장음표시 사용
241쪽
est; ne lux quidem angnstiam pellit. Mallem: angusta feι ipsa etiam lux, i. e. et sicubi etiam aliquod auxilium
videatur populo adfulgere, tamen mox in meram angia stiam convertetur: si sorte spes aliqua salutis aliunde assulgeat, ipsa quoque populum confundet et angustia assicieti Pluinxibus verbis idem exprimitur infra LIX, 9. Io. Similiter GEsENIus haec verba de Iucia et angustiae, i. e. spei et metus vicissitudine, ut sit in turbulentis rerum publicarum temporibus, intelligit. JAncur refert, esse, qui 'N lunam,' re vero solem interpretarentur. Ita Saadiaa, qui verba
Mna atque sit obscurastiri tanam exponit et HILLERUS in Onomas. S. Indic. Locor. Scripti S., contractum illud
nomen existimans ex rinx, olandor, quemadmodum n N, seminae alcujus nomen 1 Paral. IV, 7., contracte so dictum
pro splendula, olendor. Senius, adscita Iunaesgnificatione, prodit idoneus et iacilis; modo illa argumentis sat firmis niteretur. IARcui ipse verba nostra sensu convenire ait cum loco infra XXXI, 3. 'ru hydi' 'i vcorruetque alutor, concidetque alvius, smulque cons cientur unioers. Ita et hoc loco verbia ' Rr 'N vatem hoc sibi velle, tam ei, qui in Iamitate versetur, dum in eum angustiae irruant, quam ei, qui huic lucem, auxilium asserre studeat, ambobus fore tenebras. MMcur relicta interpunctione Masorethica jungit 're 'eiri, vertitque: et enstenebrae angustae, i. e. angore, metuque plenae; cs infra VIII, ua. Et terram respiciet, ridunt in x inai l, et e fa ngusta et caligo. Tum et M lux ipsa obscuratur. Ita et Vulgatna: ct ecce tenebrae tributationis; et tax obtenebrata es in caligins eius. Sed qui accentibus distinxerunt lextum hebraeum gravibus rationibus Perm tos, traditionemque, cui multum esset auctoritatis, sequulos
esse credibile est, dum accentu distinctivo majore, Sahe-katon, nominibus η ri et rarer impositis, ea ab iis, qua
sequuntur, separarent. Praeterea verba rix, quae accentu Diuiliaso by Goral
242쪽
eentu Munacti, voci 'N supposito, conjunguntur, non esso divellenda; significamini et illi, qui puncta Vocalia apposuere, eo quod copulam ' nomini ' N non cuin Schva, sed cum Camo praefigerent. Sic ndi Genes. I, I., iss
ratione arctius conjunctorum vid. in WAsΜuTnir Hebraiam.
Resiavi. Reg. XVIlI. p. 52. Membr. lv. p. 52. Haud minor interpretum dissensus est circa postremam Versui nostriphrasin, Veteres nihil lucis praebenL -Αl
xandrinus: ἀπορια αυτων. DATH ius eum interpre-lem nomen quoddam a verbo deliquium, auimi passu, es, ut Thren. II, I9., deductum legisse conjicit. Nec expressit interpres verbum Ilaen, uti nec vulgatus, cuius verba paullo superius adduximus. Syrus: limaas et lux obtenebrefcie in caligine eorum. Chaldaeuis verba hebraea inde a liberiore paraphrasi ita expressite z I 'an Nοῦν Nnu 'I N II angustam et co fractionem inducet super eos; sed justi, qui erum in icta hora, protegentur a facie mali. IARcur, cum quo Hebraeorum pleriquo consentiunt, a stiuandi significatione, quam verbum Deuti XXXlI, 2. obtinet, Diapores nebulasque, quibus humidum et caliginosum redditur coelum, live aer, nomine n s indicari existimat. Hinc Saadias r
os in sillationibus evus berrae . Posit nometi
Arabicum et tractus denotare, quomodo Paulun cepit; sed existimo, Saadiam notionem vocis hebraeae a suis receptam exprimere voluisse. Eandem illam expressit OTTENxosEv : Triefende Dunsa Derdianhela Sonn und Mond. Quum Bos. X, 2. verbum defruendi significatu oecurrat 'is En ria n, des et citiaria eorum , Hebraeorum alii, Κim-ehio memorati, ia's' v interpretantur defructiones, ruinas. Id commendavit BougisEx in obser te. philologg. exegeιι. p. 52., qui verborum ' a 'vI veiri sensum hunc esse viat:
243쪽
obseuraliaur lux in ruinis ejus, terrae et urbis, s. tum, eum pervertetur atque vastabitur. Ios. FRID. ScMELLINO in Arima ersi philolore. crue. in loca dissiniora Ie Vae p. 5. , recensitis et dijudicatis aliorum quorundam recentiorum interpretationibus, nomini di amν significationem Aderum tribuit, quae in castelli Texio. neptvl. nomini adscribitur, unde Ioeum nostrum hoc modo expli- eat: popuIus) inruetur terram, eι ecces densa caligo; quin lux obtenebrasa es in sederatas ejus. Verum Arabum
sdem notare, praeter Castellum nemo tradit, nec quo auctore illi nomini eam significationem tribuerit, indicavi L TINasTADIUS in αρρυ . - xx. Nebre. p. 33. η'v significatu haud diversum putat ab anu tenebrari, Io- eumque nostrum sic vertit: Intueberia terram, et ecce I eenebrae angustarum t Gua lumen propιer tenebraa ejus terrae) obscurasur. Addit, nomen 'mν ejusdem esse significatus cum , cui additum , servita vim sensus augeat atque intendat. Nobis tamen magis arridet nubium significatio, quae cognata est cum Duorum vel nebula tam n tione, quam Hebraei nomini di v tribuunt. Hinc verba vertim et ealigo in Mee in nubibua ejus, tinae, i. e. in coelo, quod terram illam circumtegitic P. V, 1. Canam pro amico meo sarmen amici mei da Uua Minem a. Habebas amicus meus vineam in quodam pingui colu, quiam sepimis, elui pit, generos Misa consa , in eaque media eo Duxu turrim, nec non torcular in ea excidia. Sed quum MDas ediauram Apera ret, edidis Iabrusma.
3. Nune, Hierosolymaani ει Iudaei, judicata inear
244쪽
7. Iam MDae, agminum Dei, Minea es Israelialea domus, et Iudaei υμε deliciorum ριamarium; a quatia quiam Da sperares, ecce caedeat quum jusulam, ecce clamorem f8. mel qui, domos domibus conjungitis, fundos fundia continuatis, eo que nullo resama Deo soli in media terra sedem habeasis. s. mee mihi in aurem dixis δονα, agminum Deus muticia erum domua desolviae incolarum a se . Io. Nam decem vineas fiam a bathum duntaxαι facient, et feminis modii decam reddent unum morium. a I. Vae I qui mana surgunt, vi potationi in Lgeant, α μι- a dure si Mino incalesciam, II. Qui conMiria eis ris, nablis, tympania, tibiis, Dino celebraraea IoMus faeta non Deo ans, σαε manuum ..ua non consedera, .i3. Quamobrem exsulabis imprudena maus putiria, Magias et nobili a sema oon imur, ει Miaeus Mi
245쪽
16. Extouetur Mero Io , agminum Deus, per Ita dictum, Ianeιusqua Deus ob j rutam sancto coleιur. 17. Tum agni pascentur arbitratu suo, eι Dasata Loca carPent a rietes Peregrini.
18. mel qui delictorum poenas funibus nequitias eι peceatorum Poenas quas plaustri loris attrahunt. 4 9. Algus iaci dicum: acceleret, properet illius opus, iis id Dideamus I appropinquet amentia squa Sancti Israe tarum con litiam, ut id cognoscamus. xo. Vast qui malum bonum, et bonum madum d eum, qui ιembraa in lucem, et lucem in tenebras con- ωerium ', qui amarum in Glas, et in amarum dialea
Iuns prudens . adi. Vaes qui ad potandum Dinum fortes sum, re ad fundandum temeι- robusi; I3. Qui fomes at o una ob munera, ast insontibus Dum jua eripiunt. a 4. Quamobrem ut lambens ignis sipulam consumis, O festieam Mamma eon it, sis illorum sirps tanquam putre quiddam eris, et sos eorum quas putias abibia nam Io Mae, agminum Dei, legem repudiarunt, et Sancti Israel larum dicta contemserunt. α 5. Hae de causa incensus in Dum populum δε-
eum porrecta manu ita percutiet, in ipse montes cohorrescant, adeo ut eorum ea Dera mediis in Miis tanquam fordea jaceam. D tamen ne so quidem Pa ι Babit adhue porrecιam manum. usi. Tum Agnum externia procul extiasset, est eos ab titiimis usque terris stanti Docabit' et ecca a Mesino te s
246쪽
28. Erum eorum et acutas fagutas, et arcua omneaimenιi; equorum ungulas Flices e e Putes; eι rοι- ιαν-hineo ἰ tis. Fremutas eorum eris, qualis es leaenas, fremunι ut somni, qui praedam frendentes corr*ium stametus ab cunt, ut nemo eripere Pos*.3o. Tremenique tum in sum dis r marini fremitus, ut G terram adbicina, Midea caliginem, angustas Moiaqua Dic tudinem, asilua cingo ingrus in ejus --
247쪽
Illustria speelis Dei in siis majestate et 'gloria objicitur
oculis prophetae Vs. I. , quem laudant cuique assistunt alati Seraphi vs. a. 3.3. Hujus adspectus magnificentia et majestate perculsus vates vitam suam periclitari putat, suae sibi indignitatis et vitiositatis consciua Vs. 4. . Postquam vero Seraphus ab inustis Iabiis candenti carbone impuritatem detersit Is. 5. 6. , offert se vates ultro, in quamcunque Deus provinciam et ministerium vocet Vs. 7. b. Cui ad extremum Deus id dat in mandatis, ut Iudaeorum genticaeeitatem et obstinationem denunciet et exprobret Vs. 9.), et quod propterea illi iterum atque iterum infortunium impendeat s. 1Ο - 13. . DOEDERLEIN visionem divinam, quae Versibus septem prioribus narratur, oraculo, seu potius orationi severiori, quae sequitur, introductoriam esse censet. Praevidisse prophetam, quantam sibi invidiam oratione invectiva in populi
impietatem et minie plena creaturus esset, nisi auctoritato divina praemuniretur. Ad hanc igitur aut cavendam, aut emolliendam, excitandamque attentionem, vatem tradere, se non sine numinis admonitu talia edicere, sed divinitus instructum confirmatumque publico censoris ossicio defungi. Ceterum omnem hanc repraesentationem symbolisam esse, variis compositam figuris, aliis ex historia, aliis ex ingenio et
248쪽
et sabula, aliis ex cultu Iudaico petitis, ad depingendam summi omnium Imp ratoris majestatem aptissimis. Nos tamen haud dubitamua ita aceedere interpretibus, qui s lennem inaugurationem ad munus Prophetae gerendum hoc carmino describi statuunti Suadent id et carminis sublimitas et smiles visiones, quibus ad munus propheticum inaugurati sunt Ieremias cap. I. et Ezechiel cap. I. Atque quemadmodum Ieremiae deprecanti munus prophetieum sibi oblatum, cui se imparem sentit, Deus animum addit
tactoque ejus ore prophetam consecrat, munerisque partibus instruit; ita et Noster haud parem muneri prophetae
gerendo se sentiens labii a contactis igneo lapido a sua im- munditio liberatur; et hoc ipso ad suum munus inauguratur. Sio et alii vates, quibus numen sanetissimum visu sola offerret, suae infirmitatis memores, se tanta visione i
dignos judicarunt. Vid. Eaech. I, x8. Daniel VIII, 17. 18. X, s. io. Apoc. I, 17. Erit igitur hoc Carmen omnium qui Iesajas edidit primum; nec obstat huic sententia. Iibri inscriptio, in qua desaias sub Vsia prophetae munere fungi , coepisse dieitur. Quum vero quae Iloo Capite describitur
visio eo quo, Usias reX obiit anno objecta fuerit Vs. I. , aliquot menses ante regis mortem id accidisso necesse est. Cur vero qui Jesajana vaticinia in unum volumen collegerunt, hoc, quod temporis, ratione omnium primum est,
non in Iibri Donte collocarint, ratio probabilis nunc vix
reddi poterit. ICarmini huic explieando Viri Doeti haud pauci sin-' gularem operam impenderunti Quorum scripta, quotquot nobis innotuerunt, jam recensebimus. HIERONYMus sub Commentarii in hoc Caput initio pis De hac visione ante annos circitor triginta, quum assem Constantinopoli et apud virum eloquentissimum Gregorium Nagiangenum, tunc ejusdem urbis Episcopum, Sanctarum Seripturarum studiis erudirer, scio me brevem dicta subitumque tractatum, ut experimentum caperem ingenioli mei,
249쪽
mei, et amicis jubentibus obedirem Illo tractatus idem videtur, qui hodienum exstat inter Hieronymi Epistolas. Damasco inscriptus est, legiturque in Hieronymi Operum edit. Francolari. T. III. p. 77. seqq. , edit. Martianati T. Iv. P. II uo.; edit. Vallars. T. III. p. 5oo. Explicatio satis prolixa, sed tota allegorica et mystica. Io. Gnono. ABIcui Dissertati do Domino Esa e Miso Trifagio celebrato, Gedani, III 8. Repet. in Thesauror Do Thoolai H IV. s. Θuogs Dissertate. Exegetica in V. ei N. T. e M eo Conr. nenii et Theod. Masaei,
HERM. Wiaesius in miscellarin. M. T. II. Exercit. I. DA. MancKIus in Exercuate. Teriuati. ad Ialocia loca V. T. Exercitat. XIV. P. 44Ο. seqq. Gur L. MN. EWALD Exercisae. de gloria Mossas instasone prophetica demonsrma, in Emblemit. SS. P. III. p. 445. seqq. Io. PIII L. CassEI. Commentae. exeget. philolog. de gloriar u Chrisi in regno grαιiae ad iuus2randam Misonem propheticam desaj. VI, 1 - .. Magdeburgi, 1743. tu quat.
Jo. GODOPR. EIcnIIonNII hujus carminis Verso teutonica et explicatio, quae in Repertorii Literat. hibi. Morientia. ab ipso editi T. XVI. p. 285. exstat, ropetita I
gitur in Anthologia, cui epigraphe: Blumen auhebriat herDichthuns, p. 235. seqq., et in don Nebriaifchen Propheιen P. I. p. I... seqq. I. G. MoscME nostram pericopam illustravit in opera periodico der Bibetfreuna T. II. p. u 3 a. seqq. I. G. Ec n-NM Theologi ha Botriago x L Fala. I. p. 79. et Faso. II. P. 67. seqq. C. F. GDIL. Sacras Commentatio ad litari V as Cap. VI, 1 - 13. Hal. Saxon. 18O6. in quat.
250쪽
anno quo lepra percussus es DFas rex. Id sequuntur
praeter IΛBcHIUM plures Hebraeorum interpretes; nam ex eorum placitis leprosus pro mortuo habebatur. Verum Iocus parallelus nostri vatis modo indicatus arguit, Verba nostra
smpliciter essa intelligenda de obitu Usiae regis. Et quemadmodum iIlud vaticinium, cui XIV, u8. inscribitur 'rivatri N ithun NU, Plures VoIunt Ahala mortuo editum esse, ita et nostrum, cui eadem epigraphe, non anιe, sed posmortem Usiae proditum statuunt. Ea HIERONYMI est sententia in utraque hujus C rminis expositione. Ita enim illo in priore ad Damasum: hBegnavit Ozias annis quinquaginta duobus, quo tempore apud Latinos Amulius, apud Athe nienses Agamestor undecim annis imperabat. Post cujus mortem Esajas propheta hanc visionem, quam explanare inunc nitimur, vidit, id est, eo anno, quo Bomulus, Romani imperii conditor, natus est Vivente leproso rege, et, quantum in se est, sacerdotium dissipante, Esajas visionem videre non potuit. Quamdiu illo regnum tenuit in Iuda,
propheta oculos non levavit ad coelum; non ei sunt res rata coelestia, non apparuit Dominus Sabaoth, nec in mysterio fidei ter Sancti nomen auditum est. Quando Vero ille mortuus est, universa, quae subsequens sermo mon-
Aravit, aperto sese lumine prodiderunt. Non hoc vult Hieronymus, hoc carmen omnium, quae Iesajas edidit vaticinium, esse primum, sed, primam esse Misonam, quae illi divinitus oblata esset. Idem HlERONYΜus in commen tario: is Sub quatuor regibus prophetasse Esajam super Judam et dierusalem, primae Visionis frectius dixisset: Matia , einιιJ titulo demonstratum est fI, 1. Vid. ad eum Ioc. not.J. Mortuo ergo Ugia, sub quo dicta sunt universa, quae supra exposuimus, successit filius ejus, Ioatham, qui regnavit annis sedecim, et fecit rectum in conspectu Domini, et