장음표시 사용
501쪽
V. Non possunt transiliri fines quos Christianissinu Reges circa hu- si nodi appellationes sibi subditis Magistratibus praefixerunt, quin pariter
violetur incommutabile, atque in dispensabile Ius divinum. Non enim tam male consulit Ecclesiae suae Deus , ut potestatem quam ei contulit circa res sacras ac spirituales, libidini laurorum submiserit quoquo modo voluerint proterendam, vel dissipandam. Itaque Francisci I. Edictum anni is 39. art. I. 2.3. 4. jubet appellantem ab abusu male fundatum, indispensabilitet condemnari ad multam ordinariam & extraordinariam. Constitutio etiam Caroli IX. anni 1 3 i. art. s. Ne inquit disciplina Ecclesiastica per appellationes tanquam ab abusu impediatur aut remoretur , decla mus nolle nosis.u appellationes admitti nisi in casibiu contra munuU Edictorum: ct sa inimus eas in casibus correstionis Ur disciplina non habere sustensivum , sed lausummodo devolutivum essectum. Eadem statuuntur ab Henrico III. Edicti Melo lumensis anni is 79. art. I. & Ble sensis art. 19. Idem sanxerunt cap. Ad nostram, & cap. Reprehensibilis, de appellat. Itemque Concilium Tri
super Henrici IV. Constitutio anni I 6o6. art. a. prohibet Supremis Curiis in causis appellationum tanquam ab abusu uti formulis litem inter Partes dirimentis us , De metire les Parties hors de Cour 2 de nocet. Sed jubet semper pronunciari bene , an male appellatum fuerit, simulque
ii rogare multam temerariae appellationis , quae nunquam minor laxetur
centum viginti libris argenti. Ibidemque renovat ante saepe constituta de effectu devolutivo, nec tamen suspensivo appellationis sectae a correctione decreta, disciplinaque Ecclesiastica. VI. Edixit pariter Ludovicus XIII. Constitutione,anni 1621. mense Octobri, ne ausint Curiae Supremae citare ac intimare Episcopos , eorumque Vicarios, ossiciales , aliosve Ecclesiasticos Iudices ad respondendum de suis judiciis in casibus appellationum tanquam ab abusu, eosque ab istiusmodi assignationibus ac responsionibus prorsus eximit. VII. Praeterea Carolus IX. Edicto anni is i. art. II. & Henricus III. Edicto Blesenti, art. 6 . prohibent districte quibuscunque Iudicibus &Curiis supremis compellere Praelatos aut alios quoscunque collatores , ut Partibus sue appellantibus , sive conquerentibus Beneficia Ecclesiastica conserant; sed Partes ipsas ad superiores Praelatos remittant, coram qui bus liberum erit Partibus sibi, si eis videbitur, consulere per simplicem &canonicam appes lationem ad superiorem Praelatum.
502쪽
Rufiuam concessiones, mel acta morte Judicis aut Presati, Hoseve abdicatione exstirent, et clnon exstirent.
I. UOTIDIANAE occurrunt caula, in quibus ista versatur disputatio. In primis quaeritur de illo qui Iudex delegatus suit, utrum potestas ejus exspiret morte delegantis Hac una distinctione quaestio ista dirimitur. Si delegatus in causa delegata processit usque ad primam litis conte stationem , & sub haec delegans Superior intercat vel deponatur , poterit delegatus inchoatum officium I rosequi, cap. Relatum, de ossi c. jud. deleg. Sin minus , atque re adhuc integra intayaque , ejus onminb potestas desinit, quemadmodum finitur
mandatum morte mandantis, i. Mandatum , C. mandati.
II. Innumerae sunt concessionum species quae nullatenus desinunt per obitum concedentis, aut ejus ab officio abdicationem, nisi ab ejus successore vel generatim, vel in aliquo pacticulari revocemur. In his comprehenduntur literat dimissoriae ad Tonsuram, vel ad ordines ; facultates audiendi Confessones Sacramentales , aut etiam absolvendi a reservatis: item dispensandi vel commutandi vota vel juramenta; licentia non residendi studiorum causa , aut celebrandi Mi ssas in domo privata, aut in loco non benedicto, aliaeque gratiosae concessiones.
III. Secus ver b judicandum in poenalibus ac odiosis ; odia quippe
restringi, favores convenit ampliari , cap. Odia , de regul. jur. in s. Hoc patet in censuris a Praelato impositis contra futuros delinquentes. Istae enim nequaquam eos ligant qui post mortem aut abdicationem Praelati decretum infringunt. Illi tamen qui vivente & adhuc proviso Superiore illas sua culpa incurrerunt , non solvuntur per ejus subsequentem obitum, sed adhuc ligati permanenr. Id vero quod diximus , restringendum est ad censuras promulgaras a Praelato tanquam ab homine , seu Iudice. Quae enim a Praelato impositae fuerunt tanquam Legist.uore , seu per modum Statuti, hae in suo robore, illo etiam mortuo vel abdicato , perduraiar, aded ut Statuti post ejus obitum vel transsationem transgressor perinde censuris ligetur , ac si aut hor Statuti Praelatus adhuc in eadem Praelatura viveret,nisi ante transgressionis actu in successor aut Superior hoc idcm Statutum revocasset , saltem quoad poenam transgressoribus comminatam;
503쪽
aut idem Statutum contraria consuetudine jam exolevisset, cap. fin. de ossic. Legat. I U. Quod dixi de odiosis ultra Iudicis mortem non extendendis , pa
tet in casuum reservatione , quae cessat morte aut abdicatione reservantis, nec reviviscit nisi a successore renovetur. Excipe hinc tamen reservationcm casuum per lynodalem deliberationem robs ratam ; tunc enim Statuti vini habet, ac proinde non exspirat amoto Praelato. Zerola Prax. Epist. parr. I. verb. Cases reservati, num . q.
V. Quia vero frequens exoritur quaestio de literis dimissoriis, quod hae
non desinant morte concedentis, utpote favorabiles & gratiosae, & jam acceptatae, docent Zerola pari. I. Petaxis, verb. Dim floriae, Ad nonum: Na-Varra in cap. Placuit, num. 3o. & I62. de poenit. dist. 6. Suare et lib. 8. de legibus , cap. I. num. I9. Aetorius p. 2. lib. 3. cap. 49. num. F. Sanchez lib. 8.de matrim. disp. 28. num. 76. 77. 83.& 83. Bonacina de legib. disp. I. quaest 3.pumsto 8. num. 2.I. Gratia namque perpetua est dum sit acceptata, i. False, C. de di vers. reser. 8c cap. Decet, de reg. jur. in 6. Decet concessum a Principe privilegium este mansurum. Sane potest successor gratiosas praecelloris sui concessiones revocare , ac abolere , sive generales , sive particulares,can.Sententiam, 3 F. quaest. 9. & cap. 2. dc 3. de precariis. V I. Quod dictum est fundatur in regula generali , quam admittunt communiter Doctores , privilegium rite obtentum , seu gratiam jam collatam non cessare morte vel amotione concedentis, nisi aliqua particula
restringatur. Id aperte fundatur per caput Si cui 36. de praebend. in 6. ex quo Glossa ibid. ita infert : Nota quod gratia facta non exspirat per mortem concedentis, etiamsi nondum ejus essectus sit adimpletus. Et in cap.Si seper gratia, de offic. jud. dele g. in 6. ubi dicit Papa gratiam a Papa concessam posse
post concedentis mortem etiam re integra exequutioni demandari. Ita Na-Varra cap. 27. num. IS . &consit. I. de privile g. nilm. I. Suareet lib. 8. de legibus, cap. 3I. Sanchez lib. 8. de matrim. disput. 28. num. 64. Laiman lib. r. trach. . cap. 23. num. 18. Filii ucius tract. IO. cap. IO. qu.est. Io. Bonacina delegi b. disput. I. quaest. 3. punc o 8. num. I9. & plures alii. Gratia vero cui annectitur particula limitans , finitur morte concedentis : ejusmodi particulae esse possunt, Ouandiu vixero, aut ς Due ad beneplacitum no rism , aut Quandiu voluero , aut dum nobis placuerit, aut Ad arbitrium nostra voluntatis. Etenim consensus , voluntas, beneplacitum desinit morte concedentis : ergo etiam privilegium , re integra , quod ab his dependet. Si autem dictum suerit, Donec revocavero, non desinit privilegium exempto e vivis concedente, nisi vivens revocaverit , ut praeci rati Doctores scribunt. Inserendum hinc est , facultates illimitalc concessas extra contentiosam jurisdictionem , ut sunt literae dimitsoriae , dispensationes , facultates audiendi consessiones, aut absolvendi , reservatis, aliasque his similes concessiones non exspirare obitu concedentis.
504쪽
V II. At verδ contrarium tenendum cst de literis justitiae, aut de contentiosa jurisdictione delegata. Illa enim jurisdictio cessiat concedente mortuo, aut amoto ab ossicio, modd res adhuc integra sit, hoc est usus illius jurisdictionis inchoatus non fuerit ante mortem vel amotionem concedentis. Inchoatus autem censendus est jurisdictionis contentiosae usus, si a Judice delegato pars fuerit ei lata juridice , cap. Relatum, cap. Gratum, cap. . Licet uod que, de ossic. jud. dele g. Deinceps enim delegatus Iudex poterit
semel inchoatam per citationem, aut litis contestationem caulam ni ortula
delegante prosequi usque ad sententiam definitivam. VIII. Idemque juris esse quidam dicunt in delegata potestate , non generali, sed particulari absolvendi certam aliquam personam a reservatis, aut dispensandi cum aliqua particulari persona ; talis enim gratia differt a generali concessione , quia generalis concessio absolvendi aut dispensandint in gratiam Confessiarii , ideoque statim atque concessa vel acceptata est , dicitur facta & completa : & ut talis potest in usum reduci , etiamsi .
ante omnem ejus usum Praelatus concedens subinde mortuus fuerit. At vero concessio quae alicui tribuitur in gratiam rertiae particularis personae, . non censetur esse in gratiam delegati , sed in gratiam illius propter quem specialiter fit delegatio : ideoque non dicitur gratia facta , vel completa,. nisi postquam ejus usus fuerit inchoatus. Ideoque si ante usus istius inchoationem delegans excedat e vita, vel ab ossicio , talis concessio seu gratia non dicitur facta , sed sol uni quodammodo initiata vel destinata, donec extra suas causas in actum coeperit reduci , puta per inchoatam confessionem : sic enim res jam non est integra , ad ed ut si moriatur inter hanc inchoationem , & necdum datam absolutionem aut dispensationem Praelatus qui delegaverat, debeat nihilominus persona delegara inchoatam potestatem prosequi ad p.rsectam exequutionem. Ita post Cajetanum Bonacina loco cit. nuna. 21. Quae tamen doctrina quoad hanc ultimam partem non est adeo firma & certa, quin plerique graves Doctores , ut Suare Z , Majolus.
Fili luctus & alii oppositum assierant, posse nimirum quemlibet delegatum Conselibrem indifferenter uti potestate sibi delegata in gratiam tertiae particularis personae, re adhuc integra, post mortem delegantis ; quemadmodum posssit uti generali facultate sbi collata ad consessiones audiendas &absolvenda generaliter reservata , eaque uti incipere post mortem concedentis. Hanc sententiam ultimam longe antecedenti praeserendam duco :tum quia praesumendum est , Ecclesiam esse in favorem fori conscientiae propensiorem , adeo ut nulla ratione habita si . btilioris istius distinctionis inter concessionem generalcm aut particularem , habentes unum & eundem ordinem ad forum internum , quae nusquam legitur in toto corpore Canonum , velit Ecclesia hasce indifferenter concessiones in favorem de gratiam poenitentium perdurare post obitum quoque concedentis , nisi re iacentur. Omnes Vera canones qui in oppositum proferuntur , de solo loquuntur.
505쪽
Τoquuntur externo soro, sive contentioso, sive gratioso, iit de literis beneficiorum pro vi sortis, aliisque literis publicam habciatibus exequutionem. Praeallegata enim cap. Reiatum, cap. Gratum, & cap. Licet undique, de ostic. jud. deleg. aperte loquuntur de judictionis contentioste delegatione. IX. In aliis autem causis aut privilegiis quae sunt quidem fori externi. sed non contentiosi, distinguendum est inter concessa privilegia odiosa aut favorabilia. Sacri enim Canones edicunt in privilegiis odiosis, qualia omnes fatentur illa esse quae ordinariorum potestatem diminuunt, aliorumque jus subtrahunt, ut in aliquos particulares totum transseratur ; in his, inquam, statuunt ut exspirent morte concedentis re adhuc integra. Itaque Mandata Apostolica de providendo vacaturo Beneficio in favorem Tertii alicujus, cum sint maxime odiosa ob tres causas : primo quia praeripiunt Ordinariorum potestatem & libertatem conferendi: secundo quia innumeros idoneos excludunt qui poterant illud Beneficium jure adipisci: tertio quia sic infringitur Constitutio Lateranensis sub Alexandro III. Concilii: Nulla Ecclesii istica ministeriactu etiam Beneficia,vel Ecclessis tribuantur alicui, seu promittantur antequam vacem , cap. Nulla , de concessi. praebend. his de causis optime distinguit cap. Si cui 36. de praebend. in 6. in Beneficiis quorum collatio de jure reservatur supremae Sedi, ut qui habet ab eadem Sede privilegium conferendi personis idoneis Beneficium ad Apostolicam Sedem jure devolutum , aut in eadem Sede, ejusve confiniis vacans , possit etiam re integra post decessum etiam Papae concedentis, & re adhuc integra, illud Beneficium cui volet idoneo conferre. Secus tamen ibidem decernitur , si per illam Apostolicam concessionem fuerit certa designata persona cui conferatur : eo enim casu vult Papa gratiam illam morte concedentis statim extingui, si res adhuc integra sit , hoc est si nondum processum fuerat ad collationem ante obitum Papae concedentis: quia nimirum praedesignatio certae personae cui conferatur , est odiosa, ut dictum est. Ideoque ibidem decernitur hane, re integra, per mortem Summi Pontificis extingui potestatem. Ex adverso ubi nulla ibit particularis persona designata , cui conferatur , tum hoc idem caput Sicur , de praebend. in 6. tum etiam cap. Si super gratia, de ossi c. jud. deleg. in 6. luculenter statuunt, istud collationis privilegium & gratiam, utpote favorabilem, exequutioni esse demandandam , quanuis antequam id fiat, Papa re adhuc integra decesserit. IV, inquit) gratia,licet nondum sit in ejus exequutione procesum, morte non perimitur concedentis. Atque ista tanquam vera & germana tenenda cst inter favorabilia & odiosa privilegia distinctio , secundum quam literae diminsoriae , literae absolutoriae , literae disj ensatoriae, literae Beneficiorum actu acantium proVisoriae , aliaeque similes non modo in interiori, sed etiam in exteriori foro non contentioso exequendae validae perseverant, etiam postquam re integra is , quo concessae fuerunt, decesserit. Distinctio vetA
illa vulgo recepta inter gratiam sectam de non factam , de quaestiones illin plenae
506쪽
plenae anxietatis de incertitudinis , quibus circumstantiis discernendae sint gratiae factae a non factis, nihil habent lucis aut soliditatis , suntque effugia dc perplexa latibula tuorum , quibus melior non occurrit ratio Canones in i peciem oppositos distinguendi. Denique sicut gratiae vel privilegiae quae aliorum jus commune transferunt in quarundam personarum particularem utilitatem , sunt odiosa atque stricti juris , cap. Porro , dc cap. Cum capella , de privilegiis: sic ex opposito privilegia quae nemini piaejudicanῖ, locum sibi vindicant inter favorabiles concessiones.
Nova jura Gallicana circa judiciarios causarum processus.
libro isto hactenus retuli de judiciariis processibus &causarum instructionibus , ad sus commune pertinent, atque etiam ad Francicos qui hactenus viguerunt usus. Caeterunx qui nunc temporis Dei gratia Regni hujus sceptra tenet Ludovicus XIV. Hidio laudabili adductus litium ambages extricandi de prolixitates resecandi,duas edidit in plures distinctas titulos & articulos Constitutiones. Primam quidem anni i66 . posteriorem ver δ anni v67O. Q 'a' rum prior providet circa civiles majori ex parte; at posterior circa Crimi natos procellius. Utriusque Constitutionis praecipua capita exponenda censui, ut Lectoribus ulterior in his practicis rebus cogniti suppediuxur.
I I. Priore Constitutione edicuntur quae hic subjicio. Omnes in judicium citationes, Gallice Aiournemens, erunt libellatae in omni tam Eccle- si stica quam Seculari Iurisdictione ; hoc est, summatim comprehendent causam citationis , qualis ab actore in
: ei libello exposita fuit, ejus- petitionem cum Iudicis decreto , bub poena nullitatis δc infligondaemul rae , tit. 2. art. I. Scilicet ut mi'Mnsionem praeparatus adveniat , cap. Si Primates, F. q'- I I I. Tenetur apparitor duos secum xenes sumere , qui cit Ationi subscribent , art. 2. In ci ratione inentio sies PQ um quibus significatum fuerit, dc transsumptum citationis datum. Si non Q iu domicilio repertus si , te-racbitur apparitor trant lumptum cita Ilo Di ad januam domicilii assigere, de viciniorem admonere, quem faci ci in charta ei Lationis subsignare ; aut sal rem ejus mentionem scripto facier, ii vicinus non vult, aut nescit signare. Ubi autem vicinus nullus erit , recurrς apparitor ad loci Iudiccm , aut
liquiorcm Pragmaticum, qui citationii oliar tam linea calamo ducta circum th
507쪽
ciam scribet, Gallice Paraser. Successit tamen ejusdem Ludovici XIV. Edictum L conirerolle des expuit armi 1669. eximens apparitores ab illa obbigatione testes assumendi. IV. Extraneis verδ qui in aliorum Principum ditionibus degunt, citatio fiet in domiciliis Procuratorum generalium ejus Partamenti ad quoqdevolvi solent appellationes a sententii s Judicum eorum subalternorum, quorum decreto fit citatio. Et abolentur feri pridem solitae assignationes ad Regni fines, d.tit. L. art. 3. 4.s. Damnati in exilium, vel ad triremes assaliquod praefixum tempus , necnon indigenae seu origiMarii Regni assignabuntur intra ultimum quod in Regno habuerunt domicilium , aett. 8. Absentes qui nullum habent. quod sciri possit, domicilium, assi gnandi sunt
per praeconem in praecipua platea mercatus ejus loci , in quo sita est jurisi dictio ad quam citantur rei, & chartam citatoriam linea circumscribet Judex ipse loci, arr. 9. . Dilationes assigirationum. certum tempus limitatae non comprehendunt diem significationis , seu citationis , neque diem comparitionis. Sed reliqui dies his ducibus intermedii sic erunt continui, ut in his compu-etentui simul Dominici, sessivi, & feriales, tit. . art. 6.& T. VI. In omni materia deserti vadimonii, de defaut, prohibentur fieri
citationes iteratae , reajournemem, tit. F. art. 2.
VII. Lis contestata censetur per primum judicii actum advenientem sue contradictorie ac praesente utraque Parte , sive una earum absente aede ficiente, quanuis id primum judicium non fuerit significatum ae intimatum Parti absenti. Significatio quippe non pertinet ad contestationem,
sed ad exequutionem , tit. I . art. 33. Huc tendit ista Constitutio ad divertendas evasiones oc ludificationes rei ci rati , nec comparentis. Iure autem communi , tum Pontificio , rum Caesareo , non censetur iis contestata nisi per propositam petitionem , & sequutam in judicio responsionem alterius Partis, l.unica, C. de litis contest. & cap. unico, eod. Porro litis contestatio impedit decursum praescriptionis , l. Mora litis, Cod. de rei vindic.
VIII. Citatio circa Beneficii possetarium debet esse libellata, atque
ita exprimere titulum provisionis , & genus vacationis super qua litigans provisus fuit, & titulos & capacitates ipsius. Atque ista omnia cum cita istionis dato scripto transsumpto sunt exhibenda Parti citatae, &ejus in manibus relinquenda cum subscriptionibus actoris , apparitoris & duorum assumptorum testium , tit. I . art. 2. Similiter debet reus in suis defensionibus titulum explicare suae provisionis , & genus vacationis super qua provisus fuerit, art. 6.I X. Post triduum , communicatione defensionum causa deferetur alaudientiam ad requisitionem illius ex Partium procuratoribus, qui erit
diligentior ; in qua audientia pronunciabitur aut de retinendo Beneficio,
508쪽
inteme ; aut de provisoria possessione , recreanee ; aut de fructuum se
X. Nulla fides habebitur signaturis, anisve expeditionibus Romanae
Curiae, nisi sint verificatae a duobus traperitis , Banquiera ,. ac expediri nariis certificantibus sit per ipso originali , art. 8.X I. Sententiae provisionariae pollessionis, seti recredentiar,mandabuntur exequutioni ad cautionem juratoriam , nihil obstantibus quibuscum que oppositionibus & appellationibus , oitra tamen harum praejudicium. Nec procedetur ad judicium petitorii aut manu tentionis , nisi post recredentiae aut sequestrationis plenam exequutionem, art. 9. & Io. XII. Si pendente processii possessor actualis Beneficii e vivis excedat, , adiudicabuntur fructus alteri Parti ad simplicem ejus petitionem , exhibentis in Audientia transsumptum registri mortuarii, art. II. XIII. Is qui provisionem accepit titulo devoluti , non audietur inijudicio donec sufficientem de summa quingentarum librarum cautionem dederit intra tempus , Iudice praestitutum ain minus, excidet devolutarius. a jure suo, nec admittetur ad purgandam moram , art. I . XIV. Minor annis 21. de Beneficio provisius, capax est ad agendum , in judicio sne aut horitate, vel assistentia tutoris aut curatoris in causa Be neficiaria, arr. 34. Mirum alicui videri possit, esse jus idem statutum de illis qui ob minorem aetatem a tutoribus, ac de illis qui curatoribus reguntur. . Sed tamen remedium facile occurrit, ut liceat eis ob aetatis infirmitatem in integrum restitui : quo remedio si. uti non libeat', acta per eos valelriinr. Jus commune aliter de constitutis in pupillari aetate dispoisit; L cρntra jurii, D.de pactis, i .Pupillus, D. de acquir.rer.dom. & Instita de aut ri t. tur. . in princ. ut sine interventu tutoris possint quidem acquirere, sua que me liorem facere conditionem ; sed nullatenus deteriorem , Aut se ullatenus obligare. vel de sitis alienare.
X V. Si ante posse librii judicium Pars resignet jus suum, sive simpliciter, sive in favorem, poterit nihilominus continuari processus contra resignantem, donec resignatarius comparuerir, aut successor ejus, art. I s.
XVI. Poterit heri. subrogatio per Iudicem ,.dc prohibetur ex pedatio,
literarum subrogationis de Cancellaria, art. I 6. XVII. Ad sententiam recredentiae vel seqtiesrationis requiruntur ad
minimnm quinque Iudices, qui debent in ipsa lententia, quae scripto Partibus expedietur , esse subscripti, si interveniat condemnatio restitutionis fructuum & expensarum & damnorum, atque ejus quod interest, exequutioni mandabitur contra ipsum resignatarium , etiam pro fructibus & ex pensis quae resignationem praecesserunt. Sed tamen in eis quae praecesserunt, resignator juridice interpellarus compelletur praestare indemnem, Xelever
AEVI I.L. Petitorium Beneficiorum quae vacaverim in regalia, Ventis: labitur:
509쪽
tabitur in sola Magna Camera Partamenti Parisiensis, & non alibi uiaritiam, art. ist. Idem statuerat Ludovicus XI. Edicto anni 1 6 .
XIX. . Posse iserii circa Beneficia cognitio solis competit Iudicibus
Regii. , tit. IS. arr. q. XX. In ossiciali latibns causae personales quae summam non excedunt ducentarum librarum censendae sunt summariae , atque ita summarie sunt
cognoscendae de judicandae. Causae porrδ summariae agitari possunt sine
.concursu ac interventu Advocatorum Sc Procuratorum. idque in Audienatis ad hoc particularibus , in quibus testes audientur summarie, praesentibus etiam 3c audientibus Partibus quae comparere voluerint,tit. I p. ar-
. tic. I. 6. 7. & 8. Quae ver δ intra unam audientiam plene cognosci vel judicari non potuerint, relictis ad mensam , sur te bureau , titulis & probati nibus Partium , sine inventariorum productionibus, & sine utrimque seri' Iuris , remittentur ad aliam audientiam terminandae. Neque Iudices ulla salaria aut vacationes sibi attribuent de summarie cognitis aut cognoscendis causis , sub poena in quadruplum restituendi, art. Io. XXI. Petitiones quoque relaxationis aut provisionis personarum carcere detentarum , aut relaxationis pignorum , mobilium , aut sequestrationum , redintegrandae quoque , atque pro alimentis provisiones. mercedes & salaria operariorum, Medicorum, Chirurgorum , PharmacOPolarum, Procuratorum, Apparitorum, aliorumque ossiciariorum , ali Ve jura quaecunque celerem provisonem requirunt, quaravis horum aliis qua ducentas libras excederent, dum non excedant valorem mille librarum , summarie dijudicanda sunt, art. 3. & s. Denique in omni summa ala materia non excedente mille libras sententiae provisonis exequutioni mandabuntur , non obstante appellatione, & sne hujus tamen praejudicio, debitamque praestando cautionem , art. I 4. Eadem quoad appellati nem in hujusmodi causis non admittendam edixerat Ludovicus XII. Coniastitutione anni I 499. art. 8. dc 83.
XXII. Abrogatur stylus quo requirebatur, ut sententiae provisionales &definitivae separatim ferrentur. Et Iudicibus injungitur , ut si utraque instantia causae provisionis, de causae definitivae in eo statu sint, ut uno judicio terminentur, Judex unam sententiam pro utrisque proserat, cum ista praecautione, ut si appelletur ab hoc judicio, Pars illa nihilominus quae provisionem concernit exequutioni mandetur, non obstante appellatione, sed tamen data sufficienti satisdatione, tit. IT. ars. II. XXIII. Quaecunque obligationes valorem centum librarum excedentes apud acta Notariorum redigentur , neque ulla admittetur probatio
per testes, nisi in necessariis quibuῖdam casibus , licet in istis quoque minor esset quain centum librarum valor, ut sunt deposita ob repentinum dc improvisum casum , ut in incendio , tumultu r, de deposita advenarum iu manus hospitis , cauponis, institoris, tir. 1Ο. arti c. 2. 3. dc A. con ra
510쪽
dem, D. de testib. decernentes desectum scripturae ad probationem polle per testes suppleri. Huic Ludovici Constitutioni parem sanciverat Caro lux IX. Edicti Molinensis articulo 3 4. XXIU. In materiis in quibus suffieit Expertorum seii prudentum relatio , prohibetur Iudicibus ad ipsa loca se trans serre, nisi scripto requirantur , sub poena nul litatis Zc restitutionis vacationum, damnorum,
expensarum & interesse, tit. 2I. art. .
XXV. Excluduntur testimonia consanguineorum & affinium usque ad quartum gradum inclusive , tir. 22. articulo tr. Iidem pariter gradus judiciis causarum excluduntur, praebentque justam recusationis ludicum causam, titulo et . articulo I. Qainimo in criminalibus causis quintus quoque gradus excluditur , art. L.
XXVI. Condemnatus per sententiam sibi juridice significatam potest post triennium ab illa sententia significara interpellari ab adversaria Parte ad appellandum , vel acquiescendum judicio. Sic enim fiet ut post sex ab illa lolenni interpellatione menses, sine ulla spe in inremum restitiationis excludatur prorsus ab appellatione. Nec inde excipiuntur Ecclesiae , Collegia , pietatis loca , Xenodochia , m comta , ni si in hoc uno, quod loco dicti triennii indulgeantur eis sex anni, quibus restitui possint
ad appellandum, tit. 2 .art. I 2.
XXVII. Si titularis possessior Beneficii judicio condemnarus moriatudini ra dictum superiore articulo sexennium, indulgetur ejus successori ari nus integer pacificus , qu Dexacto , decurret tempus omne quod supereradnon adimpleri , praedecessore sexennii, eoque finito , potest ab adversa rio interpellari, ut vel appellationem prosequatur , vel acquiescat judicio. Et subinde post sex ab ista interpellatione menses. non poteris ad appellandum restitui, art. I 3.
XXVIII. Ubi praedicta post triennium aut sexenarium interpellatio,
ficta non fuerit, qua nuis sententia silerit exequutioni mandata , dinumerandum est tam inter absentes , quam inter praesentes decennium a die significatae sententiae t aut si agatur de piis locis , uet sunt Ecclesiae , Noso comta , Xenodochia , viginti anni, quibus exactis nulla possit obtineri alappellandum restitutio, d.tit. 27. art. 17. XXIX. Verum ad praecludendas prolixitates & evasiones , statuitur d. tit. 27. art. I.& 3..condemnatos ad dimittendam possessionem , si post dies duodecim significatae sive ad personam, sive ad ejus domicilium sententiae non obtemperaverint, incurrere mulctam ducentarum librarum nullatenus moderabilem, partim erga Fiscum, partim erga Partem ; atque etiam posse corporis detentione contumaces cogi ad obediendum , & ad' ea sol vendas Partis impensas & damna.
X. X X. Iubetur uς quicunque judicio succumbunt, damnentur indissensa