장음표시 사용
302쪽
NONNULLARUM QUIESTIONUM AD DISSERTATIONEM
communitatione Idiomatum in christo. ΟMmunicatio Idiomatum quam
Myllario Incarnationis nexam esse Scripturae, & tota traditio demonstrant, definiri solet Praedicatio, seu Attributio mutua , S reciproca in concreto nominum , attributorum, S proprietatum Naturae Divinae, &Humanae ratione unius Christi Personaei Sic v- g. dici. tur et Christus est Homo, Christus est Deus rHic Homo est Deus, Deus est Homo e Deus natus est, passus , mortuus et Homo est Her nus , impassibilis, immortalis Oe.
Haec communicatio ex unione hypostatica necessario consequens est ἴ nam nomi. num, attributorumque utriusque Naturae communio in Christo, nonnisi negata Unita.
te Christi Persenae reiici potest ; Quando, quidem si humana Natura Verbo Divino A unita
303쪽
a APPEN. AD DISSERT.unita est in Personae unitatem, sequitur, Clarissum esse ipsum mel Verbum , tum Naturam Divinam , tum Naturam humanam habens.
Si autem Christus est Deus Verbum Naturam humanam sibi personaliter unitam habens , manifellissimum est in Christo Deum esse Hominem , & Hominem esse Deum, id est Persionam, quae habet Naturam Divinam , esse Personam, quae habet & Naturam humanam , & vice versa 3 Ac proinde quum actiones sint Personarum, seu Personis tribuantur, posse praedicari in concreto , ut aiunt, de Deo verbo quaecumque ipsi se- ,
Cundum carnem contigerant , nempe quod
natum sit, passum , mortuum i & vicissim de Homine, seu de Persona Verbi habente humanitatem,posse praedicari quae Dei sunt . Hanc communicationem Idiomatum, seu Attributorum utriusque Naturae , quod est consectarium Mysterio Unitatis Persenae in Christo necessario connexum , & quod PP. definitione est constantissime stabilitum , saepius, ct perfracte Nestorius reiecit. E-eotra major Lutheranorum pars communionem illam etiam respectu Naturae, saltem quantum ad aliqua Divinitatis attributa is, communicata Humanitati agnoscendam cen suerunt. Itaque communicationem Idiom
304쪽
De communicatione Idiomatum in Christo ratione Personae adversus Nestorianos o UT definitio communicationis Id Ioma. tum superius exposita intelligatur, observandum est , nomina alia esse abstracta, alia concreta . Nomen abstractum, seu te taminus abstractus Hrmam tantum significat, non stabiectum . Huiusmodi sunt hae voces , divinitas, humanitas, aeternitas , mortalitas. Nomen concretum significat tum Bromam, tum 1ubjectum eius, ut Deus, idest, ille qui habet Naturam Divinam r Homo , idest , habens Naturam humanam ue immortalis, id est , habens immortalitatem &c. Praedicatio igitur, seu Attributio nominum utriusque Naturae si fieret in abstracto, coincideret cum communicatione,quae fieret ratione Naturae. de qua communicatione mox locuti sumus , daretque istas propositi nes insulsas , & fidei contrarias , ut videbimus et Di.initas , seu Hatura Divina iu risto est humanitas 3 natura humana es Natura Divina r Divinitas est mortalis ammanitas est Deus Oe. Praedicatio vero, seu attributio reciproca eorumdem nominum S attributorum in concreto, & ratione
unius Christi Personae istas loquendi Drmu-Α a Ias
305쪽
las exhibet: Grillus est Homo , Chrishιs est
Deus: Deus est Homo Oc. Hae sunt locutiones, quae ex unione hypostatica necessario consequuntur . Nempe quemadmodum propter unionem physicam animae , S corporis, ex qua unica hominis persona resultat, dici potest, homo est corporeus, homo e si rationalis : nec non rationalis est corporeus , & vice versa : quia nempe haec unitatem
Personae hominis duas substantias diversas complectentis dumtaxat supponunt, ut patet ex eo quod illae propositiones sic resolvendae sint: qui habet humanitatem , habet tum Corpus, tum Animam rationalem : haec Persiona , quae habet Animam rationalem , habet etiam Corpus; ita propter unionem hypostaticam Naturae humanae ad Verbum ,
qua fit ut in Christo natura sit duplex, ct uua Verbi Dei Persena, dici debet Christum esse Deum , & et se Hominem , Deum esse
Hominem , Hominem Deum e c. In comprobanda autem ex Sacris Litteris S ex Sanctorum Patrum , di Conciliorum auctoritatibus hac Idiomatum communicatione hic non immorabimur, quippe quum jam a nobis id confectum sit . cum in Dissemtatione adversus Haeresim Nestorianiam demonstravimus, unicam e se in Christo Pomsonam ex Scripturis, & tota Traditione, cuius unitatis Personae in Christo est nece L.
faria appendix , S consectarium haec Idiomatum communicatio .
306쪽
i Dg HAERgsI NasTORIAN. sVerum tradendae sunt Reguli, iuxta quas illa communicatio idiomathim adhibenda sit; ad quarum intelligentiam praeterea adver- tendum ex nominibus concretis, alia appellari substantiva. alia adiectiva . Inter quae illud discrimen intercedit,quod concreta substantiva rei Naturam tamquam formam cum subiecto exprimant , ut Deus, id est, habens Divinitatem, seu Naturam Di. vinam: Homo, id est, habens Naturam humanam 3 contra vero adiectiva cum subiecto non significent naturam ipsam, sed tantum sormam aliquam seu necessario, seu accidentaliter naturae adiacentem, vel ei cdem Naturae actionem aliquam, aut passionem , aut participationem , ut immortalis,
Rursus nomina concreta adiectiva, vel sunt derivata , vel abistula . Derivata participationem aliquam subilantiae , seu naturae designant, ut humanus, Divinus . Absoluta vel proprietates, vel actiones , vel passiones naturae denotant, ut mortalis, natus, passus Sec. His praemissis sit Regula I. Nomina concreta subitantIVa, id est , quae Naturam ipsam seu Dei, seu Hominis tamquam formam cum subiecto exprimunt, ut Deus , & Homo,de Christo, di de se invicem possunt praedicari. Itaque dicendum est i christus est Homo , christus est Deus , pariter cum de Chrillo agitur , Deus es Homo , & Homo est Deus.
307쪽
6 Apps M. An DISSERT. Ratio est, quia nomina concreta subiectum ipsum cum forma ei conveniente exprimunt;
ergo quum unum sit in Christo subiectum, seu suppositum , evidens est, ubi nomina concreta subilantiva, utriusque Naturae de Christo, Sc de se invicem praedicantur, iis, hoc unum significari, nempe idem suppositum , seu Personam quae in Christo Divini-tρtem habet, habere etiam humanitatem, quod verissim uin est, & ad fidem Cathol, cam pertinet, iuxta quam una est Christi Persena, ct Natura duplex, Divina, Schumana . Triplicem tamen volunt Theolo. gi adhiberi cautionem . Prima , ut nomen substantivum persenam creatam non designet. Sic v. g. demonstrato Christo,dici nequit , Hic homo factus est Deus , licet dici possit, Deus factus est homo. Posterior enim propositio solum significat Deum,seu Perse.
nam Divinam factam esse Personam , quae humanitatem habeat; quod ipsam dogmatis saeri substantiam exhibet. Prior autem in digitaret Personam aliquam , quae prius fuis, set Persona creata , di humana, factam esse decursu temporis Personam Divinam ;quod fidei penitus adversum est . Ob eamdem causam abstinendum est quoque ab illa locutione, Homo factus est Deus, quamquam aliquo sensu Catholico accipi potest .
quo eam usiurparunt S. Athanasius lib i. de Natura humana, S. Greg. ME. Orat.
S. Augustinus Lib. q. De Praedestillatione
308쪽
DE HAERzsI NEsTORI AN. Sanctorum cap. I 6., & Synodus Lateranem sis sub Martino LSecunda cautio est , ut nesta reduplicatio fiat . Namque dici non potest, Deus,quatenus Deus, est homo . Reduplicatio in formam cadit , & sensus eiusmodi propositionis foret, Deum , quatenus habet Divinitatem , habere Naturam humanam ; quod tam insulsum est, quam fidei adversum . Tertia , ut illae vitentur loquendi rationes , quae etsi verae in se , haeresi tamen Promovendae adiumento e se possent. Sic licet Christus, ut homo,revera sit creatus, de creatura , atque ideo eum creaturam veriti
non sint appellare SS. Ambros. Serm. s. in Psalm. II 8. alias s7. ad Dardanum. Ioannes Damast. l. cap. 3. Sc. attamen haec prompositio, Christus est ereatura simpliciter pro. nuncianda non est , ut S. Thomas animad- Vertit 3. p. q. I 6. a. 8., & post eum Peta-Vius lib. 7. de Inearv. cap. 6. , quia scilicet haeresim Arianorum adjuvaret; sed dicendum , christus semidum quod homo , est
Regula II. Nomina concreta ad lectiva quae absoluta sunt, seu quae proprietates, actiones , passiones significant, de Christo dici possunt, &de se invicem. Sic verbi gratia, dicendum est i Christum esse morta. lem , immortalem e Eum , qui essim mortalis . factum esse mortalem &c: Pariter dicendum est,Deum esse in terris visum,
309쪽
8 Appgm AD DISSERT.esse natum, passum, crucifixum Sc. Ratio es , quia illa omnia suppositum s nant, de ad illud referuntur. Immortalis enim idem est ac habens immortalitatem , mortalis vero idem ac qui naturam morta. Iem habet ; proindeque quum Natura Divina sit immortalis, dc Natura grum an 'morti obnoxia , sequitur, Ι. illum qui habet utramque , dici posse mortalem simulti immortalem . II. de eodem agendo , dicendum quoque , immortalem esse mort lem Sc. seu eumdem qui habet immortalem
naturam , habere etiam naturam mortalem .
observa autem neque hic apponendam esse reduplicationem . Scilicet dici nequit et Christus ut Deus est mortalis, est natus , passius &c. non enim haec competunt Christo sub eo respectu quo Deus est, sed ta tum propter naturam creatam quam assumpsit. Regula III. Nomina concreta adiechmva, quae derivata appellantur, seu quae participationem aliquam naturarum senant , ut D minus,bumanus , minus accurate dicuntur de Chillo, S de se invicem . Sie. v. g. minus recte diceretur,Christum esse Divinum , dominicum , deiferum , vel humanum . Ratio est,quia is minus accurate naturam Divinam, aut humanam participare solum dicitur , qui utramque revera habet, & complectitur : atqui Christus naturam Divinam , ct hum anam non modo participat,sed utram. que
310쪽
Id porro unum in hae Regula pronuncia mus , quod haec miuus aecurate dicerentur . Scilicet locutiones eiusmodi errorem Fidei adversum necessario non involvunt , nec di
ficulter ad significationem Catholicam ponsunt inflecti . Unde a veteribus quibusdam haeresis Nestorianae non susipectis , S sidem unius in Christo personae alidis diserte exprimentibus . citra omnem erroris notam adlibberi potuerunt. Unum igitur harumce propo stionum vitium est, quod mancae , ct impenfectae dogmatis Catholici expositiones sint, sensui haeretico per se non oppositae, illique animis instillando valde idoneae, sine pequi eas adhibere amat, simul voces alias sacro dogmati plenius declarando notas abii, ciat, ut Nestorio contigit. Allatam Regulam S. Augustinus totam
confirmat lib. I. Retractationum cap. 19. n.8.
ubi postquam dixit i Non video utrum recte dicatur Homo dominicus, qui Gὶ mediator Dei , O hominum , homo christus Iesus , cum sit utique Dominus .... sed ubicumqwe hoc dixi , dixisse me nollem. Postea quippeetidi non esse dicendum i continenter addit: quamvis nonnulla possit ratione defendi. is. Thomas 3. parte q. I S. n. 3. ab erusi modi Regula excipiendam ducit propositio-uem istam : Christus est Homo Divinus 'equod , inquit, nowen illud divisum consιeoit