장음표시 사용
181쪽
EO DE M tempore Alexander Papa Eccles Alexandriae ad
postulationem Mediolani Archiepiscopi, & Comprovincialium Episcoporum atque Rectorum civitatum Lombardiae, Episcopatum constituit. In oua fecit in Episcopum eligi Arduinum Romanae Ecclesiae Subdiaconum, a Mediolan. metropoli tan. tanquam suum suffraganeum consecrandum. Praeterea Papiensem Episcopum Crucis & pallij dignitate primauit, ebquod
ciuitas eiusOctauiano Haeresiarchae ac Fr.Imperatori excommunicatis adhaesit, & post satisfactionem praestitam eumdem Fr. ingrauem iactitram Ecclesiae ac Lombardorum praesumest in Italiam reuocare. Haec namque ciuitas, sicut gesta pontificum Romanorum declarant, ab antiquδ receptaculum fuit Regum Ecclesiam& Pontifices Romanos persequentium; Astalphus enim a Rex LombardorumRauennaten.Exarchatumstephano Papa socundo violenter abstulit, & alia grauia mala Ecclesiae Romanae atque urbi tamquam vir nequam & pessimus, Dei de Beati P tri timore postposito illi 'lit, propter quod recolendae memoriae pipinus Francorum Rex ab eodem Papa rogatus, Lombardiam secundo cum exercitu magno intrauit, dc ipsum Alex. in Papiat bellantem tandiu obsedit , quousque ad mandatum eius, & vo
luntatem iam dicti Pontificis satisfecit, & omnia Ecclesiae ablata restituit. Desideri quoque Rex, qui ei de Alex. in regno successit, Adrianum Papam primum nihilominus Ecclesiam 5 urbem impie atque crudeliter est persequutus. Vnde Carolus Rex ad preces ipsius Papae hanc eamdem ciuitatem, in qua Desiderius ipse fuerat receptus,per sex menses ita districte obsedit,quod eumdem
Regem & eius uxorem per violentiam cepit, & captum ad suum Francorum regnum secum reduxit. Non est ergo mirabile si modernis temporibus haec perfida ciuitas contra Ecclesiae unitatem, schismaticos & excommunicatos recepit, oc minutenere pro Vi ribus elaborabat.
182쪽
inter Alex. III. & Frid. i. i s
optata Lombardorum victoria. ET factum est: in anno Dominicae Incarnationis M. CL xxv
Pontificatus quoque Alexandri Papae anno XV I. legebatur xvii.) circa finem mensis Iunij, dum Fridericus expectaret inconstituto termino exercitum quem de Alemania excitauerat, deliberato cum Papiensibus consilio, perrexit Cumas occulte cum paucis , ibique recepto exercitu ipso, & aggregatis sibi uniuersis Cumanis,ex improuiso Mediolanus es fines inuasit, quorum villas & praedia hostiliter depraedari, & deuastare incepit ; statue rat enim cum ipsis Papiensibus, ut ex quo Mediolanenses terras ingrederetur, dato eis signo quod inter se nominauerant, ciuitasipla in manu valida succurrere sibi deberet, & resistentes Loin bardos a facie sua violenter expellere; sed quia fallitur augurio
spes bona sepe suo, decoeptus eii in cogitatione sua, quia longe sibi deterius modo accidit. LOmbardorum namque ciuitates impium eius propositum, & prauam intentionem contra se iam diti persenserant , & ideo praeparata ad bellum omnes 'nanimiter sibi occurrere festinabant; sed Mediolanenses, ubi aduentum accelerantis aduersari j certissime cognouerunt, non expectauerunt alias ciuitates, sed cum Placentinis & Centurionibus electorum militum de Veronas, Brixia, Nouaria, & Vercellis, exierunt extra Mediolanum in primo Sabbatho mensis Iuli j legebatur Iu ni j ὶ cum caroccio suo i&Veneriit in magna fortitudine ad quem tam congruum sibi locum in Barranum, & Brixianum, hora
quasi tertia , xv. milliaria ab urbe. Tunc praemiserunt D. CC. mulites armatos versus Cumas, Ut scirent qua parte veniret potentissimus eorum aduersarius, quibus per tria fere milliaria proficis centibus trecenti Alemanorum milites obuiauerunt, quorum vestigia Fridericus cum toto exercitu sequebatur accinctiis ad practium committendum Nec mora hostes vehementer in hostes
insiliunt, & sese ad inuicem strictis mucronibus conteruntur ; sed ubi grauioris multitudo Principis superuenit, Lombardorum milites inuiti terga dederunt, & ad caro ccium Mediolanensem facere confugium exoptantes, non potuerunt a facie persequentis ibidem remanere; sed cum reliqua fugientium multitudine ultra caroccium per dimidium milliare coacti sunt sugere. Tunc electa
183쪽
Mediolanensium bellatorum militia, quae in posteriori acie tanquam murus impenetrabilis firmiter consistebat, praemissa oratione ad Deum, & ad Apostolum eius Petrum, atque Beatum Ambrosium , erectis vexillis considentcr obuiauit Friderico in virtute magna, & in primo quidem congressu Vexillifer ipsius Friderici transfossus lancea corruit in terra ,& sub equorum pedibus trucidatus remansit. Ipse quoque Imperator inter caeteros loricatus , ubi coruscantibus armis proprijs insignitus apparuit, ab eisdem Lombardis fortiter percussus de sella cecidit, & ab omnium oculis statim euanuit. Vrgentibus ergo ipsis Lomba dis tota Theutonicorum expeditio in fugam conuersa per octo milliaria fugit in timore mortis, de quorum multitudine paucis euadentibus , alij gladio interfecti, alij fuerunt in Ticino submerasi,&residua turba in diuersas ciuitates in captiuitatem fuit diui asa ; sed Cumanorum perfidus populus qui ab Ecclesiae unitate&a Lombardorum confoederatione animo irreuerenti & infir nito discesserat, totus fere prostratus in campo remansit aut gladio. interemptus, aut in captiuam captiuitatem contumeliose deductus. Spolia uniuersa post optatae victoriae famosum triumphum victrix Lombardorum societas libenter collegit , & in pace singuli habuerunt, quod fortuna unicuique donauit , in quibus praeter armorum, & equorum multitudinem copiosam, inaestimabiles diuitiae, & quaeque optima terrae prςter spem se
runt inuenta. De Imperatoris vero persona virum euaserit, an
cum caeteris intersectis in campo remanserit, diu apud omnes dubitatio maxima fuit in tantum quod eius uxor in luctu; &mcellitia posita etiam lugubrem vestem induerit. Cum autem super hoc tota Italia plurimum vacillarer; ecce subito Papiae ap- aruit atque immenso apparatu & strenua militia desolatus. Inoc autem manifeste ostendit Dominus, quod per Isaiam loquutus fuerat, dicens: Oculi sublimis hominis humiliati sunt,&incuruata est altitudo virorum sortium. Quamuis autem causa eius ab eo tempore quo coepit Dei Ecclesiam persequi, semper ultore Domino indeterius laberetur , & nulla eum aduersitas seu difficultas laboris a suo incoepto retraheret, modo tamen ita vehementer a superno iudice percusius atque contritus est, quod ad pacem Ecclesiις, quam hactenus in duplicitate quaesierat inclinari humiliter videretur, & eam per maiores perionas imp
iij a Domino Alexandro Papa & eius fiatribus suppliciter postularet: quippe omnes Ecclesiastici, & s culares Principes Re-
184쪽
inter Alex. III dc Frid. I. ir
gni, qui praedictum Frideri cum in errore suo huc usque sequuti
fuerant, dixerunt ei, quod nisi cum Ecclesia pacem faceret,eum ulterius non sequerentur, nec sibi auxilium ferrent. Pr terea so cietatem Lombardorum contra Theutonicos ita Dominus fortem & audacem reddiderat , Ut quoties cum illa barbarie in proe lio decertaret, in primo con3ressu Victrix existeret, & eam ante faciem suam tanquam volatiles paleas dispergeret atque fugaret.
inter D. Alexandrum Papam,.s riderisum
MI si T ergo Imperator Fridericus ad presentiam Domini Alexandri Papae V. Magdeburgensem Episcopum, Chimstianum Moguntinum Archiepiscopum, P. Vuormati ensem et istum, & R. Protonotarium Regni, maiores Imperii Principes cum potestate plenaria complendae 'pacis inter Ecclesiam , &Imperium, qui venientes usque Tybur, nuntiauerunt ipsi Pontifici residenti apud Anagniam sui aduentus causim, & impetrato securo ducatu, recepti sunt a duobus Cardinalibus & Capitaneis Campaniae, atque honorifice deducti in ciuitatem Anagninam.
In crastinum vero cum Pontifex in Consistorio astante Clericorum & Laicorum multitudine sederet, accesserunt ad maiorem Ecclesiam cum decora societate Laa, & exinde intrarunt in con spectum Ponti scis. Stantes autem in medio coram ipso, & cum multa reuerentia loquentes dixerunt:
D ominus noster I mperator desiderio magno desiderans Ro- manat Ecclesiae ac vobis pacem veram dare, misit nos cum pleni- otudine potestatis ad presentiam vestram, postulans instamcr, ut overbum illud concordiae & pacis, quod in praeterito anno Patres revestri secum praesentialiter tr.nstauerunt, & Vsque modo peccatis
ita exigentibus imperfectum remansit, nunc per nos &assensun is vestrum, quantum in eo fuerit, authore Domino compleatur.
Notum est enim & indubitatum quod ab initio nascentis Eccle- cisitae omnipotens Deus in orbe duo esse voluit quibus principaliter cimundus hic regeretur: Sacerdotalis dignitas & Regalis potestas, iaquae nisi ad inuicem concordia fulciretur, pax nullatenus seruare' cetur,& mundus controuersijs es bellorii strepitu abundaret.Cesset . igitur nunc ista odiosa turbatio, &per vos duos Principes orbis
185쪽
,, pax desiderata uniuersis Ecclesjs ae populo Christiano reddatur. lHis igitur publice allegatis, benignus Pontifex hilari es placi-- do vultu respondens , ait i Dc aduentu vestro cum iucundis ru- ,, moribus valde Saudemus, & exinde omnipotenti Dco gratias agimus. Non est in praesenti saeculo res quae in auribus nostris ita ,, dulcescat, quam si Dominus Imperator vester quem interanos ,, mundi Principes cognoscimus esse maiorem,pacem nobis veram dare, sicut asseritis, velit; sed si vult integra pacem suam nobis tribuere, & Ecclesiae Romanae, oportet ut eam uniuersis auxiliato- ,, ribus nostris, maxime Regi Siciliae 5 Lombardis & Imperatori A Constantinopolitano, qui nobis contra eum in Ecclesie necessitatibus firmiter astiterunt, & pariter tribuat. JLegati vero laudantes & approbantes verbum Ponti scis, di ., xerunt In mandatis accepimus a Domino Imperatore, ut se,. crete vobiscum& cum fiatribus vestris loquamur, quatenus ea ,, quae inter nos Ac inter vos tractanda fuerint & statuenda, inlini- ,, cus homo non sentiat i sed in secreto conseruentur, quousque pacis bonum, praes ante Domino, compleatur; scimus enim quod, in parte vestra & nostra nonnulli sunt qui pacem odiunt, & hanc. discordiam libenter seuerint. J His itaque auditis uniuersus conuentus dis cessit, & Pontifex cum statribus sitis & uniuersis Legatis secretarium consili j solus intrauit. Caeperiant autem de verbo pacis ad inuicem tractare diligenter; sed quoniam res ardua de multum dissicilis agebatur, multi enim i obiles de potentes in schismate grauiter lapsi fuerant, &de quibusdam capitulis inter Ecclesiam & Imperium controuersia vertebatur ) vltra quin e-cim dies tractatus ipse diurauit, in quo spatio sanctissimorum PDtrum auctoritates, priuilegia Imperatorum, & antiquae consuetudines atque aliae rationes ostensae suerunt, & siper his etiam diutius laboratum atque Cibtiliter disputatum. Tandem cooperante Spiritus sancti gratia, ita factum est, quod de omnibus capitulis inter Ecclesiam & Imperium cum saepe dictis Legatis
Pontifex & fratres eius unanimiter concordarunt, remanente
causa Lombardorum in eo statu in quo erat usque ad commune colloquium quoniam in eorum ablentia, nec debuit, nec potuit terminari. Et quoniam sine Imperatoris & Lombardorum corporali praesentia pax ipsa sicuti praedictum est fieri non debebat,
constitutum est ut Pontifex cum fiatribus suis pro tanto desideratae pacis bono laboraret in corpore proprio, & ad partes Lom bardiae absque longa dilatione festinaret. Interim autem data est, firma
186쪽
inter Alex. III. & Frid. I. i s
firma securitas ex parte unperatoris, omnibus Ecclesiae Romanae personis, & rebus eorum & terris B. Petri, & Siciliet Regis, cuniactisque viatoribus usque ad consummationem ipsius pacis. His itaque dispositis & concorditer ordinatis, ad Imperatorem Le
in Lombardiam per mare itiit. PORRO Alexander Papa, ut indubitanter ad ipsus Impera
toris colloquium posset accedere, ordinato in urbe Vicario, versus mare Adriaticu cepit iter cu fiatribus suis, & veniens Beneia uentum,per Troiam & Sipontum, ac montem Gargani transiuit ad ciuitatem Vestanam in maris littore stam; ibi enim deuotus Beati Petri filius Rex Sicili ad eius obsequium preparauerat septem galeas victualibus ac armis, prout tempus & res postulabat, munitas: duos quoque de Magnatibus terrae suae, videlicet Salernitanum Archiepiscopum, & R. Andreia. Comitem maximum, ut honorificentilis cum eis incederet, illuc ad eiusdem P tris & Domini sui pr sentiam destinauita, ut autem Imperatoremes Lombardos de tuo Pontifex aduentu redderet certiores,sex defiatribus suis Cardinalibus a Siponto usque Bononiam cum sui & aliorum fiatrum ςquitaturis prς miserat.
caede facta a Taganis in Oriente. IN diebus illis Emanuel Imperator Grς corum volens subitigare sibi Turcarum regnum, in multitudine graui terram ipsius violenter intrauit, ac destruens ciuitates & villas fere usque ad Cuneum ubi est sedes regni, spoliando & occupando uniuersa, processit. Tunc Sol danus gentis illius potentissimus Rex ascitiς sibi decem millibus Arabis in peritia militandi astiuioribus piccaeteris gentibus ipsius patriae, cum ingenti multitudine militum& sagittariorum suorum prςdicto Imperatori occurrit, orans &petens ab eo, ut terram suam in pace sibi dimitteret, & eum ad suum seruitium retineret. Obtulit etiam ei magna & pretiosa donaria, ut eius amorem & gratiam consequi mereretur e denique fidelitatem dc hominium sibi humiliter voluit exhibere, SI ad eiusseruitium cum militibus &sagittarijs suis, quandocunque ab eo
187쪽
requireretur, accedere , sed Imperator niuatum de viribus & potentia sua confidens; fortissimum namque secum exercitum M valde magnum terra & mari habebat, despexit eum, & dixit: x Neque pacem mecum, neque placitum facies, nisi Cuneum in se manibus &potestate mea reddideris. J His itaque auditis Soldaanus, tanquam vir sapiens & astutus, smulate retrorsum abi jt, &ascendens montana sipra conustium fauces, per quas Imperator transire ad Cuneum disposuerat, insidias ei posuit, ut inopinate
ipsum inuaderet & perniciose contrairet. Imperator vero credens eundem Sol danum potius ex timore quam astutia & calliditate a facie eius recessisse, minus caute, imo improvide & temerarie intrauit per illos dissiciles&arctos os trasitus inter duos arduos montes, & praemittens fortissimos equitatus suos cum quadrigis &Principibus Principum, subito inciderunt omnes in insidias hostium, factόque hinc inde immenso clamore, terribilis & exitiabilis initiatur conflictus; & quia prae nimia locorum angustia pars nostra nec fugere poterat, nec reluctari, pariter comprehensi sunt uniuersi, tanquam greges in ovile ovium. Quid plura saeue dis gladiati sunt a fieritia Turcorum & Arabum, & multis ac varijs ciuilijs expoliati: pauci tamen de tanta multitudine in captiuitate ducti. Ipse quoque Imperator in posteriori acie locatus, & multo milite circumdatus, tandem repertus est, Cum autem in gladio ab impia multitudine impie tunderetur, superuenit ipse Sol danus, & eo agnito, cum possiet illatam sibi absque ostentione in iuriam plene ulcisci, ex nimia liberalitate, sicut vir in lege sua mansuetus & timens Creatorem suum, absoluit eum, & liberum abire permisit; cui & coronam & pretiosistimam Crucem quae capta fuerat, cum multis & varijs donarijs restituere dignum duxit, ad ultimum vero pacem cum ipso ad tempus composuit, &hoc modo amici ad inuicem discesserunt. Interea Viterbiensis ille ridiculus Antipapa de malo semper in peius descendens,ubi pacem inter Alexandrum Papam & Impe ratorem sine se familiariter tractari presentit: ubi securitatem si
mam cunctis viatoribus datam indubitanter cognouit, cum
particptibus suis ita vehementer indoluit , ac si cor eius per media crepuisset. Antea vero quam de Anagnia Pontifex Alexander exiret,Humbaldum Hostiensem Episcopum,&Raynerium Diaconum Cardinalem sancti Georgij ad Imperatoris praesentiam ea occasione' praemisit, ut securitatem quam Magdeburgensis Episcopus cum soci, suis compromiserat, ab eodem Imperato
188쪽
inter Alex. III. & Frid. 1. 18i
re per exhibitionem iuramenti manifeste reciperent. Euntes a tem per partes Tusciae in Lombardiam intrarunt, de circa Mutinam eundem Imperatorem satis pacificum inuenerunt, qui eos hilari vultu ac reuerenter suscepit, & honorificentia plurima honorauit. Presentibus itaque multis Episcopis atque Principibus coram ipsis Legatis Conradum filium Marchionis Montis re ii super sacrosancta Euangelia iurare fecit in anima sua eandem securitatem, quam praedicti Legati apud Anagniam praestiterant. Insuper ad maiorem bonae voluntatis quam gerebat de pace ostensionem,omnes Alamannos Principes qui secum ibi aderant; eandem securitatem per iusiurandum fecit nihilominus roborari. In illis diebus Cremona respiciens retro, absque gravamine turpiter deierando consederatione aliarum ciuitatum impudenter recessit, & ad Imperatorem non sine magina infamia s, conuertit. Vnde indignationem Ecclesiae & aliorum Lombar dorum odium & inimicitiam iuste incurrit. Terdona quoque non post multum temporis idipsum reprehensibiliter fecit ,& eadem infamia contumeliose se inuoluit. Audiens autem haec apud Vestam summus Pontifex valde miratus est; sed de aliarum ciuitatum stabilitate dubitare non potuit. Caeterum cum valida Maris tempestas is stan iam per xxx. dies contra propositum suum ibidem detinuisset inuitum , ecce subito Auster diu desideratus aduenit,& statim nautae ad transfie-tandum eumdem Pontificem alacriter inuitarunt. Qui consum gens circa medium noctis instantis Quadragesimae valde mane post Missam,&receptos cineres, pelagi vastitatem laetus intrauit cum xi. galeis & duabus galeis oneratis vi alium copia & albis caballis. Erat enim delectabile ad videndum ipsum naualem& glorios in exercitum sulcantem crossum pelagus velis prosperis & propititio vento , sed circa meridiem superueniente Borea prorsus extinctus est Auster & illico facta est in mari turbatio maxima. Timuerunt igitur omnes. Pontifex autem non fui omnino securus, quia procellarum immensitas non modice minabatur. Tunc decem galeae cum ipso Papa & fiatribus suis versus anteriores insulas in remigando non segniter laborarunt; sed tandem sitffragantibus Beatorum Apostolorum Petri & Pauli meritis eadem die circa noctem ad insidam, quae dicitur Pala, crosa,prospere Deo gratias) applicuerunt ,sed naues albos equos ferentes cum posteriori galea regressa fiant ad portum Vestanum, quia reliquas galeas subsequi contra ventum validum non po-
189쪽
tuerunt. Pontifex autem fatigatus ex ieiunio & procellos maris turbatione in terram libenter descendit, re apposita mensa coispiose hilariterque coenavit. Post modicum vero spatium, cum iam quiescerent omnes, ex insperato desiderabilis Auster nautis arrisit, & eos ad iter agendum non mediocriter animauit. Exultantibus igitur cunctis in gaudio magno uniuersa vela in altum citissime sunt collata, Munusquisque ad exercendum commissum sibi officium in ipsa
noctis obscuritate vigilanter permansit. Praecedente itaque cum magno luminare galea celeriori summi Pontificis, per totam noctem omnes alacriter nauigarunt, & die altera circa meridiem
in insulam , quae vocatur Allexa post celebratam ibidem Missam
cum gaudio & laetitia coenaverunt, & exinde caeteras Dalmatiae insulas transcendentes,in proxima Dominica, priusquam sol illucesceret ad ciuitatem Iaderam, quae sita est in capite Hungarici Regni, eundem Pontificem cum fiatribus suis, lansredo videli cet Praenestino Episcopo , Ioanne tituli sanctae Anastasiae, Boso-
ne tituli sanctae Pudentianae Presbyteris, Cynthio tituli sancti in driani,& Hugone sancti Eustachij Diaconis Cardinalibus, naualdo quoque Salernitano Archiepiscopo, & Rogerio illustri
Comite per merita Petri, sanum & alacrem portauerunt; & quoniam nondum quisquam Romanorum Pontificum ciuitatem ipsim intrauerat, de nouo eiusdem Papae aduentu facta est in Clero & Populo ipsius loci communis laetitia & ineffabilis exulta tio collaudantium & benedicentium Dominum, qui modernis temporibus per famulum suum Alexandrum successorem Be ti Petri, Ecclesiam Iadertinam dignatus est visitare. Ideoque praeparato sibi de Romano more albo caballo, processionaliter deduxerunt eum per mediam ciuitatem ad Beatae Anastasiae maiorem Ecclesiam, in qua ipsa virgo & martyr honorifice tumulata quiescit, cum immensis laudibus & canticis altisone resonantibus in eorum S clauica lingua. Post quam vero diem exivit Iadera, & per Sclauorum insulas, & maritimas Istrita modicas ciuitates,nelici cultu transitum faciens ad Monasterium
sancti Nicolai situm in faucibus Mui alti, cum omni alacritate,
190쪽
Papa V netias prius intrauit. AN s o igitur sui Pontiscatus XV m. nono Kal. Aprilis, in
dictione X. Beatus Alexander Papa cum ingenti honorificentia Venetias primum intrauit, occurrente sibi Duce cum Patriarcha &Episcopis& Nobilibus, cum Clero in varia nautam copiosa multitudine. Eo autem in Palatio Patriarchae super Riuo alto descendente, Petrus Magdeburgensis Archiepiscopus cum electo Vico maciens & Protonotario accesserunt ad eum, dicentes Dominus noster Imperator cucta quae inter vos & cum de pace nobis mediantibus tractata sunt &conscripta, paratus es una gaudio adimplere ; sed in ciuitate Bononiens quam eius ' principes nimis habent suspcctam, vobiscum conuenire nullat
nus potest ; unde clementiam vestram suppliciter exora nitis, qua-
tenus alium locum sibi & vobis congruum, Rauennam videlicet, seu Venetias eligere satagatis. J Quibus Pontifex constanter sine mora respondit. Diu est quod mediatibus fratribus nosti is Hum- μbaldo Hostien. & Raynerio Diacono Cardinali cum Lonabar-
dis Imperator conuenit, ut ipse in I mola, δ nos in Bononia de- beamus pariter conuenire. Ideoque nos absque Lombardis & consilio fratrum nostrorum, qui circa partes Bononiae nostrum praestolantur aduentum, locum ipsum mutare non postumus nec
debemus. Si ergo nunc ei displicet quod prius sponte concessit,si -
bi, non nobis debet excusation seposita computare. Verii nata men, ut inceptum bonum pacis ad desideratam costuminationem μcelerius valeat, opitulante Domino , peruenire nos usque Ferra-
riam sine mora venire studebimus, quatenus ibi cum fratribus Gnostris absentibus & Rectoribus Lombardiae deliberare & elige- cre plenarie possimus quod pro utraque parte congruentius visum μfuerit faciendum; J quod verbum, quia Legatis bene complacuit, per Apostolicas litteras uniuersis Episcopis & Rectoribus ciuitatum Lombardiae mandauit, ut in Dominica die Dominicae Pas
sonis,ad eius praesentia in ciuitate ipsi, Deo fauente, conueniant. Interim vero cum turbae multae irruerent ad eum, & de circumpositis ciuitatibus multitudo nobilium properaret ad eius praescia'tiam ut viderent illum, & audirent tanquam Angelum Dei mis' sum, dignum duxit, ut in proxima Dominica, qua cantatur L lare Hierusalam, ad Ecclesiam Beati Marci solemnia Missarunt