장음표시 사용
221쪽
Azga'c.3. sis scri crint. At nullis , inquit, Augusti us , in tam recenti memoria extantius exemplaribus conuinci potest , diuinin Friptu u esse fa Narac Nam si de nouo testamento loquamur eodem modo citant 2 legant Irenem, Tertullianus, origenes , Oniarius atque alty Patres, qui per temporum si inuicem succedentium seriem in Ecclesia secuti δε- , simul autem remnerisios fuse deceptos atque una cum his uniuersam Ecclesia Carbolica successionem per tot amos fuisse delus m vino incontaminatis, corrupta fusasque legerit, quis umquam nisi ex toto impius dixeris.
. Similiter , quod ad libros Cassiani spectat de Prospero qui Lquam ne dubitare possit, quin authorem adhuc superstitem prouocaturus, in certamen, ndelillimos codices & autographo simillimos legendos susceperit 3 quos ab iis ipsis, qui nunc promulgantur, non modo non uniuersa re ac tota sententia , sed ne verbulo quidem distentire facile cognosces, qui textus Collationis 13. a Prospero citatos & susExos, cum nostris , de cum aliis quotquot extiterunt, conserat , & quid in utramque partem afferri possit discriminis, curiose pervestigarit. Praeterea si cuique pro seo sensu liceat ex scriptoriun montinentis vel probare vatanquam adulterinum reiicere, omnis pene fides ac scripturae diuinae humanaeque aut horitas evanescit, sicut enim de uno vel altero corrupto loco , aeque ac de aliis ,& de toto opere suspicari licebit: cum nulla sit potior ratio cur istam magis quam illam immutatum seritari oportuerit; Vnde Augustinus abfuditatis huius ignominiam Manichaeis obiiciens
August l 3 Uiritu ergo, inquit, id nos agere ut omnis de medio Friptararum auferatur contra F v xv authoris , Ersem cuique animus author sis , quid in quacumque seriptura
probet quid improbet. Id es ut non arisoritati 'turarum subiiciatur ad tam , sed i siripturin i subiiciat: non τι ides illi placeat aliquid , rura hoc in sublimi authoritate siriptum Dyitur , ideo recte siriptum videatur ia hu Uri placuit. Num in iis reficiendus magis atque in meliorem frugem restituendus fuisset Cassianus in quibus erroris sit speetiis vitium fecisse videbatur 3 hoc enim quam inique comparatum ellet, quod in curatione corporis , si quae inscii imperitiqui Medici conscripsissent pro
salutaribus mortifera , aut aliquam partem ex illa salubritate purissimae ornatissimaeque dictionis , quas sanitatem temcre atque iniuriose perdidistent 3 Atqui errores omnis veteris Cassiani , iis quae extant eius operibus contineri docent quae in collationibus reprehendit Prosper, habenturque etiamnum apud Cassianum nostrum. Vnde igitur aut quomodo versa de mutata in meliorem partem sunt omnia Z nis fauet vindiciis nostiis Raynaudiis in. suo Valeriano. Vt di sieras , inquit, quod Cardi natis Ba ianius anno Christi Α3 3. Urmat nempe nune quidem fanum esse Cassianum , olim tamen Pri quam Eucher, Lugdunensis Gr Victoris Mart rita ni ae Cassoriri labore purgaretur , iis resectis quae cum Ecclesiae Catholica
domina non cohaerebant , morbosim extitisse. Hac reiicio, cum extera ,ut dixi, Hiamnum apud Cassianum qua Proster ex eo verbatim retulit, ato Meonfixit. Dicere autem quod in ea Collatione asseritur, quam sugillat Proseet morbidum. este duntaxat , quae vero alibi ab eodem aut te tradebantur,
222쪽
ae Monasse. ab eo Massivae conditi. Lib. I. hos
debantur, ab aliis deinceps purgata & interpolata fuisse, diuinate est vel potius affectatae suspicionis tenebras gratis offundere.
Au aliquos habuerit Colianira benevolos se benignos interpretes ae defensores.
i. VTsi hactenus inter Theologos minime desuerunt, qui sententiam
CChrysostomi Se aliorum Graecorum Patrum desendere conarentur, vi animaduertunt Sixtus Senensis lib.F. Annotat. ior. Toletus in cap.6. Ioann. num.χo. Vasques in I. par. Tom. I. Disputat.' r. cap.8. num. Q& Disput.89. cap. . Braduuardinus lib. a. de causa Dei cap.3r. Ammianus praefatio. in homi. Chrysostomi super Matthaeum nonnulli tamen cautius loquuti opinionem tueri ausi non sunt , sed Patres atque inter eos Cassianum in bonum sensum interpretantur , quorum nomina & de n-siones , praeserim pro Cassiano , ut veritas magis elucescat , in his postremis capitibus breuiter reseremus. Non proseram quoscumque pos-
sein, sed qui scientia & sanctitate praestant, iuxta sententiam Augustiniqui cum dixillet humanam authoritatem plerumque talli, subiungit. In
iis tamen videtur ene ere, qu/ fuantum imperitorum sensus capit, multarii iudicia din,onarum uarum, ct non aliter Wuum, quam vetuendum esse praecipiunt. .
a. Primum igitur liquidissime constat de Gennadio Episcopo Massi liensii, q emadmodum in lib. De viris id bibus, quem paulo post illa
tempora scripsit, agens de Cassiano, scripta eius commemorat & omnia consensu ita vehementer approbat ,ut eorum desensionem aduersus viros alimrit m illis praeclarisque monumentis ad omnem memoriam sibi commendati Isimos , authoritate tueatur- Pro fer, inquit , homo A itani restionis , ferrume schol Iκ- ct assertionibus neruosus, multa composui , dicitur. Ex quibus e ro Chronica nomini eius ρ titulata Ieri,dec. Leri istitarum aduersus opus uia βῆ res o nomise Cassiani , qua Ecclesia Dei a tamia probat ille infamat noctu . Re enim vera Cassiani ct Pros feri De o, a hia Dei ct libero arbitrio sententia in aliquibus sibi inueniuntur contrarie.
Nec vero potest aut debet tanto cum fastidio Gennadij authoritas de clinari , adm:ttendo eius lapsumia Nam Adrianus Papa Episto. 3. ad Carolum Regem de ipso perhonorificὸ loquitur, testemque producit, &cum laude tanquam scriptorem usquequaque Catholicum allegat in suae causae praesidium , pro veneratione reliquiarum sanctarum , ubi etiam ne sex titulo sanctitatis eumdem honestae. Vnde Colligit Suater Gen uadi uri nunquam fuisse Pelagianum , quia si fuisset hareticus, etiam si te ii let, non tanto honore ab Adriano Papa ad fidei dogma confra mandum allegaretur.' Fieri ergo potuit ut ea quae de Cassiano & Fausto
pili , mi, per errorem in doctrina sed per ignorantiam facti dixeriet,
223쪽
166 S. Calgantu icta ratus seu chronis. vitae,
quia in bono sensu illorum sententas & loquendi modos interpretatus est. Cum enim nune aliqui Catholici id friere tentaverint ,&non propterea in haetesis suspitionem veniant , quid mirum quod idem potuerit Gennadio accidere 3. Indubidque eadem mens fuit Eucherii Lugdunensis Episcopi de summa cum Cassiano nostro, ut supra docuimus, familiaritate coniuncti, de quo item Gennadius ibidem. Sed or Cosani quaedam vincula laro
teno sermone idem fucherius an MLIo verbι refluens tramite, in umori eo
legit volumen. Et Petrus Damianus. Quod si vobis dubium videtur, saltem venisamum partium testimonio aurem accommodate, legire Collariones P tru quas Sutherius Laud ensis S si pus elimato se me abbreuiarest duit, orsi nobis eredere nen vultu,saltem illim mera eredite. Sermonem autem abbreuiare vel in pauca contrahere non est expurgare aut incidere , noxiaque extrahere, ut aliqui perseram interpretantur. Sed quemadmodum ex Antonio ipse idem Cassianus Monachum docens, quibus in dis aut quibus viis religio alienis nos exemplis informet & ad virtutem erudiat. Vetus, inquit, er D. Antoni 'admirasi que sententia Monachum qui post Coenobiale propositum fastigia nititur sublimioris perfeltionis
attingere, cr avrehenso discretionis examine Proprio iam potens est pare Dindicio, in Ae ad arcem Axacboreseos femenire, minime debere ab uno qu. usemma uiuare genera virtutum expetere. Atim enim scientia floribus exornarur , alter discretionu ratione robus Zius communitur , alter patiensia gra- Misa e fundatur, alius humuitatis, alim continentia virtute refertur, aluusimplicisatis asia decoratur. Hic ma animitatis, ille misericordia, iste vieitiarum, hic taciturnitatis , iis tabo is studio supereminet rateros. Et ileirco MMatham spiritalia mella condere cupientem velut apem prudemtissimam debere in quamque virtutem ab iis qui eam familiarim possident deflorare , o in fui peruris vase diri e ter recondere. Quod ergo in variis
inultiplicibusque exemplis illi, hoc ab Eucherio in Cassiani scriptis amplissimis, ut ipsa abbreuiando ac deflorando sibi spiritualia quasi metula conderet , elaboratum a stirmant , Gennadius & Petrus Damianus.
. Ioannes Dominici Florentinus Ordinis Praedicatorum vir ita vivido ingenio ut S. Antoninus qui fuit ipsius discipulus & auditor testatus sit eum in nulla scientia velut alterum Augustinum nullum alium habuisse doctorem, Archiepiscopus Rhagusanis & Cardinalis titulo S.Sixti a Gregorici I 2. Gratus , ac postremo plenus dierum milliis Legatus in Hiingariam ad Sigismundum Imperatorem , Budae obiit, sanctitate ac miraculis clarus , sicripsit librum qui Amor charitatis intitulatur, ut refert Antoninus , ubi Cassianum excusat , eiusque sermonem did sensum &uitelligentiam peritorum moueri polle contendit. I. S. Antoninus apoth palamque atterit dicta Cassiani posse saluari, si intestigenter audiatur de attente. De libro enim Collationum in laudem multa praefatus demum ista subiicit. Veruis dieitur isti linr num rari inter Apocophos diILAI .i I. sancta Romana , ibi dum Horis opuscula
224쪽
ae Monasse. A eo Mas Nae conditi. Lib. I. Lo
e in doctrina est approbata as Ecclesa in dim Capitulo , ct post eum etiam
Cassiodorus a Uuunt i se asserenter, non Catholicὶ seri se de libere ais tris stri' , Husique artribuisse libero arbitrio minusve Iratia, ercam cominiat, in Guasione videlicet prima Moysis Ur ilia Charemonis, De prat Elisne Dei in qua tamen aliqui ut Dominus Ioannes D inici in libro qui -- titulatur Amor charitatis excusant eum dicentes dicta eiiu post saluari ,si favi ct mature intelligantur , ct um eo mori quo Pro re or asty ea exponant , nimis cursita orsuperficialiter intelligentes. Recurrunt argumenta Ludovici Blosis aduersus Erium , in Apologia ac defensione Taulati. Taulerin, inquit, Cainbolica Dei cutior integerrimus, ea quaesieri r ,sana plane diuina sunt, ut coimsicere possunt qui in illis furui versari. Sed Ehius ardore Feclesia succensas indigne tulit, quod Luthrem magnifice laudaret Taulenum, orsententiis fuis8rava dogmata confirma re niteretur. Et infra. Eibus non putans se falli dicit. Vtinam Tarisertu prorsia lateret, or non inuolaret in Monai teria. Ego vero in nomine Domini dico. Vtinam Taule-rais ubique gentium cognitu eget, atque a compluribus duirentissim. leger tur. Verum Gius licet minus circum fine damnauerit Taularum nondum
ase studiose ictum, nequaquam tamen maligne fecisse credendus est , sed feruens ilia zelus qua inuehebatur in Luterum , facile illi persuasit ut prinpropere iniquam desanctissimo viro Taulero sententiam ferret. 6. Vincentium quoque Bellovacensem Episcopum natione Burgun- vineratius dum Gallum ex ordine Praedicatorum ibidem allegat Antoninus, qui lib. io. enexplicabili discendi ac legendi scribendique ardore captus, ac nullis SDcu, histo sequam studiorum laboribus vigiliisque stilus, clim omnes penε om- P 'nium sentium libros longo tempore de assidua diligentia reuoluisset, doctrinae Cassiani tanquam sincerae & undequaque erroribus liberae , si bene intelligatur , locuples testimonium perhibet his verbis. Cerae huius
vincula multam aedificationem continent animarum or luculento sermone uitescunt. Nec inter multa antiquorum opuscula quidquam ad piritates profectus atque perfectionis vicem tendenti utilius arbitror me legisse. Nam ct B. Pier uoster Dominicus, ut in eius vita Igitur , I brum illam qui GL 1ationes Parrum inscribitur stadisse legens ae vigilanter intelli ens, aturis
is es rimatus semitas magnum perfectionis apicem apprehendit. His si iam liber iste de eo is puritate, de vitiis ct de omnium perfectione virtutum, cuiui frequens lectio Christi discipulum ad multam credis puritarem or ad montemplationis arcem UT totius spiritualis disciplinae persectionem, gratia
. Franciscus Toletus Cardinalis magnis ingeni j dotibus vi solida Tolatu, in doctrina & perspicuitate praestans, qui cum ψiginti totos annos Romae cap ε. Ioariis. in Pontificio palatio coram sex Pontificibus continenter fuisset conci natus, a Clemente VIII. in numerum Cardinalium adscitus, triennio eo munere functus decessit ε vita.Vivens commentarios in Ioannis Euangelium edidit anno is 88. in quibus Cassant doctrinam interpretatur,& alios, quorum sententiam tuetit ipse Cassianus, Graecorum Patrum
nomine compellat. V autem , inquit, hae doctrina Ucificet fassiani 1 non
225쪽
Lo 8 S. cassumus illamaum seu chronis. vitae,
1 forum santum sed aliorum Doctorum maxime Graeorum qui tibero arbitrio humano mitum tribuebant, nondum Pelagiana haeresi grassante, hoc est nom m per definitionem concit, Arausicani 2. Proscripto errore, ac veritate catholica constabilita, maxime Christumi temporibus.
sisset orationes Panegyricas, priorem de vitandis & proscribendis e Republica libris perniciosis, polietiorem aduersus Politicos, tamen Cassi ni nostri opera scholiis illustrata edidit, quorum eui aliqua obscuriora loca & ob Prosperi impugnationem & Gelasis Decretum erroribus renpersa esse fateatur, tamen absque Cassiani labe, quem ait retulissi tantum non etiam approballe Abbatis Chaer onis sententiam. Sic enim in suas censorias Notas praefatur , & dissicultatem propositam expediens ait. Non est apud me dabitim, benevole ct candide odior, qua sttidium hec cst labor , quem in D. Ioanne Cassiano illustrando or veterum fodicum author
tate ab innumeris mendis sua vel seriptorum Ur 'porraphorum incuria vel alias ob causas irre erunt repurgando recognoscendoque exhaAtlauimm, apud complures qui .ruthorem hunc ne Irum haeretica labis insimulans improbas
tur. Nam γ' Gelasius Pontifex Distinct. Is . Lap. finitia Romam , Ioannis Cassiani opuscula inter Apocopha --eras, Ur R. Prosper contra i s. c. lintionem qua Pelagianae haereseos reliquiis pene tota respersa est Iibellum ed dis , cui titulum in ripsit, Contra Collatorem. Verum sicut negari non potest osscuriora aliquot loca ct errores tam in Hia tertia decima quam in plerisque aliis collationibus inueniri, quos nos ad calcem totius operis adnotaui mus , ne imprudens Lector in eos impingeret, Lensorias notas ac vetari an
ridota 2 amuleta quadam subiecimus: ita constantera Ormamus hos tam ipsi Cassano quam Collatoribus , quos ille ita opinatos fulse scribit, imputandos esse. Alios autem Cassiani libros errore liberos contendit, & sicubi Cassianus contrarium videtur tradere, interpretatur id Cu3chius de bona voluntate per gratiam excitata , de praecedente uberiora auxilia eaque
s. Antonius Polleuinus Cuycliij sententiam sequutus in Bibliotheca
V. Ioannes Cossianus excitiare videtur eumdem Cassianum, eo quod non
ex proprio sensu scripsi te arbitretur sed Chaeremonis doctrinam retu-l ille, praesertim , inquit, cum Cassianus iis de gratia & libero arbitrio locis adeo pugnantia secum proserat, ut ex Pelagianorum potius disputationibus quorum sententiam refert, quam ex suo sensu deprompta esse videantur, quod ipse alicubi admonere videtur. io. Aloysius Lippomanus Patritius Venetus, qui postea Veronensis Episcopus fuit , collegit vitas sanctorum octo tomis comprehensas, quarum maxima pars inserta est operibus Laurentis Suri j Carthusiani, ubi praefatus ante excerpta e Cassiano , assirmat Cassiani opuscula tantum prohibita esse ob unam potissimum Collationem 13. Abbatis Chaeremonis De protectione Dei, quod ex B. Prospero colligere est , libello contra Collatorem, in quo hominem hunc notat De gratia Dei & libero arbitrio quaedam temerarie ac contra sanctae Ecclesiae definitiones sen- , tientem
226쪽
ae Monasse. ab eo Maselliae conditi. Lib. I. io
sientem, locum iam citatum adducens. Cuius etiam sententiae sit ille videtur Ioannes Trithemius. Quod vi quis credat facilius, adduci is potest praeclarorum virorum authoritate mirae cum eruditionis tum sanctitatis, qui Calliani opera de legerunt intrepide & ad scriptorum suorum fidem confirmandam adduxerunt, in medium atque suis etiam discipulis legenda mandauerunt. Ex his D. Benedictus, Cassiodorus . Cliinachus, Bernardus, D. Dominicus, D. Thomas Aquinas, aliique non pauci. Adde quod in his sanctorum vitis, non de Ecclesiasticis dogmatibus fiat dis putatio , sed de iustorum moribus , conuersatione, & exemplis tantum
agatur. Igitur qua in parte bonus est , admillus fuit, tu qua malus t ea autem est supra dicta Collatio De protiatione Dei reiectus est. Sic de de Origenis libris sectile videtur sancta mater Ecclesia nam explosis ν, n aliis nonnullis eiusdem opusculis , Caetera sine otiansione legi
videmus & audimus, dc quod magis mirere contra haereticorum insanias adducere non veremur. Ita Lipomanus. r. Confirmat quoque eamdem assertionem Heribertus Rosuueydus.
Se ad authoritatem Lippomani eiusque responsi veritatem defendendam conspiralle videtur Protegome. is . in vitas Patrum. Sed quia doctrina illius Collatio. iqiam duntaxat sussigit, uterque consonat cum doctrina eiusdem Cassiani, in libris De Institu. renuntiantium, de utrobique eodem loquendi modo semper utitur , quod gratia adiuuet conatus nostros. Quo etiam utitur in Praefatione ad io. primas Collationes, dc in Praefatione ad 7. sequentes ait se ideo scribere, ut illis ea quae de persectione in praeteritis opusculis obscurius forsitan erant comprehensa vel praeterm illa suppleantur. Proinde quam benignam interpretationem adductis locis ex Institutionum aut aliarum Collationum Commentariis Lippomanus de Roseueydus concedent,eamdem similibus aliis locis apud Chaeremonem Abbatem in Collat. i 3. negare non foret aequum. . I 2. Petrus Ciaconius Obseruationes edidit in Cassianum quibus facem praefert ad dispiciendum , quid in eius scriptis & quo sensu respui debeat, quid autem piam recipere possit interpretationem. Loca igitur omnia quae Semipelagianismum subolere 'visa undecim pro positionibus
comprehendit, eaque purgat a crimine, eo quod Cassianus astruat tantum naturale aliquod meritum remotum , siue naturalem dispositionem remotam ad gratiam sanctificantem, non autem proximam dispositionem quam solam Ciaconius cum errore ac haeresi admitti censere videtur. i 3. Alexander Pesentius in Errore 3. nempe hominem viribus naturae poste habere actum fidei, non tamen opera meritoria. Ei dem, inquit , errorem habere videtur Cassianus , verum tamen est, quod multae prooositiones Cassiani reducuntur ad bonum sensum, ut videre est apud Cassianum Romae editumri . Ioannes Maldonatus in Cap. Lucae x . dum inter authores Catholicos ac bonos Cassianum recenset simul etiam Catholice omnino ad
pie exponi poste eius scripta consentire videtur. is. Hago Meriardus vir doctus sapiensque ordinis S. Benedicti in
227쪽
Concordia Regularum, ubi δε huius Concordiae refiulis earumque a thotibus. Notandum, inquit, est in hac concordia Cassianum saepe a pellari Saullum quam appellationem reliqui, pro ut iuueni in Codice M. S. neque eum in locis ubἱ non erat adieci. Nec mirum videri sebet hune appellari Sanctim,suit enim Samstus ille vir & admiratione dignus, ut satis ex eius scriptis constat quae etsi quibusdam in locis Pesagiana fuligine aspergi quodammodo videantur, maxime Collat. i 3. in qua disputat quosdam sine gratia Dei praeueniente solis arbitrii liberi viribus,
nonnullos non sine ea ad Deum conuerti, & eo nomine a Prospero Aquitanico impugnatus sit & a Getaso Papa inter scriptores Apocryphos r latus , nunquam tamen quoad vixit ab Ecclesiae communione separatus est, errore eius multis post annis in Concilio Arausicano a. quod anno Christi 11'. habitum est tantum condemnato , nempe Cano. S. qui sanε errorem emendastet, si illum ab Ecclesia reprobari vidisset. Vnde Prosperin suae disputationis epilogo. Quorum tamen iam adbuc non sunt a friauisenis societate ditis toleranda est mans intentio, quam de ferauda correm 16. Andreas De Saullay vir clarissimus de Doctoris Sarbonici titulo ac iure insignitus nunquam nisi honorificentissime Cassianum appellat, eumque in suo Martyrologio Gallicano inter scriptores ac Patres recenset, quibus ita illud accommodat Augustini ut conuenire videatur. Vti sunt Discopi est pariores docti, graues, Ianicti, veritatas Catholica acerri iniis sensores, qui Catholicam fidem in lactes erunt, in cibosum strum, ea inlato cibum parius magnisi pis minis auerunt. Talibus mst AposZoiss piam
latoribus , rigatoribus, aedificatoribus , pastoribus , nutritoribus erexit. Si
sillatim de eius doctrina extra omnem suspicionem multa & ornate de laudabiliter praedicat,in Supplamento ad I o Calenetas Augusti his verbis Apud Massiliam depositis venerabilis Ioannu Cassiam mirorum Monach rum Patris est insimum opusculorum aut horis, doctrina ct sintdiuravia Ara clari. Mox in ra. Prest ter ordinaim est spiritu spiratia repletus prael
ras lucubrationes Gmeiunarrat, ut non modo Monachis suis vetitia praecepta
praescribemet,sed est documento Chrsitiani popiat inseruiret. Igitur Lbros 3. de habitu Monachorum cst aia Camiaeo Orationum cst Psalmorum modo est usu In iitutionum conscripsit , quorum ad Castorem stersim Episcopum
apographa misit. Quo mortuo commentarium re is de origine 2 remedio peccatorum , ct insionem iliam Collectisnem Asietas traditia , quana Cola tiones Patmm inseri t. Demumque ad petitionem Leonis Romanae Eectis Archidiaconi postea Papa cognomento Magnι, Pereruditum exarauit triactarum Deincarnatione Verbi, ct hoo opere expleto finem scribendi viuem dique fecit amo aetatis suae D. i . Attexo Driedonem qui cum Faustum & eius libros ab errore de-sendere conatur non potest Cassiano,.cui Fausti doctrina plane coniuncta atque communis elle dicitur, non aeque patrocinari .. GuIim, inquit,. contra Augusti-m non siri e ut quidam illi tribciunt, nam illum euo -- gna reuerentia allegat lib. r. cap. 6. 2 lib. 2. cap. 7. ubi cst Beatissimum an
filat inedsicripsit contra Lucidum Presbyteram Gallunt,qui ex doctrina Augustini.
228쪽
ae Monasse. ab eo Masgia conditi. Lib. I. i
tinim male intellecta varios errores hauseras, nimirum hominem sila gratia saluari sine volantaria obedientia vistius priaminationis, imo 2 pe eatores est lem rediri damnari vi prasilentia 2 reprobationis , ct similia qualis Tom. . Bibliotheca soliorum Patrum ante libros Fausti prafer rur. Ceutra ero illos errores stri r Faustus, prius damnos Pel' iam ct pulea errorean extreme cyntrarinm. Im autem media via se incedere profitetur c cessitatem ratia praedicando, ct illi necessitatem laboris er obedientie amnis reda. Quamuis labor hic non sit nec fuerit in lege naturae sine oe- culto aliquo auxilio, ut Dri edo Faustum interpretatur. Frustra anniterer
demonstrate quim haec conueniant cum iis quae in Cassiano suspectaaraduntur, nisi aeque cum Fauilo haberet aliquid excusationis non illius quidem iuitae, sed quae probari polle videatiit. Quin imo ut erudite disputat Vatqueet. Seuerius in ea re loquitur Faustus quIm Cassianus, nam vis ui . ipse neeessarium elle existimat hominem semper incipere ut gratiae Dei in i podis auxilia ipsi conferantur. At Cassianus concedir Deum aliquando inci- ς-rpere dc gratia sua nos praeuenire. Quod si Deus inciperet aliquando, non
dubitaret Faustus a terere id quod Iib. x. cap. 6. contra Augustin.nnseripsi Deum videlicet tunc magis uti iure dominantis quam ord:ne regentis. Hac de causa dixit Petrus Diaconus , inter eos qui similia Pelagio sapiunt scilicet Semipclagianos se praecipes anatheniatis are libros Fausti. Cur ergo Driedo potius Faustum defendat, quis Cassianum. i 8. Trithe.nius de eodem Fausto ait prius quidem Pelagianum fuiΩse, postea verb a Fulgentio ad veram fidem reuocatum scripsisse in gratiam illius egregium volumen De gratia & libero arbitrio, quod inter
opera eius circumsertur. Vnde videtur loqui de hoc volumine, quod nunc. habemus in duos libros dii illam , quoniam neque aliud ipsi attribuitur , neque mentionem alterius in antiquis doctoribus inuenimus.
Censuit ergo Trithemius opus illud elle Catholicum , & author quando illud scripsit a Pelagianis omnino recessisse. Verum deceptus i. fuit vir alioquin & in aliis disciplinis exercitatus δc in historia multum& saepe versatus. Nam imprimis Faustus non potuit nec potest suille
plane Pel glans s elan tu priori ex libris illis de Gratia , cap. i. usque ad
6. item toto cap. I . eleganter contra pelagium necessitatem gratiae multis & grauibus argumentis confirmat. Sed fuisse dicitur de reliquiis Pe lagianorum. Vnde autem sumpserit Faustum Ps. Fulgentio suille conuersum , clim neque factum constet neque nomen, ficta ne si & coma mentitia fabula vocatur in dubium. Neque ea de causa quam putauit themius, suos de gratia libros edidit Faustus, nam in multis locis initium aliquod ex nobis concedit ad promerendam gratiam contra Fulgenti j doctrinam lib. De Incarnatione , & alibi passim . Addit praeterea Vasqueri citato loco Petrum Diaconum suam fidem de Orientalium Patrum Romae contra semipelagianos proselsum scripsisse de ea librum De Incarnatione & gratia ad Fulgentium in quo cap. 8. damnat huius Fausti libros praedictos , quod in eis labori humano subiungeret gratiam. Fulgentium vis, in libro De Incarnatione te gratia quam ad Petrum res- D d it,iuilia
229쪽
cripsi nomine suo & totius Africae, doctrinam ipsius Petri approbasse. Nusquam vero Faustu ab hac nota defendit, vindicas let autem si illum ab errore conuertisset, & in gratiam ipsius Fulgentis libros illos Faustus composui siet, sequeretur enim in omnibus Fulgentij sententiam, qui omne initium tribuit gratiae Dei, & oppositum ut errorem damnat.19. Haec plane gemina sunt iis quae pro Cassiani defensione afferri pollent nam ut ut sit de causa, propter quales Faustus suos conscripserit libros De gratia & libero arbitrio , non diffitetur Baronius Sancti nomine dignum excessiste e vita , atque adeo impuisse communi errore dumtaxat , & absqueIertinacia aut Potius sententiam retrachalle. Quod simi- Iiter non ad Camani tantum sed etiam ad plurimorum Patrum indemni tatem respondere operae pretium est io. Sixtus Senensis Chrysostomum benigne interpretatur, ut nihil deroget gratiae praeuenienti , & ut verba illius reserenda sint non ad gratiam praeuenientem sed ad subsequentem , quam Theologi vocant habitu alam , ita ut haec detur nobis petentibus & laborantibus oblata iam Deo protriptitudine & occasione nostrae voluntatis. Vel certe inici ligatur de auxiliis gratiae subsequentis , quae ad perficiendum quod incepimus dantur nobis iam volentibus. Sed hanc interpretationem non admittit Vasqueet , nisi Magistro simul ac discipulo, Chrysostomo inquam 5e Cassiano videatur esse communisia
Errare Doctores Cathiasci possunt citra haeresis talem.
i. o Ecenti memoria grauissimi Theologi auctoritatem huius asse I tionis montimentis publicis testati sunt. VasqueΣ. Alius, inquit error , qui dicebat paruulis concesssum aut negatum suisse baptisma propter opera quae alias si vixissent facturi praes. ciebantur, non legitur suisse Pelagij, sed eorum qui dicebantur de reliquiis Pelagianorum , & alias viri catholici erant, Massiliensium scilicet quorum eaput suit Cassianus Suarea id quoque ratum habet, valdeque commendat in suo De gratia ,. opere tripartim , cum ait negari non posse Cassianum suille unum ex praecipuis illius erroris defensoribus. Per quod, inquit, non intendimus eius damnare vel onerare personam , nondum enim erat illa sententia haeresis vel erroris damnata ab Ecclesia , ut Prosper in fine libri contra Collatorem aperte docet, Cassianumque inter Catholicos numerat. Solum ergo de doctrina ipsa tractamus Ioannes Maldonatus in Lucam. Fuit , inquit, Cassianus author Catholicus & bonus , sed nullum tam pulchrum est corpus ut natio
latus in Ioannem Est autem, inquit, hac do scilicet Cassiani;
230쪽
ae Mona D. ab eo Maspia condisi. Lib. I. 111
non istorum tantum sed aliorum Doctorum maximE Graecorum , qui libero arbitrio humano multum tribuebant, nondum Pelagiana tunc haeresi gratiante, hoc est nondum per definitionem Concilii Arausicani secundi prostr pto errore ac veritate Catholica constabilita, maxime Chrysostomi temporibus. δAntoninus in Epilogo De Monachis, Cassianum aggregat in ordinem ac numerum Ssactorum Patrum , qui ab ant quis temporibus ad nos temper publice dicti & habiti sunt Catholici nullo Catholico reclamante. In Nerior his, inquit, virtuti ultra prani minatos, ct atii plurimi ex religi a conuersatione assu ti ad regendas Ecclesias Episcopi, ct ad eruiendos populos Doctores exce gentissimi temporibus tuis in erum, G Ras Aus Greeorius metuanti nus , Ioannes Ch stomus , Da es Damascenus, Ioannes cassianus, gloriosissimus Hiero mus Uustim etiam D fm Presbγ-ter Irin feri Clericorum mox instituit , ct carpit vivere sic dum re miamsubsanctis sinolu coistitutam, τι Canonici r Mares, Dem Martinus , Gre eoruu Magnus , Casiareus 2 ali' plures. Ioannes Aetor. Respondeo, inquit, Getasum eo capite Sancta Romana: Distinct.is. etiam Apocrypha censuisse opera Lactantij, & historiam Eusebii Pamphili, scripta Clementis Alexandrini , Iulii Ahicani,
Cassiam,& Arnobii, qui tamen omnes Catholici scriptores censentur, cum tamen omnes lapsi fuerint in aliquos errores.. a. reliquos cita in hac ipsa defensionis cauia suppetant exem- x P ti culenta & Onani exceptione maiora. In peroratione libri aduertus Collatorem cum demonstrasset reprehensores S. Augustini &vana obiicere,&recta impugnare, & praua de dere, peremptorumque armis intestina bella mouentes dictis diuinis atque humanis constitutionibus rebellare, subiicit mox de Catholica eorum fide ac religione. Quorum tamen dum adhuc non sunt a fraterna focietate diuisi , roseranda
a m ess intentιο quam deseranda correctis , ut donec Dominus per Gel IM Principes ct legitimas iudiciorum seuorum mini, Iros, haec qua permis 'erbiam quom dam im eritiam sunt turbara , componat. MIis Deo aluuante sit Zum quieta modemque patientia odiis dilectioitem reridere, cr ineptorum recitare eonflictus , veritatem non deserere nec eum famitare cer T. Tum stupra Cassianum noluinatim assatur. Doctor Catholis
cur professionem tuam deseru ' Cur ad fumosam falsitatis caliginem re iussa serenis a veritatu tace deuolueris. Et in Epistola ad Augustinum. Mulis erro se rum Chrim, qui in Massiliensi urbe consimi in sanctisam hae
scriptis, quae aduersia Pelagianos condidissi contrarium putant Pareum odi
moni ct Ecclesiam sensui quidquid in eis De Vocarisne electomm fer dum Dei propositum H fiuisti
3. Et quidem ex hac parte cur sic opinemur argumenta occurrunt Quantum enim errorem inter & haeresim seu haeresis suspisionem inter hi , nemo quantumuis Theologiae imperitus sit , qui ne lata Haeresimeontium tam iacit pertinacia & inemendabilis prauitas, quia ita firmutet adhaeret animus lassis opimonibus in fide, ut stustra a explorare m.
Antoninus par i. tit. t sis cap. 31. ;o epilogo. Aror. . par. Insiit. lib. s. cap. c.