Philippica sexta. Iohannis Cochlaei, cum adiunctis tractatulis tribus quorum. 1. est Michaëlis Vehe ... 2. est Arnoldi Vuesaliensis ... 3. Eiusdem Iohannis Cochlaei. De uera ecclesia Christi. Contra Philippi Melan. Responsionem pro Bucero in Colonien

발행: 1544년

분량: 125페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

. frustra porrigeretur oratio, si ad illorum non perueniret, noticiam,liceret tamen deum rogare, quatenus satierer, nos eorum intercessioe iuuartad quod Ecclesia in pleri' orationibus consueuit,dum rogat,ut sanctorum patrocioniis adiuuetur,scilicet intercesssionis, di meritorum.

DUPLEX MODUS ORAN,

di sanctos.' R O IN D E duplex ab ecclesia proponitur modus ae oradi sanctos nudiquo oratio ad ipsos sanctospora

rigitur,que modum ipsa in letani, obseruat Alius, quoad deum porrigitur oratio, ut nobis sanctorum preces ta . metita prosint. De hac re multa olim Lutherus in praecesptorio suo contra Pighardos prodidit, quae sui discipuli aut ignorant,aut studiose praetereunt:aut, quod cst uerisi milius,quod olim ut uerum, cum suo doctore defendeo bant nunc tanqj perstitiosum damnant. Aliphoc plasar DOMAE . ne est, quod Salomon alta Itypimaacit opus instabile. Quod si quis cum illo conuiciis certare uellet, quis non uidet,aeque in illum dici posse ea quae recte in Pighardos

TZ3. expuit: Sed satis cst,quod iuxta Pauli ceny proprio sit iudicio damnatus Amper in peius prosicicis T

CONFUTATIO OBIECTI Os

3 num. CaP. IIII. Ed nunc eorum audiamus rationes, quibus probare contendunt,sanctorum noesse rogandum patrocinium. PRIMO autem hoc nobis ob iciunt. Hac inuocatione diuorum,obscutari Christi offici um,& siduciam misericordiae debitam, Christo transferri in sanctos,atq; per huncmodum plurisimum diuvio dcrogari honori. AD hic aut respondcmus. Primo,

82쪽

penitus nihil diuino decedere honori perhoe, Q a

Cariciis patrociniu rogamus intercessionis. Uco em suntomiam scrvamus honorem:euinq; solum pietate, latria, flacie, PE,N charitate colimus iuxta modum supra dictumi ec Riaen cui sanctorum in hoc cultu parem ei iacimus. SECUN D O,cositemurChristum potentisssimum esse aduocatum: nec credimus talem eum esse pontifice, HAE V. Mi non possit compati infirmitatibus nostris:quippe qui ' Per omnia tcmptatus est pro similitudine carnis absi peccato. ut ex his quae passus est,misericordiam discerent. TERTIO scimus ipm esse, de quo scriptu est, I sa. EA . ixi. In die illa stabit radix tesse in signu populosv, i gentes deprecabuntur. Item Psal xlii l. Uultum tuum depre peiacabuntur omnes diuites plebis. Et rursus, Psal. lxxxi. Et stitis si

adorabunt eum omnes gentes terrae. Etiterum. .loli. 2. , totis

Filioli,non dico ut peccetis:sed siquis peccauerit,aduoca' tum habemus apud patrem Iesum Christum iustum . Et ipse est propiciatio pro peccatis nostris. Credimus etia mouenire auxiliu omnes,quotquot in fiducia thronu gratiae . . eius adeunt,eius rogantes patrocinium. Ea propter annis timur pro uiribus,tuxta nobis datam gratia, dum patrem in nomine eius roRamus,ut quanta possimus, ad thronugratiae fiduciam afferamus:constri tame, tum infirmitatis

fidei nostre tum propris indisnitatis: nostris iusticijs et

meritis diffidentes,etiam ad sanctos dei conuertimur, rossantes illos,ut nobiseu ad deum precatores accedant,quo ', Mat,ut multorum precibus nomine Christi exoratus paster,largire dignetur per Christu,quod postulamus.Atqui hoc non est in sanctos transferre gloriam Chel, aut illius obscurare officium: Non enim ita sanctorum intercessio ne utimur ut Christi negligamus patrociniu. Immo hoc magis illud honoramus,quo amplius efficere satagimus: ut no solum a nobis peccatoribus,sed etiam ab angclis,oc L a reliquis

83쪽

reliquissanctis,ae coeli ciuibus,patet in nomine eius oresitur.ὶ N G E N Senim honor Christi est,q, in eius nomione etiam beatorum ecclesia patrem precatur:at' per illum impetrari posse rogata confidit. Aduersarii uero somniat, quasi nos neglecto Christo, ad sanctoriim confugiamus patrocinium,qui nihil minus quam hoc facimus. HABEMUS deniq; in hoc sanctorum cultu. ratio=Rom. xx. nem admirabilis ordinis diuin sapientiae,quq mistici cora. corinfiix. Poris Christi membra ut praediximus ea lege uoluit esse connexa,ut quantum ad gratiae oc gloriae attinet influxu, Pariter omnia ab uno penderent capite Christo, de quo scriptum est:De plenitudine eius omnes accepimus. Coeσterum quo ad alia consequendae salutis suffragia, singuli singulorum essent comparatores , iuxta apostoli dc s

CAPUT QUINTUM

Einde etiam ex Christi di Apostoli uerbis hanc ueritate impugnat. Paulus es nim Timotheo scribens, affirmat, Unues se mediatorcin dei 5c hominu, inqui ens:Unus est mediator dei 5c hominu, ii homo Iesus Christus sicut dicit Aposolus. No ergo inuocandi sunt sancti. SIMILITER Christus iussit apostolos,ec nos omnes in suo nomine pes re, non sanctoru. AD hec, Ius ipse uia est. Nemo enim uenit ad patrem,nisi pcr ipsum. Sed ecces ad se inuitat discens:Uenite ad me oes, qui laboratis,occi RE SP O N. D E M U S. Pauli uerbu sicu sequentibus eiusdem loci colaratur,claru redditur,quo sensu sit accipicndu . Si fit continenter subinfert: Qui dcdit semetipsum redemptio nem pro multis. Qtiasi ideo dixerit eum mediatorem,

84쪽

solus propiciatio pro peccatis nostris:q, solus ipse deleves colossa.

rit, quod aduersus nos erat chyrographu mortis,auigens illud cruci:q, solus ipse tulerit peccata totius mundi,et uere portauit dolores nostros Q lotus ipse forte armatu triu= Lvc. 3. Phauerit, arma eius abstulerat,distraxerit spolia,eum Issio deturbauerit regno. Quod solus ipse morte profligata, uitam nobis restituerit. Quod ipse gratiam nobis meruerit, ostia. ec gloriam rati suo sanguine portas coeli reseraverit. ' Ioma. io. solus ipse sit,cui omnes propheis test imonium perhibent, Ioban. a. remissionem peccatorum accipere pcr nome cius, OmneS Acto. o. qui inuocant eum.HAEC autem omnia cum ad redemptionis opus pertineant, recte dixit Apostolus,unum duntaxat esse dei et hominum mediatorcm. IN hunc sane modum,sanctos n5 facimus mediatores. Nihil enim ad opus redemptionis nostrae contulerunt. Sed intercessores eos esse dicimus,quia scilicet oratione ct preee sancta pro nobis deo supplicant. .uod etsi etiam ad Christum pertineat, tan in ad mediatoris ossicium,ncntameia est incommuniscabile sed pluribus conuenit. Sicut enim alia quaedam,ita sunt Christi ut tamen etiam alijs communicentur. Sicut, esse pastorem, esse lucem mundi, esse protectorem 5ccus Iob n. O. stodi m. iniae omnia apostolis ec angclis, non modo ecs muhselesia, sed ia Christus ipse attribuit, discriptura. Scriptuest enim, Uos estis lux mundi. Et iterum, Alios quidem Math. s. dedit pastores, alios doctores, 5cta Etrursus, Angelis suis uia. deus mandauit de te, ut custodiant te,dic. Ita nihil uetuess ud. so. rit. sanctos esse mediatores, quantum ad intercessionis suffragium. Q UOD aut Christus discipulos in suo nos mine rogare iussit,ibe dicitur sed propterea no interdicitur sanctoru inuocatio.Tum quia hoc ipsum a sanctis postulamus,ut patre pro nobis in nomine Christi precentur pariter nobiscum. Tum,q, rogare patre in nomine Iesu,sit

orando fiducia habere,q, per Christu facile sit donaturus

L a Pater

85쪽

pater,quod petimus.Item ea petere,quae ad salutcm patinent. Nome enim Christi est, thesus,quod salutem sonat. Aut si maius,in patrem obtestari, pcrmisteria huma tatis,ut largiatur qu ae postulamus. Nihil autem prςdiciora Praetermittitur,etiam si rogemus sanctos. Q sanctoruin ouocatio hanc fiducia non excludat,nes reliqua impediat.

Nisi quis putet,etiam Paulum arguendum diffidetis:qui et ipse no a Io Christo sed a peccatoribus intercessionis rogauit patrociniu. Si enim Christo diffidit,qui precibus sanctorum iuuari postulat, multo amplius diuidere cono uincitur,qui a peccatoribus suffragia orationis quint. Pergant ergo aduersarii etiam Paulo insultare, ec di eant, An ignoras Paule, ab uno Christo duntaxat salutis petenda eue subsidia, qui teipso teste solus est mediator dei 5c hominum Cur igitur tam potentiissimo atq; misericordissimo relicto aduocato,auxilium a miseris peccatoribus rogas, qui nec seipsos iuuare possunt r I nsanis Paule, male tibi constas,uehementa a teipso dissentis. enim uerbo doces,re ipsa impugnas. Doces omiacm in Christo collocandam eue fiduciamiTu uero Paule nisi illidinides res,non ad peccatorum intercessionem recurreres. Fortasesis ex aulis regum huc ordinem sumpsisti ubi amicis intaeessoribus utendum est. Sed tota uia aberras. Loge enim dispar est ratio, deterrestri rege,& sterno, Adire illum no omnibus conceditur: ad hunc uero omnibus ex squo aditus patet.Ille uult causas per alios ad se deserti:hic uero usnum costituit intercessorem po quem solum uult nostra sibi offerri uota ait exorari. Sic in ob insultent Apostolo. Vere enim dignus est cui sic insultetur: si modo veru est, quod dicunt aduersarii scilicet per sanctorum inuocationem excludi fiduciam in Christum unicum mediatorem. Utrum ergo uoluerint elig nt aduersarii. Aut nobis persmutant,cum Apostolo diuidere Christo,aut recalent, QPerperam .

86쪽

Perperam docuerunt, per inuocationem scilicet sanctora

transferri fiducia in sanctos,cu obscuratione officii Chri sti. At nullatenus concedent,Christo esse diffidedum. Fateantur ergo oportet, sanctos citra omnem Christi iniuria Posse inuocari a nobis, di patrocinium intercessionis corii et participatio meritoru,rogati. Nonne etiam in fide Christi orat,quisanctorum merita sibi suffragari deposcit quS non aliunde magis, b ex passione et gratificatione Christi uigorem laabent, Nacceptabilia sunt. ideo enim grata sanctorum opera, quoniam sunt facta in side,& ex charitate, quae nobis per Christucontigerunt. Ideo munda,quia in Chi isto sunt facta. Idco meritoria,quia ex Christi merito, et diuina acceptatione efficaciam trahunt. Igitur ut finem laciamus,propterea pcr sanctos collidimus,quippiam im Petrare a patre,quia amici dei sunt,id quod contigit ipsis Per Christum. luco autem ad se nos uocatoc inuitat,utos ' stendat se seinperparatu in auxilium nostrum, si fiducias ' 'liter ad thronum gratiae eius acccdamus: id quod sacere Possemus,et pernos ipsos, et per sanctos dei amicos ecnostros. Neque est alia uia ad patrem, nisi pcr Christum: in hoc sensu,q, nemini speranda sit salus nisi, pcr fidem in

Christum qua iustificamur a peccatis. Sed quid liqc ad inuocationem sanctorum r

CAPUT SEXTUM.

Ost hγ,nobis hoc quos obiicisit, scili

cet,nel praeceptum ne promissionemnet exemplum posse in scripturis prooferri,quo Lanctorum inuocatio probari queat. Sed sacile hcc resellitur abiectio. 4. Ita I dicimus, hanc rationem salso niti fundameto,qi prcsuppoffat,nihil probarideo,qcynoe ab eo prsceptuἰuel,quod no habet praeuiuexeplu:aut quod

diuina

87쪽

diuina promissione caret. Id quod salsum esse,perordis

nem ostendemus.ET primo quide de praecepto. Si enim inuisum est deo omne quod diuino caret prFepto,quid dicemus de apostolo qui ausus est tradae oc statuere,qus Christus neq; docuit, neci, precepit. Et quidem non dere' bus omnino prophanis. Nisi quis pulci,sacramentum co . H o. T. iugii rem est. penitus prophana. Ita enim Corinthiis striabit. Caeteris dico ego, non dominus. Si quis frater uxoρ rem habet infidelem, schaec consentit habitare cum illo, non dimittat illam. Et si qua mulier sidelis habet uirum infidelem,& hic consentit habitarecum illa,non dimittat uirum. Sanctificatus cst ei timuir infidelis per mulierem sudelem .Et sanctificata est mulier infidelis per uirum sidele Nuquid etiam Concilium Ierosolymitanum certam prioinitivis Christianis praescripsit legem,de his,qus Christus

nullo indixerat prscepto Hqc tame placuisse spiritui san σcto, aperte testantur apostoli di presbiteri in hunc modii scribentes, Act. i ς. isum est enim spiritui sancto oc nos

bis,nihil ultra imponere uobis oneris,ci; haec necessaria,ut abstineatis uos ab immolatis simulachrorum,ct sanguine di suffocato, oc fornicatione, a quibus custodientes uos, bene agetis. QUO Obsecro praecepto apostoli adacti sunt, ut baptismi formam mutarenta Christo non modo traditam,sed N praeceptam, ut est apud Matth. Cap.as Euntes ergo docete omnes gentes, baptisantes eos in no'mine patris et filii ,et spiritus sancti,docetes eos seruareola quaecunq; mandaui uobis. Absit autem ut Ecclesiae colunas ob hoc aut superstitionis, aut sacrilegii arguamus,

uel ut hoc Christo displicuisse credamus . An non et Noe post egressum de archa, gratum deo exhibebat cultum de cunctis mundis animantibus saciens holocaustum, sicut scriptum est: Aedificauit autem Noe altare domino et tollens de cunctis pecoribus 5 uolucribus mundis, obtulit

88쪽

holocausta supra altare dic. Quid obsecro aliud est,odor

suauitatis,c diu in quoluntatis complacenta,ct gratiosa acceptatio holocausti ex fide oblatis e Nullius aulcm hic scriptura praecepti meminit sicut nec de Abraham qui Ocipse sdificauit altare domino, inuocans nomen eius, Ges Gen. . nrita. Male igitur colligunt aduersarii, dum ex eo, quod sanctorum inuocatio non est praecepta, inferunt cam su/perstitiosum esse cultum.

Deinde ec hoc falsum est, quod dicunt inuocationem non posse ex fide fieri,eo Q nullam promissionem dei ha beat. Eandem enim habemus promissionem, qua habuit Paulus,dum uiuorum postularet suffragiam. Si fiducia habuit Apostolus, quod posset peccatorum precibus ius uari,cur nos sanctoru distideremus patrocinio r Christus

pollicebatur exorandum patrem ab his qui illum in eius . nomine essent rogaturi. Atqui nemini putamus esse ambiguum, sanctos,dum patrem orant,ad formam oradi, qua '' nobis Christus prςscripsit suas formare preces, patri ini nomine Christi supplicare. Proinde no caret promissione sanctorum in tercessio. Non fuerit igitur inutile,eorum rogare patrocinium. Si enim habenda est fiducia patrcm donaturu, quodpctimus,etiam soli,sine cooratoribus, in non ine Christi quanto magis sidendum est cum hoc largi turum,si nostra inuocatione prouocati sancti, simul nobiscum precatores ad eii accesserint, eum v nobiscum in nos mine Cluistioraucrint o Postremo ctiam non esse neceis satium,ut ea, quae diuino praecepto, aut promissione casirent,habeant praeuium exemplum, hinc claret, Q sacrificium Abel quod spontanee non habens praeceptum, aut promissionem, uel antecedens exemplum, obtulit dco

placuisse scriptura testatur. Sic enim legitur caene. Abel Gen. obtulit deo de primogenitis gregis sui,& de adipibus eo σrum. Et respexit deus ad Abel,& ad muncra eius. Item

89쪽

Heb. ii. Fide plurimam hostiam Abelc9 cain obtulit deo

Per quam testimonium consecutus est,esse iustus,testimonium perhibente muneribus eius deo. Et per illam dciunctus adhuc loquitur. Patet igitur ex his,etiam hanc aduersariorum ratione infirmiore eise, ii ut contra hunc sanctoru cultum ab Ecclesia uniuersali quς sancto regitur spiritu)receptu,et diutissime obseruatum prsualere possit. Quod si quispiaro Ret,cur Patres ueteris testamen ii ab hac abstinuerint inuocatione: cur item apostoli hanc non docuerint primitivos Christianos In promptu ratio est. Frustra enim per inuocationem quFitur patrocinium intercessionis ab his, ad quos non peruenit nostra supplicatio. At supra diximus, sanctis in speculo trinitatis,& lumine gloris,nostras innotescere preces. Non antea autem datum est sanctis cotueri spectatu diuinitatis, hoc lumine illustrari,st Christus susPeralta cosorum conscendens, ianuam regni illis aperuεisset atq; secum in hanc gloriam introduxisset. Porro eos latuisse uiuorum suspiria, uota di preces,testatur scriptura, Esa. 63. Abraham nesciuit uos, k Israhel ignorauit uos. Apostoli uero ab hoc tradendo exemplo

abstinuerunt, negentibus recenter conuersis,occasionem

Prςberent, redeundi ad ydololatriam: non intelligentistius scilicet modum, quo inuocandi essent sancti. No sunt enim omnia omnibus temporibus squaliter omnibus pro

Ponenda. NDilucidum nunc esse putamus, noc quod nos doctu' vos receperamus, scilicet abis superstitione, aut ydololatria licere quibuslibet Christianis, sanctorum rogare pastrocinium ipsis supplicare, ut pro nobis ad deum precaorores accedant, ac deum orare, quatenus eorum merita in

nostrum cedere eommodum largiatur,nihil per l, c oia

diuino honori derogati. Ais ideo aduersarioru doctrina, . qua

90쪽

Iahune diuoruin Haltum superstitiosiun esse, eedeEos

esia tollendum, docent ,tan* falsam di erroneam, at scismaticam esse proscribendam, di omnibus Christiniis uitandam. Et sie esto finis tractatus huius.

DEVENERA AE

ne, Et reliquiu Sanctoru,brmis assertio doctissmi quondam viri, Arnoli missalia ensis.

SEARCH

MENU NAVIGATION