장음표시 사용
161쪽
RESPONSIO. DE scriptore actorum Alexandri supra di ximus , nec R
mualdus sibi contrarius est , nam undecim,quas dicit,trire- me, initio Pontifici Vestae praestὁ fuisse quibus V enetias perlatus est, earum magna pars suo perfunctae munere rediere in Siciliam. Quarum mirum non est, si post tres menses, quatuor dicantur, metijs remansisse quot oratoribus asportandis honeste sussc re poterant. Quod si scriptor actorum Alexandri, triremes vult fuisse tredecim ; id eo fuit quia undecim Romualdi alias duas ad
numerat onerarias, quae annonam vehebant.
in 'Angliam viginti-quinque triremes quanquam quo id anno eontigerit, ignorauerit. Ponit enim ut etiam refert 'Baromus in an mM. CLXX v I. quod ego facere non tossum , quin hoc loco refutem, ostendamque Rogeri j verba haud satis a I eudo-Romualdo percepta huic d ceptioni occasionem dedisse. Videiussane Rogerius has nuptias reponere
anno M. CLXX v I. si tamen attentius consideretur , celebratas narrat
M. CLXXv II. ibi enim Sponsae in Siciliam appulsium exposivit, ait, non post annos, neque post mensies , stapaucis elapsis diebus nuptias celebratas. ,, s Paucis itaque elapsi, diebus desto ala est Gilhelmo Regi Siciliae, O , , solemniter coronata Panormi. J Quibus ex verbis habetur eodem anno ac mense Reginae nuptias m coronationem Use collocandam , cumque certum sit eum fmsse annum M. CLXX vir. vi oe Rogerius crapsiuBaronius fatetur apertum est Phuri. Romualdum, cir qua Baronium a meritate discedere,cr dum Rogerium e M icum non satis intelle tum, parum fideliter exscribis, inim anni errore fuisse decepthm . ni quam enim nuptias ponere legitur anno M. CLXXVII.
RESPONSIO.ROΜVALDVsea numquam dixit quae illi hoc loco Vbinus conatur a gere; nam cum dicat Ioannam appulisse Neapolim anno M. CLXX v I. indeque, festo Natiuitatis Domini celebrato,in Siciliam soluisse, satis declarat eam nupsisse a no qui vel ab eodem christi Natali inchoabitur, velit uni proxime subsequutus est, videlicet M CLNXV D.
162쪽
inter Alex. III. & Frid. I. i c
CV M laterius atque aduersarios de Ponti cis Asessu Ferrariam conueniat, quarendum est quidnam cause fuerit si ad eum ad
illuc trabriendum impulerit. Vt aduersariorum mendacia in medium p Ierantur, redire oportet in memoriam Incerium apoc pham Laronii antea Hxisse pactumprius esse mi Pontifex Bononiam, Fridericus F rum Gre Sigonius Mutinam ait) se conferret. Iam cum n uter horum scriptorum dicat Fridericum pactione obstractum his ut Bonomiam iret; quis excusationem Urere debet cur Bononiam non 'r Osi tur ' Fridericus ne , an Ponti ex 'statutum aiunt antea fuerat, ut Fridericus Mutinam aut Forum Cornelij disicederet. Excusere igitur se
. non poterat Hidericus cur Bononiam non pererat, cum eo nunquam in uitatusfuisset. Verum quia Pseudo-Romualdus ait Bononiam communis cilloqui j si de uis delectam, eo magis de quisset Pontifex, qui
Anagnia Bononiam uti conuenerat non petui, Caesarepraesiertim eodem ire non recusante. Neque Fridericus mutas voluntatis mi aduersari, falso obiniunt) reprehensionem incurreret; non enim ipsi, bd Pontifex pactis non stetiset; nam cum iter Bononiam versus jubcipere deberet, Iaderam diuertit, ostenditquese manis dei qui tamen , ut aduersari j fatentur. Mutinam, vel ut abj tradunt, Rauennam iuit in parum credere. HG igitur commenta sunt m fabulae ab aduersari , pro arbitratu excogitatς: quod σ ipsorum in narrando diuersitas atque inconstantia suris demonstrant.
OV o D pertinet ad nostros scriptores inter se conciliandos,
aio utrumque vera loqui, atque Vlmum Digidam calumniam struere. De colloquii loco ambobus conuenit fuisse Bono tuam; de loco vero ad quem ante colloquium conferre se deberet Imperator, ut propior esset, nihil dicit Romualdus: qua igitur ratione actorum scriptori repugnat 3 Quod ρd alterum caput spectat, uternam ex duobus de praestituto colloquii loco voluntatem mutauerit; Pontifex ne, an Caesar; dico Caesarem mutasse, non Pontificem. Ille enim per Legatos peti jt ne conuentus Bononiae, uti statutum erat, sed Rauennae aut Venetijs fieret. Hic vero Venetias traiecit, Bononiam colloqui j gratia petiturus. Cur autem Venetias tam deuio itinere se cotu erit, alibi explicauimus.
163쪽
ULMUS. FI CT AE conciones quas Ferrariae Pontifex Auni se dicisse ,
Lombardorum ac Germanorum restonsiones ab a rsurbs eodem modo excogitatae seunt quo aliae quas DPro refutauimus. Hae praetore a falsi talis conuincuntur ex istorum narrationis instantia; nam Incertatus apoci phus ait coram Pontifice in equenti di postquam Fe ra iam attigit, Longobardos atque Germano conuenisse, inter quos ingens seserit de loco altercatio αἷi depace agendum erat, petentibus Lomlardis
Bononiam, Placentiam, Ferrariam, aut Pataurum; Germanis mei
Rauennam aut Venetias postulantibus , sed Romualdi appendix na rat primo Pontificem die Dominicae Pasitonis Ferrariam perii misee, quo nundinarum occasione plures Epimpiatque ingeni populi multiis
do conuenerat proxima tamen quam ego maiorem interprator b
domada , egre iam ad populum orationcm conficiam ct atyam ) dia, i se, Lombardos ad ingula illius capita pluribus restondisse; quae
omnia fabulossint, neque Alexandro , vel js quae interfuere, mi quam in mentem menerunt ; a quibus credibile est Ferrariae neque de pace, neque de loco Obi ea flatiliretur actum esse, clim Veneti ante
disic semioni cis Venetisseam per siuos Oratores a servosulassent, illique re in ictita hiau helli minas reporta sint.
RESPONSIO.HI c etiam quod saepe solet, Vimus fallitur. Verba Romualdi
haec sunt. I Dehinc per Padum Ferrariam cum galeis via is decim in Dominica Passionis ascendit, ubi ab Episcopis multis ,, & eiusdem Vrbis ciuibus, & magna populi multitudine quae il- luc propter Feriam quae ibi celebrabatur, conuenerat, satis estri magnifice & honeste susceptus. Proxima vero septimana Ra- uennas Archiepiscopus cum suis suifraganeis, Mediolanensis Aria, , , chiepiscopus cum Episcopis & Abbatibus Lombardiae, Potesta ri tes, Rectores, C 'sules, & multi prudentes de ciuitatibus Lom is bardiae Fcrrariam ad Alexandrum Papam festino gressit laetari bundi venerunt; quos Papa paterno affectu, prout decuit , benigne sitis & iucunde suscepit. Altera vero die cum eis in maiorin Ecclesia sancti Georgii congregata populi multitudine magna , , conuenit , quo facto silentio,tanquam filios taliter esst alloquutus J Eorum sententia est Arctiteriscopos una cum ali s qui ad
164쪽
Pontificem confluebant, prima die proximesequentis hebdom dae, hoc est Feria secunda ante colloquium. Ferrariam peruenis se, eosque Pontificem simul cum ijs qui prius venerant, eadem die alloquutum; atque ita voces fallera die J non diem aduen . t is ipfbrum, sed diem aduentus Pontificis respicient ue quamquam si legamus in Romualdo i l tabundi venes antl omnia plana sunt; nam sensus erit eos proxima septimana in hoc est illa, quae Do minicam Passionis proxime praecessit, anticipato aduentu Ferra riam venisse , id quod satis confirmatur ex eo quod multi Episccopi dicantur ibidem Alexandrum excepisset; quorsum enim illi eo venissent , nisi Pontificem, Ut de communi pace agerent, praestolaturit
SED it ad Ferr ensis itineris explicationem redeamtus,cum a Stagonio or Blondo seu cribatur iis quae Obo narrat, Ducem O plurimos ex Senatoritas Pontificem Ferrariam comitatos esse, mendacij arguitur Pseudo-Romualdus et ui ait duos Cardinales Venetias mi seos, et a Duce qui tamen Ferrariae erat promsonem exigerent se non permissurum, mi Fridericus ante confirmatam pacem Venetias ingrederetur; nam si Dux ina cum multis Patrisys apud Pontificem Ferrariae erat, quorsum Cardinales tanto incommodo eum requirant et si non est 'sed Me mirus latet; non enim alia de causas lus au Ector haec comminiscitur, nisi i Veneto populo infamiam texat nam dei ceps dicturus est aliquos extitisse , qui contra Ducis pro tonem, Fria derisum nondum confirmata pace Clodia ibi musias admodum infestas patiebatur, Venetiis introducere mellent. Atque idcircὸ Me prostita a Duce fides praemittitur, mi deinde commodius miolata fuisse demonstr/tur Friderici moram Clodiae , duobus, quo anulis sub fluit, diebus exceptis, diurna longiorem non fuisse, supra satis ostendimus, αιi etiam obauimussingula illius itineris momenta mutato ante praevi, 'constituta fuisse.
RESPONSIO. SI loco inanium criminationum quae non semel confutatae
sunt, argumentorum pondere nobiscum Ulmus ageret, res ponsionem hic suo iure reposcerem, verum cum illius verbis ni nil praeter temerariam calumniandi licentiam subesse videam,
165쪽
meum institutum ea quae nullis confirmantur rationum mo- mentis tacite praetereundi, nequaquam deseram.
TEa E ingenti trisultate caret quod ab auctore appendicis I i dieitur, Pontificem ibi die xxix. Octobris Sipontum peruenit, ,, Troia O Beneuento celeriter Anagniam petiysse. f Secundo die stant ri iae est reliquo in eis rim mensis Jipontum applicuit, inde peris Troiam . Beneuentum Anagniam festinus aduenit; J nam si die
xxix. Octobris Pontifex celeriter Troia G Beneuento Anagniam iter habuit ,profecto quatriduo aut quinque dierum statio totum id quod interest mi ae satis commode confecit, quare Anagniam die iv. Nouembris peruenisse potuit. Atqui hac consentire nequeunt cum litteris ab ipso Troiae datis ad Hugonem Etherianum die xiii. eiusdem mensis. Troia igitur adhuc eo tempore non discesserat. His etiam magis repugnat Incertin, qui ait Pontificem Anagniam non peruenisse ante diem xiv. Decembris. Haec sicilicet fuit itineris celeritas quam Pseudo-R mualdus commemorat, in mia qua inter Sipontum Anagniam in
terest , quaeque qMatuor aut ad hummum sex diebus confici selet, sexo quadraginta dies insium se. Et tamen Sigonius, qui nihil se ex
antiquis monumentis praetermisisse prositetur , quin diligenter instic ret, ina, cum Obone Usemat Alexandrum mense Decembri anno M.CLXXVII. Romae publica populi gratulatione plausu exceptum.
s militudine non abest,omnis Vimi conatus cocidit. Quamquam si legatur L sestinusJ neque assi mari potest quod Ulmus ait, in eo itinere dies sex supra quadraginta insumptos Disse ; nam ignoratur quo die Pontifex Siponto discesserit. Ignoratur praeterea quo die post decimum tertium Nouembris Troiae Anagniam versus se itineri commiserit. Credibile tamen est, senem laboribbus atque aetate confectum, Cardinales, magnamque Romanae Curiae partem secum deducentem, ut maxime festinaret, crebro tamen substitisse; cumque pergeret, non magnis itineribus processisse. Sed iterum Sigonius apud Vinium diligens est antiquit iis scrutator, quia cum Obone dicitur consentire, dum ait, Pontificem mense Decembri anni M.CLXXvII. Romam venisse; ve
166쪽
inter Alex. III. & Frid. I. is p
runa & haec laus, quemadmodum superior falso illi tribuitur; non enim quis cum alio consentire potest, nisi idem ac ipse sentiat. At Obo Alexandri in urbem ingressum eo tempore contigisse nunquam dixit; & sane apud me Vinii lapsus admiratione non caret, qui putabam ab ipso omnia, non dicam Obonis verba. sed syllabas memoriter teneri.
esisse mense Octobris, atque Sipontum appulisse die XIX. eiusdem mensis: quo tamen tempore inde Anagniam discesserit, non e plicat; sed nescio quo caseu neque Incertus , neque appendix, narrationi seriem persequitur apud Incertum enim ibi dictum est Pontificem die xiv. Decembris Anagniam peruenisse, interrumpitur hyloriae continuatio, atque aliena quaedam inortasse mi alio lilioris mens diuertatur, intemmificentur mi Belae mi ariae Regis rescriptum datum t Incertus ait anno M. CLXIX. quod Bonfinio repugnat, qui Felam Regem creatum ponit anno M. CLXXIII. Appendix etiam institutae narrationis ora
dinem deserit; poliquam enim Pontificem Anagniam deduxit, subjcit quandam eclypsim quae t ibi dicitur )Σv. mensis Martii anno
M. CLXx VIII. contigit,statimque Siculorum Oratorum domum redi tus subnectitur; cumque prius nihil affrmauerit aut negauerit de Pomtifici, reditu quo primumpost Venetum iter Romam ingresim est ω nerat enim: Linde Anagniam regressus fuerat in tradit illum Anagnia Romam redi se anno M. CLXX vii I . quod nos minime negamus unumaneat, hunc reditum, nonpriorem I dposteriore uisse.
RESPONSIO.PONTir Ex postquam Venetijs discessit ante messem Martium anni M. CLXX v III. Romam non redi jt, quicquid Vl-mus de priore alio reditu, ut suos tueatur fabulatores, somniet. Si scriptores rerum gestarum Alexandri post narratum eius reditum Anagniam non dicunt quod Vimus maxime vellet eum recta ad urbem contendis, veritas es ii causa, quae prohibet: si ad alia narranda diuertunt, historici munus obeunt. Temporis in Belae Regis rescripto mendum, nescio an Bonfinio recentiori historico , an vero actorum Librario tribuam; facilius enim est eorum alterum errata, quam actorum Alexandri scriptorem.
167쪽
seu posteriore, die S. Gregori esto, nos mehementer dubitamus, graui o modii argumento Apostolicarum eiusdem Alexandribue rarum quae Romae hoc jseo anno M. CLXXVID. eodemque die X ii. Martii Monasteriis sanctii a uirini prope lacum Tege seum in Bauaria sunt concesse,hodieque in molumine Metropolitanae Ecesse Salisbur gensis pae .ccccri habetur.Non enim credibile detur Pontificem ita dum irbem ingressum diplomata confecisse , cum praestertim incertus aduersarius a Frmet, eum ex itinere defessium hora nona ad portam C. limontanam peruenisse, indeque in Lateranensem Basilicam maximo honore ,si,mmάque celebritate desidium, solemnibus precationibus moreri ritu institisse . quibus rebus haud exiguum temporis spatium insimplum meri simile est , denique ibi se in cubiculum recepit ex defatig tione itineris ante caenam aliquandiu decubuo. uare quid ea ais temporis ad bullata diplomata perficienda siveressepotuerit omnes et ident. Quid quod Abbassane A uirini, qui tunc in Bauaria erat, G tamdiu eo priuilegio caruerat, nongrauate tulisseis Tontifex eius confeZZionem in alium diem distulisset' cum praesertim neque negoti, necessitas, neque
petentis mi banitas pateretur , mi tam importuno tempore Curiales
ali que Ministri, atque adeo ise Pontifex sic ribere ubsicribere, signum
apponere , aliaque id genus e licere cogerentur, quae nullius incommodo alia die peragi poterahi. Cὐm ergo literae de quibus agimus. mi ex ipsis liquet, die X II. Martis datae fuerint inde satis probabiliter efficitur, Pontificem antea Romam peruenisse, dieque flancti Gregorij festo alijs occupationibus minime intentum, diplomatis consciendis i care potui se; nisi fonte dicamus eum celebrandosensti Gregori esto, quo bolemni ritu magnaque populifrequentia coli antiquistis selitum
Innocentius tertius in sermonibus docet , fuisse distentum , neque a merisimilitudine abhorret alia eiusdem Tont ficis diplomata ante eum diem Roma data in tabularist asseruari, quae nos midere non possumus. Si autem quis contendat Alexandrum die X H. Mari, V bem ingressum, erum id erit non de priori teleberrimo m publico sed de posteriori priuato ingressui nam celebritas quς ab aduersariys additur,ad rethoriaca ornamenta , seu potius ad poeticasImenta pertinet. Fieri igitur po- . tuis, it ea die Pontifex, non Anagnia, sed ex propinquo I siculano quo Pontifices ad intentium curarum remissioncm, animιque laxamentum identidemsecedere, non modo antiquitus, sed etiam hac te pesta consseuerunt rediens, mrbem ingressu sit.
168쪽
RESPONSIO.PRiv iLEo iv M de quo hic agitur, ab Alexandro conces sum est Monasterio sancti Quirini anno ab Incarnatione
Domini M. CLXX v III. die XII. Marti j indictione X ii. anno Pontificatus XX. Videat Vimus quae supra de annoru ab Incarnatione & a Natiuitate discrimine pluribus docuimus, atque tum ex ijs, tum ex indictione xii. annoque Pontificatus xx. di exH. Mariij colliget, diploma datu fuisse anno a N. uiuitate M. CL xxi cnon MCLxxviii. neque est quod in subseriptionibus & Curialium labore, importuno maxime tempore vim faciat , si enim Romai Curiae consuetudinem nosset,intelligeret diem co; celli Privi legij, non a Pontifice, sed ab alio apponi, caeterasque subscriptiones multis interpositis diebus ut plurimum fieri i ita tamen ut ad concessi priuilegij diem reserantur. Caetera quae ab Ulmo ad ijciuntur quia leuibus coniecturis, non argumentis innituntur, confutare praetermittimus.
i Nostzssus est igitur Urbem Pontifex anno M.CLXX v II. mense Decembri II metiys disi dens oe mari terraque refcta iter habens,
vicio, Silonitu mali, testantur. Narrationum autem ea de re
rietas inde ortum habuit quod appendicis auctor primi ingressius obliatus, secundum flum aut tertiumpersequutus esi, cui inhaerens aduer sarius Incertus illaque ab eo desumens quae breuiter contracte dicta fuerant, rethoricis, autpotius poeticis pi mentis qirae illius est confius ludo exornat atque amplificat tantamque illi a Ungit celebritatem, Ut nonnisiprimo ingresui convcnire posse dratur. Appendicis tamen auctor id ncquaquam moluit, qui quanquam dixit, hontificem tunc in sum scumseummo honore m gloria a consevia tamen hec d scribendi forma non discessit, qua etiam Incertus et sus est in Adriano
qui Romam scum gloria honore debito remeauit, J quamuis non tunc primo Vrbem intraret. Accedit quod appendix ex qua narrationes e
169쪽
st. Neque mirandum est ab auctore appendicis primum Pontificis in
Vrbem ingresumsteria, nam eodem anno M. CLXX v II. etiamsiluit, quo primum tempore V ilhelmi rugis Oratores Alexandrum Hestae vel Anagniae conuenerium, nihilominus tamen antequam nauigationemr ferat, ait illos Pontifici adfuisse , etiamsi quomodo aduenerint in retur; sed merius dicimus in appendice idcirco prioris Alexandri in Vrbem aduentus mentioneis non haberi, quia auctori ignotus fuit Hoc a tem quamuis Mmualdus quod minime credimus in eius historiae au-ZZorsit, ex appendice colligimus, in qua dicitur eum et na cum RUGrio Andriae Comite Veneti s dississe die xvi. Augusti, Pontifice inibi adhuc remanente, quem neque ipse neque eius co era, ni sipost longum temporis interuallum reuisit ; cum Me quemadmodum in nostro ha tur manuscripto) Panormi et que ad Ferias Bachanales desed rit ille et sique in Quadragesimae dimidium Panormi moratus, Salernum ad se am Ecclesiam se receperiri auare neque is et Romualdus a die xvi. Augusti anni M. CLXXVII. et que ad exitum Marti, anni M. CLxxv m. Fire potuit quidnam rerum Pontifex ageret.
RE S P O N S I s. MI R A sunt quae Vimus undequaque congerit ut Lectori
persuadeat, Alexandrum Pontificem Romam ingressum fuisse anno M .CI xxvii. extremo credo ut tubis argenteis & Vexillis, Venetorum Ducem maiore auctoritate donet; sed pace Vinii atque Obonis dictum sit, neque Alexander Romam vidit anno M. CLXXVII. neque Sebastianus Venetorum Dux eo Pontificem cum Imperatore prosequutus est.Quae de posterioreponti scis in Urbem ingressit Romualdi, & vitae Alexandri verba Vl-mus interpretatur, omnem respuunt interpretationem cum planissime de primo ingressu loquantur ; neque vim facere potest in vocibus f aliquantis diebus J quibus Roni' idus Alsxandrum Anagniae commoratiam fuisse tradit, ut sensus sit, Alexandrum cum die xiv. Decembris anni M. CLxxvii. Anagniam peruenisset, inibi pauci diebus substitisse, atque ante annum e actum Romam se contulisse ; nam voces s aliquataris diebus J non absurde sesqui mensis spatium signiscare possunt, ita ut extremo Ianuario anni M. I xxviii. Pontifex iter Romam versus susceperit, in eoque identidem subsistendo alterius ferme sesqui mensis tempus insumpserit. Exemplum aduentus Siciliae Regis Oratorum , quem V linus aRoinualdo praeteritum ait, palum facit ad renari
170쪽
inter Alex. III. & Frid. I. io
rem, nam de illis in controuersiam non vocatur utrum primo solum, an secundo aduenerint; aduenisse enim semel constat, quamuis quo tempore aduenerint, Vires exigui momenti, pra
tereatur. Primum genique Alexandri in Urbem aduentum R naualdo ignotum fuisse sciuod ipse Comes non adessetὶ tam se, uolum est, quam si quis dicat ea omnia historicis ignota fuisse, quae suis ipsis oculis non hauserunt.
narrationis occassio explicatur. Ts 1 ea quae ab Ulmo tum contra Baronium, tum contra L . scriptorem actorum Alexandri & Ronaualdum dicta sunt, non ita confutauimus,ut singula persequeremur diligenter; summis tamen delibatis rerum capitibus , quod nostrum fuerat institutum, Abulae de Alexandri tertij Pontificis iuga, deque Ziani
Veneti Ducis pugna contra Othonem, quantum satis videbatur, laruam detraximus. Et quamquam ea accersitis undique tisine
tis artisciosὸ & veteratori ἡ a suis aspersa est; tamen quod illam in bono lumine ut spero in collocauerim, facilἡ nautium veritintis colorem de quaesitum falsitatis fucum lector diiudicabit. Illud restat, ut quoniam nihil tam absurdὸ fabulosum est, quin aliu
uo saltem remotissimo veritatis fundamento innitatur; ea pro- eramus in medium quae huius fingendae narrationis occasionem
Fridericus I l. qui anno sal. M. cxx. post Friderici primi obuetum trigesimo, Imperij babenas sus epit, Gregorio nono atque Innocentio quarto Romanis Pontificibus apprimἰ infensus fuit, eaque toto vitae decursu gessit quaecum Friderici primi factis maximam habent affinitatem; nihilo secus enim,atque ille,& Pol tificem ita insectatus est, ut eidem in Galliam commigrandum fuerit, & a Concilio ibidem per eum coacto, anathemate est notatus, de loca urbi vicina occupauit atque diripuit, & aduersus Mediolanenses, qui Pontificis partes tuebantur, mal pugnauit,& Venetias sese contulit. Contra vero quae Friderico primo ab O bone caeterisque eius sectae Historicis falso tribuuntur, omnia Friderico secundo contigere; nam, & post pugnam cum Mediolanensibus, exercitus parte amissa, transcenso Appenino, primo Lucam , deinde per Etruriam & Latium in Campaniam atque in Apuliam contendit, & illius aduentu territus Pontifex Ana-