장음표시 사용
531쪽
aut illicitas. Si istae an natae exigantur propter dignitatis Ecclesiasticae collationem , aut si imponantur personae provisae , non vero redditibus, an- natarum impositio erit simoniaca : sed si imponantur supra redditus , lenon supra personam ; aut si non pro collatione, sed pro debito aere alieno imponantur , neque simoniacae erunt , neque illicitae. Potest enim Papa hoc jus imponere dc exigere , non ratione collationis aut pro vilionis ; sic enim conferret rem sacram pretio pecuniario sed cum habeat jus pro sustentandis oneribus Pontificiis , quae gravia dc multiplicia sunt, aliquid super proventibus Dignitatum de Beneficiorum imponendi, de impositum exigendi: quod possunt etiam inferiores Episcopi super Dioecesis suae Beneficiis titulo cathedratici aut charitativi subsidii, ut i sacris Canonibus: ipsis permittitur; aut pro erigendo & fundando Seminario , ut eis per Concilium Tridentinui permittitur. Hae vero annatae imponuntur ut ars alienum Papae debitum pro gravissimorum Papae incumbentium onerum sustentatione , aut etiam qui finis quoque licitus est in pro recognitione dominii Pontificii in omnes sibi subditas Dioeceses δc Ecesesias. Et in veteri Lege minores Sacerdotes qui pro sacro stipendio decimas , populo sumebant , obligabantur Dei praecepto decimarum suarum alias subductas dedimas Pontifici Legali contribuere, Numerorum I 8. vers. 26. 27.28.
Varia circa si oniam di cultates solvuntur. .
UAE RI Tun primδ, utrum simoniaca sit mutua Benc ficio. rum permutatio Respondeo non aliam ineste simoniam, qu m Iuris Canonici Zc Ecclesiastici , quatenus Concilium Turonense citatum in cap. Ma oribus, de praebend. probitat Dignitatum Ecclesiasticarum commutationem. Deinde vetita suit generatim mutua quorumcunque Beneficiorum permutatio , cap. Quasitum, cap. Cum olim, cap. Cum universorum, de re r. permut. Sed cum spirituale altero. spirituali cQmmutetur , fatendum est prohibitionem istam non esse Divini. Iuris. Hujusmodi permutationem Bonifacius VIII. fieri demum permisit hac lege, iit admittatur ab ordinario Episcopalem habente potestatem, cap. unico de re r. permul. iri 6. Itaque inferiores Praelati, quanVis habentes jus conferendi , non possunt conferre ex causa permutationis , ut post
BAlameram docet Pastor lib. 3. de beneficiis , tit. D. Quid si contingat Beneficia compermutanda esse in diversis dioecesibus 3 Respondeo id fieri posse uno ex tribus his modis: vel fiet in manibus. utriusque Episcopi a -
532쪽
horum Beneficiorum res gnatio, vel quilibet seorsim resignabit in mani- , sui Episcopi, vel altei Episcopus altari Episcopo suam committet authotitatem, S subinde ambo simul in manibus unius Episcopi renunciabunt in mutuum sevorem , de hoc videtur melius, ut Glossa dicit in d.
cap. uinco , Verb. Collationem.
II. Quaeritur secundd , quid juris sit ubi quis seo retinneiat Beneficio,
in alterius favorem , hac lege ut ille resignatarius, aut alius aliquis tertius suo quoque alteri Peneficio renunciet, si ve in favorem prioris resignantis, sive in favorem alterius cujuscunque λ Quae complicatae res gnationes v eantur a quibusdam triangulares. Respondeo inesse quoque ibi fimonian non contra Ius Divinum, sed conera sus Canonicum. Huc enim cxtenditur praedicta duorum Beneficiorum muLna permutatio, cum sit in his parratio. Rebvssus in praxi, tit. de resignat. evnditio 'li, num. r.& L. Na-Marra Ma al. cap. 23. num. IOO. AZOrius iustituti morali a. lib.I. cap. 27. Hanc tamen Ecclesiasticae simoniae labem non potest purgare , sed solam, mutuam Benificiorum per Iationem , quibas provisi Rint comper mutantes, ut Lia cla in Navarra docet. Caeterae quoque omnes in Beneficii si consequendis pactiones e coisditiones, etsi nillil interveniat pecu uiae, vetantur absolute ut simoniacae C Uoni eo seri Ecclesiastico Iure , sed noth Divino, cap. fi n. de pactis. Atque in his ut valeant requiritur aut horitas Papae, cujusmodi sunt rosis alioues in favorem citna praefatam mutuam
compermutationem. Rebunus loco cit.
III. Tertio quaeritur , utrum simoiara siti ubi quis proprio Beneficio renunciat in favorein hac lege ut sibi resignatarius resarciat impensas qua Sres gnans sustinuit in adeptione aut conservatione ejusdem quod resignat Beneficii , quandoquidem illae expense proficiunt resignatario; nisi enim resignans per has expensas sbi Bcneficium procurasset, aut conservasset, eo ca eret, atque ita non potuisset transmittere ad resignatatium Respondent egregie Parisius , Suared , Reginaldus, Rins se dius , Bonacina, Filliscius , esse simoniacam conventionem. Neve instes abesse simoniam is, nihil praeter indemnitatem quaeritur Non emim alia in hac materia indemnitas approbatur, nisi sola quae eompenset laborem aut expensas cum ipsω resignatione conjunctas in resignat alii moreum, sed nullatenus illas quas hie re sigrans olim sustinuit ut sibi Bemficium assereret e istie namque nihil habenr eum resignatione commune, neque factae sunt propter resignationem praesentem, sed propior commodum & possessionem ejus 'u, nunc resignat. Et quanuis resignatarius inde commodore accipiat, id evenit per accidens & indirecte , sed non directe , neqile per se. Probatur responso aut K-tate pariter capitis C- pridem, de pactis : ubi Alexander III. rogatas approbare renuit conventionem, qua quist remauciabat mi a se intentarie super Beneficio , dummodo fibi roficerentur illius litis in pensae Et ratio hujus exclusonis cst, quia iste rransgens non expenderat
533쪽
ingratiam eoniti ghntis, At in sui ipsius gratiam ue ideoque non erat just,
illas resarciendi causa. I V. Q iarib queritur , an ii monil peccet is qui bona sita conscrt ad novi Beneficii fundationem, cima pacto ut idem sibi Bene fietum con sermu Respondeo prceare simonia , idque allos itur per eap. Non est para:da , i.
quae t. i. de cap. Ex multis , t. qua st. 3. dc cap. Nanus situ on. Lbi
praeterea hoc sanci tur , quod si remota omni pactione 3c intem ione simoniaca , etiam occulta & mentali, fundator preces adhibet ut sibi istud a se sandatum Beneficium conferatur liber4 dc ipomaneE , eo casu poterit el-dem conserri. Quod verδ ibi statu Itur de praebenda nullatenus est pactb conferenda sundatoti ejusdem , hoc idem statuendum de alia quavis prE-benda quam aliquis sibi aut alicui suorum conserti paci lceretur dum sun
dat aliud fleneficium, quasi in compensationem aut remunerationem ami-doralem , aut In permutationem suae novae fundationis. Augebitur ver& gravius erit simoniae delictum, si pactio hujusti odi fiat super B ii ficibnecdum fundaro , sed fanda'do , ut contingit cum quis ad obtinendum
sibi aut filio suo Beneficium jam existens , confert praedium, uti numera iatam pecuniam , ex qua novum aliud fundetur beneficium t tunc enim fit commutatio rei temporalis ad rem sacram , Beneficium namque fundana
dum non est Beneficium, Sc prius quὲm facta sit , & ab Ordinario recepta& approbata fundatio, praedium auἶ pecunia ad hoc dcstinata manet ad huc sub geuere rei mere temporalis dc profanae , de sub ista conditione magis reprobabitur per d.cap . Tua nos. Sanὸ potest quis ex jure communi.& citra omnem Papae dispensationem , postquam novum de suis opibus Beneficium fundaverit, de hoc facto jus sibi pati a tus acquisiverit, praesentare collatori ad fundatum , se Beneficium aliquem suorum qui sit ea- pax, non tamen seipsum, ut dictum est superias sub tir. de jure patronatus. Collator ver b tenebitur praesentatum instituere , et lain si proprium filium patronus praesentaverit. Non enim in hujusmodi censentur parer de filius pro una eademque persona: neque fictio juris attenditur in spiritualibus, ut nec in naturalibus rebus , cap. Si annum, s. final. de judiciis in s. U. Qui utb quaeritur, an sinioniacae vel illicitae sint consuetudines vel stituta, quorum praescripto Canonici dant aliquid in sua receptione 3 Opinio multorum est , haec esse licita , Ioari. Andreae in cap. Nemo , de regul. jur. in 6. I D. de Ana n. in cap. Desibin, de sim . Costme Guimier in
Pragmat. Sanct. tit. de annatis , vel b. Consuetudinis e Fagnani in cap. Peterea, num. 61. 8c num. 8 r. Ipseque Cosmas Guimier approbat consuetudianem tota fere Normannia dc in dioecesi Parisiensi receptam, aliisque multis locis , ut Episcopi dc Archidiaconi fructus percipiam primi anni vacantium Beneficiorum, quod vulgδ dicitur Jus deportus. Tali consuetudini Ius alicubi favere videtur ε, decernit enim cap. Signiferuum , de praebend. posso Praelato , veI 1 Capitulo imponi aliquod onus Praebendae vacanti , ad
534쪽
quod postea teneatur Praebendarius. Et cap. Praeserui , de ossic. jud. ordire. in s. tales consuetudines legitime praescriptas approbat circa onera quae vacantibus Ecclesiis imponuntur. His superaddit Fagnanus judicium factae Congregationis Tridentini Concilii, quo Cardinales approbarunt consu tudinem illam qua fructus vacantium praestimoniorum pro medietate cedunt in utilitatem Capitularis Mensae : neque his refragari Concilium Triadent. scir 2 . cap. I . eo qia M , inquit Fagnanus , Concilii mens intendat reprobare onera quae Beneficiatis, non vero quae Beneficiis imponuntur; ut non recuset licite imponi onera Beneficiis , sed illicite & simoniace Beneficiatis. Qua eadem distinctione contendit ibidem annatas Dignitatum
licite exigi a saprema Sede , spectatas quasi onera ipsis Dignitalitas, sed
non personis provisorum Praelatorum imposita. VI. H le aliquis demirabitur illam Fagnani distinctionem , ut simoniae vitandae gratia necesse sit onerari Beneficium, non autem Beneficiarii perissonam. Cum tamen ex adverso sacri Canones reprobent quasi simoniacum s Ecclesiae , vel Praebendae olans imponatur : probent verd si Praebendato idem onus imponatur , ut liquet ex eap. Nisi, de praebend. his verbis:
Nos eam provisionem ad hibita moderamine toleramus , in ad praefationem quadraginta librarιm non dignitas Prioratus ,sedrersona Prioris maneat onerat Eandem requirunt praecautionem cap. mensens , de transaction. & cap. Ckm venissent, de institution. Verumtamen Canones qui statuum onerandum Praebendatum , sed nullatenus Praebendam , hoc unum volunt , ut mortuo Praebendato cesset onus, nec transmittatur ad successores , & ne Praebenda oneretur , hoc est ne onus transeat cum Praebenda , praedeces.soribus ad sucee res. Sed diverso sensu Fagnanus non vult onerari Priniandatum Eoc ipso respectu , quod de Praebenda provisus fuit, ne id onus temporate induat rationem pretii ab ipso propter col latam sibi Praebendam exsolvendi, quod esset aperte simoniacum : sed vult istud onus insidere Praebendae quasi aes alienum ex ipsius fructibus persolvendum , ut contingit in aliis quibascunque pecuniariis debitis , pro quibus oppignorari solent etiam Beneficii fructus. VIL omnibus tamen sedulbexpIoratis stindum est demum huic distinctioni , quam perhibet ipsum Tridentinum Concilium self χ . de resor .cap. I . Vel munera illa quae jure eonsuetudinis vel statuit exigi solent in Canonicorum admissione, cedunt lucris particularium de Capitulo, vel conferuntur ad pias causas , scilicet rpsius Ecclesiae , vel pauperum :&hoc solo pietatis casa elle approbandas, non autem si cedam in lucrum collegirum , utpote sordidum , abusivum , & simoniacumia Haec quoque
diu pridem reprobata suerunt per can. Cum omis, I. q. I. & cap. Sris, pro certo, de si non. Λ cap. Sane, in extravag. comm. de simonia : ubi dantes &recipientes pastus , dulciaria , jocalia , vel hujusmodi pro admissione in Ecclesiam, Prioratam, vel Alanasterium cujusvis sexus, declarantur ipso licto
535쪽
facto excommunicati ; Capitula verδ & Monasteria suspensione puniuntur et quarum censurarum absolutio soli Papae reservatur. Easdem innovavit poenas Pius Papa V. in Bulla io . quae incipit, Dinans nimis. Illae tamen censurae ob continuam ac sere generalem oppositam praxim sine ullo ad Apostolicam absolutionem contravenientium recursu nunquam receptat ac admissae in hoc Regno fuerunt. Eos qui persolvunt hujusmodi ad redimendam vcxationem , sub qua certissitne in judicio succumberent , , peccato equidem hoc in Regno exemerim, sed non eos ullatenus qui ab aliis recipiunt, cum ad hoc , nemine adigantur. Lessius quidcin generalius affirmat lib. 2. cap. 33. dub. 23. num. I I. ipsam Extravagantem non elle absolute receptam. VIII. Sex id quaeritur de transactione circa litigiosa Baneficia , utrumst simoniaca Non ambigitur quin gratuita cessio litis sit omninb licita. uippe quae nulla afficitur pactione onerosa, ideoque approbatur in rebuspiritualibus & sacris , cap. Super eo , de transaction. Sed tota volvitur dissi euitas circa transactionem , quae rite definitur , Pactio non gratuita de re dubia & incerta ad litem dirimendam. Transigitur itaque vel compensando rem spiritualem cum temporali, vel rem spiritissem eum alia spirituali. Neque huc pertinet tertium transactionis genus , quo temporale cum alio temporali compensatur. I X. Transactio rei temporalis cum re spirituali compensata est aperi Eatque indubie simoniaca , cap. Cmn 8ridem , de pactis , cap. fi n. de re r. permul. cap. Praeterea, I. & 2. de transact. Atque ita illicitam est componere litem B neficiariam tradita , vel promi a pecunia, vel re pecunis aestimabili, cap. Constitutus, de transaction. Similiter simoniaca est transis actio pecuniaria circa Reliquias. Bonacina tract. de simonia , disp. I. q. . s. s. num. 3. Non tamen ex illius parte qui cum aliter non possit, Reliquias pecunia redimit ab injusto detentore. Hac enim ratione Christiani olim Martyrum corpora a carnificibus redimere solebanr. Neque ambigendum, possit Sanctissimam Eucharistiam de impiorum aut infidelium manibus pretio redimi. Item simoniacum est acquirere jus praesentandi adhibita pecunia, cap. Praeterea I. de transaction. Item subjectionem Ecclesiae , aut Ecclesiasticam juri ia i monem , cap. Praeterea 2. eod. tit. Potest tamen Episcopus, modo nihil interveniat pecuniae vel pretii , sua approbatione validam reddere transactionem, per quam census super aliquam Ecclesiam im
ponatur, cap. Dr caetero, de transaction.
X. Transactio verb rei spiritualis cum alia re spirituali Divino Iure licita est , etsi fieret propria , privat que aut horitate. Sed est quandoque illicita & h in ano jure simoniaca , propter Ecclesiae prohibitionem. IN
primis enim verat Ecclesia omnem cum talicis compositionem circa de ei mas citra Papae approbationem , can. Decimas, I 6. quaest. 7. cap- nolen/s de Lransaction, cap. Henerabiles, de confirm. utili , vel inut. At vero in e
536쪽
Ecclesiasti eas utrimque personas de jure decimarum contendentes non ex iis gitur Papae approbatio , cum sufficiat Episcopi consensus , cap. Statuimus, de transaction. X I. Socundhm Summorum Pontificum Decretales explorati juris est, pol se ab Episcopis constitui penit mes super Beneficiis propriae collationis, tum in permutatione mutua Beneficiorum,ad compensandos pinguioris ac ditioris Beneficii fructus cum tenuiori compermutaro , dummodo pensio illa ad successores Beneficii non transmittatur. Hoc enim diserte sancivit Alexander III. cap. De cetero, de transaction. & Clemens III. cap. Adq-siones , de rerum permur. Tum otiam tu transactionibus ad componendas lites & dil Iidia, quae line ulla fraude, aut Partium collusione moventur, ut pari perspicuitate decernit Innocentius II l. cap. Nisi essent, de praebend. ut viii contendentium Episcopus Beneficium , Hreri pensionem adjudicet. X II. Quia tamen sive ad pleniorem cautionem, sive per ignorantiam juris contigit, ut Episcopi hac potestate rard usi sint , quatenus Partes, omissis Ordinatiis , ad solum Romanum Pontificem recurrere consueverunt, discordant ab invicem Doctores , utrum sacra ista potestas integra penes Episcopos perduret, an verἡ per non usum prorsus exoleverit Z Peria durare in primis assirmat Glossa in cap. Audivimns, ver b. Pensio, de collus. deteg. item Gigas tract. de pension. quaest. 6. pro hac parte allegans Felinum de Antonium de Burr . Similiter Ancharmus consit. 18o. Oldradus consit. 126. Gomelius tract. de utraque Signatura , Abbas in d. cap. Nisi essem, de praebend. dc in cap. P tiralis, num. 4. de his quae fiunt a Praelata
Paulus Romanus trin. de Pension; S, cap. Is . num. Io. AZOrius parr. E. lib. g. cap. ti quaest. I. ducem tu pensvonibus super Beneficiis imponendis hoe
solo Episcopos discriminari , Papa, qoia pensionum ab Episcopis impositarum onera sunt perso lia. quatinus Beneficiis non imponuntur, sed solius Beneficiarii praetentis personae , atque ita ad successis rem non derivataritur ; cum tamen Papa jus habeat pensionem constituendi super ipso Ben scio, ut ad succe rem transmittatur, dum erit sirperstes praesens pen sonacius. Idein semit Cajetanas 2. a. quaest. I o. arr. q. Sylvester ver b. Permutatio 1. quast. I biena Verb. Beneficium 3. num. I s. Contrariam tamen tuentur sementiam Navarra Manua l. cap. 23. nulΠ.ICO. vers. 3. CSVarruvias lib. r. variari resolui. cap. s. num. 8. dc seqq. Sotus db. '. de justi t. quaest. s. art. h. 3c quaest. . art. 2. Bonacina tract. de simonia, disp. I. quaest. I 2. D. Io.
aliique solo non usu Ordinariorum innixi. De Gallia vero nostra ic statur Lovetus lir.C, cap. o. ejasque Scholiastes Brodeus, Episcopos ista excludi posse potastare , quam tamen eis adhuc compegre , novissime scriptit Pastor Gallicanus Jurisconsultus lib. 3. de Beneficiis, tit. II. num. 9. & tir. I 2. num. 9. Rebuisus ver b in praxi , tir. de reservationi b. num. 29. ignorationem Iuris Canonici, qua laborant Gallicariae Curiae, vituperat ; quae cum
ex ossicio proprio profiteri soleant Pragmaticam Sanctionem sequi Sancti Ludovici
537쪽
Ludovici prohibentis Gallicanas pecunias pro Ecclesiasticis rebus extra Regnum transportari, suique jactant ossicii este tueri sacros Canones usque ad eb hac in re perspicuos de saepius iteratos , snaulque Bononiense
Concordatum , quo reservationes Romanae Curiae coarctantur, hoc Episcoporum jus a sacris Canonibus concestum inane in hoc Regno este patiuntur. Verum discnssis ignorantiae Canonum tenebris, posset jus istud in Galliam postliminio reverti. XIII. in etiam non solum antiquiores ex Italia Canon istae superius prolati, verum etiam nostris diebus Sanlegerius Consultorum S. Os cit Decanus , Romanis in causis exercitatissimus , parte 2. qq. Beneficiat. cap. I. F. . num. 73. ita resolvit: Potes igitur obcopus pr/ ni ster Lo--μio creanda aMbortiatem iure onere , qu ndo id sit cum susta causa; tunc
b c fuscis abfiue ea quod necesse fit ad Apso lic. Sedem recκrri. Cause autem juste sunt isturi pro bono pacis, vel fro sudio alleurtas pauperis schoiaris,
vel ad utilitatem Eecisse, aὰ seiandas lues , vel pro aism ntis Mias qui Benescis re uelisit , dumm do i4 fiat in quantitate myderata , ct nulla Panthns condientione praecederate. Rebusfui de pacis posui . -m. I 2M qas add/ι alias etiam causas, nempe senectu: is, paupertatis, necessitatis ob a. alienum , or similes , de quibus Gigas etiam de pensionib. Ps. I. 1rum. 4. Inter ca eras lustias causas imponendae , cr eavda D scopali authoritate pensionis , ha c klias Romam Rota
adis sit, si Epyeaput proprio nepoti pensionem assigna erit, qua facilius μέis
Theologia incumbere postu, ut in deci I 66. num. . parie 2. in reerauior. In dubio sero pensio, si nihil dicta sit, censetur is cosm alimentorum refrvata. Gabriel eon 19 3. num. 2. lib. a. 2 post emm Gratianui disceptat. Drem. 1 8. num. χ . Sed inter persionem amboritatε Pontillata imposi/am,inillam qua Epi copi me horitate nullis, hie est notabilis d ferentia, γ'/ illa quae fit approbatione Episcopi siccesserem in Benesicio non ligar: secus est de Pontisicia pensione, quae etiamfuccesseres in Beneficio ligae ct assci . Gigas traly.depensimis. q. 6. n. g. Umnia , nisi pensio imposita, c, creata sestet pro bono pacis , ct ad sedandasti. es , quia turic etiam assicit Beneficii successores, quantumvis solius Episcopina horisas ii illius creatione intervenerit. Gratianus dueepta . forens. cap. 6I7. num. I 6. Hactenus Verba Sante gerit, per quae graves resolvuntur disceptationes. Verumtamen ut valeant ab Episcoeo constitutae pensiones beneficiariae , idem Rebuisus ibid. num. Iar. de I 21. duo admonet este cavenda. Primum , ne Episcopus constituat pensionem super quotam reddituum parrem, v. g. tertiam,vel quartam fructuum; sed potius designet numerum aut Dantitarem cerram ac indi Viduam, tot nummos, tot tritici medimnos, tot
vini amphoras. Caeterum ut sincerὲ loquar, praecautio ista plus habet inanitatis qti in soliditatis, neque solo isto defectu infirmamia ter Episcopalis pensio. Secundd ne constituatur ex praecedente Partium conventione , quae licita esset penes Pontificem, sed simoniam saperet penes Epis corum , sic enim decernitur ita cap. Nis ellent, in fine, de praebend. Rosum licitis
538쪽
ἐκ te , udiis quidem ex pactione Partium, sed ex jussione iudicηm provisionem
burismodi exhibere. X l V. Ubi pensio assignata terminum Carione vel consuetudine prae scriptum excederet, qualis est in Italia dimidium fructuum, in Gallia verbicrria eorumdem pars, non ided esIet pensio prorsus dissolvenda, sed solummodbad terminos a jure praefixos reducenda, scilicet in Italia ad semissem. seu dimidium ; & in Gallia ad trientem , id est tertiam partem reducenda,
ut docent Parisius de resignat. lib. 6. quaest.2. num. I 44. Mantica decis. Is . num. 2. Gratianus discept. 99 y. num. II. Sanlegerius d. f. . 4 I. 62. dc 43. XV. Rebussus ti t. de simonia in resignatione, num. II. rcche admonet non posse citra simoniae labem dari pecuniam aut aliud temporale , etiam ad ressi mendam vexationem, pro nondum adepto Beneficio , quantumvis
aliquis habeat jus ad rem ; sed tantum pro Beneficio acquisio, dc in quo habet ipsum jus in re. Id constat ex cap. Matthaeus, de simonia, ubi is qui fuerat a majore Capituli parte nominatus ad praebendam, sed nondum provisus ob minoris numeri contradictionem, ptaunia redemit hanc vexati nem minoris numeri, atque ita nemine discrepante provisus fuit; jubetur nihilominus ut se abdicet eadem Praebenda , ex causa simoniae quae provisionem illam praecellerar. XVI. Si Canonici conveniant invicem , Des mihi pro meo nepote tuum suffragium ac votum in ista Praebenda, & ego polliceor tibi vicissim meum pro tuo nepote suffragium ad alteram primum vacaturam Praebendam; est pactio aperth simoniaca , quia omnis conventio in spiritualibus ableganda est, cap. Quam stio , I. quaest.2. cap. Cum Pririm ,-cap. Pastio nos, de pactis. Similiter simoniacum est, si quis dicat. Nunquam me vivo fiet iste Canonicus , nisi is pro quo rogavi eligatur. Joan. de Selva de Benefic. parte I. quaest.7. num. 64. Rebuisus tract. de pacificis possessoribus, ruam. I 6. Sicque multi comperiuntur Canonici simoniae rei.
ltera elucidatur in materia si monia d F cultarcirca Monasteriorum ingressum
I. Tmm aEpeti Mb quaeritur, utrum contrahatur simonia quoties in in m et Q gressu Monasterii ex mutua conventione aliquid datur , vel exigitur titulo alimentorum de onerum Monasterii 3 Haec ve-rd verba de alimentis & oneribus Monasterii ideo hic appono , quia indubium esse apud omnes debet, committi simoniam si pactio pecuniaria
539쪽
pecuniaria versetur circa ipsam in Monasterium admissionem: quandoquidem Religio sacra quaedam res est , tam in pauperibus , quam in opi leniis Monasteriis. Atque juremetit d damnatur omnis conVento pretio adveniens Monasteriorum ingressus tanquatra smoniacus in Nicaeno Concilio secundo act. 8. can. I 8. Deinde in Lateranensi sub Alexandro III. can. to. Postmodum in alio Lateranensi sub Innocentio III. can. 6 . & ha betur tu cap. Quoniamsimoniaca, de simon. & in aliis Iuris locis.
I. Rest rustim autem circa titulum alimentorum aliarumque communium & particularium Monasterii expensarum , siVe ordinarie, sive extra- Ordinarie occurrentium difficultas in duas potissimum discinditur sementias. Quidam enim indistincte docent hoc praecise titulo licitum esse pa- cilci etiam in opulentis Monasteriis. Horum scini a ratio est , quia cum alimenta & reliqua pecuniarias expensas exigentia Monasteriorum Onera sint res mere temporales , Mullatenus esse possunt materia simoniae Divino Iure vetitae. Adduntque ad suae munimen sententiae, in Mattimoniis Fidelium iniri dotales conventiones & pecuniarias pactiones ad onera matrimonii sustinenda, juxta legem Pro onmribm, C. de jure dot. etiam in Opulentissimis familiis r quae tamen immunes sunt a labe simoniae , quanuis matrimonium ipsum cui pecuniariae illae conventiones accidunt, non modo sit res sacra , sed etiam Scriptura teste magnum Sacramentum in Christo & in Ecclesia, Ephes. s. 3Σ. Haec est opinio Dominici Soto, Bonacinae rach. de simonia , disp. I. quaest. I. g. 4. num. . F. 6. Leta lib. 2. cap. 3dub. 23. ubi dicendo licitam esse dotis conventionem pro alimentis Monialis , maxime si Monasterium tenue sit, perspicue insinuat locum esse quoque huic definitioni in Monasteriis commodis, sed majori tamen ratione in tenuibus. Azorius item I. p. lib. I . cap. 9. quaest. I. indistincte approbat istas in Monasteriorum ingressu conventiones, modd pro dote &alimentis conveniatur, & non praecise pro admissione in Religionem. Et
postquam citavit S.Thomam 2. 2. quaest. Ioo. art. . ad 4. ubi Sanctus Doctor reprobat istas pactiones si fiant in Monasteriis opulentis , respondet ibi Azorius hoc genus prohibitionis & simoniae esse solummodo Ecclesiastici Iuris, & non Divini; eique jam inde , plurimis annis receptam ubique locorum consuetudinem oppositam derogasse, & demum illud prorsus abrogasse ; itaut Canones Conciliorum qui hoc simoniae genus invexerant jampridem nullatenus obligent. Ista quidem opinio quanuis longὸ invaluerit, laxa nimis & periculosa mihi visa est,& subinde probabo peream violari Ius quoque Divinum , tam in Monasteriis tenuibus,
quam in opulentis, si conventio pecuniaria versetur circa ipsam in M Basterium admissionem, cum utrobique res sacra per pactionem pecuniariam conseratur & reeipiatur ; quod utique ipsam includit simoniae desinitionem. Si verδ pactio ista fiat praecise propter alimenta 6c onera Monasterii sustinenda , commonstra esse simoniacam , de contra Ius Divinum T i t in
540쪽
s i in Iuris Canonici Theoria,
in Monasteriis opulentis , nullatenus vere, in illis quae inopIa Iaboratar. Alia est quorumdam in oppostam extremitatem cadens. opinio , nullatenus Aselle de pecuniaria contributione pacisci , sive conveniatur pro aliis mentis aliisque expensarum Monasterii oneribus , sive pro ipsamet ad missione in Religionem , sive Monastectum indigeat, sive commodum strquae rigiditas magis in affectu ad extrema omnia rigida consectanda, quam in ulla ratione fundatur. III. Tertia, eaque reliquis duabus longe praeserenda sententia. est Sancti Thomae , Sancti Bonaventurae, S. Raymundi, Sc aliorum mox citandorum sic distinguentium. Primum quidem nefas & simoniaeum esse etiam in Monasteriis inopia laborantibus pacisci pecuniariam contributi
nem pro admissione in Religionem , idque Divino Iure prohiberi , cum Religio ipsa sit res spiritualis & sacra , & simonia jure naturali prohibita
omnis illa sit quae rem sacram eontribuit Propter pecuniariam contributionem et eaque de causa Concilium Lateranense damnat in can. 64. omnes eas Moniales quae praetextu paupertatis pretio aliquas in Sorores recipiebant. Vbi verb pactio pecuniaria circa solas temporales monasterii expensas & alimenta praestanda versatur , non vero circa bonum ipsum spirituale Religionis, ita distingui volunt: Vel Monasterio bona temporaliae ita suppetunt, ut his expens s & alimentis commode suffciant; & isto casu pactiones pro his initas docent esse simoniacas etiam contra Jus Di vinum i Vel Monasterium ita indiget , ut non possit expensas istas & ali menta maestare , nisi persona postulans pro his temporalibus ea quae sunt necessaria contribuat , Ec isto casu nu Ilam existere contra Ius Divinum simoniam, & licitam esse ita pacisci respecta Monasteriorum indigentium,
I V. Obiietet aliquis hanc esse supervacaneam distinctionem ; alimentaque a Monasterio praestanda, cum sint mere temporalia , posse pecuniaria pactione compensari indistincte ab ipsis etiam opulentis Monasteriis,
. quandoquidem opulentia Monasteriorum non immutat rerum naturam,
Ec in hac pactione peraeque in opulentis Monasteriis atque in Monasteriis indigentibus res temporalis alia re Lemporali compensetur ; cum tamen simoniae conceptus & definitio includat necessarid aliquid spirituale. Ad haec respondeo, licet temporalia Monasteriorum bona se olfim spectata sint aliquid temporale, esse tamen spirituale jus Religioso acquisitum , uvparticipet opibus Monasterii in iis quae ad victum fibi . Religione praestandiim pertinent. Si ergo Monasterium temporalia possidens in ea quantitate ut possit postulanti semel admisso omnia ad corporis vitam necessaria praestare , paciscatur peeuniam pro alimem is ei praestandis , vendit ei pretio jus illud quo tenetur Monasterium de bonis temporalinus quae posit de e suppeditare Religiosis omnia necessaria ad victum intra Religionem uariligendum. Monasterium vero his temporalibus carens quae victui po-.. stulantis