Selectæ dissertationes polemicæ ad tractatum de Deo. Tomus primus quartus

491쪽

α DE PIAE RES Iatque progressionem ex historia repetere portet, tum eius arcana, ct mysteria per-'scrutabimus is

Levi ex re , ac pmpe modum ridicula initium illi esse datum , Graeci Annales perhibent. Heraclius Imperator anno Imperii via gesimo, Christi EM XXX. dum bello confecto Persico, Orientem peragrans , proviΠ-eias , & Civitates longo intervallo recuperatas constituit, Hierapolim venit. Ibi eum Athanasius quidam adiit Patriarcha Iacobitarum ; erat haec Eutychianae sectae portio , de qua supra dixi Syrus genere , S , ut captus est gentis , vafer, N subdolus . Quo eum sermone de fide habito, Imperator inter cetera, se eum Patriarcham facturum Antiochenum ostendit, si Chalcedonenst Concilium approbaret. Hac spe illectus Athanasius, morem illi gessit, ac duas in Chri- sto naturas profiteri coepit. Tum astute quaestionem illi vicissim posuit de voluntate , dc actione Christi , duplicem ne credere Oporteret . an unic- .

Ad hanc percontationem haesitans Imper tor , Sergium Patriarcham Constantinopol, tanum per litteras consulit. Qui & ipse Syrus, ac Iacobicis ortus parentibus , atque eiusdem clanculum defensor haeresis , quae unam in Christo naturam, adeoque voluntatem , ct actionem agnoscebat unam; consen- .aneum errori suo responsum dedit. Anti

chus in Homilia iro. Athanasii istius memb

. Bit,

492쪽

nit , quem de Antiochenam Sedem affectare seribit. Vide de Monothelitis auctores a Fabricio appellatos T. X. Biblioth. Graecae

seqq. quibus adde Fel triensis Episcopi IoiBaptistae Barioli Apologiam pro Honorio I.

Romano Pontifice .

II. Sub idem tempus , Cyrus Phasidis, quae est Lagicae, sive Calchidis Metropolis,

Episcopus , non Phalelidis , ut mendose habet Miscella , ab Heraclio accitus , ad eum venit. Cui cum imperator epistolam osten disset, quam ad Arcadium Cypri Archiepiscopum, adversus Paulum haereticorum primatem scripserat, in qua duas operationes fuisse Christi negabat, hac novitate perculsum se nonnihil addubitasse , ac restitisse , Cyrus ipse refert. Verum ubi Sergii litteras idem asseverantes ab Heraclio accepit, tum vero se ad Sergium scripsisse. Quod etiam Sergius testatur in litteris , quas ad Papam Honorium misit. Sed iocus fuit , ac mimus iste colludentium inter se perditorum haereticorum , ab quibus deceptus Heraclius in foedissimam impegit haeresim , in quam consentire cum Athanasio Jacobita primarios illos Antistites animadvertit. Paullo post , Gregorio Alexandrino P triarcha mortuo , in ejus locum Cyrus e L aica transfertur; ubi cum Theodoro quodam

Pharanis Episcopo est hoc Arabiae oppidum Mypto vicinum) simili labe contacto .

493쪽

DE HAEREs communicatis consiliis, robur haeresi illi, &. incrementum attulit . Nec longe postea. quam Alexandrinum thronum ObtiΠuit, unius, operationis, ac voluntatis publice propositos dogmate, Theodosianos haereticos Acepha los, quorum ingens erat in illa urbe numerus , ad ineundam concordiam adduxit. Adl quam stabiliendam , novem capita cum anathematismis palam exposuit , in quae illi facile consenserunt . Horum septimum unam in Christo theandricam operationem asse i bat . Extant illa capita in Actione I x. Sextae Synodi, cum epiliola , quam una cum livmi

sit ad Sergium Cyrus, ubi & concordia illi sanesta dicitur quarto die mensis Payni, qui vim simo nono respondet Maii Romani, Ini dictione 6.qui est annusChristi l DCXXXIII II. In Lateranensi Synodo Martino Pontifice habita , anno , ut pol ea dicam, IDCXLIX. in Seeretario primo, Martinus Papa Synodum alitiquens , affirmavit, ante annos octodecim , Cyrum unam operationem tu cisi-il ' sto Divinitatis , O bumanitatis in Alaxandriae urbe definientem, ad similitudinem ei phalorum ordinasse eapitula numero novem in ambone praedieantem, eum anatbemate qui βο

ὶ Ποπ sentiret, impie promulgasse. Si octodecim

annos de sexcentis S quadraginta novem de- si trahas, reliquus erit annus Christi l DCXXXI iNO anno , vel sequente Cyriis haeresim suam

i praedicare coeperit, sub initium aditae illius Sedis, ac postea Synodo habita , novem c r pitu.

494쪽

MO NOTAS LITARUM. spitula , sive anathematissimos , proaurigarit , an. DCXXXIII. cum iam Theodosiani ad Ecclesiae communionem admissi essient. Frat tunc Alexandriae Sophronitri Monachus , vir peraeque doctus, ct sanctus . Hic apud Cyrum vehementer institit , ne unam in Christo operationem decerneret, atque ut septimum illud capitulum induceret. Quod eum ab illo non impetraret, Constantinopolim ad Sergium accurrit, ut eius adversus Cyrum imploraret auctoritatem. Tandem eo deducta res est, ut inter illos conveniret, utriusque supprimendam esse mentionem e

ac nec unam , nec duas actiones , aut voluntates e sse nominandas . Ita Sergius in episto la ad Honorium Papam , quae actis inserta est Synodi sextae. IV. Idem porro Sophronius , paullo post, ῆd est anno IDCXXXIII. Hierosolymorum factus Episcopus , celebrata Synodo bene longam epistolam scripsit ad Sergium , quae lecta, & approbata est in Synodo sexta Oe-Cum enica , in qua duas operationes distincte adstruit. Quin etiam Romam ad Honorium litteras misit per Stephanum Dorensem Episcopum , quibus de nova Monothelitarum haeresi certiorem illum reddidit 3 paulloque post obiit . anno Heraelii Christi

Eodem , quo Sophronius, anno , scripsit etiam Sergius ad Honorium, & ea, quae ab Cyro.& Sophronio gesta scriptaque suerant, A s ex-

495쪽

6 DgHAEREs Iexposuit; non sine maligna interpretatione mentis eorum , & sententiae, qui duas operationes asserebant ; tamquam inde consi,quens esset, duas esse voluntates contrarias, S confligentes invicem. Quare contultius videri sibi, ut nec una . nec duae operati nes in Christo nominarentur; sed unus dumtaxat operans. Ad haec Honorius respondens, illud Sergii eonsilium probavit, retinendae concordiae gratia, alioqui non duas esse voluntates professius in Chrisso contrarias inter se , sed unam tantummodo , ut pugnam illam , ac discordiam voluntatum interclude ret. De quo postea. Moritur post haec Honorius Papa anno Christi l DCXXXVIII. cui Severinus successit. Sed ejus ordinatio dilata est, quod nomitum ab Imperatore , uti mos erat, rata effethabita illius electio. Itaque cessasse dicitur Episcopatus ab Anastasio annum unum, menisses septem, dies septemdecim . Qua ratione consecratus est anno IDCXL. & eodem obiit, cum post coronationem sedissset menses duos,

dies quatuor i sepultusque dicitur Non. August. V. Sub hoe Pontifice , Heraclius Impera. tor , auctore Sergio, Fidei Ectbesim . id est expositionem, promulgavit, Indictione XII. hoc est anno Christi l DCXXXIX. qua unicam Christi operationem , de voluntatem aD severavit quidem , sed quasi aliud agendo , cum diserte , ac palam constituereti ne quis

496쪽

Mo N o v Η Ε L I T A R U M . 7 tam unam , quam duas operationes, & voluntates nominaret in Chri ilo ; quemadmodum a Sergio, & aliis constitutum esse antea meminimus. De qua re agemus postea. Semgius Patriarcha Constantinopoli habita Syn do . Eethesim probavit, eaque publice proposita est. Severini Papae Apocrisarii, qui Constantinopoli tunc erant, ut ab Imperatore electi Pontificis confirmationem impetra rent, variis modis tentati, ut illi assentirentur , adduci non potuerunt . Eodem anno, quo haeretica Fcthesis proadiit, mortuus est Sergius , inque locum illius subrogatus est Pyrrus Chrysopolitanus Monachus, & Presbyter , eiusdem cum Sergio particeps haeresis , & Heraclianae Ecthesis

propugnator . Interim Severino mortuo, anno exeunte IDCXL. succedit Joannes IV. qui apud Pyrrhum institit, ut Ectbem illa, sive charta , pum cis in iocis siuίpessa detra

heretur , ac damnaretur .

Heraclius , ubi comperit Fethesim suam ab occidentali Ecclesia & Rom. Pontifice reiectam, invidiam non ferens, scripta ad Ioi Papam epistes a professus est, non se auctorem illius fuisse , sed Sergium , ex quo Bethesis Sergii appellari coepit. VI. Biennio post promulgatam Ecthesim , obiit Heraclius ex intercute morbo anno Christi IDCXLI. Martii et r. Imperii 33. Cui successit Constantinus eius filius , princeps Catholicus. Ad hunc Joannes Papa a polo A 4 geti

497쪽

geticam pro Honorio scripsit epistolam , quae in Colleganeis Anastasii legitur. Contanti

no Vero post menses quatuor mortuo , non si. ne veneni suspicione ab noverca Martina

dari, cuius particeps consilii Pyrrhus fui iis ferebatur : imperavit Heraclius , qui & Heracleonas , Heraclii F- cum Martina matre . Sed in ordinem subinde redacti sunt di exilio damnati ; naribus Heraeseone , Martinae lingua Senatus decreto resectis . Quorum in locum suffectus est Imperator Heraclius alter Constantini P. Heraclii , a quo victus est Chosiroes, nepos. Qtiem quidem in Imperii secietatem accipere Martina genitum Heraesium coegit populus, eumque Constantinum nominavit, ut in Breviario scriptum est a N, cephoro : appellari tamen panim Constans solet . Hic avum potius quam patrem aemu latus , Monothelitarum haeresim accerrime propugnavit; ae non minoribus Ecclesiam, quam rempublicam calamitatibus affecit. Eodem , quo Heraclius senior , & eius Glius Constantinus excesserunt, anno, Pyrrhus seditione populari ob Constantini necem exagitatus , Constantinopoli profugit, ct succetarem habuit Paulum haereticum ex oeconomo maioris Ecclesiae , Octobri mente , I dictione is . ut ait Nicephori Breviarum , qui est annus i DCXLI. .

VII. Anno 1 DCXLII. Ioanni IV. Papae successit Theodorus s qui annos sex, men ses quinque , dies octodecim sedit. Hic dehcthea

498쪽

Ecthesi abolenda plurimum laboravit, datis ad Pavium Patriarcham Constantinopolitanum Synodicis litteris , quibus & Pyrrhi caussam examinari iussit. Idem scripsit ad Conflanistem Imperatorem de Pyrrho Romam mittendo ad caussam dicendam .

Anno Chrilli IDCXLV. Indimone tertia ,

mense Iulio, Maximus Monachus sanctissimus , &doctissimus , in Africa cum Pyrrho qui Constantinopoli profugus eo se receperat, celebrem collationem habuit, quam Grece primus edidit Baronius in calce Tomi Anna lium octavi. In ea Pyrrhus convictus veritati manus dedit; ac Romam veniens Theodoro Papae libellum obtulit, quo damnata haeresi sua, Catholicae Fidei subscripsit, atque

ita in communionem receptus est 4 Verum

postea , Constantis Imperatoris iussu , Olympius Exarchus Ravennam excitum Pyrrhum ad re mendam professionem l resis adduxit; cuius rei gratia Theodorus Pyrrum dep'suit, S anathemate notavit. Eamdem depositionis sententiam tulit in Paulum Patriarcham Constantinopolitanum . ino suadente Constans Imperator Edictum promulgavit, quem Typum vocant: in quo, ad sanciendam concordiam , prohibuit ne quis tam unam , quam duas in Christo voluntates , de actiones usurparet. Extat in Synodi Lateranensis Actis sit, Martino celebrati. VIII. Post Theodori Papae obitum , anno

Christi l DCXLIX. creatus est Romae Pontifex

499쪽

ro DE HAEREs IMartinus I. qui sedit annos 6. dc a. mense septimi excessit e vita. Hic ad verius Orientalium haeresina Romae Lateranensem coegit Synodum Episcoporum I Os. in qua Heraclii,

sive Sergit Eethesim , & typum Constantis ;ac praeterea fautores haeresis illius, Theodo rum Pharanitem, Cyrum Alexandrinum, Ser- igium, Pyrrhum ,& Paulum Constantinopolitanos Patriarchas damnavit. Ea Synodus inchoata est tertio Non. O b. Inditi. 8. ac Secretariis, sive Consultationibus quinque est absoluta; quarum postrema pridie Cal. Novemb. est habita . Quibus commotus Imperator, primum Ο-lympio Cubiculario, & Exarcho mandavit , ut Martinum in Typi damnatione perseverantem comprehenderet, ad seque mitteret. Quod cum frustra tentasset, atque etiam Spatharius , cui per Mitiarum Alemnia Martini interficiendi negotium datum erat, repente in ipso conatu obcaecatus effet, cum Pontifice Olympius in gratiam rediit. Id anno IDCLI. contigit . Anno vero IDCLIII. Theodorus cognomento Calliopas , Exarchus, iussu imperatoris, Martinum I. abductum , Junii i9. die , feria 4. in navem imposuit. Qui in Naxo insula annum integrum detentus, demum anno IDCLI V. Septembris II. die Contiantinopolim perductus est . Quo etiam anno , Pau-.jo Patriarcha mortuo, Pyrrhus ei subrogatus, menses quatuor sedem illam obtinuit, atque in

500쪽

in haeresi mortuus eil. Martinus indigne , ac crudeliter habitus, anno IDCLV. Chersenam relegatur, eoque Coni tantinopoli profici

scitur ipso die Coeoae Dominicae , id eii Mamtii 26: pervenit autem Idibus Maiis. Ubi &eodem anno , Indictione decim aquarta , I 6.

Septembris obiit, ipso die S. Euphemiae. Per idem tempus Maximus Monachus in. gens orientalis columen Ecclesiae , gloriosis contra Monothelitarum haeresim perfunctus laboribus, ab haeretico Imperatore dirissime vexatus est. Nam diuturno exilio, Ssqua.

lore maceratur, tandem verberibus concisuseil Sc lingua, dextraque manu abscissa, in Lagicam deportatus, ibidem beatam animam Deo per martyrium reddidit, anno sDCLX V. Indictione s. Augusti die i3. Sabbato, ut ipse psa dixerat. IX. Demum Constante Imperatore Syracusis in Sicilia, quo se ante annos sex receperat , per insidias occisis anno Chri ilii DCLX VIII. Constantinus eius filius cognomento Pogonatus,' id est Barbatus , in Augustam dignitatem successit , pius & Catholicus princeps . Qui conliituta imperii tranquillita te , ad recuperandam Ecclesiae pacem consilia sua convertit. Itaque Concilium generale anno Christi l DCLXXX. celebratum est Conis stantinopolim, Agathone Papa: qui legatos tam Romanae Sed is, quam Synodi, id eli dice-cesis privatim eidem Sedi contributae nomine ad illud de ilinavit . Coeptum est Novembris