Selectæ dissertationes polemicæ ad tractatum de Deo. Tomus primus quartus

발행: 1771년

분량: 599페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

471쪽

x Io DE HIER Es I,, sit Patri consubstantialis. & sit eadem tota

se nobis :-an non istud ad eamdem nos cum ,, Patre substantiam evehat. Tertia ratio haec est, quod nec Divinitas Incarnem mutari potuerit , nec humana ii Deitatem transire natura. Ita ratiocinatur.

Gelasius: ,, Etenim si aliquid, quod absit, ,, vel Divinitatis , vel humanitatis inde de- ,, cesserit, sequitur ineffabilis resolutio SD,, cramenti; di quod dictu audituque fugiem ,, dum est, vel homo Deus esse iam desinat, is si sola illic humanitas , non etiam Deitas M perseverat: vel Deus homo consequenter ,, esse desistat , si sola illic Divinitas, hons etiam humaoitas unita permaneat. Nec ,, glorificata videatur nostra conditio unitio ina, ne Deitatis , sed potius esse consumpta, sis, non eadem subsistit in gloria ; sed sola exi- ,, stente Deitate, humanitas illic esse iam ,, destitit. Videtur autem Divinitas in uir ,, que mutabilis, si vel in camem est ipsa a, conversa ; vel sic est in Deitatem humani- ,, talis transfusa conditio, ut proprietas eius is esse desierit. Si enim ex seipla ex toto,, iam non est, restat ut accesserit, accreveri ritque Deitati, sic in Deitatis naturama, transeundo, ut eme destiterit prorsus huma.., nitast ubi modis omnibus divina substantia ,, mutabilitatem recipere iudicetur;quae cum ,, nec minui possit Omnino,nec crescere,ira ,, s fusione humanitatis adiectae velut aucta

a. Videatur. Quara

472쪽

E UT CHIANA. III Quarta ratio haec ell, quod naturae uni sim.plici contrariae proprietates non conveniunt ;cuiusmodi insunt Christo Domino. Ita Ephraemius, in Bibliotheca Photii, Cod. aa9. Si in contrariis proprietatibus borum utriusvis natura spectatur , carnis, inquam , o Divinitalis , quinam duae sunt una natura λ Quod ratiocinium laudat ex S. Gregorio Nysseno adversus Apollinarem scribente . Objiciebant Eutychiani essatum illud evangelicum et Verbum earo factum': & ex eo

Verbum in carnem conversum, vel carnem Ipsam a Verbo fuisse consumptam colligebant. Respondent S S. Patres, Verbum carnem

factum esse, non conversione in carnem,non

commixtione, di confusione 3 sed unitione S assumptione; sicut Christus in Scriptura dicitur factus pro nobis maledictum N peccatum , quia maledictum in se suscepit,'peccata nollra pertulit non quod in execrationem S peccatum sit conversus. Ita locum illum ex S. Athanasio explicat Theodoretus, Dia rogo i I. Ita S. Gregorius Nazian genus in Epi. sola ad Cledonium . Ita S. Ambrosius lib. de

Incarnatione , cap. 6. Desinat, inquit, dicere naturam Verbi in eo oris naturam esse mutatam ; ne pari interpretatione videatur naturnia Verbi in in contaginm mutata peccati.

Addunt Patres, cavi sse Spiritus Sancti pro. videntiam , ne verba illa Sancti Joannis mixtionis confusionisque falsam quamdam speciem imperitorum animis ingererent, subie .

ctis

473쪽

Iis Da HIER Es Ictis illis vocibus , Et habitavit in nobis. Ita S. Chrysostomus Homilia II. in Ioannem.

,, Ut intes ligas inquit ob id unum scriptum

, , esse , Factum est, ne apparentem speciem ,, sui piceris,audi ut in sequentibus orationema, tuam repurgat , ac pravam illam suspieios, nem evertit. Ouid enim subiicit λ Et ha.., bitavit in nobis , tamquam sic te alloquere.., turr Vide ne quid absurdi suspiceris ex il- ,, la voce Factum est. Non enim mutationem. ,, illa immutabilis illius naturae significat: ,, sed habitationem & commorationem. Por- ,, ro id quod habitat, non est idem cum eois quod habitatur , sed diversum . Non alte- ,, rum habitat in altero, alioqui non esset ,, habitatio. Nihil enim in seipi habitat . ,, Ceterum alterum dixi substantia . Quippe ,, unitione & copulatione unum est Deus , Verbum & caro i ita ut non confusio, vel , extinctio ulla substantiarum acciderit: sed ,, inexplicabilis quaedam & omnem dicendi ,, facultatem superans unitio , Verbum ita carnem factum esse ut ne levit: sima quidem perstringeretur mutationis aura, eleganti exemplo S. Augustinus explicat

Sermonea de Tempore . ., Nemo ergo cre-

,, dat Dei Filium coaeternum & coaequalems conversum-commutatum esse in hominis ,, Filium et sed potius credamus ,& non con- ., sumpta divina , & perfecte assumpta huma- ,, na subitantia , manentem Dei Filium , fis,, ctum hominis filium . Neque enim quia

474쪽

r u et v e R I A N a. II 3,, dictum est. Deus erat Verbum, & Verri bum caro factum est; sic Verbum caros ctum est , ut esse desineret Deus, quando,, in ipsa carne . quod Verbum caro factum se est Emmanuel natum est, nobiscum Deus. , , Sicut verbum quod corde gestamus, fit vox, ,, cum id ore proserimus , non tamen illud in ,, hanc commutatur, ted illo integro ista in is qua procedat, assumitur, ut & intus ma- ,, neat quod intelligatur, & foris sonet quod , , audiatur e hoc idem tamen profertur in Q- , , no quod ante sonuerat in silentio; atque ita

,, verbum cum fit vox , non mutatur in vo

,, cem , sed manens in mentis luce S assum- ,, pta carnis voce , procedit ad audientem , ., & non deserit cogitantem

obiiciebant Eutychiani auctoritatem Iulii

Romani Episcopi duarum naturarum professionem convellentis in Epistola ad Dioni sitim Corinthiorum Episcopum his verbis: Necesse

est eos , cum duas naturas dicunt , unam ador re , alteram non adorare Iae in divinam quidem baptizari; in humanam vero non baptizari.

Respondet Leontius lib. de SedisActione 3. Illam Epitiolam non esse Iulii Romani Episcopi ; quod ex multis evincit. Primo, quia Si quis eam subtiliter consideret, nihil lu- , , lii nomine dignum habeat. Deinde quod

,, in eadem Epistola, corporis mentione fa- ,, cta, nusquam id mente praeditum, vel an, ri malum dixerit. Erat autem in more Patrum illius seculi, ut sicubi corporis men

475쪽

tionem facerent, id ipsum mente praeditum , animatumque dicerent. Quod quidem utque adeo verum eli, ut rutormidam tibus eis hoc crimen , ideoque deincepso illas voces, mente praeditum , S anima. is tum adjicientibus , nulli polleriorum libri Α, reperiantur, qui hanc Veterum appendiis cem non habeant. Praeterea inde etiamri non B. Julii, sed Apollinaris esse demon- ,, stratur , quod Nyssenus ille Gregorius in opere contra Apollinarem , aperte multa recitet, quae hac Epitiola continentur , eas, que Velut prava refutet . Potest S aliundes, convinci quod B. Julii non sit. Aiunt enim ,, Actis Synodi Ephesinae sub B. Cyrillo insertam et quod quidem aperte mentiuntur . ,, Nam ibi nihil tale in textu reperitur r sedis alia quaedam inserta est Epiliola velut a Ju-

,, lis scripta, nec ipsa Iulii , sed Timothei,, c .Apollinaristae quemadmodum de multis

,, exemplaribus intelligi potest. Et in alio Fragmento adversus Apollinari. stas Patrum depravatores; Quidam cinquit M ex haeresi Apollinaris , vel Eutychis, vel ,, Dioscori, cum vellent suam haeresim con firmare , quasdam orationes Apollinaris., Gregorio Thaumaturgo, aut Athanasio. aut dulio inscripserunt , ut simpliciores fal-

lerent .... Et apud multos ex recte credentibus , reperire poteris librum Apollinaris ,, cui titulus , Fides particularis , inscriptum Gregorio, S quassiana ejus Epistolas in1crbaa pias

476쪽

b, pias Iulio, &c. ,, Perperam vero Gennadius in catalogo Virorum Illustrium, laudatam Epistolam Iulio tribuit. 'Secundo responderunt Patres. si haec Epiastola Julii esset, par esse credere , ipsum

naturae nomen pro persona usurpasse , cinia,

duas in Christo negavit esse naturas . Ita Eulogius Alexandrinus Patriarcha apud Photium Codice ago. ,, Si vero quis contendat Iulium in Christo unam naturam ,, dicere : Primum quidem numquam es arum ,, si genuinus hic sermo. Secundum par est cognoscere, ut posterius Iulio apud Roma - ε, nos , naturae N hypostaseos studiose nomenis indicavit, & frustra haeretica giganta semenis ibidem student suffocare. In indicatis enims, Vocibus manentibus non obviam ivit impie. s, ias, potius valde consequens, pro hyp

,, staseos, voce naturae uti.

Obiiciebant Eutychiani S.Cyrilli Alexandrini auctoritatem , dicentis , Post adunationem non esse duas naturas, sed unam naturam Verbi incarnatam, vel unam naturam Filii Incarnati, quod & Sanctus Athanasius ante

Cyrillum scripsit. Cyrilli sententia legitur in ejus Epiitola ad Acacium Melitinensem . M inamobrem inquit dum ea, ex quibus,, unus est , & solus Filius ac Dominus Jesus,, Christus, cogitatione, intelligentiaque concipimus, naturas duas unitas esse dicimusa ,, poli unitionem vero, tamquam sublata iam ., in duo partitiove , unam esse credimus Fi-

477쪽

136 DR HAEREs I,, lii naturam; verum inhumanati & incarna- ,, ti. Et in Epistola i. ad Successum . Post unitionem inquit non dividimus naturas , a se mutuo , neque in duos secamus filios ,, illum, qui unus est S individuus. Sed unum ., dicimus Filium , & quemadmodum locu- ,, ti sunt Patres , unam naturam Dei Verbi

incarnatam.

Respondetur, hanc loquendi sormulam a S.Cyrillo usurpatam , Eutychianis minime favere . immo aptissimam esse ad Eutychetis ac Nestorii confodiendas liaereses. Cum enim Suam dicit naturam Verbι , per tiae in Christo singnificatur : φυσεως enim vocabuluilia, pro natura ulurpat in i S. Cyrillus , oc naturas post unitionem divitias esse negat, sive separatim substitentes, ut Nestorius contendebat: cum autem addit , incarnatam , significat carnem unitam esse hypollatice Verbo, adeoque a Verbo di itinctam , quo loquendi modo perimitur Eutychianus error confusionem asse arens naturarum . Praestat audire S.Cyrillum , qui in a. ad Successum Epistola, calumniam omnem a suis illis vocibus amolitur . ,, Si ,, enim cinquit unam naturam dicentes, ,, Verbi Dei tacuissemus, non inferentes in- is carnatam , sed velut abiicientes dispensas, tionem , erat illis tarsitan non improbabi-

., lis sermo simulantibus interrogare ; Ubiri est in humanitate perfectio , aut quomodori substantia nostra subsistit Quoniam vero , ., α perfectio quae i*humanitate est, & eia

478쪽

sentiae nostrae manifestatio, illata est per ,, id quod dictum est, Incarnati, iam desis, nant, arundineam virgam sibi supponen-

Hanc quoque S.Cvrilli sententiam ad Eu. tychianos refellendos valere plurimum ostendunt Gelasius lib. contra Eutychem , S. M ximus Martyr in Tractatu . De Expositione vocum quarumdam , quibus utitur Ecclesia, eum de chrisso agitur r hulogius Alexandrinus Patriarcha apud Photium Cod. ago. &Ephraemius Antiochenus apud eumdem Codice 29. quorum testimonia descripta sunt su-Perius . x Ioannes Maxentius in libro contra Acepha Ios, eamdem loquendi formulam ab errore vindicat his verbis. At si voluerint dicere, Verbum Incarnatum, sive unam na- ,, turam Dei Verbi Incarnatam , eo ipso quo ,o hoc dicunt , duas proculdubio dicere con- ,, vincuntur in Christo naturas, duarumque,s, non unius nomina naturarum,eius videliceta, qui incarnatus est, id est , Verbi Dei; &,s eius quae ab ipso assumpta est; id est, eatasa nis .... Quemadmodum si dicatur animae , , incarnata , sive una natura animae incarnas, tae, dua naturae diversa significantur, in ,, quibus homo subsistit. Et ornathematismori I . Si quis non confitetur in Domino nostro,, Iesia Christo duas naturas unitas , hoc est , ,, Divinitatis & humanitatis; ac sic unam na- ,, turam Dei Verbi incarnatam , sicut duas

479쪽

is unitas in una iubilantia atque persona , se. ., cundum quod nobis tradidit veneranda Sy- nodus Chalcedonensis, anathema sit. His concinit Petrus Ciaconus lib. de Inear. natione, cap. a. N ec illis inquit aequie o scentes, qui unam Dei Verbi naturam im,, carnatam praedicantes , venerabili Chal ,, cedonensis Concilii Fidem refugiunt: nec ,, illos admittentes , qui duas naturas dolose ., pronuntiantes, unam Dei Verbi naturam ,, Incarnatam minime confitentur. aestimanates hoc duarum naturarum professioni con- ,, trarium: quasi aliquid aliud quam duas nais,, turas ineffabiliter unitas , una Dei Verbi ,, natura incarnata significet. Objici possunt Patrum testimonia , qui mixtionis nomen usurparunt , agendo de Incarnatione. Sic enim Tertullianus Apologetici cap. 12. inquit, homo Deo mixtus . S. Augustinus in Epistola ad Volusianum, ait, personam Christi Mixturam esse Dei Ohominis , sicut persona hominis Mixtura est anima O eorporis . Leporius Presbyter in Libello siae emendationis ab Ecclesia Afric na probato, ait Filium Dei incarnatum esse , in immixtum . S. Leo Sermone 3. in Natali Domini: sic , inquit, natiura bumana

di societatem sui creatoris est assumpta , ut i ιe habitator, O illa babitaculum esset; sed

Da ut naturae alteri altera miDeretur. SDeut ergo mixtione liquorum sit unus liquor ,

ita mixtione naturarum, una aatura facta est .

480쪽

Respondeo eum S. Cyrillo lib. I. adversus Nestorium , eap. 3. Mixtionis nomen Patres

quosdam usurpasse cum de naturarum duarum unitione in Christo sermonem fecerunt , non eo quod sumitur sentit, cum liquores dicuntur misceri, ut scilicet eorum deliruatur na. tura, & unus in alterum , vel ambo in te tium quemdam transmutentur: Sed ea loce sunt abusi, eum summam unionem ostenderunt,

inquit S. Cyri lius . Resp. a. iisdem vethis quibus Photius Eu.

logii teli imonio res ndet , easdem voces ustirpanti. ,, Utitur cinquit Verbo mixtios, nis, pie quidem , sed non utitur secun- ,, dum insanum Apollinarem , quomodo hacri voce sit utendum testatus, neque secun-

,, dum audacem Eutychem, sed ut lex pie. M talis permittit: ut qui nosset unum Filium Dominum nostrum Jesum Chri ilum , declam rare duabus naturis indivisis de inconfusis constare in perfecta humanitate , & pe ,, secta Divinitate r ut permixtio , secundum ,, illum , confusionem non significet , neque se inducat divisionem vocis in duo . Tertullianus mixtionis nomen pio etiam sensu usurpat , ut summam duorum in sua

integritate manentium unionem significat , non quatenus confusionem indicat. Prs stat Ipsum audire lib. contra Praxeam , east. 2 T.

dicentem i ri Ceterum Deum immutabilem Se informiuilem eredi necesse est , ut aeter num. Triasiguratio autem interemptio e stra Pr,

SEARCH

MENU NAVIGATION