장음표시 사용
351쪽
artem 1 caeteris artibus d: stinguere non Potuerunt: quae perturbatio pluri inum&cognoscendis&exercerrdiu artibus obfuit. ii Secundum caput laudis est degen ribus caussat u n, ciuilium, in quibus excellit oratoris d ignitas & industria:
neque tamen caullae ciuiles mica eloquentiae virtute, sed multarum artium s cultatibus tractanturia expIicantur, neque orator ille Ciceronis eloquentiam tantum nouit, sed multarum poterea rerum usum&lcientiam habet. ra Te tium caput laudi x petitur ex historta,quae facultate Oratoris exornaturii di d claratur ex tribus Eoquentiae partibu elocutisne, inuentione ,& da olitione:
Hesim duae postremae partes ad dialecti cani pertinent: itaque propositio conii xa syllogismi vera quidem est, sed assumptio laesa, quia artes inuentionis i dispositionis ab eloquentiae artibus alienae sunt: & quemadmodum ratione ,sic praeceptis distingui debent quod Cicero quodammodo indit Magnouit, & tamen nescio quo modo ad GT.ecorum hominum, qui hanc artium contrusionem nobis . inuoluerun authoritateni adhaerescet quam iudicio &arbitrio rhetoricam a tem propriis finibus&praeceptis concludere & explicare maluit. Η Hoc de Ornatu solo in imis & figuris vere ab Antonio dicitur: nam quδd aliarii artium homines ornate aicunt, hoc ipsum rhetorice, non suumn artium lacultate s riunt icuti quod pura oratione loquuntur, grammati ex quod disierunt, dies cticae: qudd numerant, Arithmetice:qudd metiuntur,Geometri Squainuis sus artium seia coniunctus si virtus tam en earum,unde manat usus, pr ceptis &ratione distinguenda est. I Eloquentia distinguitur ab aliis artibus dissimilitudine parum explicata: Artes sine eloquentia munus suum praestare possunt: Orator sine eloquentia nomen suum obtinere non potest: id est, sine omnium artium lyra χλο et .mmain Cicero eloquentiae nomine artes omnes &dis plianas comprehediri is AIteradisi nullitudo proximam interpretat,&veram quidem habet: ornath siquidem dicere proprium est oratoris, sed os πνάδυσ1ν salsam: si enim praeter rhetoricam facultatem elocutionis & acti nis nihil habe s,nihil admodum dicere poteris: neque tam en fatendum est, teras res esse domesticas, & p rias oratoris copias, sicut Cicero arbitratur, sed multas potius artium diuertarum facultates cumulatas in uno homine: nec vero maFis dicendum est, res caeterarum artium domesticas 3 propriases se Oratoris,
quam res oratorias reliquarum arti uri quae ornate diculur, dona citi in & pr
Priam supellectilem esiae sed nobis diligenter considerandum est, quid quaeque artes suo iure sibi vendicendi l& unicuiq; simiai munus attribuendum, ne ait uinrationes&pro 'r erates temere dc inconsuerate confundamus. is Dialo simus Amon j duabus interlocutionibus interrumpitur, una Catuli ad augendam admirationem Prina et laudis,ubi Cicero significat eloquentiam ab eloquenai vim sun Ue I audata n: altera Crassi detegentis ι ρωνειαν Antonii, qui superioredi sopo oratoren artiman do crina & erudit One & scient a spoliavera eiri; tantum rcliquerat mediocrem prudentiam & exercitationem iri aetendis causiis ciuilibus: quam hesi emam mironii u sputationem Cicero signiticare vult Acade micam fuisse: in hoc autem dialogo Antoni j doctrina & sententiam ei sese iam 17 Stasimus seruus et ud Plautum in Trinum ino interpellat Lysitelem ad Iescentem, pcrentem a I honico sororem eius sib: dari in matrimonium sne dote. Verba Stasimi sunt,
Non enirn scini quin exclamem, Frege, elige Lysiteles, palmam habes.
is Statius Cecilio, su i comicus poeta doctissimus,quem Volcatius n6 ta tum Teientio & l lauti ed et am caeteris aliis comicax ante nit, ex cuius comoedia Cicero verba quaedam c: tat, quae vim habent sint ii tudinis: sunt enim metaphorae, quae latenter comparant oratorem forensem dc indocitum vilis silvis operanis, viti tantara operae addoctis,quales sunt remiges ta baiuli.
352쪽
' Sequitur igitur, quoniam nobis en hic de is quo siquis mur Uoro atque in oculis ciuium constituendus t viae mus quid ei negoti1 rimas, cuis eum muneri velimus esse praepositum. Nam Grassus heri,cum vos Otulem cis non a essetis, posuit breuiter in artis L ibutione idem
quod Vraecipieria posuerunt: nes sane quia i e sentiret, sed quid ab illis diceretur, ostendit: duo prima genera quaestionum esse in quibus eliquentia versaretur: dinum infiniam alterum certum. Infinitum mihi νintur uilicere, is quo aliqui eneratim quaereretur, hoc moilo,expeteMane esset eloquentia, expetendine honores. certum aute, in quo
quid in personis, in congi tuta re oe definita quaerer rur, cuiusmodi sisnt quae in siro ars in ciuium caussis δ' 'ationibuss versantur. Ea mihi videtur aut in lite ordia nanda,aut in sua dando speposita. ' nam illa ternum, quo a craso tactum est, O,Naudio,illei e ristot les,qui haec maxime illustrauit, adiunxit, etiamsi opus est, tamen minus estnecessarium. Quidnam ' inquit satulus.
an laudationes' id enim video poni genus tertium. Ita 1 quo cutonius: O in eo quidem genere sicio oe me, m omnes qui afuerunt,delectatos esse vehementer, cum a te est Popilia mater ἘHIra laudata: cui primum mulieri hune honorem inmara ciuitate tributumputo. Se non omnia quaecuns loquimur,mihi videntur ad artem oe ah copia esse reuocanda. ' Ex jseiamfontibus, unde omnia om te dicendi aecepta sumuntur, licebit enim Lutationem ornare, nest aetementa desiderare, quae ut nemo trado,
quis est qui nefar quaesint in homine laudandas ' Positis enim iss rebus.quas ct ius in i lius Orationissi- quam con tra collegam Asir habuit, principis dixis, quae natur
353쪽
aut fortuna itirentur hominibus,in js rebus se *inci posse animo aequo pati: quae ipsi sibi bamines parare poeni missrebu pati novasse vinci: qui laudabit quempiam,int etiliget exponenda sibi essifortunae bona. 8 Ea Funigeneris,
pecuniae,propinquamm,amicorum,opum, alitu Mufo m virium,ingeni', caeterarumi rerum quae sunt aut cora
toris,aut extraneae si habuerit,isne his Uum sinon habueri ipienter caruisse amiserit,moderate iuve Dei
de quidsi e teris quem laudet,qui liberaliter, qui or liter, quia iusse, quid magnifice, quidpie, quid grate, quia
humanite'quid denis cum aliqua virtute aut fecerit, aut tulerit: haec, Paesior eius generas acile , debit qui volet laudare que ιam qui ,rituperare, contraria . ' cur igitur Abitas, inquit Catulus, sacre , hoc tertium genu quoniam inessis ratione rerum' Non enim si facilius, de numera quos est excerpe Am. Quia nolo,inquit,omnia
quae caduut aliquando in oratorem,quamuis exigua sint,
ea sic tractare, quasi ibi sit dici nepraeceptum . Naω testimoniumsepe dicen um est,ac nonnunquam etiam accuratius, ut mihi necessefuit in Sext. Titium iri si melium Gin turbulentum. Explicaui in eo te limonio Hoenis
omnia consilia considatus mei, quibus Ab Tribunopi .pro Zepia restitissem quas ab eo contra Rempublfacta arbitrarer,exposui Hu reretussum,multa audiuimulta reston. di. Num igitur placet,ci m de eloquentispraecipia aliquidi etiam de testimoni s Acenilis quasi in arte traires Nihil an inquit Latulus,necessi est. ' Quid quo Vesummis iris accidis mandata sint exponenda,aut m sinatu ab is
feratore,aut a imperatore,aut Aregem, aut aseopulum
aliquem asinatu num quia genere orationis inhia nodi ' caussis
354쪽
INII. DE ORAT saeausia accurature est utendum,ucircopars etiam haec ea serum numero a videtur, au rvr spraeceZtis instruenLU inim e vero,inquit satulus. Non enim aereis homini diserto in eiusmodi rebinfacultas ex caeteris rebus causis comparata Ergo item, inquit, illa quaesipe diserte e da sunt, 1 paulo ante cum eloquetiam laudarem,dixi oratoru esse, nes habent sevum locum vitam in diuisione Iartium, ne a certum prace orumgenω, ω agenda sunt non minus Mene, 1uam quae in lite ducuntur, obiurgatio, cohortatis,consolatio: quorum nihil est quod non ῖmma acendi ornamenta desideret sed ex artificis res istae pro Ita non quaerunt. Flane,inquit catulas, sentior. vero, inquit ntonius, qualis oratoris, quanti hominis
in dicen olutas esse hybriam scribere Si H Craeci scri G
runt 2mmi,inquit satulussi ut nostr nihil opus est oratore satis in non ese mendacem. . Atqui ne nostros contemnas,inquit tonius, Craeci si is initisscriptitarunt, ut noler Cato, t Fictor,*t Pist. Erat enim historia nihil aliud nisi annalium confectis: cuius rei,memori Publicae retianendae caussa, ab initio rerum Romanarum Us ad P. Vistium Fontificem Aiax. res omnes singulorum annorum' mandabat literis Pontifex max. '' esserebat δε album, proponebat tabulam domitotestas ut esset populo cognoscendi,j quietia nunc sinates maximi nominatur. Hanc
similitudinem scribendi musci secuti sunt, quisine ullis om
namentis monimeta sol2m temporum, hominum, locorum,
gestarums rerum reliquerunt. Itaque qualis apuάς cor Fhere des, Heganicus, cola uit, altri permulti, talis noster Cato, Fictor, Pisto: qui neque tenent quibus rebus ornetur oratio modo enim huc is uni importat
355쪽
gum intel gatur quiddicant, τnam dicendi laudem ,putant elpebreuitatem. 'Τ Paululum si erexit, addidit L. Driae maiore num vocis, τὰ optimus Oas familiaris
cantipaten caeterinoromatores rerum, edtantum in
L narratores fueruLEst,inquit Latulus,ut ilicis: '' sedis ipsi Caelius nesae linxisti oriam varietate locorum, nea
verborum collocatione,m tractu orationis leni aequabiu
τοίuit illud vin sed ut homo nes doctus, nes maxime
aptus ad Scendum si vomicaalauit e vicit tame ut iliarisseperiores. 'Τ Minime mirum,inquit Antoniussi, res adhuc nostra lingua illustrata non est. Nemo em 7 det eloquentiae nostrorum hominum, nisi H in ca MI, in foro eluceat: apud Vraecos autem eloquenti mi homines remoti a causis forensibus um adcaeteras res illust eis, tum
adscribendam historia maxime se applicauerus. ' Nam que m Herodotum istum,quiprinceps genus hoc ornauit nca is nihil omnino *ersitum es accepimus: atqui tanta est eloquentia,*t me quide quantu ego Craece criptaintelligere fum magnopere delectet. '' Oton illum Thuco iai es omnes dicendi artificio mea tentia scisse vicit: qui
ita creber aes rerum frequentia, ut*erborum prope num rum,sintentiarum numero consequatur: ira porro verbis aptus o pressu *t nefas virum res oratione,an verba tenti silia rentur. ' sui ne hunc quidem, quan ames in Re kῬersatus,ex numero acceZimus eorum qui caussas Actitarunt: hos libros tu ripsi incitur,cum a publica remotin iis sid quod optimo cui Athenis accisse resilitum est) in exilium pupus est. '' Gunc consecutus est Suracusius Philistus,qui cum Dion sit orannismili risimus 1 et, otium Aum consi sit in historia stribenta,
356쪽
maximes Thucydissem ess sicut mihi 'vissetur imitatus. Postea *ero '' quasi ex clarissima Xh toris ossicina duo praestantes ingenio ' Theopompus Ephorus ab socrate magistra impulsi si ad historiam contularunt caussas omni
fectu princeps Xenophon Socraticus ille, post ab Aristotele Cassi henes comes lixandri sicripsit historiam: hic
quidem Rhetorico pene more, ille otem superior lenistre quodam seuo est usus, qui illum impetum orationis non labe t vehemens sertas e minus .sed aliquanto tamen est, ut mihi quissem Videtur, Alcior. ' minimus natu horum omnium Timaeus quantum autem iudicarepossum,
longe erussi, min, rerum copia, sententiarum varietate abungantissimus, ipsa compositione verborum nouimpolitur,magnam eloquentiam ad cribendum attulit, unullum bumforensem.
1 Absoluto prooemio eloquentiae sequitur prinis disputatio de materia orato ris, quam Antonii constitu tin peneribus ciuilium caussarum,&quidem inconstantem nam si omnis ornatus orationis est oratoris Proprius,ct omnis res ornate dici potest,quid minus consequensaut consentaneum est rationi,quam ratorem, id est malae di i onis auctorem in materia tantum ei uilium caussa frum versari, & non potius in omni genere rerum & ciuilium, & a ciuilibus caui sis remotarum 3 praesertim quum omnis exornator orationis proprio & debito non, ne orator appellet*r,nec quicquam intersit an poeta, an philos phusqn historicus,an mathematicus, is alius artis aut conditionis homo sit,qui ornate scriba aut loquatur. Itaque non debuit Antonius repetere ex superiore libro parcitionem quaestionum in duo genera ut ab oratore thesim separaret, eique duntaxat ciuilem qiuandam livpothesin relinqueret: nam de ipse postea diiputabit thesim adoratorem etiam forensem & politicum pertinere, & Cralsus lib.3.de viro-.que senete quaestionis praecipierinee vero tantum argumentorum,sipd etiam traporuini & figurarum loci id est, praeceptaelocutionis & actionis omnibus omnino quaest on diti, explicandis conuemulati sed hoc doctrinae vitiuini Grecis auia thoribus inputandum est, qui&rhetorum disciplitiam cum dialectica confundus di ad fous disceptationes ciuilium caussarum reserunt: haec enim duo sunt opita rhetoricae x Antonius reiicit non ab oratoris quidem tra- .ctatione,sed i rhetoricae artis institutione demonstrativum genu quasi ex ali rum generum praeceptis facile deducatur,&intelligatur: neque assentitur Aristoteli, qui prono libro ad Theodecten Civiles controuersias in tria genera diuidit, Gucs. Γ κύον, unumquodque genus propriis S separatis praeceptis instruit. Haec ratio veris luna est,neesta in laudationes, sed Ua a
357쪽
ne lites quidem aut del. berationes istis forensibus disti piosis actibus indigen sed commuinibus dialecticae& rhetor c e praecepi a tractati Pollunt. Itaque ut degenere demonstrat iro,sse de iudicialita deliberatruo sigillat ni de m .inutarim
Praecipere nec utile nee ita celle suit: sed quemadmodum caeterae quae illo Aes, senae controuersic N eaussae ciuilo communibus artium communium dialectic e,
rhetorio, grammaticae praeceptis instrui S explicari uebueran . quod ii Aristoteles , Theophrastus ,& reliqui doctores eloquenti ae diale ilico iud: io perpendissent, nunquam profecto operam litam tantam in describendis rerum lorens ut praeceptis per ii dissent. Perstringit breuiter per apophasim locos Nesementa demonstri taui generis, ut laudcs personarum lirmantur m tribus bonorum seneribu fortunae, corPoris εἰ animi, itenus, vituperationes ex contrariis malis:
ubi repetat exempli iii,quod instar priecepti cuiusda potuit e sile, ex orat;one CrasD Fruto. si in cneum Domitium collegam litum in censura: de qua cicero, Lia inquit;
censoria contra Cn. mitium colle am non est oratio, sed quasi capita rerum,& orationis commentarium paulo plenius: nulla est enim citcicatio clamoribus unquam habita maioribus: & vero suit in hoc de popularis di ctio bc excellens.s Laudantur homines a bonis fortunae,corporis,& an inu: laudatur enim g nus, ut clarorum virorum,d illustrium principum, & pecunia ad liberalitate col- . lata, et Pompeii di Scauri: N propinquitates, naicitiae pes,ut Scipionum, Metellorum. de Marcellorum: & bona valetudo, ut Pollionis, qui ad summam usque senectutem santiri vixit, de incolumis: re robur, ut Achilli S: 5r ingenium, ut Vissis. Atque haec onima eatenus laudantur, quoad sunt cum virtute iuncta, i si quis honeste utatur, ,et secerunt Scirones, Maximi: aut fisapienter careat, ut Diogenes Cynicus: aut si aluis erit,& moderate sera x t Bias Philolisphus matri bona sortunae & corporis cum vitiis copulata non laudi, sed opprobrio dantur: ut si quis maiorum virtutibus non respondeat, si pecunia fi propin in talibusci: opibus, a valetudine, si viribus ad scelus, ad turpitudinem, ad Perniciem suam, vel alterius abutatur. In animo virtutes laudantur, sapientia, o Lycumi & Solonis in condendis testibus: liberalitas, i popul diRomani, qui Asiam belo victam Attalo re- i dedit dono: sortitudo, ut Marci Catonis: magnificentia, ut Marci Scauri in Asdilitio munere: pietas, ut Metelli in patrum: grata voluntas, ut Attali, qui populum Romanum haeredem instituit: humanitatis, ut M. Marcelli, qui victis Syracusanis nihil ademit: atque in luc bonorum genera laudantur, sic mala vituperantur contraria: quae & ὴ milia praeeepta, si a rhetoricis anibus remoueris, nul- Iam iniuriam seceris oratori, quia non est rhetoricae facultatis proprium, aut debitum munus Praecipere quae raudanda, aut vitupcranda sunt, sed eius philos phiae, quae dev: tacu,&moribus. 6 Prolepsis est contra proximam rationem de genere dςmonstratii , qiram soluit Antonius codem modo, quo anica, e istimans non omnia quae ornate dici 'osunt, Propriis & sinsularibus petaecept Aincludi oportere, idque probat inductione variarum rerum, quae aliquando cadunt in oratorem , nec tam zn locum in rhetoricis praeceptis vllum habent: primus Lamc locus induci: onis de genere testimoniorum est, praesertim cum Aristoteles primo libro ad The ecten,& Cicem ipse in Partitionibus pro testibus, & contra testes multa praecepta descripserint. 7 Secundus locus indi ctionis est de exponenda legati cine, de qua nillil a rhetoribus praecipitur, quia
mandatorii expolitio ut ornate me tu commanibus rhetoricae praeceptis contenta est. 8 Tcrtius locus se tu tur de ob. urgatione,cohortatione,&con ol
tione,quas species Fabius , si putat in superiora tria genera recidere, nec inueruniri ex his vllam, in qua non Iaudare aut v:tuperare, ii adere aut dissi adere,intea dere quid. aut depellere debeamus: quare princepta quae de peneribus polita 3 sunt ad subiectas species accommodari iacile P terunt. 9 Quartus locus Pr sequitur historiam, quae qu Idem scribtur ornate, neque tamen propriis vllis in arte rhetoricae praeceptis instruitur, sed ratio P enuae α oinandae limoriae ex
358쪽
ocimmun bus historiae decretix Scinstitutis sumitiir. io Antoniux ad extu andavi Raucitatem Intinorum, qui ornat scripserunt histor am, digreditur in ris storicos Latinos & Graecos, reipsa paulo altius repet ta: argumentum primuinta similitudinis: Quemadmodum veteres Latini , lic Graeci histor as inculte &inornate componebant: προ msς declaratur exemplo Catonis, qui origines rerum Italicarum S Q. b i Pictoris,qui breues annales sui temporis, & C.Pisonis Cenibrii, qui commentarios de rebus Romanis edidit: -' ς exemplo Pherecide, qui de Lero pama sua, de Iphigenia, de Dionysi celebritatibus scitar siti xt ait Sutatas, Hellicani Mitylen e qui fuit Alem pocla & historicus, non indocti iis quidem, sed in scribendo rudis: S Acutilat Argivi, qui senealogias scripsi in tabulis aeneis,quas fama est patrem eius cima aream domus foderet,iriu nisse. Ii Pontifex MaxMom intim res gestas liter x mandabat: sic apud Persae Masis: apud Iudaeos Sacerdotibus sum iam authoritatis : apud Aegypt: os item vatibus eadem cura S leto uincia demandata iiDt,quo sanctior ei set ni storiae veritasta fides. ix Album vocat Antonius id quod Greci λe , sin id est tabulam albo colore induciam, in qua scribebatur aliquid, ut a Praetore edicta vel nomina iudicum: a Pontifice Max. Annales rerum publice gestarum,uel sacrorum,vel e remoniarum ratus. Efferre igitur in album .est referee in tabulam, eamq; propomnere, ut sit legendi & co noscendi potestas. is Pergit ex ordine ad Caelium Antipatrum,quem cum luperioribus dissimit ter comparat,quod illi tantum nudetasmpi .crica res gesta, narrarin ac paulo ornatius ita ipsesit. Cic aib. l.de I Ubus,Post Anaues ita quit Pontificum Max. quibus ri hil potest est elucinlius, s aut ad Fabiiun,aut eum qui t.bi semper in ore est atonem, aut ad Pisonem, aut ad Famium, aut ad Venonium venias, suanquam ex his suis alio plus h buit virium, tamen quid tam exit quam isti omnes Fannii autem aetate coniunctus Ant Pater,paulo inflauit vehementius, habuitq; vires agrestes ille quidem, atque homitas fine initore, & palaestra, sed tamen admonere reliquos potuit, ut accuratius scriberent. i Antipater nec apte disposuit in historia varias rerum descriptiones, quae retinere solent animum lectoris,r eque molli verborum struetura & tractu orationis laeui & tractabili perminiit opus suum de bello Punico, quod ad Ca ei una scripsitiallegoria est a potionibus,qui trahendo scalpro in teriam sibi propositam ae luant & perpolliant. Cicero in Oratore perte io, Huic generi, inquit, historia sin: tima est, in qua & narratur Ornate, & regio saepe aut pugna descr.b:tiir, interponuntur etiain conciones & hortationes,sed in his tr m quaedam & fluens expetitiir, non haec contorta & acris oratio. Is Antonius exculat inornatam scriptionem Latinae historiae dissimili comparatione Romanorum S ci corum. Romani sorensem eloquentiam lecuti sunt,Graeci vero pleri oeotio delectat et ad ornandam historiatii se totos applicauerunt:αν-απήωρος it ustraturi dico corun hominum exemplis, Herodoti hucyd: dis, Philisti,Theopompi,i ph a Genophontis, Callisthenis,&Timaei, qui in hoc scribe li cenere di terti&Grnati fuerunt. 16 Herodotus Halicarnasseus scripsit historiam nouem libris, lucri nouem Musarum nominibus inscripsit, exorsus a reo rese Persarum, te Candaule Lydorum: dc quamuis fabulas innumerabiles memor ae prodiderit,nihilom nus tamen a Cic lib. i. de Legib. historiae pater nom narii quia primus Graecorum historiam verbis & figuris exornauit, sine ullis salebris quali sudatus amnis fluens,ut ait Cicero: dulci , ii usus,cand Idus,ferna In orat. mbus & voluptate praestans, ut ait Fabius. 17 Thucydides Atheniensis compo Lib. io. suit historiam Peloponnesiaci belli, quod Athenientes aduersiis Lacedaemonios gesserunt in sententii sit ut quot apud eum verba sunt otidem pene sentent
esse videantur, densus item & breuis, & semper instans t ait Fabius & quasi Lib. m.
bellum caneus, ut a t Cicero: dicitur etiam verbis aptus, quia rem quamque In Ormpte di Proprie declarat: α presius, quia nihil tu eo redundans inueniri potest:
359쪽
cuius styluni adeo probasse dicitur Democthenes, o librum eius octies de pseri torumque sere edidice . At ait Dionysius Halicam. i8 Thucydides veri satus est in Repubi .summa cum authoritate,sed hello Peloponnesiaco Proditis nis crimine suspectus, quasi eius tarditate&negligent a Bracidas in Thracia quasdam urbes Atheniensum cepisse Ostracismo, id est exilio decennali dat natus in Aegina historiam suam composuit: Ostrac: mus autem vel optimo
cuique accidere solebat Athenas,& repotus crat iro tam ad tastigandum morum improbitatem,quam ad moderandam principum potentiam, ne caeteris ciuibus
vel di unitate vel opibus superiores seu nin tyrannidem aliquam in Repub occuparent. i 9 Cicero lib. 2. ad QMatrem, siculus inquit illc cap talis creber,acutus,breuis,pene pusillus Thucydides,sed viros eius habueris libros duo enim
sunt corpora) an utrosque,nescio: mazis me de Dionysio delectat: ipse enim est vetera i maximus, rc perfamiliaris Philisto. Fabius lib. io.Phil: stus quoq; meretur, qui turbae quamuis bonorum post hos authorum eximatur, imitator Thucydidis,&vt multo infirmior, ita aliquatenus lucidior. ro Similitudo est ab opificum tabernismam ut in his opera, sic in scholis ingenia hominum formantur, di expoliuntur. Simile est illud in Bruto, Extitit iam senibus illis,quos dix mus si crates, tu, domus cuncta Graeciae quasi ludus patuit, & Oiscina dicet di. ii Theopompus Chius rhetor, filius Damasistrati floruit Olympiade si quo etiam tempore viguit Edhorus eius condiscipulus,& Isbcratis auditor: Scripsit Theopompus epitomen historiarum Herodoti libris duobus,& Philippita libris ri. & Gr eras historias libris i l. quae continent de bello Peloponnesiaco ea, quae a Thucydide relicta suerant. Suidas. 11 Xenophon Grylli filius, Athe niensis philosoplius socraticus prim , ut ait Suidas scripsit vitas philosophoro, dc 2πμνημον in m uult autem condiscipulus Platonis,& floruit 98 . Olympia d plures j; libros coposuit, quam o. ex quibus hi sunt, Κυρου - ας
octo, r x K-ου Γαία ως septem,De rebus Graecorum septem, .um , & alia permulta. dia Callisthenes ab Aristotele praeceptore&consobrino datus est Alexandro Magno comes,ut eilin sequeretur, & res Alexandri memoriae proderet: is praeterea etiam composuit historiam philosophorum test Diogenes) & Troicum bellum ut ait Cic.in Epist.ta l. 24 Timaeus historicus scrip it de S)r: Adc eius ciuitatibus,dc regibus tres libros, ut ait Suidas,& exposuit bellum Pyrrhi ut ait Cicero cui Cicero magnam laudem doctrinae, α ubertaυλει eloquentiae tribu .ci Suidas d Plutarctius Prudentiae, ta modestiae,A veritatis la dem ei simul detrahunt.
nominaui qua cienter, quamproprie de unoquoque ι Φxit time hercule,inquit atulus,admirans illudiam mirari gesino,quo mulso magis ante mirabar,hunc cum haec nesciret, in dicendo posse tantum. Atqui Catule, inquit
Antonius, non ego utilitatem aliquam ad dicendum aucupam, horum libros nonnullis alios sed delectationis caussa cum ea otium, legere suo, Quid ergo in 'fatebor alta qui' l
360쪽
jam ambulem, feri natura tamen ut colorer sic cum Mos Κbros ad sinum nam Romae xis licet uiliosius legerim, 'sentio orationem meam i ori cantu quasicolorari. ' Sed ne latius hoc Ῥobispatere vigeatu haec tantaxat in Cyraecis intelligo,quae iniqui stri erunt, voluerunt a vulgo intellia, sephit phos xe iras si quando incidi, deceptus inscisbus librorum,quod unifere in ripti de rebus notis oe illu-sribus,de x mute,de iustitia, de honestate,sse voluptat ver bumprorsus nullum intelligo: ita sunt angustis oe concisis δ*utationibus illigati. Poetas omnino quasi aliena qM dam lingua loquutos no conor attingere. Gum his me ut ilia x0 oblecto,qui rogestas, aut qui orationes stri eruulsu , aut qui ita loquuntur, ut videantur xolvise et e nobis, qui non Fumus erudit imi familiares. Τ Serilluc redeo, d risere quantum munia sit oratoris historia' muIbis an
mine orationis G Ῥarietate maximum nes tamen eam re
peria visuam siparatim instructam Rhetorumpraeceptis sit uni enim ante oculos. Nam quis nesti rimam esse hisoriae legem,ne qui falsi licere audeat deinde ne qui veri non audeat, ne qua u*iciogratia sit infibendo, ne quos multatis ilicessundamenta nota sunt omnibus. Disa, autem exaedificatio posita in in rebus γ*erbis. δε-rum ratio ordinem temporum desiderat, regionum destri ptionem: υiat etiam, quoniam in rebus magnis memoria idignis consiliaprimum, deinde a loInea euentus expectantur, γ de consili segniscari qui scripturprobet, o iuribus gestis declarari non olum quid actum, aut dictum sit,
sed etiam quo mori cum vi , euentu ilicatur, ut causae exZluentur omnes, Pel casus, Asapientiae, vel temeritastip