Patris Christiani Lupi Opera omnia Opuscula posthuma, hactenùs inedita & edita, authore adm. reverendo ac eximio patre magistro, f. Christiano Lupo ... cura et opera rev. patris f. Guilielmi Wynants, ejusdem Ordinis et voti; ... Pars prima. Ejus oper

발행: 1729년

분량: 404페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

per infusionem dc Inspirationem sancti piritus in nobis seti eonstetur, di aut humilitati. aut O dientiae humanae subiungit gratiae adjutorium , nee ut obedientes & humiles limus, i psius gratiae donum esse consentit, resilit Apostola dieenii: suid babes quod ais aerepsi ρ Et , Gratia Del

I. M hiribus natinis bonum aliqvid, quod ad salutem pera neat, e ιιMe aut eligere ad arasia non possmus . si quis per naturae vigorem bonum aliquid, quod ad salutem pertinet vitae aeternae, cogitare ut expedit, aut eligete, sive salutari , id est , Evangelieae praedicationi eo sentire posse eon fit. mat absque illuminatione ac inspiratione Spiritus sancti, qui flat omnibus suavitatem consentiendodi eredendo velitati , haeretico sallitur spiritu, non intelligens vocem Dei in Evangelio direntis: si ne me m&Ismon facere. Et illud Apostoli: Noaeti ad Idonei fimus ceritare ahquid a nobis , quasi ex

ηοιιι , sed si Nuntia nora ex Deo est . v III.

Iuod per Iiberam arbitrium ad aν riam Ea ιμι nullus μνvenire possi. Si quis alios miserieordia, alios vetd per lib. rum arbitrium, quod in omnibus, qui de praeva.tieatione primi hominis nati sunt, constat esse ui. tiatum , ad gratiam Baptismi posse venire conten. dii, a recta fide probatur alienus. Is enim non omnium liberum arbitrium per peceatum primi hominis astetit infirmatum ; aut eeria ita laesum putat, ut tamen quidam valeant sne revelatione Dei mysterium talutis aeternae per semetipsos posseeonquirere . Quod quam si eontrarium, ipse Do. minus probat, qui non aliquos, sed neminem ad se posse venire testatur, nis quem Pater attraxe. iit. Si eut & Petro dicit: Beatus es simon Aisti, Bis , quia caro o favvis non reieladu risi, sed Paris meus qui in tortis es. Et Apostolus r Nemo pol sd cera D minum Iesum B in spis Iti nacta.

Da ad uroris Dei, per quod bona operamar. DIVini est muneris, eum de recte eogitamus, de pedes nos ros a salsitate 3c iniustitia eontine mus. Quoties enim bona agἱmus, Deus in no bis , atque nobiscum ut Operemur operatur.

Dι ad toris Des erambus semper imploranda. Adiutorium Dei etiam tenatis ae Sanctis sem. pet est implorandum, ut afl finem bonum per venire , vel in bono possint opere perdurare.

Nemo qui equam Domno rem voverIt . nis ab ipso aecepetit quod voveret , sevi legitur :Iuae de manu tua accepimus , damus tibi.

satis nos d Brat Deus. Tales nos amat Deus , quales sutur; sumus ipsus dono, non quales sumus nostro merito .

xl l I.

De reporat ane Iiberi arbi rii Albἱ trium voluntatis in primo hom ne Inst. matum, nisi per gratiam Baptismi. non potest reparari: quod amissum, nisi a quo potuit dari, non potest reddi. Unde vetitas ipsa dieiti si trifilias tiberaverit, tune vere tiberi reuis.

Bod tit Iberemuν a misὸν Ia , mi reicordia D.i praetenimia . Nullus miser de quaeumque miseria liberatur in is qui Dei miserieordia prave nitur, sevi dieit Psalmista : Gιὸ anticipes uos misericordaa tua D mine . Et illud: Deus metis, misericordia ejus prae

x V. suod per gratiam Dei is melius mutatur fidei s. Ab eo quia formavit Deus mutatus est Adam, sed in prius per iniquitatem suam, ab eo quod operata est iniquitas mutatur fidelis, sed in melius per gratiam Dei. Illa ergo mutatio suit praeo varieatoris primi; haee laeti adsim Psalmissam Miraria est Haterae Excels.

stiis ex ea quia labemas nan β gloriandum, eum ex Deo A. Nemo ex eo quod videtur habere, Hor; etur , tanquam non aeceperit, aut ided se putet acte. pisse, quia litera extrinsecus, vel ut legeretur apparuit , vel ut audiret ut sonuit. Nam seut Apistolus dieit: si per legem Iolatia, erga Christus tr tis mortuus es. ειυδ autem s nausearti mortuus est , ascendens in distim e lavatis e pravitatem , M. dit dona bominitus . Inde habet qui eumque habet. Quisqu7s autem se inde habere negat, aut vetEnon habet, aut id q uod videtur habere, auseretur ab eo.

XVII.

D. μνrirtiaene Christina . Fortitu ginem Gentilium mundana cupi/itas, sortitudinem autem Christianorum Dei e halitas Deit, quae distin est in eordibus nostris, non per voluntatis arbitrium quod est in nobis, sed

per Spiti tum sanctum qui. datus est nobis. XVIII.

Nultis meνliti arallam praeveniri. Nullis meritis gratiam praevenientibus, debetur merces bonis operibus si fiant, sed gratia quae non debetur, praeedit ut sant.

Neminem nis Deo m seramae saltari. Natura humana, etiamsi in ista integritate.

Di iti rose l

202쪽

in qua est eondita, permaneret , nullo modo

se ipsam, Creatore suo non adjuvante, servaret.

Und 8 eum sine Dei gratia salutem non possit custodire quam accepit, quomodo sine Dei

gratia poterit reparare quod perdidit λχ X. NIω boni hominem pse me Deo. Multa Deus facit in homine bona, quae non Deit homo; nulla vero facit homo bona, quae non Deus praestat ut faciat homo .

x XI.

De natura oe grinia .

Sicut eis qui volentes in lege iusti fieari, & a

gratia exciderunt , verissime dicit Λpostolus, σι ex lege justιtia est , ergo Cbristus grat s mor ruur es; sic eis qui gratiam, quam commendat dc percipit fides Christi, putant esse naturam, verissime dieitur, si per naturam justitia est , ergis Christus gratia mortuus est. Iam hic enim erat lex , & non justificabat : jam hic erat dc natura ,& non justificabat. Ideo Christus non gratis mor tuus est, ut & lex per illum impleretur qui dixit, Non veni legem sivere, sed adimplere : Et natura per δε dam perdita per illum repararetur, qui dixit venisse se quaerere & salvare quod perierat.

XXII.

De his quae hominum proprIa sunt. Nemo habet de suo, nisi mendacium & peocatum. Si quid autem habet homo veritatis atque justitiae, ab illo fonte est, quem debemus sitire in hac eremo, ut ex eo quasi guttis quibusdam irrorati non deficiamus in via

XXIII.

De toluntate Dei Θ bominis. Suan voluntatem homines faciunt, non Dei,

quando id agunt quod Deo displicet. Quando

autem id faciunt quod volunt ut divinat serviant voluntati,quamvis volentes agant quod agunt,3llius tamen voluntas est, 1 quo dc praeparatur&jubetur quod volunt.

Ita sunt in vite palmites, ut viti nihil eonserant, sed inde accipiant unde vivant. Sic quippe vitis est in palmitibus,ut vitale alimentum subministret eis , non sumat ab eis. Λe per hoc &manentem in se habere Christum , dc manere in. Christo , discipuli prodest utrumque , non Christo. Nam praeciso palmite, potest de vivata diee alius pullulare. Qui autem praecisus est, sine radice non potest vivere. XXV. De dilectiora qua dile mus Deum.

Prorsus donum Dei est diligere Deum. Ip se ut diligeretur dedit, qui non dilectus diligit. Displicentes. amati sumus, ut fieret in nobis unde placeremus . Dii fudit enim Eliaritatem in cordibus nostris Spiritus Patris & Filii, quem cum Patre amamus di Filio Christ. Lupi opera Tom. XI.

Ae se secundum supra seriptas sanctarum

Scripturarum sententias , vel antiquorum Patrum definitiones, hoc Deo propitiante & prae dicate debemus dc credere, quod per peccatum primi hominis ita inclinatum dc attenuatum su- erit liberum arbitrium, ut nullus postea aut diligere Deum , sicut oportuit , aut credere ii Deum , aut operari propter Deum quod bonum

est possit, nisi eum gratia misericordiae divina: praevenerit. Unde de Abel justo, dc Noe , dc Abrahae, & Isaac, dc Iacob, & omni antiquo

rum Patrum multitudini, illam praeclaram Fidem, quam in ipsorum laude praedi eat Apostolus Paulus, non per bonum naturae, quod primus in Adam datum fuerat, sed per gratiam Dei

credimus fuisse collatam . Quam gratiam, etiam post adventum Christi Domini, omnibus qui baptizari desiderant, non in libero arbitrio haberi , sed Christi novimus sit nul de credimus largitate conserri; secundum it ud quod saepit jam dictum est, dc quod praedicat Paulus Apostolus e Vobis donatum est pro Christo, non solum

ut in eum eredatis, sed etiam ut pro illo paIlamini. Et illud : Deus quι carpit In vobis bonum opus, per

se et usque in diem Domini nostri Jesu Christi. Et illud e Gratia salvi facti estis per fidem, oe hoc non

ex iobis; Dei enim donum est. Et quod de se ipso ait Apostolus : Misericordiam consecutus sum , ut fidelis essem. Non dixit, Quia eram, sed ut es lsem . Et illud : sti id habes quod non accepisti 'l Et illud : Omne datum bonum , ω omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre lumι- num . Et illud: Nemo habet quicquam, nis illi datum fuerit desuper . Innumerabilia sunt sacrarum Scripturarum testimonia , quae possunt ad probandam gratiam proferri; sed brevitatis studio praetermissa sunt, quia dc revera cui pauca non su ficiunt, plura non proderunt. Hoc etiam secundum fidem catholicam credimus , quod ae cepta per baptismum gratia omnes baptizati,Christo auxiliante de cooperante , quae ad salutem animae pertinent possint, & debeant, si fideliter laborare voluerint, adimplere. Aliquos ve ro ad malum divina potestate praedestinatos esse non solum non credimus, sed etiam si sunt qui

tantum malum credere velint, eum omni dete

statione illis anathema dicimus. Hoc etiam salu briter profitemur & credimus, quod in omni opere bono non nos incipimus, dc postea per Dei misericordiam adjuvamur ; sed ipse nobis , nullisi praecedentibus bonis meritis, Ac fidem dc amo-l rem sui prius inspirat, ut i c baptismi Sacramen ta fideliter requiramus, de post baptismum cum ipsius adjutorio , ea quae sibi sunt placita implere possimus. Unde manifestissime credendum est quod dc illius Iatronis , quem Dominus adi paradisi patriam revocavit, dc Cornelii Centurionis, ad quem Angelus Domini missus est, &Zacchaei, qui ipsum Dominum suscipere meruit , illa tam admirabilis fides non fuit de na tura , sed divinae largitatis donum . Et quia definitionem antiquorum Patrum , nostramque,

quae supra scripta est , non solum Religiosis, sed etiam Laicis medieamentum esse, & desideramus dc eupimus ; placuit ut eam etiam

dc illustres ae magnifiei viri, qui nobiscum ad

203쪽

rretitam sesiv;tatem eonvenerunt, rropria manu subscriberent .

de Abbatem literas Tuae Fiaternitatis a c. cepimus, quas ag nos sub ea qua in Deo tene. imur etraritate direxeras, quibus etes deras postulandus u , ut id quod a beatae recordationis Decessore nostro Papa Feliee pro Catholieae fidei poposteras simitate , mea explicatetur initan. tia . sed quia id voluntas superna disposuit, ut quod per nos ab illo spera vetas , a nobis po. t Ius impetrates I rei itioni tuae, quam laudabili sidei sollieitudine coneepisti, Catholieum non dis utimis dare responsum . Indicans enim,quod laliqui Episcop; Galliarum, eam extera iam bona ex Dei aequieverint gratia provenire, sdem tantum qua in Christo credimus, naturae esse velint, non gi aliae, de hominibus eu Adam , quod diei necis est, in libero arbitrio remans sse, non etiam nune in sngulit miseriecitdiae di. vinae largitate conferri: Pollulans. ut pro ambiguitate tollenda, cons Monem vestram , qua vos e diverso fidem tectam in Christo, totius. que bonae volnntatis initium , iuxta catholitamve itatem, per pravenientem Dei gratiam sngulo um definitis sens bus Inspirati , aut horitate Segis Apostoli eae firmaremus. Atque Ideo,cum de hae re multi Patres , de prae eaeteris beatae

reeordationis Augustinus Episeopus, sed& ma. Dies nostri Apostolicae sedis Ar tostites. ita ratione probentur di meruisse latissima, ut nulli ultet; usdeberet esse ambiguum, fidem quoque nobis ipsam venire de gratia, supersedendum duximus responsone multipliet , maxime cum feeundum eas , quas ex Apostolo direxisti sententias, quibus dieit , Μ sericordiam constratus sum , ut

Christo, non suum ut in eum eredatis, verum etiam ut

pro eo patiam ni; eu; genter appareat fidem, qua in Christo eredimus, seut de omnia bona, s n. gulis hominibus ex gono supernae ven re gratiae, non ex humanae potestate naturae. Quod etiam Fraternitatem Tuam , habὶta conlatione eum quibusdam saeergotibus Galliarum ,

justa fidem gaudemus sensiste Catholicam : In his sciliret,in quibus uno simi indicasti, eo non. su definierunt sdem , qu in Christo eredimus. gratia divinitatIs praeveniente eonferri r adjieἰ-entes etiam, ni bil esse prorsus secundum Deum boni , quod sine Dei quis gratia aut velle ,

aut ine; te, aut operari, aut perseere possit, dieente ipso salvatore nos ro , Due me nisil parasis facere. Certum est enim , atque Catho. Iteum, quia in omnibus bonis, quotum eaput est fides, nolen res nos misericordia Aivina praeve

niat, ut in fide duremus, seut David Propheta Ateiit Deus meus miser raraea equi pstaetentet me. Et iterum : M serkordis meis eum ipso es . Etal Ibὶ N eν cord is effva subseque ue me. Sim; liter de Beatus Paulus dieit: aut quia 'M. de ι ei, errare luestir III λ Iuoniam ex ipso . oes ν ipsum , Οιn ipso sunt omnia. Unde nimis eos qui eontra sentiunt, admiramur usque eo vetusti et totIs adhue

reliquiis praegra .ati, ut ad ChtIsnm non elegan Dei beneficio. sed naturae perveniti; de ipsius

naturae bonum, quod Adae peerato noscitur dempta vatum , auctorem nostrae fidei gleant magia esse quam Christum, nee intelligant se Domἰ-nieae reclamare sententiae dicenti Nemo venti ad me, ns datum Do I illi a Pistra mea . sea 3M Beato Paulo smul obsistere et amanti ad He

mus quid ad eredendum in Christo, sine Dei gra.

tia humanae deputent voluntati, cum Christus auctor consummatorque si s dei . Quapropterameelu eongruo salutantes , supraseriptam eon festionem vestram consentaneam catholieis M.trum regulis adprobamus . Illos autem , qui praeced n e fide, extera, sent indieas, volunt gratiae deputate, sua professione constringimus, ut multo magis dono gratiae etiam sdem eo. gantur adscribere, praeter quam ni bis est bon , quod Deundum Deum quilibet valeat operari, sieut Beatus Amsolus dieit : Omne quod eas

de non es, peccatum es. Quod eum ita si, aut nullum bonum erat Iae deputatant , s ei fidem subtrahere moliuntur . aut si quod bonum esse dieunt de gratia, ipsa neeestatio fideserit gratiae deputan/a. Si enim nihil boni estsne sge, fides autem ipsa venire negeter ex gratia, nullum, quod abst , bonum erit gratiae deputandum. Ait en ἰm Iacobus Apostolus

Omne donum lanum, o omne donum perfectum

desursum es , d scendens a Paree iam num. Et ipsi fatentur, ut dieis, dona eaetera donari per gratiam; ipsa autem bona fide subsistere non ambigunt. Universa ergo neeessati A sides erit gratJae deputanda, a qua bonum quia gratiae tribuunt , separare non possunt.His Itaque breviter ag signa iis, contra reliquas Pelag 1ni erroris ineptia quast illa videtur Epistola eontinere, quam quodam tibi mangassi saeerdote transmissam, responden dum non duximus, quia speramus demiseriem

dia divina . quod ita per ministerium Tuae Fratern; tatis atque 3 octrinam . In omnium quos dissentire mandasti, Aignab;tur eordibus operari , ut ex hoe omnem bonam voluntatem non

ex se. Dἡ divina eredant gratia proseisti, eum se senserint id iam velle delangere, quod

nitebantur pertinaei ter impugnare. seriptum est enim: Praeparatur et tintas a Domino. Et alibi: scio quia non possum esse continens, ns Deus dederit , o Re ipsum Har se enitie, seire cujus esset donum. Deus te ineolumen eustodiat. Fra. ter eliarissime . Data viii. Kalend. Februarias,

Lampadio de Oreste VR CC Consulibus.

Post dictam valent; nam Synodum omnes

de Gratia ae libero arbitrio quaestiones mel duo spetita fluerunt usque ad tempora SeverinἔPonti seis. Tune enim apud Hibernos resurgere malum tentavit. Luret ex literis, quas sumessor Ioannes IV. seripsit ad istius Eeelesiae Cletum: Cois gnovimas quod visus Pelorianis haereseos apud ma

tam a

204쪽

I, et

vos eorum esuries resuscitentur

Sueeesere Hispanorum lites de dupli et Pinde. sinatione, de quibus inter Adriani pii mi Ponti- seis Acta exstat Epigraphe litteratum . quibus Egiliam in Hispania Episco is dieitur moris se de

P desinatisae hominis, fite ad bonim , sie ad malum. Eandem mo/im post tempore quaesionemaeeitime movit Godesta lens , Olbaeens s apud Suesiones Caenobii Monaehus, adseverans non

soli1m ag uitam aeternam, sed ad gehennas a Deo praedestinati homines: Ad istam gratis, ad has ex praevisis metitis. Etiam alia, vera quidem, sed erodioli sylo doeuit. ob quae I Rabano M guntino, Hinc malo Remens, aliisque istius sae. euli elatissimis Episeopis damnatus, eareeratus, punitus suit, tamquam Haretietis Praedestinati a. tius. Alii illum operosissime expurgant. Vide. t ut eruditum opus Gilberti Manguin . Quidquid sit, aeerbissime usque ad mortem tractatus, ideoque Hanathas mψιν bilis suit merito dictus. An. no octingentesimo quinquagesimo tertio praefatus lHinematus in Carisaeo Regum Galli2 Palatio Deit Synodum, dc ad .ersus Godestalei doctri nam egiAit quatuor Capitula, de quibus Bertinia

ni Franeorum Annalest Carolus Calvus Fiane rum REx Carisiacum veniens , eum quibusdam πιι- βου er abbatibus monasticis , quatuo Copimia ed - δι , o propria sitscriptione roboravit.

CAPITULUM PRIMUM.

tur. Quod autem qui gam salvantur , salvantis est donum; quod autem quidam pereunt , p.

teuntium est meritum.

CHRISTUS IESUS Dominus nosset, seuthullus homo est, fuit, vel erit, euius natura in illo adsumpta non suetit, ita nullus est, fuit, vel erit homo , pro quo passus non fuerit, licet nociomnes passionis ejus mysterio redimantur. Quod Qero omnes passionis mysterio non redimuntur, non te spieit ag magnitudinem & pretii eopiost tem , sed ad infidelium , de ad non eredentium ea fide, quae per dilectionem Operatur, respie t pa tem , quia poeulum humanae salutis, quod consectum est infirmitate nostra , & virtute divina.

habet quidem in se ut omnibus plosit, sed si non

bibitur, non medetur.

VALENTINA SYNODUS.

CApitula haee graviter gispli erunt Sancto

Remigio Atehi. Episeopo Lugdunens. Et ipsus de ejus Cletus varii ipsa libras impugnavit,

ae tandem anno octingentesimo quinquages moquinto Deit hane E suae Lugdunens s. Viennem sis, ae Arelatensia Provinetarum Episeopis Syno. dum, & ediait haee sex aduersa Capitula.

CAPITULUM PRIMUM.

DEus omnipotens homIrem sne pereatore. tum eum Iibero arbitrici eondigit, de in paradiso posuit, quem in sine ita te iustiti permanere volu It . Homo libero arbitrio malὸ utenspeeeavit & eeeidit, dc ne us est masti perditionis tot ius humani generis . Deus autem bonus & tu. sus elegit ex eadem massa perditionis seeundum praestientiam suam, quos per gratiam praedestina. it ad vitam, dae vitam illis praedestinavit Fiernam . emetos autem , quos justitiae jugieto in massa perditionis reliquit , perituros praescivit, sed non ut per tent praedestinavit, mnam autem illis, quia iussus est, praedestinavit, aeternam. Re per hoe unam Dei ptaedestinationem tantum. modo die imus, quae aut ad donum pertinet gratiae, aut ad retributionem iustitiae.

Libertatem arbitrii in primo homine perdidi,

mus , quam per Christum Dominum nostium recepimus: Et habemus libetum arbitrium ag bonum , praeventum de adiutum gratia; ct habemus liberum arbitrium ad malum, desertum gratia. Liberum autem habemus alb tr; um , quia gratia liberatum , di gratia de corrupto sanatum.1 II. Gὸὰ Deus omnes iam nes m Iti fiatos fieri. Deus omnipotens omnes homines sine exre. νtione vult salvos seri . lieet non omnes salvem cisis. Lupi opera Tam XI

Q Uia Doctorem gentium in sdede verJtate se

Diaras auram o M. disciplinis ti aestimes deusta, sciens quia generant lites ἔ sejutim autem Damiis non opostrea Brigaeo. Et hetam ; Nιhil po contentiovem, neque per in diem gloνiam. Paei, quantum Deus dederit, &eharitati studere eupientes, alter deci

tes pium ejus m Apostoli eo ostium , s.ctit ιι serivare unitatem spiritus in hineuis pacis , novitates vocum, de praesumptivas garrulitates, und8 p tius inter fratres contentionum de seandalorum fomes exeitari potest . quam aedifieatici ulla timo ris Dei sueereseere , cum studio omni devitamus. Indubitanter autem Doctoribus pie de recte tractantibus verbum veritatis, i sque saeiae Seri-

piutae lueidissimis expositoribus, id est Cypria. o. Hilatio, Ambroso, Hieronymo, Augu. sino , caeterisque in eatholiea pietate qui e stetit sebus, reverenter augitum . dc obtemperanter intellectum submittimus , de pro vitibus quae ad salutem nostram seripserunt amplectimur . Nam

de praestientia Dei, de de praedesinatione , dc de quaesionibus aliis, in quibus Fratrum animi non parum standalitati probamur, illud tantum fit missita tenendum esse et imus, quod ex mar

205쪽

temis Ecclesiae visceribus nos hausisse gaude

mus μ

De aeterna Des praescientia bonorum Θ malorum. Deum piaescire S piaeicine aeternaliter, di bona quae boni erant iaci uri, & ma Ia quae mali sunt gesturi, quia vocem Scriptui aedicentis habemus,

omnia antequam fam , fideliter tenemus, dc placet tenere, bonos praescisse omnino per gratiam suam bonos futuros , & per eandem gratiam aeterna praemia accepturos ; malos praescisse per prinpriam malitiam malos suturos , & per suam justitiam aeterna ultione damnandosi ut secundum Psalmistam , Muia potesas Deι est, ct Do. minι misericordia, reddat unicuique secundum opera sua. Et sicut Apostolica Doctrina se habet: His quidem qui secundum patientiam boni operis glorIamo honorem O incorruptionem quaerunt, v tam aeter nam h1s autιm qui ex contentione, oe quι non acquisscunt veritatι, credunt autem in qu tat , iraer Indignatio, tribulatio θ angustia in omnem am-Nam hominis operantis malum. In eodem sensu

idem alibi: In revelat one, inquit, Domini Iesu Christi de caelo eum Angelis virtutis ejus , in igne summae dantis vininiam his qui non noverunt Deum, o qui non obediunt Evangetio Domini nostri JUu Christi , qui poenas dabunt in 1nteritu aeternas , cum venerit glorificari in sanctu suis , es admirabilis fert in omnibus qui crediderunt. Nee prorsus ulli

malo praescientiam Dei imposuisse necessitatem ut aliud esse non posset, sed quod ille futurus erat ex propria voluntate, ille sicuti Deus, qui no .vit omnia antequam fiant, praesciit ex sua om. nipotenti & incommutabili majestate . Nee ex praejudicio ejus aliquem , sed ex merito propriae iniquitatis credimus condemnari. Nee ipsos malos ideo perire , quia boni esse non potuerunt, sed quia boni esse noluerunt, suoque vitio in massa damnationis , vel merito Origina, Ii, vel etiam actuali permanserunt.

De Praedesinatione DeI, electorum ad uvam, e

implorum ad mortem.

Sed de de praedestinatione Dei placuit, juxta

auctoritatem Apostolicam , quae dicit: an non habet potestatem figulus luti, ex eadem massa fa

cere aliud vas in honstrem , aliud vero in contu.

metiam ρ Ubi de statim subjungit: Quod fi ιο-

lens Deus ostendero, iram, o notam facere potentiam suam, sustinuit in multa patiens a vasa irae aptata, sive praeparata in intertium, ut osten Aret ιυ1tias gratiae suae In vasa misericordiae , quae prinparavit in glarfam. Fidenter fatemur praedesti. nationem electorum ad vitam , dc praedestinatiomem impiorum ad mortem : In electione tamen salvandorum misericordiam Dei praecedere meritum bonum; in damnatione autem periturorum

meritum malum praecedere justum Dei judietum . Praedestinatione autem Deum ea tantum statuisse, quae ipse vel gratuita misericordia, vel justo judicio facturus erat, secundum Scripturam dicen. tem: μι fecit quae futura sunt. In malis vero ipsorum malitiam praescisse, quia ex ipsis est, non prae desinasse, quia ex illo non est . Fornam stone malum meritum eorum sequentem, uti Deum, qui Omnia prospicit, praesciviise , & prae. destinalle, quia justus est, apud quem est, ut

sanctus Augustinus ait, de omnibus Omnino rebus ta in saxa sententia, quam certa praescientia. Λd hoe liquidem facit Sapientis dictum: Parat sunt derisoribus judicia, Θ malleι percutientes fulιο- νam corporibus. De hac immobilitate praescientiae ct praedes linationis Dei , per quam apud eum sutura jam facta sunt , etiam apud Ecclesiastem bene intelligitur dictum : Cognovi quod omnia opera quae fuit Deus pcrseverent in perpetuum. Non polIumus his addere , neς auferre, quaes cit Deus ut timeatur. Verum aliquos ad malum pia destinatos esse divina potestate, videlicet ut quasi aliud esse non possint , non solum non credimus, sed etiam si sunt qui tantum mali credere velint, cum omni detestatione, sicut

De redemptione savguinis chris , ω de quatvονω novemde Im Capitulis. Item de redemptione Sanguinis Christi, pro .pter nimium errorem qui de hac causa exortus est, ita ut quidam, sicut eorum scripta indi.

cant, etiam pro illis impiis, qui , mundi exodidio usque ad passionem Domini in sua impietate mortui aeterna damnatione puniti sunt, ese susum eum definiant, contra illud Propheticum,

illud nobis simpliciter & fideliter tenendum ac docendum placet, juxta Evangelicam & Apo. stolicam veritatem, quod pro illis hoe datum pretium teneamus,de quibus ipse Dominus nosterdicit: Sicut Moses exaltavIt serpentem In deserto,

ita exaltari oportet Fihum hominis, ut omnis qui cressit in ipso non pereat, sed habeat vitam aeteris nam. Sae enιm Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitam daret, ut omnιs qui crevit ιn eum non

pereat, sed habeat vitam aeternam. Et Apollo lus: Chrisus, inquit, semel oblatus est ad mutiorum exhaurienda peccata. Porro Capitula quatuor, quae a Concilio Fratrum nostrorum miniis prospecte suscepta sunt, propter inutilitatem, vel etiam noxietatem , dc errorem contrarium veritati ,

sed de alia xix. syllogismis ineptissime conclusa,& licet jactetur, nulla saeculari literatura nitentia, in quibus commentum Diaboli potius

quam argumentum aliquod fidei deprehenditur , a pio auditu fidelium penitus explodimus, ct ut talia & simi lia caveantur, Per Om nia auctoritate Spiritus sancti interdicimus, novarum etiam rerum inito ductores, ne distric tius seriantur, castigandos esse censemus.

suod omnes regenerati a peccatis abluti sint inon tamen omnes suisι fiant. Item firmissim/ tenendum credimus , quod

i omnis multitudo Fideliuin ex aqua di Spiritu san

206쪽

iti PE GLANAM HAERESIM .

cto regenerata. ae per hoe veraciter Eeeleta in. icorporata, de iuxta doctrinam Apostolieam inlmorte Christi baptirata, in ejus sanguine sua loeeatis suis abluta: Quia nee in eis potuit esse lvera regeneratio, nisi fieret de vera redemptio, leum in Melesae Saeramentis nihil si cassum , nihil ludi fleatorium, sed prorsus totum verum , dc . ipsa sui veritate ae s neeritate subnixum. Eου ipsa ltamen multitudine Fidelium de redemptorum , lalios sal. ari aeterna salute, quia per gratiam Dei in redemptione sua fideliter permanent . ipsius Domini sui voeem in eoide serentes, sui perse.

να-ρου usqM In finem 5 e s Iditis erit; alios quia noluerunt permanere in salute fidei, quam Initio acceperunt, redemptionisque gratiam potius tr. ritam orere prava docti na vel vita , quam servare elegerunt, ad plenitudinem salutis, Ac ad pet. ceptionem aeternae beatitudinis nullo modo perudi

De Gratia edi obria rituris. Item de Gratia, per quam salvantur cregentes, di sine qua rationalis erea tuta nunquam beatὸ vixit . di de libero arbitrio per peccatum in mimo homine infimato, sed per gratiam Domini Iesu Ddelibus eius redintegrato At sanato, id ipsum eon stant Immε de fide plena fatemur, quod M. Paties auctoritate saetatum Seripturarum nobis tenen. dum reliquerunt is quod Λ frieana, quod Naus.

i ea synodus professa est , quod beat Issimi Pontis

le , Apostolie. Sed is Catholi ea fide tenuerunt et Sed dae ge natura Ac gratia , in aliam partem n nilom o deelitia te praesumentes . Ineptas autem quaestiunculas, ct aniles pene fabulas, Motorum. que pultes , puritati fidei nauseam inserentes, qtiae perieulosissimis de gravissimis temporibus, ad eumulum laborum nostrorum , usque ad seis sonem e halitatis miserabiliter & laetyma biluet succreverunt, ne mentes Christianae inde eo rumpantur , dc excidant a simpliditate di eastitatesdei, quae est in Christo Iesu, penitus reipui. mus , dc ut fraterna e halitas ea vendo a talibus amditum eastiget, Domini Christi amore mon mus . Recordetur Fraternitas malis mundi gravis. simis se urgeri, messe nimia iniquorum & paleis levium hominum se duristi me suffoeari . Haee viueere serveat, haee corrigere laboret, ct superfluis coetum pie dolentium de gementium non

onetet; sed potius certa de vera fide, quod Sanctis Patribus de his de similibus suffieientet

pro se tum est , amplectatur.

D. sti quaestionibas Decretum.

REmigius de Hinem arus erant grandes in Gallia Episeopir Λrietarunt sese in v eem,

adeoque Somnem is te Eeelesam ct Regnum. Finem dedit Sanctus Pontiseu Nicolaus, anno dicti s euli quinquagesmo nono emittens D cretum , cuius hue usque magno Christianae eluis ditionis damno latentis Compendium habes apud memoratos Annales Bertinianos r Nicolaus Pant fae Romanus de Gratia Dei es libera obireia, ri . νιιare geminae Praeris notionis . oe savusne CH, si, ua pro eredentibus amnibui stistis M, s luiseon mat, o carbia cὰ deeranis. Valentinae Syn Ai Deeteia firmavit. Quae ipsa verba suis. me moratis ab Hinemato in litteris ad Egilonem At-ehiepiscopum Senonensem Annalibus inseruit etiam Sanctus Prudentius Episeopus Treeensis.

Pessi redi lites se iterum siluerunt: Quod rem de Apostoli, deeisionis in fallibilitate nemo iuncio Gallia dubitaret. I

208쪽

DISSERTATIO

DOGMATICA

DE GERMANO AC AVITO SENSU

SANCTORUM PATRUM,

UNIVERSAE SEMPER ECCLESIAE, A CSACROSANCTAE PRAEsERTIM

TRIDENTINAE SYNODI

CIRCA CHRISTIANA Μ

210쪽

ADMODUM REVERENDIS, AMPLISSIMIS,

NOBILIBUS D ΟΜ IN IS,

DOMINIS,

PRAEPOSIT O,

DE CANO,

CANONICIS,

Exemplar Ecclesiae Cathedralis sancti Bavonis Gandavensis.

AD M. REVERsNDI, AMPLIssINI, NOBILES DOMINI,

Enerales Ecclesiae Synodos in deviae suae mentis patrocinium detorquere , atque ita incrustare calumniis , est antiqua Errantium machina & conatus.

Etenim Apollinarius Laodicensis in prima Syria Episcopus, dum ex Nicaenae fidei verbis, Consubstanti

lem Patrι humanae ac Divinae in Christo Domino naturarum confusionem stabilit, magnum Athana

sium in literis ad Epictetum Corinthiorum Epist pum coegit cum stomacho exclamare : auis infernus ista eruciatat Neque enim adsumptum hominem, sed adsumens Uerbum esse Patri consubstantiale definierat sacrosancta Synodus Nicaena. Longe majorem injuriam passa sunt gloriosa Sancti Cyrilli, Patriarchete Alexandrini, adversus Haeresiarcham Neastorium Capitula, eorumque comprobatrix & confirmatrix sacrosancta Ephesina Synodus, dum ipsa non Errones aut Haeretici, nec solus cum caeteraJoannis Antiocheni Patriarchae inquieta Factione Theodoretus Cyrensis in Eufra-lesia Provincia Episcopus, sed etiam cum magnis in Orthodoxo dogmate iapace Collegis S. Gennadius, Patriarcha Constantinopolitanus, adsertar in Christo Domino confusionis infamavit, atque ita & Arianis& Apollinaristis praebuit sementa, Oecumenicam Synodum reddidit suspectam praevaricationis , ac semetipsum statuit ejusdem inimicum & defensorem. Eumdem hodie impetum patitur sacrosancta Synodus Tridentina. Castam Dei dilectionem

esse unicum novi a vetere Testamenti discrimen, unicam Christianae vitae re. gulam, unicum legis & Prophetarum finem, unicum Dominici Sanguinis &Pallionis fructum, unicam Justitiae & peccatorum remissonis obtinendae januam , cujus servilis gehennae aut aliarum poenarum metus sit quidem quandoque utile, quandoque necessarium , semper tamen extrinsecum dumtaxat exordium, ex Apostolica& perpetua omnium sub coelo Ecclesiarum traditione

docet laudata Synodus, & declarat disertissime; & ecce a quibusdam, simplicitate aut imperitia circumscriptis, in Ecclesiae nobis pace dilectis Fratribus dicitur & proclamatur solum servilem gehennarum metum, adeoque solum judaicae servitutis spiritum, quem Apostolus ac ipse in Evangelio Dominus contestantur infirmum, impetrandae per mortuorum Sacramenta Justitiae adse

rere

SEARCH

MENU NAVIGATION