장음표시 사용
341쪽
iudicio, & censurae subscribo. Nostrum au tem diximus , quem studiorum & animorum parilitas non solum amicum, sed & nostrum
fecit, tametsi in caeteris praeterquam in amo- .re longo nos superet interuallo. Fauci vero suae sententiae, & nostro instituto vera lectio Au- . August. gustini in Concione a. super Psal. q. non enim ut vulgo prosertur habet, Maria mortua estpropter peccatum,sed propter peccatum e,Nilnirurn aperte innuens,non suo peccato,sed Adae, mortem illi inflictam. Et congruit maxime haec interpretatio Augustini instituto , quod fuit omnes diuerse mortis causas, & origines in unum compendium recolligere; Etenim ait ut celerius dicam, Adam mortum propter peccatum ; Maria ex Adam mortua propter peccatum Ada,ct caro Domini ex Maria mortua est propter delenda peccata. Quasi manifestius dicat; Ada suo merito mortuus cst, Maria non suo , sed ipsius Adar, cuius merito tota natura immortalitate spoliata est:&tandem Christus sponte sua,no quasi Adae haeredes , sed oblatus est quia ipse voluit. Quo videas lector, non solum nobis nihil ossicere praesens testirnonium Augustini, sed & proficere; quid enim aliud est, Virginem mortuam dicere propter peccatum Adae, quim assismare peccatum originale non habuisse, cuius merito ipsi lacrit mors inflicta. ' Demum quod quarto loco obiiciebatur, Augustinum lib. 2. de baptismo paruv. cap. 2 . Ca nem Virginis, carnem vocasse peccati, nihil ad
rem,quia in ipsius Augustini Doctrina, esse car
342쪽
nem peccati non est idem quod peccato infectam esse , sed idem quod conceptam esse porcarnalem concupiscentiam ; prius enim quam anima carni uniatur in generatione, asserit esse carnem peccati,& idcirco animam a Deo creata peccato infici,quia unitur carni peccati ; non 'aliter atque oleum purum vitiatur,quia immi titur vasi vitiato ac scetcnti. Hoc certe expresse August. asserit lib. 2. de peccat. mer. c. Io.& c. 36.& lib. f. contra Iul. c. 3.& lib. I. de anima, & eius origine. C.T. 9. t i. i& I9. & lib. 2. c. s. a 3. &ω saepe alibi. Sit exemplum ilhid c. 36. libri a.
de peccat. merit. De anima vero, utrum ct ipsa eo
dem modo propagata, id est,educta a materia per carnalem concupiscentiam sicut corpus) reatu, qui ei Amittatur, obstricta sit, an etiam non 'pagata, eo ipso quo carni peccati aggrauanda miscetur, magna quaestio est. In lib. 1. contra Iulianum Pelagianum adducit exemplum de vase scelido, liquorem vitiante ; Aut utrumque vitiatum ex homine trahitur, aut alterum in altero, tanquam in vitiato vase corrumpitur. Intellexisse vero nomine
peccati carnis, non aliud quam peccati somitem, ipsa incapacitas veri peccati in carne ante anima: unionem satis conuincit; unde in libris
de anima & eius origine , quam alias vocavzrat carnem peccari, iam nuncupat carnem peccatricem , Non enim quaerimm au lib. i. cap. ii.)vnde anima damnari meruerint post carnis consortium peccatricis, sed quaerimin, unde animae damnari meruerint adsubeundam carnis consortium peccatricis,nallum peccatum habentes ante carnis consortium
343쪽
peccatrichr. Nimirum peccatrix caro vocatur,
quia in peccatum inclinat. In ipso etiam,de quo agimus, testimonio, manifeste satis Augustinus distinxit inter habere peccatum, & esse carnem peccati, ne quis putet utrumque in idem reci- dere : nam ait, Solis ergo ille , etiam homofactus, manens Dem, peccatum nullum habuit unquam, nec sit carnem peccati, ubi disiunctio illa nec, diuersitatem denotat. Quare cum'additaeuamau, de materna carne peccat eo ipso quod carnem pec- .cati distinxerat ab habere peccatum, liquido constat, nequaquam in Virgine peccatum posuisse: utpote quae non dicitur habere peccatum, sed carnem peccati. Posset etiam responderi in editionibus correctissimis operum Augustini, Lo- uaniensi,& Parisiensi non haberi vel ba illa, Duamuis de materna carne peccati; sed alia longe
diuersa,videlicet,quamuis de natura carnis peccati ; quibus de B. Virgine mentio non est. Sed quidquid de lectione si satis de sensu Augustini constat ex superius dictis; & cx eo quod im mediate subdit, carnem. illam in Conceptione Dominica mund tam uisse, merito fidei Virgi ni Quo tempore piaculum esset suspicari de Ap gustini pietate, peccatu verum in carne virginis posuisse. Ait enim, Quod enim camis Andeseus pit, id profecto, aut sescipiendo mundauit, aut μ'
scipiendo mundauit: ideo Virginem Matrem non lege carnis peccati, id est, non concupissentia carnalis
motu concipientem, sed pia esiani tum germen in se
feri romerentem,quam eleg erat creauit e qua crea
344쪽
AUGUST. VINDICATI 3. . 3 arretur elegit. Qua de re multa in Anselmo vindic to diximus.
f. 4, Sub rq se Auguainum assertoribus .
immaculatae Conceptionis in cap. 36. libri. e Natura es gratia.
I Actenus a nobis probatum est nunquam, vel leuiter Augustinum praeseruationi Virginis I peccato originali contractum fuisse;
nunc vero monstrandum est, non semel in eius
sau rem subscripsisse : atque i ure optimo in eum sensum applausit celebri adduci solita
duo illa testiinonia, ex lib. de natura & grat. cap. 36. & lib. I. contra Iulianum cap. 9. senis de quibus suo ordine in praesentiarurn agendum nobis est. Verba illius cap. 3 6. haec lunt: Excepta itaque μncta Virgine Maria , de qua propter honorem Domini, nullam prorsus, cum de te catis agitur, habere volo quaestionem ; inde enim simus , quod ei plus gratia collatam fuerit, ad vincendum omni ex parte peccatum , qua concipere , ac parere meruit eum, quem constat nussum habuit se peccatum. Hac ergo Virgine excepta, e&c. Quo loci cum Augustinus duas cum Pelagio quaestiones de peccato discusserit, alteram de originali , quod absolute Pelagius negabat , asse erens pueros nullo crimine implicitos , dc poenae obnoxios generari ; alteram de actualibus, quae in uniuersum absque speciali Dei talia Pelagius dogmatizabat , naturae viri us V numquemque euitare polle; & hoc loco Augustinus valget sali loquution: asserat, ε
345쪽
nullam morsi , Him de peccam agitur, habere ν - D pMntionem de Virgine, ab utroque peccato-
rum genere eam excepisse constat. Quomodo enim vere diceret, nasi proso habere volo qua
stionem, si aliquam , imb principalissimam , de
peccato originali habere vellet Z Sane ne quis aliquam inde exciperet, non contentus dixi se, nullam volo quia tionem,addidisse videtur,' - μου, quasi diceret: Cuiuscunque generis sit peccatum, de quo agitur , ab omnibus prorsiis excipi Virginem non dubito ; atque idcirco nullatenus in quaestionem id verti patiar. Sed vero contendunt nonnulli hoc loci Augustinum nullatenus de peccato originaliloquutum, sed de solis actualibus : id quod ex instituto ipsius & verbis praecedentibus &subsequentibus conuinci putant. Quod attinet ad institutum , certum omnino videtur, Augustinum toto eo libro de natura & gratia contendi ite, illi ita Pelagiani nequissinuimimpugnare dogma : quo asserebat , homines iustos nullo unquam actuali peccato inquinatos fuisse,& posse quemvis nudis naturae viribus adiutum, sine ulla gratiae indigentia, omnia actualia peccata vitare. Legi ct vidi hominem sati Augustinus cap. i.) Qelo Arin-tissimo accensium, aduersus eos , qui cum in si is
peccatis humanam voluntatem debeant ac fore, naturam potius accusantes hominum , per iliam se excusare conantur. Quibus verbis cons are aiunt,
loqui Pelagium in libro illo, quem Augustinus nunc impugnat, de peccatis , in quibus
346쪽
homines humanam voluntate accusare debent; quae proculdubio sunt actualia. Adducunt & illud cap. a. Ac per hoc mitura humani generis,ex illim unisu prae uaricatoris carne procreata, spotesim
susserere ad implendam legem,pe sciendumque iustitiam, de praemio debet essesecura. Vbi certum est de actualibus disputare cum haeretico. In ipso etiam capite 36. quo de B. Virgine sit exceptio,
sic ait; Deinde commemorat eos , qui non modo non
peccasse, verum etiam iuste vixisse referantur , Abel, Enoch, Melchisedech, Abraham, I ac, Iacob, Ioseph, Iesum Naue Phineem, Samuel, Natham, siam, Helisaeum, Michaeam, Daniel, Ananiam, eariam, Mi et, Erechiel, Mardochaeum, Simeon, Ioseph, cui desponsata erat Virgo Maria, Ioannem. Adiungit etiam foeminas, Debboram, Annam Samuelis matrem , Iudith, Hesther, alteram Annam' filiam Phanuel, Eli beth; ipsam etiam Domini ac Saluatoris nostri matrem, quam dicit ,sine peccato confiteri necesse esse pietati.Respondet vero Augustinus eos, & eas, una excepta Virgine Maria, peccasse. Hac ergo Virgine excepta salt) si omisi si i Ios sanctos O sanctaου, c;m his viverent, congregare possimus , ct interrogare , virum essent sine pec cato , una voce clamassent: Si dixerimus quia peccatum non habemus, te si nos se Acimus , ct veritas in nobis non est. Excipit igitur Virginem ab hoc testimonio Ioannis Apostoli, quo tamen certum est apud Augustinum de solis
peccatis actualibus agi; ut ex commentariis eius
epistolae liquet tractatu i. Quinimo cap.62. libri de perfectione iustitiae, & serm. 29. de ver
347쪽
bis Ap stoli notat, recte Apostolum non dixisse de praeterito,Si dixerimus,quia peccatum non habuimus, sed de praescivi, non habemu/,ut den taret, quod sine peccato propria volutate com- mi sio , nemo sit. Et lib. . ad Bonifactum c. laudat S. Martyrem Cyprianum, quod in libro testimoniorum ad Quirinum, doceat illis testimoniis Iob, & David,neminem essesne fiae, mcinfantem Unius diei; Et, Ecce in intruitatibus conceptu sim; probari peccatum originale testimonio autem illo Ioannis ,sidixerimus, &c. a ctua
Caeterum nihil horum assertioni nostrae obstare, certum cum aliis Doctoribus existimo; quorum ea mens est, ut eo loci Virginem cancta etiam ab Originali peccato exceperit. Neque vero quis aestimet eiusnodi Augustini interpre
lationem , nouum esse recentiorum authorum commentum. Si enim h*c controuersia de men
te Augustini in exceptione praesenti, ex maioriantiquitate interpretantium definiri debet,voti compotes euadimus; habemus si quidem auth0- rem ante quadringentos annos , Augusti mim
nobiscum interpretantem, cum tame interpre talio sua moderna omnino sit, nec habeat a Ithorem centum annorum terminum exceden'tem. Si vero de interpretis aut horitate agatur,
ipsi quidem seipsos proferent, nos vero S. Ber nardum,aut si negent sermones super Salveo', ,esse Bernardi, quod tamen ali ni probatam reliquimusὶ tanti nominis & vetustatis autho' rem , quod Bernardus ipse creditus sic: & eiu nomi
348쪽
nomine in antiquissimis M S. codicibus opu illud praescribatur In sermone igitur . sic legi' muM, Libanus mons,qui dicitur dealbatio, altam pracmnibu significat Virginem alloquitur innocentia tuam. Innocens fuisti ab originalibus ct actuali apeccatis;nemo ita praeter te. 6nde aut horitas Augustini,cum de peccatu agitur, nullum de B. Virgine volumin feri mentionem. Ex eo enim maiorem credi mus ei collatam virtutem, ad vincendum ex omni parte peccatum, quod concipere, ct direre meruit ex,
qui nullum habuit peccatum.Ex omni inquit parte; hoc est,ex parte originalis, ct ex parte actualis ' cati. Proferant nunc aduersarij tantae antiquitatis & authoritatis interpretem Ausustini; sed cum id nequeant cssicere, nouas i. rpretatio
nes, noua censeamus commenta, & in antiquis
persistamus scinitis , quas calcarunt patres nostri. Caret etia omni veritatis sulcimento , quod asseritur Augustinii cum Pelagio,eo libro denatura & gratia solii de actualibus peccatis egisse: quaestio etenim de in sustici tia humanae naturae,adiutolio gratiae destitutae ad vitandu omnia peccata actualia, tanta habet connexionem cum
quaestione de peccato originali, quod omnino nequeant ab inuicem separari ; eo qudd naturae impotentia ex origine vitiata descendat. Cuius rei insignem nobis offert instanti in ipsemet Augustinus in libris de peccat. merit. & remis.
litis de baptismo paruulorum. Cum enim in primo libro egisset de peccato originali , in a. de actu libus disputationem iniens, inquit,
349쪽
Maria, caeteri Omnes dicere potuerunt, Si dixerimm quia peccatum no habemu , ipsi nos seduci- mim, ct veritas in nobis non est. R urius scap. 37.)cum vidissetPelagius posse aliquos sibi obiicere, Dicent forsitan, nunquid omnium potuit Scriptura commemorare peccata i Hoc, inquit, recte pote s dici de his, qnorum neque bonorMm, neque malorum Scria plura sit memor: δε i is vero, quorsim trestitia meminit, ct peccatorum sine dubio memnis: ,si qua eos peccasse sensisset. Hoc deride t Augustimis , ea usus instantia, quod diuina Scriptura meminit fideis ac pietatis illorum,qui Christo Domino solem -
ni pompa Hierosolymas intranti,obuiauere,clamantes, O mna Filio David, &c. & tamen nul- lius illorum peccati meminit, Audeat ergo dicere iste potest, ait Augustinus nominem fuisse in tamia illa multitudine qui ullum haberet omnino peccatum. Subiicit Pelagius,Gis aliis temporibus turba numerositate omnium dissimulauerit peccata contex re,in ipso statim mundi primordio, ubi non nisi qua
tuor homines erant, quid dicimus ' Cur non omnium: voluerit delicta commemorare Z Peccauit Eva, Scria
plura hoc prodidit; Adam quoque deliquit, eademi Scriptura non tacuit; sed O impe a se, i sa aeque Scriptura testata est,quod si ct Abe eccasset, ct hoc sine dubis Scriptura dixisset: sed non dixit ; ergo nec
illa peccauit, quin etiam iustum ostendit. Credamus igitur quod legimu3,9 quod non legimin nefas creda-mm ad Gruere. Respondet Augustinus in cap. 38. Parum attendit quod paulo ante ipse dixerat . iam exorta multitudine generis humani , tu num eros
late potuisse Scriptaram dissimulare omnium peccata
350쪽
contexere. Hoc enim si fatis attendisset videret etiam
in uno homine turbam multitu linem peccatorum
leunim, vel non potuisse, vel si etiam potuit, non debuisse con ibi. Vnde ad obiectionem de Abelefactam a Pelagio respondet;Si Abel quanuis merito iustus appellatus est, paulo immoderatius aliqua do risit,vel ammν remissiore iocatus es, vel vidit aliquid ad concupisiendum, &c. An forte ista peccaram,sunt'Sed quoniam Pelagius dixerat,non elle credendum quod non legimus in Scripturis,id
circo in ca. 39. ait August. et plane tentia conclusit hunc locum,cum ait: credamus igitur quod Pgimus,st quod no legimus nefas credamus afruere. Consentit cu eo Sanctus Doctor,& subdit, O tilia non dicar altariquam in illim litteris legit; verum contra id quod legit,nihil velit adstruere: δε- liter, ct obedieter audiret quo criptu est: Per unum
hominemprecatum intrauit in mutamus' per peccatum mors,st ita in omnes homines mors pertransiit quo omnes peccauerunt: ct non infirmaret tanti Medici gratiam, dum fateri non vult, naturam hominis esse et itiatam. Sub inseri cap. o. necessariam esse Christi Domini gratiam ad delendum maculam istam,quae a primo in omnes homines pertran-
siit. Sicut enim ait inis legis , ita etiam natura humanae vitios, Saluator Christio est. Hinc iam manifeste deducimus non solum in libro de natura & gratia, sed etiam in quaestione, quam cumPelagio mouit Augustinus eo cap. 36.ita de peccatis actualibus egisse , ut simul egerit de originali ; nam agit de peccato Abel, de ali0rum quos refert ibi; probat vero Augustinus . Abel