장음표시 사용
501쪽
i1 DE HAEREs II Indissione 9. in Secreto Palatii, qui Trul
lus vocabatur,& actione octavadecima , te
minatum anno lDCLXXXI. die i6. Sept. lndict. io. In eo Concilio , quinque prioribus Synodis approbatis, Monothelitarum haeresis damnata: decretumque factum ell, duas in Chritto voluntates, totidem naturales actiones inesse : & nominatim notati illius principes haeresis. Haec eii Conllantinopolitana te tia, sexta ordine poli Nicaenam , cecumenica Synodus, ab Leone II. Rom. Pontifice probata; quae teterrimam illam bestiam variis in Italia praesertim, & Africa, sed & in Gallia quoque , Synodalibus confi xam decretis postrema, eademque lethali plaga consecit. Postremo sciendum est, longe antequam Mo- nothelitae prodiissent, praelusisse huic haeresi Beronem quemdam,qui Divinitatem in Christo sic abiectam S exinanitam fuisse dixit, ut
ταυτουργος esset τοῦ δεδρε πο ηπ: hoc est unius O ejusdem operationis cum humana natura.
Contra quem Hippolytus Portu ensis Episcopus disputavit, cuius fragmenta quaedam extant ab Anastasio Apocrisario contra Monothelitas excerpta, quae in Collectaneis Anaua,
502쪽
I. De Monothelitarum dogmate . a. Ex iLlius sectae principibus petitu et velut ex Themdoro Pharanita. Ex cyro Phasidis, post Alexandria Praesule: Sergio item, O Ur-rbo . q. Et Macario Antiocbeno. Primum illius haeresis Armamentum,quod Φolun-εates oe actiones multiplicari censebant pro hypostaseon numero . 6. Alterum, quod luntates plures inesse non putabant in uno ,σ eodem nise contrarias. I. Tertium ex quibus duo Patrum testimoniis arcessebaas 3 Q dut ex Gregorio Polyeno , ex quo conclude- .ant , humanitate is es*e divitnitatis instrumentum. 8. Ideo unam σ eamdem esse ambarum actionem . 9. Deinde ex Dion io , qtii actionem nominavit. I. π T T ex Eutychianorum , Severitarum, re , ut universe loquar, Monophysitarum stirpe, velut propago quaedam , MO- notheli tarum secta pullavit : sic horum dogma illius appendicula est ac soboles haere sis, S ex eodem doctrinae sente profluxit. id tum melius rntelligetur , cum cuiuimodi decreta fuerint illorum , accuratius expositum erit et quod hoc capite faciendum duximus. Ac mihi inquirenda potissimum , ct eruenda videtire ex illorum scriptis , qui principes nabiti
sunt factionis illius, ac pro talibus notati by-
503쪽
' nodalibus decretis: e quibus praecipui sint 4 heodorus Episcopus Pharanites, Cyrus Alexandrinus , Sergius , & Pyrrhus Constantinopolitani Patriarchae. Theodori perie opae quaedam lectae sunt in sexta Synodo , Acti ne i 3. quae Larinae itidem auditae sunt in Lateranensi Synodo sub Martino I. Ex quibus
apparet illum ex illi malla , unam tantummodo in Christo fuisse , oluntatem , sive principium humanarum actionum ; cuius organum , S instrumentum fuit anima rationalis S corpus, corporisque facultates. Ut enim artificis , Sinitrumenti una, & singularis est operatio, non re ipsa solum, sed etiam τω λογω, ocθιωρία t quia in initrumento non ineli principium ε δικον , quod formale vocant, actionis.
Sic actionum Chri ili unicum , ac proprium, ocvitate , ut sic loquar, principium penes solam Divinitatem fuit, ut Theodori locus ille demonstrat ex epitlόla ad Sergium Arse nobiam. Omnia, inquit, quae scribautur de Domino christo, sive de Deo , seu animae , sive eo oris , sive utriusque , animae, dico, O cor. poris sint, singulariter , ac indivise agebantur incipientes quidem , , ut sie dicam, de fonte sapientia Verbo oe bonitatis , vel virtutis,
mediante intellectuali anima , σ eorpore pr9eedentes , in propterea uua operatio totius 3 sicuti de uadi , eodemque. Sallatore nostro baec
omnia existunt, atque dicta sunt. ll. Mox in eadem epiliota subiicit Phara-
504쪽
MO NOTHELITARUM. IIvinam operationem in Christo tu ille , voluntatemque divinam . Tum ita scribit: Omnia , qui e salutiferae dispensationis sunt sive divinito sive humana , deque Salvatore nostro Christo dicuntur , initium quidem a Divinitate , utpote permissum, exordium accipiebant 3 ministrante autem intellectuali, oe rationali anima , ministrabantur a corpore , tam miracula videlicet , ac divinae pote ilatis opera , quam humanae infirmitatis propria; velut sunt cibi ac potus appetitio, labor, tristitia . De quibus ita postremo colligit: Oportet igitur ita Iapere, in dicere vos , omnia quae in Incarnatione Sal Uatoris Christi dicuntur esse , unam scire operationem esse ; hujus autem opificem , O creatorem Deum Verbum , organum Uero , human Liatem consistere. Ergo quaque velut de Deo, aut humane de ipso dicuntur, o muta una est operatio Verbi Divinitatis . De voluntate quoque di iserte afferit ibidem , unam hanc esse , ea in- 3que di*iuam . Quidquid igitur humana in Christo natura vel egit , vel perpessa eii hominis proprium veluti sunt nutricatus , somnus, fatigatio, trillitia, anxietas , corporis dolor, vulnerum, plagarumque sensus , & alia ejusdemmodi, tinam ejusdem Chri Ili operationem fuisse, Theodorus Phara nites ajebat, eamque divi-Nam et quemadmodum S unam divinam υoluntatem litorum omnium , ut in superioribus sentem iis , S aliis, quas omittimus, docuit, III. Cyrus ex Lagicae Metropolitano me.
505쪽
xandrinus factus Antiites , in anathematisms septimo ex novem illis , quos Alexandriae ad conciliandos haereticos edidit , ut capite antecedente dixi; postquam professus est natu oras in Christo duas perfectas , S distinctasti in duabus unum de eum de me ait hune Christum unum , O filium , tam illa, qua Deo con- .eniunt, quam humana , operari unica operatione theandrica; hoc est , ut ad verbum lent vertere, Dei virili, fecundum S. Dion γsium . Huic Cyri opinioni iubscripsit Sergius
Constantinopolitanus in epistola , quam ad illum misit; in qua Patres antiquos unam affe- verasse dicit operationem ς nec duas ab ullo positas meminisse : tametsi solita κρυψω , ac tergiversatione usus, rem in ancipiii relinquere visius est.
Pyrrhus item Sergii succetar In Disputatione, quam cum Maximo Monacho in Africa suscepit, aperte eamdem tuetur haeresim, unam esse voluntatem affirmans Divinitatis,bumanitatisque Christit ita ut unica voluntate tum ante susceptam carnem mundum ex nihilo procreare voluerit, & iam homo factus , cibum , ac somniim appetierit, ceteraque
conditionis humanae propria. Haec Salia id genus obiiciente Maximo Pyrrhus agnoscit initio Di l putationis. IV. Extat Macarii Antiocheni acerrimI,& obstinatissimi Monothelitae verbola Fidei professio inter Acta Synodi sextae r in qua post alia Catholicae consentanea Fidei de n turis
506쪽
M o No T Η Ε L I T A RU Miuris duabus in Christo , ex una persona ; de eiuldem operatione pergit ita dicere r Non illum divina secundum Deum et nec humana θ' eundum hominem egisse . verum Deum homLnem factsm , novam quamdam Delvirilem o-
parationem,eamdemque totam vivifieam osten. re. Qsippe unum,S eumdem fuisse divinorum,& humanorum operum effectore me adeo
ut O earnis propria fuerix st isso ἔ qua tamen a Divinitate seiuncta Gon esset; quamvis passis-nem non sit experta Divinitas: O Dei propria fuerit operatio ; quamvis per humanam suam
naturam . hoc est totam nostram massam , u-lam expleverit unica , GP sola voluntate Divina : cum in eo neutiquam voluntas extiterit alia , zel obsistens , ct contraria Divinae ipsius, O potenti illi voluntati . Impossibile est enim
in uno, eodemque Christo Deo nostro duas simul, O eodem tempore contrarias, aut etiam similes Coluntates subsistere . V. Ex Macarii verbis, ae ceteris , quae deinceps pertexit et tum ex aliis ejusdem ante signanis haeresis, atque etiam Catholicis doctoribus, qui contra illam scripserunt. per spicuum est , quibus firmamentis, ac verisi milibus argumentis usi sint Monothelitae ad tam itolidi dogmatis faciendam fidem . Neque enim sine omni ratione sic insanisse videntur et nec venenis suis dissimulandis fucum nullum , speciem ve quaesisse. Duo omnino reperio commenti illius praesidia: quorum unum ratione ι alterum auctoritate constat. Ratione usi
507쪽
tabant: Actiones , nec non voluntates, hypollasim sequi, non naturam i hoc est ι ποταπι κα esse non adeoque mul' .
tiplicari pro numero hypotialeon , non autem naturarum . Cum igitur in Christo , immo Christus ipse , sit unus volens ; necessario putabant 1 equi, unam ipsius esse voluntatem , sive volitionem . Utrum vero de actione ipsa Volendi potius , quam de naturali eius principio, & facultate, in illa controversia sermo
fuerit utrinque contendentibus r quemadmodum & universae de Da ,γμαις magis , quam de ενερτησκαἴς δυναμσι r de hoc postea erit accuratius disserendum . Hae argumentatione Pyrrhus in primis Maximum aggreditur in Africa Collatione: hae reliqui omnes caussam suam fulcire conati sunt ; fieri posse negantes , ut multiplicatis voluntatibus , non multiplicarentur etiam volentes . Quod refellit Maximus non illis solum , sed etiam in aliis opusculis : nec non soannes Damascenus , dc plerique alii. VI. Alterum argumentum illorum eiusmodi fuit: non posse voluntates duas in una &eadem inesse persena, nisi contrarias. Ita
Pyrrhus in eadem Collatione , impossibila est, inquit , in una persona duas inesse voluntates
absque contrarietate . Atque haec frequentisi, me ab haereticis illis usurpata ratio est; qua ZEminime male cogitantibus interdum Catholicis illusserunt; tamquam actiones ac voluntates
508쪽
M O N o T Η E L I T A R U H . I9tes duas non absolute negarent in Christo ; a quo tum communem illorum sensum , tum Scripturam, re orthodoxae Fidei regulam abhorrere noverant: sed eatenus 1blum , ut conatrarias , & confligentes invicem detraharent.
In quo idem illorum fucus S malitia fuit, atque olim fuerat Arianorum et qui cum Filium ομο-ιον, id est eo ubstantialem, praedicari ab Catholicis aegre ferrent , falsa illius luterpretatione vocis,invidiam eis faceres conabantur, afferentes divisibilem sequi inde Patris esse naturam: eo quod defectio quaedam substantiae, ac profluvium voce ista significetur. Quod utri cesse non erat, Sc mentiebatur qui sic σο explicat Arius i sic Monothelitae strenue nugati sunt, dum voluntatibus, S actionibus duabus, quas Catholici in Christo statuebant, adiunxere, quam iidem iiii detestabantur, pugnam illarum,de discordiam: quasi non possent duae in una persona voluntates totidem e sis naturarum, nisi essent in vicem contrariae. Cuius rei argumentum maxime de Christo capere solebant; in quo si
duae voluntates fuerunt, eaedem pugnasse invicem intelliguntur, quando imminentem necem , ac siipplicium perpeti una recusabat, quod esse tolerandum altera decreverat. Ita
Sergius in epistola ad Honorium ;-alii, uti dixi, eoryphaei haeresis litius: nec non Maca .rius Antiochenus, de Stephanus eius discipulus in sexta Synodo causinati sunt, se idcirco voluntates duas in Christo profiteri non posse , quod
509쪽
ro Dr HIER Est quod nulla fuerit in illo dissensio, neque ear. natis voluntas , nee humau ι aliqua cogitatio . Vide & Pauli Conltantinopolitani Episcopi lo. cum , ex eius ad Theodorum Papam epit tota, in Actione 33. Synodi eiusdem . Prorsus i m. puri isti , similiter ut Ariani, ab mortalis faece corruptelae vindicari posse vocabula ista non putabant , quibus Catholici dogmatis professio continebatur. VII. lam quod auctoribus se antiquis Pa tribus ita sentire dicebant quod alterum est illius haeresis firmamentum hunc in modum adilruebant; cuius ex Sergii epistola ad Ho norium, & , qui eius verba transcr sit, Maia earii Antiocheni Confessione , specimen hic dabimus . Hanc esse divinorum mentem ac sen tentiam Patrum assirmant illi , sic asserentium, numquam intelligente anima praeditam Domini carnem, seorsim , ac proprio impulsu , eontra nutum uniti ipsi secundum Dpostasim Dei Ver. hi naturalem peregisse motionem: sed quando , qualem , quantamque Deus ipse Verbum volebat. Et ut aperte dicam; quemadmodum eorispus nostrum ab intelligente, ac rarionali nostra anima regitur , gubernatur, cit' ordinaturi sie in cbristo Domino , tota humana eo. agmentatio ab ejusdem Verbi Divinitate femper, O in omnibus acta O impulIa dioiu tus moetebatur. Quod ex Gregorii Nysseni verbis probare nititur: qui Christi perpessiones perhumanum corpus operatam esse Divinitatem ait: adeo ut Dei ipsius actio sit,
510쪽
passo vero, carnis. Ita Sergius, ct Maca
VIII. Cum igitur homo ille sive potius humanitas Christi , a Divino Verbo ageretur . di eius impressione, impulsuque moveretur in omnibus , fontem ac principium actionis, non in iniariore natura, sed in motrice huius , & gubernatrice sbia contineri putabant ractionem porro ipsam ab hac manantem , &profusam , sic in illa recipi, ac per ipsam refundi, & administraris quemadmodum per instrumentum transit . non ab eo oritur, caussae principalis effictio . Atque uti corpus nostrum instrumentum est animae nostrae; nec per se agit; sed agitur, dc movetur, ac vitalem impulsum ab illa , tamquam origine , ae principio accipit e cum sit ex sele , ac suapte vi mortuum, & inanimum ; sic illi hominem in Christo prorsus, hoc est eareutem aetiove, ac Poluntate omni constituebant , rationali praesertim , & intelligentis propria: cuius stirps,N vitalis, ut sie loquar, facultas, dc potentia in Divinitate inerat . a qua deinceps in humanitatem , sive G τοάνθρωπινον συγκρωμη , manabat de profluebat, citra principa.lem vim de facultatem caussae agentis efficientia et non secus ac ferramentum quid agat nescit: eurationem vero, qua per illud exercetur , novit medieus, ait Chrysostomus .
Testantur hoc idem Theodori Pharanitae ex synodo sexta supra a Mais allata verba;