si autem Christiusvis operibus meruisset conseruationem unionis, vel gratiae habitualis, verε diei posset, Christum exercitatione, δέ labore hinuisse

sanctitatem, quam habuit toto tempore Vitae, Praetcrquam in primo instanti, sicut vere dicitur labore , ct meritis comparasse beatitudinem corporis ; quod tamen alienum omnino videtur a inodo loquendi horum lya

ttum.

Haec sententia regulariter loquendo vera Videtur propicr rationem positam : excipiendi tamen lunt casus illi speciales, in quibus fuerit specialis ratio, prout supra, φ. 22sect λ. vidimus , elle fortalle lpeetalem rationem ad dicendum , quod per actus tristitiae metuerit saltem partialiter Chtillus eoiatiuitationem suae beatitudinis pro eo in statui ', regulariter tamen regula assignata videtur ex natura rei procedere, de obseruati debere, ubi non est ratio specialis propter quam Deus cum ordinem mittallu dicatur. Obiici potest S. Thomas in D q. .art. . in

σου, ubi significat, Christum fuisse sanctificatum ex propria dii politione. Caeterum ipse S. D ma . in prael. nti .iri. 3 longὰ aliter sentit, indicat enim . nullo modo potitiise Chri mimmereri gloriam animae, nisi illa aliquando caruit let. Quidam ergo dicunt, S.Tliomam in illo loco quaestionis 3 . loquutum suill e dum era dispositione quae lacri antecederet, non ollet irieritoria. Alii,& forte melius sentiunt, S. Thomam loquutum de dispositione non antecedenti, sed consequenti; N ideo non di-x ille , laticlaificatum suil se Christum ex propria dispositone . sed sanctificatum fuisse s cundum proprium actum ; hoe est, occepisse si iactitate in non Otiosam ut pueros, icd operantem in ipso primo instanti, quo fuit sancti-

fieatus

Tertio dubitatur de gloria corporis: de qua certisti tuum est , suisse datam Christo propter

merita . ut constat ex loeis Seripturae supra adductis . do ex communi consensit Patrum, quos affert suarea in praeientivbi docet, non posse hanc veritat eiu fine temeritate negari. Vnde etiam insertur, Christum meruisse resurrectionem suam , exaltationem sui nominis,&e. iuxta illud Apocal. c. Dionus es cinus, qui occism est, accipere diuinitarem, id est,quia occisus est, metuit agno: ci,&honorari, tamquam verus Deus, meruit etiam sceptrum. S: dominium in uniuersum orbem, de alia hiuiusmodi, de quibus videantur Sua

Vltimo aduerte dum est, licet Cbristuς non meruerit visionem beatam, vel gratiam habiritalem, etiam quoad continuatione; sed tamen me rutile anticipatione horum ommu . n. I sit ut

419쪽

N diximus exhibita

ear monis, quoa s .illos 3''os , vel dies anter medios; sae etiam dicen him videtur, meritis se per opera sequentia conceptum suisse ex Virgine Maria tali tempore , & per consequens, habere gratiam , vel visionem beatam ex illo tempore,&consequenter meruisse non visionem,uel gratiam simpliciter, sed anticipationem visionis,& gratiae , in quo nullum apparet inconueniens, ut in praedicto loco lat Eexplicatum est.

sECTIO III. De his, quae Christin aldis meruit SVppono, meruille Christum nobi remis

sionem peecatorum , gratiam sanctifica a rem. 5 omnia dona , quae itide contequunturi in quo nulla est controuertia , suppono etiam,

meruisse nobis dispositiones illas , quibus adi ratiam iustineationis disponimur , de quibusic Et aliqui dubitauerint; sed iam est concors

Theologorum sententia , haec omnia dati per Christum , quod ex Scliptura Conciliis,& Patribus manifeste colligitur. Videmi r Suarc Ein praesemidi fui. i.s cl. 2. Vasquea diffut 7 . qui late,& crudire hoc dogma conlir- m. int. Suppotio item,mertii illa Cluillum non solum auxilia efficacia quae din uraa haec Omnia,lia etiam auxilia iussicientia, ea etiam, quae dantur ad vitandum peccatum , saltem quando ex propriis viribus iton poterat citari; haec enim omnia sunt ex gratia per Clutitiam; de quo dixi in materia O .uca, ubi es, proprius locus. Disticultas prima est, an etiam Angelis me ruerit Christus gratiam,& lanctitatem , qtram habuerunt, vel donum pericu crantiae,& pra

ieruationem a peccaro.

Assirmat Suarez clina aliis in praesenti 1. ubi multa prosert Scripti arae. , Patrum testimonia pro sua opinione.

Communis tamen sciarentia ncgar. incruistis Christitin Angelis, nisi aliquas illustrationes, S alia dona accidentalia , gaudium it cm de repalatione luarum sedium per redemptionem imminum , & his similia. Hanc docent communiter lard omnes Theologi, quos refert, sequitur Vas ite E supra diffu/. 'per totam. ubi pro hae parte adducit, & ponderat plura testimonia Setipti irae,5: Patrum; sussciat Berimidus mine in sella 4. he Mam. Hae sane lae, in haec verba : Domini Lua est homilii, quia asteri dari non potuit a namquid Angela 'sed x e non indiguit c numquid diabolo f sed iri non re-furgit . &c. Ratione item probat ut ex iis, quae diximus supra dis ut . . ubi ex communi sententia vidimus, Christum ita veni me in remedium peccati,ut homine non peccante non veniret ex vi praesentis decreti: ex hoc autem fit, decretum Incarnationis supponere praeuisioncm peccati ; Ergo ante praeuisionem peccati non fuerunt praeuisa merita Christi, quorum intuitu posset tunc dati aliqua gratia vel gloria: sedant, praevino nempeccati Adae da

lapsum suerunt causa, ME,nt., uti deretur ἔ em gratia illa stiti Angriis fuit omnino iiid elidens a meritis christi in pro illo signo nondum fuerati decretias in

videbatur absolute futurus. Mitto alias ra nes, quas congerit Vasque quiano viri adia Va'ME.essicaces. qu robiicit Suarer pro se plura loca Patrum, a. s. quae facit E explicat vasque t : nam Patres Pro innulum dicunt, Angelos sutile iustificatos per filium Dei, per Christum, per Verbum Ili autem non debet intelligi de Christo ut homine, sed de Christo , ut Deo, ut sic enim auctorcst omnis gratiae,& fanistitatis quam homines, vel etiam Angeli adepti sunt. In quo sensu

BCru .irdus sermone i . de circumcisione, dici ci Idem BernaiLptype,er Aureli salvator, homi-. Sed hominis ab incam attones, Aureli ab inrtio creaturae r ubi fatis oste iidit, Angelos non acceptile sali Item . .

a Chri lio,vi homine, sed ut Deo. V nius Gre- Gregor. gorij verba videntur dissicilia. Primδ reet retin-da. Iit per illa verba, ueque enim est ali ιι elarare.

Subavi tur si titin. inquit Gregoria extra eum sanctiti aliquis esset , si absiliu dono mumisi ut fit sto tu spiritum Libere potuisset. Sed quuhse asserere atideat de hominibiis , quod de Au e - , lis nept tyram ovi fat. Et postea lubilingit: .si Ain eli fauctificali creduntur in filio , muhoma rs denominibus cressitur, Diae Graeum sanct sicationis graiiam inveniremn portum. Haec Cre.

gorius, lirae Vasqueκ facile explieat de filii Dci, ut Deo , a quo Angeli etiam acceperunt suam sanctitatem. Sed obiicit Suar ea verba Saaieta proxime sequentia et iisdem Gregorii, qui da Chostis etiam ut homine videtur impii,

cnim concludit: Et quia et vigemtus De, Deus . est ι extra eum non est Hiri u , quia hyemoric foram

evacuet. Respondet vasque e in his verbis, i mcst. sermonem de solis homini is eleetis. Fortasse dici etiam potest, solum exigero re gorium ibi in elestis intellaetum humanuat ,,hoc est, si dem aliquam Incarnationis, hane en inireddit taliouem: Quia iurius inquit esse my. est , iidem Μon habit diui u Deaminionis. Alia testimonia, & rationes leuiores bone dii

Cum hac eommuni sententia ego libenis 27. ter consentio , quod attinet ad primam Ange- Mens aut

solum sanctificationem propter suod menta adducta. Non est tamen ita facile, qud a non possit tribui meritis Christi donum perseuerantiae, quam boni Angeliaec pertinti de hoc enim non procedit ratio supra adducta.. videtur, potuisse Deum velle independent et 1 Christo futuro date omnibus Angelis prinia auxilia,qvibus se disposuerunt ad p imam g a' . , tiam liabmialem accipiendam e postea verδ in secundo instanti posito praecepto illo, contra quod peccauerunt,& viso iam peccato Luciferi ; eaque occasione praeviso iam peceato Adae, - potuit tunc Dcus velle aduentu Christi reparatoris , atque ex meritis eiusdem Christi iam praeui si Pudicit suc velle aliis Angelis bonis qui

420쪽

ferio In

sol aeviat: quo pacto in tur bene, quo perseuerantia bothmum Angelorina siem ex meritis Christi heEt prima suerit propter Christum , & conciliantiar Ioca Patrum, quorum aliqui volunt, Angelos habuisse gloriam propter Christum , alij vero id videntur

negare.

Dices, pro eodem signo , pro quo Lucifer peccauit , intelliguntur Angeli boni obseruasse praeceptum, & per consequens conseruasse gratiam ζ omnibus enim simul fuit propositum, & intimatum praeceptum , conir quod Lucifer, de aliqui alii peccarunt, caeteri autem illud libenter amplexi sunt; sed pro illo

signo nondum erat decreta incarnatio, ergo non acceperunt ex Cluisti meritis donum per

seuerantiae.

Responderi posset, morulam illam, seu instans , quo peccarunt Angeli, non fuisse uni eum instans in diuisibile nostri temporis, ve

suppono; sed morulam aliquam diuisibilem,

in qua factum fuit praelium magnum in coelo, non aliis gladiis,aut armis, quam rationibus , & argumentis contendentibus singulis trahere caeteros ad suam sententiam. Gare non videtur fuisse necessarium, quod omnes eodem temporis instanti statuerint ultimo,

quid sibi esset in illo casu taciendu potuerunt enim aliqui diutius deliberare, postquain Lucifer ceciderat, quos ipse Lucifer sollicitaret deinde , ut ad suas partes transirent. Potuerunt etiam illi ipsi, qui iam praeceptum acceptauerant, mutari postea in peius, M sinere se Luciferi rationibus allici, durante adhuc in arula viae Angelieae, quae fuit diuisibilis, ut di xi. Nam lie Et Angelus fortasse habeat moralem inflexibilitatem ex se , postquam semel aliquid sibi firmiter statuit; hoc tamen intelligi debet, quando postea nouae rationes,

aut motiva non appareant e iis enim denuo apparentibus mutatur, ut constat in iis, qui in primo creationis instanti dilexerunt Deum super omnia , & acceperunt gratiam habitualem : postea vero ab illo proposito recesserunt propter noua motiua , uuae prisis non sue rant, ut dixi in matcria de Angetis. Sic ergo

potuerunt etiam Angeli initio illius moru)ae obedire Deo , & postea Luci seri argumentis adducti , deficere ab inchoata obedientia. Vtroque initur modo potuerunt accipere don- re erantiae ex meritis Christi iam dedieti post peccatum Luciferi: sed ieet primo, quatenus ipsis adhuc deliberantibus. M nondum aliquid decernentibus datum fuit

ex merit Christi auxilium congruum , ut Deci obedirent .& Lucifero resisterent. Seiacundis quatenus ii etiam,qui iam obedientiam professi sienuit,acceperunt ex eiusdem Christi meritis gratiam, qua ab incepta Obedienti

non recederent.

hic modus tribuendi Christi metit: s Perseuerantiam bonorum Angelorum. adhuc videt u dissicilis, si enim in decursu

haesei P. Miliflecti, &Lucis semel c

icto ad Dei c

re. Cui enim Angelus viator durant re viae magis posset bono eonsilio vi 'li'

ratione ad malum stecti, quam e contra ὶm la ad bonam, & salutarem Constat autem, nullum ex iis, qui semel Lucifero consenserunt & peccarunt, conuersum eme postea ad poenitentiam, ut colligitur ex verbis illis Petit

Apostoli epist. 2. cap. 2. Deus Angelis Pec viti bus non Pepercit ,sed rudentibus inserem detra ios an tantarum tradidit cruciandos. Quae verba

cum uniuersalia sint , videntur supponere, Deum nullis Anselis peccantibus pepercisse. Ratio autem videlitu esse, quod licEt Angelus apparente nouo motitio possit mutari,ssecti; id tamen saltem moraliter fieri non potest,

non apparente motivo nouo. Omnes autem

Angeli simul cognouerun; praeceptum Dei si- bi de nouo impolitum , & motiva illa, quibus

ad desectionem tentabantur : non ergo habuerunt postea motivum nouum, quo a consilio semel suscepto flecterentur, neque etiam propositis semel motiuis expectarunt, ut decernerent ; haec enim dilatio est propria hominum, qui maiori attentione examinare volunt ponderare vim rationum, qua primm aspectu penetrare non valent; quod tamen Angelo non est necessarium. cum statim e cim

prehendat quidquid post diuturnam considerationem potuit let perpendere. Non ergo fuit illis necessiaria gratia per Christum ad pem seuerandum, ne caderent , postquam semel Deo obedierant, cum perseuerantia esset illis moraliter necessaria; nec etiam potuit illis esse utilis gratia per Christum, ne caderent eum Lucifero ab initio, eum non esset adhuc Verbi incarnatio futura pro eo signo, in quo Lucifer primo defecit. Potuerunt tamen Angeli habere propter so. Christi mei ita aliquem gradum gratiae habita tualis, ultra illum, quem in prima sanctificatione acceperunt: nam post peccatum Luciferi , & decretam iam Incarnationem , potuit Deus propter Christi merita iam praeuila dare Angelis bonis, qui adhuc in statu viae erant,de propugnabant causam , dc auctoritatem Dei contra Lucilatum, eius socios aliquod auxilium ad aliquem, vel aliquos alios actus bonos circa aliquam materiam honestam, quibus au gerent meritorie habitum gratiae; quare illud augmentum gratis , & gloriae, debetur etiam meritis Christi, de hoc titulo potest velifieari quod dixit Cyrillus Alexandi. ilia I .iηLe . Crtili Alc1.uu .admeiuum . non solum pro terrestribus, sed

etiam pro coelestibus oblatum esse Christum Iesum. Hi ne insertur, eodem modo loquendum 3 I. esse de prima gratia, quam coepit primus p E io' rens in statu innocentiae; nam lieEth te reparata fuerit ex meritis Christi; sed tam ii prima eius collatio non potuit cile ex Christi meritit, quia Pro eo statu nondum erat decreta

SEARCH

MENU NAVIGATION