장음표시 사용
151쪽
Quapropter Iudaei fraude hominis agnita , eum cognominaverunt Bar Koliba , id est filium mendacii. Legi possunt de hoc falso Messia Eusebius in Chronico ad annum I . Adriani , S. Justinus in Apologia g. pro Christianis, olim I. S. Hieron. in Catalogo script. Ecclesiastici
R. David Ganet in raemach David ad annum 488o. Huius etiam mentio fit in Thalmu- de S in Echarabati. id obiter notandum , Rab. Akibam , si tantae fraudis artifex praecipuus, & tot malorum causa extiterit, haberimen a Judaeis, ut doctorem summum , quem
maxima veneratione prosequantur . U ARTu M MOMEN Tu M.
Ex multitudine Psmi -Mesarum , a quibus
juxta Christi Vaticinium, decepti sunt Iudai. ΙΝepta credulitate Judaeos laboraturos , &falsis quibuslibet Messiis temere adhaesiu- ros, diserte praedixerat Christus Joann. s. v. 43. diis verbis r Ego veni in nomine Patris mei, et non accipit is me: si alius venerit in nomine suo , illum accipietis. Praedictioni porro eventus stupendum adeo in modum respondet, ut certo indicio sit criminis a natione commissi, dum eum , a quo haec praedicta sunt, noluit ut Mes.siam agnoscere . Scilicet , quoties eruperunt pseud Messiae , aut Messiae pseudo-Praecurs
res , toties plebs Judaica , Rabbini ipsi ,
non sine magno plerumque miserae nationis de-
152쪽
MYsTERII INCARNAT. I strimento eis fidem adhibuerunt. Quod non solum eo saeculo quo venit Christus, aut sequenti, ut mox dicebamus , observattim est , sed saepius etiam temporibus subsecutis . Narrat Socrates Hist. lib. 7. cap. 38. magnam Judaeorum multitudinem Christo Domino fidem dedisse , postquam se a falso Messia , cui nomen
Moyses , inepte delusam intellexisset e quod anno Christi 434. contigit. Anno sa9. Just
niano imperante , alter pseudo-Messias, nomine Iulianus , plures sibi Iudaeos in Palestina
devinxit, Gentium domitoris sibi nomen arrogans e sed brevi a Romanis oppugnatus est , &ipse captus, morte poenas temeritatis suae deindit . octavo iaculo alter prodiit, de quo loquitur Theophanes. Octo novem ve alii, saec lo duodecimo variis in Regionibus apparuere. Famosus fuit faeculo desinente decimoquinto , de ineunte decimosexto David Leemlein, qui anno I 499. audacter pronuntiare non dubitavit, futurum ut ipse anno sequente I s . Messias oriretur . Cui adeo confidenter crediderunt Iudaei, ut eorum multi furnos suos agymis panibus coquendis destinatos demoliti sint, rati se anno sequenti panes azymos Ierosolymis esse comesturos. Auctor est R. David Ganet avum suum Salthman Ganet Rabbinum celebrem in eam caecitatem cum caeteris impegisse , siuum inque paschalem furnum etiam destruxisse . A que ad iter Ierosolymam peragendum plerique se accingebant, cum impostor promulgavit propter populi iniquitates paulisper retardatum es
153쪽
se adventum liberatoris . Natio tamen adhue erroris tenax anno Isoa. jejunium solemne celebravit , ut quam frustra expectabat liberationem acceleraret. Alter Messias exortus est in Hispania an. Is 32. Alius in India orientali visus est anno i6is. Alter patria Smimensis anno I 666. totam nationem 1eduxit ; qui ne a Turcarum Imperatore ob tumultuationes i ter Judaeos in Imperio Turcico excitatas capite plecteretur , de Messia Judaeorum factus est Musul mannus eodem anno die II. Septembris. Tandem anno I 68 a. alter se ella Messiam in Italia , de in Germania mentitus est. Vide plu- , ra apud imbonatum Biblion Latino-Hebr. in D
sert. de Adventu Messiae pag. i II. & &apud Scriptores , seu Judaeos, seu Christianos
ibidem citatos. OuINTu M MOMENTUM.
Ex statu dispersionis, captivitatis in quo diudaei detinentur. DE solationem Populi Judaici, a tot ciculis e solo patrio extorris , & per gentes varias toto orbe disiecti, iam consideravimus ut poenam, quam praedixerant Prophetae Judaeis ob Messiae interempti scelus irrogandam. Nunc supendum hunc Nationis Iudaicae statum alio modo attendimus , eumque habita ratione promi ilionum Dei , & consuetae eius erga hunc populum benevolentiae , statuimus non posse
154쪽
MYsTERII INCARNAT. 147 oriri nisi ex illa causa , quam Evangelium assignat ; nempe ex eo quod Judaei Messiam crucifigendum tradiderint, sanguinem ejus super fe Matth.27. v. et s. insuper filios suos elle consenserint , atque huiusce patrum suorum criminis adhuc sese reos effetant , Christum respuendo . Sic itaque argumentari licet : Si Judaeis poena sit alicujus sceleris, ut in praesenti captivitate versentur, atque id criminis non aliud esse possit quam reiectio , & occisio Mensitae , quarum eos esse reos contendimus , pro
fecto Messias venit , isque est Christus Jesus a Judaeis neci traditus. Atqui I. Judaeis poena est sceleris alicuius gravissimi, quod in hac captivitate detineantur . ippe tamdiu Judaeos Terram Chanaan possessuros Deus expressis verbis saepius promi- ierat , quandiu mandata eius observarent ; si- .mulque eosdem a quavis disipersione in illam Ierram revocandos pollicitus fuerat , ubi eos
a. Scelus eiusmodi non aliud esse potest quam Messiae reiectio, & occisio , quarum
eos reos esse contendimus . Debuit enim esse
crimen, cuius se natio tota participem reddiderit , di cui etiamnum illa consentiat: siquidem propter alicuius privati facinus, caeteris ex crandum , toti nationi irrogata non fuisset adeosngularis , gravis , ct diuturna poena . Debuit quoque esse crimen summum , & ipsa idolol tria peius ; etenim delictum , quod gravitate sita idololatriam non superatat, tam lugenda G a cam
155쪽
captivitate a Deo non puniretur. Certe captivitas Babylonica , qua in populum propter e fit sam eius in idololatricos ritus libidinem Deus animadverterat, annis sis lum o. duravit , atque per id tempus populo selamen asserebant tum Prophetae/Ezechiel , & Daniel qui tunc vixere , tum certa spes Dei ipsius promissis innixa in patriam post illos o. annos redeundi . Praesens vero capri vitas a plusquam sexdecim saeculis perseverat, nec ulla spes affulget eius aliquando finiendae . Dubitari itaque non potest , quin praesenti Iudaeorum dispersione , &captivitate puniatur crimen aliquod idololatriapeius , quo se illi obstrinxerint , & obstringere
Jam vero solam Messiae reiectionem , Scoccisionem Judaeis in Evangelio adscriptam , posse esse illud Populi Judaici crimen idololatria peius , facile perspicere est. Si enim a tendatur , Judaeos prae caeteris gentibus a Deo specialiter electos fuisse , qui eius cultui manciparentur , atque eos innumeris perpetuisque beneficiis cumulatos ; quis inficias ierit , cultus Divini desertionem ut se Idolis dederent , maximum fuit se crimen quod in se admittere illi possent , una Messiae reiectione , & occisione excepta P Quodnam aliud ita enorme scelus assignabunt Judaei , quo eorum natio sese devinxerit , & adhuc devinciat, nisi quod ipsis a tribuimus p illud fatemur de quo conqueruntur. Rabbini, plerosque Judaeos gravioribus sese obligare peccatis: at peccata haec privatorum sunt,
156쪽
non nationis , quae contra profitetur ea esse vetita , & a Deo punienda. Deinde eiusmodi peccata , saltem respectu Iudaeorum idololatria minora sunt, a qua prorsus abstinent Iudaei. Et praeterea inquiro num ab eiusmodi noxis sese
immunes olim servaverint omnes Israelitae,cum Terram Chanaan incoluerunt , cum e captivitate Babylonica redierunt, cum eorum Respublica maxime floruit Fateantur ergo illi huiuscemodi peccata dispersionis , ct captivitatis
in qua nunc versantur , causam non esse , sed potius istud unum , quod Messiam occiderint, ct etiamnum obfirmato animo abiiciant.
Confirmatur. Vel propter Messiae reiecti, & oecisi facinus Judaei in hac captivitate affiguntur , vel ii soli dicendi sunt in orbe universo verae Legis Divinae observantes , verae Religionis cultores , & veritatis assertores thanc propositionem tenetur Iudaeus libenter admittere . At si Iudaei soli Legem Dei observarent, si soli veram Religionem colerent, ac Veritatem tuerentur, num erga dilectum suum Populum nullo Deus flecteretur misericordiae motu num adeo constans Legi Mosaicae adhae. so nullam delictorum veniam nationi concili ret niimquid Deus promittarum suorum oblitus populum suum e patria extorrem in captivitate , & dispersiope a septemdecim iaculis perseverante desereret I Ergo Iudaei non possunt dici soli Legis Divinae cultores , & veritatis assertores ; proindeque &c. Dices I. saecula fere quinque supra vigin-
157쪽
ti emuxerunt, ex quo decem Tribus a Salm nasare Assyriorum Rege abductae manent e solo patrio extorres ; quae tamen Messiae occisi
in sentes sunt: ergo captivitas similis qua ab annis plusquam sexcentis supra mille amiguntur Judaei , infirma res est ad probandum Messiam ab ipsis reiectum , & trucidatum fuisse . Nego paritatem . Ut aliqua paritatis species institueretur, ostendendum esset I. Propter crimen idololatria minus decem Τribus fui se in manus Assyriorum traditas; 2. eas in terram longinquam deportatas ad meliorem frugem sese aliquando recepisse , sicque meruisse, ut in Τerram patrum suorum reducerentur . Judaeorum namque in praesenti dispersione conditio utrumque , ut dictum est, complectitur , si Messiae reiectio , & occisio captivitatis huiusce causam non attulerint. Atqui non modo haec duo de Tribubus decem non probantur , sed contra I. ex scripturis indubitatum
est ideo Tribus illas fuisse captivitati traditas,
quod ab execrando idolorum cultu nollent recedere . a. Cum Israelitarum in captivitatem a Salmanasare deportatorum nullum iam dudum vestigium supersit, nec ulla eorum certa apud
Veteres deprehendatur mentio , ii censendi sunt ad ritus gentium , inter quas deportati fuerant sese adiunxisse , sicque omni distinctionis ratione sublata , in unum corpus cum iisdem co luisse : unde nihil mirum quod in Terram Canaan , iuxta verbum Moysis Deut. 3 o. reducari non fuerint. Nec tamen eos Deus deseruisse
158쪽
MYsTgRII INcARNAT. I s Idicendus est , quippe qui hos ad fidem Messiae simul cum Gentibus , quibus erant immixti , Apostolorum praedicatione vocaVit. Saltem illud certisiimum est , totam stirpem Israelitarum a Salmanasare abductorum vel Gentibus, vel Judaeis reliquis esse insertam , & confusim coniunctam , si quidem nul- tibi existit separatim . Si primum , nulla est obiectio , ut dictum est . Si secundum , ex quo illi Israelitae aliis Iudaeis sese adiunxere , eo rum conditionem secuti sunt. Nempe tam potuere ante Christum in Patriam remeare, quam caeteri Iudaei: cumstis namque indiscriminatim 1saelitis facta fuit a Cyro potestas in Judaeam revertendi. Ubi vero a natione reiectus , Soccisus est Christus, tanti criminis facti sunt consortes quotquot ex Israelitis,etiam tum temporis per orbem dispersis, Christo nomen dare
Dices a. Captivitas praesens spectari deis het , ut continuatio captivitatis Babylonicae rhaec enim edicto Cyri seluta non fuit, cum maior pars Judaeorum dispersorum in patriam tunc non redierit. Igitur captivitas praesens non fuit inflicta propter Messiae necem . Nego antec. Solutam fuisse captivitatem Babylonicam patet I. ex prophetia Ieremiae , qui cap. as. eam post o. annos solvendam praedixerat . a. Ex Prophetia Danielis s. de Civitatis , & Sanctuarii restauratione . 3. Ex Ora tione Nehemiae, qui II. Esdr. i. ad reditum p puli e captivitate Babylonica transfert, dc a
159쪽
is a Da ExisTENTIA plicat promissionem nomine Dei a Moyse factam de Iudaeis, si ipsi resipuerint , ab extremis terrae in terram Canaan reducendis. 4. Ex Decreto Cyri II. Paralip. 36.v.22. & l. Esdr. I. V. I. atque ex edicto ArtaXerXis I. Esdri .v. I I. quibus sit facultas universis e populo Dei in Iudaeam revertendi. s. Ex eventu , siquidem ex Judaeis quotquot voluere in patriam cum Z
robabele post edictum Cyri , & cum Esdra post
Decretum Artaxerxis reversi sunt, ibique Religionem, & Rempub. gentis suae restaurarunt. Ad probationem dist. Maior pars Iudaeorum extra Τerram Canaan mansit lubens, &volens , concedo e remansit invita , & coacta; nego Solvitur captivitas, cum potestas revertendi in solum patrium conceditur; ad id necesse non est ut captivi cogantur discedere. Si captivus qui donatur libertate abeundi, malit in terra aliena remanere , quam ad suos reverti , nihilo secius liber est , & a captivitate
Dices Iudaei non debuerunt puniri ob reiectum , & occisum Jesum r. Enim ipsum non occiderunt Iudaei , sed Romani a. Eos ignorantia excusabat, ut patet ex his Christi verbis Luc. 23. V. 34. Pater , dimitte illis enon enim sciunt quid faciunt ; N ex testimor o Apostoli I. Cor. a. v.8. Si cognovissent, numquam Dominum gloria erucifixissent; ac ta dem ex eo quod idem Paulus I. Timoth. I. v. I a. ait se, cum Christi Discipulos persecutus est , ignorantem fecisse. Negis
160쪽
MYsTERII INCARNAT. I s SNego ant. Ad primam prob. Et si a Pontio Pilato Praeside Romano Christus cruce damnatus fuerit, attamen cum id iudicium latum fuerit, Christiim accusante Judaeorum Concilio, quod eum morte dignum pronuntiaverat; cum nihil non moliti sint Iudaei ut ad ferendam istam isententiam mortis ludicem Romanum invitum adducerent; cum impia voce conclamaverint Matth. et T. v. as. Sanguis ejus super nos , O D- per nos oe super sibios nostros: cum denique hanc patrum suorum agendi rationem approbent omnes Iudaei ad Christum non conversi ; eviis dens est occisionis Christi reos esse Iudaeos, ac totam nationem criminis tam horrendi sese conia stituere participem . Ad secundam probationem ; nego ante ced. Ignorantia vincibilis ex invidia , & cupiditatibus orta minime excusati atqui ea fuit ignorantia qua Iudaei circa Christum laboraverunt . Terrenarum rerum cupidine irretiti Salvatorem a bonis temporalibus avertentem, ad caelestia animos erigentem , noluerunt recipere .
Prae invidia eum Pontio Pilato tradiderant Principes Sacerdotum, & Seniores Populi Matt.27. V. I 8. , & Marc. I s. v. I o. Christus rogans Patrem ut illis dimittat, hos a crimine immunes non fuisse satis ostendit. Dum vero addit r2 sn sciunt quid faciunt, affert qualemcumque
eorum eXcusationem, non autem eam legitimam fuisse significat . Inde patet quid respondendum sit ad testimonium adductum ex cap. I. Epist. I. ad Corinthios . Porro Paulus quem