Rhetores graeci, ex codicibus florentinis, mediolanensibus, monacensibus, neapolitanis, parisiensibus, romanis, venetis, taurinensibus et vindobonensibus

291쪽

νης' τω μἐν την παραγραφην ἀντεθηκε, δεμοσθένης διτην ευλ δικιαν ἐφυλαξεν ' εἰ γὰρ ἐν τω κατὰ Tιμάρχου ἐχρήσατο τ' εὐθυδικία, προηγουμένως ταύτην ποιοίμε- νος ημβλυνε την προς 3ημοσθένν' απολογίαν' ἐπειρά- ο θησαν δέ τινες , τον κατὰ τιμάρχου μηδ' Oλως παραγρατην ἀπάν, ἀλλὰ στοχασμόν ' . οῖς ἐπειδὰν ἐλέγξωμεν ἀπό της των νόμων ἀναγνώσεως, ῶς οὐκέτι στοχασμὸς, φασὶν οτι προκατασκευῆς ενεκεν τους νόμους

ἀναγινώσκειν ἀλλα και τούτο Τ ἀντιτίθεμεν, οτι Ουδεις εο κατηγορούμενος ἀντικατηγορειν ' δίναται, μη πρότεραν ἀπολ γησάμενος' και οτι μῖν ὁ Tiμαρχος κατηγόρuσε, παντέ τω δῆλον ἔκ τε των ἱστορικων καὶ Γών ὁ Λημοσθένης φησίν ' τον μῖν ἀνῆρηκε των ἐπὶ τὰς εὐθένας ἐλθόντων. Εἰ τοίνυν κατηγόρησεν ὀ Tiuαρχος, οὐ uosit. δῖ προς την κατηγορίαν - σχίνης ἀποπησε, δηλον ώς παραγρατη ἄν ειη' παραγρατη μέντοι καrὰ στοχασμὸν, στοχαστικῶς γὰρ ζητεῖται τα περὶ της ἐταιρήσεως. Ἱστίον δἐ και τουτο, ῶς ἡ εγγραφος αἴτη μετάλUφις, ηυς καὶ παραγραφὴ κυρίως καλεῖται, παρώθ6σiς τις Ουσα της γρα-2ο τῆς κατὰ δύο στάσεις ἀει μελετῆται, και γὰρ η μἐν πρώτη ζήτησις, ὴ περι της παραγρα λης, κατὰ μίαν των νομικῶν ἔχει την ζήτησιν ' ἀπὸ νόμου γὰρ ἀει η παραγραν ' η δἐ ἐriρα, η εν δικίας, ἐκ της τίσεως τοὐπράγματος ἀνατυομένη, καθ' ην ἀν ἐμπέση στάσιν με-

νάλαια διαιρεῖν τὁ ζητημα, περι ου ἡ παραγραφὴ ' ώς 30 γὰρ ἔναμεν, κατὰ πάσας τὰς στάσεις ἡ ευ δικία ευρίσκεται πλὴν τῆς μεταλήφεως τῆς εγγράφου re και ἀγρά-

-- t

292쪽

φω' πως γὰρ o ν τε στάσιν ευρεθηναι εν P αυτη στάσει' υποδείγματος ει χάριν ' οἷον ἐπὶ της παραγραφῆς τῆς μἐρ Φορμίωνος στοχαστικὴ ἀνεφύη ευθυδικία ' ζητεῖ γὰρ πότερον χρεωστεῖ την ενθήκην τῆς τραπέζης Φορμίων ἡ ου' ἐπὶ di τῆς προς Παταίνετον, μεταστατική ' επερι αεργον τον Μνησιβουλου μεταγενομένης τῆς αἰτίας τῆς τε κατὰ διπλουν τῆς γραφῆς καὶ τῆς του Μετέλλου ἐπηρείας ' στοχαστικὴ δἐ ευ δικία και ώς kν τω κατὰ Tιμάρχου ' ζητεῖται γὰρ ἐκει ει ταίρηκε TFμαρχος ' κατὰ M ορον ἐνωπιόν τις τῆς μητρος ἀπέκτεινε τους υἱεῖς si 10 ἐκ κατα&κης νόμου ' ἐξiθανεν ἡ μήτηρ και κρωεται ὁ

ἀποκτείνας αιτίας θανάτου ' τεῖται γὰρ μετὰ τὴν παραγρα ν ει τουτό ωτιν αιτὶ θανάτου ' κατὰ M πραγματικὴν, οιον πλούσιος και πένης ἐχθροι τὰ πολιτικά. πρεσβεύοντος τοὐ πένητος εγραφεν ὁ πλούσιος τον ἡττον 15 πέντε ταλάντων κεκτημενον οὐσiαν μὴ πολιτεύεσθαι ' νόμου ἔντος 7 μὰρι ενιαυτου ἄκρα ' ειναι τὰ φηφίσματα, ἐμβραδύναντος τοὐ πένητος τῆ πρεσβεία κεκύρ-αι ὁ νόμος ' μετὰ τωὐτα επανελθων κρίνει τὸν πλούσιον παρανόμων καὶ παραγράφεται ὁ πλούσιος τὴν υπο τοὐ νόμου ro προβαλλόμενος προθεσμίαν, και ώς εκπέπτωκε ταύτης και λοιπὸν ἡ ευθυδικλ κατὰ πραγματικὴν, ωον εἰ δό-καιος, εἰ συμφέρων ο νομος. Eῖσι και κατὰ τὰς λοιπὰς

στάσεις εὐθυδικίαι ' χρὴ M γινώσκειν, ώς τῆς παραγρα-νῆρ ἡ μῖν τελεία ἐστὶν, ἡ ατελὴς, τελείω μἐν οτε του 25

πράγμαrός εστι παραγρα , ῶς επι του φεύγονxος φόνου και λέγοντος ἔτι εκρίθη ' εν τούτω γὰρ Oυτε τον κατηγορουντα οἴτ' ἄλλον τινὰ δέχεται' λέγει γὰρ ἔτι ουτε σοὶ ουτ ἄλaω τινι δικάζομαι περι τούτου ' ατελὴς δἐ γέ- νεται, ἴτε προσώπου μόν. γίνεται παραγραφή ' λέγει δογὰρ ἔτι σοὶ μῖν οὐ δικάζομαι, ετέρω δἐ τψ βουλομένω '

293쪽

ωσπερ Aισχίνης τον Trμαρρον παραγραφόμενος προς

Λημοσθένην ηγωνίσατο περὶ των κατηγορουμενων. vi, ει καὶ τουτο προσθεῖναι ως εν ταῖς παραγραφαῖς' ἐαν μῖν . -- ισχυροτέρας τὰς αποδεiξεις της εὐθυδικιας,

ο ολψω χρη ειπόντας ημας περι της παραγραφης ευθυς χωρεῖν επι τον λόγον της ευθυδικίας ' Oπερ καὶ δημωσθένης ποιεῖ εν ταῖς παραγραφαῖς' ἔνα μη λκωμεν φάγοντες την ωθυδικίον τ' παραγραφῆ κεχρησθαι' εανει ἀσθενῶμεν κατα τὴν ευθυδικίαν, μένειν δει τ0 τῆς πα- 10 ραγρανῆς κατασκευάζοντας το μη δεῖν ' εἰσαγώγιμον εἶναι τὴν δίκην, καὶ τὰν ευθυδικίαν ' ἀλλα καὶ roum μηἀγνοεῖν προσῆκεν, ως π α παραγραφὴ , ῆrις εστὲ καὶεγγραφος μετάληψις; μεταλαμβάνεται γὰρ, εἰ δη εχει δύο

ωσπερ καὶ πραγμοτικῆς ἡ μῖν εγγραφος, ἡ δἐ ἄγραφος ε . και ἡ πιν εγγραφος παραγρανῆ καλειται, παρ' ἐνειν δὸ εγγρανος μετάλης δ' ἡ δῖ ἄγρανος ὁμωνυμ- τω

γένει μετάληφις, διὸ κοα ζζτεῖται, πως ωσπερ ενταυθα τὴν μετάληφιν διεῖλεν εἰς εγγρανον καὶ ἄγραφον, καὶεκατέρων ἐτεχνολόγησε διελθὼν πρότερον ' καὶ γὰρ καὶ 20 αυrri και εγγραφός ἐστι καὶ ἄγρανος ' ναμ, ουν οῦς εν

τῆ πραγματικῆ οὐδἐ μία τῆς διαιρέσεως ανάγκη ῆ τῆς

τεχνολογίας' ἀμφόrερα γὰρ τὰ τῆς πραγματικῆς εῖ

294쪽

συπο τω ονομα τί σημαiνει' ἐπλανήθησαν δέ τινες ἀν' - ειπεν ὁ τεχνικὰς, ειτα ἔπεται τὸ στοχαστικον, οτι κα- sπα μόνον στοχασμον η ευ δικία μελεταται -κ εστε

συδικία κατὰ στοχασμόν' ἄλλοι δἐ καλῶς ειρηκέναι φασὶ τον τεχνικὸν κατὰ ρητὸν καὶ διάνοιαν ' λέγοντος γὰρ του γευγοντος, φησι, νόμον εἶναι δις περι των αυτῶν δίκας μη εἶναι, ὁ κατήγορος λέγει ' Oτι τουτο ειρηκεν ὁ νόμος περι των ευτελῶν πραγμάτων καὶ των ἐν χρήμασιν ἀγώνων, - περι τῆς κοινῆς συπηρίας, ου περι μεγάλων

πραγμάτων ' στοχαστικὴ δἐ ἡ ευ δικία ' απὁ γὰρ τῆς is του θεου φωνῆς καὶ μαρτυρίας ἐξετάζομεν, ώς οντος ἀνδροφόνος.

Μαρκελλένου. 'Ἀπαγωγήν φησι την ἐκβολὴν τῆς του πράγματος κρίσεως, οπερ ἴδιον τῆς εγγράφου μεταλήφεως τὀ vάσκειν, μηδἐ τῆν απὸν δεῖν κρίνεσθαι 20 περὶ ου ἡ ζήτησις ' χαρακτηριστικώτατον ει τουτο 4ῆμαραγραφῆς τό εἶναι τὴν ιοχὴν από τινος ἄρμημένο/ὐζτου, καὶ περὶ αυτb γίνεσθαι τὴν ζήτησιν. Νόμος περὶ τῶν αυτῶν δίκας. ρ ς οτι ἐνταυθα ὁ φευ-γων Ουκ ευθις ἀπολογήσεται περὶ του ἐγκλήματος' ἀλ-as λα καθάπαξ ἀνελεῖν τὴν κρίσιν εξ ἀρχῆς πειράσεται' παρατηρητέον δἐ ώς διπλῆ τις ἡ τοιαυτη στάσις, τουτ- ἐστιν ἡ ζή σις' δυο γὰρ εν ταυry τὰ ζητήματα ' καὶ τοι ἐν πρῶτον, εἰ μὴ δεῖ κρίνεσθαι τει ἀρχὴν ἐπὶ τουτοις εστι δἐ κατά ρητὸν καὶ διάνοιαν ἡ πρώτη ζήτησις ' του δομὸν φεύγοντος ἐντ υθα προτεινομένου τό ρητὸν, του δι

295쪽

κατηγόρου την διάνοιαν ' λέξει ' γὰρ ἔχειν μὲν ουτωτον νόμον, ου μην ἐπὶ τούτοις ' οἷον ουκ ἐπὶ των Ουτω μεγάλων καὶ δεινῶν, ἀλλ' ἐπὶ των ευτελῶν απαξ κρίνεσθαι προστάττει ' ἐπὶ μω γὰρ τούτων καὶ τυν iaίανε ἐξέτασιν ἀρκεῖν ηγήσατο, ἐπὶ M τῶν μειζόνων καὶ πλεω- ναρ ἄHoι δἐ κατὰ αμφιβολiαν την πρώτην ειρηκασι γίνεσθαι' ὁμωνυμως γὰρ τὰς δίκας νοεῖσθαι καὶ τὰς

τιμωρίας ' Oίον τιμωρεῖσθαι μῖν δεύτερον κωλύει, κρίνεσθαι δἐ δεώτερον Ου Τ κωλύει. E ιτα επεται τὸ στο-

10 χαστικόν' τι ἔτερόν φησι ζήτημα τὁ τῆς εὐθυθικίας, εἴ ἐστι του πράγματος ἡ ἐξέτασις, οπερ ἐξ ἀρχῆς παρμγράφατο ' οὐ πάντως δἐ ἐπὶ πάσης παραγρανῆς στοχαστικόν' ἀλλ' ἐνταυθα μῖν στοχαστικόν' ἐκάστοτε ει πρὸς τό προκείμενον ' στοχαστικὸν δῖ λέγει οὐ κενώλαιον, ἀλ-

15 λὰ ζήτημα ' τινἐς ει τὸ προσὸν χρῶμα τῶ φευγοντι ἀγνοουντες, ἔτι λοξίας ὁ θεὁς διὰ το καὶ λοξὰ καὶ σα νῆ ειναι τὰ μαντείματα, λογιζομενοι δἐ μόνον ἔτι βαρεῖ αυτόν ἡ νωνὴ του θεου, οὐ γὰρ ἄνθρωπός φvσιν ὁ κατήγορος, ασίστατον εἶναι τὁ ζήτημα ωήθησαν ' οὐ ro γὰρ ψεύδεταί φησιν ὁ θεός ' ἔπειτα ει χρώματος κατηγορήσει' γὰρ ὁτι αὐτὁ τοὐτο τω θεὸν ἡρώτησα, εἰ μέτεστι τοῖς ἀνδροφόνοις τοὐ μαντείου καὶ ἐχρησέ μοι καὶ ἄλλως, ὁτι οὐ περι εμοῖ ειπεν, ἀλλα φοβῆσαι τους ἄλλους βουλόμενος, ῶστε φυλάττεσθαι φονείειν μεν πή- 25 λιν, ἴτι Οὐκ ἀνδροφόνος εγω' η γαρ αν οὐδἐ αὐτὐ τολto ἔχρησέ μοι ' ἀλλ' ἐρεῖ ὁ ἔτερος ' διατί ει μὴ ἄλλω, αλλὰ σοὶ τοῖτο ἔχρησεν, εὐπορήσει δἐ καὶ πρὸς τοὐτο ὁ φεύγων ' ἐρεῖ γὰρ, ηδει με ἡπονοηθέντα, καὶ ἐζήτει με τῆς τοιαύτης αιτίας ἀπολύσασθαι ' ζητητέον δ/, πῶς ἀει

296쪽

του πρωτου ζητηματος χαρακ ρίζοντος την στάσιν, ἐνταυγα ἡ πρώτη ἐξέτασις κατὰ ρ - και διάνοια, ' καί--ο μη ονσης τος στάσεως ρητου καὶ διανοεις, ἀλ λαπαραγραφης' καὶ λέγομεν ῶς ὁμολογουμένου Orι παραγρανῆ ἐστιν, ο- ειρηκεν ' καθὸ δἐ ἡ παραγραφη την sἐξέτασιν ἔχει, ἀναγκαίως ει καὶ διάνοιαν ' ἐπειδη τὁ ρη- τον διμοια λέγεται, ἔτ' ἄν περι α via η ζήτησις η' πρῶτον ει εἴρηκεν, ώς προς τι στοχαστικόν ' ζητητέονδῖ καὶ τουτο, πῶς δύο ζητημάτων ἔντων ἐν τη παραγρα-νὴ, ἐξ ενὸς τῆ στάσει την ἐπωνυμίαν δέδωκεν ' πρόδη-λoe M ἡ λυσις' τὐ γὰρ προκείμενον χαρακτηρίζει την

στάσιν ' ἀμέλει καὶ ἐν στοχασμῶ ἐμπίπτει ἀντiληφις καὶ εν ταῖς ἀντιθεπικαῖς μαιος δρος, και ἐν τῶ δρωσυλλογισμός' ἀλλ' Ovτε τόν στοχασμὁν διὰ τοὐτο εἴποις ἀντiληφιν, οἴτε τὸν δρον συλλογισμόν, Οἴτε τὰς ἀντι- is θετικὰς δρον.

ρὼν ἄπε,Τεινε την γνναικα κtiὶ φόνου φευγει' δ τὸν γὰρ τόπον ἐνταυθα καὶ τὸν χρόνον αἰτιώμεθα δηπουθεν. 25

Συριανοῖ και Σωπάτρο v. 'ει ταύτη τη μετα- λχ, 'ει η τις ομώνυμός ἐστι τ6 οἰκείω γέ νει περὶ τοὐ ποῖόν τί ἐστι ζητουμεν ' λέγομεν γὰρ μεταλαμβάνοντες, ως οὐ δικαίως γέγονεν ὁ τόνος ενταί ' η απὸ Οὐδε του iπροσώπου, ῶς επὶ τοὐ την μητέρα μοιχευομένην ἀνελόν- ο ι

297쪽

τῆς παραγραφῆς ἡ μετάληψις ' ἡ μἐν γάρ ἐστιν Dis τοὐ

νευγοντος η παραγραφῆ, η δἰ ἀπὸ τοὐ διώκοντος, ἡ μετάληψις ' πλὴν ἀκριβέσrερον τεχνολογητέον και ρουτην'

16 ἡ μετάληφις riνεται ι ἐν άnὁ ρητοῖ' οὐ μέντοι περὶ o τοὐ τὴν ζήτησιν ἔχει, ώς ἡ ἔγγραφος, ἀλλὰ μόνου τοὐνόμου γiνεται προβολή ' οἷον νόμος τον μοιχὸν ἀναιρε σθαι' ἐνέπρησέ τις μετὰ μοιχοὐ τὴν οικίαν και κρίνεται ενταὐθα γὰρ τον νόμον προβάλλεται καθ' ον ἔδει κολά- 5 ζειν τον μοιχόν' ἀλλ' oἴτι γε περι τυν νόμον ἡ ζήτησις 'ομολογεῖ γὰρ και ὁ κατήγορος ' μέμφεται δἐ μόνον τυντρόπον, οτι οὐχ ουτως ἔδει κολάζειν' και απλῶς εἰπεῖν γίνεται ἡ μετάληφις ἐκ τῶν περ στατικῶν, or' αν ἡ

πρόσωπον, ἡ πρῆγμα, ἡ τρῶπον, ἡ χρόνον, ἡ τυπον, ἡ

20 αιrίαν μεταλαμβάνοντες ἐγκαλοῶμεν. πρόσωπον μῖν ώς ἐπὶ του τὴν μοιχευομένην ἀνελόντος μητέρα ' πρῆγμα δἐώς ἐπὶ τῆς ἱερείας τῆς μυουσης τον τύραννον και ἄπο κtεινάσης ' ου γὰρ ἐχρῆν ἀποκτεῖναι, τὀ πρῆγμα γὰρ με ταλαμβάνοντες ἐγκαλοὐμεν' εν τοvrip δἐ τῶ ζητήματι dis καὶ ὐπέ τοὐ προσώπου riνεται μετάληφις' - γὰρ εξῆν ἱέρειαν ουσαν ἀποκτεῖναι, και ἀπὸ tos χρόνου ' παρὰ γὰρ τον καιρὸν τῆς μυήσεως ' καὶ ἀπὁ τόπου ' ἐν ἱερψγὰρ ἀθiμιτον φόνος ' τρόπον M, ώς ἐπὶ τοὐ καταφλέξαντος συν τψ μοιχῶ τὴν οικiαν' ὁ τρόπος γὰρ ἐνταὐ- 30 θα μἐμφεται τῆς rιμωρίας ' τόπον δἐ και χρόνον, ὼς ἐφ' ου ὁ τεχνικὁς παρατίθεται υποδείγματος ' καὶ ε νταντη γὰρ τη μεταλήφει φημὶ ὁ καr γορος προβάλλεταί τι τῶν τοιούτων, καθ' ῆν ἡ στάσις γωεται αι tiαν δἐ ώς

ἐπὶ Diuiti su by Coosl

298쪽

ἐH τούτου ' νόμος τον μοιχὸν ἡ χρημασιν η θανάτω

ου μὴν διὰ τουτο απαγωγὴ Τ ἐστι τῆς ευθυδικίως τελεία ' ἀμέλει αυτις ὁ τεχνικὁς ἐν τῆ διαιρiσει τῆς ἀντι- λ ,hεως πρῶτον κεφάλαιον θήσει τὰ μύρια του διααλυ 20 και τὁ πρόσωπον, ἄπερ ἄμφω πσραγρανικου τάξιν ἐπε-I18χει, άλλ' oiκ ξύη και απαγωγή εστι τῆς εὐθυδικίας ἀλλ' ODM τὀ εν Grπασμῶ παραγραφικόν οντως, αλλὰ μονον διαβολὴ τοὐ ἀγῶνος. T. Ουν ωως ἐρεῖ τις μετώ- λωρις αννικὴ φεως διαφέρει, εἴγε και ἐν ἀντιλήφει ὁ Σόφευγων τῆς εξουσίας αντιλαμβάνεται καὶ ἐν μεταλήψεις φαμεν ουν, ὁτι ἐν μῖν ἀντιλήφει' ου πάντη -ολόγhται .n 1 Daiα, ἀλλ' ἀμ'ισβητεῖται, ταρον και ο κατήγορος πολυς ἄνω και κάτω ἐκβάλλειν ταυrην πειρώμενος' ἐν δἐ τῆ uεταλήφει ὁ κατήγορος τῶ φευγοντι παραχωρῶν 30

299쪽

διάφορον, οτι ἐν μῖν τῆ 4ντιλήφει ἀπο του παθόντος πειρῶται ποιεῖν την ἀντiρρησιν, λέγων μη ἐξεῖναι τρισα

αριστέα φονευειν' ἐν μεταλήφει προς τον δράσαντα μόνον αγωνiζεται, λέγων ου κατὰ το δέον πεποιηκέ-S ναι, τουναντίον ομολογων αξiως τον παθοντα υπομεμενη-κiναι την κόλασιν ' λ ἐπὶ του ζητηματος του κατὰ την ἱέoειαν, η μυοῖσα τον τύραννον ἀπέκτεινε και κρίνεται

χεται λέγων, ουκ εδει ἱέρειαν Ουσαν, Ουκ εδει μυοῖσαντον φόνον ἐργάσασθαι. ετι και τοὐτο διαφέρουσιν, Oτι

ἐν μῖν ἀντιλῆφει ἀκόλουθόν εστι το ονομα τῆς γραφῆς τω πεπραγμένω, ἐν M τῆ μεταλήφει ἔτερον τὸ ονομα is τού ἐγκλήματος ' εν γὰρ τΨ ἀριστεῖ φὀνου γεγονότος τόνος κρiνεται' ἐν 'δἐ τῆ μεταλήφει φόνου γεγονότος ἔτερον τὸ κρινόμπον ' Οὐ- γὰρ ὁ φόνος τῆς ἱερείας κατηγορεῖται, αλλὰ τὸ ἀπαίσιον. ἔτι κοινωνεῖ μετάλπις συλλογισμῆ, ώς επὶ τούτου ' μοιχόν τις λαβὼν ἀπόκτει- αονεν ουπω τοὐ τιμήματος τοὐ κατὰ τὸν μοιχὸν κειμένου, και εἰσενεγκών νόμον εκύρωσεν ἐξεῖναι τὸν μοιχόν ἀπο

κτιννυναι ' πεφώραται προαποκτεiνας και κρίνεται' δοκει

μὸν ειναι συλλογισμὸς τω συλλογὶ σθαι τον φεύγοντα ' , και λέγειν μηδἐν διαφέρειν, εῖτε νῖν εἴτε ἄλλοτε ἀνηρη- ,,ται, ἴτε ὁ νόμος diδωσί μοι τό ἀναιρεῖν' o εστι δἐ, ἀλλὰ πολὐ διαφέρει, και γὰρ εν ι ἐν του συλλογισμω ὁ μἐν *ευγων τὸ ρητὸν προβάλλεται ' μετάληφις ουν εστιν απὁ καιροῖ μεταλαμβανομένη ' εντεῖθεν δῆλον, ώς ὴ μἐν παραγραφὴ τελεiα ἐστὶν ἐκβολὴ τοὐ ἀγῶνος, ἡ μέντοι su μετάληφις ονκ εστι τελεία ἐκβολὴ τῆς ευθυδικίας ' καὶ τοὐτo ὁ τοὐ Λημοσθένους παραγραφῶν φανερὸν, ου γὰρ συγχωροῖσι τὁ πρῆγμα, ἀλλὰ την ζήτησιν ἔχουσι περι τοὐ εἰ δει εισελθεῖν ' δῶ και ἀντιστρέφουσι ἀν

300쪽

πωνα ' τον γὰρ φευγοντα πρωτον ποιουσι λεγοντα Maκατηγόρου τάξιν ἐπέχαντα ' ως ἐν τω περὶ του στεφάνου 21ημοσθένης φησι ' προλαβων δέ μου διὰ το πρότερος λέγειν ωραγραφην ἀγωνίζεσθαι' ωσαὐτως και Αισχίνης ἐν τω κατὰ Tιμάρχου παραγραφικω οντι ἡ συγχωρουσι ετὸ πρῆγμα ' εἰ ει ἡ μετάληψις συνχωρει, οὐ τελεία εστ, απαγωγη της ευθυδικίας, ἀλλ' ὁ κατήγορος μεταλαμβά

νων τι των περιστατιαων πειρῶται το ἐκ του νόμου

συγχωρουμενον διαβάλλειν ' διο καὶ μετάλη μις ἐκλήθη και V παραγραφῆ συνήφθη ' ως γὰρ εκείνη ἐκβάλλει io την εὐ δικίαν ἐκ τοῖ νόμον, ουτω καὶ ἡ μετάληφις ἀπό των περιστατικῶν διαβάλλει τό ἐκ του νόμου

συγχωρηθεν.

Μαρκελλίνου. 'Orι παραγραφη και ἡ ἄγραφος, σαφῶς Dταὐθα ἐδήλωσεν, ειπὼν κατὰ παραγρανὴν ἀπδ is ἐπου' οὐκέτι δὲ ρητόν, ἐπει μ ἡ ισχύει, δηλονότι

τῶ ροτν' ἡ γὰρ ἄν φανερῶς ἐν εγγραφος' ἐδήλωσε

και τὴν διαφορὰν αὐτοὐ προς τῆν εγγραφον ειπών, ουκετι δἐ τὰν ζήτησιν περὶ τὁ ρητὀν εχει, ἀλλὰ τρόπον τινὰ παραγράφεται Dβάλλουσα τὴν ἐξουσίαν τῆς πράξεως' ro κέχρηται μῖν γὰρ κἀνταῖγα ὁ φευγων τν ρζτφ' ἀπο- ὰς δἐ ταχέως τοὐ ρητοὐ επὶ το πρῆγμα μετερχετέι' τοιγάρτοι καὶ ὁ κατήγορος τὸ γεγενημενον κατὰ νομ6ν

ὁμολογῶν γενiσθαι, εν τι τῶν περιστατικῶν αιτια εται' ίστε τὰν χρείαν μόνον ἐνταυδ α παρεχόμενοι Ουκ εμυL 25

νομεν αὐτῶ ' ἐν di τῆ ἐγγράφω ἐνδιατρίβομεν ' αυτῶτῶ ehrs' τό δ' αἰτιον, υτι εν μἐν τῆ ἐγγράφω τὸ ρητὸν ἄντικρυς εις τὴν απαγωγὴν τῆς εὐθουδικίας τείνει' διὸ καὶ τὴν πλεBrs χορηγίαν εχοντες αὐτοῖ εικότως ἐνδιατρίβομεν αυτῶ ἀγωνιζόμενοι ' ἐν M τῆ ἀγράς φ 30