Selectæ dissertationes polemicæ ad tractatum de Deo. Tomus primus quartus

481쪽

rro DE HAEREs Ipristinii omne enim quod transfiguraturis in aliud, desinit esse quod fuerat, de in-

is cipit esse quod non erat. Deus autem ne-ὐ que desinit esse , neque aliud potest esse . ., Et infra: Si enim Sermo ex transfigura is tione S demutatione subitantiae caro factus,, est , una iam substantia lesii ex duabus, ex carne & spiritu mixtura quaedam , ut in electrum ex auro & argento. Et incipit ,, nec aurum esse , id est Spiritus; nec ar. ,, gentum , id est , caro , dum alterum , ,, altero mutatur , & tertium quid effet. tur. Neque ergo Deus homo. Caro enimo, non proprie est, qui Sermo fuit. Ita exa, utroque neutrum est. Aliud longe tertiuma, est quam utrumque. Sed enim invenimus,, illum directo & Deum & hominem expo- , situm , ipso hos Psalmo suggerente: o-o niam Deus homo natus est in illa , aedifi-

,, cavit eam voluntate Patris. Certe usque-

,, quaque Filium Dei de filium hominis.., cum Deum de hominem sine dubio , ω-

,, cundum utramque substantiam , in sex ,, proprietate distantem et quia neque sermo, , aliud quam Deus , neque caro aliud quam ., homo. Sic& Apoliolus de utraque eius,, substantia docet e qui factus est , inquit ,ri ex semine David , hie erit homo di filius,, hominis , qui definitus est Filius Dei se. cundum spiritum. Hic erit Deus & seta se mo Dei Filius. Videmus duplicem statum, ,, non co*fusuta , sed conjunctum in una per

482쪽

is sona Deum & hominem Jesum . Et adeo M salva est utriusque proprietas subitantiae, utri S spiritus res suas egerit in illo , id est, vi ., tutes, di opera, & signa e & caro passi is nes suas functa sit, esuriens sub Diabolo, sitiens sub Samaritide , flens Lazarum, a xiusque ob mortem r denique Zc mortuus,, est . od si tertium quid esset ex utroques, confusum , ut electrum , non tam distin- ,, cta documenta paterent utriusque substa s, tiae . S. Augustinus mentem satis explicat suam loco laudato . ,, Sicut sinquit in unitate ,, persenae anima unitur corpori , ut homo,, stet ita in unitate personae Deus imitur ho- ,, mini , ut Christus sit. In illa ergo persos, na mixtura est animae & corporis et in hac ,, persena mixtura e 1l Dei & hominis: si ta-

,, men recedat auditor a consuetudine cor- ,, Porum , qua solent duo liquores ita comin, , mi iceri, ut neuter servet integritatem ais suam et quamquam & in ipsis corporibus,, aeri lux incorrupta misceatur . Ερ infra et , , Si tamen i inquit mixtionis vel mixturaea, nomen non indigne ad ista admittitur, pr ,, Pter consuetudinem corporalium rerum,. longe allier se habentium , aliterque no

s, tarum .

Se ipsum etiam explicat Leporius, post ver ba laudata statim addensi is Non tamen quiari Incarnatus dicitur & immixtus, diminu-

., clo eius est accipienda substantia . NovisF ν, en ira

483쪽

rax DE HAEREsr,, enim sine sui corruptione misceri, & t ,, men in veritate misceri. Novit in seri suscipere , ut nihil ei crescat augmenti :,, sicut seiplum navit totam infundere, uti, nihil accidat detrimenti. Non. ergo ad in- ,, telligentiam imbecillitatis nostrae , secu

D dum experimentorum. visibilia documen ,, ta , facientes coniecturain de aequalibus. se invicem. ingredientibus creaturis , p temus Deum hominemque commixtum , is S tali confusione carnis Verbi q si ali-- quod corpus, effectu ni &c ,, Lege tu

gne Leporii testimonium inter probatione R.

Denique mixtionis nomen intinaeam unionem significat apud S. Leonem L nou. cons sionem naturarum, S ad persenarum dumtaxat diversitatem excludendam usurpatur ut integer illius loci contextus. Ostendit. s.

Hic enim sinquit mirabilis sacra: Virgu

,, gini partus ,. vere. humanam. , vere divinam una. edidit prole naturam et quia nociita proprietates suas tenuit: utraque substanistia, ut per narum in eis possit esse discreis trir nec sic natura in societatem sui Crea- ,, toris. est assumpta , ut ille habitator, & illa , , diabitaculum esset: sed ita ut naturae alterLis altera misceretur .. Et quamvis alia sit quae is suscipitur , alia vero quae suscipit; ita tan-

tam tamen. unitatem convenit utriusque

is diversitas, ut unus idemque sit Filius , qui ,, se, di secundum quod verus est omo , Pa, i, tre dicit minorein ; a secundu quod ve

484쪽

Εu TYCAIRNA. I 23, rus est Deus , Patri profitetur aequalem .

Obiiciebant Eutychiani Merba S.Cyrilli in

secunda ad Successium Epii tota dicentis , Naturarum differentiam poli unitionem , sola cogitatione dividi. Respondeo, haec Eutychianis non favere. Non enim significat his verbis S. Cyrillus ita misceri & confundi proprietates naturarum , ut nonnisi una quaepiam esset in Christo, vel composita naturae sed separatas , S a se m a. tuo distractas non subsitiere , ut affectioni sola, vel habitudine , non substantivo aliquo, & unum per se faciente nexu , ac via .culo , secum invicem haererent: quae fuit Nestorii haeresis. Hinc animae ct corporis e . xemplum professi S.Cyrillus, quae pariter s,la ratione divisa post unitionem assierit, quia seorsim non subsiliunt, quamvis comper insit dillinctam esse re ipsa corporis, animaeque

substantiam r sed longe aliud est distinctio , aliud diuisio, S sectio. Eu S.Cyrilli verba: ri,, Sed ignorant, quaecumque non ibi a mentis., consideratione distingui solent, ea prorsas etiam in diversitatem distinctam omnifa- is riam , ac privatim a se mutuo segregasti. ,, Sit rursus nobis in exemplum homo noliri , , similis . Duas namque in eo naturas intei

ligimus, unam animae, alteram corporis .

,, Sed cum sola discreverimus intelligentia , se de differentiam subtili contemplatione,

M seu mentis imaginatione conceperimus , , non tamen seorsim ponimus naturas, ne

485쪽

ra Da HIER As Iis que illis in totum per divisionem vIrtutem is immittimus , sed unius hominis esse intelis ligimus, ita ut illae duae iam non sint duo, ,, sed utraque animal unum absolvatur . ., Qtiamvis igitur in Emmanuel humanitatis naturam ac Divinitatis dicante ipsa tamen ,, humanitas propria facta est Verbi, unus que cum ipsa Filius intelligitur. ,, Et infra et Igitur ea ex quibus est unus, si de solus Filius, Sc Dominus Iesus Christusis tamquam intelligentia concipientes , duas is quidem naturas unitas asserimus: post uni is nem vero tamquam sublata iam illa in duo divisione, unam esse credimus Filii natu- ,, ram , tamquam unius, sed hominis facti , - & incarnati. obiiciebant Eulyehiani duos esse Christos, seu duas in Christo personas , si duae sint naturae.

Respondet Gelasius: ,, Grandem esse eois rum caecitatem , qua non vident, non duosis Christos per haec posse depromi, ex quibus,, integer Christus existit , & sine quarum M unaquaque subflantia integer non possit o-

,, stendi: sed ipsi potius inquit se non in

tegrum Christum confitentur adstruere, ,, cum in eodem Sacramento aliquid de iis . ,, quibus integer constat, conantur abstrahe-M re .... Numquidnam cum homo ex animam constet S corpore,quorum duas naturas esse non dubium est,non adunatione naturali unais persona , dc unus est homo Amplius diebps mus 3

486쪽

Eυ TYCHIANA. Iasmus; certe & interiorem hominem, & ex- , , teriorem Scripturae divinae saepe testatur au- , , ctoritas: & tamen non ideo duo homines in ,, uno, sed una persona, S unus est homo: Un-M de interior,& exterior ad significantiam di- ,, citur qualitatum, non ad evidentiam perso, , narum duarum . inanto magis in illa inese

, fabili adunatione, indivisibili numquamque is solvenda, sicut salva proprietate utriusque

,, naturae, ex quibus hoc mysterium constare,, non dubium est, & sine quibus constare non ,, posse manifestum est: sicut una eademque

,, perisna est Domini nostri Iesu Christi, sie

, integer, sic unus, sic verus Christus est p,, Et magis unus non est, si integer non est ris quia sublata parte ex iis quibus integer a ,, probatur, dimidius videbitur esse, non in-

,, teger. Et sicut integer non est, sic verus,, non est: si verus non est. , falsus apud eos Christus esse convincitur.

Eidem obiectioni subtiliter vigilius Tapsensis respondet lib. I. exemplo adducto trium Sanctissimae Trinitatis Per narum t sunt enim quaedam propria Patris , quae nec ad Filium, neque ad Spiritum Sanctum pertinent. Et ita de aliis persenis . Si ergo hae tres petasonae habentes singulae proprietates suas, qui bus distinguantur , non quibus separentur sunus est Deus et quomodo Filius , salva natu rae utriusque proprietate , non unus est Christus pSecundo profert exemplum hominis, In quo

487쪽

116 DE HAEREs I quo proprietatum di itinctio duplicem perso. nam non insert. Exempli gratia, conllat homo quinque sensibus , qui ita ossicii sui proprietatem naturaliter obtinent, ut nihil secum habeant commune, nihil sibi alterius valeant vindicare. Visus ita ministerii sui proprium gerit ossicium , ut nec audire nec odorari, nec gustare, nec contrectare possit , di ita de aliis. Et cum sint hae omnes membrorum species tam diversa , tam discretae , ita naturalibus proprietatibus substitutae, nihil communionis , nihil Societatis ad se invicem habeant , sed privato quodam , ct selitario iure , propriae functionis ministerium impleant : unus tamen idemque est homo, qui quomodo quinque corporalibus sensibus , va ria proprietate a se invicem disserentibus constat; ita quinque, secundum istorum deliramenta , persbnas habere debuerat: ut quantae sunt proprietates sensuum , tanta esset numerositas persenarum . Haec Vigilius a

FINIS.

490쪽

DII SERTATIO

CAPUT I.

I. ueresis monothetitarum initium, oe origo MHeraclio ,-Sergio Patriarcha. a. Ortis AID xandrinur illius propagator, noveis editait c

pila ; g. As Sophronius Hierosol mitanus restistit . q. Honcrius pacis caussa Dpprimendom/onc quaestionem iudicavit. s. mlhesis impia ab Heraclio, o Sergio proistibata , o ab Romano Pontifice , atque Occidentuli Ecclesia

damnata . 7. Mux mi Monachi eum Orrho Monothetita d putatio, opus Baeremicus a Constante Imperatore sublicatus. 8. Martinus Papa opum eumdem , faereticos fautorex anathemate perceliit, οδ idque exilio multatur sanctissime moritur: nec non Maximus iniri mari rio .citur. 9. Demum sub Constantino rigonato , generali habita Sonodo sexta, B - si ista damnutur.

Utychianorum, ac Monophy sitarum appendicula fuit Monothelitarum haeresis, quae unicam in Christo v luntatem, & ἰνερ ειαν , idest actionem conuituit. Cuius. in PrimiS Ortum , Δ a