장음표시 사용
121쪽
nτης τάξεως λ ασθε ἐς nostητησατο ' σμικρω η o δἐν ἰσχυ&ν δ ἀπονηνόμενος, τοὐτο τελευταῖον ἀπεφήνατο, ἀμυδροτάτην ως προς τμ προσωπα την Bb ν εχον. ἐν ταῖς μιστημονικαῖς γὰρ διαιρiσεσιν αἱ ἐπὶ πλέονε διαιρέσεις προς τα μερικώτερα καὶ ἀπορώτερα χωρουσιν ' χρη δἐ τὰ ἀπλα προσηγορικὰ ἀξιώματι περιέχειν' ὐπως αν ευπορώτερα τὰ της υλης υπάρον. Σωπάτρου. Προσηγορικὰ ἐκληθη ταυτα διὰ τοκοινην υλην καὶ ανορμυν λιγων ἐκ της περὶ εκαστον 10 υποκειμένης ἐννοίας πομῖν. OLν' ει λέγοιμεν, στρατηγοὶ, ρήτορες, οὐ περι τοὐδε τοὐ ρ τορος, ἡ τοὐδε, ἀλλὰ κοινῆ ' περὶ θητόρων ας εχομεν υπολήφεις εις ἴλην λαγων προτέροντες ' κατηγοροῖντες μἐν ουν ρητόρων οἴ- τως ἐροῖμεν, ως ἀει συκοφάνται και φιλοπράγμονες, is ἄτε δικαστηριοις σχολώζοντες ' συνηγοροῶντες di ώς δημαγωγοί εισι θήτορες, και τὰ πολ λὰ τῆς πόλεως κήδονται, καὶ σύμβουλοι αγαδ oi' ίσαυτως δἐ καὶ περὶ στρατηγων και των λοιπῶν, λήφν M ἴλην ααι ἀπὸ των, συμβάντων, νiano v ημὶ ἡ ἡττης καὶ των τοιούτων 30 ταῶτα γάρ, φημι, ὁη τὰ απλΓ προσηγορικὰ ἐκ των
122쪽
τοτε καὶ τοῖς ἐπαίνοις χρησόμεθα απδ της νίκης λαβόντες ἀνορυήπι οπου M τουναντίον ηττα συμβαίνει, τότε χώραν εχει η κατηγορίαι Ναρκελλὶνο v. Προσηγορικὰ αὐτὰ ἐκάλεσεν, ώς 42 ἐν μόmi προσηγορῖα φιλην τVν δύναμιν ἔχοντα, Ουδἐν SM δια της κλησεως δηλουντα προς υποφίαν καλοὐη κακοῖ' αυτὁ γὰρ καθ' αvia το πρόσωπον τοὐκατηγορήματος εμνασιν οὐδἐ sψαν ἡ δύναμιν εχει, πό- τερῶν ἀγαθος ἡ φαυλος, καὶ πότερον επὶ συμφέροντι, τῆς πόλεως ηγοίμῖνος, ἡ τοῖς πολεμioις τα κοινὰ προ- 10.
niνειν προαιρουμενος' ἐπὶ πάντων Ουν των τοιούτων
ποιήσομεν ἀπό των ιποκειμένων πραγμάτων τὰς ποιότητας ἀναπλάσαντες, καὶ προσλαβόντες τῆς τιμῆς καλαρχῆς τὸ σχημα των πωτεων ευπορήσομεν ' εἰ μἐν εἴη συυμσα νίκη, φιλόπολιν ἀποκαλοῖντες, ει δ' αυ του- 15ναντίον ηττα καὶ φυγὴ, ἐκ των ἐφ' ἐκάτερα, ῶς συμβαίνει, λέξει ' προς την ποιότhτα δἐ και τοvς 2GID ἄριιοστίον' καὶ ει μῖν ἄδοξον εἰη τό πρόσωπον, καταφορικώτερος ὁ λόγος ἔσται, εἰ δἐ ενδοξότερον ἀη, επιεικέστερος ' O ουν ου πολυ διαφέρει ταυτα τοὐ τίς, 20 πλὴν ὁτι τὸ τίς ovκ εξετάζεται παντελῶς' ὁ δἐ στρα- πηγbς προσκειμένου του πράγματος υπόνοιάν τινα καὶ ἐξέτασιν ἐκ τῆς τιμῆς επιδέχεται.
ἔχει δυναμιν τα ἄρισμένα και κύρι .
1 L Veneto haec si quao dat ops Syriano attribuuntur
123쪽
έχάστυν ἐξετάζεσθαι' αλτ εστιν Oτε καὶ πλώονες ποκμτητες ευρίσκονται κατὰ ταυτον καὶ ἀφορucti' καὶ τοὐτοδιὰ του παραδεθματος εσήμανεν' ἀφ' ου καὶ δηλον,ώς εκαστον των κυρέων πλεiονας εχει ποιότητας, διόε και προτέτακται των λοιπῶν ' εστι μέντοι καὶ ἐκτος των κυρίων ευρεῖν ἐν ἐνὶ των προσωπων πλ/ωνας ποιότητας, ας επι τούτου, τρισαριστευς ιταιροῖντα τον
υἱόν ἀπέκτεινε, καὶ κρiνεται φόνου ' ἄπλουν μιν γὰρ ὁ τρισαριστευς, και πρός τι δἐ ώς πατὴρ ' τε οὐ μόνον so κατὰ μίαν ἐκίστρο, αλλὰ καὶ κατὰ πλείονας ανάγκη ἐμπωτειν τας ποιότητας τῶν προσωπων ' χρὴ μέντοιειδέναι, ἄρ ἐν ι ἐν τοις ἀορίστοις τω ἴρω του ζητή- . ματος ἡτει V υποκειμενη υλν προσέχειν δει' ἐν ει τοῖς ἄρισμένοις τοῖς ααδ τῆς ιστορέας, μετὰ τῶν απὁ του as ζητήματος ' εν μἐν ουν τοῖς κυρίοις nouαὶ ἐμπίπτουσι ' ποιότητες αἱ από τῆς ιστορίας, εν ει τοῖς ἀορι- στοις Oλιγαι, αἱ απο του Ορου, διὸ καὶ miζονα εχει δύναμιν τὰ ἄρισμένα καὶ κύρια.
τουτέστιν υλη καὶ περίστασις καὶ μέδ οδος ' OLν πολυπρος ποῖον ποιεῖται τὴν κατηγορίαν ἡ απολογίαν. πότερον ενδοξον πρός διαβεβλημενον, ἡ τd ἀνάπαλι si
25 τοῖτο λέγει ' Orι τὰς επτά σοι ποιότητας ειπον, 'να εξῆ σοι γινώσκειν τὴν Dάστου δίναμιν ' οἷον τὁ κύριονιδίονς και τὰ λοιπὰ , δ κατὰ μέρος ἐδίδαξεν, οὐ μέντοι καὶ περι τῆς ἐκάστου δυνάμεως ἐλδαξεν.
124쪽
Σωπάτρου. To ώς αν ο καιρος διδω, περὶ ταν κυρίων μόνον εῖρηται, ἐν μἐν γαρ τοῖς αλλοις αἱ αυταὶ καθόλου ποιότητές εισιν ' ἐπὶ M των κυρίων, αλλοτε αλλως' διὁ και δεῖ τους χαιρους φυλάττεσθαι' καθ'
ους τὸ ζήτημα μελετῶμεν , Irνα ταῖς προ αρξάσαις πρά- εξεσι χρvσώμεθα ' μόναις, ἀλλα μὴ και ταῖς μετὰ ταυ-
τα ' OLν ει κρisoιto Λημοσθένης ως συμβουλεύσας βου- θεῖν Ῥλυνθίοις, ουκ ἄν εχοις εἰπεῖν, ἔτι και προς ΦΩλιππον ἀπελθών εσιώπησεν ' ουτω γὰρ γέγονεν' ODδ'οτι συνεβουλευσεν ἐν Xαιρωνεία μάχεσθαι' ἀλλα δεῖ τὰ 10 πρὸ τουτων μονα θεῖναι ' και πάλιν ει κρίνοιτο ώς συμ υλευσας βοηθεῖν Βυζαντίοις, και Xερροννησίοις μνήμην μῖν αν εχοις των χλυνθίων, ου μέντοι και των 43ἐν Xαιρωνεία, υστερον γὰρ τουτο ' η τουτο ουν κελευειgυλάττεσθαι, ινα τὰ προυπηργμένα μόνα . τιθῶμεν, 15
μελετῶντες τι τοιουτο ζήτημα, μὴ μην και τὰ μετὰ ταυτα- ίστε περὶ των κυρίων τὸ ώς ἄν ὁ καιρὁς διδω, εἴρηται μόνων ' ἀλλ' ουχὶ και περὶ των λοιπῶν ' τούτων
γὰρ ι ὀνων ἡ διάγνωσις τὸν καιριν ἐπιτρέπει ' φυλάττειν. 20
Μαρκε χχίνου. o περιεχει τῶ κύρια και τὰ ετ ρα πρόσωπα, ἄναγκαῖον περι εκάστου προσώπου πρῶτον διαγνῶναι τὴν δύναμει και την ποιότητα ' εἰ γὰρ ευρίσκεται ἐν ἐνὶ καὶ ἄλλο πρόσωπον ἀλλ' ουκ ἐπι πάντων τουτο ' συμβαίνει, ώς ἄν ὁ καιρός, φησι, διδιυ χρηστiον' rs τουτέστιν ἡ υλη , και περίστασις και μέθοδος, πρὸς τὴν τῶν βιβλίων ἐξέτασιν των παρὰ ποιηταῖς τε και ρήζορ- σιν ' η γὰρ τῶν προσώπων μετὰ ἀκριβείας ποιότης εξετασθεῖσα παρά τε τῶν ρητόρων και ποιητῶν τὰς λα-νοράς τε και μεθόδους αἶς χρηστέον παρίστVσι και πα- 36
125쪽
τι καὶ ἐκ τῆς αγωγῆς ἡ τῆς περὶ τους λογους ἰδοκήσεως
126쪽
τως ἐξετάζειν ἔκαστω συμφερει των εὐρισκομένων, ἀλλα
τοῖς κατὰ τεχνικην θεωρών τω λέγοντι ' συντελουσι ' κανγαρ ωσιν ἐπί τινων πατέρες αδοξοι, η πατρὶς, παρα- λε-οαεν ' τα δἐ προς συστασιν ἐρουμεν, τὰ βλαπτοντα sσιωπῶντες ' οντω καὶ Λημοσθένζς εν τω περὶ του στε- , τόνου πεποίηκε, I ἐλωνα μἐν τον προς μητρος αυτούπάππον, ἄς φυγάδα και προς του δήμου θανάτω καταγνωσθέντα, δια την προδοσίαν μυφαίου του εν τω
Πόντω, καὶ την μητέρα, - Σκυθίδα το γένος,. re lo πάντα ἐν τυ κατὰ Κτησιφῶντος Αισχίνης παρέθηκε,
-υ-etων Dδόξων πράξεων etον ἶλον διαπλεκει λόγον, πομπι-π-έρα τε κω : λαμπροτεροι καὐ detiῶς εἰπεῖν ἐν ἔκάστοις εῶν λό- rore αεὶ των 4s δημοσίων κοὐ των διώτικῶν προσφόρους αεὶ to υποκειμενσις ἐπιτιθέντα προσωποις ἔροι τὰς των λόγων ἰδέας ' M. μεν ουν πρόχειροω τῆς τῶν ἔγκωμιαστικῶν τόπων χρήσεως τοιουτόν ἐστιν, ὼστε διὰ πάσης εχειν φυλακῆς, μή τι και προμεῖναι ἰναροκασθῶμεν επος, οπερ τ' ἄήρατον ἄμεινον Od. t. 446.J-ταμεν πρὸς συστασιν ημετέραν ψουμεν, τὰ δἐ βλάπτοντα σιωπήσομεν 'μὶ δῶ τῶν μαντἰων τό ανάπαλιν τα μεν ἐκείνοις σννώσονru τελέως
παραλεIφομεν, ὁσα δὲ βλάπτειν ἱκανὰ ἐκτρο δήσομεν. Ἀστι δετις παρά τε Λημοσθένει -ὶ Θουκυδίδη βιαιοτερα με δει n. t. 1. Rhator. IV. 8
127쪽
ουσαν - - ἐν μέντοι τοῖς κατ' Αισχίνου προ Σπαντος αλλου τους προγόνους εχώρησεν ώς αδόξους, φάσκων ' o απορῶν δ'. o τι Τ χρὴ πιρι σοὐ καὶ των σμελεῖν, απορῶ τον πρῶτον μνησθῶ, πότερον ώς ὁ πατήρε σου Tρόμης ελδευσεν ' ει τι δἐ χρηστὸν ἐκ τῆς αγωγῆς ειχε κα4 τῆς ' περὶ λόγους ἀσκήσεως, παραλέλοιπεν ' κάλεν τῶ προς -πτiνην υπὸρ διαβεβλημένου προσώπου Κτησiππου τοὐ MDioυ παιδος ἀσωτiαν νοσουντος προς ενδοξον τον Αεπτiνην ποιοίμ νος τον λόγον, ἡθμ10κωτέρα κέχρηται P ἰδέα καὶ επιεικεστερα, λεγων' οὐδὸν γαρ φαῆλον ερῶ σε ' εν δὲ του κατὰ Μειδίου καταφορικωτέρα καὶ, τραχυτέρα, και.εν' τῶ περι τοὐ στεφανον, ἀπὸ τῶν ενδόξων πράξεων τον Oλον λόγον διαπλέκων, πομπικωτερα και λαμπροτερα ' δεῖ γὰρ μὴ μόνον ταρ ε τῶν προσώπων εξετάζειν ποιοτητας εν τοῖς τοιουτοις, αλλὰ και τας ἰδέας κατ ἀλλήλους τοῖς υποκειμένοις επιτιθέναι προσώποις' εστι τις και eriρα παρὰ Θουκυ-Mδη και. Ivμοσθένη μέθοδος βιαιοτεραο ετις καὶ τὰ προς επαίνου τῶν εναντ-ν ἀπὸ τῆς γνώμης διαβάλλει dio καὶ τὰ κινοῖντα λοιδορίαν ἀπο τῆς διανοίας . βέλτιστα δείκνυσιν. Λημοσθένης ' μἐν δν τῶ κατὰ Μειδίου τὴν διὰ τὴν ἐπίδοσιν τῆς τριήρους ' ρεγαλοφροσυνην --τοὐ καταβάλλων ' μέγα, γὰρ ἐν Ἀθήνησι 'κὰ ι τυ μ
128쪽
νον τριηραρχησαι, μητι γε δη καὶ το τρι ρη ιπιλυναι, ὁ ει διαβάλλων rem της διανοίας φησίν ' ώς στρατείας εις Evβοιαν γινομένης, δέον συν τοῖς πιπε σιν αυτον ἐξελθεῖν. ἐπιδέδωκε τριήρη, διαφυγεῖν - στρατεύεσθαι σπεύδαπι καὶ πάλιν αισθόμενος, οτι ξύλα διὰ τῆς τριή- ε
μυς ενεγκεν η α' Εὐβοιας, φησι διαβάλλων, καὶ χρήματισμος, ου λειτουργία ' γεγονεν ἡ ' τριηραρχία τω κα
ταπτυσω τούτω ν ἐν ει τω περὶ του στεφάνου φεύγων τομεγεθος τῆς διαβολῆς, το περὶ Σαιρωνειαν γεγονὸς πά-
129쪽
θος, απο της γνωμης απτο συνέστησεν ει πων, ώς καλακαὶ των προγόνων αξια τα συμβουλευθέντα καὶ ἐξῆς. Eτι δἐ πλέον την αὐτου γνώμην βεβαιῶν μεταστατικῶς ἐπι τους στρατηγους μετάγει την αἰτιαν -τως ' εἰ ει η5 δαψονός τινος, η τ ης ι ἡς, η στρατηγων φαυλότης,
η πάντα ἐλυμήνατο καὶ ἐξης. 'O M Bovo&δης πάλιν ζητουμένου, διὰ τί οἱ Κερκυραῖοι Ουδενι συνεμάχησαν, απὁ της γνώμης ἐπιχειρῆσας - αντο πυνέστησέ τε κειωβαλλεν ' ὁ αἐν γὰρ Κερκυραιος συνιστῶν τουτό Fησιν' 10 ἡμμαχοί τε γὰρ οὐδενός πω ἐκούσιοι γεγόνασι καὶ ἐξης ' καί φησιν, οτι δι ἀπραγμοσει , ὁ δἐ Κορίνθιος διαβάλλων, οτι ἐπὶ κακουργiα καὶ οὐκ ἀρετy, πησιν, ἐπετήδευσαν, βουλόμενοι προς τἀδικηματα ουδῖ μάρτυρα
1s Σωπάτρου. Tola ἐμπίπτουσιν ἀντὶ τοις χρησιμεύουσιν ' οιον περὶ Λημοσθένους λέγοντος, μη βά - σθαι τό δειχθῶν auros περιτρέψαι εις επαινον ' τούπανηγυρικοὐ γὰρ τοὐτο ' τινὸς γὰρ λέγουσιν, οἷ και ἄμεινον, τοις κατὰ καιρὸν ετρισκομένοις, ἔνα η ἐξήγη- ab σις ὁμοια p τῶ, ῶς ἄν ὁ καιρὸς διμ' o - ει κρωεις ημοσθένη διὰ την συμβουλην της -μμαχλς πιλυμ, Oiων, μη ῶς λειποτάκτην αυτὸν διαβάλης η 'μισότεκνον, ἔτι ἐλευχειμόνησεν ἐπὶ τω θανάτω της θυγατρός' ἡ ω γὰρ γεγόνει ταὐτα.
130쪽
Μαρκελλίνου. Σφόδρα διδασκαλικόν του λόγου - πημα ' μακεφαλμίωσιν γὰρ πάντων των εἰρ μένων ἔχει ' τὸ δῖ τοιοντον σαφῆ και σκρινῆ τον λόγον ἀπεγγώ μιν ἐξέτaσιν ει ἐπιδέχεται διὰ τὀ εχειν ποιότητα, οπερ οπ υπάρχει τοῖς ἀορίστοις ' δεῖ δἐ ειδεναι, ora 1 ἀκολουθεῖ τω προσώπω τὰ εγκωμιαστικά' ἀλλ' ου πάνταεις πάντα, ἐπεὶ διάφορα 'τὰ πρόσωπα' καὶ του μῖν meta διὰ τό ωρίσθαι M πρόσωπον πάντα ἀκολουθεῖ, γένος, πατρὶς, καὶ ελς' οἶς χρηστέον, ώς ἄν δοκιμάσωμεν συμ- νέρειν, πολλάκις γὰρ καὶ σιωπησαί τινα προσηκει διὰ
νην χρείαν ' τω δι προσnγορικω ata ετι πάντα εμπέπτει ' πει ει πάντως τε των ' ἐγκωμιαστικῶν' κωὲ επὶτων κυρίων M τοῖς εμπίπτουσι καὶ συμφέρουσι χρησόμεθα ' . γ' o, 3ημοσi νης ἐγκωμιάζων ου πῆσιν ἐχρήσατο, ἀλλὰ τὸ μῖν γένος ἐσιώπησεν ως ἀδοξότερον ' is