장음표시 사용
191쪽
ses ut a eonsequentἰbus ratiotinatio coneludataν; id est, ut quia Deus Mosen non deliret de libro suo , populo peceatum illud remitteret.
Pro tertia iandem Dissertationis parte, in qua quaeritur , qualis fuerit it .hRc praesenti controversia Sacrosancti Concilii Ttidentini mens Praescir oportet, Theologos in hoc esse div sos; quidam enim volunt, quod Concilium definierit , contritionem ex charitate persectam esse dispositio
nem necessariam ad Sacramentum
Paenitentiae. Alii vero tuentur, Concilium adeo expresse statuisse, attritionem , quae non vivificat animam, quaeque supponitur esse sine amore Dei, sussicere ad absolutionem, ut
anathema pronuncia verit contra ex presse negantes . Alii vero communius volunt, Concit tum nihil defini Dse ad velis sententias Theologorum, qui pugnant, vel pro necellitate contritionis pei sectae, vel pro sum cientia conti itionis impet sectae, ex solo nasum metu conceptae. Et cum his. Dicimus Ill. Concilium Tridentinum nihil desinisse adversus sententias Theologorum . qui pugnant, Vel pro necessi a te contritionis perfectae, vel pro sitfficientia conti trionis imperse- . elae, ex solo paenarum metu con
I. probatur. In quaesionibus theologi cis , quae inter Theologos scholastico salva fide agitantur. Patres Concilii, Tridentini nullum ediderunt decretum , quod aut uni, aut alteri parti vel faveret, vel adversaretur ; sed praesens haec controversia , de qua agimus, inter Theologos Scholasti, cos salva fide agitatur: ergo in illaci Patres Concilii Tridentini nullum ediderunt decretum , quod aut uni, aut alteri parti . vel faveret, vel adversaretur . Major est Cardinalis Palla vicini lib. 4. Hist. Concilii Tridentini cap. io. Nee enim eolleva fuerat Θ- nodus ad decidendas spieiones, sed ad
errores rescindendor. Et lib. l . cap. IO.αuantum ex usis eonjicio, Theologorum Mens erat, ut error bereticoram dam naretur, tanquam iobonestum mprobantium p eπae timorem I non item, ut ferret
sextentiam de scholastea quaesione , an hujusmodi timor non filum absque coπιritisne animi pars Da de quo eontro
versia vix fuit, fient patebit,) sd etiam
absque eo quod ullas exestetur amor imis perfectus, susseiat ad remissionem pecea torum . Is Patrum Conventu id pauci attigerunt. Aliquod dumtaxat vestigium
eomperto opinionis ne utit nectitatem
amoris, is iis, quae Granatensis disputa cit: at vero Dauner AEanilianus, Hispaniensis Sudetanus Antister, extremum oppositae sententiae tenuit; boe es una esse eontritione perfecta.
II. probatur. Si quid in Concilio Tridentino decretum filisset vel pro una, vel pro alia parte, praesentis hujus Conistroversiae, Theologi, qui eidem Concilio Tridentino interfuerunt, non abiissent in diversas ct contrarias opiniones circa eandem, sed omnes unanimiter decreto in Concilio edito subscripsissent; atqui Theologi, qui Concilio Tridentino interfuerunt, in
varias sententias abierunt: ergo nullum in Concilio Triden lino circa praesentem controversiam edi Iunia fuit decretum . Probatur minor . Fri
dericus Nausea, Viennensis in Austria Episcopus, in Catechistuo, & Franci-ciscus Somnius, An tueri iensis tram- tu 4. de Paenit. cap. 6. docuerunt ne- cellitatem inchoatae charitatis in Paenitentiae Sacramento : sussicientiam vero attritionis docuerunt Franciscus Vitloria , Andreas Vega, Dominicus Soto , Melchior Canus, qui Concilio Tride utino interfuerunt: ergo dic. lli. probatur. Nec poterat, nec debe-hat Concilium Tridentinum hanc praesentem controversiam per decretum suum dirimere , ac definire , nisi antecedenter de illa fuisset inter Pa tres disputatum ; sed in historia ejusdem non legimus de hac controversa fuisse inter Patres disputatum, vel aliquo modo tractatum : ergo vereo Concilium Tridentinum nihil de hac controversia determinavit, ac definivit. Minor constat & ex testimonio
praefati historici Cardinalis, S pariter ex silentio Auctorum, qui pares Concilio Tridentino fuerunt , vel qui
pacem inter Theologos contraria sentientes in hac controversia firmaret , non edidisset decretum illud, quod edidit anno i 667. die s. Maii, si in Tridentino editum fuisset decie- Ium , pro altera ex illis parte; atqui vere Alexander Septimus decretum
192쪽
illud edidit , quod nos retulimus sui ira, ct modo hic denuo recitamus: ergo vere Concilium Tridenti'unia decretum illud non edidit. Major est certa , quia saltem Alexander Sept imus mentiouem definitionis tridentinae in suo decreto lacisset quam non fecit. verba autem praefati decreti Alexandrini sunt haec. Ais quis audeat
tatem aliqualis dilectiosis Dei in praesa
ta attritione ex metu gebeπna concepta,
quae hodie inter Sebola'eot commanitor videtur ,pse asserentem dictae directiosis neeestatem , donee ab hae Sancta Sede fuerit aliquid bae in re defuitum . Opponunt L Concilium Tridentinum istis.6. cap.6. requirit inter dispositiones ad Sacramentum Paenitentiae amorem Dei; scilicet, ut qui disponuntur ad justitiam, Deum tauquam
omnis iustitia βουtem diligere ineipiant;
C propterea moveantur adversius peccata per odium aliquod O detestationem rergo Concilium requirit amorem De P. II. se T. 6. cap. 4. idem Conc I Iium requirit eor eontritam ct Bumiliatum; sed cor contritum else nor potest per solam attritionem : ergo si Concilium requirit contritionem in Sacramento Paenitentiae , requirit etiam amorem Dei. Ill. Idem Concilium sess. i4. cap. . promisit , se exactiorem ct pleniorem defixitionem de
Sacramento Paenitentia traditarum , in
qua demostratis di eonvulsit, Spiritus Sancti praesidio , universis erroribus ,eatholica veritas perspieua ct illoris feret; sed haec doctrina esse non poterat , nisi aliquid aliud supra attritionem in Sacramento Paenitentiae praecipisset: ergo Sc. IV. Concilium Ttiis dentinum requirit in Sacramento nitentiae, quod Peccator incipiat diligere Deum tanquam fontem omnis ju-pitiae εἶ sed diligere Deum tanquam fontem omnis justitiae spectat ad charitatem, non ad spem : ergo de mente Concilii Tridentini in Sacramento Paenitentiae requiritur amor Charitatis, & non lassicit amor spei V. Ex Concilio Tridentino in Catechumenis adultis, ut gratiam in baptismo recipiant, requiritur inchoata saltem charitas Dei super omnia ergo pariter in Peccatoribus. Maiorem pro-
tant ex sess 6. Can. s. ubi dicitur: si
quis dixeris, sise pravemente Spiritur Sancti i piratione atque ejus adiutorio, hominem credere . 'erare , diligere, aut paenitere posse , sicut oportet, ut eιiasti utionis gratia conseratur, analbe
rea sit . Ul. Concilium Tridentinum
requirit in Paenitente anteactae vitae Odium, propositum non peccandi, &contritionem, quae fuit quovis tempore necessaria ; atqui haec tria includunt charitatem Dei super omnia , salistem inchoatam: ergo &c. Probatur minor. Non potest quis odio habere peccatum, nisi amet bonum quod illi opponitur ; hoc autem est Deus - Insuper non potest quis habere propositum non peccandi , nisi emcaciter statuat, servare omnia Dei mandata; atqui primum Dei mandatum est diligere Deum ex toto corder ergo &c. Denique contritio , quae quovis tempore fuit necessaria, est contritio conis Cepta ex motivo verae & propriae charitatis ; & hoc probatur ; quia nec tempore legis naturae, nec tempore legis mosaycae quisquam recuperavit justitiam amissam, quin paenituiuet eum peccatorum suorum ex motivo verae & propriae charitatis. Respondemus ad I. quod non constat, qualem amorem Concilium exigat in eo, qui se ad justitiam praeparat ; &quan vis clicat diligi tanquam sontem omnis justitia, tamen non se explicat, an motivum illius dilectionis sit Deus, quatenus est sons omnis nostrae justitiae , an quatenus est in se absoluto justus. Andreas Vega huic sessioni interfuit, & praefata Concilii verba sic explicat lib. 6. cap. 29. Θπodus non statuit boe loeo , an dilectio Dei, quae
Gyponit ad justitiam , sit dilectio Dei
juper caenia . Temperatum prorsus a verbo super omnia . tantumque es demnitum dilectioue Dei dispost Peeeatores ad justitiam . Insuper nec Theologi conveniunt, an Concilium loquatur de dispositione necessaria ad justitiam habendam in Sacramento , vel extra Sacramentum; unde plures Theologi docent , Concilium intelligendum, esse de dispositione necessaria ad justiis stitiam extra Sacramentum . Ulterius Concilium in citatis verbis requirit aliquod odium adversus peccata, non autem exigit odium perfectum, quod est ex charitate perfecta; unde signum
193쪽
est evidens , quod Concilium renuit quaestionem inter Theologos dirim re . Denique definitiones Concilii continentur in Canonibus , non in Capitulis , in quibus exponitur doctrina Ecclesiae, non definitur; prae
fata autem verba continentur in ca- ite, & non in canone.
II. dicitur , quod cor contritum intelligitur per contritionem impers elam, quae est attritio , ct quod dein de per Paenitentiae Sacramentum fit
Cor contritum . Unde subdit citatus Vega lib. 13. cap. i . Ruamvis bie meπ-tis afferius, quo mentem a peceatis a missis revoeamus detestatio peccatorum hoc loco appelletur, tamen desipietendum non es eommunius in sobola eontritionis
scabulum . . . . Fa verὸ ratione eom
munisiri hoe detestat Ionii nomine usi vi- deutur Patres Tridentini ue attriti nem, quae impeUectus est dolor de pee
catis , a partibus Paenitentiae eideres
Ad li I. dicitur, quod revera nihil aliud
Concilium in suis Canonibus praecepit, quod indicet Adversariorum intentum . Legimus quidem in sess. 6.Can. 3. Si qait dixerit sue praeveniexte Spiritus Sansi Inspiratione , atque eis adjutoris , hominem eredere , Derares dii ere . aat paenitere pisse, sicut opor et , ut ei jusseationis gratia conferatur: anathema Ar at citatus Uega lib. 6. cap. 29. inquit: ex l qua definitione eoli ι non potost , dilemonem Dei supra omnia anteeedere justi cationis gratiam , se solum inde colligitur , ad quaneumque sufficientem dilectionem opus esse auxilio Spiritus Sandia speciali. insuper Concilium Tridentivum Can. 4. definivit tres actus Paenitentis, viridiot eontritionem , eonsese
sonem , satissa tionem, esse quasi mater a Saeramenti Paenitentiae ; sed non
explicavit, de qua contritione volebat intelligi. Ad IV. dicitur . quod non se explicat Concilium , an verba illa omnis jus tia intelligenda sint de justitia Dei .
ct tunc esset amor charitatis perfectae ;an de justitia nostra , quatenus Deus est lans & causa omnis justitia: nostrat, ct tunc esset amor Charitatis imperis-ctae , seu amor spei , ut nuper clictum est.
Ad V. Nec satis se explicat Concilium in laudati Canonis verba; nihil enim
prohibet, ut ad opinionem extendantur , quam quisque sequitur , dummodo verisicetur, quod homo credat,
speret , diligat, ac pamiteat ; quae omnia verificari possunt tam in Contritione perfecta , qui includit amorem charitatis proprie dictae , quam in charitate imperfecta , quae includit
Ad VI. Concilium Tridentinum de
contritione imperfidia, seu attritione , quatuor docet ἔ quorum primum est , quod haec attritio non faciat hominem hypocritam , & magis pecca- Iolem, ut insaniendo Lutherus afferebat , sed esse donum Dei; secundum est, quod sit impulsus Spiritus Sancti; tertium est , quod Paenitens per ipsam sibi praeparet viam ad iusti-
Iiam ; quartum,quod quanuis nequeat per se peccatorem perducere ad julii- scationem, eum tamen disponit ad Dei gratiam in Sacramento recipiendam . His positis, dicimus ad argumentum , quod per attritionem hoc modo explicatam, & ut a nobis pariter tuteli igitur, satis superque habemus, ct peccati odium , & Dei amorem , prout in primo Decalogi praecepto continetur, & contritionem, quae fuit omni tempore necessariata , contritionem scilicet veram ex amole Dei super omnia , praescindenis
do an fuerit perfecta, vel impersecta prout in nostra hypothesi explicavi
194쪽
De Confessisne Sacramentali. Quotupliciter in Scri turis Confessionis vox usurpetur ρ Quotupliciter pariter intelligatur Confessio sacramentilia Z Quaenam si ejus essentia ρ Et an si eadem ac Exomologess, apud
idem importat ac deeuratio, seu manifestatio alicujus rei alicui facta; quae qui dem res sit vel secreta , vel incognita ; Si declaratio . seu manifestatio si , aut privata , aut publica , aut spontanea , aut coacta. Et lvec eadem vox tripliciter legitur in Scripturis usurpata , nimirum Con-
fellio Fidei , seu Prosellionis a Confessio laudis , seu gratiarum actionis ;& Confesso accusationis. Primo modo Confessio Fidei, seu Professionis est illa , qua quis publice ac constanter profitetur aliquam veritatem, maxime quae spectet ad Dei gloriam , qualis est Cossessio fidei, vel Religioniri, unde Christus Dominus Matth. i o. dicebat: qui eonfitebitur me eoram hominibus , eonfitebor ct ego eum eoram Patre meo: & Apostolus ad Romanos io. corde ereditur ad justitiam, ore autem
Consessio fit ad salutem: ubi pro ciso fessione intelligit Fidei Professionem a &antiquitus qui fidem Christi libero
profitebantur Confessores dicebantur. Secundo modo accipitur pro laude, seu pro gratiarum actione a di hoc pacto idem est eonfiteri Deum ac ipsum taudare ; hinc Psalm. i i . Confitemini Do-
fitebor tibi ia Melesia musa, is populo Pari VII.
gravi laudabo te : Matth. tr. Confiteor tui Pater, Domine Caeli ct terra ; quia abseοηdisi haee a Sap est ibat o P dentibus , ct revelasi ea Parvalis. Et Lucae i n. Confiteor tibi Pater , Domine Caeli, ct Terrae , quod abfrendisi haea Sapientibus, o Prudentibus, O re- .elasti ea Parvulis r etiam Pater; quoniam ste piaeuit ante te . Unde Estius in 4. dist. i . l. 4. Confessis laudis ea est, qua Deum ut summe bonam, summeque laudabilem , elui beneseia , atque judi- eis eam gratiarum altione cognoseimuro praedicamat. Et antea scripserat Augustinus serm. g. de ci estis Domini . explicans verba illa Christi Domini di Confiteor tibi Pater Oe. & escens . Si Goteor , Christus dixit, a quo longe est omne peceatum , non solius est eonfiteri Pereatoris, sed etiam aliquaudo Ia datoris . Confitemur ergo sive laudantes Deum , sive aecusantes nosmetipsos . Pia est utraque Consessim , sive cum te reprehendis, quἱ non es siue peccato , sive eam ilium laudas, qui uos potes ha
Tettio modo est GUessio areasationis,& per eam intelligitur manifestaιio Oseelaratio peeeatorum facta vel Deo soli, vel Deo, ejusque Ministro. Et de hae dicitur Psal.3 i. Confitebor adversum me injustitiam meam Domino. Et Matth. 3o. Omnit Regio tarea Iordanem exbibat , ct baptieabantur ab eo in Iordane confitentes neeata sua. Et l. Joannis I. Si eonfiteamur peeeata
nostra , fialis est, re iustus, ut remittat Z uobis
195쪽
nolis peeeata nostra . Jacobi Confitemini alterutrum peeeata vsra. Et de hac loquebatur Augustinus in Psal. 29. Cossessio gemisa es , aul peceati . aut
Iaudis. Quando nobis male est, in tri-hulationibus eonfiteamar peccata nostra. Ruando bene,in exvitatione issilia eos-steamur Iaudem Deo . Sine eonfessione
non setis. Et in Pial. 94. Consessio quidem duobus modis aeripitur is cieripturis . Est Consebo laudis . quae pertiuet ad hominem. est Consessio gemeatis , qua
ad Paenitentiam pertinet ejus, qui coπ- Detur . Confitentur enim booeines , qui
laudant Deum. eonfitentur eum accu
sant se. O nibil dignius Deit lingua. Vere puto, quod ipsa sint vota , di qui
bus dieitar in Psalmo, reddam tibi vota mea, quae ripinxerunt labia mea . Conis fellio peccatorum Deo iacta semper habita est necessaria ad eorundem veniam a Deo impetrandam. At Conscisio peccatorum . quae fit homini, multiplex etiam renunciatur. Et quidem prima, quae dicitur civilis, est, Per quam Reus coram judicibus suum Crimen fatetur: secunda , quae dicitur saιis suillaria , est , quae fit ad proximum placandum, & eundem nobis
reconciliandum : tertia, quae est Coninsolatoria , dicitur illa, per quam viro docto, & prudenti peccata nostra aperimus , ut ab eo percipiamus consolationem , consilium . atque rem
dium, & de hac intelliguntur verba P. Overbior. 28. Rui abseοndit scelera Da , non dirigetur . Quarta Legalis, quae a lege mosayca praecipiebatur illis , qui erant rei, & mundari volebant, ut legitur Levitici s. ct Numeroru s.ct ut invenitur apud Morinum lib.9. de Paenitentia cap. 33. 34. 3s. α36. Ad hanc peccatorum consellionem tenebantur Judaei; & ut pariter legitur apud Huetium lib. a. Quaestionum Alnectarum cap. ro. Sacerdotes Gemtilium , etiam quando initiabantur, hanc confessionem praemittebant; &probat exemplo in Antalcida apud Plutat chum in apophlegmatis : Quinta denique est Consum sacramentalis, de qua nos in praesentiarum tractamus, ct quam Haeretici negant, quan-vlS omnes alias praedictas consiteantur, & admittant. Et usque modo primam, & secundam Dissertationis partem explevimus; Pro tertia aulem, in qua quaeritur sa-
ciamentalis Consessionis essentia: seipsa desuitur et es saeramen alis acea δειio pee ιο myuoram . quae postha ptismam eommisabant. Iasia Sacerdotia Paeniteate . ad eoνam leniam virtute
tur definitio ; & quidem primo dicitur aee atIo, hoc est , non sola deerarat;o , non meνa historiea narratio , non exessatis, vel oleatatio ς sed aeeasatio; quia, ut docet catechismus Romanus de Paenitentia per a.num. sa. quod peccata ita eommemoranda uos sunt, quasi seelera nosra Ueademas, ut ii Deiant, qui titantaν , eum male feceri ι; aal se enarranda, ut s rem aliquam gestam otioses a diiOrthai deIesandi ea a exisponamus. Veram aeeusatorio animo ita suas enumeranda , ut ea etiam in nobis
.indieaνe eupiamus . Secundo dicitur saerareentalis aeeusatio, quia accus
tio luee dicit ordinem ad Sacramentum paenitent lx , cuius est pars esIentialis. & quem ordinem non dicunt aliae Confestiones, quae non sunt Sacra mentales, qua lavis snt accusationes. Tertio dicitur peeratorum Doram, hoc est , non aliorum, sed illorum , qui eadem peccata constentur , ct rerlaaec peccata intelligitur propria materia Consellionis , ut suo loco explicavimus. Quarto dicitur, quae sunt
eommissa post haptismum, quia peccata,
quae praecedunt haptismum. per receptionem ipsius, s ne ministerio Clavium perfecte condonantur. Quinto dicitur fusa Meerdoti, ad denotanis dum , quod solus Sacerdos si Sacra menti paenitentiat Minister. Sexto diis
iptare C aliam Aeetesiae , ct per hac verba indicatur Confessionis Sacra. mentatis snis. eiusque emcacia. ln- super, & distinguitur a Confessionibus, quae sunt in Tribunal thus civilibus, ct forensibus, in quibus datur
Paenitentibus paena, non venia, unde Catechismus tomanus loco citato nu: sa. docet . Me per hae disivatiar a
Pro ultima tandem dissertationis rarie , in qua quaeritur, an si eadem apud Latinos Confessio sacramentalis, ac erat apud Graecos Exomologesis i Hoc, quod nos dicere possumus in
196쪽
De Consessione Sacramentali. IJ9
in eo consistit, euod eadem est, ut plurimum aput scripturas, & antiquos patres. sed non semper; quia quandoque Exowοlogesis accipitur pro rota illa action qua flabat laboriosa, di publiea Poenitentia ἔ ct quandoque pariter extensa est vox illa ad Litanias significandas , ut accidit tempor S. Isidori circa septimum seculum, qui lib. 6. Origin. Cap. 39. scripsit. Inter litanias, edi exomologoes hoe differt , quod extimologeses projua yeecatorum eonfessione agantur ἔ Litaniae vero iudieantur propter rogandum Deum, erimpetranu in aliquo miserieordiam ejus.
Sed nune jam utrunque voeabulum sub sua defiguatione habetur ἔ nee distat
vulgo , utrum Litaniae , an exomologeses
Verum , ut haec omnia recto Ordine exinplicemus . primo observandum venit, quod Graeci apud Sclipturas vocantemmologesim actionem illam , quam Latini dicunt Peeeatorum Constiponem; ut videre est in illo Matili: Confitenter
peccata sua , quod in graeco legituremmolone in pariter fit in illo Joannis l. Si eonfiteamur peeeata nostra: αpariter sit ita illo Jacobi s. Confitemisi
alii aliis Confusionem : ct in Actis Apo-
solorum r Confitentes ct annuntiantes actus sor. Secundo observandum venit,quod pariter Patres Graeci confessionis actionem per exoreologesis vocabulum expressere, ut videre est in S.Epiphanio ,
qui resert Marci Praestigiatoris crimina ; ct in S. Irenaeo. qui mulierum
conversionem memorat , quae fuerant ab ipso Marco corruptae, & quae deinde crimen suum in Ecclesia consessae fuerant , ut legitur in haere
Tertio observandum venit, quod deinde ad Latinos exomologesis vox transivit; unde Tertullianus tibi de rauit. Cap. 9. cum dixisset ; tantum relevateonseisio delidiorum, quantum dissimulatio exuerat: eonfusio enim satisfactionis consilium, dissimulatio eontumaeiae ἰ deinde subdit. Vomi Consessio , qui
magis graeo voeabulo exprimitur , edifrequentatur , exomoIogor est, qua δε-lictum Domino nostro eonfitemur , ποπquidem ut ignaro , sed quatenus satisfaino e fessione disponitur , eonsebone
paexitentia naseitur , paenitentia Deus mItigatar . Itaque exmologess prostere
Para VII. uendi, O humili candi homiηis diseiplina
es , conjuvens eoaversionem ruberi eordiae in idum. De Uyo qaoque balitu, at que victu mandat, Deeo , O cineri in hare,corpus sordibus obseurare, an iret maeroribus dejicere, illa , quae peccavit, tristi tractatione mutare I eaei eram pastum,ct potum purum nosse , non ventris,
jeilieet, sed animae eausa I plerumque viero seiunii praeer alere , ingemiseere.
Der mari, γ magire dies noctesque ad Dominum Deum tuum ; Presisteris ad ki , c eharis Dei adgeniculari , ominnibus fratribus legationes deprecationis Dae injungere. Haec omnia exomologesis, ut Paenitentiam eommendet , ut de perieuli timore Dominum honoret,ut in Peceatorem ipsa pronuncians pro Dei iudignatione fungatur, O temporali aspi-Hione aeterna supplicia , non dico frusretur, sed expugnet. Observandum denique est , aliquot etiam fuisse Patres, qui Exomologesim
intellexerunt pro universa Pamitentiae actione , scilicet non solum pro Consellione. sed etiam pro satisfactione . Ita fuit Basilius in epist. Canonica
cap. 2. , ubi per verbum Exomologesim explicat hanc sententiam e non oportet autem usque ad obitum eo essρπem eorum extendere ; sed eam post deeennium admittere ; ita pariter Tertullianus , ut in illis, quae dicta sunt nu-Per, apparet. Cyprianus lib: de lapsis, ubi ait di quoniam tamen de boevel cogitaterunt, hoe ipsum apud Saeerdotes Dei dolenter o simplieiter eon tentes exomologesim eonscientiae faciant, animi sui pondus exponunt , Ialutarem medelam parois licet O modicis vulneribur exquirunt. Et epist. ss.ad Cornelium . Sublata paenitentia nec ulla exo-
mologesi criminis fusa , despenis Epi-
sevis atque ealeatit, pax a Presisteriteerbis fallacibus plaeditatur. Et Pacianus in Paraenesi ad Paenitentiam, conistra Novatianos loquens ; Tertio de bis erit sermo , qui eonfessis bene, apertisque
criminibus remedia Paenitentiae , actuseque ipsos exomolagesis administrandae ,
aut neseiant, aut recusast. Quod autem recte scienda sit haec diversa exo- mologesis significatio,hanc reddit rationem Jueninus in Commentario dissert. 6. de Paenitentia quaest. s. de Conses. nimirum se ut ex subjecta materia is Occurrentibusque circumstantiis iu- ,, dicent Theologi , quandonam autho-Z a rita.
197쪽
,, ritate Patrum , apud quos frequensis est exomologesis nomen. uti debeant, , , ut contra Calvirustas Conielsonis ne- ,. celsitatem adstruant. Tandem pro Disseitationis Coronide,&ad majorem ConfelIionis sacramenta Bis essentiae cognitionem; has alias afferimus ejusde definitiones,quas Patres, ct vetulliores Theologi tradiderunt S. Augustinus eam definivit . Gufessio est, per gyam mortas latem , the venia aperitur . Gaae definitio habetur ex eius enaria tone in Psalm.66. ad illa vel ba: Confiteantur tibi popali Deus:
quae ita commentatur; nam iniquitarem eonfitere , gratiam Dei eonfitere :te aee a: illum glorifiea: te reprehende: illum lauda: ut 0je veniens, inveniat te puniIoreM tuam. ct exιibeat tibi Sal- valorem tuum . . . . Gusteri times Deo, ne eonfessum damneti Si non consessus lates, eonsessus damnaveris ὶ Timet eonfiteri . qui non eo tendo esse non poteroeeultus: damsaberis taetras, qui poserliberari eonfessus. Et qαia ista eo estis
non ad Ialpticium ducit , Iequisar, e 'dicit , laetentur , & exultent gentes. Si plangavi ante hominem eo es latrones, Ictemur ante Devis eo difideles: Si homo ja iret, exigit a latrone eoπ- fessionem tortor, o timor , immo aliquando eonfessissem premit timor . exigit dolor: di ille, qui plangit is toνmeu tit, timet autem oecidi eoussus: portat tormenta quantum potes , O si mi- Im dolore fuerit . profert ad mortem Oorem suam. Nusquam ergo titus, nusquam exultans: astequam confiteatur,
exarat fugati eum eonfesus fuerit, damnatam earnifex dueis: miser ubiqae. Sed laetentur . Sc exultent gentes Unde e Per ipsam eonfessionem . Quare listula Duus est, eui confitentur: ad Meextris eossessionem , ut sileres humilem;
ad boe damnat πω eonfiteotem , aι ρα- uiat luperbum . Ergo tristis esto , antequam eonfitearis. eonfestus exulta, iam saxaberis . Coseientia tua Ianiem eia legerat , apsema tumuerat, eruciabat
te , requies ere non sinebat . Adbibet medietis fomenta verborum, O aliquando secat, adhibet medietuati ferrum in
exalta , iam laetare, quod reliquum est facile sanabitur Advocatam amisis illi Deus . Propter tuam, per illum eonstere : Ne esusam tuam, δεμπον esto Paenitentis, oe petitor veniae eonstentia , oe judex iunoeentis . A S. Gregorio sc rariter definitur: GUesis es peeeatorum detectio, ct ruptio vulceris. Et colligitur ex homilia 4 in Evangelia , ubi ait. Ruid est necatorum confessio, usi quaedam vulnerum ruptio i stria peerati virus salabriter aperitur in GV mne, quos pestifera latebat Ia mente. Pariter a S. Raymundo lib. s. tit. de Poenitentiis ct Rem1Pmnibus a. definitur . Confessio est ram Saeerdote legitima peccatorum δε- elaratio . Et denique ah Alberto Magno in o. sententiar. dist. et L, ct ab antiquioribus Theologis . GUUM, est
sueramentalis delinquentis aeeussaιio ex erubestientia , oe per elaves Ecclesia satisfactoria , obligast ad perage dam Paenitent Iam jaiussam.
198쪽
De Confessione Sacramentali. De erroribus contra
eandem, S de illorum Auctoribus . De Scriptoribus pro eadem, qui quovis seculo foruerunt p
Rimo, apud Coccium in Thesauro catholico Tomor. lib. . de Paenitentia ar. p. qui enumerat Cataloga Haereticorum,qui
ram Sacerdotico fellionem improbarunt, ponuntur primo loco Montanistae, de quibus dicit,quod erubescebant eonfiteri peecata ἔ ct testem perhibet Hieronymum epist. S4. ad Marcellam . Coccium sequitur Bellum i nus , qui lib. I. de Pasite t. cap.3.scrit,ir . Primi, qui eonfessiouem sustulerunt, veteres illi haeretici eoseudi sunt, qui
potestatem abyiavodi su Hersui, Mos taxi pa . delicet , odistianir nequeesim ulla necessitas GUEFOuis est, si ualla sequisur abMutio. Aliter autem putat lueninu, in Comentario differt.
fit de Pasit. q. s. de Cossessioue cap. I. art. . , volens quod quanvis Monta-
nisi .e dixerint , quaedam peccata esse irremii sibilia ab Ecclesia , alia autem minora volebant posse ab Ecclesia re- initti . & de his Confessionem non improbabant . Addit . quod Consessionem pariter admittebant illorum peccatorum, quae negabant posse ab Ecclesia remitti , & testem adducit Ambrosium lib. a. de Panis. cap. S., in quo sic alloquitur Novatianos, qui
eundem errorem cum Montanistis
defendebant; & de quibus mox dicetur . Haec autem sunt verba Ambrosii, quibus Novatianos alloquitur. Ruid miram si satiuem negatis aliis, quῖ vestram Neaoatis 3 Meet illi nihil deserant , quia vobis paniteat iam petunt.
Arbitror enim, quod etiam Padai potuisisti tanta Dei miseratisne exesari a -- aris , s milestiam sos apud Pudor, sed apud C ripum egisset. Peecavi, tuo quit , quod tradiderim sanguinem justum. Responderunt Ruid ad nos: Tu
.iderit. Exae vox alia vestra est, eum etiam minυνis peceati reus vobis satium proprium eonfitetar . Ruid respondetis
aliud, nisi θοer Ruid ad nos Z Ta Qideris. Hune sermonem laqueus sequitur . Eo feralior est para , quo culpa es m
Secundo, ab eodem Coccio ponuntur lamatissi , de quibus dicit, quod . isis oris constitionem , di Sacerdotis sa - cramentalem absolutionem penitus M sustulerunt; velut solus Deus pote- statem remittendi peccata sibi perueri tuo retinuisset, nec illam a Miniurisia Christi ad aedificationem Ecclesiae un-ι, qu2u voluisset dispensari ,,. Et testes adbibet Cyprianum lib.4. epist. a. L stantium , Hieronymum , AmbxΟ-ssum . Augustinum , Pacianum, &alios et & eundem pariter sequitur Bes larmimis, ut dictum est. Verum Jueninus idem ac de Montanistis judicium profert, dicens citat O IOCO . D.
M Propterea S Montanis1 ae , ct Nova- tiani lapsis tu peccata , quae apud eosis urem illibilia dicebantur , Episcopiis paenitentiam imponebant, licet ea pe- racta nunquam impenderent ahsoluism tionem . Apud eos nimirum hujusmo-
is di lapsi intra templum quidem , sedis pro foribus sabant , postulantes cumis lacrymis, non admui-em ad myste- ria , cum scirent eis se perpetuo in-- terdictos, sed unam Dei misericoris diam . ut hi e Tertulliani verbis is lib. de millestia, cap. s. docemur .is Ad is enim pro foribat ejus Eeelesiae
o ct de notae sua exemplo exteros admo-
199쪽
, , set , or laeomas Fratrum sibi quoque ,, advocat , ct reddit plus negotiata, ecmis passionem Icilicet, quam communieario,, nem. Et si paeem hic non metit, apud ,, Dominum Ieminat e nee admittit , Iedis prvarat fructum. Necesse igitur erat, is ut lapsi prius confiterentur peccata is irrem illibilia: neque enim Ecclesia is eastigat crimen , quod eam latue-
Tertio, ponuntur ab eodem Coccio Audiunt, qui sui ipse dicit is peccari torum quidem Consessionem facere se jubebant, ct absolutionem largiebano tur, sed nullam injungebant Paeniis tentibus mulct am . ideo Paenitentes , ,, quia per jucum & ludum consellio- is nem a se exigi intelligebant , gravia is reccata caelahant, o solum Palica , is quaeclam ac levia fatebantur Te-sem achibet Theodoretum lib.4. haeretiear. Iahatur. & ejusdem judicii est
Bellarminus . qui tomo I. Controzerpar. lib. I de P enitevt. cap. I. h. cc scribit. fuit alia haeresis Audianorum tem portl us Valentiniani senioris quae s ut ex neodoreto lib. 4, de sultilis Haeretico
dem peecatorum jubebat, ct abyolutionem largi edatur , Ied nullam j iungebat Paenitentibat malesam , ct ideo Pontentes, quia per iocum , ae ludum cou- sepionem a ' exigi intelligebant, gravia peccata extabant, ct solum pauca quaedam ae levia fatebantur, plane ad eum modum , quo nune Lutherant eooteripeeeata coram suis Mini pris βυσι. Et de his pariter citato loco scribit Jue ninus . ,, . Nonnulli Scriptores inter Consellionis hostes numerant Audiano, qui tempore Valentiniani senioris vexarant Ecclesam; sed immerito. Quanuis enim nullam satisfactionem lapsis imponerent, excipie hant tamensas tam ab eis peccatorum confessionem : hi autem inquit Theodoretus de iis agens lib. 4. haereticarum fabularum cap. io. peceatorum remissionem dare se Delaut. . Duar enim in pareter libros saeros eum adulterinis dividentes, ibor enim eximie arcanor errassicos exstimant ct ordine hine inde collocantes, inter hos jubent transire unumquemque , ese peccata sua eonfiterit, deinde eonfessis dant Guiam , nou tempus ad paenitentiam definientes , lut Ecelesiae leges praecipiunt, sed pololate
Qua ito, scii huntur ab eodem Coccio Ma satiani, qui peccata dimittebant, nulla habita ratione Paenitentiae , ermnonum Eeelesiae producens testem Damascenum de Haeresibus. Et Bel- Iarminus pariter de iisdem scribit. Maebuliani quoque iisdem temporibus exorti Damasceno tepe in libro de eeu- tum baeresibus peecata dimittebant, nulla halua ratione Paenitentiae ct G nonam Ecclesiae. Quinto , Pacobitae, de quibus Coccius scribit. ,, . Dicunt non esse necessarium confiteri Sacerdoti, sed sussiceis re soli Deo peccata sua consteri. se Unde juxta se ponunt ignem, S in- is censum , quando faciunt conseisio- nem Deo : in signum , quod Deus iari tali consellione consumit peccata eo se rum . Guido de dacobitis cap. a. Mi- chael Cuchingverus in Ecclesiastica si historia , Mari heus Parisius in Henia se rico tertio , Jacobus Vitriacus histo- riae Orientalis cap. 76. M . De his nihil astet it Bellarminus.
sexto, ponuntur Armenii, qui, eodem Coccio referente , dicunt , quaedam peccata a sullo Sacerdote remitti posse: generalem Confessiouem absque speetali sincere ad remissionem omnium peceatorum,nec oportere specialiter eonfiteri. Citatur Guido de Armeniis. De his pariter stet Bellarminus. Septimo, novi Maniebo dicunt, Confessionem peeeatorum, quaesit Sacerdoti-hus Romanae Ecclesiae, nihil valere paenitus ad salutem, nee Papam , nee aliquem alium de romana Geresia habere potesatem absolvendi aliquem a peceat i . Testatur Nicolaus Eymericus
Octavo , Alιigenses asserebant peceat non esse confitenda fi Coccius producit testem S. Antoninum par.4. tit. I l .caP. . l. s. Nono, Flagellantet asserebant , inutile esse eonfiteri Saeerdoti mortalia erimina . Idem Coccius testem producit Bernardum Luraenburgum . De iiDdem Flagellantibus allerit Tourn IV ., . Flaaellantes negabant Confes- is sionem sibi esse necessariam, quamis sanguine per flagella excusso abunde, , suppleri arbitrahantur. Ita referi Geris sonius tomo t. par. I. pag. 36. , , idem Scriptor inter hos ponit illos , de quibus loquitur Concilium Cabilonense II. anno 8ιῖ. Can. 33. &Magister sen
200쪽
tentiarum in 4. dist. i . ubi ait , quidam dieasti Deo solummodo confiteri δε-
Decimo Ioasser, Nielefur art. 7. dicebat , si homo debite fuerit eontritas , consessio exterior est supersua Er inutilis; tellatur Coccius. loco citato; Si Bellarminus etiam de eodem scribit. Postmodum Ioannes Nietifus teste
nom. Ualdens tom. a. de Saeram. cap. i Is .in Conse nem sacramentalem aperte oppugnare capiι , asserens, eam
neque in Seripturis fundari, ct exsola inpitutioπe papali intro sum esse. ln- super Frassen dicit . quod in Concilio Constantiensi sessi 8. fuit damnatus hic septimus vicies articulus et Scinis. s. damnatur liher ejusdem Uichesi, dc Joannis Hus, ubi legituri grave est e formidabile , Presisterumaadire Confusionem Populi modo , quo
Latiri utuntur. Idem assierit de Niche se Tournely , qui ait. 2. scribit. . trier articulos Uichen pros, scriptos a Concilio Constantiensi, , an . t 4is. sessi 8. hic numero septimus,, legitur. Si homo debite fuerit contri ,, tus, omnis consesso exterior es supeν-- fas ct inutilii. M . Undecimo , ponit Coccius Ualdenset, seu potius Pierardos . qui dicebant , Confessionem auricularem nugaeem esse ,
fascere sua quenqua Deo is euhieulaeo Uteri peeeato ι di testem proseri AEneam Sulvium historiae Bohemicae Cap. 39. , Ioannem Schechta epist. ad Erasinum. Jueninus vero de his hoc profert judicium . M. Aliqui ex Hae-
,, reticis recentioribus, ut iuum erro. ,, rem nonnulla antiquitate commen-
,, dent, Ualdenses laudant inter eos,a,, quibus Conseisonis usus alias ablega- ., tus fuerit. Sed incassiam id tentant, , quippe quod ex authoribus , qui Ual- densium, seu Pauperum de Lugduno,
,, errorum catalogum texuerunt, aper-
,, te constet , consellionis usum apud ,3 eos obtinuisse .is. Deinde proserite. simonium Reinerit in libro , quem scripsit contra Naidenses anno aso, ubi e numerans ipsorum errores nullam huius, de quo loquimur, mentionem fecisse ait: Ft haec sunt verba Reinerti cap. s. se De Sacramento Pa is nitentuae dicunt, quod nullus possitis absolvi a malo Sacerdote. Item, quod o bonus Laicus petestatem habeat ab
,, solvendi. Item, quod ipsi per In
,, nuum impositionem peccata dimitis tant . Si dent Spiritum Sanctum .is Item quod confitendum sit potius ho- no laico , quam malo Sacerdoti. Item , quod non gravis Paenitentia sitis imponenda, exemplo Christir vade, ἡ δt jam amplius noli peccare. item is publicas pamitentias, ut Carenas re- probant, maxime in taminis. Item, is quod generalis constitio non sit sinis gulis annis facienda. A. Aliis etiam testimoniis dueninus hoc suum do aldensibus iudicium probare contendit , quae apud ipsum videnda relinquimus . Duodecimo , ponitur Petrus de osma , seu Oxοnteos, Doctor Salmaticensis, qui docuit, ut asserit Tournely, G sessionem peeeatoriam is specie ex Eeele-sae universalirsyatuto, nos divino jare,
compertam esse , O peeeata mortalia , quoad eulpam ct paenam alterιus seculi, absque eonfessione, Dia eredis contritio. ne ν pravas vero euitatiouer, Dia displicentia , deleri: vel , ut dicit Coc-
Cius . is peccatorum conlamonem iu,, specie amrmabat non esse de jure di- , , vino, sed ex aliquo statuto universari Iis Ecclesiae is . Summa Coeiliorum is Deeretis Sini IV. vel ut Bellarminus
scribit: extitis etiam , aute ausos cir- eiter tentam . quidam Petrus Oxonisu
si , qui Confessionem paeeatorum in spe ete a mahat ποn osse dejure diviso, sed
ex aliquo statuto universalis Delesiae: de quo vide summam Goniliorum in Deeretis Sini. Papae IV. Et revera anno 14 8, Sixtus IV. errorem ejus
damnavit: di Nos patiter in Eccle- fastiei dissertationibus nostris tomo
Decimo tertio, ponitur Erasmus Rot rodamus , qui reserente Coccio a in epistola Hieronymi ad Oceanum , item ad caput. 19. Actorum Apostolicorum, Et in Methodo Theologiae docuit, Confessiouem secretam fingat
rum peeeatorum non modo uos esse jura
dimiso institatam , aut imperatam , sed neque in asia antiqua Eeclesia fuisse. Insuper Bellarminus haec scribit. Nostra seeula ἐπ eodem errore versati sunt