장음표시 사용
441쪽
naturali , contra quod Ecclesia non potest dispensare. Secus est in gradibus affinitatis, in quibus jus naturale nullum inducit impedimentum, nisi forte in lineae rectae primo gradu. Communior enim opinio, quam tuentur Sotus, Ledesima , Covarruvias , Valentia , Vasque et , Coninch . Filliu eius , quos citat & sequitur Bona cina quaest. 3. punia. I 2. num.7. negat posse per Papam dispensari super assinitate ex justo mat simonio conluris gente in linea recta , scilicet inter vitricum & privignam, inter noverincam & privignum , inter socerum & nurum , inter socrum & generum: quanuis Sanche et lib. I. disp. 66. & lib. 8. disp. 6 num. I 2. attribuat in his quoque Summo Pontifici dispensandi potestatem. Cuncti tamen consentiunt posse ab Ecclesia dispensari in iisdem ipsis gradibus , non ex legitimo matrimonio , sed ex illicita copula exurgentibus, ut in nuptiis filiae eum adultero matris suae , aut filii cum concubina patris sui. Et certe si incestus sit occultus , conveniunt Doctores , non modo virum qui pendente suo matrimonio compressit matrem uxoris suae socrum sitam , &uxorem quae similiter constante matrimonio adulterata est cum Patre virisu, socero suo, teneri solvere debirum conjugi petenti , sed posse insuper ab Ordinario dispensari ut possint licite petere. Assinitas enim persecto
jam matrimonio inter virum & uxorem superveniens reddit eum ex cnjus
flagitio nata est, inhabilem ad exige udum connubiale debitum; sed tamen petenti conjugi innocenti reddere tenetur. Sed tamen conjunx qui commisit incestum, potest dispensari ut licito possit petere , cap. Transems. , de cap. Tua fraternitviis , & cap. tordana , de eo qui cognov. consang. uxor. mae. In primo vero gradu collateralium assinium potest Ecclesia , hoc est Papa , vel generale Concilium, dispensare ad matrimonium , quanuis illa amitas non ex stupro , sed ex legitimo matrimonio exorta foret , ut scilicet vidua ex statre fratri superstiti nubat ret si talis
dispensatio in Catharina Austriaca , per quam defuncto priore conjuge Arsuro Angliae Rege, nupsit ejus fiatri Henrico , funestissimos sortita
XII. Quod ver δ attinet ad impedimenta non dirimentia locuples testis est Navarra cap. 22. num. 83. ea omnia Lisse diuturna olim consuetudine abolita , exceptis votis simplicibus perpetuae castitatis , necnon Religionis , & sponsalibus praeccdentibus cum altera vivente persona , & Ecclesiae interdicto ; quatenus ipse dum haec scriberet nonagenarius, vitam
insumpserat docendo publice Ius Canonicum in Gallia, Hispania & Iralia, & frequentibus toto ex orbe Christiano consultationibus respondendo in Romana praesertim Curia, quae de ejiis doctrina lumen hiarchiis quaestionibus mutuari solebar. Sic vero loquitur : Id videtur non tantum consuetudine non ese receptum, sed etiam neque a Papa , neque ab DyPopo ullo peti despensationem , quando cum illo impedimento at ud dicimens non concurrit : nondum enim in tanta Male vidi vel audivi fieri. Eadem assirmat Toleius
442쪽
letus lib. . cap. I9. in fine. Sancheae lib. 7. disput. I7. Bonacina quaest. 3.
XIII. Non omnes extra matrimonium nati censentur illegitimi. Naturalis enim ex soluto & soluta genitus legitimathir per subsequens matrimonium, cap. 1. qui fit. sint legit. Instit .dc nupt. g. fin. & in Ruthent. quomodo naturales efficiamur sui, g. Si quis igitur dotalia , collat. 3. Sc C. de naturat. liber. l. Cum quis Instit. de haeredit. quae ab intcst. defer. g. Quibus, verb. Necnon. Id ver b jus non extenditur ad spurios natos durante patris aut matris matrimonio, licet postmodum dii luto per mortem alterius conjugam matrimΘnio , pater & mater spurii matrimonium inter se inirent, cap. Tanta, qui fit. sint legit. At filii nati ex conjugio in facie Eeclesiae bona fide contracto censendi sunt legitimi, quanuis postea aliquo ejus conjugii dirimens impedimentum detegatur , cap. PerVenit, eod. tit. Si conjugatus vivente priori conjuge contrahit cum alia persona ignorante quod ille sit conjugatus, proles inde nascens erit legitima, cap. Ex tenore, eod. Praeterea proles infidelium conjugum qui postea convertuntur ad Fidem, legitima est, etiamsi parentes sint in gradu prohibito lege canonica, cap. fin. eod. Cognitio an quis sit legitimus , ad Ecclesiam defertur , cap.
IvoxxIuM est legitima conjugum separatio , quae tribus modis intelligi potest. Primo quoad torum , seu copulam dumtaxat. Secundδ quoad torum smul dc habitationem. - Tertid quoad vinculum ipsum quod solvitur , ita ut desinae
II. Dissolvitur quoad vinculum ratum conjugium , dummodo non sit consummatum, si alter conjugum discesserit, & pro sessionem in Religione aliqua per Apostolicam Sedem confirmata emiserit: imo etiam per votum simplex quod in Societate IEHi post triennium probationis emitti solet, adeo ut post tale emissum votum liceat alteri Parti in aliud convo Iare matrimonium. Et li enim scriptum sit Matth. I9. Quod Deus conjunxit homo non separet ; id tamen absoluae intelligendum est de matrimonio consummato , per quod duo fiunt una caro, ut ibidem innuitur : Erunt duo in
earne una. Post ratum itaque matrimonium conceduntur conjugibus menses duo, intra quos alter conjugum alteri perenti potest debitum conjugale recusare
443쪽
recusare , ut interea liber sit ad Religionis ingressum , cap. Ex publico, &cap. Ex parte, de convers. conjug. III. Reliquae autem divortiorum species vinculum nuptiale non dissolvunt, possimique diversis ex causis fieri : quarum prima & praecipuaeshalterius conjugum adulterium, Mattia. I9. Quicumpie uxorem dimiserit, n sob fornicationem. Quandiu verd unus conjugum de consortis adulterio non
est certus , licitum est Parti quae sibi conscia est adulterii debitum exigere nuptiale, neque hoc jure excidit donec delictum alteri conjugi plene innotuerit. Ista lege tenentur tam viri quam uxores, quia utrobique ligat fidei
conjugalis vinculum, adeo ut non teneatur uxor virum adulterum ait mittere, ut neque maritus uxorem adulteram. Sed si uterque conjugum fidem
solvit, neuter ab altero divertendi jus habet, fitque mutua injuriarum compens tio, cap. Significasti, de divort. Neque refert ait Coninchin uter eorumptior fidem fregerit, aut quod unus saepius quam alter deliquerit, aut unius, non autem aliprius adulterium publice innotuerit, cum jus divortii non ni si innocenti competat. Ideoque statuit cap. Ex literis, eod. tir. quod si mulier marito requirente fuerit per Ecclesiae sententiam ab ejus toro &cohabitatione separata , si postmodum vir ipse fornicetur , cogendus erit
IV. Cessat ista divortii causa simul ac Pars innocens hanc offensam consorti condonaverit, ut si post ejus adulterium illam vel semel ad toti
admiserit consortium. Hic tamen requiritur libertas; quia si uxor, exemis pli causa , metu vexationis maritum adulterum admittat , non censetur
perinde hanc illi remittere injuriam, donee plena libertate illum admittere consenserit. Hic obiter Observa , virum qui Vel semel uxorem, post qualis adulterata est, cognoverit carnaliter , fieri hoc ipso irregularem ea , quae dicitur interpretativa , bigamia, cap. Si cujus , dist. 34. V. Si vir uxorem ad ulreram non poenitentem , sed in delicto perseverantem admittit, delicto participat, tum ratione scandali . tum desectu debitae correctionis, cap. Si viroiens, de adulter. Quod ver δ ibidem dicitur , debere a viro uxorem poenitentem recipi , intellige cum Glossa ibi de convenientiae, non de conscientiae vel obligationis debito. Absolute enim loquendo , si vir hanc injuriam sponte Non condonet , aut nisi ipse pari quoque delicto peccaverit, liber in perpetuum a conjugali onere in net. Idemque juris habit scemina innocens respectit mariti adulteri, adcout re juridice probata, possit conjunx innocens non modo dimittere con sortem invitum , sed praetere Religionem ingredi , aut sacris se ordinibus aIligare , can. Agatho a , 17. quaest. 2. & cap. Constitutus , & cap. V niens , de convers. conjug. Et refertur historiae Lausiacae cap. 28. Sanctum
Paulum cognomine Simplicem, deseruisse deprehensam in adulterio uxorem , vitaeque monasticae se addixisse sub Magni Antonii disciplina. Ve-lumtamen ad hoc requiritur di probatio delicti, & sententia Ecclesiae.
444쪽
Sed ubi agitur de sola tori , aut etiam cohabitationis separatione , id fieri secundum conscientiam privata authoritate porcst : verum ad alterius querelam com p. lictur Pars quae se subduxit , vel probare delictum , vel reverti ad communionem cohabitationis & tori per Iudicis sententiam.
Solus in . dist. 36. quaest. unica , art. 2. cap. 3. Ledesma quaest. 62. arr. 3. N. iv arra cit . 22. num. 23. Sanctit Z lib. Io. disp. I 2. num. 3I. Bonacina quaest. . punct. s. n. io. qui tamen admonens circa divortium, evitandum
nece tiari o scandalum, quod contingit maxime si adulterium 1ac mini aut Daucis innotuerit, cap. Dixiι Dι minus, 32. quast. I. VI. N2que solus animus adulterandi , tuque alii a stiis impudici praeter copalam possint elle cause sufficiens ad divortium , quia pei solam sexuum commixtionem , non verb per alios actus caro dividitur ci njugum , & violatur illud sacrae Scripturae : Prum Aso in c.rrue una. S.mchez, Coninch, aliique quos allegat & sequitur Bonacina quaest. q. punct. s.
VII. Non potest conjunx divortium facere , ni si certitudincm adulterii saltem moralem habeat , ne alteri fiat injuria. Sed requiritur tanta
certitudo , quanta requireretur ad condemnandum in criminali foro. Cu-jusinodi est certitudo si conjunx proprio m fateatur adulterium , aut si nuda cum nudo , aut sola cὐm solo accub intes in unci lccto deprchenia dantur , cap. Literis , de praesumption. Non tamen sussi iunt verba aut literae amatoriae , neque munuscula , neque Olcul a , inque amplexus , ni si adsint aliae urgentes circumstantiae loci , temporis ac personarum. Bona
VIII. Fit nonnunquam ut uterque conjunx adulteratus fuerit , sed horum unus ab hoc vitio pridcm destiterit: quaeritur an hic possit divertere ab altero non emendato R espondent Doctores assirmative , tr m in interno quam in externo foro , dummodo post sui emendationem admonuerit con tigem , qui , quaeve post admonitionem reinciderit in hoc peccatum , cap. Sion casei, de divorr. Enimverd si ambo conjuges post , singulorum adulteria reconciliati eilent, fieretque post reconciliationem ut eorum unus continentiam servaret, alterque in pristinum vitium relaberetur , coniunx emendatus jus haberet repudii adversus incorrigibilem consortem. Bonacina num. I 1. Sed si post divortium propter adulterium contingat con ugem qui divortium petiverat , fornicari , compellendus erit ad rursus cohabitandum cum consorte repudiata cap. Ex lireris , de
IX. Altera justa divortii causa , ex conjogis laevitia procedit , cap. Liseras, de restitui. spoliat. Ad hanc redccitur furor, si si ita vehemens ut alter conjugum cohabitando valde periclitctur. Tertia causa cst, s alter conjugum alterum instigat ad peccandum , piaen illa qne admonitione noride sitit. Si enim non tenetur coniunx alteri conjugi sibi periculum mortis Ggg corpordi
445쪽
corporalis intentanti , miniis tenebitur eo habitare intentanti sibi interiarum animae, cap. Quaesiimit, de divort. Docet Conincli justam esse divortii causam, si alter conjunx sit magus ac veneficus. Cum enim tales homines duinu daemonum regantur, periclitatur animas salus illis cohabitantist quin etiam corporis vita , ut monet Bonacina. Quarta causa est lapsus alterius conjugum in haeresim vel apostasiam , cap. De ilia . & cap. Quantio , de divort.
X. Non est justa & sussiciens divortii causa , si alter conjugum in
lepram incidat , to t. tit. de conjug. leprosor. Et tonetur sanus conjugi leproso petenti reddere debitum , cap. Quoniam, eod. tit. Tametsi liberum sit sponsalia de suturo dissolvere propter supervenientem lepram, ςap. fin. eod. Mira est Canonum de leprosis discrepantia , Alexandro III. iubente reddi debitum leproso conjugi ι Stephano autem II. di serte prahibente reddi, de separari jubente, responso 9. ex Carisiaca Villa, anno 1 . regnante in Gallia Pipino , ad quem Stephaniis confugerat. Huie Stephani Decreto conformatu e triennio pMi celebrata Synodus Compendiensis caia. I S. Plura de diuortio , tum etiam de juribus pecuniariis sponsarum , nuprarum de viduarum , require inserius lib. o. cap. 17.
Resolutiones circa oscula, aliosique similes actus, ex Sancto Thoma , s Sancto Antonino.
Est MuLTuM resert ad animarum dc conscientiarum dir ictionem, tum elucidationem , discernere in quibusnam ciris' cumstantiis , sive mortaliter , sive Venialiter peccetur , auel etiam non peccetur, circa oscula , tactus aliaque ejusmodi,
quar ur plurimum esse possunt libidinis incitamenta. Et quia circa haec multiplices discrepantes ventilantur opiniones , consultius esse duco lumen mutuari a duobus teruditissimis, sapientissimis , & publica totius Eeclesiae veneratione celebratissimis Doctoribus, sancto Thoma , & qui hunc ipsum alligat& sequitur ducem, sancto Antonino Archiepiscopo Florentino , cujus ipsemet verba sine ulla immutatione subjicio ex secunda paris
Summae m joris, Iir. s. cap. I. f.'.
II. In tantum s inquit sunt peccata amplexus , oscula , taetits 6e stultil*quia , inquantum proeodunt ex luxuria , secundum Thomam. Procujus majori dee Iaratione dicit Thomas a. r. quaest. Is 4. are. 4. quod ali ηRid potest esse peccatum mortalo dapliciteri uno modo secundum speciem
446쪽
ciem suam , Ac hoc modo os Ia, amplexus , & tactus seeundum suam
rationem non nominant peccatum mortale. Possunt enim haec fieri absoque libidine , vel propter consuetudinem patriae, vel propter aliquam ne cessitatem , vel ob aliquam rationabilem causam. De more est enim in aliquibus locis, ut non solum viri viros, sed etiam viti mulieres , praeel me consanguineas suas, cum de novo adveniunt vel visitant, amplex en- Iur , & manus miriud contingant, & osculentnt , sicut Jacob patriarcha osculatus est Rachelem adolescentulam amore easto ut consanguineam, Genes. 29. Necessitas quandoque compellit tangere totum corpus , Neriam secretiora naturae , ut Medicus infirmam in tali parte. Causa alia rationabilis est chm datur Osculum pacis in Ecclesia, esto quod non fiata viris erga mulieres : talia non sunt peccata de se , quanuis possit stipes venire& tentatio, & mala in aentio ; sed hoc erit per accidens. Alio m do dici inr aliquid esse peccarnm motiale ex eausa sua , seut ille qui dat
eleemosynam ut inducat aliquem in haeres ira , mortalitet peccat propter intentionem corruptam. Dictum autem est supr, , quod non solum consensus in actum , sed etiam consensus in delectationem peccati mortalis est peccatum mortale. Et ideo cum oscula , amplexus & tactus fiunt propter hujusmodi delectationem extra matrimonium habendam , sunt momtalia , quia sic sunt libidinosa. Et qui permittit haec sibi fieri ab eo quem
existimat moveri amore libidinoso , mortaliter peccat , quia facien Iem &consentientem par pccna constringit , ut dicitur II. quaest. I. can. Notum, eum Glossa. Sed qui permittit haec sibi fieri , credens talem moveri ex dilectione fraterna, seu honesta amicitia, seu quadam humanitate , sea more pa riae , non peccat, quan is faciens hoc ex libidine moveretur , Scper consequens mortaliter peccaret. Hactenus S. Antoninus. III. His adjunge Cajeranum opusc. de delectatione morosa , t m. r. docentem quod Oscula, tactus , amplexus quae fiunt ob carnalem delectationem , sunt peccata mortalia , quanvis homo non intendat copulam , neque pollutionem , neque sit harum periculum ullum. Quibus accedit Alexandri Papae V II. Bulla i8. Martii , anno I 666. pezquam damnatur ista propositio : Est probabilis opinio quae dicit este
tantum veniale osculum habitum ob delectationem carnalem & sensibilem quae ex osculo oritur , secluso periculo consensus ulterioris & polluti Grai S. IV. Oscula tamen & amplexus, secluso periculo pollutionis , nota
prohibentiri inter sponsos ; sed ubi inest periculum probabile pollutionis,
prohibentur ut mortalia etiam inter conjuges. Toletus lib. F. cap. I Α- nil m. 2. aliique communiter Doctores.
V. Pollutio voluntaria , aut voluntaria in eam delectatio ad eb prohibentur divina lege , ut nulla existat causa quae possit haec reddere licita , nequidem cauli sanitatis , aut vitandae mortis, I. Cor. 6. Molles G gg. x Wronum
447쪽
η r. o Iuris Canonici Theoriis
regnum Dei non possidebκnt. Sed justa potest elle cuia & licita, non quidem procurandi , sed ramen permittendi pollutionem , etiam praevisam, dummodo omnis cohibeatur ad ejus delectationem consensus. Sic Medicii Don peccat dum studet in sua arte , aut dum eam exercet non tenetur desistere ob inde emergentem in se pollutionem, neque Chirurgus: sed tamen tenetur cohibere consensum ad foedam delectationem. Idemque judicantadum de Confessario , aliisque ob bonum & laudabilem finem vacantibus circa res utiles & licitas, etiamsi per accidens & praeter intentionem exu gant impuri motus S pollutiones in carne. Harum evitandarum gratia non tenetur quis equo descendere quo peregre proficiscitur, potestque eas in se pati, dum consensum evitet pravae delectationis. Navarra cap. I 6.ia. 6. Declarat verδ sacra Tridentina Synodus hujuscemodi impuri rates, quan vis ab originali peccato ortum ducant & ad peccata solicitent, nullatenus nocere non consentientibus : tu contra sentientibus dicit anathema seli s. in Decreto de peccato Originali.
448쪽
CAPUT PRIMUM. si uoluplex sit Ecclesita iurisdictis.
I. MNipus Fidelibus indubitatum est, fuisse nerum Episcoporum ordinem immediate ab Iesu Christo institutum in personis Apostolorum , quibus dixit,
Joan. ao. Sieut misit me Pater , ct ego mitto vos. Atque inter Fidei Catholicae Canones refertur can. 6. Tridentini Concilii , his verbis : Si quis diaxerit in Ecclesia Catholica non esse hierarchiam divina institistione ordinatam, qira con in ex opis , Presbseris , ct Ministris , anathema sit. Porrh Deus non alio fine Episcopos in sua Ecclesia instituit & praefecit, quam ut eandem regant. Idque testincatur Apostolus Paulus sic admonens apud Acta Apost. cap. 2o. At Iendite vobis, ct universo gregi, in quo vos Spiritus Sanctus possit Episcopos regere Ecclesiam Deν. Ex quibus necessario sequitur, eundem Spiritum Sanctum , qui Episcopos instituit ad hoc munus & officium, ut regant Ecclesiam Dei, eosdem instruxisse omni potestate & jurisdictione necessaria ad Ecclesiam Dei regendam, & continendos Fideles quoscum qite, praesertim Clericos, sub moderamine Samstorum morum & Ecclesiasticae uisciplinae. Quisquis enim finem essicaciter intendit, necesse est ut media provideat ad hunc finem com ducentia.
449쪽
I I. Quae cum ita sint, istud quoque sequitur , quoslibet Fide Ies, eum sint Ecclesiae subditi , ac incorporati Ecclesiae per Baptismum , siue
Clerici , sive laici cu)uscumque conditionis ac status, si aeternam consequi salutem velint , teneri subesse & obtemperare Episcopis , ab iisdemque dependere in rebus omnibus spectantibus ad regimen ipsis a Christo demandatum, ut sunt omnia quaecumque spectant ad Ordinem , ministerium, disciplinam Ecclesiae , fit ad singulorum aeternam salutem , quae finis
est ae scopus ad quem Episcopis divinitus collata potestas dirigitur. Idque expresse praecipitur , Domino , cum jubeat Apostolus Hebr. 33. Obediserispositis vestris , s subsacete eis : ipsi enim pervigilant quasi rationem reo
III. Lex itaque ista divina & indispensibilis est, comprehendens subisti subjectionis & obeditionis regula erga Episcopos ac Praelatos Ecclesiae quoscumque seculi Proceres & Optimates, nemine excepto Christiano. Isti ergo prorsus omnes , si Praelatorum Eccleste dignitati juribusque ipsis a summo Deo concessis obsistunt , damnationem ubi certam acquirunt; illum quippe offendunt qui suae Ecclesiae Rectoribus protestatur, Lucae 1 o. Qui vos audit, me audit; ct qui vos fernit, me hyernii: qui autem me hyernit, syemnit eum qui me misit. Et ad Samuelem I. Reg. 8. Non te abiecerunt,
sed me , ne regnemsuper eos. Hisce divinis institutis consentanea praedicans somnuis ille Gregorius Naziandenus, sic alloquitur praesentem Praefectu ni provinciae in orat. I . quam h. buit ad cives timore perculsos, & Praefetium excandescentem : An me libere loquentem aequo animo feretis ' Nam vos quoque Imperio meo ac Throna lex Chri subjicit. Imperium enim nos quoque
gerimus. Addo etiam prostantius ae perfestius. Νis vero aequum sit spiritum carni fasces Dominere , ct caelestia terretus cedere. Sea non dubito quin hane meam dicendi liberratom in optimam partem aeceptarens sis , utpote sacri gre-ria in i ovis cra , magnique pastori/ alumna. I V. Sanctus Rex Iosai hat divino spiritu dumis duo distinguit Tribunalium genera , quorum singula ossiciis suis & causarum propriarum ac iudiciorum singularitate distinguuntur. Horum primum est Ecclesiisticum A sacrum , quod cire a res omnes Ecclesiasticas ac religiosas versatur : alterum seculare , de rebus cognosci ns & decernens mere temporalibus Quae anabo Tribunalia suis limitibus & finibus coercentur. Sic ergo loquitur Rex Iosaphat lib. 1. Parali p. cap. ast. Aet trias Sacerdos ct poni sex vester , in his qua ad Deum pertinent praesidebit forro Zab.idias filius I aes, qui est Dux in domo isda , super ea vera erit ad Regis o .cium pertinent Ex his duabus sic inter se clistinctis juti lictionibus nemini dubium esse potest , quin sacra & Ecclesiastica juri' dictio nite ii d gnitate praecellar,
quared divina humanis , sacra profaRis , coelcstia rerrenis, aetcrna iciHOIAlibus, animi immortales corporibus sis treminent.
V. Crin sit ficillimum pleraque in hujus rei confirmationem conge
450쪽
rere, non libet tamen extra Galliam nostram digredi. Quin δ silendo innumera Conciliorum Gallicanorum & Sanctoruim Patrum testimoni , proferre solum libet unius inter Franciae Reges longe omnium maximi Caroli cognomento Magni. Hic ergo Capitulorum lib. s. cai3. 3o I. sertarque impense laudat factum dictumque Constamini Augusti, qui nomen quoque Magni meruit. C.m enim Nicaenam ad Synodum Episcopi unde quaque conveni sient, & ob mutua jurgia, praesertim ob recὲns linuatur , multi sup-sarios Episcopos; Episcopis libellos omnes in ignem praeparatum conjecit, praemisso jurejurando se Dullum eorum legisse, & nescire se quid in singulis contineretur. Quo fictes sic est Episcopos alloquutus : Deus consiliunt vos Sacerdotes , ct potestatem aedit υobis de nobis quoque iudicandi. iEt ideo nos a vobis recte judicamur, vos autem non potes is ab hominibus udicari. Propter quod Dei fotius inter vos .sseetate judicium vestra jurgia quiscunque sunt,ad illud divinum re νme tur examen. nos etenim nobis a Deo dati estis Dii , ct conveniens non es Et homo judicet Deos , sed ille solus de quo scriptum es : Deus ferit in D σου
Deorum , in medio autem Deos dijudicat. Commemorat praeterea laudati, simum Valentiniani Augusti responsum ad Hypatianum Heracleae Episc Pum , dum apud Valentinianum ipsum pro Episcopis Orthodoxis leg rionem obiret: Mihi qui δε numero lateorκm sum , nefas es de hujusmodi 1κ- dicare. Caeterum Sacerdotes ad quorum judicium isa pertinent, ad hac inter se judicanda conmeniant. Ita Carolus Magnus , qui licet indignum judicet Episcopos ab Imperatoribus & Regibus , atque ita multδ minus , Magistratibus judicari , vult tamen judiees & potentes seculi ab Episcopis, quorum monitis justis non obtemperant, excommunicari. Ejus haec verba iunt d. lib. 6. capitul. 3 3. Ut judices , aut potenter qui FVerer Inrimunt, si rammoniti a Ponti esuo se non emendaverint, excommunicentur. V I. Duplicem Prauatis Ecelesiae suae potestatem Deus contulit, scilicet ordinis Ee Iurisdictionis. Potestas Ordinis refertur ad Sacramenta Ecelesae conficienda 8e ministranda. Potestas jurisdictionis resertur ad judi-eia , quae clim sint in duplici differentia, fori scilicet interioris , quod est conscientiae , 8e fori exterioris , seu contentiosi circa personas vel res Ecclesiasticas,utramque habent , Domino jurisdictionem Praelati Ecclesiae. De interiori liquet ex Ioan. 1 o. Aeoipite spiritum Sanctum , quorum remiseritis
peccata remittuntur eis, r quorum retinueritis retenta synt. De exteriori ver δPraeter rationes 3e testimonia quae protuli, attestatur Paulus ad Timotheum Ephesi Episcopum: Adversus P esbyterum accusitronem noli recipere, nisisub duobu/, aut tribus testibus. r. Timoth. s. Praeterea Christus Dominus sic ait Matth. I 8. Si peccameris in te frarer tuus,vade ct eorripe eum inter te sti um solum: si te non aκdierit , adhibe tecum unum vel duos, ut in ore duorum ram haeresim Arianam , quam non pauci Episcopi tuebaplices libelli accusationum 3c querelarum adversus advexfai ssent Constantino porrecti, ille indicta die praesenti i