장음표시 사용
71쪽
creparent: iamque sublato clamore, iniussu ipsius rem gerendam eue vociferarentur: graui oratione furentem illorum impetum repressit rus Fabiusata exorditur , ut dicat, nunquam sibi Romanos in tanto discrimine summam rerum tradituros filisse, si se talibus clamoribus turbatum iri credidissent. Fervida si nobis corda, abruptumque putassent ingenium patres, o si ciamoribus, inquit, Turbari facitim mentem: non vltima rerum, Et deplorati mandassent Asartis habenas. Cicero quoque in ea oratione qua C.Rabirium perduellionis reum protexit & eripuit, cum quiddam paulo confidentius dixisset, clamorque concionalis secutus esset: Nihil me, inquit, clamor iste commouet; sed consititur: cum indicat, esse quosdam ciues impe tos,se non multos. P unquam mihi credite,populus hic, hic qui silet, consulem mestrisset in vestro clamore perturbatum iri arbitraretur.
um am sit verbum illud Gracum quo usis esse Metheniensis in discordiis sidandis ait Cicerois Philippicis. CAP. X v. VE R BVM Graecum, quo in sedandis discordiis ait Cicero usam esse Atheniensium ciuitatem, non est, ut opinor, quanquam ab omnibus qui eum locum attigerunt, ita esse traditum scio. neque me mouet, quod Plutarchus D ma, oscituna illud vocat o quodque alij scriptores Latini idem confirmant. neque enim nego ita eam legem postea Vocatam esse. at xe
bum ipsum, quod in lege p0situm est, aio fuisse, iisquν--ων, cuius rei multos locupletes & idoneos a ctores habeo, t X ophontem, cuius haec sunt δ se cundo
72쪽
ut Eschinem, qui in oratione De corona ita lo
misu εῖν. Quin & Aristoph. eodem respexit hoc versu:
sed quid coniecturis,ut in re dubia, utimur Z triplex iusiurandum fuit. quo se, compositis rebus,obstrin
docidem in oratione De mysteriis. Ciceronis ex oratione pro Deiotaro loci duo emendati. C A p. x v i. SOL Eo libenter veteres libros, quicumq. in manus meas incidunt cvoluere: cuicuimodi tandem illi sint, & quocunque litterarum charae re exarati quod enim Plinius de toto librorum genere dicere solebat, nullum esse tam malum, ex quo non cape retur aliquid fructus: id ego in his maxime verum esse comperio. multos enim nanciscor mutilos, laceros ,corruptos, evanescentibus litteris: tum, quod
molestius est, descriptos ab hominibus imperitissi mis, ideo' hie is iam cρυοντας,ut in eis legendis incredibilis quae in molestia exhaurienda sit. sed non in multos incido, qui omni ex parte frustrentur opi
73쪽
4s M. ANTONII M v RETInionem meam . sere enim semper aliquid tamen lucelli facio. siue autem haec constantia vocanda est, siue etiam quidam mentis error, non enim, quominus quiique quo volet nomine appellet, impedio ita obstinato animo sum, nulla ut ni tanta erratorum multitudo,qine me a lesendo absterreat. neque mihi malὰ operam collocasse videor,cum ex illis dissicultatibus , tanquam E salebris quibusdam, emersus, in recensione reperio, unum aut alterum boni alicuius. scriptoris locii bidui tridui ac labore purgatum este. multi autem amici, qui me hoc morbo teneri sciunt, multas ad me scidas undecunque collectas mittunt.
neque ego illa mihi fracKηria δωρο esse duco; quin auidh arripio quicquid offertur; dc in hac inopia, ubi siligineus panis deest, cibario me, ut postiam, tueor: beatos illos esse ducens, quibus ampla illae ac nobiles bibliothecae patent, ubi tam laute, tam copio c. tam splendide pascere animos suos hoc genere epularum queunt. nos tenuiores victitamus ut positimus, neque inuidemus aliis fortunam suam: led, ut eadem nobis quoque aliquando contingat, optamus nunc cuius rei caussa susceptus hic a me sermo,& vnde ortus sit , exequar. Ha o librum quendam, aut
potius discerpti & dilacerati libri aliquot paginas,
ipsas quoque ita male acceptas,ut alicubi canum ludibrium fuisse videantur: in quibus haec scripta sunt: pars orationistro Marcello: tota fere pro Ligario: &pro Deiotaroteia dimidiata. Nuper iginti placuitea omnia cum vulgatis libris conferre: itinue seci. in duabus autem prioribus nihil admodum repperi, quod alicuius mometi videretur. in ea quς pro Dei tam est, haec quae subhciam, non indigna,quae nota nuir, sensui. Primum ergo ubi vulgo legitur, Cus ς
74쪽
iamen ipsi regi veniam te daturum fisse dicebas, siti, auxilia Pompeio, velfl etiamfliom misisset, ipse tamen
excusatione aetatu usis esset. in illis fragmentiseligati, tilis ni fallorn verius ita striptum est: Cui ta-- i regi veniam te daturum fisse dicebas, si, cum auxitia Pompeiis , vel etiam flium misisset, ine tamen excuse tione atatis uses olet. Item hoc,otiod non ad ni tem& elegantiam orationis,sed ad sententiam ipsam non mediocriter pertinet. In iis enim libris quibus vulso utimur,ita legimus: Ego mehercule C. Caeserinitio, most ad me ista caussa delata, Phidippum medicum , se Mum regium , qui cum legatis misvi esset , ah ii E. Fadolescente misit aut esse corriptum: hac se stimissum percusis. medicum indice ubornabit vel vid licet aliquod crimen veneni. at in illis ελωρίοις, itaenim plane vocari possunt multo sincerius multoq. emendatius meo quidem iudicioscriptum est: Ego mehe cule C. Caeser initio, cum est ad me fa cauina delatri, Phidippum medicum Jeruum regium, qui cum legatis
missus esset,ab isto adolescente esse corruptum: hac pulliarionesῖmpercussin. medicum indicem subornauit 3 get videlicet aliquod crimen veneni. striptura quin plane integra & incorrupta sit,nemo dubitabit, qui locum illum paulo attentius considerauerit. illustratus locus ex oratione pro Coelio.
IN oratione pro Coelio cum conatus esset M . ullus impuram muliere Clodiam in eam suspicionem adducere, ut qui aderant,veneno ab ea sublatum Metellum existimarent; hac postea amplificatione
usus est: Ex hac igitur domo progressa isti mulier,de v vini celeritate dicerς auribiti nonne i m domum me
75쪽
48 M. ANTONII MUR ET Iruet, ne quam vocem eliciat i non parietes conscios, non
notitem illam sunes zm ac luctuosim perhorrescet ' Suspicor autem,ub liciat lcgitiu ,ramat legi debere. significat enim, hoc ipsum metuere debere Clodiam, ne vocem ipsa domus tam impij facinoris conscia
emittat. eliciendi autem verbum, ad hoc indicadum, non nimis aptum videtur. Euripidis etiam versibus imbusdam ex Hippolyto coronato hanc coniecturam non nihil adiuuari puto: E quibus totus ille locus manifesto expressiis est. sunt autem hi:
Τέρεμνα τ' οἴ-, id est, Neque tenebra, notitis perhorrent consciae, Neque, ina ne quando e ciat vocem domus'
loquitur autem ibi Pli dra de mulieribus, quae se purdicas esse simulant, cum tamen clanculum libidini
sexuiat: quas miratur prodire audere in conspectum virorum: neque timere, ne a nocte ipsa,&a domo conscia indicentur. Hanc meam conieciuiam L binus, homo omni hi, sed nolo in in Attium , quoquo modo de me meritum , rauius dicere, principio qui dem ita exagitauit, yt illa tallemnia cliunderet, barribaros esse, & omnium bonarum rerum imperitos,& quaec inaque praeterea .lebat, quoties ab aliqu' dissentiebat,si qui putarent,eij cere vocem, baline dici. deinde, mutata sententia, in notis ad Ciceronem, ipse se ad illum imperitorum numerum aggregauit: neque tamen mihi prorsiis assensus est, sed nutauit, ut plerumque in grauioribus rebus solebat: f iis, coniecturam meam duorum vςterum librorum testimonio comprobari. Extitit deinde, qui,gratiam, credo, Lambini aucupari volens, quam tamen, cuiusmodi esset, ipse post a expertus est, cum emendationem
76쪽
-eam aliquot Lucretij locis confirmari videret, secutus quidem eam est: sed eius Lambinum fecit au'ctorem, a quo illa diu Oppagnata, non me,a quo primum prolata erat. Sed haec dc leuia sunt S a me ipso mitabiliter negli*uatur. A ut non curanda gloria,aut ex grauioribus rebus petenda est. Ecero in oratione pro Sylla, locum quendam Semosthenis imitatus ostenditur. CAP. XVIII. . V sD E T v R Cicero duobus ex oratione ero Syllae locis Demosthenicum quendam adumbrasie: qua in parte excusat se, quod in reo defendendo multa doseipse dicere cogatiu. cuius sermonis limpositato sibi esse dicit ab accusatore necessitatem . nam & Demosthenes idem in .defendendo Ctesiphonte dixerat: quem quomodo Latinus in tor sit imitatus, ut apparear,utriusque verba describam. Ita igitur Demosth
quoniam L. T rquatu , meus familiaris ac necessarius.
iudices,existimauit,si nostram in accusenone Aa neces- tudinem familiaritatemque violasset ali ut se de auctoritate mead nsionis posse detrahere, cum bretim pe riculi pro lsatione conin gam de ensionem oscii mei. Post autem etiam apertius: δε anui 1 ora uatua Sygam silum accμ et ego quo '. hoc tempore nihil aliώd agerem, nisi eum qui accusetis esset , de derem .se cum
iste tota oratione in me esset inueritiss,incum, ut
dixi, de insionem meam auctoritate stoliare voluisset etiamfl dolor meus respondere non cogeret , tamen j P
77쪽
rx M. ANTONr I Mustreti Ciceronis Iocus e memosthene expressim C A P. XIX. SuMpTvM ex eadem illa Demosthenis oratio
ne videtur & id, quod in secunda Philippica scripto est: igitur in siminibus eis causa arborum est stiri pium Uic huius luctuosissimi bessi semen Nam
& ille cum 2Eschinem omnibus calamitatibus, qui bus Athenienses conflictati erant,causIam praebuisse dixisset,ita id confirmauit: O-o πέρμα
Theocriti correctus Ur explicatus locus.
NON puto me rem studiosis ingratam facturuim fore, quanquam hic Latinorum praecipuE scriptorum caussa susceptus a me labor est, si non numquam etiam Graecis opis aliquid afferre coner. iampridem enim persuasim esse existimo omnibus qui versantur in litteris, sine Graeci sermonis cognitione man cam omnem ac mutilam esse doctrinam, &qui ei expertes sint, ab eis ne Latine quidem scripta penitus percipi. nunc igitur Theocriti versus quosdam, quos neque satis emendate scriptos circumferri,neque fa- iis intelligi arbitror , quomodo scribtendi, quoque modo accipiendi videantur, aperiam. sed primun eos describam ita, ut leguntur:
78쪽
diducuntur autem ibi duae mulieres Syracusana Gorgo & Praxinoa quae profectie ad spectanda pompam sacrorum Adonidis, cum, qui mos mulierum est, astidue garrientes, implerent omnia str itu, Maures eorunt, qui prope erant, obtundereri offensus sania earum garrulitate hospes quidam, illamq. ferre amplius non valens,subcontuineliose imperauit eis, ut tacerent. Tum indignata Gorgo, quae ι inquit, quid hoc tandem hominis est ξ quid vero tua refert, ii garrulis esse nobis libet 3 addit deinde:
ταασε. Vbi legendum censeo, in ταφιεν , non mos
neque vero parum interest. nam prima syllaba breui, est . ex quo poetae, cum eam syllabam producere volunt; faciunt . at se prima longa, est κτησαι ι. Vnde est πιλυπ-χμων estque ea vox Dorum propria. erit tritur χα απινγι. atque hoc dicet Gorgo hospiti: Impera ancillis tuis, ταωε α κεκτη M. nobis enim cum ina lieras; scito te Syracusanis imperare: ne forte nos Vies aliquas & abiectas esse feminas putes. Corinthiae sumus a prima origine, non minus quam Bellero phon. Postrento,quoniam hospes reprehenderat eas, tanqualm ,id est,tato de didricto ore pronuntiantes: serat enim Dorum in Graecia eadem se re pronuntiatio, quae in Italia Bergomatium) iccircbaddit, se ita loqui, ut in Peloponne se loquerentur: ceterum non putare,caussam esse ullam, cur n5 Doribus Dorice pronuntiare fas esses. In iis autem duo bus versibus, qui postea dicuntur a Praxinoa, milii quidem tenebrae sunt . Nam quod Scholiastes ait, μυελιτώδει vocari Persephone; vix credibile mihi videbatur, ante quam legerem Porphyrij Cbmmentari D 1 tuni
79쪽
sa M. ANTONII Iiv RETI Ir i. II.
tum . G si αν ὀδε σε τ νυμ ων Aetri , qui mihi omnem hac de re sinipulum exemit. Ita enim ibi scriptuin
mulier a Persephone, quae partubus prirest, ne quisVnquam nascatur, qui in ipsas imperium exerceat. addit autem , pneter unum : quoniam alioqui male precari videretur reginae, & Optare,ne quis Viaquaiar ex ipsa filius nasceretur. Iam quod sequitur, ουκ αλε ω,
rit scholiastes, ipse viderit,cum illa sua praeclara ex
. & ille alter, qui ita reddidit:
Hon metuo, ne mensura tibi ludar mani. ego non dubito, quin pro legendum sit raci/: ut hoc mulier dicat: Non vereor, ne in me puluercnae abstergeas: id est, ne me impune contemptam ac de spicatam habeas. esset enim extremi contemptus si
gnum, si quis puluerem E calceis, aut e veste sua, tu dibri j caussa, abstergere in alios vellet. sed dc in illo versii qui paula insita est,
80쪽
LIBER TERTIUS. quorundam admirabili memoria.
I p p IA s apud Platonem, tanquam de magno quodam & praestanti bono gloriatur,posse se quinquaginta nomina semel tantum audita recitare. at hoc nihil est, praeut quae de se Senecascribit: cuius haec sunt e libro primo declamationum: Sed cum multa iam mihi eae me desideranda eritin secerit, oculorum aciem retuderit , aurium sensum hebetauerit, neruorum firmitatem seruauerit: inter ea quae retuli, memoria est, res ex omnibus partibus animi maxime delicata ct fagilis, tu quam primum seneritus incurrit. Hanc aliquando in mesoruisse,ut non tantum ad usum sussiceret od in mira culum usque procederet, non nego. Nam duo misita nominum recitata, quo ordine erant dicti, refrebam:st aselys qui ad audiendum praeceptorem nostrum couuenerat, singulos versus a singulis datos, cum plures quam δε-cὸnti e creentur,ab Utimo incipiens usque ad primam, recitabam. nec ad complectenda tantum qus vestem, v Iox erat mihi memoria, etfam ad continenda qua G ceperat. Haec Seneca: quae semper mihi mirabilia, ae