장음표시 사용
511쪽
d; spensabi liter , & sine olla moderatione ad ui trigis litis e Ypensas,
XXXI. Constitutumam in sacris Ordinibus pignori casuaue distrahi
non possunt mobilia divino cultui destinata , neque etiam pertinentia ad necess,rios ipsoriim usus, cujuscunque Valoris sint, neque eoru iridem ilia bri, nisi ultra valorem centum'& quinquaginta librarurin , fit. n. act. r Haec eadem sanxerat Caetolus IX. Edicto Aurelianensi , art. 28: R ex parte favet lex Sancimus , C. de sacros. EcclesiX X X II. similiter neque capi aut distrahi possunt agricolarum bota ves aut equi aratorii, aratra , ligones , caeteraque instrumenta quaecunque ad agriculturam necessariae, ne quidem pro iis qtrae Fisco debentur, arr. is. Poterunti tamen oppignorari pro solutibne pretii crediti ad haec emenda, aut pro pretio conductionis villarum & agrorum colendorum, in quibus existent illa pecuaria& utensilia: ibid. Eadeyn statuerat lex gmpotores, flelex Pignorum , C. quae res pigii. oblig. po T. Similis est pariter Constitutio
Francisci I. an. hs o.arr. 29.& altera Henrici IV .an. Is 9 F.art. 'o XXXIII. Aboletur praxis capturae corporum post quatuor aspgmatos ad solutionem menses introducta,per arr. 8. Edicti Molinensist sub Carolo IX. Prohibetur autem quibuscunqne Iudicibus & Curiin damnare quemquam carcere pro civilibus obligationibus rex cipit lainen adjudica eas expensas, si adaequent vel excedant ducentas libras, nec intra quatuor a condemnatione menses exsolutae fuerint, tir. 34. art. I. & 2. In carcerari
tumen permittit Fisti debitores, dc exactorum seu publicanorum jurium Regiorum circa mercarus, portoria, Sc similia jura Regia, art. s. XXXIV, Hinc progrediendum ad editas pro causis criminalibus Constitutiones anni r67o. In causis eriminum impuberes utriusque sexus admitti possunt in testes: sed in judicio habenda erit ratio tum necessitati, praesentis causae , tum imbecillitatis, vel ingenii particularis personarum
ejus aetatis deponentium, tit. garr. 2.
XXXV. Assignatae ad restificandum personae post primum comparendi edictum , & ex contumacia desectum cogi possunt mulctis tecuni riis, quandoque etiam poena carceris , art. 3. XXXVI. Testes antequans icstificentur , producere debent sibi significatam comparendi jussionem, cujus etiam mentio facienda est in ipsorum depositione. Possunt tamen Iudices ex officio testimonia eorum audire in casu flagrantis delicti, sine praecedenti significatione, arr.q. XXXVI I. Non legitur coram accusato testimonium adverssis eum
dictum, nisi postquam inrerroganti Iudici responderit, si quas habet se L.
picionis aut rem sarionis cansas contra testem. Postquam enim reus depos, rionem restis audivit, non admittitur ad allegandas suspicionum causas. Perlecta depositione coram reste , interrogandus est ipse restis , num haec omnia verasino num in his persistat λ Eo persistenre , interrogatur reus
512쪽
non jam de suspicione testis , sed de veritate testimonii. Iudicis interrogata , omniaque testis & rei responsa , dictaque scriptis mandantur , & mox subsignantur a Iudice & Scriba, liet. Is .ars. I 6. I P. IS. I9. XXXVIII. Si testis post repetitam auditionem , quae dicitur Recolie-ment, retractet ea quae deposuit, aut aliquam saltem essentialem & deci. sivam circuivstantiam in materia criminis, procedendum erit contra ipsum ut falsi reum , art. ii. Istaeque declarationes ic retractationes pro nullis habentur, nec deinceps in procellis admittendae sunt. Atque ubi causae gravitas majorem pcenam non postulabit, mulctandus erit testis erga Fiscum libris quadringentis, art. 2I. XXXIX. Si decretum incarcerationis exequutioni mandari non potest, perquiretur reus, ejus bona intercipientur di annotabuntur. Perquistio fiet ad ejus domicilium aut domum residentiae. Sed si domicilio caret. aut non residet eo loco ubi processus instruitur, sussici et affixio decreti seu edicti ad valvas Auditolii. Interea dies expectabuntur quindecim et his exactis, si non compareat, assignabitur praeconis proclamatione uno , &non tribus, ut antehac , diebus ad se iudicio sistendum. Exacto post haeeochiduo , solennior fiet a praecone per sonum buccinae tribus locis intra unum diem proclamatio, scilicet ante portam Auditorii, & in platea publica . & ad accusati , si quod habet , domicilium aut residentiam. Dies porrδ citationis significatae , Sc dies comparitionis non comprehenduntur intra dies assignatos. Distruae prohibetur Iudicibus alias his addere cit
tiones , aut proclamariones in reum. Sed Iudex his peractis testes denud Drerrogandos seu recolendos assignabit; nOVaque ista interrogatio, quae dicitur Reeollement. valebit pro confrontatione , quae fieret inter reum M testes t & demum procedetur ad definirivam absensis contumacis condem-
X L. In omni criminali inquisitione , Informarion , testes praestabunt
initio juramentum; eorum nomina, cognomina , aetas , status ac professio,
atque habitatio exprimetur ; de quod non sint famuli ac domestici , vel cognati , assinesve Partium in gradibus a jure prohibitis: atque aliqua ex
his omissio reddet nullum & invalidum testimonium , tit. 6. art. s. Eadem praecipiuntur in inquisitionibus causarum civilium per superius memoratam Constitutionem anni is 67. tit. 12. art. I . Adjuncti non adhibebuntur scut prius in informationibus , nisi in casibus Edicti Nannetensis, d. tit. 6.art. 8. neque in inquisitionibus ciVilibus , d.Iit. 22. art. a. XLI. Neque in civilibus, neque in criminalibus instantiis ulla poterit appellatione impediri aut retardari exequutio decretorum , instructio processus, aut futurum causae judicium. Coinitanni a 667.Iir. 26. art. 3.
513쪽
Pso divino Iure naturali omnes Episcopi & Bens ficiarii , quibus cura incumbit animarum, obligantur ad re sidentiam. Id perspicue definitur Concilio Tridentino sessi. 23. cap. 1. de reform. Ciem y-cepto divino. mandatum sit omnibus quibus animarum commissa es, oves suas agnoscere , pro hissacriauferre , verbique divini predicareone , Mera- administratione , ae bonorum operum omnium exemplo pascere, pauperum , aliarumque miseria lium personarum euram paternam gerere , ct in caetera pastoralia munia incumbere' qu e -nia nequaquam praestari ct impleri ab iis posunt qui regi fiso non invigilant, neque agmsiaut , sed mercenariorum more ἁrserunt. um ergo Episcopi 8s Parochi teneantur indispensabili vinculo ad ea praestanda quae sui officii sunt ; ea verb recensita per Tridentinam Sanctionem eisdem divino praecepto imposita non possint ab absentibus exhiberi , consequens est ut eodem divino praecepto residere teneantur. Nec verb sussicit si per alios haec praestent ossicia. Quicumque enim recipit emolumentum ac mercedem pro i
514쪽
.vifficio , suam idem obligat personam ad id officium quod per se praestarei possit; nec licet ei onus illud in aliquem transferre, nisi ex rationabili simul & urgente causa.
II. Illa in Episcopatu proprio residendi obligatio ipsos quoque sanctae Romanae Ecclesiae Cardinales adstringit, ut ibidem declarat Concilium his verbis : Etiam si Iantu Roma ἰ Eccl6M Cardinales sint, obligari ad Persona. Iem in sua Ecclesia , vel Dioecesi residaentiam. Eodem Tridentino Concilicia.sessa . cap. I. declaratur, polle Episcopos quotannis, sive continue, si vel interrupte, tribus mensibus a suis Ecclesis abesse sine Superioris licentia, vel Approbatione, modi, justa causa Ribsit. Ut vero possitu plusquam tres sinenses a ise, duo simul requiruntur, justa causa, & licentia seu approbano, quae pς tenda est v si a summo Pontifice, vel a Metropolitano , vel hoe absente, ab antiquiore Suffragetneor debetque esse in scriptis, & non aliter, ut praecipit Concilium d .cap. I. Ubi etiam justas causas exponit, quae sunt Christiana charitas, orgens necessitas, debita obedientia, evidens Ecclesiae vel Reipublicae utilitas. Non tamen requiritur Superiorum licentia quando abscessurus est Episcopus ad aliquod publicum officium Episcopatui suo
adnexum, ut quando debet Comitiis Ordinum interesse, aut ad Concilium generale, Vel nationale se transferre. III. Quando ultra tres menses sive Episcopus, sive Parochus sine Superioris approbatione abfuerit, nullatenus facit fructus suos, sed tenetur pro rata absentiae temporis illos sive fabricae aut cultui Ecclesiae, sive pauperibus erogare. Prohibetque dicta Tridentjn Constitutio tales fructus, cum sint indebiti & male percepti, condonari, vel minitti, sive in toto, sive in parte : atque ita revocat praecedens e)usdem Tridentini Decretum ieir. 6. cap. I. de resorna. quo absentia sex mensium sola quarta fructuum anni parte mulctabatur. P . I V. Parochis de quibuseumque aliis Beneficiariis curam habentibus imarum Concilium Tridentinum d .sels13. cap. r. non permittit longi rem quam bimestrem absentiam, ultra quam si sine legitima causa per Epi Dcopum approbata eis abesia contingat, praeter mortale peccatum , cujus apud Deum constiuiuntur rei, fructus quoque amittunt pro rata temporis absentia'. Navarra Manualis cap. 11. Mum. I 2I. existimat Parochum ad bimestrem tantum absentiam non opus habere aliqua Superioris approbatione , eique susscere conscientiam justae cause : tum quia de Episcopis nihil aliud requirit ad trimestrem absentiam Concilium Tridentinum, qu m justam ejus causam : tum quia ante Tridentinam Sanctionem ejusmodi licentiae petendae non adstringebantur Parochi ad bimestrem in anno absentiam: ergo neque post provisionem Concilii nihil tale ipsis praeseri bentem. Si quis tamen Parochus sine justa causa etiam minus duobus men sbus absit, peccabit mortaliter, rusi sit parvi temporis absentia , quali posse ι etae quindecim , aut ad summum viginti dierum , sine ulla Justa
515쪽
:1lioqisi causa, modd reliquerit idoneum substitutum. Quod ver δ de Parochis Concilium d. cap. i. sancit: Discedendi autem licem iam inscripιis , frari ue conceἀendam, ultra bimestre tempus, nisi ex gravi causa non obtineante, nihil aliud enunciat , qu m ne Parocho licentia abscedendi ultra duos menses indulgeatur, nisi gravi urgente causa : sed nulli tenus enunciat licentiam esse petendam pro minori quam duorum tuensium absentia. quan vis ista quoque sit illicita , nisi justa & urgente causa nitatur. Quod vero statutum est de residentia Parochorum , id etiam locum habet in per- Uetuis eorum coadjutoribus, iuxta Lessium.
V. Omnes in Ecclesiis Cathedralibus vel Collegiatis provisi de Dignitatibus , Canonicatibus, Praebendis ac Portionibus residentiam proptet Chorum aliudve publicum Ecclesine ministerium requirentibus, non possunt totis singulis annis diutius abesse quam tribus ad summum mensibus, sive continuis, sive interruptis. Qui secus egerint, primo anno hujusmodi absentiae privandi sunt dimidia fructuum talis Praebendae parte e secundo anno, si iterum sic absint,omnibus fructibus quos illo anno lucrari potui Diant. Ita constituit Tridentina sessio χε. cap. 12. de reform. Continet verδista dispositio poenam serendae, sed non latae sententiae circa fructus , ut
docet Navarra cap. 21.num. I 2I.
VI. Quod autem ad quotidianas distributiones attinet, non est dubium eas amitti ipso jure per absentiam , cum non nisi solis debeantur qui personaliter divinis Officiis intersunt, ut statuit cap. r. de Cier. non resid. in 6. quo pariter reprobantur & damnantur quaecunque statuta & consuetudines in opposeum: & declaratur eos qui cum absentes suissent, receperint distributiones , nullatenus earum dominium acquirere , nec facere illas suas, sed ad earum omnium restitutionem teneri, exceptis solis quas infirmitas, aut justa & rationabilis necessitas corporis , aut evidens Ecclesiae utilitas excusaret. Concilium Trident. se Ca . cap. 2. de reform. illam Bonifacit Constitutionem instaurat. Si quis tamen abesse cogatur ad curanda Ecclesiae cujus est praebendarus negotia ex Capituli commissione, aut omniab involuntarie absit, non solum ex morbo , sed etiam captivitate , excommunicatione injusta , .vel injusto exilio , aliave quam culpa non praecesserit necessitate , non est distributionibus privandus. Denique eadem jura in defunctorum anniversariis servari debent quae in distributionibus quotidianis , ut statuitur d. cap. r. in fine , de Cier. non res d. in 6. VII. Sunt aliquae legitimae eausae , residentia dispensantes, quas cololigit Navarrad.cap. 11. num. I 2I. quas Lessius lib. 2. cap. q. dub. 29. l . I 63. aliique communiter approbant. Prima est studium Theologiae ad quinquennium , ad ed ut asserat Navarra licentiam Episcopi ad hoc non requiri,
516쪽
cap. fin. R Archidiaconum in cap. 2.de privile g. in 6. Et sane hoe eaput rude sumptum ex generali Concilio Lugdunensi sub Innocentio IV. sancte eos qui in scholis Iurisprudentiae student, debere , quan vis absint, fructus integros percipere e tanti aestimat Ecclesia in suis Clericis eruditionem. Ad alias aurem scientias, ut illis studens possit absens fructus Beneficii residentiam deposcentis percipere, necessaria est Praelati licentia. Caeterum Sanctissimus consultus a Sacra Congregatione Concilii , ut resere Fagnanus in cap. Super Lyecula, de Magistr. num. IT. respondit, ordinavitque , non posse dispensari cum Parochis, ut studiorum causa abesse pos sint. Tertui si duo Canonici sint in obsequio Episcopi ad Ecclesiae utilitatem , cap. Ad audientiam , de Cier. non res d. Quod Navarra lib. 3. con- si 1 i. de praebendis, extendit ad obsequium Cardinalis non Episcopi, uupossit secum habere in ministerium aut consilium pro rebus Ecclesiae unum saltem tituli sui Canonicum. Quarta obloquium Papae ad Ecclesiae pariter utilitatem, cap. cum dilectm , de Cier. non resid. Quinta legitima licentiae
ex alia quavis justa causa, juxta Glosis in cap. Inter g tuor, eodem titulo Sexta praetenditur causa honesta consuetudo. Talis autem non est censenda, quantumvis mulsorum annorum decursu invaluerit, per quam sine justa causa dispensatur cum Clericis per aliquod tempus ob offieio residentiae , ut admonet Navarra ; non enim ex levi causa fraudare licet Ecclesiam debito obsequio : non enim datur Beneficium nisi propter officium& sacrum ministeritim adnexum iam VIII. De privata Missae celebratione temporibus offetorum mori Panormitanus in cap. Cism olim, de sent. & re jud. num. 6. Azorius part 2. lib. 3. cap. II. quoest. I9- Augustinus Barbosa ad Concis. Trident.1els. 2. . cap. Ιχ. nutu. 1 T. Bonac. trin. de his quae ad vin. ossi c. recit. pertim disp. a quaest. s. f. q. Dum. i. Riccius in praxi distribu rionum , decis. 9α num. 2. ubi allegat decretum sacrae Congrogationis Cardinalium, aliique Canonum peritissimi alterunt , Canonicinna celebrando Missam etiam intra propriam Ecclesiam , non in recipere distributiones ejus vel earum Horarum, quarum tempore celebrarii, nisi id fiat ex ratronabili cauta, approbante Praelato , uta sper Venientem advenarum Processionem, aut sablimis dignitatis personam. Foret enim pereiciosi exempli, si pecuniam laborantibus in choro dcstinatam , praetextu Misse quae in aliam remitti horam posset, licerer alio transferre pro solatio privatae personae, quae mallet suis commodis consulere cum dimimmone puμhtici cantus, propter quem institutae sum distributiones. J
517쪽
De delicio Giolenta manuum injectionis in Clericum , vel Monachum.
ti qui resertur can. Si quis suadente, i . quaest.A. Si quissuadente Umdiabolo hu)us sacrilegii reatum incurrerit, rn Clericum vel Monachum violentas manus injecerit, anathematis vinculo subjaeeat. Eo nullus Episcopus ilium prasiumat absisere, nisi mortis urgente periaculo, donec Aposto,co conssectui praesentetur , ct ejus suscipiat maηλ tum. Ca- non i ste cum suo anathemate locum habet si Clericus etiam sine sui corporis laesione detineatur inclusus per vim aut injuriam , cap. Nuper, de sent. ex commvn. Glossa quoque in d. cap. Si quis , extendit has poenas in illum qui injuriose conspuit in Clericum , aut qui aqua per contumeliam pem fundit , aut qui Clerici vestem dilacerat, qua ille est indutus. Sylvester in verb. Excommunicatio, hujus Canonis poenam illi accommodat qui violen tiam exercet in quascumque res personae Clerici Vel Monachi inhaerentes, ut si quis equum quo ille vehitur violenter sistat, aliove deducat per inj riosam malitiam. II. Cleri eum hic intellige illum etiam qui ala Tonsura filii initiatus, dummodo habitum gestet clericalem, cap. Cum contingat, de aetat. & qua l.& ordin. Quin etiam Glossa in cap. Θ3 vere, I 6. quaest. I. in verbo pero, hic Eremitas comprehendit , aitque eos frui privilegio clericali. Sed id restringendum est cum Sylvestro in verbo Gemita, ad solos Eremitas, qui quanuis Cleliei non sint, subiiciuntur tamen alicui probatae Regulae & Superiori. Sub isto quoque Canonis privilegio comprehenduntur Milites &Hospitalarii S. Ioannis, quippe qui solennia vota emittunt, & legitimo Superiori, Regulaeque D. Augustini subjiciuntur.
III. Hoc eodem Canone comprehenduntur mandantes istam manuum injectionem, effectu sequuto , cap. Mulieres, de sent. ex commvn. Item qui . suo nomine factam illam ratam habent , etsi non mandaverint , cap. Cum quis, eod. tir. in 6. Item qui eidem consenserunt, aut quomodolibet faverunt , aut qui clam commode possent, non impediverunt, cap. Quantae , de
I V. Multis casibus remanente ista excommunicatione, ejus tamen tol
litur Papalis reservatio. Nam si alicujus Potestatis ostiarius sub officii sui prauextu malignatus Clericum haeserit, ab Episcopo suo absolvi potest, nisi q q a forte l
518쪽
fortὸ eundem Clericum graviter vulneraverit. Officialis autem pm -- nuum in Clericum injectione non potest sine mandato Romani Pontificis absolvi, quia nulli laico super Clericum tanta datur aut horitas ; ideoque aut horitas indebita & temere attentata hujus sacrilegii crimen auget: nisi Arte turbam arcendo, non ex animi deliberatione , sed sertuito occurta Cleri eum laeserit. Sed si Clericum aliquis vim sibi inferentem vi repellat aut laedat, non debet propterea ad Sedem Apostolicam amandari, cum vim vi repellere omnes leges omniaque jura permittant, LUt vim, D. de justitia de jure. Haec statuuntur in cap. Si vero 3. de sent. ex commvn. Sed duobus. istis casibus , . ossicialis turbam arcentis Clericumque Artuit δ ac indelibe rate laedenris , ejusque qui. vim a Clerico sibi illatam in continenti, se defendendo repellit, nulla incurritur excommunicatio. V. Ista quae subjicitur excommunicationi manuum adversus Clericumqinjectio distinguitur tripliciter, in gravem seu atrocem, mediocrem, & levem , non ea quidem levitate quae culpam mortalem excludat, ibi enim nulla incurreretur excommunicatio ; sed ea levitate quae spectatur per comparationem cum gravi, aut mediocri violentia contra Clericum: Gravisac enormis describitur in cap. Cum illorum, j. Qui claustrales, de sent. ex communic. illa qua vel mutilatur aliquod membrum , vel copiosus sanguis effunditur aliunde quam ex naribus ; vel qua infertur Episcopo vel Abbati quaevis violenta manus. Mutilationis verbo hic comprehendit Sylvester & quidam alii vulnus quo deinceps membrum inhabilitatur , etsi non abscindatur : sed proprie vox ista connotat a reliquo corpore separa
VI. Levis percussio declaratur per Extravagantem quam Ostiensis,
Navarra & alii citant, ea nimirum , quae facta manu , pede, digito, Vel la pille , nullam relinquit plagam , vel lugillationem. rnis , - nec dentes e Lfringit aut evellit, nec multos evellit capillos , nec sanguinis copiam elicit , licet illa extra gans quae incipit Perlectis , cujus author Papa nescintur, declaret non sequi, ut quoties copia sanguinis effunditur , judicanda oeo solo sit gravis percussio pugno , vel ungue inflicta , sed alias insuper exigi circumstantias, sive ex parte modi, sive ex parte plagae inflictae. His addit , in istis discernendis spectandum esse Clerici gradum& circuita stat tiam loci in quo facta fuit injuria. Nam percussio quae ex parte substantiae
ac rei levis foret, fit plerumque gravis aut mediocris ex parte circumstat tiae , ut si percutiatuo Clericus st uas ad sacrum Altaris ministerium, aut . dum vacat sacris Jc publicis ossiciis, sive in choro , sive in actu processi nis a c. supplicationis publicae. . Gravior quoque irrogatur iniuria.Clerico intra Ecclesiim , quam in Profano loco. Item si sine plaga, vel sugillatio: einferatur persone: Clerici Vis aut injuria atrociter contumeliosa , ut si de nudetur, si atramento vel stercore Vultus ejus foedetur.
V. L, Denique e illa eadςm Constitutio Pontificia. remitiit istiusmodi idi lar imi na
519쪽
ssiseri ina prudentiorum arbitrio , & admonet in re ambigua judicandam
potius esse gravem aut mediocrem, quὲm leVem percussionem ac inju-xiam. Denique mediocris percussio quae censenda sit, cum certa regula trais
di non possit , relinquitur prudentis Episcopi , vel Consessarii arbitrio: talisque ut plurimum judicanda est ubi dens eruitur, capillorum copia
evellitur, aut carnium contu sio & sugillatio relinquitur citra graviorem hesionem, injuriam , aut morbum. I pieque NaVarra cat. 27. num. 92. alle
gat & approbat qui scripserunt, fui se levem percussionem a qua possit proinde Episcopus absolvere , alapam quam impegit Sacellanus quidam Aretinae Ecclesiae cuidam in eadem Ecclesia Canonico sine sanguine , At similiter rixam duorum Clericorum qui pugnis & calcibus sese in itinere
VIII. A gravi & , mediocri percussione Clerici solus Papa regula
xiter absolvere potest , juxta d. cap. Si quis suadente, de cap. Pervenit, de sent. ex comm. In quibusdam tamen casibus potestatem habet Episcopus etiam ab ea quae mediocris sit, & interdum etiam, gravi absolvere. Si enim inter Clerieos collegialiter viventes alter alterum mediocriter laeserit, poterit percussor per Episcopum , aut eum cui Episcopus delegaverit, . absolvi , cap. Quoniam, de vita dc honest. cler. De omni autem levi periaeussione posse Episcopum absolutionis beneficium impertire, cerrum est ex
cap. Pervenit, de sent. excOm.
I X. Quando inter Regulares in claustro conViventes exorto jurgio alter alterum sive leviter , si ve mediocriter percussit , potest per proprium Superiorem Regularem ablolvi. Sed si percussio intervenerit inter diversorum claustrorum Regulares , is qui percussir necesse habet ab utriusque elaustri Superioribus absolvi , cap. Cum illorum, de sent. excomm. Quo eodem etiam capite statuitur, Regularem quo secularis Clericus percusessis est, a solo Papa absolvi posse. Hoc intellige de gravi aur mediocri percussione ; nam de levi poterit Episcopus percuitarem absolvere , sed non ejus Regularis Praelatus, si percullus sit Clericus secularis, cap. Reliagioso, de sent. excomm . in 6. X. Potest quilibet impubes qui Clericum vel monachum quocunque modo percusserit, etiam ab enormi percussione per Episcopum absolvi, licet quo tempore absolvi de siderat jam major aetate factus sit, cap. I. Se
XI. Mulieres item aequa conq se Clerici , vel Mbnachi , Monialisve percussione etiam atroci possunt per Episcopum absolvi, cap. Mulieres, eod. tit. Quod idem statuitur de Monialibus quae vel Clericum , vel M nachum , aut aliquam de se ipsis Monialem percusserunt enormiteT, cap. . De Monialibiti , eod. Item eodem jure potiuntur pauperes , cap. Quod de 'his, eod. & pariter senes, ut possint per Epii copos a gravi percussione Cle-iaci, . vel Monachi absolvi, cap. Quanuis, eod. tit.
520쪽
R XII. Ex causa correctionis nulla incurritur excommunicatio ex
percussione Clerici vel Monachi, aut Monialis, si fiat 1 superiore persona jus habente correctionis r id enim non fit suadente diabolo, sed suadente
justitia vel charitate vel Eelo Dei ac disciplinae, cap. I. cap. Ex tenore, cap. Universitatis, cap. Cum voluntas, s.fin. de sent. excommula. Atque in ea re Conveniunt unanimes Doctores, caedi a patre Vel praeceptore posse Clericum filium, ac discipulum sine percu storis culpa, dum non excedatur enormiter modus. Idem censendum de Praelatis Regularium, aut magistris seu praesectis novitiorum : qui viget usus inter coenobitas , dum non fiat ex odio, sed ad bonum finem , aut etiam animo promovendi ad altiorem perfectionem. Ut enim ait Abbas Ioannes apud Cassianum collat. I9. cap. 8. Finis caenobile es omnes syas mortificare ct erucifigere Doluntates. Idemque Cassianus lib. 4. de institutis renunciantium, cap. 26. ait extraordinariam& furtivam cibi refectionem , & his similia plagis corripi. Regula etiam S. Pachomii, quam in Latinum S. Hieronymus transtulit, decernit in quibusdam culpis Monachorum poenam verberum. Legitur in actis canonizationis S. Mariae de PaZEis , quae multis annis curam gessit novitiarum msuo Monasterio, & resertur in ejus conscripta vita ab ipsius Directore Vincentio Puccino, cap. m. illam solitam fuisse disciplinis percutere sibi subjectas Moniales eo Eelo Sc severitate, ut illas ad lacrymas & ejulatus ictus multiplicando compelleret. Dicebat aliquando ictus & flagella multiplicando : Nunc videre volo quisnam fortior sit ad victoriam , Deusne cujus ego vices gero , an satanas qui hujus puellae menti insidet ; nec desinam verberare donec advertam diabolum ab ea discessisse. Nee tamen in illo
Monasterio, quod erat sanctarum animarum receptaculum, ullae nisii leves cui Dae committebantur, omnesque ad summam persectionem enitebantur. In lainma neque ista , neque alia unquam excommunicatio quemquam attingit, nisi peccatum mortale praecesserit. Vide Bonacinam tract. de ex communicat. disput. 2. quaest. q. puncto A.J
XIII. Illi qui ratione impedimenti adeundi Summum Pontificem, Vel Legatum absoluti fuerunt ab Episcopo , vel Sacerdote, ut fieri solet
in articulo mortis, ubi postmodum cessaverit impedimentum eonveniendi se premam Sedem, & convenire neglexerint, reincidunt in pristinam a qua absoluti fuerant excommunicationem , cap. Quanuis , eod. tit. & cap. Eos qui, eod. in 6. Unde communiter monent Summistae , Sacerdotem qui ratione periculi, vel impotentiae ab sol Vit a reservatis, teneri praemonere poenitentem illius reincidentiae, quin etiam exigere ab illo juramentum recurrendi cum primum commodo poterit, ad Papam aut alium qui polleat hac absolvendi potcstate. Scribunt tamen Gallicani quidam, eam re incidet tiam nullatenus esse in hoc Regno usu receptam. Ita Petrus Mili ardus de Sacramento Poeniten iae cap. 97. num. 2. N Baunius in Summa, cap. 32. circa fin.