Rhetores graeci, ex codicibus florentinis, mediolanensibus, monacensibus, neapolitanis, parisiensibus, romanis, venetis, taurinensibus et vindobonensibus

231쪽

το γὰρ κυριωτατον ἐν ρητοῖς νόμος ' Oθεν του ρητουποῖ χῶς λεγομiνου, επι τε γαρ ψηφίσματος καὶ επιστολης και διαθηκης καὶ κηρνγματος καὶ νόμου, ἐκνενικηκε τὸ κυριώτατον ὁ νόμος ἀφ' εαυτου νομικας καλu-ε σαι τὰς περὶ ρητὸν στάσεις ' παν γαρ ρητόν υπὸ τὸν νόμον πάντως ἐστίν ' χρη δἐ εἰδέναι, ἔτι ἐπειδὰν παραλάβωμεν ἐν ταῖς λογικαῖς τ- στάσεων ρητὐν, εις απόδειξιν αυrb παραλαμβάνομεν των ζητουμένω πραγμάτων ' ΩΓ -κ αυτὰ ζητουντες τὰ ρητά ' προέταξε M10 τὰς λογικὰς των νομικων, τῆ φύσει ἀκολουθῶν' πρῶτον γὰρ υπηπε τὰ πράγματα, καὶ Οἴτως νόμοι ἐτέθησαν ίς καὶ Aισχίνης φησίν ' ἐκ γὰρ του τινὰς ἄμαρτάνειντους νόμους εθεσθε ' ζητουσι δε τινες, ῶρα καὶ ὁ στοχασμbς καὶ δρος λογικαι εισι στάσεις, η ου' ιααι εἰ λο- 15 γικαὶ, πῶς μετὰ ταυτας την διαίρεσιν εποιησατο τῶν λογικῶν νομικῶν' ἄλλως τε καὶ πῶς ἄν λογικαι κληθεῖεν τῶν μῖν λογικῶν υπὁ την ποιότητα τελουσῶν, αυτῶν Mἀντιδιαστελλομένων τῆς ποιότητος' περὶ γὰρ υπαρξιν καὶ ιδότητα θεωροῖνται ' gres ἐν Ουν, ἴτι λογικαι μἐν καὶ

20 αυται, ου γὰρ πεμ ρητὰ την ζήτησιν εχουσιν, ἀλλὰ περι πρόγματα ' Oυ μἐντοι διὰ τουτο καὶ ἐπὸ την ποιότητα αν τελοῖεν ' τὼ γὰρ περι τὰς στάσεις λογικόν καὶ τῆς ποιότητος περιεχτικώrερον ' ώς γὰρ τὸ εν ουσία λογικὼν καὶ προ τos ἀνθρώπου και πρὸ του ζώου' φαι ἐν M,

as ἔτι του ζώου τὸ μῖν λογικὸν, τὐ δἐ ἄλογον' καὶ Ουδήπου διὰ τοὐro τὰς ἀσωμάτους ουσίας ἡ τῆς λογιότητος εκβάλλομεν, ἡ υπὸ τὰς συνθέτους τελεῖν τὰς ἄπλῶς ἀναγκάζομεν ' ἀλλ' αυτὸ τοὐτο τι λογικόν πρὐς ἀντι- .

διαστολην τῶν ἀαγων. κομiζομεν, Οἴτω i κἀνταυθα τὰς ad λογικὰς αυro τοὐτο μόνον πρὼς αντιδιαστολην τῶν νομικῶν παραλαμβάνοντες Ovrε τόν στοχασμὸν καὶ Oρον τῶν λογικῶν ἀποδεῖστῶμεν, Ουτε μην υπὼ την ποιότητα τελεῖν αυτὰς βιαζόμεθα ' ἡ τι τῶν τουτοις εναν-

232쪽

τιωπι τουτο περιττῶς κεῖται, κατασκευάζοντες γὰρ τον νόμον, εἰ Mκαιον, εἰ συμφέρον και τὰ ἐναντία του ro νὰνατρέπομεν και ὁ νομα μῖν γενικὸν τουτω πομοτνς' ενταυθα τους περι 'Lρμαγόραν ἐλέγχει' ἐκεῖνος μἐν γὰρ στάσιν ἐλεγε κοινὴν τὴν ποιόrητα ' τὰς M λο- 5γικὰς εἰ δη τῆς ποιοτυτος ' ωσπερ ημεῖς στοχασμου εἰ δυναμἐν τυ διπλοῖν και ἄπλουν ωσαύτως χαι ορον ' ἀκρι-

στερον M μογένης κοινὀν ἴνομα τὴν ποιόrητα εἱ-πεν, των κατὰ ποιότητα ἐξεταζομένων' ώς γὰρ κοινὀνμεν ἴνομα το ον των γενικωτάτων, γένη di αυτὰ τὰ δε- 10 κα' και εῖδη οἷον ἄνθρωπος , δίππυ, τρίπηχυ, λευκὸν, δεξιὸν και ἐξης' κύριον M OLν Σωκράτης ' o Droa και ἐπὶ τούτου ' κοινὸν μῖν ἡ ποιότης ' γένη M. ἀντiληφις, αντiστασις και ἐξης' κύρια δἐ ταωτα, ώς ἄτομα ' ἄτομα γὰρ αἱ καθ' εκαστα στάσεις ' προέταξε δἐ τὀν μέλλοντα 1s του παρελυλυθότος, OLν τὰς περι τὸν μέλλοντα στάσεις των περὶ τὼν παρεληλυθότα ' και γὰρ ὴ πραγματικὴ τοὐμέλλοντός ἐστιν ' επειδὴ ὁ περι του μέλλοντος λόγος βρα- χἡς, ου γὰρ διαφορὰς ἐπιδέχεται' δι' ίν ουει πολλῶν

ἐστι στάσεων περιεκτικός ' διὰ τουτο ώς ολψον και συν- 20 τομώτερον τὸν περὶ αυτου λόγον προυθηκε τοὐ παρελήλυθότος ' πολλῶν γὰρ στάσεων ὁ παρεληλυθὼς περιεκτικὸς, και διὰ τουτο πολλοῖ και λόγου δεόμενος παρεχωρVσε τν βραχυτέρω.Mαρκελλίνου. Γις τρία διεΩεν ὁ τεχνικός' εις as ἀνανῆς, εις φανερὸν ἀτελ/ς, εις νανερὴν και τέλειον πληοώσας τοίνυν τῖν περὶ του ἀφανους λόγον, ω τὐνσrπασμὸν αποδεδωκε, και τὸν μετὰ τοὐτον τὁν περὶ του φανερου ατελοῖς διεξελθών, ὁ ποιεῖ τὸν ἔρον, μί-Mλεται λοιπὸν εἰπεῖν περι του φανεροὐ και τελεiου' ἐν φουκέτι περι Ουσίας τουμεν, ου re περὶ ιδιότητος, ἀλαῶ

233쪽

νος, εἰς O πασαι αἱ λοιπαὶ στασεις ανάγονται' ζητησαι δἐ ἄξιον, εἰ φανερον καὶ τέλειον, πῶς ετι συνίσταται ἀλ-λα gαμῖν, οτι φανερον λέγει ἐνταὐθα ου τῶ ἐγκληματι, ασίστατον γὰρ αν ην, ἄλλα καὶ τῆ ουσία και τῆευπάρξει και τῶν φύσει του πράγματος. Εἰ νόμιμον, εἰ δίκαιον , ει συμφiρον' ενόμισάν τινες ἐνταὐθαμετὰ τον στοχασμει και τον ορον περὶ πραγματικVς --τὀν ειπεῖν ' ταυτα γάρ φησι τὸ δίκαιον, τὸ νόμιμον καὶ

τὸ συμφέρον κεφάλαια πραγματικης' ἀλλά φαμεν, Oraio δίκαιον ἐνταυθα λέγει πάσας τὰς στάσεις, ενθα περὶ δικαίων η ἐξέτασις, και Ουκέτι ἀμφίβολος ἡ Ουσία ' --ει ζητησις περὶ τοι ἀτελους, ἀλλὰ σκοπουμεν τελείουοντος καὶ φανεροῖ, εἰ Mκαιον τό πεπραγμένον. καὶ νόμιμον δ/ πάλιν τὰς νομικὰ ς' διὰ δἐ του συμ-

5 φέροντος την πραγματικήν ' εστι δἐ και κοινῶς νοῆσαι περι πασῶν των ὐπυ τὴν ποιότητα στάσεων ' oτι εν πάσαις ταυτα κοινῶς ζητουμεν' εἰ δίκαιον, εἰ νόμιμον, εἰ συμφiρον. τι τῶν τουτοις εναντίων' ώς πρὸς

τὰ δυο πρόσωπα τοὐ κατηγόρου καὶ τοὐ φευγοντος' ad ὁ μῖν γὰρ κατασκευάζει, oτι νόμιμών, ὁ δἐ Ora παρώ- νομον ἐκ τῶν εναντίων ώρμημένος. και ἔνομα μἐνγενικὀν τούτο ποιότης ' ώς πολυειδὴς Ουσα Τ ουκ

ήμνῆθη στάσις εἶναι ἡ ποιότης ' μήτηρ δἐ ἐγένετο

στάσεων ' πλὴν γὰρ στοχασμοῖ καὶ Ορου αι λοιπαὶ πα-rs σαι ἐντεῖθεν οῦρο ηνται ' επειδῆ ἡ ποιότης γενικώτατόν ἐστι ' riνος γὰρ γενῶν ἐστιν ' ἡ γὰρ δικαιολογία εὐικὸν ουσα καὶ γένος τῶν ἐξ αυτῆς καὶ μ' αυτὴν στάσεων' και ἀντιθέσεις os Oiως υπὸ τὴν ποιότζτά εἰσιν, ουσαι καὶ αυται γένη μερικώτερα. Καν ι ἐν περὶ

30 ρητὀν. Tis νεται ἡ ποιότης εἰς πρῆγμα καὶ ρητόν' ' καὶ τι μῖν πρῆγμα ποιεῖ τὰς λογικάς' διὰ τι δἐ προ

234쪽

εταξε την λογικην; Ora πρῶτά ἐστι των ρητῶν τα πράγματα ' εἰ δέ τις ημῖν το δημοσθένους ε ἀντιδη, νόμους εθεσθε προ των ἀδικημάτων ἐπ' αδηλοις μἐν τοῖς ἀδμκουσιν, ἀδήλοις ει τοῖς ἀδικηθησομένοις,' λεατέον, υτι προτων ἀδικημάτων ειπε Ου των πραγμάτων. AOγικυν ' Sεἰ δέ τις εἴποι, ἀλλὰ is ταῖς λογικαῖς ευρίσκεται νόμος, ῶς εν τω κατὰ Μειδίου, φαμῖν, οτι η σύστασις που του πράγματος το ρητὸν παραλαμβάνεται' και πάλιν ἐν

ταῖς νομικαῖς - περι πρῆγμα ἡ ζήτησις, ἀλλ' εις 7

κατασκευὴν του ρητοῖ παραλαμβάνεται ' φασὶ δέ τινες, 1οOrι εδει τυν μῖν νομικην καλεῖσθαι λογικην, την Mλογικην πνραγματικην, επείη καὶ περὶ πρῆγμα εχει τυνζῆτησιν ' λεκτέον δ8, οτι ἐξ ύν εκάτερα την ἰσχυν εχει, ἔκ τούτου και την προσηγορίαν εἴληφεν' η μὸν γὰρ νομικη ἐκ νόμων ἔχει ' καὶ τοσουτον δείωι τῶν λόγων, 13οπότε και ιδιώτης δύναται τω νόμω διῖσχυριζόμενος εαυτω βοηθεῖν' και σχεδόν ἄτεχνος ἐστι πίστις, kκ νό-μ- ἀποδεικνυμένη ' ἡ δὲ τῶν αγμάτων ἐξέτασις Πλείονος δεῖται καὶ τεχνικης της τῶν λόγων κατασκευης' οὐκ ἀλλαχόθεν τῶν πραγμάτων ἐχόντων τινὰ ροπήν' Io καλῶς nυν νομικην ἐκάλεσεν την εχουσαν Oλην την ζήτησιν ἐπὶ του ρητοῖ, ῆ νὀμου, ἡ ψηφίσματος, η διαθήκης, ἡ επιστολῆς, ἡ κηρυγματος ἡ τινος ἄλλου ἐρογραφου. Νομικὴν ποιεῖ' ἀσφαλῶς ' ου γάρ εἶπεν

τέμνεται, ἐπέι ου στάσις αἴτη ' περ ι ύν υστερον ἐρου- Isμεν' εικοτως' ἐπείη τὰ πράγματα πρῶτα τῶν νόμων 'o νόμος γὰρ ἐπὶ τοῖς πράγμασιν ' O Ovν πέφυκε πρῶτον, καὶ προτάττει τν τάξει. 'H γὰρ αερὶ μέλλοντος. μειωriον, οτι τριῶν ὀντων χρόνων, ἐνεστῶτος, παρεληλυθυτος, μέλλοντος, ὁ ἐνεστώς εις χρόνον οι παρα- εο λαμβάνεται, ἐπει ακαριαῖός ἐστι, και ἄμα Drι τε και

ο Εx oratione deperdita. 6 Ald. Par. αδικησομένοις. Tacit eorrexit Reish. indd. Demosth. s. v. νόμος. 7 Ald. εἰ.

Rhetor. IV. II

235쪽

226XO AIA

παρηχθεν' ἄμα τικτεται παιδίον καὶ παλλθεν ὁ τηρ γενiσεως χρόνος ' διὰ M του ειπειν, η γὰρ πιρὶ μέλλον- τος ἔχει την ζήτησιν, φανερὸν ημῖν κατέστησε, τί δι--89 φέρει τῆς δικαιολογίας ' τω χρόνο γὰρ την διαφορὰν 5 αινiττεται ' προέτα ε δἐ την πραγματικὴν, ἐπειδὴ των χρόνων των δυο, τον ενα, φημὶ δη τον μέλλοντα, μόνη ἀπείληφε ' και ἴτι Mo οντων ειδῶν τῆς ρητορικῆς, εις

α πῶσαι ανάγονται αἱ στάσεις, συμβουλευτικου και δικανικοῖ, το μῖν συμβουλεττικον εχει μόνη, του δἐ δι- ο κανικου μετέχει ' καθάπερ ἐν τω υπἐρ του στεφανου, και τ6 ' προς Λεπτίνην, και τω κατὰ Ἀριστοκράτους. Πραγματικη γάρ ἐστιν ἄμφισβήτησις περὶ πράγματος muσπιος, εἰ

διῖ γενε'oθαι τόδε τι ἡ μη γενέσθαι' δουναι ξ μη δουναι' Οιον βουλευονται 'Aθηναῖοι, εἰ δεῖ θάπτειν τούς ἐν Μαραθῶνι IS πευοντας τῶν βαρβάρων.

Συριανου και Σωπάτρου. Urελῶς την πραγματικὴν ἄρισατο ' τεσσάρων γὰρ ἔντων ειδῶν τῆς πραγματικῆς, τον τε συμβουλευτικου και του κατὰ ἀμνισβήτησιν καὶ του κατὰ αἴτησιν και τῆς τῶν παρανόμων δro γραφῆς, ἐνταυθα δίο μονα ὁ ὁρισμὸς περιλαμβάνει ' διὰν ἐν του ει δεῖ γενέσθαι, τό συμβουλευτικόν ' διὰ M του - δουναι ἡ μη δουναι τὁ κατὰ αιτησιν ' ἐκπίπτουσι ει τὰ λοιπὰ δύο ' ουτε γὰρ ἐν τῆ τῶν παρανόμων γρανῆ τὸ εἰ ' δεῖ γενέσθαι ἡ μη γενέσθαι, οἴτε τι ει χρὴ δουναι fias μὴ ' ἀλλα τό εἰ δεῖ κυρωθῆναι ' ἀλλ' ουδῖ ἐν τω κατὰ ἀμφισβήτησιν ἡ ζ ruriς ἐστιν, εἰ δεῖ λυναι ἡ μὴ, του-τo γὰρ ἄμολόγηται ' ἄλλα τίνι λυναι' διό, εἰ μέλλοι

ὀρθῶς εχειν, Ουτω προακτέον ' πραγματική ἐστιν --φισβήτησις περὶ μέλλοντος πράγματος, εἰ δεῖ γενiσθαι so τόδε τι ἡ μὴ γενέσθαι, ἡ δουναι τόδε τι ἡ μὴ δουναιτόδε, Γλλὰ ετερόν τι, και τίνι δεῖ δουναι, και εἰ δεί

236쪽

κυρωσαι τόδε η μη κυρῶσαι ουτος γὰρ πῶσαν περιλαμ- νει τρο πραγματικηπι διὰ μῖν γὰρ του εἰ δεῖ γενε- σθαι το κατὰ συμβουλὴν διὰ δἐ του δουναι τόδε τι ἐμὴ, ἀλλ' ἔτερόν τι, το κατὰ σιτησιν, ου γὰρ τὼ λυ- ναι ἡ ιιὴ, ἐν τοῖς κατ αιτησιν τῆς πραγματικης ἀμ- οφισβοτεῖται εῖδεσι, τουτο γὰρ ὁμολογεῖται, αλλὰ τὸ εἱ- ως τῆς δωρεας' οιον πότερον στέφανον, ἡ σίτησιν δημοσίαν ἡ τι τοιουτον, ἀπ Ovrι ο αιτεῖ ὁ μέλλων λήψεσθαι' ωσπερ ὁ πιέων αἰτῶν Πυθιος καλεῖσθαι μετὰ τὰ ἐν Πυλω ' διὰ M του τίνι λυναι τὸ κατὰ reu- is φισβήτησιν, διὰ M του εἰ δει κυρωσαι τον των παρανόμων γραφήν. εἴρηται δἐ πραγματικὴ κατ' ἐξαίρετον 'OPχ οτι και ἐν ταῖς ἄλAαις στάσεσιν OM εστι πράγμα- τώ, αχά οτι μόνη των ἄλλων πλεονάζει τοῖς πράγμασι ' και Ora μόνη τον μέλλοντα χρόνον ἐκληρώσατο, αἱ s Sr ἄλλαι τὸν παρεληλυθότα ' καὶ Oτι μόνη περι τό δικανικόν τε καὶ συμβουλευτικὸν καλεῖται, αἱ δ' ἄλλαι περὶ το δικανικόν. φασὶ δἐ τινες καὶ περὶ τὸν παρφχημένον την πραγματικὴν καταγίνεσθαι στάσιν ' καὶ τούτου δείγματα παρέχουσι τὸ περὶ τὴν R παρανόμωit γρανὴν εἶδος ' oioν ώς ἐπὶ τοὐ τηνίσματος ου ἔγραφεν υρισro-

κράτης ' περὶ γὰρ τοὐ ῆδη γεγραμμiνον, φασὶν, ἐστὶν ἡ ζήτησις' ἀλλά φαμεν ώς ο εστιν ἡ ζήτησις περὶ τούει γέγραπται ἡ μὴ ' ἀλλὰ περὶ τοὐ ει δει κυρωθῆναι εμὴ, ωσαύτως καὶ ἐν τβ προς Ἀεπτίνην, καίτοι ἐκει γρα- Isφέντος τοὐ νόμου καὶ δοθέντος. ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τούτου περὶ μέλλοντος η ζητησις, ει δεῖ γὰρ φήςφ των δικαστῶν κύριον γενέσθαι τὸν νόμον ῆ μὴ ' κατὰ τὁν αυτόν λόγον καὶ ἐπὶ τῆς ἐγγράφου πραγματικῆς περὶ μέλλοντος η tarησις' οιον Φιλιππου τὴν Ἐλάτειαν καταλαβόντος 3o γράφει Λημοσθένης, ἐξελθόντας βοηθῆσαι τοὐς ' θη- ναίους' ου γαρ περὶ τοὐ καταλαβεῖν Φίλιππον τὴν

237쪽

228ΣXO AIAἘλάτειαν η ζήτησις, ἀλλ' εἰ χρη βοηθε- ωσπερ δι

ἐπὶ των προλαβουσων στάσεων ἐλέγομεν εῖνπι κατὰ φυγὴν καὶ δίωξιν, κατα αιτησιν καὶ κατα ἀμφισβήτησιν εἰ du ζπημάτων, οἴτω καὶ ἐπὶ τῆς πραγματικῆς, καταs φυγὴν μἐν και δίωξιν, ὼς ἐπὶ του υριστοκράτους ' κατααιτησιν ώς έπὶ τούτου ' νόμος τον ἀριστέα αἰτώῖν ἐν βουλεται δωρεαν, ἀριστευσας τις αιτεῖ πολίτου φόνον, και βουλευονται οἱ πολῖται ' του δῖ κατα ἀμφισβήτησιν κ τουτο ' νόμος τον καλως πολιτευσάμενον δωρεαν παρὰ

10 τῆς πόλεως δέχεσθαι. Ἀριστοφῶν και Κέφαλος ἀμ- νισβητοῖσι τῆς δωρεῶς' ἰστέον δἐ ἔτι κοινωνεῖ ἡ κατὰ φυγὴν καὶ Mωζὶν πραγιιατικὴ του στοχασμω καιτν ἄρο του κατα φυγὴν καὶ Νωξιν ' ἐπειδὰ ἐν ἐκάστωαυτῶν ἐστι καὶ φευγων και διώκων καὶ πρῆγμα κρινό- 15 μενον, διαφόρει δἐ οτι ἐν μ/ν τω στοχασμου περι τῆς

ὐπάρξεως ἡ ἀμφισβήτησις, ἐν δἐ y τω δρου τῆς ιδιότητός ἐστιν ἡ ζήτησις' ἐν M τῆ πραγuατικῆ οἴτε περὶ υπάρξεως, ὁμολογεῖται γάρ ' οἴτε περὶ ιδιότητος, εγνωσται

γὰρ, τί ἐμι' περι δἐ τῆς ποιότvτός ἐστιν ἡ ἀμφισβή-αοτησις, ὁποῖον δεῖ νομiζειν τὸν γενησόμενον χρηστὸν ες αὐλον, ἔU ἡ κυρωθῆ ἡ μη ' ἡ δἐ κατα αιτησιν πραγματικὴ τε στοχασμω καὶ τῆ ορω τω κατα αιτησιν κοινωνεῖ μῖν, ἐν ἐκάστω γὰρ καὶ νόμος ἐστιν ὁ κελευων, καὶευεργεσία περι τὴν πόλιν γεγένηται ' διαφέρει ει, orι ἐν Is μἐν τN στοχασμω αγνοεῖται, ει αυας ειη ὁ δεδρακάς'

ἄδηλον γαρ' ἐν ει τω ορω ὁμολογεῖται μῖν ὁ δράσας καὶ τό πραχθ ἐν παρ' αυτου ' ζητεῖται δἐ ει κατὰ τὸν νόμον εἴη πεποιηκώς, ῶς ὁ παίσας φιλόσοφος τἰμ τ ραννίδα ' ἐν di τῆ πραγματικῆ ἄμολόγηται μῖν τὸ so πραχὼ ἐν υπὸ του ἀριστέως, ῶς 3 κατὰ τὼ απὁ των νόμων διωρισμένον ἐστέν' ἐνίσταται δἐ ὁ ἀντιλέγων νά-

238쪽

σκων μη δειν τομ τας αἰτειν δωρεας' η δἐ κατὰ --φισβητησιν πραγματικη κάινωνεῖ μὸν, καθo D ἱκάστωδύο εισὶν ἀμφισβητοὐντες, και ἀμφότεροι ευεργέται καὶ χρηστοὶ περὶ την πόλιν γεγενησθμι' ' διαφέρει δἐ στο

τὴν πρῆξιν ἀναιρεῖν ἐπιχειρεῖ' ἐν M v πραγμαrικη ουκαιαιρεῖ ὁ ἔτερος τοὐ ετέρου την πραξιν, το παν ἐαυ- τω ιδιοποιούμενος, αλλὰ κατὰ σύγκρισιν ἀμνότεροι προωσι καλοῖ καλλίονα εκάτερος ἔκατέρου ἀποδεικνυναιεα-- πειρώμενος' δρου δῖ, καθὸ ἐν μῖν ορῶ ομολογεῖ μἐν εκατεως τι συμβάλλεσθαι προς την πρῆξιν τον

τέθεται τῆς πράξεως ' ἐν M τν πραγματικῆ περὶ μανολον ἡ ζήτησις' καὶ 'ος βίω ἐνάμιλλος εαυτόν τοὐ.

τιθέτου ἀποδεῖξαι λαμπροτερον διῖσχυριζῶιενος' ιστέον is δἐ καὶ τοὐτo, ora ἐν τῆ κατὰ αἴτησιν πραγματικῆ δε καὶ τὸ δνομα προστιθέναι τῆς δωρεὰς, οὐ μέντοι γε κει ' ἐν στοχασμω η Ορω' ετι καὶ τοῖτο δεῖ εἰδέναι, ως -

μόνον μὰ πραγματικῆς τῆς κατὰ ἀμφιμανησιν πλω ναδύο προσώπων ἀμφισβητοῖσιν ἀλλήλοις, ἀλλὰ και ἐν χυ ω ωοτε, ώς ἐπὶ τούτου τοὐ δρου ' πυνθανομένου τινὶ μἀντεων ' τεσσάρων, ὁποιον ἔξει τοὐ μου τό τέλος, os ἐν υπό ληστῶν ἀναιρέσεως ειπεν, ὁ ει ἐξ υφους πεσόντι, s δἐ εξ υδατος, ἡ δἐ υπὁ θηρίων ' διωκόμενος υπόληστῶν ἀνέβη εις δένδρον, λκεῖθεν κατέπεσεν εις ποταμόν' ἐνταυθα θηρίον παρατυχὸν υποδεξάιανον κατέφαγε

ται ἀμφισβητοῖσιν οἱ μάντεις, τις ὁ ἐπιτευκτικὐς ' τῆς ἀληθείας ' ιστἐὰν ἔτι ἡ πραγμοτι κῆ ου μόνον ἔνα μόνονεισάγει, αλλὰ καὶ δυο ' καὶ ἔτι μέρος ν- ου καὶ φqgia σμωτος ' ταὐτὰ καὶ επὶ συνθηκῶν καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν ἐγ- 3ογράφων τε και ἀγράφων.

239쪽

Μαρκελλέν Ov. Εἴποι τις ώς εδει προσθεῖναι καὶ ποώτητος ποάγματος ' ἐπειδη καὶ ἐν στοχασμω περ ι μέλλοντός ἐστιν η ζητησις ενωτε, οτ' αν εχωμεν η κριναμενον πλούσιον τυραννίδος επιθέσεως ' αλλὰ λέγομεν, ε υτι προσέθηκεν, ει δεῖ τόδε γενέσθαι η δολαι η μη δολναι, οπερ Ουκ εστι στοχασμοῖ' εν μἐν γὰρ τω στοχα νω ει εστι ζητο μεν, ω τυραννήσειεν ὁ νέος ' ἐνταὐθαδἐ ὁποιον τι. εσται ' την γὰρ ποιότητα Mόν. εξετάγ- μεν' πάλιν ερεῖ τις, οτι κἄν ταῖς ἄλλαις στάσεσι μελ- id λον τι ζητοῖμεν, τουτέστι την κρίσιν των δικαστῶν, ἀλ-λα λέγομεν, οτι κρίσις των δικαστῶν ἐν ἐκείναις μέλλοντος ἐστιν, ενταὐθα δἐ το πρῆγμα αυτὸ μέλλει, περὶ

γαγε παράδειγμα, ας ἀπὁ τοίτου εἰδότων ημῶν και τὰ ἄλλα χαρακτ=iρίσαι ' βουλεύονται Ἀγυναῖοι, εἰ χρη δά-sI φαι τους εν Μαραiλῶνι πεσόντας τῶν βαρβάρων 'ενταὐγα Oτι περὶ ποιότητος μέλλοντος ἐστιν ὁ λόγος ' εἰ νόμιμον τό ελάπτειν τους πολεμίους, εἰ δίκαιον, εἰ συμφέρον ' δ εἰ καὶ εν στοχασμῶ και ορω ζητοῖμεν, , ad ἀλλ' ἄδηλον εκαλεῖτο τὸ πρῆγμα και ατελiς.

Σωπάτρου. Λιὰ τού πεπραγμένου τὸν παρεληλυθότα εἰσάγει, ος τεμνόμενος τὰς λοιπὰς ποιεῖ στάσεις. 'Nσπερ ε κειν ω π ο ιό της' ἐκεh ω νησὶν ὁ τεχνογρά-gος, τρο καθ' Oλου, τῶ φερομένω κατά τε της περιπρῆγμα ζητήσεως και τῆς περι ρητὸν, οπερ ἐστιν ἡ ποιότης ' ῶσπερ di η ποιότης πολλὰς περιέχουσα στάσεις οὐ στάσις ην αυτη , αλλὰ νητηρ στάσεων, ουτω και ἡ δι-1oκαιολογια, κοινὸν ἴνομα και μήτηρ στάσεων ' περὶ γὰρ

240쪽

σῆν τε αντίλπιν κάὶ τὰς ἀντιθετικὰς στάσεις ποιότυτα δἐ τρο πραγματι ν ειρ ε τω γενικν ονόματι, ἴτι περὶ τον ποιότητα αφορ ι ταν' ενθεν και εχτησάν τινες, διὰ τι μέρος τῆς ποιότητος και την δικαιολογίαν εκάλεσε καίτοι τῆς πραγματικῆς δικαιολογουμενον ἐχούσης, ώς sἐν ταῖς τῶν παρανόμων γραφαῖς ' φεπων γὰρ ἐνταυθα και μύκων' ει γάρ τις προς αντιδιαστολqν τῶν νομικῶν τοῖτο ἐρεῖ εἰρῆσθαι - ἐκείνων ἐχ ρ τῶν ἐχουσῶν τὴν πῆσαν ἰουν, ἐροῶμεν, - και ἡ πραγματικὴ τοῖτο εχει ἐν ' τῆ τῶν παρανόμων γραφῆ ' νομικὴ γὰρ ἐνταυθα Loἡ ζήτησις ' ρητου γὰρ ζήτησις ωδε, πότερον παραβέβα-σται ἡ μὴ ' ων ἐν ταῖς νομικαῖς ἀκριβέστερον δια- λη φόμεθα ' φαμὸν ουν, ἔτι εικὸτως μόρος τῆς ποιότητος το δικαιολογικόν' ου γὰρ ἀεὶ ὴ πραγματικὴ δικαιολογία χρῆται ' ει μὴ το κατὰ φυγην και δίωξιν τῆς δικαιολο- is γικῆς ειδος ' απὸ τοῖ ἐπιπολάζοντος ουν καὶ πλεονάζοντος ἡ πραγματικὴ χαρακτηρισθεῖσα μέρος τῆς ποιότητος

τὴν δικαιολογίαν επεν. Μαρκελλίνου. καλῶς ενταυθα ουκ ειπεν ἄτησις, αλλὰ κρίσις' κυρίως γὰρ ἐνταυθα ελαβε τὴν Miσιν, is ειειδῆ καθόλου ἐν ταῖς δικαιολαλγικαῖς ἐγκλήματα Mo-μεν και κατηγορίας ' τοῖτο γὰρ ιδων τουτων τῶν στάσεων' ἶρ' Ουν καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις λογικαῖς oin εστι δικαιολογία ' φαμῖν, οτι εν ἐκείναις μῖν περὶ τῆς τιμωρίας ἡ δικαιολογία ' ἐνταυθα δἐ εν ταῖς δικαιολογικαῖς περιαυτοὐ ros εγκλήματος δικαιολογουμεθα τὸ πεπραγμένον δίκαιον εἶναι φύσκοντες ' ἡ μῖν Ουν δικαιολογία και λο-.

χασμὀς καὶ ορος λογικὸν μῖν, ου μὴν και δικαιολογικαὶ ἐρεῖ δέ τις, orι και εν στοχασμφ καὶ Oρω Ου δικαιολο- 3 γηθήσεται ' ὁ κρινόμενος ' λέγομεν, οτι Ου δικαιολογη-