장음표시 사용
311쪽
quod eam oratoris propriam esseta dicas, iam crevi huc veniat, hanc loquacitatem nostram γultu ipsi a*ectuque conterreat: qui quanquam est in dicendo minime contem
nendus, prudentia tamen rerum magnarum magis, quam
Hrendi arte nititur. ' Nea vero si quis utrumquepotest, aut ille consili publici autho ac si nator bonus,ob ea fiam caussam orator in aut hic disertu aut eloquens si si idem in procuratione ciuitatis egregius, aliquam cientiam dicena, copia est consecutus. Multum inter si distant i lae facultates, longeisunt diuersae an siiunctae. nes eadem ratione ac a ia m. ato, P. sticanus, emeratas, C Laelius,qui
omnes eloquentes fuerunt, oratione 2am, o Reipublicae dignitatem exornabant. 2 sea enim est inter ictum aut a
rerum natura,-t a lege aliqua, ais more ut ulu homimbu ne amplius quam singulas artes no se liceat. Quare non etsi eloquentisimus cathenis Fericles, idems in ea ciuitate plurimos annos princeps consit, publici fuit, i circo eiusdem hominis ais artis utras ficultas existimanda est nec si P. ra is idem si is eloquens, iuristentus, ob eam
caussam inen infacultate dictat, iuris ciuilissilentia. msquisque xt in aliqua arte facultat. excellens, aliam qμρs artem assium erit, is perficiet, ut quo raetere ieci eius in quo excellet,pars quaedam ess videatur,licet ina ratisne ilicamus ita, bene, luodecim si rupis ludere,proprium esse iuris ciuilis, ' quoniam trums eorumκνα tius optime fecerit eademi ratione dicatur eisquos si ci nominat, dem Poetae, ' quoniam Empedocles Physdu egregium poema fecerit. . t hoc nephil phi quissem ipsi, qui omni imis. apropria esse Mais ansideri το-lunt, dicere audent, pometriam aut musicamphil phi
312쪽
quia Platonem omnes in AZs artibuspraestantis mu uisefateantur. 7 ta e si iamplacet omne is artes oratorisubiungere,tolerabilius est Fotius dicere t quoniam ilicendi facultis no debeat esse ' ieiuna ala nuda latas eras ais incta multarum rerum iucunda quadam varie tale sit boni oratoris,multa auribus accepise, multa vidis
se, multa animo G cogitatione, multa etiam legendo per
currisse, neo ea νυῖapossessissemur aliena libas Lateor
enim cassidum quendam hunc, γ nulla in re pronem M.
rudem, nec peregrinum ais hos item in agendo esse debere. Ne a vero istis tragoeses tuu , quibus Ἐti philosophi mari mesolent, brassere turbor, quod ita dixi li, neminem pust
eorum menteu qui audirent, aut infammare dicendo, aue infammatas restinguere, eum eo maxime oratoris m rutussiui cernatur, msi qui rerum omnium naturam, mo res hominum ata ratione enitus estexerit,in quophilo
sophia sit Oratori necessario percipienda: quo in studio homi
num quoque ingeniosissimorum otiosissimorums totas aetates videmus es contrisin: quorum ego certam magnitu ianemi cognitionis an artis non modo non contemno tiam xebementer a. iror. Nobis tamen, qui in hac populos j versamur,satis est ea de moribus hominum ciare, oe dicere quae non abhorrent ab hominum moribus '' Quis enim unquam orator magnus oe grauis, civm ira
tum aduersam iudicem facere τedet, sitauit ob eam caussem quodnsiret quid esset iracundia fervorne mentis,ara cupiditas puniendi doloris' Quis quum caeteros animorum. motus aut iudicissus, Vopulo dicendo mistere ais agitare
vellet,eata dixit quae a pmisophis dic lent' '' qui partim omnino motus negant m animis vllas es debere: quit eos in I iudicum
313쪽
iudicum mentibus concitent,sielus eos necariumsuereTartim qui tolerabiliores volunt esse, m ad veritate vitae propius accedere, permediocres, ac potius leues motus debere esse dicunt. V orator autem omnia haec quae putantur in communi vitae consuerugine mala ac molesta utenda,
mulso maiora m acerbiora verbis facit: iremi ea quae vulgo expetenta ali optabilia identur, dicendo amplificat, ais, Orn tr nes, vult ita sipiens inter stultos videri, uti qui
audian aut igum ineptum,aut graeculum putet,aut etiams,alde probent ingenium, oratoris sapientiam admiretur,st Ust 'boi molest erant: Mita peragrat per animos hominum,ita se in mentesi pertrahat, *t non δε eretphilos horum desiriptiones, sexquirat orationesiummum
illud bonum in animonesit,an in corpore virtute, an volu
ptate Boiatur: an haec inter se iungi copularist isti an*ero,*t quibuslam visum,nihil certum stiri,nihilsiane cognosci Nero posset. quarum rerum fateor magnam multipssiems esse disi linam, multas, copiosas, variari r iunes. Sed aliu2 quiddam ove alia Grasse Aquaerimus. Acuto homine nobis opus est, O natura usu callido: qui sagaciter ruestiget quid ut ciues, js homines quibus aliquia dicenAper, adere rati cogitent, istiant,opinentur,
expectetit. Teneat oportet venas cui jgeneris, aetatis,oranis: m eorum apud quos aliquid aget,aut erit actum mentes si ins degustet: philois,orum autem libros restruet sibi adhuiusmodi Tustulani regusiat, otium nesiqua is ei dicendum erit de iustitia A mutuetur 'Τ a plato-m,qui cum haec exprimendata verbis arbitraretur, nouam
quandam finxit in libris Auitatem. Usa re illa quae dicen a de iustitisputabasia vitae consuetudine, G a ciuitatum
314쪽
moribus abhorrebant. '' Quodsiea probarentur inpν lis ais, in riuitatibus, quis tibi brasse concessisset, clarissimo
ii OB amplissimo incipi tiuitatis, Ῥt illa diceres in maxima concione tuorum ciuium, quae dixisti' diripite nos ex miseerjs, eripite nos ex faucibus eorum, quorum crudelitas non sanguine vopotest exileri nolitesinere nos cuiquam seruire ,nisi vobis uniuersis, quibus oepossumus, m Absmus. 'fl Omitto miserias, in quibus utilli aiunt)xisfortis esse non potest: omitto fauces, ex quibus te eripi vis,ne tu Lcio iniquo exorbeatur anguis tuus quod apientingat accidereposset Seruire vero non mogo te j xniuersym senatum, cuius tum causam agebas, ausu es dicere: 'ρ Fote existus, brase,seruire istis authoribus, quorum lupraecepta oratori Multate complecteris' quae simper oesia libora est, quaesetiamsi corpora captasint armis,aut constricta vinculis, tamenμum ιψ,al, omnium rerum impuni tam libertatem tenere debeat. Quae vero ad Adisti,non
modosenatumstruisvolvvulo,sed etiam deberetis quis
hocphilosephus tam modis, tam languidus,tam enervatus, tam omnia advoluptatem corporu dolorems referensero
bare posset,senatu mire populo, cui populus irae , -- άeranaei regendi μVotestatem quasi quassam habenas tradidisset' ' has haec ciιm abs teduinitus ego dicta ambitrarer Publ. Rutilius Rufus,homo doctus, oe philosephiae
Litus, non tantumparism common, sed etiam turpiter
flagitiose dicta se dicebat. '' Idem Sergium Catibam, quem hominem probe nose commeminisse se aio
bat, Pergrauiter reprehenderesolebat, quod is L. Scribonio quaestionem in eumferente,populi misericordiam concitasset, ct m ac ato Galbae grauis ais acer inimicus assere
315쪽
puIpopulum Romanum,m vehemeter esset locutus quam orationem ipsi in Originibus Ais expossit. Leprehendebat
igitur Cassam Xutilius, quod is CSulpit, sessi propinquisui Vulvillum illum i pene in humeros syos extulisset,
Ii patris clarissimi recordatione γ memoria letumropumoueret, duos io ιosparuos tutelaepopuli commendasset,acse,' ' tanquam in procinctutelamentumfaceret sine libra ais tabulis, populum Romanum tutorem inlituere dixisset illorum orbitati has cum m inuidia SP odiopopuli tum Psa premeretur,bis quasi eum tragoedi' liberatumserebat quod item apud Catonem Acriptum esse video, nis ueris γ lachrymis Uu esset, poenas eum datum uisse. Haec Rutilius valde vituperabat, huic humilitati iliacebat Ἐel exilium fui se vel morte anteponendam. 'xero hoc flum dixit, seil ipse G sensit, fecit. Nam cum esset ille Vir exemplum,usitis,innocentiae,cums ido nemones integrior es et in ciuitate, nes sanctior, non mossio sig-plex iuTcibus esse noluit, seu ne ornatius quidem aut Iborius caussam dici fam, quam simplex ratio veritatisferobat. Paulum huic Cottae tribuit partium disertissimo adoleflentis raris μὰ filio. dixit item caussam illam tuadam ex parte Vocutius more suo, nullo apparatu, pure dilucia
B. Quod si tu tunc Grasse dixisses,qui μι dium oratori ex
situ C lutationibus, quibusphilosophi utuntur, ad dicendi copiampraedum esse paulo ante dicebas siti&pra P. tilio no philo horum mortis tuo licuisset dicere: quamuiselerati trisuissent cutisueruntpesisteri ciues sunt
Gos digni, tamen omnem eorum importunitatem eximiamu mentibus euellisset vis orationis tuae nunc talis vir ami
μου est,ilum caussa ita ducitur,*sin illa commentitia Pla-
316쪽
im A V D. TAL EXPLIC. tonis Euitate res ageretur. Nemo ingemuit,nemo inclam
uispatronorum,nihil cuiquam doluit, emo est questus,n mo Rempublicam imploraui nemosiupplicauit. Quiamulta essem nemo in illo iudici upplos: credo,ne Stoicis r nuntiaretur. '' imitatus est homo Romanus onstularis veterem illum Socratem, qui cum omnium sapientissimus
est, anctifimia xixisset, ita in iudicio capitisproste ipsi H
rit,ut nonsupplax aut reus,Mot magister aut dominus *ideretur stiudicum. quinetiam cum Ascriptam orationem disertissimus orator casias attusisset, quam,si ei via
retur, Histeret, ut capro se in iudicio uteretur non inuitus
legit, O commodescriptam esse dixisse inquit,ut simihi calceos Si onios attulisses,non uterer, amuis essent habiles O apti adρHem,quia non essent viriles sic tuam ora tionem Miramsi oratoriam 'videri, fortem' pii Llem non videri. Ergo illi quosis damnatus en, n que plum primi sentent,s, quibus tantum uiuebantia dices, iam resian absiluerent: etiam iliis iuri iterum legibus ferre ribebant. Erat enim Gethenis reo damnato, si in capitalis non esset, qu poenae aestimatio: senten
tia ci iudicibus Aretur, interrogabatur rem,quam qua
s aestimationem commeruissest maxime confiteretur: quodHιm interrogatus Socrates esset, '' respondisse meruisse,
ut amplissimis honoribus γρυm,s decoraretur, O ut ei victas quoni ianus in ' Prytaneopublicepraeberetur: qui honos apuIoaetas maximus haberetur. ciuius re ρυμ iudices exarsierunt, ut capitis hominem innocentissimum
condemnarent: qui quidemsiavolutus esset quo me heraculi, etiamsi nihil ad nospertinet,tamen propter eius ingen, magnitudinem vellim quonam mori i Mihil poN
317쪽
ferrepsi simus, qui nunc, cum isse Eamnatus est, nullam sellam ob culpam, nisi propter dicendi insitam, tamen astoportere dicunt peti praecepta dicendis Quibusium ego nout gno, a trum sit melius, aut verius: tantum dico, oe aliud
I Antoniux ine in t disputare contra oratorein Cressi. summa disputationis uniuersae est definit, onem oratoris a c rasso traditam peccare vitio redundantie, qudd oratoris facultat neque Ic ent a politic neque philolbphia, neque inS Q- uile, neque historia proprie contineatur, quas tamen artes Cratius Oratori tuo subiecerat. Atque ut tota Antonii oratio iacilius intelligatur, sex sunt contradi
sei politicam,nec tamen oratores sunt: ergo scientia polit M ris propria. Cicero in Bruto non ita iudica ut Antonius,b euolam ivisse im
politum,& in dicendo rudem, sed contra cribit eius elegantiam satis ex his orationibus, quas reliquit, esse cornitam: non ergo abiblute dicatur impolitus Scriuola,sed comparat one Crasti,& aliorum excellentium otiatorum, ut melius Nornatius dicerent. Minerosius Scaurus plus prudentiae habui quam eloquentia'. In Scauri oratione sapient f hominis & recti grauitas, & naturalis quaedam citi in Erua. inerat authoritas,non vicinitam, sed testimonium dicere putare cum inra reo dicereti hoc dicendi genus ad patrocinia mediocriter aptum videbatur, ad lenat riam vero sententiam,cuius erat ille pr.nceps, et mmmie: fgnificabat enim non prudentiam solum, sed quod maxime rem continebat s dena. α Occurat Antonius hoc argumentum:Potest idem esse orator & senator bonus: ergo latentia politica est oratoris propria. cui respondet 1 diis inii: bus: quia licet multae ec variae artes in eodem homine possint esse, si gulae tamen sua prepria natura S r tione constat,&inter se diuinguuntur. Qui locus declaratur exemplis Catonis, Asricani, Metelli, I. alii, qui es a ratione elouuentes, alia boni senatores fuerunt. Exempla item alia itini ad diu inguendam eloquetiam ab aliis artibus, quae quidem aptissime & verissime conueniundi artes enim etsi usu persaepe coruun- untur,praeceptis tamen suis & facultatibus distinguendae sunt.Itaque non Ii Per cles optimus senator & orator fuit deircd politica &rhetorica una & eadem ars est: aut pol: tica rhetoricae pars existimanda est: idemque dicere libebit cle cael ris artibus, quae in uno& eodem homine cernuntur. Pericles orator grandis ab
Aristophane Poeta sulfurare, tonare, tota Graeciam permiscere dictus est: idemque quadraginta annos ut quidam scribunt Athenas ad nistrauit. F bius quoque scribita Mutium Scaevolam duodecim scrupis bene tulisse: qui tu . diis exponitur ab Ouidio,
EA genus tu totidem tenui ratione redactum Spicula, uot menses labraciis annus habet. Nursia tabella capit te mos utrina lupillis: In qua vicisse est, continuasse vos.
mi mihi bisseno numeratur id sera puncta: calculus hic remino disicolor hoste petit.
Nec tamen consequens est, v quia Scaevola pila & duodecim scrupis bene lusi uterque ludus si pars iuris prudentiae, sed ita potius dicendum est in Scaevola
318쪽
tres diuersas artes suisse: unam pilae, alteram scruporum, tertiam iuris ciuilis.s Empedocles Agrirentinus ex Sicilia, philosophus idem & poeta fuit, scientiamque Pythagoreorum de natura & rebus occultis carmine cecinit. de quo est illud elogium Lucretii,stuorum an igentinus cumprimis Empedocles ea, Infula quem Triquetru terrarum gessit in oris,
Rebita opima bonis, multa munita virum vi.
Nil tamen hoc habuisse viro praeclarius infici
Nessa iactum magis, mirum, carum 2 videt . Carmina quinetiam diuini pectoris eius Vociferunturiar exponunt praeclara repertae rivis humana videaturstirpe creatus. Non tamen quia Empedocles poeta,& ph sicus suit idcirco poesis & physica una& eadem res est: nam ille alia atq; alia ratione potiari sciisque fuit. 6 Pl to philosophiam de moribus a So rate mathematicam disciplinam a Theodoro S Euclide,Pythagoraeisque philosophis, Archyta,Tarentino, Eurito, ta Philolao didicit: quae artes quamuis in uno & eodem Platone magnae N illustres tuerint, eaedem tamen non sunt,sed ratione&pireceptis separatae&dis lineo. Haec distinctio veristana est: quia snguli in suis studiis artifices multa ex aliis artibus noste debent ad usu in suae artis Persecte tractandum, quae tame non sunt corum arti subiecta: itaque ut orator multiplicem aritum scientiam teneat,no Procinus eam is suam postidebit, sed ut alienam assumet ad ornatum N tractationem et quentiae serensis. 8 In hac oratione delectant animum illustres verbors ni taphorae sumptae ex his rebus, quarum cogitatio nobis facile occurSit, ut sunt i iuna,nuda,aspers distincti auribus accipere egendo percurrere, suum polud re lienum libare, tyro in aliqua re S rudis, Pereprinus N hospes in agendo. 9 Secundum contradictionis caput contra philosophiam, quam Crassius triabuit oratori,declaratur a dissimilibus. Philosophi omnem aetatem si iam in studiis consumundi oratori satis est hanc scientiam degustasse. io Proxima disti- militudo declaratur exemplis, quibus intelligitur aseeius dissimiliter ab orat re &philosopho tractari: quia ille tantum considerat, quemadmodum mouere vel placare pollit auditorem hic vero affectuum scientiam definite &distincte&subtiliter explicat. ii Stoici dicunt omnem affectu mella vitiosum, em prorsus carere sapientem: itaque scelus cile, si quis dicendo iudicem commoueat,&aliquo affectu perturbet. Peripatetici vero quosdam aste ius vitiosos iacist, metum languidum,iram excandescentem,c senatam libidinem : quos iam moderatos, circa quos virtutes quaedam versantur,ri sonitudo,mansuetudo,temperantia: sed nomine tantum inter se pugnandi quia Sto: ci nomine asse eius vitiosum duntaxat & irrationalem, Peripatetici vero etiam moderatum & laudabilem assiectum comprehendi & intelligi volunt.Lege Ciceronem in Tusculanis quaesti nibus. II Antonius commemoratur in distinctione oratoris S philosophi, eumque locum illustrat a diis in ilibus: Orator tractabit res populares, non autem persequetur recoditas&abstrusas plutosophorum quaestiones de moribus.
ia Plato decem libris πολίει 's cta δημου commentit in ciuitat m d scripsit, & instituit, non qualem in hominum coetu illam agnouisset, sed quam animo & cogitatione optimam & excellentis sinam sibi finxisset, idque testatur ad finem libri noni, εφη, es ii ναυ-Gύθ ντες. λεγος
319쪽
κκι δ' ιυς γ' ε η. In elligo,inqu hin ea ciuitate, quam nuneatim res explicauimus, dicis, quae quidem in xerbis sita est, in terris autem hanc nus quam esse arbitror, sed in coelo, inquam. fortasse exemplum extat ei qui intueri velit & quum intuitus fuer t Ie Ρ:uin instruero: nihil autem refert sit uspiam, an sutura siti quae enim hu us sunt vir ille lacer E quae vero alterius, nequaquam: ver simile est 1nquit. i Exemplum est oratione Crassi umptum, qua ir uectus est in equestrem Oia nem, iiiiiiciorum potestate nequiter abutetem, quo quidem exemplo probat Antonius aliter forensem Oratorem. aliter philosophum loqui & sentire. Itaque hanc orationem Crassi partibus singulis consurat ex opinione Stoicorum philosophorum . hie locus et am citatur Paradoxo quinto. &Stoice refutatur. is P mus locus colatatur ab author tate&testimonio Stoicorum, qui negat sapientem rmierum via et esse,quia se inper sit beatus. Is S eundus locus orationis refutatur ab aduersis.Virtus semper A solat bera est monigitur seruire potest. 17 C cero lib.a.depin:b.Recte etiam inuictus, cuius Gliam si corpus constringat, animo tamen iniici vincula nulla pollunt. IS Tertius locus orationis refutatura contrariis relatis, Senatus inis erat populo Romano, non igitur seruit. 19 Adiung t Anton iis testimonium P. Rutilii Ruisi ad damnandam Crassi orationem ex opinione philosophorum. Hic Rutilius suit doctus vir,& Graecis literis eruditus,Pan aetii audit Irope perfectus in Stoicis, ut ait Cicero in Bruto. io Alterum exemplum est de Sergio Galba, qui
contra fidem interpositam,intersectis nouem millibus Lusitanorum,nauit: si lue aliis direptis,delatus a L. Scribonio Tribuno plebis,& accusatus a c atone. quum odio populi premeretur.& iam damnandus videretur, multis lachrymis & fletibus se iudicio er mit. de quo icero in Bruto,& Fabius cap. 6 Lb. . 2I S mi
litudo amia tibus,qui impendente graii ore praelio, tribus aut pluribus commilitonum audientibus haeredem aliquem sine tabulis & sine libra nominabatridq; testamentu in procinctu,id est,apparatu bellico factum esse dicebatur. 22 Totium exemplum est de Rut liana caussa superioribus diis mile: P.Rutilius Ruia sus inuistis equestri ordini, suta legatus C. larii Asiam a publicanorum iniuriis de rapinis defenderat, falso crimine repetundarum acculatus, damnatus ab esuidibusnin exilium missi is est,quum ille simpliciter caussam suam egisse: nullis interpostis assectibus ad commouendam inisericordiam iudicum. hic igitur philosophus aliter dixit ira forc atque oratores dicere solent. Et quum essent eo tempore eloquentissimi viri L.Crassus,& M. Antonius Consulare , eorum adhihere neutrum voluit: dixit ipse pro sese: & pauca C. Cotta, quod sororis erat filius,& is quidem tamen ut orato quanquam crat admodum adolescens: sed Nutius enucleate ille 'uidem, de polite, vet solebat, neque tamen ea vi atque copia, qua senus illud iudicii & magn:tudo caussae postulaba ivt xi Cicero in Bruto. M Quartum exemplum Socratis est philosophi, qui a tribus calumniat ribus Anyto,Lycone,& Melito, salio impietatis crimine acculatus est: acciniati nis capita haec erat, ut ait Laertius, Socrates iurat maioribus instituta violat: deos antiquos esse negat: noua daemonia inducit : iuuenuitem corrumpit: poena illi mors esto. Vbi Socrates ipse noluit oratorum more pro se caui iam dicere, sed ita est non ut veniam deprecaretur a iud lcibus, sed ut praemia & honores amplissim in ciuitate peteret. 2 Fuit Lysias ipse in caussis quidem forensbus non Cic. inpruι. versatus, sed egregie subtilis scriptor atque elegans, & quem iani prope audeas Disa.db. Moratorem perfeci uni dicere. Cum ille Socrati recitaret orationem,quam pro eo
scri sisset: Bona inquit Socrates oratio tua ess,d Lysa aeque tamen mihi conuenit: erat enim haec iudiciorum conluetudini vicinior, quam ut philosopho conuenire videretur. Quaerenti Lysiae, cur, si bona ei se ei quoque apta non esset oratioλ N6nne, inquit, vestes&calcei specios esse possitiit, neque tamen in hiconuenire Socrates igitur inhonestam sibi credidit orationem,quam illi Lysias Fab. lib. n. reo conscripsierat, ectiun maxime scribexe litigatoribus quas illi pro se dicerent,
320쪽
ei at moris, atque ita iuri quo non licebat pro altero dicere, fetus *dhibebatur. 2s Sicyon urbs non procul a cooryntho, ubi molles S mul: ebres calcei olim fiebant. Luciliu
Et pedibiu laua Sicyonia demit bouestu.
26 Damnatus est Socrates, quia contenipsi forensem 3 oratorium dicendi morem,& damnatus primum cst ducentis Oitoginta una lententiis, viait Lae lius: Trachantibus autem inter se iudicibus,qua poena dgnus esset,dixit se solutumin viginti quinque drachmas:sed h:s tumultuantibus, misi mo inquit,pro pter eas res,quas sint,me in Prytaneo publice ali debere:tum adicetis aliis odi ginta sentenitis Amnatus, & in vincula coniectus, paucis post diebus mortiferum venenum bibit. 27 Uerba Socratis sunt apud Platonem in Apologia, μαλλοκω ανδ μαειωπιοι, ηπε πειQmς ώς τ πι- μώθα 'inna. νεἰρὸ o Ddira πολυ πιμαeλλορ, n εἰ πι ἱμῶμ ιπιπμ, η ξαυωHA, p νενδε,
πυ-MM ἡ ὀν-- ααμ. d est Nonne mulio maris conuenit euin virum in Pritaneo nutrire quIn eum, qui aut equo, aut bis si aut iugo in Olςmpico certam ne vicit is en an facit, in vos Glices et e videamini: cso , ero ut stis: alimentis hic non eget. es o ego: itaque si in lai pro merito praemium tribuatis, equidem merui, it mihi victus in Prytaneo detur. 28 Prytanemn , locus crat Athenis, quem Phauorimis ita describit πυππιυ μ τa raii ως 'mis' , Uu Oia ι-- P λυα ρις. οθ. M κοινα ἀερτε era, Gu ς'ή-ς δίδον D. Pry taneum communiter promptuarium,&dOm siculari id Athenienses, unde communes liberalitates& annonae dabantur. Et Suidas his verbis, in t ταπει
' Nam quod ius ciuile, Gras scio, tam Pehementer amplexus es, viaco quid egeris tum quum dicebas, videbam. Frimum Scaeuolae te de si, quem omnes amare meritis
mopro eius eximiasuauitate debemus ' cuius autem cum
ingratam esse dique incomitatam, incomptam videres,
Ῥerborum eam dote locupletasti ornasti. Deinde quodiuea tu plus operae labor consis seras, cum eius iv j tibi hortator magister esset domi,veritus es, msi illam a rem oratiooe ex Prasses,ne operarier . . O. Se nr