Selectæ dissertationes polemicæ ad tractatum de Deo. Tomus primus quartus

421쪽

e vivis Nostortiis excessisset, ut constat ex eadem Epistola . Assuere set lares Magistratus, ut tumultus prohiberent, ut iudiciorum ordinem servarent, utque secundum Canones omnia geri curarent . Quae octavo Idus Octobris inceperat Synodus, Kalendis Novembris est absoluta. mo tempore Actiones fuerunt decem di octo. Liberatus in Brevi rio quindecim numerat . Sexdecim in Actia reperiuntur , pluribus sub eodem numero collocatis.

Actione I. petentibus Legatis, Dioscorus in Synodo sedere prohibitus est ut iudex, iussus in medio sedere ut reus. Actorem egit Eusebius Dorylaei. Relecta sunt Acta Pseudo. Synodi Ephesinae . Itemque Acta Synodi Constantinopolitanae sub Flaviano. Flavianus , & Eulebius Dorylaei , a labe Haereseos

vindicati sunt, de praeter ius aequumque cxa ctoratos , privatosque Communione , Pro nuntiatum est. Decretum, Dioscorum Al

xandrinum , Iuvenalem Hierosolymitanum , Thalassium Caesariensem Cappadociae, Euis sebium Ancyra num , Eustathium Beryten- 1 em , Basilum Seleucie sem , alictores Latrocinii Ephesini, eadem poena plectendos squa immerito Flavianum aliosque afficerant Actum quoque eit de Theodoreto, quem di . dices in Synodum introduci petierunt, ut a

esset particeps Synodi: Mia , inquiebant, restituit ei Episcopatum Sanetissimus

422쪽

mus Imperator sanxit eam adesse functa Syn do . Illyriciani, Palaestini & praecipue AEgyptii Episcopi istercessere , re clamoribus tumultuariis petiere , ut non admitteretur rMiseremisi, inquiebant . Fides periti Istum canones eiiciunt et fune foras mittite, Magia strum T estorii foras mittite . Iudices hanc componendis animis viam iniere , ut interim tamquam accus or sederet a nullumque ex eius receptione fieret aliis praeiudicium . Clamarunt orientales , Dignus , Dignus . Orthodoxum vnodo , seditiosos foras mittue, homicicae foras mittite . Contra AEgyptii rorillum dicimus: si raeodoretum acceperimus, Canones istum ejiciuut. Tumultuarios huiusmodi clam fres auct ,ritate dil prudentia sita sudices compescuerunt , sic Episcopos allocuti ; Acclamationes ista populares , neque Episcopos decent , neque partes juvant. Actione secunda de Fide agi coeptum. Nullam aliam Regulam Fidei recipiendam a Nicaena , in secunda Synodo Oecumenica probata & exposita, Patribus visum etia Cum enim judices interlocuti essent , ut Fidei ex. positio a Patriarchis, Metropolitis, di singulis , aut binis ex unaquaque Provincia Episcopis fieret, Patres responderunt et Ri scriptis expositionem non fa cimus - Regulas quae prindicat sussicere qua sunt exposita .. Regula vult aliam expositionem non ruri . Ea quae sunt Pa trum teneantur. Spectabat prohibitionem factam in Ephesino Concilio, ne conderetur

aliud

423쪽

61 DE HAEREs Ialiud Fidei Symbolum . Lectum deinde Symbolum Nicaenum de Contantinopolitanum , Synodicae Epistolae duae S. Cyrilli, una ad Nestorium , altera ad Ioannem Antiochenum da . ta, cum pax inter eos inita est, ct Epistola S. Leonis ad Flavianum. Prolata etiam S S. Patrum testimonia , quibus duae in Chriito naturae post unitionem asseruntur , Hilarii scilicet

Episcopi , Gregorii Nagianaeni, Ambrosii , Ioannis Chrysostomi, Augustini, Cyrilli ,

quae in Acta relata sunt. Tum probata est a Synodo S. Leonis ad Flavianum Epistola . Syriae de Palaestinae Episcopis difficultatem aliqua illius loca faeessebant, ted prolatis Sancti Cy. rilli similibus te stimoniis , omnis ambigendi sublata est occasio .Tandem haec Actio absu. tuta est Orientalium de Illyricianorum Episcoporum contrariis clamoribus. Illi Dio-seorum in exilium mitti pollulabant , ad D. ptium exilio, Dioscorum exilio, Haereticum exilio, Dioscorum Christus damnaviit: mi eommunicat Dioscoro Iudaeus est. Reelamabantisti , ut quoniam omnes peccaverant , Omni. ibus parceretur , adeoque de ipsi Dioscoro. Omnes peccavimus, inquiebant, omnibus indutigete. Dioscorum Onodo, Dioscorum Ecclesiis. Actione Dioscori caussa ventilata est, iubente Pasthasino S. Leonis Legato , lectus

Eusebii Dorylaei in ipsum Libellus accusatio.

nis. Semel S iterum vocatus ad iudicium , se sistere coram Synodo renuit, modo detemtionem, nunc aegrotationem, tum absentiam

424쪽

Iudicum caussatus. Cui respondit apposite Cecropius Episcopus et Guando quadam reg-laria examinantur, neque Iudices, neque aliquos Lateos ineresse oportet, nisi tantummodo suam Sanctitarem , quae in propria aecusatur persona . Lecti post haec Libelli Isichorionis &Theodori Diaconorum Alexandriae, & Ath nasii Presbyteri, qui S. Cyrilli nepos erat, &Sophronii Laici, in Dioscorum , quibus eum variis sagitiis accusabant coram sancta Synodo a Verum cum ille tertio vocatus venire contemneret, Legati Sancti Leonis , consentiente Synodo, sententiam depositionis in eum tulerunt, quod Eutychem canonice e communicatum a proprio Episcopo irregulari. ter in communionem suscepisset, etiam ante

Pseudo- Synodum Ephesinam i quod Epist lam S. Leonis legi prohibuisset in Synodo Ephesina et quod Sanct. Leonem abscindere a

communione ausus esset: quod ter ad Syn dum vocatus venire contempsisset. ,, Unde

,, inquiunt Sanctissimus N Beatissimus Adi chiepiscopus magnae&senioris Romae Leos, per nos N per praesentem sanctam Synori dum , una cum ter beatissimo de omni laude digno Petro Apostolo, qui est petrata, ,, & crepido Catholicae Ecclesiae, & rectae, , Fidei fundamentum, nudavit eum tam tari piscopatus dignitate, quam etiam & ab

is omni Sacerdotali alienavit ministerio . ,, Secundum sententiam Legatorum pronuntia

runt ceteri Patres, & subscriptione sua Dioscori

425쪽

scori depositionem approbarunt . sententia Synodi Dioscoro denuntiata est , in qua solius contumaciae fit mentio , alias agitia genera. tim significantur et scriptum de eius de psitione ad Clericos Alexandrinos. Missa etiam ea de re Relatio ad Imperatores, S ad Pulcheriam Augustam . Et quia Dioscorus se Sedi suae restitutum iri iactabat, Edictum a Concilio propositum est Chalcedonensibus ac Constantinopolitanis, quo Dioscorum omni spe recuperandae Sedis ablata,exhauctoratum fui se inolesceret . Actione q. accuratiorem de Fide inquisitionem esse faciendam , iudicibus visum est. Quinque dierum datae induciae , ut Anath

lius cum se laetis Episcopis , qui iam S. Leo. nis Epitiolae subscripsissent . eos, qui difficultatem circa Nonnulla eius loca patiebantur, doceret , ac communi consilio de Fide re Etaretur . Tum rogati Patres quid laudata de Epitiola centerent, suo singuli ordine respon. derunt, Symbolis Nicaeno & Constantinop litano contentaneam esse . nec non Fidei a vS.Cyri lio in Epitiolis expositae . ideoque se illi subieripsisse . FE Episcopis nonnulli perplexa quaedam atque dubia sibi visa esse signiscarunt , quod ex linguae obscuritate Ortuma sed omnem a Legatis Apostolicis difficultatem abstersam , qui nullam partitionem S separatiouem in Christo his h piitolae locis indicari.

professi sunt; ideoque se illi ultro subser,

psere a Post .

426쪽

EUTYCMIANA. 6yPost haee Judices Patribus significarunt. Imperatorem ipsis permittere ut de fautoribus Dioscori statuerent quod ipsis aequum videretur, stilicet de Juvenali. Thalassio , Eusebio Ancyrano , Basilio Seleuciensi , ex Euilachio Berythensi. ii vero Epistolam S. Leonis sita subcriptione approba nte4 , in Synodum sunt admissi. Sed eum illi subscriptione sua promerici fuissent inter Patres consessiim, parum abfuit quin AEgyptii Episcopi subscribere recusantes, haereseos notam, S sententiam damnationis incurrerent. Sibi licitum non ella sub scribere causabantur, nisi ex sententia Alexandrini Episcopi Patriarchae sui, S ipso praeeunte. Se statim atque ordinatus effet Alexandriae Episcopus , ultro subscripturos. Magnis contentionibus res acta est.. Synodus ip- serum dilationem contumaciae S haeresi tribuebat r illi contra , eamque se Fidem profiteri , & Eutychetis doctrinam execrari conteilabantur: sed vitam suam in tuto non fore, si contra consuetudinem AEgyptiacae regionis praeter sententiam Alexandrini Archiepiscopi subscriberent. Interlocuti iudices obtinue. runt, ut eorum subscriptio post ordinationem

Episcopi Alexandrini differretur. & Fidejus stribus datis, aut praestito iuramento se de ei

vitate lateri, non exituros, dimitterentur . Eadem actione, Carosi , Dorothei, alio. rumque Archimandritarum , dc Monachorum

Eutychianorum libellus Marciano Imperatori obla.

427쪽

oblatus , ex mandato Judicum lectus est, eum illum ipsi recognovissent 4 varia complectebatur capita . Primo obsecrabant Imperatorem , ut universalem Synodum fieri praeciperet, quam sanxerat convenire . Clis cedonense enim Concilium non agnoscebant oecumenicum , nisi ibi Dioscorus cum par.etium suarum Episcopis inter Patres sederet Secundo rogabant , ne subscriptiones per Vim exigerentur. Quia enim ab ipsis merito postulabatur, ut Epistolae S. Leonis , & Di

seori damnationi subscriberent , id contum a. citer abnuentes , illam subscriptionem & tam ullam exactionem persecutioni, quam clerici semper exercerent in Monachos, tribue bant. Tertio postulabant, ut Archimandri,

tarum de Monachorum nemo eiiceretur e m

nasterio suo , Ecclesia, aut Basilica Martyris , usque ad itillum ac legitimum Synodi iudicium. Iniquum enim plane fuisse, quod in Dioscorum latum erat, contendebant. Invitatia iudicibus ut amplecterentur Synodi de Fide decreta , ipserum dicta nova petitione eluserunt, ut scilicet recitaretur libellus , quem pro Dioscori restitutione in communionem α Episcopatum Synodo porrigebant. Eo i, bello minabantur , se communione Concilii discesseros , si quid petitionibu . iuis contra

rium decerneretur, aut fieret: enim patDmur , inquiebant, symbolo Fidei treeentorum decem oe octo recusato eommunicatores feri

eorum qui hoc respηunt . Vide insignem per

428쪽

'fidorum Monachorum calumniam. Chalcedonenses Patres Nicaenum respuere Symbo lum mentiuntur , quia Constantinopolitanum etiam vindicabant. Illud vero execrabantur

perduelles Monachi, quod illud velut mucro. me iugularetur Eutychiana perfidia. Unde de Symbolum Nicaenum , de Decretum Ephesi. ni Concilii , quo ipsi aliquid addi vetat , vafro & haeretico animo libellis suis attexuerunt. Vix dum lecta erant haec libelli supplicis verba r-hoe concilium eonveniat Ianm -

us Archiepiscopus Dioscorus , cum una vo. Ce clamarunt omnes Episcopi et Anathema

Dioscoro r Dioscorum christus deposuit. Vos nitie foras. Tolle injuriam a bnodo . Tolle .iolentiam a Stynodo. Cumque vicissim clamarent perfidi Archimandritae: Tolle injuriam a monasteriis et Patres dixerunti Petitiones istas avdire non licet. Illum qui damnatus est ab omni onodo , Episcopum nominare ausi sunt . Regula quare ealcantur Z Quia vero minati fuerant Monachi se a communione sanctissimi Concilii discessuros, Aetius Ecelesiae Con. stantinopolitanae Archidiaconus relegit ex codice Ecclesiae canonem quintum Concilii Antiocheni , de Cieri eis & Monae his qui seipsos

a communione suspendunt i quo sancitum est eum qui semetipsum a communione suspenaderit Ecclesiae , & noluerit evocanti Episcopo obedire , omnino damnandum absque ulla ipe curationis aut restitutionis . Si vero tur

bas aut seditiones in Ecclesia movere non dest,

429쪽

larem potestatem eoercendum . Quo pretecto Canone , Patres conclamarunt. justaeuula et hae regula Patrum .

lubente deinde Senatu . lectus est libellus supplex a Fauilo , aliisque Archimandritis

Orthodoxis Marciano Imperatori porrectus, quo adversus Monachos Eutychianos exposlulabant, quod nollent piae & Orthodoxae Fidei subscribere , S parere monitis AnatOlii Arehiepiscopi sui , aliorumque Antistitum di clericorum . Secundo rogabant Imperatorem , ut sibi potestas fieret sacro eius manda. to subdendi Misachos pertinaces de haereticos poenis in monasticis constitutionibus latisrta disponendi de spelunca, in qua more bestiarum degebant. Perlecto libello Catholicorum Archimandritarum, Dorotheus Monachus Apologiam Eutychetis suscepit, eum integerrimae Fidei virum esse , ct calumniam pati, impudenter effutiens. Haec vix dixerat, cum ipsum his verbis ludices compellarunt: Eu ebes ait , quod Corpus Salvatoris

nostri 'esu Christi non fuit nostra substantia a Tu de hoc quomodo eooteris p ille Fidei pro

fessionem statim edidit a multis ambagibus involutam , qua nec Eutychianam haeresim damnaret, nec Epistolam S. Leonis susciperet. Qua de caussa Patres acclamarunt: Su

scribis Epistola , an non Respondit pertinax Monachus; In Baptisma credor Epistola autem nou subscribo .

430쪽

EUTYCHIANA. Interea Alexander Presbyter & Ecelesiarum Visitator , qui Monachorum Eutychia. norum caussa a Sancta Synodo-clarissimis Iudicibus ad Imperatorem missus fuerat, Mandata retulit , quibus ipsis iubebatur ut Synodi Decretis parerent. ac illius iudicio

acquiescerent . Rogantibus lilagii ratibus, datae sunt pertinacibus Monachis triginta die inrum induciae, quibus elapsis , ad eos mitterentur Clerici, monituri ut recte ambularent in veritate , cederent placitis Concilii incumenici ad haereseos destructionem , at qui omni gradu , dignitate, & communione privandos. od si 1 ubterfugia solita quaere. rent, poenam eamdem in illos valituram :externa videlicet auctoritate , iuxta divinas facrasque regulas corroborante Sententiam in

contumaces latam .

Huic Aetioni inserta est altera, qua dArempta est Controversia inter Photium Episcopum Tyri , & Eustathium Berytensem,

intercedens de iure Metropolitico in primam Phoeniciam, quo exutus eis Eustathiust io vero lyhotis assertum & confirmatum .

- Aetlane s.Constitutio, seu Definitio Fidei lem est , quae omnibus Patribus non placuit. Legati Sedis Apost ilicae , de aliquot orientis Episeopi, multa deesse ad prostigandam haeresim Eutychianam contestati sunt. Ad id enim satis non esse , ut Chritius Ex duabus naturis diceretur ; sed necesse esse ut