Iacobi Syluii Ambiani In linguam gallicam isagoge, vna cum eiusdem grammatica latinogallica, ex Hebraeis, Graecis, & Latinis authoribus

발행: 1531년

분량: 174페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

LATINO GALL.

nos a quando amabam, quand gVimee. Caetera tria coniunctivi tempora, ut dixi, circunloquimur, Praeteritum perfectum per habeam , giua Ic .ut amauerim, Orate, tu haics,il haici vel hait alme: i rus halons, votis hales, iis halent at me. . Praeteritum plusquamperfectu per habuissem g heusse, ut in optativo. Futurii per habuero g haurai, ut futurum impersectum indicativi. Nec te moueat aut turbet temporum Gallorusimilitudo magis quam Latinorum. Sensia enim potius, quam voce discernenda sunt. Quod si & modorum &temporum proprietatem Latinis receptam Intelligas,eamdem in Gallorum sermone expressam inuenies. Infinitivi praesens, S praeteritum imperfectum in prima co- iugatione semper, in secunda nonnunquam, fit addendo. r themati .vt,aimeaimer,habitc habiter, nome nomer. sici video voi, voir: & pauca alia in hac secunda coniugatio- . ne: nam varie formantur. In Oir tame,aut cum Northmanis in er, apocope literae e, Ut tertiae in re,& quartae in ir, exeunt .vt,habeo , g'hat: habere hau oir. sapio Desia: sapere, sau-oir. de O, De dOI: debere deinoir.&c. In secuta

coniugatione in Elymologico dicenda. - Praeteritum perfectum & plusquamperfectum infinitivi circunloquimur per habere, dc participium praeteriti te

Futurum eiusdem per expositionem Latinorum expri- . mimus. Na spero me,te, illum, nos,vos, illos amatu ire, vel amaturum esse: explicat,qubd ego amabo,tu amabis, - ille amabit, nos amabimus, vos amabitis, illi amabunt rque Mimcrat, tu es meras, ita linerat, &c. Sed hic vide- ut personam de numerum illi futuro adhibitum, serues diligenter.

Gerundia de supina, quum de modis loqueremur, abunde

142쪽

ris GRAM M.

enarrauimus qua ratione a nobis explicentur. Participia omnia praesentis temporis, Galli per ant pro masculino de neutro: sed pro foeminino per ante efferunt, sumpta genitivi consona. Quod in nominibus tertiae crescentibus sere fit. Participia praeteriti temporis, primae pere pro masculino &neutro: 1ed pro familiano ce- Reliquarum autem coniugationum varie proscrimus,ut in Elymologico docemus, sed masculino semper stemininum addit c. Futurum in rus dc in dus per qui quae quod de futurum imdicatiui suae vocis, vel per debeo ac inlinitiuum suae vocis pro commoditate sententiae,ut Latini explicat,sic nos exprimimus. vi, amaturus id est qui amabit,qui aituerat .amandus, qui amabitur: qui serat aὶme. Sed infinitivi praesens,ut apud Graecos de Latinos saepe, sic apud Gallos, loco nominis fungitur. Vt,en mon dormir, id est in somno meo,ab in meo dormire. Il est home de gradsi umir, id est doctillimus: a ,de gradi sapere. mones ir, id est mea spes: a meum sperare. Anacephalaeosis. Caeterum ut facilius rem Omnem dc fidelius memoria teneas, quod fusius sortasse quam velles diximus, In compendium constringamus. Quum igitur ut diximusὶ prinsens tam indicatiui quam imperativi, cum suo futuro, de

coniunctivi,cum futuro OptatiuI,Vnam vocem, maxime

in prima coitigatione fere retineat, facta praesentis indica ui coniugatione, caetera tu ipse coiecta his cautionibus, quarta supra te monuimus, adhibitis. Quod sicubi praeterea haec tempora euarient quod in verbis secundae, ter- tiae de quartae coiugationis saepe accidit obiter admonuero ,tame nimperativus,ut apud Latinos, ita apud nos sere similis est futuro optatiui. Quumque praeteriti im- 'persecti indicatiui,optatiui,coniunctivi, terminatio sit

143쪽

. LATINO GALL. Ia

eadem,VOX tamen tota no eadem, necesse erit singulorum primas personas coniugando efferre. Adhaec quoniam participium praeteriti temporis sper quod circunloquimur praeteritum persectum indicatiui & sex tempora ab eo formata , atque adeo totum passivumὶ est marame Varium , praesertim In tribus postremis coniugationibus, ipsum in omnibus verbis exprimemus: per quod cum habeo vel sum, nullo negotio persequi reliquum possis. Praeterea futuru indicativi exprimedum est, quia licet semper In rat, ras,rat eXeat,tamen varium est, ob variam fututi huius syncopen . sed fit in prima, themati addendo rat, ras,rat. Ob id in ea tacebitur. Postremo infinitivi praesens & praeteritum imperfectum, in tribus vltimis coitigationibus dissimillimum, a nobis ob id exprimetur. Caetera, nisi ingenio cares,marte tuo conficies facillime . Veruntamen quoniam verba omnia, praeter passiua, in praeterito perfecto indicatiui & sex teporibus a praeterito formatis, more verborum Latinis in Or,& quorundam in o, mutuantur apud nos participium praeteriti temporis, aut verum, aut fictum a Gallis,& vnia tempus ab habeo, pauca vero a sum: verborum Habeo & Sum imprimis coniugatio ediscenda est. Sed prius Habeo: quod eius mutuatis . temporibus in coiugando sum, immo in ipso quoque habeo utendum cst. I ndicatiui modi tempore Praesenti Habeo νhai, tu has, it hal. Pluraliter, nous haumns, votas haines, iis honi vel halinent. B. 3. Sed ii in hoc nusquam . sonamus Q Praeteri-Habebam hauine , tu hauaeus, illia cci . Pluraliter nous to imperbalineons,vo iis lia inces, iis halincent, vel hauconi. Omit' secto. s. i.

144쪽

to vulgarem terminationem in Oi, ΟIs, olt, Olons, Olo,

Praete. Habui giuali heu, tu has heu , ii hat heu. Notis hau-5s heu, perfect . votis haurus heu . iis honi licu. Hic nota participium praeteriti temporis habitus heu , foemininum hetae. Prael. per Habui g heu , tu heus, it hclit. Nostis lictimes, votis heu tus, te. pride. iis heurent. PrV. plus Habueram glau- heu , tulia inccs heu , it hau-eet heu.qua per Nous havetons heu,vsis hau-ccs hcu, Ili hau ntheu. Habebo g aa urat,tu hauras,II haurat. Notis hauros, uouslaaures, iis hauroni. Quidam per u- consonum pronuntiare malunta hau-r tu hau ras,&c.S quidam sine u, arat, tu haraS,&c. Habuero giuaura heu, tu hauras heu, ilhaurat heu,&c. Imperativi modi tempore Praesenti Habe huies, illicit vel halet. haions, halcs, iis halent. Futuro Similiter adiectis particulis chi apres, Vel f horc en aurant, vel au temps ad erur. Diuersum est a praesenti indi

FuturuimperfFuturia perfectu Optatiui modi tempore Praesenti Haberem giuam, tu harees, at harect . Pluraliter nous ha& prael. remcs Vel harmus, uous harces, iis hareent, vel hareont. imperis. Vel cum diphthongo in prima lyllaba g hairce, &c. Hic quoque iciens praetereo vulgatam coniugationem inrol, vel rdle, roIs, Nit, UOns, ries, rient, Vel rolent, vel Perse. &

Habuistem g culle heu, tu heu sies heu, it heu siet heu . . Nous heu tam heu, uous heu sies heu, iis heu stent licu. Vel tempus proprium , g-heusse , tu heu sies ,. Illicus lat. Nous helissons, votis heiasses, iis heu si cnt, quod pro praesenti & praeterito imperfecto modi huius saepissime accipi

145쪽

docuimus.

Nec te mirari oportet quod diphthongo eu, si geminu adiungamus, quum Latinus scrino In aia dc eu, Vt Graecus in αυ de is, id respuere videatur. Quum tamen nunc Omnes

caussa sonent & scribant, quemadmodum Ciceronis tem- Iporibus paulumque infra , scriptu fuisse testis est Fabius libro primo, cap. a 3. &Graeci υμα, pro video dicat, ut est . 'initio Electrae Sophoclis: mirari desines. Habeam g halie, tu ha es, it halet, vel halit. Notis halons, Futuro. votis hales, iis linent. i Dictionem utinam squae a Donato temporibus optatiui adiicitur) explicant per ad meam voluntatem, ala mIenevolume: vel placeat deo quod, plai t a diuti que . Apud authores vero tepora optandi sine nota saepissime ponuntur, ex sensu deprehendenda. aliqua lo cum nota, quam, si, O, Oii,Vt quam vellent,o qtriis volidrient bien.

i Coniunctaui modi tempore Quo modo futuro optatiui nuper dixim', habeam hAe, Praesenti tu ha cs,&c. Quomodo praesenti & praeterito impersecto optatiui, ham prael. imberem g Arce,tu harces,&c. vel etiam ex praeterito perso persectocto, i& plusquam persecto, habuissem g-heu sic, tu heu se

Habuerim, ginale heu, tu hAes heu, ii ha et vel hali heu. P te. Nous halons heii,votis hahes heu , iis halent heu. persecto Quomodo praeterito persecto de plusquam persecto optatim Praeteia ui,habuissem Hiietisse,& g aeuste heu.&c. plusq. Quomodo futuro indicatiui persecto ginaurat heu, tu hau Futuro oras heu , it hau rat heu. Scc. Quin notam coniunctivo addi solitam , nos per quando . quand , vel quom ensi fiat, a quomodo insic. id est sic St

146쪽

Praesenti

prae per . Futuro.

Gerudia Participia.

ita sit. vel veli que, a viso quod. Si autem aliam coniunctivi notam, seruamus integram . ut si venis,si vel se, I. a.

Infinitivi modi tempore Habere hau Ir, B. 3. Habuisse, hau&r hcu. Habitum ire vel habituru esse, id est quod habebo, bis,bit, que haurasti, tu hauras, it haurat. &c. pro ratione perse nae & numeri illi futuro adhibiti. Habendi, de halinoir. habendo en haiand , vel diuau-oir,vel pour haumir, dcc. pro exigentia praepositionis. Habendum est,iliauit halinoir. Adhaiadu, a vel potar hau Ir. Vado habitum vel ad habendum,ye vat hainoir. Difficile habitu ,de Atre heu. AHabes habentis, halanthaiania. Habitus,habitum,heu,habita, heue.s V M. Sum gae sui,tu es, ii es. Nous sumes,vel semcS,Vous Ates,

Eram, nos a stabam instee,tueries, iletaei. Nousciteons, vel citcemes, votis Alces, iis cMent, Vel csteont. Veteres, er, eri, eri dicebant, Vt hodie quoque Narbonenses. Fui, hal este a status,ta, tum, tu asente, it hal este. Nous hau-ons cille, votis haines este, iis honi esse. Sed proprium eius praeteritu Olim,sui gae fu, tu fus, illat, nous iumes, votis futes vel flestes, iis furent Fueram g-ha tince este, tu hau- S cIte,&c. Ero De serat,tu soras &c. prothesis. Fucro g aura cille, tu hauras e se &c. sic futuro coniun

Imperativo sis vel es, Gis , ii soli, vel soles solet. 1oions, soles, iis solent,a prae sienti indicatiui quoque varium: si-

147쪽

13 3

LATINO GALL.

mile futaro optatiui & praesenti coniunctivi Essem, g c serce,tu sestes: erit,il sercet. Sic praeteritum perfectum coniunctivi. Fuissem De iusse, tu fustes, &c. vel g-heusic Ale, tu heus seseste,&c. sic praeteritum phasquamperfectu coniunctivi. Futuro optatiui, Sim De so4 ,tu seis, it soli, vel sole, tales, solet. Nous solons,vous soles,iis solent. Sic praesenti co- iunctivi. Fuerim g Gic eise, tu soles ne,&c. Esse estre a stare. Fuisse,hau-ὁircite. Fore vel futurum esse, id est quod ero cris erit, que Deserat, que tu seras, queit serat. Gerundiis & supinis caret,ac etiam participiis. Quanquam nonnulli,ens ut Graeci ab εἰ a , id est sum i, pronuntiet,

quod nos perstans,estant referimus. Futurus,a,um autem, futur future & adu enir,a suo Verbo antiquo,ut fui relictum est.

Qitur autem sum adeo desectivum a sto & suo bonam par tem suae coniugationis mutuetur,ut nihil apud nos propriti habeat aliud, quam sum sim, hoc fecit significatio nia cognatio. Quod enim nuc sum .veteribus suo significauit. Ad haec stare,csse ac existere significat, nunc in se &sua mole, nuc in pristino statu, ut Troiaque nunc stares. Virg. & alia permulta , in quibus fere vis aliqua verbisum apparet. Inde adsum: nos, sum praesens, De sui present. absum,sum absens,ςe sui absent: absentia, absenoe: absentare, absenter . praesentia, praesence: S praesentare, praesenter. Coniugatio verborum primae coniugationis apud Gallos.

mcs,ils aiment. Mihi magis placet sine diphthongo g-a-mE, tu ames,il amet, &sic totam facere coniugationem, siti.

148쪽

t 34 GRAM M.

ut ab eo amicus aini, amica amie,amabilis amiable, amor amour, amolireus ab amorosus &c. in quorum nullo diphthongum illam ad inuenies. Nec valida est ratio dicentium id caussa differetiae ab anima ame . Plu. animae ames fieri, quti & significatione & personis adiectis verbia a no- . mine vel semidoctus distinguere possit. Quod si donemus eam differentiae rationem in his duabus personis pollere, nihil tale in reliquis causari poterunt, nisi si forte magis argute quam vere addant, a themate verbi, tanquam a fonte, reliquam verbi totius sobolem pendere . In quo si ratio differentiae , mutationis caussa fuerit. ea in reliquis temporibus seruetur, arbitratu tuo scribas & proferas licet. Ars hoc exigit,usus tamen toti coniugationi diphthogum A praeponit, A. s. quem iam sequemur, non tamen

per omnia, Amabam, Da inces, tu aimees,ilaimcct. Notis alimcons, viais almccs, iis ainacent.

aina c. Ama,Ames, ita Imct. alimonS,aimes, iis alment. Amare Ginacre, tu si meres, iis a meret. Nous atmereons, VOus atmerees,iis a merent.

149쪽

L ATINO G ALL.

me . Nous heu flans alme, uous heu siecs alime, iis heusisent Ami vel gra4masse, tua masses,it Amasset,velaimast. Notis δε massens, votas Amasies, iis almassent. Amem g hinc, tu aimes, ita met, Nous almeons, vostus ai- mees,ilsai cnt. Amarem & amauistem,ut in optativo. Amauero ut futuro indicatiui. Amauerim g hale Anae, tu halics Ame , it halet Anac. Nostus hahons Ame ,vous hales Anac,ils hahent Ainc. Amare alimer,a themate verbi,e in e , & addito r. sic in reliquis primae. Sed in agro Lugdunensi, Narbonensi & in

Burgundiae comitatu & ducatu, ab infinitivo primae auferunt tantu e postremum,dicentes amar, cantar,io Ugar, ab amare, cantare, iocari, O. s. C. I. pro ludere. etiam si rquidam eorum obscure sonent. Amauisse,haumi r alme . Amatum ire vel amaturum enc , id est quod amabo amabis &c. Amandi, Mimer . amando en Amand vel d amer. amandum,aimer. Amatum a mer,amatu d 'stre Ame. Amans amantis,Amant Amante. lAmatus, a, um a1nac Amec Passivum verborum nobis quum desit omnino, eius tempora circunloquimur per participium suum praesentis teporis A simile tempus verbi sum es est. Quaedam cir- . cunloquimur per activum S pronomen. ut appellor fi Mappelle, appellaris tu Pappellc., appellatur il Appel let. sic nonunor,aestimor,velye sui estimE. I

150쪽

GRAM M.

Amabar,era amatus . estre ame . Amatus sui, glai Auamc,vel Pe fu ame . Amatus fueram, Gauruc cite ame . Amabor, ero amatus,De serat ame . Amare, id est sis amatus, is ame . Amarer, id est essem amatus, De sere aime. Amatus fuissem,g-e suis alme, vel Pheus este aime. A- mer, id est sim amatus: sole aime. Amatus sim vel fuerim. De sole este alime . Amari, id est esse amatum, Atre alime . Amatum fuisse,haucii restea inae. ubi aduerte,e incile noelidi a Gallis. I n verbis primae coniugationis nullus ordo mihi statuendus fuit, quod in coniugando nihil differant. Haec autem verba primae per infinitiuum hoc consilio expressi in Elymologico,ut reliquarum coniugationum, ne ego De mi hi toties addendum foret themati. Ex infinitivo autem thema primae facies, ablato r postremo,& c in e ,& praeteritum participium e in e . In tribus reliquis coniugatioru-bus quia negotium est, maxime In praesenti singulorum prope verborum ea ob id singula in Elymologico exprimimus ordine facillimo. Coniugatio verborum secundae. Habeo giuai, tu has, &c. dictum prius. a quo quantum alia recedant,audi. Debeo De doi, tu dois,il doli. Nous de-ns Sec. Debebam ne dehince &c . vel deinoie vel deine. vel detinoi

volent . . a. 1

SEARCH

MENU NAVIGATION