장음표시 사용
201쪽
184 S. Cassianus instrari seu chronis. vitae,
reconciliata mi Placidia Augusta, cum Vandalis reditum in Hispaniam persuadere non posset, bello eos aggressus est, sed victus ex Africa Romam venit anno 3 i. ibique donatus ab Imperatore Magisterio militum haud diu postea vel moibo , vi scribit Prosper, extinctus, vel, ut Ma cellinus ait, ab Aetio sauciatus interiit ac Pelagiae coniugi , ut ne alteri quam Aetio nuberet, moriens praecepit.
De Cas iani scriptu. Vera o legitima Cassani opera
qua extaui. i. A Ntequam varias Doctoris opiniones non receptas, ves suspi- xcionem latentis mali mouere aptas subiiciamus : prius de summa uniuersorum operum cognoscere oportet, num spuria aliqua & sui' posititia in ingcnuorum censionem & ius adsciscantur. Plurimum enim tum nostra tum ipsorum scriptorum refert ne quid corruptum eorum nomine praeferatur aliena adsutum manu , ne virorum authoritatem sequuta posteritas si quid simulata sde irretiret, incauti circumueniatur sensimque per incogitantiam delitescentibus errorum laqueis se illiget. Quin etiam ne dolo malo & cum iniuria Reipublicae literariae ingeniorum partus eximii abiudicentur veris ac leῖitimis parentibus; atque ita ex- autorati quodammodo eruditionis gradu debitaque apud homines existimatione velut in aerarios reserantur:
λ ibiti ergo Cassiani nomen mulio praefigitur Libri . De Institutu coenobiorum Libri 8. De Capitalibus mitiualiariones Patrum 2 q. De Incarnatione Grassi contra Nessorium haereticum
Tanta cura & fide a Gennadio Tritemio,Bella ino,Posleuino caeterisque rerum nouaram exploratoribus recensiti ac recogniti sunt ut eos vel tantillum a calamo menteque scriptoris abelle vix ac ne vix quidem ullus addubitet. Idemque sacit exemplarium omnium quae supersunt vetusti. Iunorum unanime suffragium , quorum octo antiquissima exhi bet Bibliotheca Vaticana & ex his quaedam emendatissime manu scri Pta ex quorum Collatione stylus plane clamat eumdem cui adscripti legantur, si aliquorum certe omnium pro comperto haberi authorem. a. De institutis Monachorum de Capitalibus vitiis, variatum est sei tentus in partitione librorum. Quidem enim ex Vaticanis exemplaribus
202쪽
'rus. De induitutu renuntiantium xi Ciaconius de Edi o Lugdunensis: nonnulli vel , De infZitutis Carnobiorum t D. Thouias pallim in sua summa Theologica, simul ψmnes duode i. 3 i scri ount. Geiuradius aliter designat & tribuit nenire. De habitu δίους erum de De Ca-
Tritemium & Cu chium sequuti ex dupli i quod tractatsr argumento, commolius ni fallor in duas secamus potes sic yt prior Instit tionat 'Moriati carum libros quatuor: poster Wr. De capitalibus viti. socto com- flectatur, Etsi enim primum de primo Gai marsi e vitio librum auilior ipse 'a latum numeret eius sena libri capite i. Quintus nobis iuuante Der6 isse procuditur , diuersa tamen appellationum sexie & ordine seiunge evidetur alios ab aliis, cum idem subiungit. Post quaruor libros qui Institutis .i ovanteriorum dierati funt mmc arripere Co Iuctation octo principalia vitia et Hiris orationibus domino confortante dflnni M. Id est primum Castrinia giae, secundum fornicarionis, tertium ' .ri largyriae, &c. sic ut primam illam or inandi rationem ad personam cui uniuersum inscribixur opus potius quam ad subiectam operis materiam accommodarit. Id enim osticii genus a Beatissimo Papa Castore Apienti Episcopo expostulatus totum bub uno eius nomine dumtaxat, public' ac posteris mandari volui . Extat eiusdem Castoris Epistola ad Cassianum quam superiori tomo ad vessi tun recitauimus. Et sectum ergo dedit Cassanus quod amicus rogarat, Monachorumque iustitutum,
scriptis haece ii. libris simul atque exemplis & factis mirifice illustrati j ide propaeauit. Lel e sis praefationem ipsus Cassiani citatam in qua supplici C, oris libello atticulatim res ribitur.
3. Sed & sterum deinceps luculentiorem tractatum eiusdem Castoris suasu edidit quem idcirco nuncupat Coliationes patrum quia familiares con est is & colloquia describit in quibus ipse res diuinis N ad vitae Moriasticae posectionena praecipue sp ciantes cum Patribus , diuersis in locis ' icontulerat. Differunt ab Institi. t onibus subiecto simul & fine etiam ex et eme author s lib. 2. Instit. cas . s. siquidem hi libelli nempe Institutio-ratim ad exterior s hominis ob eruant ana 3c Institutionem Coenobiorum . . competentius api ibuntur, illi vero scilicet Collationum ad disciplinam interioris ac pe. sectionem cordis de Anachoretarum vitam atque doctrinam potius pertinebunt sic enim ad eos proludit. Ab exteriori dii Abili cultu, et tu pri ribus di u litru , ad uisibit bitum transi i u ut qui uta iam superio op isse ione Iaris illim intellistibilis nomen earn/sium viti um sep tanta iae Prome it nunc etiam non tam nunquam Patrum Institu scipiens iniuinae Lim purisatis ivrtiitu ad meritura cr ut ita dixerim itatem tr nsiens V Ario , quid in hoc quoque perfectionis culmine debe t obfrint re r, si ratur. Dicuntur autem x . Collationum authores siue collatores ut C llocutores sapite i. Collat. α . non per 'irarum numero sed Col
203쪽
ita ut non singulae singulis sed aliquibus duae , Elii F trea Cotiationes attribuantur. Omnes porrδ necdum natas sacris dilectissimi sui Castori, destinarat auspiciis , ted illo temporius quam vota ferrent per mortem sublato , tripartito operi doctrinae suae tutelam & patrocinium sectionibus fecit de ut locis temporibus de personis , ita dicendi praeludiis aerooemiis membratim distinxit. Nam decem primae a septem Abbatiuus Moyse Paphnutio Daniele Serapione Theodoro Sereno Isaacio in Scythica vel Scetica Eremo commorantibus habitae inscribuntur Leontio Episcopo necnon Elladio Abbati sanctissimo: septem verb aliae proximae trium Anachoretarum Chaeromonis , Nesterosis, Iosephi in Thebaidis solitudine degentium Honorato Arelatensi de Eucherio Lugdunensi, quos vocat fiatres non natura aut consanguinitate sed vel Epincopi ossicio, vel Monastico instituto & professione : reliquae sericin aquinque senioribus AEgyptiis Piamone , Ioanne , Pynufio , Tneoua, Abrahamo disputatae, Ioviniano , Minerulo , Leontio, Theodoro de Lirinensi ut aiunt Monasterio lectis Abbatibus exterisque Monachorum coloniis Stoechadas Massiliae proximas insulas frequentantibus. . Extremum Cassiani opus de velut ab natu maximis posterior eius ingenij foetus , libri septem De Incarnatione Christi , quos a Leone urbis. Romae Archidiacono, postea Episcopo rogatus , scripsit aduersus N storium. Nec excusatione se tegere, aut onus detrectare potuit, viro praesertim Ecclesiae Optimati ,& amico pe cellario , etsi iam ad fastisium deductis Institutionum de Collationum operis , spiraret ad otium a commentandi labore , sic enim ad calcem Collationis 1 . Superest, inquit , ut me periculosit a tempestate iactatum mine ad tutissimum silent νξortum stiritalis orationum viatinarum aura comitetur. Rursimque in Pra-fatione librorum De Incamatione ad eumdem Leonem. Asflutis dudum Collationum stiritalium libellis, sensu maeis quare ferimmo insignibus , e fisaram ct propemodum confritueram, post illum prodita infitiae purirem, ita me in portu sitimi' collocare, ut excusarem, quantum in me esset, per Oriturnitatis verecundiam , loquacitatu avaeaciam. Sed vicitHi propositumae sententiam meam Lauribili rudis, or imperiosi mo assectu tuo, mi Lo venerania ac sufficiende Ciarit in Romanae Ecclesia ae disini Mini Heritiscua, producens me, ex ilis praemeditati silent' recessu, in publicum 'm dandumque iudicium , noua subire euis adhue de praeteritis erubes
1. Hos autem libros ab illo Cassiano editos , & eonscriptos esse , dati Curchius, nemo addubitabit, qui illos diligenter lectitatit, de illud orationis filium , eum prioribus eius operibus comparauerit. Vt interim filentio praeteream , hbros hos , a ratemio, Je Gennadio qui illustriumvirorum iudices descripserunt, inter opera Cassiani numerari. Cum perquirit Baronius quid sani consili; in hae sussicienda Cassiano, stili occupatione , Leoni propos tum esset, esim lyse Leo de erudi cissimus, de quam felicissime id exhibere valitisset: nec per imprudentiam labi ρο- terat , ut ignoraret, Praefatim iam editis Collationum i bris ,Cassianum
204쪽
ae Moram. as ea Maselliae cond7K. Lib. I. 18
de libero arbitrio haud recte sentire, sed cum Pelagianis aliquid habere
commune. Ea ptopter consulto factum existimat, quod Leo Diaconus, Cassianum teneri vellet scriptione sua obligatum ,& cum eo velut ante-sgnano, caeteros omnes qui inter Catholicos Pelagiani errosis viderei tur elle tautores, ne affinitate dogmatis conserructuri essent, pro defentione Nestorii, quasi de naturali hominis instinctu & inductu, in haereses, quam verae fidei dogmata procliuiore , male auspicaretur. Sed haec causa excogitata ab aliis Cassani famae de existimationi parum ut allo-let, aut nil il propemodum ossiciosis ; alteram subiicit longe similiorem vero , ut per Ioannem Cassianum Constantinopolitanae olim Eccletiae Diaconum ab opinione virtutis atque doctrinae perillustrem, pro ea, qua pollebat apud Constantinopolitanos , authoritate & nominis celebritate ; efficacius, impii Neistorii falsa lententia dedoceretur. Et quidem Leonis , hac ex parte, istud fuisse consilium persuadere videtur Apostrophe illa authoris, ad sinem operis collocata, cum demum post alia , eiusmodi Nestorium exagitat inuectiva. Tu ο impii me atque impudentissime. praesarae urbis contaminator Catholica, ct saneJa plebis trauis 2 exitiosa contario, stare in Ecclesia Dei , cr loqui audes, cst bla themiis ac furiosis vocibus tuos sacerdotis , semper illis Dei, O Catholica confessionis infamas,
M istorum priorum vitis plebem Conitantinopolitana di is errare' Insit per autem Leonem mouere potuit alia eadem ratio , quae a Prospero, libro aduersus Collato. cap. i. dicitur olim mouisse Bonifacium Papam,
ut cum ipse doctissimus esset, tamen aduersus Pelagianorum obiectiones sibi propositas , responsa posceret S. Augustini: probata videlicet iam ipsi erat de explorata viri instigia iter docti facultas atque industria. Similiter Leoni non in opinione modo sed de in amoribus virtus Cassiani erat 3c eruditio, praesertim alias perspecta satis de cognita cum 1 Clero Constantinopolitano Romam ad sedem Apostolicam delegatus , causam in iure ageret pro defensione Chrysostomi, ubi Leo authoritate sua &gratia qua plurimum valebat apud supremum Ecclesiae Magistratum, aduersus nefarios calumniatores , ei princeps adfuit, cepitque familiarem in modum cum ipso versari, de perspectae iam indoli eruditionique constare
a. TN operibus Godestidi Tilmanni Carthusiani , Epistola quaedam an-l numeraturet ad Ioannem Gropperum Archidiaconum S. Gereonis apud Coloniam Ampinam , Scholasticum, inqda de Cassiani tabulis recitatum habemum , documentum hoc , religiosis hominibus , virtutis, pietatis, prudentiae.
His subtexui medicam sed & festiuam Dosim, ri corporis morbis,
205쪽
ad exinaniendos animi aflictus, Graeci seri tam , per Ioannem Calaianum , prius Diaconum Chrysostonii, vel tene Palladio Helenopolitano Episcopo in suis Dialogismis , de vita B. Matinis CLusostomi. Ascetica
enim GraecE primum lcripsit , qtue de extare audio in Vaticana Pliabliotheca.
Ex Asetitu Sancti Patris No stri Cassam.
Metaphora 1 medicorum quidem Dosibus deprompta : Ad rationem
vero Monasticae vitae , seu ad Icopum intendens, ac relata , Godescido Tilmaenno Cattusiano interprete. Qui vitam exercebant Monasticam , SS. Patres dicebant, quia praetereuntium obiter unus aliquis exercitatione Monachus denarrastet, se ex itineris diuerticulo in officinam contendisse cui ulpiam Medici , vi- dilleque numeros in turbam laborantium, varia momi specie , qui se ed conserrent. Medicus proinde pro qualitate morborum , accommoda
cuique de opportuna adhibebat remedia. Ingrelliis igitur Monachus , de salute dicta, Medico adstitit, iis propior qui curandi aduenerant. Accepta mox salute , Medicus subiecit , qua quaeso te, gratia , Patar, ad vos aduenisti 3 Cui Monachus. Est ne uspiam ulla in herbis, cuius vos, essicax adeo sit, ut delictorum numerosam multitudinem possit inducere dc ab lere 3 Sane est, ille respondit. Hinc a me facessito Pater. Radicem decerpe tibi inopiae spiritualis , patientiae insiper folia seligito, floremque humilitatis. Permista haec de in mortario trita cribro impone obedientiae bonorum discretori. Ad eum deinde modum probe cribrata , deponito in tuae ollam onscientiae. Vide et his aquam supersundas Echrymarum. Ex ipsi conserito concordi. charitatis. Ad haec ne subtus accendatur flamma Coelestis delider j sit nul atque miscella istius medicamenti commode efferbuerit, ex olla eam exhauri demittens iis sino dis cretionis ac iubello diti fla debiti gratiarum actionis. Salutarem hanc Dosin sumito per cochlear canctae compunctionis : perque consessi
nem pressius extergitor. Hoc satae pacto , exinanies tuorum multitudinem peccatorum.
2. Verum ista, praeter quam quod , si e Graeco Latine tantum red-d dit author , Casliani operibus qui Latine Omnia scripsit, vi et x Infra definiam, Glsδ adscribit, procul clion a dictione modo inc scribendi, Cassiani absunt. Neque authori tace Cens druin aut memoria plurimorum firmat de docet. In vitis Patrum Rotastydus librum attexit ordine quartum ex Seue ro Sulpit o dc Ioapne castiano Concinnatum. Non enim recens ac nouus est partus, scd tantalii excerpta quaedam ex eorum libris, verbis rene eisdem. Loca singuli unde deliinipta sunt, ad singula capita an- Totantur. Vel um quoa ad authores spectat , variant M M. sS. Codices quos ad adornandam stia in editionem sibii pio sit, 'fitisse testatur Rris: i-uerdus. Codex inquit Audomarensis ex Ecclesia Collegiata S. Augortia ri, vetustas, de maximi Perfectus. istiensi, Maior ex formatissimo ad
206쪽
ae Mona D. ab eo Mas vae conditi. LA. I. 189
tegulam s. benedicti, sub patrocinio S. Lamberti, Monasterio, Motetia- .nus de Camberonensis, librum hunc quartum ex solo Cassiano habent exprelsum. Quae ex Seuero passim praetermittuntur ; Insol stadiens, Collegis nostri, in folio, membrana , valdE vetustus. Crispiniensis ex Monalictio ordinis S. Benedicti. Laetiensis minor, Notae non inferioris, priore Laetiensi. Rebdofiensis& S. Sepulchri maior ex Monasterio S. Sepulchri, quod Cameraci est , ordinis S. Benedicti, hunc eumdem librum Sulpitio simul& Cassiano inscribunt. Cani tonens sedi Abbatia S. Matiae de Camberone , ordinis S. Bernardi apud Athum de Aquicine-tinus, ex Coenobio ordinis S.Benedicti, apud Duacum, Posthumiano Monacho eumdem tribu t. Atque hoc initium Aquicine inus praeferre dicitur. Iur ιι libemPosthumiani de gestis SS. Parrum. s. Causam vero huius diuersi nominis ex Seuero Sulpitio ortam existimo,qui in dialogis siris Posthumianum, ex Oriente, post triennalem peregrinationem reducem, malia de Monachorum & Eremitarum vita ac instituto narrantem, introducit. PHZhumiamia, inquit, initio Dialogi primi , ab orieme, Dose ante triennium , patriam relinquens commierat, re respus, & c. Nam quae hic libri quarti moribus aliquot capitibus habentur, ea omnia compendio subiecta finit ex primo Set teri Dialogo , in quo Posthmiaianus narrator introduci or. Postremo Claroma-teseanus, ex Abbatia S. Mariae de CLuoi naresco , iuxta Aiadomarum, or 'dinis s. Bernardi, eamdem Anonymum exliubet, nullique celeto authori inscriptum. In prioribus editionibus hunc praefix ira titulit m habet, qui
poster otibus deest. Crem omnis praefatio textum oppo tunt prenouens, mersequentis materiae praedicit qualitatum aut defensatum Dicatu uendet are rum se praesentis libri seriem proprio contingis hac Ee c. 'fa pro eo
indigere , quia I eriales quasdam virtutis quasi preti si lapides , po
proponent utilitatem suam , toto in corpore , lectoris ocutis probatur oferre Decem quippe nouem diu fu iis partes , diminas licet habere videarum et is tures , attamen dum occasione unitu, plerumque virtutes ore promiscare commendantur, collisis inter se vuAMIns hoc est collatis, is seruicem vi
ruti m , remm.nrum Jiritualimn immortalis claritas fies reuerberans, mutuari luminis detrimenta non ustuit.
Vulgo opinio hominum hunc librum interponit vitis Patrum ex Se uero Sulpitio &Ioanne Cassiano conssatum & concinnatum , illius quidem Dialogis huius ver5 Institutionibus. Varia continer sanctorum Patriam exempla , de monita , constret alae capitibus ys.. Quis aurem ra concinnaverit, malo in medio relinqc ere, iti,in temere quid alle rere. scio Eucherium Lugduneniis Ecclesiae P sbyterum , q. aedam: Cassiani opuscula, lato tensa serrticine , ansisto verbi tres litisse trami-H , dc in virum volumen coegisse. Atque ita , citcn non destiat MM sS..codices , quos sapra numerat iuniis , qui solius Giami nomine, hune librum adornatum ex bent ,l Eucherio h e Di re tribui poste viis 'eishὸ di Tur. linia tamen editi omnes M plerique alii DLM..S s. Qx seuero de uita tollitui. Cassiano contra Mim lepraesertoiret , videndum . . An quod habet Cassio- eae Ly.
207쪽
sixtus lib. . nihlio . Didaeus i. t. de auxi. gra' tiae & viribu liberi arbi. disp. s. s. s.
dorus De Victore quodam Asto, huc facere possit. Cassiani , inquit, dicta
Viator Martyrisanm Episcopus Afer ita domino iuuante purgauit a m nus erant addidit , ut ei remm iliarum palma merito conferatur, quem inter alia δε Afri artibus cito nobis credimus esse dirigendum. Forte enim additio haec intelligi potest deSeueri Epitome quae hic Cassiani Epitoniae
adiuncta est. Baronius existimat Cassiodorum spe seustratum non ae-eepisse, siquidem Ado Viennensis Episcopus, ab ipso Cassi odoro id ops ris, ut Cassianum corrigeret, elaboratum assirmat, dum ait opera illius cautilsime legenda, maxime de libero arbitrio de gratia. Sed Se Encra litatum haeresi Auit. Errores illius Cassiodorus Raucrinatum Senator, purgare volens, non ad plenum, omni ex parte potuit. Haee Ado. sed de his quoad errores, mox pluribus. Ad Eunc similiter ordinem refert Sixtus Senensis scripssse insuper plano de librato sermone, de eo quod dicit Apostolus. Non quod volo bonum facio sed quod nolo malum, lis brum doctum de elegantem. Sed eum ab aliis singularem non numeramus, quoniam illum postmodum Collationibus SS. Patrum , se editis inseruit, devigesimam tertiam Collationem praenotauit. . Caeteri plerique omnes, in Cassiani familiam asciti omnino mouet di ab hoc haereditario iure tanquam adulterini foetus, ab incerto a thore editi. Sic Theologica Confessio ipsi , nonnullis tribuitur , sed ab iis qui saliuam Cassiani styli non habent; Et liber de conflictu virtutumae vitiorum qui habetur in Bibliotheca Dominicanorum Leodiensium, Cassiani nomine praefixo, ut refert Cuychius , in sua praefatione. Ridiculi vero prorsusque insulsi sunt qui Cassiani cuiusdam Cliron graphiam Cassiani nostri lucubrationibus accensent, cum eius meminerit in suis stromatibus Clemens Alexandrinus qui annis 3 o. supra ducentos, Cassianum hunc nostrum antecessit. Di lacus Alvares eidem ascribit librum Pastoris. Ioannis inquit Cassiani librum qui appellatur Pastoris inter Apocryphos numerat Gelasius Pont sex d. stin ct. 11. cap. Sancta Romana : sed illum iam a multis ante Cassianum actis retro taculis vulgatum futile , nemo ignorare potest , cum passim ab Irenaeo, Tertulliano, Origene, Athanano, Clemente Alexandrino , aliisque CxLsiani aeuo longe luperioribus de scripto citetur ad testimonium , traditque Hieronymus authorem ipsus fuisse Hennam , cuius Apostolus Paulus ad Romanos meminit. Salute A seritum Phleaeontem , Patrobam, Hermam cst qui cum eis fratres sunt. Damasus Papa invita Pii I. Pontificis maximi, At Pius ipse eumdem allegans in Epistola Decretali ad omnes Christi fideles significare videtur sibi duntaxat Synchronum sitisse. s. An igitur Cassiani librum appellat quoniam ab eo citatur testis, Collationes. capite I7. Et Collat. I 3. cap. Ir. eoque nomine velut fictas de apocryphas ementitus authoritates, i D. Prospero coarguitur. Verum quam probae fidei t quamque absurda & inepta foret ista interpretatio, nemo non videt. Vt visit communi sapientum omnium suffiagio fixum esto, neque hunc, neque alios, si quis eius generis 1 nobis praetermissi,
208쪽
merito ab eruditis Cassiam res accuratius expendentibu rtetri is, Bellicinino, Post ino
loco tempore , idiomate scripserit i. Atalae vi iam scripsisse libros de Incarnatione author est Gen-L Inianis in Catalogo De viris illustribus ubi haec de Cassiano
scri t aduersu NHZomum De Incarnatione Domini libros 7. ct in huse beni apud Massiliam ex vivendi finem ferit Theodosio O Vasi nimiae ra-Ι qu testam: ipse Cassianus in fine eorumdem librorum, quos perscribere se at in longinquiore procul ab urbe Contantinooolitana secelsa, quem Massiliam frisse nemo hactentis non dicam ne suasum sed ne quidem suspectum habuit. Etsi, inquit, corpore absim a se M
Ientra non admisceor , tamen mente conisinere. Quod de caeteris I λ
tis ει gratiae studuit, hi tutionum & Collationum opera elaboraturus popia res eius erant dum Massiliae degeret & incolae eiusdem Prouit ciae Phocensis. Neque ullo firmo argumento duetias coniiceres adh rvt exteris ac tam remotis Galliae populis de ipse eongret.ausim quaan praebui te alias Constantinopoli. De iis enim quae per' usiguntum
Monachorum iusti in custodire eonsire,erii
' 4hμ' 'ςςπ ar, commentarios ad proximam eo itionem instruere tam celeriter vix potuit, sub reditum ex itinere eligosae suae peregrinationis; quoniam derepente a Magno Chrysostomo Cori stantinopolim accitus, vel ad reducendos ab Ariam hae Cera a peregrδ versitus est, ita ut ne momentum quidem ab assi: aa negotiorum contentione interquiescens ad capessenda Iiterarum studia omni plane otio reliquo deficeretur. Huc accedit quod inseditin
in libros, De institutis Coenobiorum ad Castorem Episconum
209쪽
eorum et Mortis 2 imiratione conversatim N abiis acti, praesertim cum harum rerum raria nequa am possis ot fa misitatione docti aque vereborum, vel tradi, vel intelliis, vel memoria comine ra, totum nam e in sola experientia Uiue con si it. 1. Astipulatur Baronius cum eiusdem postremi partus natalem resert ad annum Christi 3o. Hoc ipso anno Ioannes Cassianus. monitu Leonis Romanae Ecclesiae Archidiacona adi erias Nestorium De Inca
natione Verbi septem libros luculenti stimos ed dit. Cum enim ipsi sab eo scriptos constet, dum adhuc Nestorius sederet Constantinopoliquem sequenti anno in Concilio Ephesino, liquet suisse e sede dehositum , & Maximum in ejus locum si abrogatum , cumque , nulla insuper in eis de Ephesino Concilio mentio habeatur, cuius ni cessarid meminille oportuit, plane ante Ephesimam Concilium damnationemque Nestor ij, eos ab ipso Dille lucubratos dicere necelle est. Et hoc ipso quidem anno quo ut vidimus liae res s Nestorii plane innotuit Occidentali Ecclesiae. Ante autem susurri tantun3 quidam de ea pertigerant oras
Bato. in. 3 o. Tum Pro aliorum aer te r X subiunest. Ante autem quam ad haeenum s . scribenda manum admoueret, iam dudum absoluerat Collationum ocante Collationes Institutionum libros , ut ipse in Pr sationibus testatur,. quarum altera ad Leonem Romanae urbis Episcopum sic exorditur.
Absolutis dudum spiritualium Collatio una libellis. Altera ad Leontium & Helladium Episcopos. Debitum quod Beatissimo Papae Castori
in eorum voluminum praefatione promi ilum est, quae de institutis Coe- nobiorum & de octo principalium yitiorum remed is duodecim libellis domino adiuuante dimesta sunt , in quo te uitas nostri suste. it ingenii, utrumque sarcitum est. EA quibus possui'us intelligere ipsum anno superiori i'. vel qui eum praecedit solii sorte hoc ipso ; o. collationes easdem absolutile. Si igitur sttate pene supp res fuerunt, vix variari potiunt natali iolo , quandoquidem ex supradictis liquido constat anno illo 3o. de aliquot superioribus proximis Cassianum Massiliam
3. De idiomate quod aeud nonnullos vertitur in quae Moneria, Graecone an Latino primigenia: l'cis ustiram acceserim 3 Pleria e omnes periti Latino patrocinantur, Bellarminus De Cristqribus Ecclesiasticis. Ioannes Cassianus S. Ioannis Chr)sostomi olim Diaconus re postea ad Gallias accedens ibique sedens figens apud Massiliain , Presbyter Plisti, l. i. de Ordinatus , scripsit Latino idiomate. Hieronymus Platus. Ioannes inquit bono status Cassianus Scylliastylo cum primis Latinus Massiliae Mon isterium aedificauit. Antonius Possculnus in Apparatu. Ioannes Cassianus Ereti ia, ' '' scripsit de institutis renuntiantium libros tr. 5c Collationum S. Patrum iisi ci ci. libros Σ idque linguaLatina , qaidquid secus aliqui stimarint sue
Ttitem ius siue Dionysius Cartiali anus. . Sed haec non est operosum demonstrare quantopore a vero absipi, nam ipse Cassianus pluribus locis adeo niani sine obluctatur , ut mirum lit
210쪽
ac Mona'. ab eo Massilia condiri. Lib. I 193
st quemquam lectis apud se & compertis tot testimoniis in eam sententiam, discessisse. In praefatione Collationum Leontium Pontificem
ει Helladium fratrem alloquitur in haec verba. Obtineant orationes vestraeas eo cui dignos vos, vel visis eorum , vel discipulina vel consortio iudicatur, ut nobis earumdem traditionum memoriam Planam crsei mem ad di n- dum facilem conferre dignetur, quo tam sunt te eas iam e inte re quam abi is accepimus explicantes ipsos quodammodo in suis iussitatis incorporatos or quod magis est Latino di furantes eloquio vobis exhibere possimi. Et Collatione 3. cap. i s. proferens illud Apostoli. Sussicientia nostra ex Deo est. Subdit quod minus Latine sed expressius dici potest, Idoneitas nostra ex Deo est. Si autem Graece scripsit let, Graecam vocem quae apud Apostolum una est ἐάανό- simpliciter exprimeret , quod &Luychius&Ciaconius annotarunt; nec de vocibus Latinis inter se collatis scrupulum moueret alteram alteri praeserendo.Et libro r. Instit. p. 3. Habentes, inquit Apostolus , alimenta de operimenta his contenti limus. Operimenta dicit non vestimenta ut in quibustam Latinis exemplaribus improprie contianetur. Et libros. cap. 16. Tentatio vos non apprehendit nisi humana. Hoc Apinosi 10Antimium quidam non intelligentes posive runt Pro iudicatiuo optatiuum modum id est Tentatio vos non apprehendas nisi humana, quia ab ipso ma ι dici manifestum est non optantis sed praenuntiantis vel exprobrantiae aselu. Idόmoue colligitur ex Collationis primae cap. s. Collationis ii. cap. 9. Collationis i . cap. I 6. atque ex sexcentis aliis locis.
s. Quin etiam in proferendis scripturae sententiis ut plurimum posthabita septuaginta Interpretum versione vulgata nos a a S. Hieronymo, cui aeuo par fuit ad Hebraeorum Codicum fidem Latinε reddita non vlitur modo, sed omnium primus uti cepisse dicitur. Collatione 23. cap. 8.citans illud Iob is . Si in sanctis suis non confidit de in angelis suis reperit prauitatem cue ut emendatior translatio habet. Ecce inter sanctos
eius nemo immutabilis , de coeli non sunt mundi in conspectu eius. Emendatiorem vocat Latinam quam indicauimus transsationem, verum quoniam septuaginta Interpretes, qui in omnium tunc manibus versabantur , imbiberat, fit ut loca quaedam, sed praecipue ex Prouerbiis quae realle iam olim in eius memoria insederant, secundum eorum inte pretationem citet. Libro i 1. de Spiritu superbiae cap. 3r. Resert illud Isaiae cap. 66. Super quem requiescet Spiritus domini nisi super humilem & quietum & trementem verba mea. Sive secundum exemplaria quae Hebraicam exprimunt veritatem. Ad quem respiciam nisi ad pauperculam de contritum de trementem verba mea. Alia id genus loca ivulgata editione aliquantulum discrepantia in indicis formam redegit: atque his Graeca unde desumpta sunt ex vetustissimo Vaticanae Bibliothecae libro Sc aliis cociectioribus adiunxit Petrus Ciaconius, quem ea de re disterentem legere quisque potest.
6. . Alia item rationum momenta nos impellunt in hanc opinionem,
quod ad Episcopos Galliae Latinos scribens , non aliud quam quod