장음표시 사용
341쪽
t sed me hercle verentem tamen ne molesi vobis interueniremus,ut hue secum venirem. Eten:m Scaevolam ita diacere aiebat, bona artem sermonis in hunc diem esse obtri. tam. Hocsitu cupidius actum existimas, Caesari attribues .
si familiarius,*tHI nonrum. Nos quidem,ni orae mole Ibinteruenimus,*enisse , delectat. ' Tum cir DAEquidem quaecunque caussa Pos huc attulisse laetarer,quum apud me viderem homines mihi charismos Gramicissimos: sed tamen vere dica, quaevis mali fuisset,quam ista quam aetas. Ego enim sol quemadmodῶ sentio, loquari nunquam mihi minus quam hesterno deplacui: magis adeo id faciliatate , quam alia ulla culpa mea contigit: qui dum obsequor assilescentibus,mesinem essesum Oblitus feci id quod ne assolscens quid feceram, ut is de rebus quae doctrina alia
qua contineretur, δ*utarem. Sed hoc tamen ceci it mihi peropportune,quod transactis iam mei artibus,ta Antonium audiendum venistis. Tum 6 sir, Equidem, im quit, crassi ita sum cupidus te in illa longiore ac perpetua P tutatione , audiens, ut si id mihi minus contingat,vel
hocsim quotidiano tuo fermone contcntus. has experiar quidem i ta ut ne Sulpicius familiaris meus,aut cottaplus quam ego apu te valere videantur oe te exorabo profecto,*t mihi quoque m Catulo tuae si auitatis aliquid impertio Sin tibi id minus libebit,non te urgebo nes committam, dum vereare ne tusis ineptus , me esse iudices. ' Tum ille, o me hercule, inquit, Caesar, ex omnibus Latinis Ῥerbis, huius verbi vim vel maximam 'per putaui. Quem G
nIm nos Ineptum ocamus, is mihi videtur ab hoc nome ha
bere ductum,1uod nonsit aptus.ias insermonis nosn con sisetudine perlate patet. Nam qui aut tempus qui si
342쪽
198 AVD. TAL EXPLIC.let, uon videt, autplura loquitur, autsi ostentat, aut eorum quibuscum ea, vel dignitatis, is commodirationem non habet,aut denii u aliquo genere aut inconcinnus,aut multus est, is ineptus esse dicitur. Hoc vitio cumulatu eueruditissima illa Craecorum natio. Itaque quod vim huius
mali Graeci non , dent, ne nomen quidem ei rutis imposueαrunt. Ut enim quaeras omnia quomodo Graeci ineptum ap- pessent, non reperies. Omnium autem ineptiarum, quae
sunt innumerabiles, hau fio an ν asit maior, quam illorum qui flent quocuns in loco,quosiunque inter homines φιm est de rebus aut difficillimis, aut non necesserjs arguissime distulare. Hoc nos ab istis adolesientdusfacere an- uiti re sntes heri coamfumus. Tum Catulus,
cyrae, quidem,inquit, frase,qui in riuitatibus μὰ clari s
magni fuerunt, sicuti tu es, nost omnes in nostra Republica *olumus esse, horum cyraecorum, qui se inculcant auri bus no ris, similisfuerunt, nec tamen in otiostr mones hu iusmodi, Astutationes fugiebant. ' csi tibi videntur, qui temporis, qui loci, qui hominum rationem non banni, inepti, cui debent rideri: num tangem aut locus hic non idoneus videtur, in quo porticus haec j γbi inambulatamus, oepalaestris , tot locis si iones, Cymnasiorum O
si carum di tutationum memoriam quodammodo com mouent'aut importunum te us,in tanto otis,quo Ioeraro datur, nuucperoptato nobis datum ess aut homines
ab hoc genere I lutationis alieni, qui omnes jμmus, vim ne bis flu4s nullam vitam esse ducamus' ' Omnia ista
inquit crassus, ego alio modo interpretor, qui primum palastram, des, orticus etiam ipsis fotu, Craecos exercitationis oe delectationu causse,non Gutationis, inuenisse
343쪽
arbitror.nam emia multis ante kymnasia inueta βιnt, quam in hisphilosophigarrire coeperunt ω hoc ipso tempore,c.m omnia V mna aphilosophi tenean tame eoru au Aures ' discum audire quampiniosophum malunCauis mul ut increyuit,in mediata, Oratione Ae maximis rebus o grauisi is allutantephilosiphum omnes xnctionis caussa relinquunt . ita leuissimam delectatione,grauissimae,ut ipsi ferunt,utilitati anteponat. '' Otium autem quod dicis esse, assentiori verum oti fructus est non contentis animi ed relaxatio. Saepem socero meo auίuicum is άiceret cerusῖum Laelium stemperfere cum Scipione sobtum rusticari, Isincredi liter repuerascere esse res,ckm rus ex urbe tamquam e vincula euolauissent. Non augeo dicere de talibus viris,sutame ita silet narrare Scaevola, conchas eos GP umbilicos ad Caietam ia Lucrinum legere consiuesse, ad omnem animi rem pone ludums Grendere. ' Sic enim
se res habet, ut quemadmodum Ἐolucres τι emus procreationis ars utilitatis sisae causse fingere γ csnstruere nidos, easissem autem, cum aliqui oecerint, leuandi laboris sita cosse passim ac libere soluto opere volitare sic mari animi forensibus negoti s at urbano opere gest', gestiunt,ac
volitare cup:unt vacui cura at abore.' has ilia quod ego in caussa curiana Scaeuolae dixi, non Erasiecus asenti bam. msi inquam,Scaevola nudum erit testamentum
recte factum, nisi quod tu stri eris: omnes a te ciues cum
taluias venumus,omnium testameta tuscribes unus. Quidi rur inquam, quando ages negotium publicum' quando amicorum 'quando tuum Z quando dent ue nihil ages Tum ilia diais,mihi enim liber es no videtur, qui non aliquando nihil agis. in quapermaneo Catule siententis
344쪽
mei, quum huc veni hoc sum nihil agere, plane cessare, delectat. 'Τ Num quod addidisti tertium, Ἐos eos esse , qui vitam insuauemfine bis di sputaretis, id me non modio non hortatur addis utandum ess etiam deterret. Nam xi C. Lucilius homo doctus sin perurbanus dicere Iolebat, ea
quaescriberet, nes ab indocto mis, nes ab Actis mi, legi tesse: quod alteri nihil intelligeret, alteriplusfortasse quam ipse dest: quo etia' sit, Fersum no curo legere hic enim
Juit,ut noramus,omniumstre nostrorum hominum doctisis m) '' Laelium Decimum voti quem cognouimus vi
rum bonum,mno illiteratum, nihil adPersium) '' silego, si iam mihi disputandum sit de his nostris lud,s, nolim
equidem apud rustices,sed mulso minus apud vos. Italo Gnim non intelis oratione meam,quam reprehedi. '' Tum caesar, Equidem inquit, atule,iammihi videornauassia, operam, quo huc venerim. Nam haec ipsi recusatio di tu rations,di stulatio quaedam fuit,mihi quid periucunda.
Sed cur impessimus cantonium, cuius audio eis artes, ut
de tota AOquetia disserat,quem iam dudum botta Sulpitius expectant'Ego vero,inquit Grassus, nes Antonium verbum facerepatiar, G ipse obmutestam, m=prius a v bis impetraro. Qui nam inquit Catulus. Ut Ustis hodie. Tun, cum ille dubitaret, quod oratrem promiserat, Ego, inquit Iuliusero viros; e yoniosi aciemus atosta quissim conssitione, vel ut verbum nullum saceres, me teneres.
Hic Catulus amisi simul, Praecis inquit,mihi quidem Abitatio est,quo: iam nes domi imperaram, O hic, apud quem erat Auturus sine mea sententia tam scissuram fit., Transititi est a primo exordio ad secundsi, & a superiore dialogo ad rapta dam occasionem secundi, ubi primum ex circunstantiis achibitis loci S temporis describitur congressus eorum, qui haic dialogo intererunt: & quia superiore die
345쪽
die Catulus & Caesar non adsuerunt disputationi,quorum tame alter senior aetate profuturus si ad moderandum sermonem, alter facetus & urbanus ad dispi tandum de iocis & facetiis, ne videantur temere irruisse in hune dialogum, fi itur occasio& ratio aduentus utriusque.Catulus igitur interposita excusationeuplicem caussam adsere sivi aduentus, & quod seriae essent celebrandis Romanis ludis, & quod hortatu Iulii huc venisset ea mente&spe, ut reliquum sermonem de eloquentia ex Crasso audiret. Est autem obseruandum in hoc toto genere sermonis mirificum persinarum decorum exprimi,dum Catulus & Iulius ex Crasso sermonem es iquem elicere conantur, & Crassus retinendae senilis grau tatis Sratia munus hoc totum disputationis in Antonium reiicit. 1 Sic Sulpitius libro primo de Crasso ait, Ego qui ab ineunte aetate incensus etiam studio utriusq; vestitam, Crassi veK, etiam amor quum ab eo nusquam discederem, verbum ex eo nunquam elicere potui de vi & ratione dicendi, quum per me ipsum
egissem, & per Drusum saepe tentassem. 3 Haec singuntur ad significandam
excellentiam sumit sermonis, ad quem audiendum praneipes accurrunt: hoc Gnim oratoris boni signum est, ut ait Cicero. Crassus eleuat sit Perioris se In Emis. monis sibi tributam laudem, & ieipsum pene leuitatis accusat: in quo grauitas Crassi retinetur: h:ncillia sunt Crassi in hesterno sermone &superiore aratoso: Dicam equidem ait quoniam institu:, petamque a vobis,ne his meas ineptias ineratis. Item, Nam quid ineptius, quam de dicendo dicere 7 praesertim quum ipsum dicere nunquam sit non ineptum,m si quum est necessarium. Item, Ego vero inquit Crassus latis mirari nequeo,eciam te haec,Scaevola, desiderare, quae neque ego teneo,uti ii,qui tenent, neque sunt huius generi x, ut si optime ten reia digna ellent ista sapientia, Stuis auribus. s Caesar duobus argumentis inuitat Crassiam , de quod eius oratione plurimum delectetur, &quod hesterno die Crassus a Sulpicio de Cotta smili in re si exoratus. 6 Crassus occasione
proximi verbi ineptus sibi oblat disputat se hesterno die su ne ineptum. Syllosi simus talis est: Qui in aliquo genere inconcinnus, aut multus est, is ineptus esse ditacitur:
Quod hesterno die & sermone Crasso contigit, et ait: Itaque Crassus heri fuit ineptus Ad propositione syllogismi etymoloῖia nominis ad h.beturi&desinit. & exemplum Graecorum. 7 Ineptus definitur ex variis eircunstantiis, ut siquis nonnabita ratione temporis, importunum quid agat, i ut loquatur: non enim idem sermo, aut eadem actio omni tempore conuestit: aut plura loquatur, quam parsi, visarrulus quiduis inaniter essuriens: aut sese ostentet, is Terentianus ille Thraso, atque etiam ipse Cicero dicitur immodicus suisse iactator rerum se rum: aut rationem perlbnarum non habeat adolescentis lenis, priuati,magistr tus,m quibus varie decorum seruandum est,ut Rhetores praecipi unt: aut deniq; in aliquo genere aut inconcinnus si, ut multus: in omnibus enim rebus videndum est quatenus: etsi enim situs cuique modus est, tamen magis ossendit mmium,quana parum, ut ait Cicero. his igitur circunstantiis intelligimus,quid Iia ora si ineptus. Lege Fab. Quintil.lib. io. 8 Catulus instat c rasso duobus argumentis: primum est a comparatione parium: Graeci rerum publicarem moderatores tales sermones aspernati non sunt: Neque igitur, o Crasse, pernari debes. 9 Secundum at umentum est a definitione inepti :&syllogismus simplex primi eneris: Qui loci,temporis, & hominum rationem non habet s est ineptus:
At in hac sugienda dis utatione nec loci, nec temporis, nec hominum rationem haberes:
In hac igitur fugienda disputatione ineptus esses. Mumptio declaratur ex adiunctis loci, temporis de perlbnarum. Io Cras
346쪽
IN II. DE ORAT Wyre dicendisintiam. Hi ostea quam arriserunt, ' Res mi hi sidetur esse,inquit, facultare praeclara,arte me Iocruo
ra enim earum rerum es,qua yciuntur Oratoru autem omnis actio opinionibus, scientia continetur. Nam S
apus res dicimus qui nesciunt, ea Lirimus,quae ne stimus 1 ῖ' has γ i i altili aliud sem de rebus msintiunt, o rudicant: σ nos contrariassaepe caussas dicimus, non modo xt 5 ses contra me dicat abluado,aut ego corra Grassum,
cum alterutri necesse sit falpum ilicere sed etiam *t uteri,
nostrum eadem de re alias aliud defendat, cum plus *no verum esse nonposit. ' Ut igitur in eiusmoia re quae mendacis ni sit, quae a cientiam nonsaepeperuenia quae opis niones nominum, saepe errores aucupetur, ita , dicam,si caussam putatis esse cur audiatis. ' Nos vero in τάδε quisdem, Otulus inquit,putamus,ais eo magis,quod nulla mi hi ostentatione videris esse υῖ s. exorsus es enim non gloriose, magis ut iugularia veritate,quam a nescis qua dignitate. igitur de ipsi generesum confisius,inquit sent nius,artem esse non maximam sic istud affirmaeraecepta posse quaedam dari peracuta adpertractudos animos hominum, ad excipiendas eorum voluntates. Huius rei scien
tiam siquis volet magnam quandam artem esse dicere,non repugnabo. Etenim cum pleris temere ac nuga ratione causas inforo Acant, nonnulli autem propter exercitatio nem au ropter consuetudinem aliqua callidius id faciant,
non en dubium quin si quis animaduerterit quid sit, quare aliν melius quam ali dicant, tho is notare.&ga id qui toto
in genere fecerit,issi non plane artem,at quasi artem quandam inuenerit. 7 is utinam ut mihi illa rii Are videor infro ais in casu, ita nunc quemadmodu ea reperirentur,
347쪽
possim vobis exponere. SH δε me videre ' nunc hocpropono,quod hipersuasi,quamuis ars non sit,tamen nihil esse perfecto oratore praeclarius. Nam ut usum docedi omittam, qui in omni pacata oe libera Gitate dominatur,tanta ob
lectatio est in ipsa facultate dicen ii, ut nihil hominum aut auribus, aut mentibus iucundius percipi posset. Qui enim
cantus moderata orationispronuntiatione dulcior inueniri
patin' Quod carmen arti cisa verborum conclusione ariptius' Qui actor in imitanta,quam orator in puscipiendo veritate iucundior' ' Qui autem subtilius, quam acutae crebraeassententiae' Quid admirabilius quam rest len ore illustrata verborum' quid plenius,quam omni rerum genere cumulata oratio' 'Nes enim Ῥlla nonpropria oratoris
ea res, quae quidem ornate ditigrauiters debeat. 'Huius iis dando consilio ge maximis rebus cum gignitate explicatasententia eiu em Ο languentis populi incitatis, es nati mosseratio. Eadem facultate staus hominum ad
pernicism, integritas ad salutem vocatur. Quis cohortari aά virtut- ardentius, quis a τὰ sacrius reuocare , quu vituperare improbos asterius,quis laudare bonos ornatius, quis cupiditatem vehementius frangere accusian opo itin' quis maerorem leuare mitius conflando' Aj nata vera,restis temporum,lux τeritatis,uita memori magistra ruit nuntia Iemlatis,qua voce alia, nisi oratoris, mortalisati commentur' 'Nam si qua en ars aba, quae verborum aut faciendorum, aut deligendorum scientiamprofiteatur, aut si quisquam dicitur, nisi orator formare oratio e,eamque variare G Astinguere quasi quibusam verborum sententiarum i insignibus, auis via vlla nisi ab hac una arte
348쪽
II N II DEI ORAT A sos iLycriptionis atque ordinis o teamur aut hoc quo haec ars , profiteatur alienu esse,aut cu aliqua alia arte esse comm
ne.' Sedsi in hac ona es ea ratis ais doctrina, no si qui
liam artiu bene locuti unt,eo minus isset niu proprium: sed ut frutorae js rebus quae caeterari. artiumsunt,simodo
eas cognorit ut heri crastin ilicebat optimepotes dicere siecaterarum artium homines ornatius illa sua dicunt, siquid ab hac arte didicerunt. '' Neo enim Merulicis rebus ais ricola quistiam, aut etiam,id quod multi, medicus de morbis,aut Apin nripictor aliquis essene Aixerit,aut cripserit,idcirco illius artis putanta sit eloquentia: in qua τὰ magna es in hominum ingeni Geo multi etiam sinedoctrina aliquid omniumgenem ais artium consequuntur: quo cuivi Pproprium, etsi ex eo iudicarisotest, cum videris quid quaei doceant, 'ε tamen hoc certius nihil esse potest,
quam quod nes artestat laeeloquentia fium munus praestare possunt oratorsine ea nomen sum obtinere non
potest: vi caeteri, sidesertisint, aliquid ab hoc habeant: hienisissimesticis stino uxerit copi', aliunde dicendi copiam
petere non possit. '' Tum catulus, Etsi, inquit, ntoni, Minime impediendus est interpessatione iste cursu orationis tuae,patiere tamen, mihi j ignosses. Non erimpossum quin exclamem, '' Ῥt ait ille in Trinummo: ita mihi vim oratoris cum eurimereμbtiliter visus es, tum laudare copiosissime. quod quidem eloquentem γel optimefacere oro tet, 'teloquentiam laudet. debet enim ad eam laudanJam,
ipsam illam a bibere, quam laudat. Se perreporro tibi Gnim assentior, vestrum esse hoc totum diserte dicere: id squis in alia arte faciat,eum assumpto aliunde uti bono, non propris,nec siso. Et crassus, Nox te, inquit, nobis Antoni
349쪽
expoliuit, hominemque re Vist. nam hester sermone v nius cuiusdam operis, ' ut ait Caecilius, remigem aliquem aut baiulum nobis oratorem gestiri eras, inopem quendam
humanitatis, atque inurbanum. Tum . Vntonius, Heri
enim, inquit, hoc mihitroposueram, τυῖte refellilm, hos
a te discipulos abducerem. nunc Catulo audiente, are rideor debere non impugnare tecum, qNam quidi ben
1 Tertium exordio est Marci Antonii incipientis εἰρω νεικῶς seipsum ad Graeei cuiusdam Rhetoris morem & consuetudinem audacter ostentare unde postea cognita eius εἰρώνεια,risus consequitur. x Sulpitius di Cotta hesterno sermone Antonium rogarant,ut direxet de arte,quid sentiret:&Crassus in peroratione eius dialogi simis ter eum eadem de re commonefecerat: Tu autem 'it) quoniam exiguis quibusdam finibus totum oratoris munus circumdedisti, si cic faciarius nobis ea expones, quae abs te de olsciis P eceptisque oratoris quaesta sunt sed opinor,seeundum hunc diem: satis enim multa a nobis hodie dicti sunt. Antonius isitur de arte disputare incipit, ac prinitim quaestionem in Graecorum scholis decantatam ponit, sime illa ars Rhetorica haec enim saepe apud Graecos agitabatur,culu, contentio in controuersia nominis tota posta est,quod ariis nomen duobus modis intelligatur,aliis de arte pei secta, in qua res certissimae de verissimae traduntur: Miks de arte vulgari & mediocri , in qua res opinabiles lotiso usu Obseruatae probabilibus praeceptis e plicantur: syllogismus Antoni j cones dii rhetoricam non esse de genere arti uin prioris generis: Ars est earum rerum,quae scrunmn Rhetorica non est earum rerum, quae sciuntur: quia x auditor quid dieatur,& orator qiud dieat, ne Et: Rhetor ca igitur non est ara.
o fitis syllosismi desinitionem habet absolutae Et verae artis propriam, non
cuiuslibet artis comm nnem,ut pri mo libro declaratum est: aisumptio autem c ptioso arsumento probaturn d enim potest vel in geometria accidere, et qui se metria utitur, in eundem errorem labatur:aliudque omnino est scire teres artis, aliud eas in re aliqua exercere Sc tractare: potest artis uniuersalis scientia esse certis lima, & usus tamen aliquando esse no certus: potest aliquis celetis imam scientiam tenere usum tamen non Per: nde certum tenere. Nec verb P tereundum
illud est, si rhetorica veris & legitimis praeceptis, ut des nitionibus 5 diuisoniabus constaret, hanc fore certam artem,&ex earum artium penere, quae scientiam pariunt: nec tam Marcum Antomum probare incuria esse praecepta rhet ricae artis, quam e res plerunque esse incertas, quae ab Oratore dicunturiquod argumentum cartios iam est,ct alienum a probatione assumptionis. 3 Quum tanta si contradictionis vis, ut ne deo quidem concessum sit, , tramqtae partem fimul veram ciscere, oratores vero &a iores cauillarum ciuili uin sic inter se de summa totius caullae cenent, ut quod unus est, alter protinus neget idem .pium,
ut si quid ab altero dicatur esse, factum, vel improbe factum , et ita appc lai dudi ab altero protinus nesaur vel iactua vel in Prota iactum, ei ira api ellanduma
350쪽
dum, seri non potest, quin de duobuι caussi dicis tanta contradictione inter se dissidentibus alter mentiatur, & falsiim dicat, praesertim Quum in contradidit ne plus uno verum esse nunqua possit. Concluso est proximi rhetoricam non est e talem artem, qualis ars desin ira cst, ct transtus ad secundam sigia: stationem aratis, quae constat exprobabilibus obseruationibus recta dispostis,ia in aliquam artis speciem sorinamqne descriptis, qua quidem conii deratione fatetur Antonius aliquam artem eloquentiae reperiri posse. s Haedinterlocutio Catuli non incommode adhibetur, ad excitandum vehementius Antonium. 6 Antonius adhibita distinctione, rhetoricam segetegat ab atri bus maximis & absolui & 1ncludit in genoe artium mediocrium,& quamo rem possit aliqua ars este eloquentiae, declarat Aristotelis arvumento sumpto ex primo libro ad Theodecten: quod oratorum alii temere, alii via quadam & r tione dicant in foro Se caesiis civilibus: verba Aristotelis ipsius sunt. II ππις γαρμῖκι πνὶς υ -η ' πλογωπι, ἐγχειρο : - μὰν Oura 'in οἰ φινεικῆ πωτα γῶπιμ υι διά τ&υ --
- θεουειρ ὀ Aom: Mi τοι ρυπιν πάρος Γ ομολογήσπιαν ἔργμId. Id est, omnes enim quadam tenus Sc interrogare, & ratione reddere,ct defendere,& accusare conanturiae de multis alij quidem haec temere faciunt,alii vero conluetudine ex habitu: quum autem utrumque accidat, perspicuu m est εἰ haec ad certam viam rationemque reuocari posse: etenim causiam perspicere licet, propter quam consequuntur, quod volunt, A qui consuetudine, & qui casu es ruo,& temerE dicunt: id aute ipsit in artita opus esse omnes confiteant. 7 Haec icuntur ab Antonio ad laudem huius disputationis, in qua Cicero plus ex usu videri unit attuli se, quani ex Graecis magistris accepisse. 8 Antonius excurrit in enim tum eloquentiae, sicut primo loco Crassus secit, di videtur id ipsum nunc seri propter nouos auditores, Catulum & Cassarem, tum quod in more positum sit, in homines eam artem laudibus maximis egerant, quam profiteri volunt: primum caput laudis est de voluptate, quae est in partibus eloquentiae ronuntiatione, elocutione, inuentione,&copia rerum plurimarum, de quius laudibus hae rhetoricae & oratoris propriae sun que ex elocutione & pronuntiatione sumuntur, reliquae sunt alienae, de ad facultates aliarum artium pertinent: atque hic error alienae laudis manavit ex vitiosa desinitione oratoris, quem quum Cicero passim alienis artibus tanquam suis ornet, consentaneum mam' suit, ut in praedicanda virtute oratoris, multa quoque qu. v oratoria non essent, attribuerct. 9 Acumen in sentent is non est laus eloquentiae, sed dialecticae potius, S aliarum artium: neque sequitur, si eadem oratio acuta sit, te ornata, et vi adc eadem facultate acumen & ornatus contineatur: est enim oratio opus multarum artium & virtutum, quae si emendata est, idipsum grammatice, si disertae, dialecticae, si bon: s &grau: bus sententiis reserta, ei disciplinae, unde huiusmodi lententiae depromuntur. si tropis & figuriis ornata, eloquentiae acceptum ferre debet. io Res omnis non secus rhetori attribuitur aegram in ticae, vel dialecticae, quae tres artes sunt omnium rerum atque artium explicandarum communes : ut communibus dialectice legibus res omnes acute inu niantur,& prudenter legitimeque dispoia antum coinmunibus legibus rhetoricae eadem magnificenti ui & ornatius dicantur: no est autem res omnis sic eloquentiae propria, ut in rhetoricis praeceptis possit, aut debeat ulla rerum doctrina tr di: quod cum Graeci rhetores, atque exinde Latini non animaduertissent,falsam eloquentiae speciein sbi finxerunt x rhetor cam commentationem ex variarumanium coulasoue mos M. nam atque inertissimam composuerunt: rhetoricam