장음표시 사용
361쪽
3 APPARATUs AD PHIL. ET THEOL. decreta nostrae religionis continentur, pro compendio universae Theologiae , eo sensu , quo supra diximus , haberii nequit ζ propterea quia nec ea ordine ponuntur , &explicantur ; quod est Compendiorum et nec alia ex aliis ducuntur , argumentisve confirmantur ; quod pertinet ad Sistimata . Itaque si monumenta omnia, quae beata illa saecula reliquerunt, diligenter consideramus , reperiemus , Divinos scriptores nec compendia , nec systemata Theologiae scriptis consignasse : si J immo Vero pleraque justis de caussis non nisi obscure tradidisse . saJEadem ratione patres Apostoliet , id est illi , qui &Apostolorum aevo vixerunt , & ab iisdem erant initiati, illi sunt. Qui a praeceptorum doctrina , & catechigandi disceptandique via non recesserunt. Hujusmodi fuere Simeon, Ignatius , PolIcarp*S , Papias , ceteri r qui in hoc toti fuere, ut Evangelium apud Infideles praedicarent, is tinn, non scribitur in charta , atramento ; sed in tabulisis cordis carnalibus . Epiit. 6 I. ad Pamachium . uem ab Apostolis conditum, negarunt Du Pinus,, alii et defendunt Petit Didier, Celier. Natalis Alexander .
13 Liber Didascaliarum, qui Apostolis tribuebatur , eorum fetum non esse fatetur Eusebius Caesariensis Hist. Eccles L. ΙΙΙ. c. 2 s. Ab aliis conditiae uni huiusmodi Didascaliae, .el dictatae .
. faJ Qui in primordiis Ecclesiae leges eondiderunt
Apostoli, ac Patres , in occulto , Di non verbis expresso, suam servavere masteriis dignitatem . Vsque enim πι- se serium est omnino , quod ad populares , ac vulgares aures effertur . Hec es ratio cur quaedam sine scripto tradita o fuerunt: ne dogmatum cognitio ipsa apud vulgus consuetudine vilesceret . Basilius L. de Spirit. S. c. 27. II.
362쪽
PART. II. OBER, PRIMUS . . 33T miraculis confirmarent, singulosque erudirent eadem doctrina , quam ab Apostolis acceperant. si J Nihil ipsi de
suo addiderunt , nihil novum excogitarunt : sed ad Apostolorum doctrinam, tamquam ad Lydium lapidem , omnia revocabant z ex eaque contentiones , quae in Ecclesia movebantur , finiebant . Itaque & dogmata exponebant, & de morum innocentia fere semper loquebantur . Fuit per id tempus Hermas quidam , Paulli dilcipulus , conditor libri, qui Pastor nominatur, in tres partes divisi: quarum prima quatuor visiones complectitur : altera decem mandata : tertia decem similitudines . Hic liber tanto in pretio habitus fuit in Ecclesia , ut eum non modo gravi ili mi homines laudarim ; sed etiam in Ecesesiis orientis legerint iJc explicarim . fa JVerum tametsi in eo quaedam ad primam institutionem
accommodata reperiantur , tamen ad componendos mo
res totus est inititutus : nec vero id dilucide & distribi te , sed incondite & nullo ordine . Os J Quare nullum ita
si J Quae enim bactenus a viris illis diminitus ad tis,, fuerunt litteris mandata Iea Deus , sed nec plura , nec ',, pauciora,ad homines cum Fidei dogmatibus tum morum M praeceptis perseae imbuendos, ita officere judicavit , ut , , nibit amplius a quoquam jure merito posset desiderari .is Nourry . parat . ad Bibliotb. PP. L. II. c. I. I. I. , , Conser. Euseb. ib. c. 3T. a J Ab aliis vero maxime nece sarius iusicatur, iis D prinsertim , qui primis religionis nair e elementis insti- ,, tuendi sunt. υ ιde etiam tu ecclestis euis publice legidis comperimus , io' quasdam ex vetustusinis scriptorious
imias testimonio usos fulise . Eulebius msor. E:cles
3J OMId Cl. Nouro Apparat. ad Bibliothec.Maxim. Patrum Limeri. IIII. art. I. p. 7.qui libri analysin condit.
363쪽
33 8 APPARATUS AD P1lIL. ET YMEOL. eo systema possumus reperire . Similiter judicandum est de Ignatii Epimia ad Magnessanos et quae ad dilciplinam
Morum magis, quam ad Dogmata , pertinet . Potius enim hi Doctores in instituendis Fidelibus Apostolica doctrina , quam in componendis scriptis arte atque metho do , cogitationes defigebant.
Itaque Apostolici patres di Infideles , & Catechumenos IJ erudiebant veritate Christianae religionis , sed
alia & alia ratione . Iudaeis enim ostendebant, venisse Christum, quem illi exspectabant : quod ex vaticiniis Prophetarum e meiebant, oilendentes, Christi legem veteri illi Mosis esse anteponendam . Paganis vero demonstrabant, unum esse Deum caeli, di terrae conditorem e clusique filium unigenitum carnem sumsisse , hominibusque leges & justas, re sacrosanctas tradidisse . Christum , etiamsi a Iudaeis fuerit necatus , tamen esse Deum e quod
ex miraculis , quae vel in vita , Vel in morte patrarat , planum saetebant. Tiam argumentis consciebant, hominum corpora insta urari debere , ut praemium , vel poenam pro meritis accipiant. Atque hanc doctrinam non modo miraculis stupendis , sed etiam morte & martyrio confirmabant . Haec ad Insideles . Catechumenos autem tali ratione instituebant .
siJ Infideles erant Gentiles, O Iudaei rari o repugnantes . Catechumeni vocabantur illi, qui masteriis Grisi ante baptismum initiabantur . Cum vero inter eos ponebantur , qui postremis Quadragesimae dιebus nomen dabant urdiebus Pasibatis baptismate mundarentur , CompetenteS voeabantur . Neophyti dicebantur, qui baud ita pri emerant butietati : nam qui a longo te ore erant,nominabant, ν Perfecti, is, Fideles.Catecta istae illi erant, qui vel Catechumenos , vel Fidel es snstituebant. Catecheses vero erant
institutiones, quibus singuli imbuebaniar.
364쪽
Principio rudioribus declarabant, eum , qui Christiano nomine censeri cupit, primum curare debere , ut Gentilium religionem .iabulasque deleat ex animo , ' eatque Penitus rejiciat et deinde ut sincero animi dolore flagitia ,1ua de te itetur et tum ut se baptismate mundet a sordibus peccatorum, atque Christi legem ad amussim sequatur : alextremum Decalogum exponebant eisdem . Haec primadagrae vocabatur . Qui vero aliquem progressura habebant , iis smboIum voce tenus tradebatur , quae erat se
eunda Isique. IJ Post baptisma explicabantur Neophytis interiora dogmata Chri itianorum , velut Trinitatis . Incarnationis , Sacramentorum , praesertim vero Eucharistiae . Tum eos commonefaciebant, ut eamdem doctri nam firmiter tenerent , proque ea defendenda vim tor mentorum perserrent, mortemque , si opus e Tet , subirent. Et hisce Theologica eorum absolvebatur diiciplina. Hae vero catecheses ab eodem catechista habebantur plano familiarique sermone , ut docendi munus postula bat, & tales viros decebat . . Ex quo catecbistae vocabia tum longo post tempore iis , qui abstrusiorem Theologiam tradebant, id est, qui Sacros codices interpretabantur, tributum fuit . faJ Quo vocabulo Theologo rum munus designabatur, nempe Sacras litteras eXplicandi : immo & ipsis dissertationes Tneologicae catecbesssunt appellatae . 3J Υ a Sae-srJ De utraque Isagoge, praesertim , quae Alexandria
erat, meminit Eusebius I. c. L. n. c. I s.-L. U. c. II.
23 D Sine caussa Gregorium Met anetenum, is D ιδε D mum in Scripturis n. eatrebistas babuit ita ait ficie IIII. saeculi Hieronymus in Apologetico ad Domnionem .
is sobolam ieetuit , ct catecheleon magiser fuit .. Hieron. Catalog. de Script . Eccles. loquens da ciem.
365쪽
36o APPARATUS AD PHIL. ΕΤ THEOL. Saeculo II. eadem obtinuit via tradendi Sacram doctrinam tum Catechumenis frJ tum Fidelibus . IJ Nimirum eam Catechistae plane , & sine ullis ambagibus explicabant , uti antea demonstravimus . Quod si contentio aliqua de germana scriptione Bibliorum movebatur inter Fideles , Evangeliorum libros , qui in.singulis ecclesiis i summa religione servabantur , eXhibebant , quoipio disputatio finiri solebat ι Sin dubium, aut, aliquid obscurum occurrebat , consulebant seniores, qui ab Apostolis acceperant germanum tensum , eorumque dictis erant audientes . f3J Ex quo primi traditionis scriptae libri prosecti sunt, in quibus Theologi ea scribebant , quae a majoribus acceperant , viris divinis. At majori apparatu , quam superiori laeculo , Sacra disciplina tradita ivit in scholis , praesertim Alexandriae ,
4J in qua plurimi viri litteratissimi lancti sunt munere
si J Id praestitit Clemens Aleπandrinus in Admonitione ad Graecos , seu Gentiles . ad Id vero effecit in Paedagogo et ubi incia omnia Chrisianorum latissime persequitur .
3J ,, Et si quibos de oliquo modio quaestione discepta-
D tio est , nonne oporteret in antiqui as recurrere ec-
,, elefias , is quibus , ouoli conversati sunt, is ab eis de ,, praesenti q&Hiove Iumere quod certum , On re liquidum ,, est y us em , si neque . ostoli quidem Scriρturasis reliquissent nobis , nonne oportebat ordinem sequi traditionis, quam tradiderunt iis , quibus eo in nittebant se Melesias Irenaeus Costra Haeres . L. III.C. 3. -
J ,, idem te AF f Commodo imperante , id ,, est ab anno 18O. usque ad Io 3. J Fidelium sebolae
praeerat vir doctrinae cu a celeberrimus , nomine Pantaenus et quinc jom iude a priscis temporibus Sacrarum
366쪽
PART. II. LIBER PRIMUS . 34 rdoctoris e ut Pantaentis , Clemens Alexandrinus , Origenes , Eracla, ceteri. IJ Nam cum hi Gentilium litteratura ad plenum essent eruditi , qui accurate atque ordine singula persequebantur ; dum se ad Christianos applicarunt , clariori ac faciliori ordine tradiderunt dogmata& exposuerunt . Itaque , quo commodius singulis opitularentur , isagogem rudiorum ab isagoge perfectorum separaverunt : illamque aliis reliquerunt, hanc sibi sumserunt. IJ Quare ne ex ambiguuo loquamur , illos Isagogicos , hos Theologos nominabimus . Theologi autem munus erat, duabus hebdomadae diebus aliquam Sacraescripturae partem interpretari et DIJ idque vel Episcopus, vel hujus jussione alii praestabant. Γ J Quae catecheses
non arte erant & studio elaboratae & conscriptae : sed ple-Tumque ex tempore dicebantur ,& ut occasio postulabat, interdum voce, interdum ex scripto . ss J
litterarum sobola in eadem civitate Alexandrina fuerat instituta : quae quidem nostra intate adhuc perseverat . Eusebius His. Eccles L. V. c. I . IJ Quamquam ab Apostolorum aetate plurimis in locis scholae catecheseos apertae essent ; tamen Alexandrina , eti ius originem Eusebius Hist. L. II. c. I s. I 6. 23. refert ad Marcum Evangelisam, celebris praeter ceteras fuit . V rum de primis Alexandrinis doctoribus nibit seimus : immo vix eorum nomina cognoscimus : nec nisi labente seculo IL seti a Pantaeni aetate aliquid certo diei potes . a J E ebius . ibid. L. VI. c. I I. in Socrates Hist. Eccles. L. V. C. 2 2. 4J Ambros de ossiciis L. I. c. I.
367쪽
APPARATUS AD PHIL. ET THr L. Quod ad hos es religionis nostrae spectat, eos majori copia eruditionis, quam praecedenti sarculo factum,catechisae nostri refutarunt : Chrisianaque decreta accuratius eX- posuerunt,& cons rmarunt : idque partim Haereticorum , partim Gentilium caussa . Nam eum Saturninus Basilides,
Valentinus, Carpocrates ; & paullo post Cerdo, Marcion, ceteri , sub nomine Gnosicorum ; Simonis Magi , & Menandri , & Nicolaitarum , aliorumque , qui primo saecu.
to nefarias haereses excogitarant , errores reciperent Iatque Alexandriae , dc Antiochiae in gymnasis eosdem publice docerent; Gentiles autem ex eorum erroribus ,& obscenitate , ceteros Christianos per errorem dimetirentur 3 DIJ in magnam invidiam incidit Christiana religio et quae caussa fuit Gentilibus, cur in nostros inpie grapsarentur . Quam ut depellerent sanctissimi homines , dc Christianorum , qui vere hoc nomine digni erant, tum
sanam doctrinam , tum morum integritatem facerent ma-
. ni festam a pro Christiana religione Apologias fecerunt: dc Adriano, Antonino Pio , Marco Aurelio, ceterisque Imperatoribus & magistratibus miserunt: sad quae hoc boni clemens Alex. in Paedagogo , praesertim Libro 3. qui libri eo consilio videntur conscripti, ut in ecclesiis recitarentur . Incertum tamen es , an ceteri eatechisae dedita opera catecheses composuerint , ut Fideles instituerentur .s i J Triplici crimine Christiani postulabantar a Gentilibus et quod Deos Iouerent: quod carne humana vescerentur: quod inceso ac nefario uterentur concubisu . Confer. Apol O
gia Athenagorae , qui tria haec diluit flagitia . ad Exstant Iusini , Athenagorae , Tariani, Theophili Antiocheni , Minutii Felicis, Tertulliani, ceterorum que Apologiae pro Veritate Christianae Religionis . Confer. Piouro Appar. ad Biblioth. PP. Tom. II.
368쪽
boni Christianis hominibus adtulerunt , ut religionis
caussa interdum non fatigarentur .
In his vero sanctissimi, & eloquenti ssimi homines
non hoc sibi proposuerunt, ut dogmata nostra omnia ordine exponerent, & necterent inter se e sed hoc tantum, ut praecipua Christianorum placita defenderent ab Gentilium calumniis . Itaque rationibus , & testimoniis ex Poetis Gentilium sumtis planum faciebant, quam sutilibus argumentis superstitioni vulgatae , & ab ipsis saepenumero explosae , succurrere conarentur Gentiles e quam
multis conviciis inter se eorum sectae decertarent, &quam facile omnium ludibrio se se eκ ponerent: quam infirmas hypotheses excogitarent singulat Philosophorum disciplinae, ut res divinas, & humanas explicarent tquam multos, quamque perniciosos foverent errores, qui sint omnibus bonis detestandi . E contrario exponebant excellentiam Christianae doctrinae :& peripicuis rationibus e meiebant, non nisi unum esse Deum , qui filium suum dimisit in mundum :quod ex Prophetis , & miraculis Christi luculenter confirmabant. Tum plurimis verbis declarabant , quanta esset nostrarum legum praestantia : quae morum integri tas e et iisdem profici iceretur et quot quamque insignibus eniteret ornamentis Chri iliana religio praeter sectas Philosophorum :& hujus generis alia , quae Christianae religionis excellentiam patefaciunt . Si qua vero ab Ethnicis commode dicta Occurrebant , ea Sacris codicibus consentanea esse demon lirabant . Adeoque cogebant philosophiam Gentilem notirae religioni opitulari: quod ante
alios secit Theophilus Antioebenus siJ ct Hermias . in J
id Ad Autolycum L. I. & II. Vide Plou νυ l. c. d.q, cyp. a. s. q. sas. Io 6. fad In Irrisione Gentili uni,
369쪽
Alii , ut Athenagoras fi J & Maximus sad argumentatione naturae esse cerunt , quaedam dogmata Christiana , quae Gentiles concoquere non poterant, bonae Philosophiae legibus non repugnare .
, Fuere , qui Judaeos blaterantes in nostros strenuerer sequerentur': velut Claudius Apollinaris f3J & M ltiades O J & Tertullianus . Fuere, qui Haereticorum
errores dedita opera confutarent , ostendentes, eorum
perversa dogmata & Scripturae auctoritati, & doctrinae ab Apostolis , discipulisque traditae, ipsi denique naturali rationi adversari e in quibus numerantur Iusinus frJ &Theophilus , S Miltiades praedicti et tum Irenaeus , Clemens Alexandrivus , Tertullianus , 6J ceteri . Postrenao alii
vel partem aliquam Divinorum codicum , quae ad confirmandam religionem nostram erant idonea , ex majorum
traditione libris editis interpretati sunt: Γ7J ut Heraclitus , Candido 1, Appion, I bodon , Iudas , Pantaeetus, Clemens Alexandrinus : 8J vel loca ea , quae primo co: a spectu is i J Libro de Resurrectione carni S . ad De Mali origine , on creatione Μateriae disputavit. Vide Eusebiκm Hist. Eccl. L. V. c. 2 T.
3J Eusebius ib.,L. IIII.c. a T. fgJ Euseb. ib. L. V. c. I T. fyJ Confer. ipsius Apolog. pro Christian. s. X xx U. p. y4 edit. Grabit . 6J Legatur vel unus liber Tertulliani de Praescri-prionibus , quem ante baeresim constri t; in quo Haereticos arguit novitatis , is, ex traditione Ecclesiae confutat .s 7J Eusebius ibid. , im L. IIII. c. a I. , , a .s8J ,, Idem in libris VIII. omnium , ut
, , uno Terbo dicam , Utriusque testamenti scriptura-di, rum compendiosam instituit enarrationem : ne illis quidem praetermissis Scripturis , de quibus inter multos es, ambigitur . Eusebius litis. Eccles L. VI. c. Issa
370쪽
I ART. II. LIBER PIGΜUs . 34yspectu pugnantia videbantur, in concordiam revocarunt et
ut haberent Christiani quid opponerent hostibus nostris, qui Sacros scriptores praesertim Evangeli lias pugnantia conscripsisse, per summam impudentiam jactabant . Inter quos referri debet Tatianus , , Tbeopbilus: si J
Eorum itaque Theologia ad quatuor capita revocabatur . I. Rudimentis Fidei Catechumenos erudiebant in morum praecepta docebant Fideles . saJ a. Christianorum tum placita , tum ritus ab Gentilium irrisionibus.& calumniis defendebant . 3. Veritatem Christianae religionis Iudaeis , si opus erat, probabant. q. Testimonia di vina , quae ad confirmandam Evangelicam doctrinam erant accommodata, secundum Apostolorum sententiam interpretabantur, ut occurrerent Haereticis, eosque de novitate postularent . f3J Nusquam vero de condendis per otium libris sine ulla necessitate cogitarunt: contenti res stere illis , qui doctrinam a majoribus quasi per manus acceptam vel erroribus , vel calumniis deprava
pag. Is I. edit. Martianaei . IJ Confer. Constitui. Apostolicae L. VII. cap. 3 I. p. 38 2. edit. Cotelerit , ubi ratio catecheseos ia Veteri ecclesia recepta exponitur. 3J Conferatur Vincentius Lerinensis Commonitorio primo c. 3. II. 26. seqq. ubi de P P. auctoritate in rebus Fidei disputat copiose. 4J Patres , quibus merito is jure persuasium erat , ,, supremi numinis consilium primitus non fuisse , ut eiuS D veritas ope librorum innotesteret, is univer tum terrarum orbem pervaderet s de indisteriis Fidei tune solum scri ere, cum insolita exorti cujusdam in Ecclesia tuis multus occasio postularet et eoque potissimum me , ut po- D puto