장음표시 사용
71쪽
i. e. ut Firi utar interprsitatione .. profeetoau mites era, quamquam valde erudelis a. non ignoro παυεσθαι dici da
animo qui sedetur an mitigetur ut Hom. II XIV, 280 δ δ' ἐπαυσατ ρο -- περ Quaenam autem animi residat perturbatio, ut o nomino quod subie et loco accedit sole cognosci, aut ex ipsa apparet sententia. Hoc vero loco non perturbation commotus exsistit θανατο am i mo in ortor ah tu i hos describit ροπους v. 61. Haec autem animi natura admodum dubito num recte possit παυεσθαι dici. Immo cum v. 60 Apollo precatus sit, ut illo indulgeat sibi Ohos δοκεῖ σοι ηυδε μοι δουνα Druset νή
i. e. utiqua bsequere quamquam admodum atro es.
iam οὐχ ατεχυος κατθανῶν a se sic θύμον λείφειν μελλε δριφανον δι- σαι. Cum saepenumero duo continui versus iisdem vocabulis itatiniantur, ut terminatione illa discrepenties. Rei si g. comm . erit ad Soph Med. Col. p. 186. Sili os in a mn schol in Iou. Eur. Prol. p. S. Hirtet de Eur in com p. div. arte p. 76J, per se quidem δύμων v. 655 nihil habet offensionis At dubitatio aliqua a se itur, ubi sententiae ratio aliud vocabulum si non flagitat a commonda tamen. Guod quidem nescio an hoo loco statui testat. lua antecedit enim dominationis me alio ita sert ut τῶνδε διὰ ρος θρύνων multo praestare videatur librorum seripturae Accodit, quod satis requens est vocabulorum Asot si vovo in libris scriptis commutatio; os Hipp. 306 quamquam cavendum est, s abutaris hac
72쪽
librariorum coiisuetudine ad imi piandos coniecturis locos integerrimoq; s. de uberi or Soph Il. p. 13 et p. 33. hir in inihi vidoo causam explieasse cur SophoeleA scriberet Aia c. 1018: χρ τη δανδυτος καὶ δομους νέμοι σους Adii iacere autem potstram quae sunt non dissi in ilia Soph. El. 651: μους Ἀτρειδῶν σκηπτρύ 'Ἀμφεπε τύλ. Euri Phoen.
onim significant unxversum patrimonium. aud aliter Heracl.
oυχα, γ, σαερ γανως Aperte nou incertus Pheres est utrum vita studiosus si- metus sit nec ueri eque apto dicit ovium vitam inar siquido in dii, eius alnei Sed hoc eum admons pariter atque ipse vitae ainans Si esse omnes cs 4 691: χαμεατυω φῶς -τερα δ' ob χανε tu δοκες Vides huic ntentias repugnar ε particulam. Quam ob rem non dubito Κιmutare in m h. e. exfra k- ιγ - 4 9 τὴν σαυτυυ puta iccstu6v ptκειν ἁπαντας Νeque has una corrupti loci medicina in promptu est. Cum constet enim Et et tis sexcenties esse permixta atque, ante insequens συ facillime posso in inrcidfrs nihil intereedam si quis corriger maluserii:
73쪽
M; α' Hucior, si ab hu σαυ ij, ici 'myν, φιδεῖν λωπας. Aio. 832. Moleste serens Hercules a servo de Admεti ea lamitate se non edoctum esse, sic Euin repreliendit: Gaia σου τὼ μὴ κρύ - , κακου σου του δείμασιν προκειμένου Hare aut ita explicant, ut σου τὼ μὴ imum admirantis esse dicant et indignantis, aut interpretantur: lua culpa est, quod non fixisti. Illud probarem si legeretur ros σε μῆν κρασαι, hoc vero propterea displicet, quoniam proelivior lini cuique palo interpretatio sed tuum era non dicere duam verborum ambiguitatem ita duo intolerabilem ut emendando tollendat oxistimem. Atquo aut illud quod supra posui: το σε μν, παι corrigendum est aut pro mBII scri-hondum res , Guὰ ro 'l ue
74쪽
bus verbis suum cuique adverbium adiectivumve addatur,
75쪽
qua in eadem sontentia comprehensione vocabulum univerbo adiectum idom in altero audiendum est citius brevit
quentiae haec habeo exempla Soph. H. 1026 εαῖ r hy
Ex his igitur quas collegi satis putaveris peti posse praesidii
ad eam orationis brevitatem tuendam, quae in Andromachae verbis statu onda osso videatur. Nihilo minus secus esse puto. Hic enim non in eadem enuntiati coin prohensione ophum iteratum exstat, in quo audiendum sit adverbium, sed in novo os enuntiato quod ad coniirmandum adiicitur. Quoeire ne-
76쪽
scio an elegantias orationis consulatur hac emendatione: ε δ' ηαὶ πασσιυ πιλοῦ
77쪽
npgari. Atquo licet multi sana et insulentes poetae tragici esso soleant in nominibus numeralibus accumulandis, non invenitur tamen ullus loeus euius ea si similitudo, ut hane orationis molestiam tueatur satis ac defendat. equa quae v. 368 leguntur es otia μιανθυνα, - μla t ρωνα Ωένη μυρίους ὰπώλεσαν illi redundantias patro-einio sunt ut auehius Euri Stuit Il. p. 14l de scriptura integritalo rect dubitasse vidρatur. Incertum vero Est, num seripserit poeta quod idem visum est δι τ ιον μιμυα Mihi quidsim quae de ado re dicuntur considoranti
commuinum uerit, nemo non videt.
78쪽
t t. quoniam soleat inultitudinoin igni licare de qua contemptim loqliaris. Atque laud rapo ita usurpatur ut et de s o rvor iam cras ka dicatur volui otiaria his flere.
adhibetur de universo coetu hominum ac frequentia, quam mulieres potissimum deceat defugere, ut Orest. 10S:
ε 6κουs o oc. Qui hus locis cum aliquam eontemptionis notam ha hero illud voeabulum ogari nequeat, saepissime tamen ita adhibetur, ut illa prorsus vacet Signifiea enim
79쪽
quamvis hominum rerumque multitudinem c
in emendatio petenda est ne Afisehyisti Agam. 1313 - adit xdu ouo is aetasi υ ἐμην hanέμνονι - μοῖραν visisti βως. quo cie κἀν δι-em perversum esse sere omnes interpretes hodie eonsentiunt Apud infern enim non in a dibus suam Agamemnonisqua fortunam se vella d plorare. Cassandra si extremis quibus perora veri,is: ρκεέτω syto evidenter de olarat. litterarum formis parui haliel proba inlitatis uehementer laudavit Feoti Rhoda de Aram Agavi quarto pisodio Vralis l. 1858. p. 37 . statuens ille quidem satis inconsiderate. ubi e gententiatam evidenter quid retum raret eost noseeretur lilterarum tum nimis anxie eurare non Neres. Propius quidem a librorum Dipiti res ν Coos e
80쪽
Suppl. 945. Postquam res eo perducta est ut unus occisorum heroum ducatur Adrastus admonet matres grandes natu ut exsequias illius uneris ipsa una prosequantur Quod consilium cum reprehendat Theseus Adrastusque miratus dixerit:
0uibus ita commovetur animo Adrastus ut propa concedens atque assentiens Theseo haec pronuntiet:
Haec est enim sere consentiens codi eum memoria, nisi quo cli cod. B. pr. m. scriptum exstat: καματω πέλε νεκρω
Neutrum vero quod a libris prodatur, facile posse expediri, nominei fugiet. equo probabiles sunt quas adhuc viri docti proposuerunt, coniecturae. Nam quam vi speciosum sano Toupii ad Suid. II p. 189 illud esse videatur: χρα r ψρα αεμα κῶτειλαὶ νεκριον tamen 1lari ungius iam docuit, hoc loco alienum videri. Mullo oro minus plaesi, quod hie melius ducit χρωμα κω τε iaba νεκρων,
quod putidi aliquid habet. Qui det quod τεμ dubium est
num tragicorum orationi conveniat Postremo ipsa di plicet sententia, quae ita communis est, ut matrum ratio nulla habeatur. Requiritur autem redo eius signifieatio, cui polissimum acerbus esse debeat mortuorum adspeeius foeditatis vulnerum corporisque memoriam Adrastus repetat minimo
