장음표시 사용
71쪽
DE LAUDIBUS autem de doct.ehrist. e. a 3 dicit esse quatuor sie Adiligenda. quia diuidit nos ipsos in animam Neeorpus .vel in nos Ne corpus nrm. Nam quum
aliquid componitur ex duobus, semper supresmum sumit nomea totius vi quod facit Papa dicitur facere ecclesti, quia Papa est caput edesessi ei 5c se ut Papa supremum in Gesesta dicit.
ne anima nostra.vel animus vel homo interior.
videtur esse nos ipse sed Mut nos i diuidimur in duo,sse se proximos nostros in illa duo diuis dere possumus,se potissime put homines sunt proximi noliri, qui diuiduntur in naturam eorporalem,& spiritiralem: quod dicimus propter Angelos, qui etiam sunt proximi nostri, quia possunt nobis misericoraeam impartiri. No. n. ninter nos, se Angelos . est illud ehaos magna firmatum P non possimus ire ad eos. N: φ no possint diei proximi nostri. ins ergo lut tandebamus lunt diligenda ex charitate . Natura lpiritualis, quae est supra nos videlicet Deus: Ae natura spiritualis quae nos sumus. videlicet anima nostra e natura spiritualis proximi quς est iuxta'nos,videlicet anim i illius, stue sint spus Angeliei, siue humani: Λe natura corporali; nr quae est infra nos videlicet corpus nostru ra: Ie natura corporalis aliorum hominia, videlicet corpora eorum,quae est iuxta corpus nostru.ri. fixe autem omnia diligimus laqua ea quibas botiti volu rius quae hoe ordine sunt diligenda. Nam
primo est diligendus Deus magis etiam si nos cipa, quia propter i unum quod o fe illo masgis i . Poster. Quum ergo Deus sit diligenduet propter seipsum et quilibet autem debet dilige, re seipsum non propter seipsam, quia non est ipse sui ipstas finis, sed propter Dea: conseques
est φ quilibet debet plus diligere Deum si seipssum. Nee in hae possumus dubitare. Qi st amor est qusdam unio magis Deus unitur.5: est masgis vicinus nobis .q nos nobis ipfis, ut vult Augustin. t. lib. edissionum, p. 6. Immo magis,
Donum nostrum nu posset subsidire sine Deo.
Bonum ergo nostrum reseruatur in Deo mas
su in seipso i quia bonum nostrum non posset subsistere stne Deo. Bonum ergo nostrum non posset subsistere in seipso .nia esset coniuncta Deo. V nde s anni hi latum sciret, de a nihil Desset in seipso, pollit a deo refici. Ergo quilibet homo debet se magis amare in Deoi et in seipsse,Ne magis amare Deum a seipsum, quum fuit bonum magis fit ipse Deus, a sit ipsearet. Sie et plus debemuς diligere Deum, a proximos nos stros Nam filii plus sunt uniti patri. u sibi ipsis. Nam non sunt uniti st,ipsts,nist quia sunt uniti
patri a quo descenderunt, propter P maior est amor filioru ad patrem et ad seipsos. Sic et nos gerimus imagine unius Dei: unio ergo ad alios, est ex unione quam habemus ad Deu, ut Deaplusa omnia alia diligamus. Debemus ergo diligere Deum pluia nos, de pximos. Sed nos desbemus plus diligere nosia proximos nostros. Nam non preeipitur nobis, a, diligamus proximos nros plus a nos ipsos, sed ste ut nos ipsos l. ad id ad quod diligimu s nos ipsos t ut ne ut nos
ipsos diligimuς ad vitam aeternam, sic de proxumos nostros ad vitam e ternam debemus dilis
Rere. Oportet. n.P ex fine sumatur omnis ratio
dilectionis. Nam fiat; se habet in diligibilibus taut principia in speculabilibus: ne ut ergo principiis e redimus propter se. n lusionibus aut e propter principia: ideo plus credimuς princia piis quam conclustonibus: se finem diligimus
propter se alia autem propter finem. Deus aut
est diligendus quia ipse est finis.& beatitudo nostra. ideo est suin me diligendus. Nos autem desbemus diligere nos ipsos propter hune finem, ut coniungamur ei proximos autem pd hune 'finein, ut altociemur eis in huiusmodi fine. Et
quia plus est uniri lini. et associari aliis in unios ne ad finem. plus debemus diligere nox ipsos, dproximos nostros. Corpora autem nostra desbemus diligere propter huc finem. de pst hane
beatitudinem, ut quia a beatitudine illa in ania ima. redundabit beatitudo in eorpus, neut enim quum quis est igratus in anima,a letitia quae estia eorde resultat pulchrior color in corpore: ne in patria re multo magis a decore de beatitudine inanimi, redundabit decor de beatitudo in corpore: ppter P corpus nostrum est quar, toto eo diligendum. Corpora autem proximorum debemus diligere tan a ea quae nostris corporibus associabantur in participatione seeuna dum talem resultatione talis beatitudini et: ideo eorpora proximiorum sunt ultimo diligenda.
Assignauimus ergo sui est per habita manifes stuma in hoc genere diligendorum prout sunt ea quibus volumus bona) qum m graduc Quia
primo volumus bonum diuinum ipst Deo. Seseundo volumus huiusmodi bonia uniri nobis. Tertio volamus in illa bono associari nobis proximos nostros. Quarto volumus illud bos num aliqualiter resultari in eorpora nostra. Quinto volumus in tali resultatione associari eorporibus nostris corpora proximorum. Sed ne ut assignauimus ordinem in his quae diligiamus, tanquam ea quibus bonum volumus t ste
ita mi assignare ordinem in his quae diligismus,land qu dam bona quae nobis. vel alis volamus quae sunt in triplici ordιne. Nam primo est ipsi dilectio istae charitas, quς est mater omnium Secado sunt aliqua interiora bona. Tetitio pol sunt etiam se diligi exteriora bona: quς omnia etiam propter finem , 5: ppter beatitudisne debemus diligere. haritate ergo. 5: omnia illa bona, sine quibus naqua est charitas, Ne qtiqnunqu i lunt sine charitate, debemus primo dis ligere, tana ea sine quibus beatitudo haberi nopotest . Oc rana. quibus habitis, a beatitudine stulltari non possumus. Bona autem illa interiora debemus diligere ex charitate tana eosecutiua
finis, de quaa adminiculantia ex propinquo.
72쪽
bona etiam exteriora possumus diligere nobis A naturae. ut vult A ligustinus undecimo de ciuita
aliis,taquam aliqualiter iuuantia ad fine ciuos te Dei Isim au ςi .. -. - -----
te aliis laquam aliqualiter iuuantia ad fine quoidam modo ex longinquo Sed hae omnia noproprie diligimus tanquim ea .quibus bonum volumus sed tanquam quaedam bona quae ex charitate nobis vel aliis diligere possumus. Na psam eharitatem debemus nobis Ae aliis Meharitate velle de diligere, ut ne verificet in nos his illud Canticotu primo. Introduxit me Rex in cillam vinariam , ordinauit in me e haritate. Qui enim vino eharitatis inebriatur,a recto ordine dilectionis non dimahituri immo magis ipsum tenet Ac continet ut inebriati hoc modo, omnia diligenda suo ordine diligamus te Dei, p. t .Sieut ergo eo ora in locis contra naturam non quietantur: se quum animus fertur in aliquid per vitium non quietatur, imamo per hoe magis habet pςna. iuxta illud Au, gustini primo eosessionum eap. t a. Iussili Domine,& se est, ut pena sua sta esset omnis inoldinatus animus. Quum ergo mens sertur per amorem in id quod est secundum naturam,uel in id quod est eonueniens naturae, vel quod stafieis naturam, secudum quem modum sertur in Deum, quod potissime Deit in nobis amor etiaruaris,diremu s s seeundum talem motum, de secundum talem amorem, natura spiritualis eu
CU. X V. In quo ollenditur diis, ἐν istat lata a Ru x 'vi'. , Corzespondentia illis quin ru
ι in nobis ludius amor siue diles
ius charitans Olentes aute eomplere
omnia quae de dilectione diximus: volumus ea
narrare quςδε quot bona facit in nobisdilectio charitatis , quia de haedilectione loqui intens
U- . dimus. Propter quod scienda,l secundum Aug. 3 3. conseIsonum, cap. 9.et. .de civi. Dei cap. a 3 .Quod illud q.
est podus in eorporibus,est amor in spiritibus. dus ordinantur in locum sibi eonuenientem. Nam hmoi eharitatis amor facit nos in Deum tendere: vnit nosci: transformat nos in ipsumtfacit nos de Deo gaudere di in ipsum quiescere. Facit primo talis amor in Deum tendere. Nam quum Pprie talis amor sit diuinus tk in omniabus faciat nos habere Deum laqua finem, quia nos sicit diligere omnia propter ipsum, quum res quaelibet naturaliter tendat in suum finem, consequens est. φ hoe fit de natura huius amoris , prae cunctis nos laciat desiderare Deum, /de in ipsum perdenderium tendere. Habet etiahuiusmodi amor, nos Deo unire, quia hoc est de ratione amoris,s sit quaedam virtus vn itiua
unde ait Pondus meum,amor meus. eo seror si amantis cum re amata. ut dicit Augustinus de quocunque seror. Possumus autem dicere, Trinitate cap. t o di Dionysus quarto de Dia
aeeipiodo pondus large sicut accipit Aug. pro omni eo quo seruntur eorpora in lora sibi eos uenientia quirus consequutur eo ora ex suo pondere. Nam primo corpora per pondus, in lora sua tendunt.Seeundo locis suis uniuntur. Tertio locis suis aismilantur. Quarto in eis eo seruantur. Quinto, ibidem quiescunt,ut grauia per gra uitatem ad centrum tendunt,ena uniunturiassimilantur centro secundu P eon seruant, di qui eunt ibidem: respectu centri loci sui omnia illa concurrunt. Dieuntur enim res suis Ioscis assimilari δε ibidem conseruari: quia quum in locis suis quiestant δε nihil quiescat in eo mel simpliciter sibi dissimile oportet φ locata stauinis nominibus, ubi ait, in omnem am rem,
siue Diuinum. sue Angesteum, siue intellectualem, siue animalem, sue naturalem, unitivam quandam dieimus esse virtutem. Inde est ergo quod Apostolus prima ad Corint. eap. c. dicit quod qui adhqret Deo i scilicet per amorem unus spiritus est eum illo . Tertio huiusmodi amor habet nos in Deum transformare. Nam plus facit amor , a faciat scientia, quia scientia aismilat tantum. Sufficit enim quod in sciente sint fimilitudines scitorum ad hoe quod illa sciata sciantur ab eo. Immo aliquado maior est eos gnitio rei sciis per similitudine, quam per essentiam eiust ut Angelus de seipso habet cognitio
eut in locis suis quiescunt ne aliquat similitudine P nem per essentiam suam: Deus aute non habet habeant ad loea sua,vel aliquam militudinem cognitionem de re creata er essentiam rei erra
c5trahant,ex eo P sunt in locis suist eonseques etiam est.2, in suis locis eoseruentur ratione coformitatis, quam habent ad ea,vel quam cotu hut ex eo,sunt in eis. Hare autem quinq;,qux
dicta sunt de eorporibus respectu sta poderis. vera sat de spiritibus respectu sui amoris, di ma ime, quum per amorem seratur in Deum: qc fit per virtutes, qui motus quodammodo est naturalis vel est eonveniens naturae, quia be si fit per gratiam gratia non tollit naturam .sed persficit eam. Nam serri seeundum vitia. est isti eostra naturam: nam omne vitium est contrarium
tae , sed per essentiam suam quae est similitudo
fle exemplar omnium creaturarum. In comparabiliter tamen pleniorem eognitionem habet Deus de Angesis, quam Angeli de seipss. Una de Dionystus sexto de Angeliea Hieraret,ir. vult, quod quanti de quales sunt e testes spiristus, solus princeps.ldest .Deus persectiones eos rum nouitis Ne subditi quod ipsi Angeli dicuntur proprias ignorare virtutesiquod intelligendum est respectu Dest quia adeo est clara eos gnitio,quam habet Deus de Angelis, ut respesctu illius cognitionis dieantur Angeli ignorare
73쪽
D E L A vDIBUS seipsos. Scientia ergo assimilat, idest. sufficit assia Amilatio ad scire. Sed amor transformat, quia si sit persectus amor. orno vult esse amans ide, quies amata. Ideo dieit Dionysus. . de diuinis
nominibus .P amor ponit rem extra se,& eollocat ipsam in re amata.Quarto amor tammus facit nos de Deo gaudere. Nam quum habeat nos transformare in Deum, Ac facere nos Deiosormes . Ac diuinos, consequens est, quod faciat nos gaudere de rebus diuinis. Nam ex conium
etione conueniendis eum conuenienti. de neces state sequitur delectatio, N: gaudium. Huiusmodi ergo amor, qui nos transformat. 5c consors
mat rebus diuinis . facit nobis diuina esse dele,ctabilia. Pondus ergo in corporibus, facit quod corpora tendant ad illum locum in quo Beon seruatur . Se amor iste diuinus fatit nos dea Iectabiliter tendere in Deum 5e esse in ipso; 5e per consequens quatum est de se, facit nos perasstere in Deo , 5e conseruat nos in ipso, quia quilibet libenter persistit in actu delectabili. Et quia ne est. ideo inter cetera figna. hoe est valde magnum fgnum, quod homo fit in charitate. Δ: quod habeat huiusmodi amore, quando des lectatur in rebus spiritualibus de diuinis. Certis tudinaliter quidem scire non possumus: Utrum amore, vel odio digni simus,ut dicitur Ecclesas stes. s. sed per stgna valde probabilia, ut st non
habemus remoriam eonscientiae: st libenter audimus verba diuina i si delectamur in verbis diuinis: eonlidere debemus, quod in eliaritate su cmus. Quinto limoi amor eliaritatis facit nos in Deo ilescere M mens delectata in aliquo. t fimquod delectat a quiescit in illo. Ac maxime s delectat in eo finaliter, qua delectatione finalem de Deo , facit in nobis diuinus amor. Erit ergo huiusmodi ordo , quod huiusmodi amor etiastitatis. primo incipiti secundo perficit: tertio steperfectus . facit amatorem dicere eum Paulo, Cupio dissolui. ratione delectationis diuinae, di esse eum Christo,stue esse in Deo, 6e quiescere in ipso. Ergo secundum hunc amorem, incipientes per dea derium in Deum tendunt: perficientes ei uniuntur a persecti quast omnino Dei
formes, in Deum transformantur : transsors
mali, nihil est eis aliud delectabile, nis Deus i nse autem de Deo delectati quiescunt in ipso. Ergo n dubitas. Qualiter debemus Deum dis ligere: eo quod debemus ipsum diligere sine modo i ut diligamus ipsum quantum possumus extensive . At intensue sui suo perius dicebatur ut omnia ordia
nate diligamus ppter isim, quem diligelidoruordinem superius exprimebamus. Debes mus etia se eum diligere, ut in eum
tendamus, ut ei uniamur, ut in ip in tras formemur. Ac deles
ciemur in ipso.': quiedi scamus in ipso.
Cap. X U I. In quo ossentitur, quomon ex uin
ta laude liui sapientiae, uidelicet, quia es omnibus propinqua proxima Auitur quinta quassio, qualiter
debemus Deum time re,et ei in omnibus . obedire .Xpeditis quatuorppossis quaestionibus .fic adaptatis ad
quatuor laudes di,uinae sapientie Volumus expedire onem quinta. s quos modo demus Deutimere, N: et obediare: quam expedies
mus seeunda quinta laudem diuinae sapientiae. Erat enim quinta laus, queid illa sapientia omnibus est propinqua. Ra huiusmodi sapientia attingit sui dicitur Sap. 8.a fine usa ad fine sortiteri, disponit omnia suauiter. Quod non essset, nisi super omnia diuina opera esset dii fusat e nin omnibus esset propinqua Ae intima. Posnuntur autem comuniter tres modi quomodo
Deus est ubi .cte quomodo est propinquus et intimus omnibus: quia est ubim per praesentia, omnia videndo & eognoscendor per et sentia, omnia in elli conseruando: per potentiam omnibus dominando: quae omnia possumus val de eongrue diuinae sapientiae adaptare. Nam Deus per suam sapientiam omnia cognoscit, quia quaecunm sunt nota sapienti sunt ei nota per sapietiam: queeunt ergo sunt nota Deo, sunt nota per sapientiam Dei. Et seut Deus per sapientiam sua omnia cognoscitisse per eandem omnia in esse eoseruat. Nam sapientia Dei dicitur esse causa rerum, de Deus per sua sapiotiam dieitur res eausasse. Vnde A ugust. t s. elis.
deTrinita. cap. vlt. ait. Vniuersas autem creaturas suas de spiritales Δρ eorporales non ua sunt, ideo nouit sed quia nouit,ideo sunt. Vbi vult, φ scientia 5c sapietia Dei stnt eausa rerum. Hoeidem etiam Philosophi asseruerunt unde Casmem. super. t a. Mel. eo. 3 p. dicit. scientia Dei eausat resi sed scientia nostra caulatur a reabus. Si ergo Deus per suam scientiam de sapiestiam causat res, oportet qudd ipse per talem sapientiam eo modo causat res, sicut ipse est eausa rerum: sed ipse ste est eausa rerum, op eas et ficit Ne conseruat, ergo oportet q= ipse per luani sapientiam, res in elle producat, N: in esse coserauet. Quum enim omnia eomparentur ad Deu,
scut artificialia ad artificem quia vide Deo dicitur Sapientiae. . Omnium est enim artifex, omnem habo virtutem oportet φ sicut in reabus artificialibus volutas ct sapientia artificis est causa rerum artificialium: se di in Deo, voluna
74쪽
Di VINA Etas. Ac sapientia sua sint ea uti omnium rerum. IEt ideo dicit ut in. 6. Metaph. φ in diffinitione artificiali ponitur voluntast Acartificiatum et
volitum, quia ars no progreditur in opus, nisper imperium voluntatis: Agens enim secvns dum artem est ages a proposito. Inde est,quod ea usae rerum dicuntur, Dicere Dei: quod pertinet ad sapientiam,iuxta illud, Ipse dixit 5e facta sunti 5: dirutur velle Dei, quod pertinet ad voluntatem. iuxta illud. Omnia quscunt voluit, fecit Quod ne est intelligendum . si in arte. 5e in sapietia artificis relucent similitudines, exem splaria, rationes, Ne Ideae olam artificialium,quae rationes di Ideae sunt scietiae productivae rere. Sola ergo voluntas artificis non posset produs cere res, quia in voluntate artificis sui voluntas Bel no sunt Idse Ae rationes productivae reru: sed talia sunt in sapientia,& in intellectu. Ideo voluntas artificis, mediante sapientia se intelleis elu, progreditur in productione rerum artificialium. Sicut. n. si manus deberet imprimere formam sigilli in eera, quia in ipsa manu no es exemplar figurae imprimendς .oporteret quod hoe ageret manus mediante sigillo, ubi est talis serma. propter quod quantu cuno manus desterminet fgillum 5e moueat ad huiusmodi im. Prelsione na , dc quantuculam manus possit dici causa illius tarmae impressae, erit tame huiusmodi causa, mediante figillo: dicimus enim quod a serma quae est in sigillo, est forma, quς est in ee
ra. Sic in pposito, ut patet per Phylosophu ς
γ.Metaphy. i domo, quae est in anima est do,
mus, quae est in materia.Quantumn ergo voluntas qdificatoris, sit causa aedificii: tamen quia in ipsa voluntate secundu quod huiusmodi non est exemplar,& imago aedificii construe di , non poterit voluntas esse huiusmodi eausa, nisi mediante intellectu. Sic suo modo. 6: in paposto se habet. Nam diuina volutas est prima,
oe suma causa omnia,ut dicit August. 3. de Trianit. cap. . Attamen haee facit diuina voluntas, mediante diuino intellectu, se mediante diuina sapientia, ubi sunt rerum omnia rationes, quisbus omnia sunt condita. Nam cui dicit Augustinus. 8 3.quaestionu qu stione de Idaeio non est dicendu Deum irrationabiliter omnia condis ldisse. Et ait. Si hoe recte dici& credi non postes , restat ut omnia ratione sint codita. Et quia non eade ratione conditus est homo de equus, sed singula ppriis sunt creata rationibus, quas rationes non arbitrandum est esse nis in mete erratoris: diuina ergo voluntas vel ipse Deus, nullius est eausa, quod non causet illud per sua sapientiam. Sicut ergo Deus est eausa rerum, se causabit eas per sapientiam suam. Et quia Deus est eausa rem producens, 5c conseruans,
nil eonuenientius dici potest qualm qudd per sapienti fi suam, res non sola in esse producat.
sed etia in esse eonseruat. Imaginabimur. n. lle multo amplius .ae etiam emauus, scut a sors A P I E N T I AE. y
ma fgilli tan quu ab exemplari eausa , est serma
in materia aliqua: se ab ex Eplaribus reru in mete Dei sunt res in propria natura. Et imaginabimura, res sunt magis fluxibiles ad retinendams ne praesentia Dei impressione factam a Deo, vel naturam eis impressam ab exemplaribus dis uinis , quam sit aqua fluxibilis ad retinendu foramam figilli. Sicut ergo semper oportet esse s
illum praesens ips aquς, ut conseruetur in earma at fgillo impressa i se semper oportet Deum, vel diuina sapientiam, vel Geplaria restum existentia in illa sapientia esse praesentia rebus ad hoc conseruentiar in eis naturs imo
pressae ab ex eplaribus illis. Deus ergo per laspientiam sua sut supra diximus) est omnia proas eiciens, 5c omnia producens, 5e conseruans. .
Est etia per huiusmodi sapientiam omnibus dominans: nam dominari potissime attribuitur sapienti, iuxta illud Prouerbiorn. t . Seruus frapiens dominabitur , filiis stultis. His itaq; tribus modis, videlicet, omnia conspiciendo , omni bus dominando, omnia producendo dc eoserauando est Deus ubim per sapientia suam i sed quarto modo, esian bonis 5: tinctis viris, eis gratiam fit dona largiendo:& est quinto modo in malis, iuxta sua opera in eis iustitia exere Edo. vel paratus iustitiam exercere. Ex quibus quinaque habentur quin ,propter quς quis potissis
me timet, & potissime obedit Domino uio. Nas, quis Dominu suum non timeat,vel ei in suis mandatis non obediat, quantu ad piis spectat. ex quinq; potest contingere. Primd,s non eredat illum Urim omnia eospicere Meddd, si noeredat ipsum omnibus dominari. Tertidis non eredit ipsum dominari laeditetina si quis e redearet Diam suum ola scire de eum ubire dominari. m n opinaretur eu non dominari faciliter, possset intra se dicere φ secure posset foreticere eo
tradominu illum , quia etia si talis Diis potest ubim dominati ine ubim sua iudicia exercere, cadifficiIe si ei hoe facere, suunt delictu remanes re poterit impunitum.Quarto. quis aliquando non obedit domino is credat ipsum no est e gratiosum 5c liberalemi dicunt enim homines, quare seruiemus tali Dsio , nihil praemii conseques murab illo i sed quia holas libenter volunt gra
uas Ac retributiones.& multum timent perdere eas, libenter seruiunt Domino,& timent offenadere eum, quem sciunt esse liberale, de gratio sum. Quinto, aliquis potest esse no solicitus ad obediendum Domino,& ad timendum eum, aeredat ipsum non punire mala , vel non infligere tanas, iuxta delinquentiu delicta. Cti ergo Deus per sapientia suam, primo Oia prospiciat: secundo Oibus dominet iteri id omnibus domi, netur faciliter quia per illa sapientia se dominatur in omnia coseruat, ita P statim perirent res, si solum se subtraheret. quarto: Deus per lapientiam suam est praesens omnibus bonis di ius itis, dando eis suam gratiam, de sua donat &
75쪽
D E L A VDIBUS se quinto , est praesens omnibus malis. in eis suam exercendo iustitiam,vel paratus suo tem pore iustitia exerceret omnia igitur valde subssunt dominio eius, eum ad monicium sine ipso esse non possunt. Propter quod. patet, qualiter debemus eum timere. Debemus enim hoc faceretana ei. cui nullsi scelus nostrum potest esse ignotumlan qua ei, sub cuius dominio cuncta sunt posita: qui omnibus faciliter dominatur, de ad suum nutum omnia fiunt: ta quam ei, sub quo nullum bonum irremuneratum , Ne nulla malum relinquitur impunitum.
Cap. XVII. in pu ostenditur, romoto exserata laude diuinit sapietiae, φ omnia in omni bus operatur et omnimode secutis luis moracia si estio, qualiter pro senes
gratias agere. Is itam peractis, volus mus de sexta laude diuinae sapientie agere, Vis delicet, de eius Reunditate: Pnc Reunda est,
P omnia in omnibus Operatur. Ideo dicebat psalmus φ . Dieo ego opera mea reP. Quast dire ret, opera mea operatus est in me Rex, vel operatus est in me Deus: Ideo ego dico . idest recos gnoseo, N: eonfiteor ea sibi.tanquam opera sua magis, quam mea. Ex hae autem laude diuinae
sapientiq*se Reunda est, quod omnia in omnibus operatur: pollamus soluere quq stionem sextam . qualiter pro susceptis beneficiis debeamus Deo gratias agere . Ponuntur autem a Dionysto in libro de Diuinis nominibus . cap.
3. & Damasceno, secundo libro. cap. a 3. tria
esse in omnibus rebus, Substantia , Virtus, de Operatio. Secundum quae tria, possumus tangere quinque, quae diuina sapientia, propter
suam Reunditatem, operatur in omnibus resbus. Nam ipse Deus, per suam sapientiam,
omnibus rebus dat substantiam, virtutem , de operationem: 5e omnia conseruat in sua subastantia, N: virtute , 5e etiam in sua operatione. Largitur enim Deus per suam sapientiam o manibus rebus substantiam, Ac naturam . Nam ut probat Dionysus in . . de Diuinis nominisbus 3 Binarius non habet rationem principii, sed unitas i ideo quibuscunq; duobus demonsstratis, secundum ipsum, vel unum causatur ab alio vel ambo a tertio. Illud ergo, quod inullo eausatum est, consequens est . quod sito manium causa. Quia st aliquod ellit non eausa, tum ab eo, tune illa duo se se haberent. quo dunum non esset causatum ab alio, nec ambo A essent causata stertio. Nam eum ponatur alaterum illorum non causatum , non poterunt
ambo illa esse eausata ab aliquo. Eo ergo ipso, quod Deus non est eausatus ab alio conseques est, quod omnia sint eausata ab ipso , ut nullant natura . quae subterfligere possit causalitastem eius. Et non solum ex eo quod competit Deo negative . ut quia non est quid causatum, possumus ipsum ostendere, esse omnium cava sim : sed etiam pollamus hoc idem eoncludes re ex eo quod competit Deo positivet ut quia est ipsum ella. Ac quia summet habet esse, ex hoe omnia produxit in esse: fc nulla est natura, quς non sit ab eo producta . Dicemus enim eum
Phylosopho in. a. Metaphy. quod illud quod T . ε .η est maxime tale, est causa omnium aliorum t ut maxime calidum est causa omnium calidorum:
ne illud quod est sum mel ens , est causa D monium entium. Nam sicut videmus in aliis perfectionibus, ne arbitrari pollamus in ipso esse' vis calor est quedam persectio, ea lor. qui est in
materia, non habet omnem rationem caloris: quia limitatur iuxta rapacitatem recipientisi sed st esset ea lor separatus, haberet omnem rari nem caloris. Sie esse in materia, non habet
omnem rationem essendit sed in ipso esse sepaarato est omnis ratio entitatis. Nihil ergo quod habet in se materiam vel aliquod materiale, est summe Ens. Deus itam, qui est ipsum esse se, paratum, est summὰ Ens, de habet in se omneelse, Λ: est eausa omnium quod habeant esse.
Naturae ergo creatae, quia hoc modo produs et Tetae sunt , inquantum eommunicatum est eis esse , eum omne tale esse si causatum a primo
esse, N: ab ipso Deo . qui summe est: eonsesquens est quod ipse sit causa omnium naturas rum. Et haee est via August. t a. de Ciui. Dei, cap. s.ubi ait, a Deo, qui summe est, saeta est omnium essentia , quae non summe est Et Cosment. exponens illud Phylosophi. a . Metas Tre. phys Id quod est maxime tale, est causa omsnium aliorum in ait, Vnum est per se ens, de per
se verum tomnia autem alia sunt entia, Ne vera
per esse , 5: veritatem eius. Ab ipso itam Deo est omnis natura, ab eo etiam in omnis virtus. Probatur enim in lib. de Caula, quod Deus in Prop. a sua actione non indiget alio continuatore. Omnis enim alia natura , 5: quaecunque aliasib stantia, eontinuatore indiget ad hoc ut agat, quia nihil ereatum immediate: per suam sit stantiam agit. Formae enim substantiales. ut probat Commentator . septimo Metaphy.c e. 3 . non sunt immediatum principium actionum suarum, sed oportet quod si bitantiis di natus iis creatis superaddatur eis virtus. quae si in mediatum actionis principium. Cum ergo res creata agit . ut per actionem uniatur rei actae. indiget cotin uacione.i. indiget aliqua virtute superaddita. quae continuet agens eum patieno te: quia eum Agens creatum no agat per suam substantiam,
76쪽
substantiam .non potest ste se eontinuare passo, A substantia de virtus erraturarum fiant de cene nec progredi, sed oportet re successivorum . de maximes si illa operatio vel illa actio sit fundata in motu , secundum quem modu loquitur de actione ille Auctor. 6. Principiorum i in cap. t. de Actione, qui ait, quod omniς actio in motu fundae. Cum ergo aliud sit esse sueeel suorum.& aliud sit esse permanentium. quia suceelsuorum esse, est in ordine partium, non in simultate partium i nam eum totus motus iactus est, nullus ulteritat motus est: qa innuit August. ii consessionum, . t 3. ubi vult
quod quia nostri anni transeunt, ideo isti anni
tunc omnes erunt, quum omnes non erunt.
Non est ergo esse sueeessinorum in simultate partium, vel in complectione partium, vel inesse totum: sed in ordine parcis ad parte, ut tamdiu durant laeeessiua, quam diu pars succedit parui Ne quum totum sueeessivum fictum est.
non amplius est. Permanens autem econtra;
non est propriet, nisi quum torum eth: opo tet nos ait loqui de eonseruatione in esse unius: Ae aliter de conseruatione alterius . Propter quod, per se mentionem fecimus de eon seruas ne rerum in operibus suis. dii tinguentes hae conseruationem a eonseruatione rerum in suis substantiis. Ne virtutibuet. Deuet autem non sos tum dat rebus, perentur: sed etiam dat eis Peonseruentur in operibus sau. Ideo August. s. de Genesi ad literam, cap. t s. dicit. Si Deus
subtraheret occultam suam operationem, extius, hoe faciat per aliquam virtutem superaddita tuae naturae. Nihil ergo creatu est sua virtus, sed est participans virtutem. Deus aut qui immediate agit per suam substantiam.& qui non indiget aliquo superaddito ad agendia, oportet quod sit sua virtus, de quod non sit participans virtutem. Quit ergo esse . quod ei essentialiter raste, sti causa omnium alioru . quae sunt per participarionem: consequens est , quod Deus non
solum sit summe Ens & nt eausa omnia substantiarum .sed tana id quod est essentialiter sua virtus, fit causi omniu virtutum. Vnde de in libro de Causis. virtus diuina dicitur esse virtus virtutum : namin. t 6. propositione dicti libri seri, phitur , quod omnes virtutes pendentes sunt per infinitum primum, quod est virtus virtuatum. Diuina iram sapientia ne est 'cunda in
rebus , quod est causa in eis omnium naturam. omnium virtutum , Ae eciam omnium opera
tionum. Nam operatio in rebus semper dependet ab eo quod est primum operans: strut omanis motus hie inferius secundum naturae cura sum quem videmus, dependet a primo motu tita quod si cessaret primus motus, nili Deus immutaret hunc ordinem quem indidit rebus cessaret e omnis altus motus. Vnde Philosophus s. Phy I. appellauit motum primum, vitam inentibus, quia i secundum Com. ille motus
primus, rei pectia omnium aliorsi mobilium, se C cta remaneret operatio naturae. Innuens ex
habet quast vita, quia suo modo se habet, stetit Anima in rebus uncis. Nam se ut motus vitae in rebus vivis fit ab anima , ita quod separata a nisma, nullus motus vitae remanet in corporibus:
M suo modo omnis motus simpliciter in oti nibus aliis rebus mobilibus fit a primo motu, ira quod cessante illo motu. cessaret omnis alius motus . Ita igitur . quia Deus est primum opes
rans, est caul, omnium aliarum operationu,
de eius est efficere omnia alia opera. Ideo dicebat Dominus in Evangelio, Sine me nihil postestis latere. Et Isaia. as . scribit, Omnia enim opera nostra operatus est in nobis Dominus Deus noster. Quarto tanta est Reunditas di uinae sapientiae, quod non solum omnibus dat D
substantiam,virtutem, Ac operatione mi sed omnia conseruat in sua substantia, Ae in sua virtus te. Vnde August. in libro Confessionum ait,
Sine eo esse volebam, sine quo esse non pote/ram. Propter quod sicut omnes substantiς eonseruantur a Deo, in suo esse ne etiam conserviatur omnes virtutest alioquin, non esset Deus virtutum. Quinto, tanta est Reunditas diuinae sapientiae, quoid non solum eius est creare omnia opera aliorum,sed etiam eius est omnia eo nseruare in suis operibus. Distinguetes hane eo seruationem a conseruatione substantis Ae viraturis, ipsam autem conseruationem substantiaeci virtutis non distinximus ab inuicem: quia de hoc, quod operatio aliorum agentium no postest durare, nee coseruari in esse nne operatiosine Dei. Ex hae ergo laeunditate diuinae sapiea. uae . quia ira Reunda est, P operatur in nobis
substantiam, virtutem de operationem: fc quia eonseruat nos in nostra substantia, di virtute Aeetiam in nostra operatione, apparere potest, qualiter debemus Deo referre gratias de beneficus susceptis . Nam solus Deus est diues per tapsum , ut dieitur in libro de Causic nos autem P . t. sumus diuites ex mutuatis, inquantum . s. Deus vult nobis mutuare, Δc nos participes facere de
bonitatibus suis. Nihil ergo habemus quod
non acceperimus. Ideo Deo tanqua mutuanti.
de praestanti nobis omnia bona, substantiam, videlicet, virtutem. 5e operationem: Ne conseruatinos in talibus bonis, debemuς in omnibus grastias agere, iuxta illud primς Thessalo. r. In omnibus gratias agite. Advertendum autem quoalicet supra, quum agebamus, qualiter debemus Cap. t c. timere Deu cle obedire sibi, aliqua tangeremus de eo inruatione rerum per diuinatu sapienatiam, de hie aliqua de hoe tetigerimus, no deabet hoe in eoueniens existimari, si ex unocte eodem multipliciter in Deum se rimur: ut quia Deus eonseruat nos in esse.debemus eum ex hoe timere.& debemus sibi. gratias agere.
77쪽
cap. XVI I1. In quo flenditur, quomodo exsta A do deuotion in ipso, ut oremus, th psalla.
en Deo in omnibus serviendum. Ltimo ridendum est de septima laude diuinae sapientiae, per quam solauemus septimam quae si ione. Qualiter debeas mus Deo seruire. Non mus Deo: Ac in laudem eius moueamur, non soIum mente, idest intellectu : sed etiam spiritu, idest spirituali deuotione. 5e voluntate, 6c assesctu si uxta it Iud primς Cor. t . orabo spiritu, orabo βe mente psallam spiritu, psallam de melite: quae duo eonnexa sunt. Nam si diligimus. et deuotionem habemus in lege Dei, oportet mmeditetnur de ea: immo in hoc maxime exprinmitur, di insinuatur dilectio nostra. 5: deuotio ad Deum .6e ad lege Domini, quando tota die, idest assidue meditemur de eo iuxta illud Psalami. it 8. Quomodo dilexi legem tuam Domine, tota die mediatio mea est. Tertio debemus seruire Deo, ordinando in obsequium eius, vis enim est idem omnino, B res animae inferiores. 6: virtutes corporales,
esse Reundum, Ae emierat sed Heunditas magis sonat in multimine productorum, Enica otia vero in velocitate Λ: habilitate producendi. Cum enim illa diuina sapientia si tantae efficastis, qudd omnia bona ab ea simus sortiti, secus dum omnia debemus sibi seruire. Nam de omania nobis Deus secundum ordinem suae sapientiae dedit. 56n omnibus fuit efficax ad dandum. Et ideo secundum omnia debem ut sibi emeaeis
ter seruirci Omnia autem nostra intres partes distinguntur,scilicet in animam, eorpus , 5c res exteriores.sAnimam quidem sue animae postentias in tres partes similiter possumus diuideare, in Intellectum, voluntatem, de in potentias inferiores, quae sunt potentiae organi M. Deo ergo sie debemus seruire, ut omnia illa quintordinemus ad ipsum, Ne ad obsequium eius, de ad honorem. 6: reuerentiam ipsius, videlicet, Intellectum, oluntatem , Virtutes organicas siue corporales, Ipsum corpus, Ne Ipsas res exiteriores. Et debemus ei in obsequium δε in honorem. 5: reuerentiam eius, efficaciter ordinas
re nostram mentem siue intellectum, assiduel de ipso meditando. Ideo dicitur Deuteron. s. Verba, qua ego praecipio tibi hodie. in eorde tuo erunt, Λ enarrabis ea filiis tuis , di meditaberis sedens in domo tua. Et undecimo cap. scribis tur , Ponite haee verba mea in eordibus 5: in
animis vestris. Ae suspendite ea pro signo in ma date illi honore sde sequitur adorate eum quinibus. 5: inter oculos vestros collocate, doces fecit C lunati: Terram. Mare de omnia quς in quae possunt dici me a nostra, quia sunt persectiones membrorum. Ac perfectiones organorum iuxta it Iud Apostoli ad Rom. 6.) Humanum dico propter infirmitatem earnis vestrae:
se ut enim exhibuistis membra vestra seruite immunditiae , 5e iniquitati ad iniquitate. ita nune exhibete membra vestra seruire iustitiae insenseti fieationem. Condescendit enim Apostolus infirmitati nostrae: nam eum posset praecipere, qudd longe amplius, membra nostra, id est visa tutes nostras organicas, de vires anim g inseri
res , c etiam omnia nostra ordinaremus ad ius
stitiam, I ordinauerimus ad iniquitat ei quia Ionge amplius debemus seruire Deo, quam seruiee rimus mundo ipse tamen Apostolus humane se volens habere ad nos, condescendit infirmistati nostrae , 5e mandat quω conuersi ad ma serviamus Deo Ae iustitis ineut quando eramus aures seruiebamus iniquitati. Quarto debes
mus in obsequium Dei ordinare corpus nos strum, ipsum Deu adorando, genuflexiones et inclinationes, 5e reuerentias etiam eorporales
ei exhibendo. Nam sicut habemus a Deo non solum animam, sed etiam eo us i se ad obsesquium eius utrum ordinare debemus. Ad hoe autem seruitiu reducitur omnis maceratio eor aporis i 5c quicquid in eorpore nostro facimus pro Deo, quia totum est ad obsequium Dei. Ideo dicitur Apoca. t . Timete Dominum, de te filios vestros, ut illa meditentur etc . Sie
enim eor nostrum. 6e intellectum, mentem,
debemus ordinare in obsequium Dei, ut sema per meditemur de eo, ut non consentiamus peecato . Ac ne prstermittamus prςcepta Dei iurata illud quod dicebat Tobias filio suo cap. 4. 1
omnibus autem diebus vitae tuae, in mente hasbeto Deum t 5: eave ne aliquando peccato eo sentias, Ac praetermittas praecepta Dei. Secunado debemus seruire Deo, non solum in obsesquium Dei. ordinando mentem,& intel Iectum,
assidue meditando de ipso t sed etiam se debes mus ordinare voluntatem de affectum habens eis sunt . Quinto debemus ordinare in obsesquium Dei ipsas res exteriores, si quas habes
mus. Nam sicut animam Ac eo us habemus sDeo; se ab ipso habemus res exteriores. Ideo scribitur Prouer. 3. Honora Deum de tua subastantia i rude primitiis omnium frugum tuarada pauperibus. Ae implebuntur horrea tuas turitate,& vino Torcularia redundabunt. Vbi
innuitur qu6d quum a Deo habeamus ita temporalia. bene utimur eis, ordinando ea in obseruium Dei, de in pauperes distribuendo ea: qaciendo , Deus multipli rabit nobis ea. Ad hoc aute obsequium reducuntur oes oblati
78쪽
D I v I N AEvoti toperta nesi quas Delmus in Eeelesta: se quae eun temi OxMia. poralia in Dei obsequiu ordinamus. Nec sunt
peioris conditionis promittentes pauperrat non valentes huiusmodi oblationes facere, temporalia conserte , non habentes aliquid Proprium nee substantiam,de qua hoc pollini adimplarerquia promittentes paupertatem is hoe faciunt diuino spiritu ducti, Ic si sunt pa peres spiritu plus offerunt Deo de teporalis
, a aliquis alius offerat. quia offerunt ei non solum quae habent, sed etiam quae possunt habere, ut magis seruitio Dei vacare va eant. Se totum Deo offerunt,ut de epero non liceat eis aliquid proprium possidere. Quum ergo quPritur, qualiter debemus Deo seruirer dicemus, quia secundum omnia nostra debemus sibi fiamulari. Debemus enim ei famulari secunda im ellectumae ipso assidue meditando:lde secutusAPIENTI AE. 3 A dum affectum .ad ipsum stne intermissione dis uotionem habendor secundum vires inferiores animae, eas in Dei obsequium ordinando secus dum corpus nostrum, eorporales adoratio nes, de genuflexiones, cie inclinationes pro eo iaciendo & macerationes in ipso nostro eo ore pro ipso tollerando:debemus etiam ei seruiare de propria substatua in habemus ipsini putiaeultas se offert, in oblationes ecclesiarum oesubuentiones pauperum ordinando. Et in hoe imponatur finis huie tractatui, quem intitulari volumus, De Laudibus diuinae Sapientis: quia secundum praeassignatas causas de diuina sapietia,omnia a vobis postulata effectui demandasuimus:& soluimus vobis ora propositas quaess stiones.Quod quia, sine te Dominς Iesu Christe fieri non poterat, Tibi sit honor, di gloria, in secula seeutorum. Amen.
79쪽
Romani, Bituricensis Archetem copi, et Aquilasmae Primatis, Ortimustalnum premita
ris sancti A mini, doctoso ris darissimi,
De Pre elimatione, Praescientia , Paradigo, et inferno.
ti, mali autem non ,ses prae tu tantum: FI quid
Cap. iii. mi is diuina praeficientia aliqua necistite im
poneret rebtis, illa necessitas totiuentiae ηο repugηat.
nomiste, non to epos ,seis malitudo ereporis imparretur. Cap. ix. Quod infernus dicit vere eorporalem locum: Et disum Aug. sed videtur se conerariam, non est asserena
ti, sed magis nostra ivenia exertitisti dictum. cap. x Quia scientia dei se extendit ad damηala . ut illi aliquando salaifant, secundam errores, O opiniones ersistrat at luersias. cap. E. In quo reprobantur omnes errares, ἐν salsae opinio rei supradictora s, Dei miseri orsa se eriatii A
p. xii. euod daemones.ἐν mimae separatis passens vere pati ab igne inferni. Gρ.xsi. Qias tu gamnatis. ἐν daemonibui intellectus suitur vice sensin Et quoi tale substantie erea
mantur, quia vident.i sentiant e tremari. Cap. xiiii. Quomodo vem catur dictam Avo. ubi anime damnatae exure eorporibus, ea η'rs ad infernum,
gicuntur ire non proprie ad eorporalia, si ad similitudi
Cap. xv.prerer paradisum,etl fereti, ea 4 ire purgataria et limbum puerorum: Et p ante i illi aduentum erat ὀare limbum sanctorum patrge si quomodo pro peccam . mporali debeat in Isi poena aeterna.
cap. i. Quare boni , saluandi dicuntur praederenaci mesi autem non . sed praesciti tantum: Et quid eri praedestinano: Et tuom; in iis praedo assa impraescien
ta dicti iniuriosi distinctionem ea.
pitulorum . restat Traseratum coponere. Diocemus autu primo deuesse prcscium omnium
futuroru , habet quidepraescientia.tam dedas nandis . A de saluandi si sed prae lentia dedamnandis dicitur praescientia tantum .de saluand svero dicitur prς destinatio. Cuius rei possem I duplitem causam assignare. Primo quidem, qa id eus se scit bona , cpea causat a mala autem se scit, P ea non causat. Vnde Aug d in de Vera innocentia, Omnia quorum deus ipse est ausctor scit mee tamen omnium peccatorum, quq praestit, ipse est auctor.Quorum autem s ut malorum non est auctor, est ultor. Bonorum auatem ste est prcscius etiam est eorum auctor. Verbum ergo illud Auer. in . ta . Metaphy. Te .st. quod scientia dei causat res: intelligenduin est C quantum ad mala. Ex hoc autem patere potest, ς, deus se praescit damnatos, P eos non praedestinat ad mortem. Sic tamen praescit salvandos,l eos praedestinat ad vitam: destinare enim ideest ' mittere. Vnde comunis usus loquendi habethoe de aliquo mittente nuntios in seruit . , dicitur destinare ei illud. Sed praedestinare Idem est st praemittere. Sicut enim videmus, Pmodo homines per diuinum limpulsum, & per diuinam gratiam destinantur. i. mittuntur in vitam aeterna: sic deus quos ab aeterno praeuides tales in seipso prς destinauit i. praemisti sua gratia, in vitam aeternam. Mesos autem non impellit ad mortem,& ad miseriam, sed sua malitia vadunt. Sicut ergo deus non mittit eos ad miseria, o ne nee praedeliinauit, nee praemisit eos ad mortem. Praescientia i tam saluandom .sse est prς scietia in deo, q, etiam est praedestinatio: quia tales impulsu dei missi sunt in vitam aeterna, per gratiam diuinam. Sed praescientia damnandoru in deo, ita est praestientia .l no est praedestinatio, quia dess no mittit. nec impellit malos ad mors tem sed solam dimittit. Secunda aut e ratio sus amitur ex iis, quae videmus in aliquibus nominisbus. Videmus. n.' numerus superficialis dieitur de numero ducto in se.sicut bis duo facuit quas tuor: & dicitur de ducto in alio quia bis tria is ciunt sex. Tamen quia numerus ductus in se.habet nomen proprium, quia dicitur quadratus a. numerus ductus in alio, retinuit sibi nomen co
80쪽
etiam hoe nomen Propriu , ut patet in Topis eis . dicitur de dissinitione: tamen quia dimnitio habet nomen propria, propria passio retinuit nomen tam iane, di appellata est propria. Seetia in proponto praescientia Dei comunis est ad bonos,Ac ad malosita me quia prςseientia salvandorsi habet nomen proprium, quia nomia natur praedestinatio, ideo prescientia damnatorum retinuit sibi nomen commune, 6: dicta est praescientia sold Ex hoe aute apparere potest,
quid sit prς destinatio, se praescientia. Nam prς scientia dicit fimplice Dei notitiam, qua habet de danandis; vel st dicit diuinu ppostum, hoc non est scam φ deus agit vel sed in i proponit Bagere, sed scim op cellat ab actu vel secundu cyproponit cessare ab actu. Vel dicamus cs diuisna praescientia est notitia qua habet deus de danandis, prout proponit aliquos indurare, idest permittere φ indurentur , qui indurati danas Duntur. Na deus non dr indurare impartiendo malitia, sed cessando ab actu, Ne no dando gratiam. Exponcda ergo est illud I o.9. Deus que vult indurat. i. indurare permittit. Sed praedestinatio non dicit Dei simplice notitiam,sed includit diuinu propositum ea actu scam quod pponit aliquibus misereri de dare eis gratia in praessenti. 5e gloriam in futuro. Et inde est' praedestinatio multis modis a saetis. Ac doctoribus desrum. ἐγ s, rebus necessitatem non imponat,
sed euenire permittit conting cia,
contingenter . Stendemus in praesenti capitulo. Vtrum diuina
imponat: in st deus praescit hos esse danandos, de necessitate danenturi 6: n saluandos, de necessitate saluent. Et qualis neeessitas ibi esse cotingat. Sciendu ergo,quod August.f. de Ciuitate Dei eap. s. ostendit Cis
ceronem, Ac Stoicos, modu oppostum tenuissse. Nam Cieero, ne negaret contingenuam a rebus, negauit i deo prcscienti I suturoni. Stoici vero, ponetes omnia sub Fato,dixerunt, omnia ex necessitate eo gere. Sed siue Fatum in
telligamus vim aliqua, siue qua eunt ordinationem 'derum . vel secundam eausarum, ut di ea Getaib. 3. tur Fatum a for, aris, ut homo prius eorde eo CV. .cipit.& postea per verba exteriora pandit illud se deus P ab elerno eoncepit, per secudas causas, in tepore manifestat: ut dicant secundς ea usae quςdam verba exteriora respectu dei, Π quq set ibitur. Aliquando. n. describitur ab ipso fine, si deus fatur Ae fando susi propontum maniteitati ad que boni tendunt. 5e ne deseribitur. Praedes stinatio est aliquoru electio in finem. Aliquado deseribitur a remissione eulta, Ne scam hoe dicitur. Praedestinatio est diuinum propossim miserendi, idest a miseria. Ac eulpa liberandi. Aliqua do ab auxilio describit praedestinatio , per que tendit in finem propontu,& recedit ab oppostato, ut quia fit per diuina gratiam: Δ: quia limidiuina gratia quatuor modis eonfiderari pUt, ideo seeundu hoe pol ipsa praedestinatio quas
tuor modis describi. Potest eonsiderati primo gratia ut comparatur ad dantem. 5c scdm hoe, ingratuita donatio; secundu quem modii dea
scribit August. de fide ad Petrum. ιν praedesti Sue per Fatum intelligamns diuinam prouidetiam , fim quem moda. D. August. s.de Ciuitate dei .cap. 8.vult illi nomine Fati diuina voluntas aliquando aut diuinum propositu, aliqn versi pia series eausaru intelligatur. Quocul autem modo sumatur Fatum, no oportet a rebus c6stingentiam negare: ut negabant Stoici. Nam series secundaru eausarum vocas Fatum: eum huiusmudi ea usu in suis effectibus possint impediari, multa euenient eontingenter, ut non semst
stella, euius est eausare humiditatem 5e pluuia. existente in signo euius est caulare hunaiditate 5: pluviam, faciet hoe.quia forte impedietur ex alterius aspectu syderis,cuius est causare siccita
natio est praeparatio gratuitae donationis. Se/ o tem: vel ex indispositione materiς, quia secuda eundo modo potest eonsderari ipsa gratia ut comparatur ad recipientem 1 5: secundu hoe, est prς paratio ad beneficia diuinae secunda quemodu describit eam Magister primo sententias rum, quod est praeparatio beneficioru dei. Tertio modo potest considerari ipsa gratia ut comparatur ad finem; 8c secundu boe, est praeparastio ad vitam sternam:secunda quem moda dea scribit eam Augu in de prςdestinatione sanctorsi.d. Pr destinatio est praeparatio ad vita aeternam. Quarto modo potest eosderari ipsa grasti a fim se, 6c ste ut est virtus initiata dr gratiar sed ut est consumata. dicitur gloria. Et secundu hoe describit eoiter a doctoribus, cp praedestinatio
est prς paratio grue in pnti, de gloris in futuro.
Pto meum . in Centi loquioaexpectandum est iudiciu a seeundis stellis, id est ab elementis, quς forte non sunt dispostia ad suscipienda influetitiam seesidata causarum. Et s dicamus P 5e ipsa
dispositio materiae a motu causae deficeret.. Discemus il non oportet tantam unitatem, & vnia
formitatem dare in effectu,ncut in causa i quia semper effectus deficiunt a eausa sua: vin sema per redeunt 'deta ad eundem punctum, non oportet φ semper ordinate redeat effectus hie inserius .ad eundem puctum. Ex hmoi itam dea
sinu, quem patiuntur effectus, respectu causas rum,multa eueniunt contingenter. In quo des
struitur error ille, qui astribitur Platoni, videli, In Timoleo tist in magno anno, qua do omnia sydera res tu a princi