장음표시 사용
71쪽
emtionis contractum , nihil aliud esse quam usuram qua centum fio. rem mutuo dantur , ei conditione ut debitor ceinum & quinque florencis restituat 3 Ita plane statuendum est de ficta illa iocietate qua centum fio renos mercatori trado, ea ime ut post annum centum & quinque restituat, sive neeotiatus fuerit, sive non, sive lucrum fecerit negotiando, sive iacturam. II. ineo possum cum tertia persona de sortis iecuritate pacisci, quia per hoc non destruitur inita societas : destruitur autem , si de forte simul ocaugmento securum me faciat is quem socium fingunt. Ibi nullae iocietatis
notae sunt mutui natura & conditiones omnes reperiuntur.
III. Ubi cum tertia persona paciscor, socius meus non ecsinit habere socium, qui cum eo periculum communicet di lucrum : nam tertia illa pe sona meas vices subit, & damni ut lucri particeps erit; neque ullum lucrum faciet, si nihil ictus fecerit. Ubi cum eodem , cui pecuniam tradidi,
ita paciscor , incium non habet, sed creditorem , cui mutuatam pecuniam cruocunque eventu reddere tenetur , & quidem cum usura.
IV. I e lucro pacisci non possum cum eo cui trado pecuniam, ut illud de incerto certum faciam, vel ut illo minuendo sortis securitati consulam; non possum, inquam, nisi jam cum illo societatem inierim: neque enim ullum habeo jus ad lucrum, nisi ratione initae societatis : Ergo supponi ac praecedere nectae in societatis contractum libere initum a luscipiente pecuniam , & in quo ille conquiescere possit, absque eo quod cogatur aliis pactionibus & sortem & lucrum aliquod mihi inccurare. Liber igitur sit necesse est, nec ab ipis exigam ut de irre simul cum augmenis reddenda paciscatur. idque s cxigam, socius non sum, sed usurarius. V. Reipsa uocietatem inire non vult, neque creditor qui periculum Προgotiationis timet, neque mercator, qui vult majori libertate, & nulli ad
reddendam rationcm obstrictus negotiationem tuam exercere. Ita fit ut non afferatur ad purgandum usurae vitium, nis quaedam intentionis directio quae
nec usuram tollit cum nihil mutet in rebus, neque reipsa in ius repeintur quos excusare desiderant. . t ,
VI. Huc usque ratione pugnavimus contra initium illum praetenta s,
cietatis titulum: auctoritatem subjicimus qua certius nos regi oportet. Manifestum est doctrinam objectionis eandem esse ac trium contractuum quos primus excogitavit Major, defendit Navarrus, Oetam ut ea de re sentemtiam proscrrct Sedes Apostoli, oppugnavit Dominicus Soto. Porro illam trium contractuum doctrinam & praxim lemniter reprobavit Si
Damnamus & reprobamus omnes Et quoscumque contractus & conventiones Berici nes post hac ineundos, seu ineundas, per quos isti quas cavebitur perisnis pecunias, anima is, aut quastibet alias res societatis nomine tradentibus t etiamsi intuito casu quam
libet jactiaram, damnum & missionem sequi e tingat sors ipse, seu Capitale semper
silVam de integrum a socio recipiente restituatur ι sive ut de cexta quantitate , vel summa in fingae I annos aut menses durante societate respondeatur. Statuimusque hujussi odi con- Iaci
72쪽
Mediolaumst, η C Ventus Meso iunciatis I 373, Concilium Burdigalense
anni is S 3. cap. 29. Eandem uium palliationcm ccnsuris suis proscripsere
Praesules Gallicani in infami Casuviarum Apol ista, praecipue Senonensis cum Parisiensis Ecclesilae Vicariis Generalibus. In Patre Colonia e Minini tum ordine Cardinalis Grimal di Muctas Archipraesul. In Baunio, Piroelio , Amtaxo Gui maenio Parisiensis Facultas annis I 6 I. I 538. & I66 . ., Si contractui si ictatis supcraddantur contractus assecurationis capitalis , , & venditionis lucri inccrti pro lucro certo, ex vi horum licitum est exigereis lucrum certum, salva sorte. Deliac propositione & aliquot aliis in eumdem finem tendentibus, sic pronunciam Parisienses Theolosi. si Doctrinari harum propositionum falla est, scandalosa, induoens ad usuras commit. is tendas, variasque aperit altera caS palliandi, justitiam ac caritatem violamia di, &a sacra Facultate jam damnata. Idem docuit eadem Facultas in articulis doctrinae anno IIII. concinnatis parie I. articulis 93. & 9 Dde Casus possitionem P. I 3. I .
VII. Sic passim Theologi , & notanter Eximius D. Hub gens Doector Lovanicitas , quem tamen sententiae suae favere praxeniae societatis Patroni inaniter sibi blandiuntur : docet enim u1hram palliatam committi , si ineatur contractas societatis , eo pacti , ut illi , qui pecunias tribuit, sors salva sit; fruditas vero communiter dividantur. Conserentiarum parte V. confer. XI. Quas. IV. n. F. VIlI. Eandem usurae palliationem cognitam, rejectamque fuisse saeculis prae icdentibus probatum in ex testimoniis sancti Gregorii Nil seni ad Lo, totum, Concilii Nicaeni can. I7, Lonarae & Balsamonis Canonistarum inter Graecos celeberrimorum. Theodori Balsimonis verba quae ibi recitata non fuere hic apponere abs re non erit. si Ruidam Sacerdotes, inquit in is Can. Nicaenum Ir, Canonem intelligentes & ipsum circumscria is bentes, eique fraudem facientes , verba quidem strVant, mentem am, rem negligunt; dant enim nomiuilis pecuniam, o ta tam se ex imis cro partem capturos pacificuntur, periculum autem agrituros, hoc est in is se suscepturos, qui eam suscipiunt; & cum sint revcra Peneratores, foeis cietatem tamen verbo praetexunt. Hoc ergo Canora umersatur, est eos,
is qui hujusmodi faciunt, deponit.
mctus conventiones & pactiones usurarios & illicitos post hac censeri debere, atque in posterum non licere cis , qui pecunias, vel animalia, aut alias res in s ietatem tra dent , de certo lucro, ut praefertur, percipiendo inter se pacisci & Concordare : neque Etiam, sive ad certum, sive ad incertum lucrum eonvenerint, is in qui ea recipioni, seriem , seu capitale salvum & integrum, ubi illud casu istuito perierit vel amissim erit, reddendum quovis pacto , aut promissione sibi obligare. Ac ne de caetero Cietates ineantur sub hujusmodi pactis & eonditionibus, ciuineth interdicimus & pr hibemus. Suctus V. Busta Dete inis avaritia ingluvies anni I 86. ' Ne m BCietate in quam alter pecuniam consert, alter operas, lucri distributio comstituatur, nisi per quotas partes. Nec ultra eas pecuniarum summa vel aliquid conserenti pecuniam pertavatur.
Neque fiat paetio ut λα salva sit, fructus vero communiter dividantur. Conc. M ssia L ut. de usuris. -
73쪽
Tam licet locare pecuniam cum lucro restituendam post aliquod tem pus , quam domum quae ad terminum elocatur, donec ipse elocatorsita indiguerit. Quidni ergo dicatur in nostris contractibus quandam esse locationem, non mutuum proprie dictum Z
L is Usura in quodcumque 2rti accedit. Quod velis ei nomen imponas , usura cst. Si licitum in , cur Vocabulum refugis, & cur vcis lamen obtendis Si illicitum est , cur incrementum 'requiris tu Ita S. Ambrosius de Tobia cap. I . praeclare admonens non suffiicere si nomen rei illicitae mutaveris. Sicut ergo non est satis societatis nomen obtendere, aut venditionis & emtionis, ita nec elocationis aut aliud quodcumque. Ubi mutui vera natura , cfforas & obligationes remanent , mutuum est , illudque usurarium , si ob lucrum hal. II. Quod quaeso mutuum non poterit ab usurario locatio appellari, ut inde lucrum natὶ Non crat igitur cur Scriptura, cur Patres & Concilia lucrum ex mutuo prohiberent. Monendi tantum erant usurarii, ut ne mutuum, sed locationem facere intenderent. Hoc documento facilius certiusque omne usurae vitium sublatum foret. Bcata nostra icmpora sitam facili negotio ullirae iniquitas tollituri Misera saecula praecedcntia quae hoc nescierunt lIlI. An locatio illa pauperibus fieri non poterit, adeoque remanebit Vitium usurae in co consuens quod pauperes opprimantur 3 Primum, ita reditur ad errorem priori Articulo consulatum. Deinde quid vetat quominus ex pecunia pauperibus data lucrum capiatur , si locatio cst i Numqtaid ex domo ipsis locata pretium juste Gigitur 3 IV. Multiplex discrimcn est inter veram domus locationem & p tentam locationem pecuniae, quae aliud tac non potest quam usura palliata. Non loquimur de vasis argenteis quae locari pollunt in qu libet alia supcllex , sed de ea summa pecuniae quae debitori damr utenda, abutenda, hoc est , in suos usus impendenda. Hanc locari non
posse plurima ostendunt. V. Locator retinet dominium rei locatae, Lege no enim T locati. prcster quod ad eum peninci rei suae periculum, ut si domus ab nostibus , aut mrtuito incensa suerit, vel ri t pcstatis subversa. At creditor non retinet dominium pecuniae mutuatae, sed illud transfert indebitorem cujus propterea cst periculum et unde , inquit S. Thomas ,
mora debet mmphus exigere iri qui muIuavis. 2. 2 q. 68. art. a. ad 3.
V l. Praeterea res locata usiu fit deterior, unde & reparari sumtibus proprietarii indiget, quod in mutuo non contingiti Non igitur mirum
74쪽
fi locator domus salarium percipit, non antem qui pecuniam dat mu tuam ad tempus. Hae rei ponsiones sunt Fagnani in caput N riuantitona 3. pag. 298. n. 27.
VII. lus domo utcndi separari potest a proprietate, suamque seorsim ae1llinationem habet, quia unius alteriusve anni usu non omnino consumitur : e contrario jus utendi pecunia in commercio , vel ademtionem quamlibri ab ejus proprictate & dominio separari non potest; quia unico usu consumitur , unde separatim aellimari aut vendi, seu locari sine injustitia non potest ; ted hoc amplius cxplicabitur, ubi ΟΩ tendetur inuram sua natura injustam cile, ac necellario juri naturali
UL DIFFICULTA S. Licet titulo lucri cessantis aliquid ultra sortem exigere; porro titulus iste in omnibus fere nostratibus, qui reditus istoS annuos emunt, habet locum Esent his reditibus ut se ipsos ac tamiliam sustentent. Nulli penes se pecuniam otiolam servarent. Si reditus non emerent, in alias emtiones lucr fas eccunias exponerent, puta in agrorum vel domorum vel decimarum emtioncs, &c. Nulli sunt Catholici in quibus ista non obtineant.
I. Non satis intellisimus quomodo conciliari posti ni ea quae ustatorum
contractuum patroni asserunt: modo enim, cum volunt ipsin sine maxima familiarum perturbatione tolli non poste, aiunt nullam aliam rationem
esse qua posti m illae sustentari, & pecunia utiliter collocari; atque hoc ipsa obicino insnuat, cum de quibusvis hassim dicitur: Egent his reditibus ui se glos ae familiam susentent. Modo, ut lucri cessantis titulum ab his
contractibus non abcile suadeant, s reditus . inquiunt, non emerent in alias emtiones luersas pecunias exponerent, puta in agrorum vel domorum mel decima um emtrones, &c. idque de omnibus omnino mutuum dantibus
intelligunt, negantes ullos se nosse catholicos in quibus non isa obtineant. Possiunt igitur omnes pecuniam aliis viis modiique utiliter collocare s nec tantopere indigent acl se suosque sustentandos iuspectis saltem reditibus, unde apparet parum alutis siuae sollicitos esse , si maluerint pericuIoa via sustentationi suae contulere, quam aliqua alia facili simul & certo legiti II. Rcipia pollunt complures negotiationem ipsi per se aliquam exercere, quod &Rcipublicae utile effet, & vitandis otii, vitae mollioris ac stautioris, ludi frequentioris, potitationis assiduae periculis salutare. Possunt alii inire locietatem, ex eaque si minus certum, at majus lucrum licite expectare ac perciperc. Possunt nonnulli ex pecunia quae in Rempublicam collata est nunquam repetenda, reditus Peropere.
75쪽
Plurimi initos cum priVatis contractus ita reformare ut abdicent potasta. tem repetcndi capitalis, quemadmodum sertur in aliis regionibus ste. menter sub simplicibus & privatis Chirographis fiat cum pollicitatione in eundi contractus solemnioris 3 idquc tanto hic facilius esse de i, quanto confidentius asseritur eos qui mutuam dant pecuniam ita esse comparatos, ut nunquam sortem sint rcpetituri, modo canon annue promissus solvatur,& de cjus inposterum 1 olutione justa securitas habeatur. Possunt emere agros, domos aliave bona stugifera, quae si diversis tam sis minus amplum certumve censum reddunt , minori ctiam pretio emuntur. Sed quid necesse est suggerere quibus aliis viis queat utiliter collocari pecunia in talibus non to cicit humana curiositas, di filii huius taculi prudentiores sunt filiis Iucis. III. Nolumus, inquient aliqui, quamlibet aliam a solitis contractibus viam inire, quia provintin Vel minor esset, vel incertior, vcl laboriosior, vel statum nostrum, aetatem, conditionem alia via ita dedecet, ut nobis aut inhonesta sit aut impossibilis, aut certe ab illa animus noster omnino a,
IV. Hoc si ita est, jam allegari ab his non potest lucri cessantis titulus:
nam qui plus ex mutuatario lucri recipit, quam aliunde facturus erat, cubdens est eum non indemnitati contulere , sed lucrum contra Christi proehibitionem ex lucro captare & exigere. Qui nulla alia via uti vellet, aut posset, illi nullum lucrum inter nitur ex mutuo, adeoque lucri coeantis titulum non habet. V. Nec latis in dicere : postquam mutuum dedi, non potuissem , etiamsi voluntas & occasio adfuissent, utiliter pecuniam collocare.
Quid enim nocet id non posse quod nolumus 3 potest ne obtae aut
inferre aliquod mihi darimcntum ciris & amicus meus, qui me ut sibi adsim rogat & impetrat, eo tempore quo in urbe vicina nuncinae ha-hcntur , si ante statueram ad nundinas non ire , ne aut a latronibus in via spoliarer , aut alia aliqua causia quae nihil commune cum amici nc-gotiis habet Possemne eo titulo ab ipso lucri creantis indemnitatem postulare 3 Sane fatentur omnes , qui otiosam pecuniam in arca servaturus esset , huic non licere praetextu lucri cellantis auctarium exi- vere , quia rexera non cessat lucrum traditione ejus pecuniae ex qua nihil quis lucraturus crati
VI. Legitimus cmo lucri cessantis titulus est , quatenus ad indem nitatem refertur, sed in secetalibus circumstantiis , & cum pluribus cautionibus , quarum aliquae in Casus RcIolutionc explicatae sunt pag. I 2.
di i 3. Hae ii quando concurrant, in autem inter negotiatorci concurrere facilius , quam cum alaetius conditionis homines dant mutuum, timc auctarium siunere licet, quia non fit ut ex mutuo lucr ur sed ne propicr mutuum lucro aliunde faciendo omnino careamus. Hoc tantum cavendum ne vel generaliter ad omnes mutuantes titulum
hunc extundamus , vel in lpeciali circumstantiarum applicatione mentiatur
76쪽
tiatur iniquitas sibi, dc casius consciitiae non Lex, sed ut optimo jure conqueritur illustrissimus B uetus, i pla cupiditas reislvat. VII. Iin pariter docci celebcrrimia, Canonista L. B. Van Espen in praeclarissimo tuo opere ad Jus Ecelusiasticum universum parte i I. tit.
38. cap. VI. u. 26, ubi ait se Pontincum seu Synodorum in usurarios
. Dccrcta , nescio quem effectum ha rc qucant, aut quo fine cdiis potuerint, si omnes Qui pastina hodie a Casutilis proferuntur tituli, se puta , lucri cessantis, damni emergcntis , aliique smiles ad c xculanis das ustum, sufficientes sint. Quis tim adco stupidus scenerator, ut is ad cvadendam hanc poenam non pollit saltem lucrum creans cx reis cuniae mutuatione praetendi , quod uluris acccptis axiuivaleat 3 Quisis convinci potcrit, nullum ipsi lucriam ob mutuatam pecuniam cicpis tum , aut damnum ObVenii se , quod aliquo honino intcretae coino pentari possit Vidcant qui hujulmodi tirulos justificant, quomodo
is h'ontificum & Synodoriun Decreta non reddam plane inutilia : &o an hinc non potius conciudendum sit , hosce titulos ut lumcientes se a Decretorum illorum auctoribus agnitos haud fui sic Haec Clarillimus Elpenius 3 vi recte , contra eos qui asserunt titulum luat cessantis in omnibus iure Nostratibus habere locum: indubitatum autem est, dum titulus ille vere dc non initie sit bcst . indemnitatem peti mile. VIII. Certe si quis refusa pecunia paratus rect ccnsium annuum, quem ipse tavit, extinguere, & ab amico rogatus mutuam ipsi ad annum pecuniam daret, nemo non vidci tunc locum habere lucri cestantis titulum, ac posse dic : Mihi quidem commodum esset, eratque animo destinatum censum annuum extinguere: verum quoniam id tibi plurimum profuturum ac pene necessarium asseris, ut mutuam a me sumas pectiniam, libenter faciam tuae utilitatis causa, ea tantum conditione, ut tu pro me seu milii solvas eundem cemiam quo pro re te interca obligatuS maneo.
IX. Idem dicendum, si quis in procinctu est ut domum sibi Comparet, cujus enationem rebus suis oppo nam judicat , & depretio jam pro- PQ convenit, ut res statim finianaa videatur. Venit interca amicus, ectris , stater, ut Scriptura loquitur, postulans ut sibi indigenti mutuo si v matur. Erit micrdum magna: Diaritatis, & simul justi officii mutuam illi pecuniam dare , qua emenda erat domus, ea lege ut interca ille indemnitati nostrae conssiuat intra eum modum quem aequitas naturalis, & lex
civilis praefigit.. X. Tunc locum habet id quod proprie interesse appellarur : nequetenim aliud est verum interesse, quam cum indemnitati consulitur, com perdando id quod mea mutuantis intercst, ne nRituando damnum patiar. Nam alioquin ex mutuo lucriun capere, atque ho interesse appellare, illud est quod elegantibus versiculis merito doidebat Marotita. O, ne Veste plus a Uure, Mais t- qum vot a mIerest.
77쪽
XI. Hinc patre quid iis respondcndam sit qui aiunt se utilitatis publici
caula non nuntis quam proprii commodi pecuniam Omnem sinam, cjus epartem domi retinere iis mutuandam qui indigucrint, quod nisi facerent, se sit quc alia via legitima silvicinarent. Quidni rigo, inquiunt, accepto aliquo socnore nostrae indemnitati consillamus 3 Horum exculatio locum aliqvcm haberet si poetcr voluntatem ab utili negotiatione abstinere, ac pecuniam vel ab amicis inorati ipsis darent mutuam , vel quci libet pctentibus dare a Republica cogerentur. Veiarum quis non intclligit. ubi id tua sponte faciunt, cam illos viam sequi quae ipsis commodior, secutior, utilior Vidauri Non ergo idco negotiari non possunt quia dant mutuum, sed idcirco dant mutuum quia nego tiari, aut agros emcre, aut alia via pecuniam industria impcndere vel noelunt, vel nequcunt, unde nullum iis lucrum ex mutuo intercipitur, nubium co titulo a mutuatario exigein possunt. VIL DIFFICULTA S. Concedunt omnes ex pecunia in perpetuum alienata percipi posse eem sum perpctuum. Quidni cx pccunia ad sex ment , ad annum unum lienata ac mutuo data censum quoque pocipi ita sit Non videtur esse mutuum proprie datum , qui enim mutuatur , potest pecuniam repetere cum voluerit ; nos eam exigcre non possiunus, nisi ves consti. luto tempore, vel praemonito ante aliquot menses dctatore.
L Nihil aliud est haec dissicultas quam Propositio ab Alexandro VII.
damnata, dc a Ciero Gallicano anno Iroo. reprobata num. 37. is lici is tum est mutuanti aliquid ultri tem Exigere, si se oblim ad nonis repetendam sortem usque ad certum rempus. Cui consimilis est altera pariter a Cicio damnata num. s S. M Tam licα cx alienatione per aliis quot annos censium annuum exsere, quam licet CXI re censum perpori tuum ex alienatione perpetua. V Rogamus relegi Clcri consuram insaas propositiones , & Parilienses Articulos' in Cabus resolutione pria tos base I 3. & I II. Sic quoque in Senatu stabantiae judicatum suisse in Stokmannio docci Clarissimus Espenius in Jurc Eccles. univcrs Panc Id. tit. IV. .
cap. V. n. 38. ubi lcstatur anno I 6 a. deciaratam fuisse uiurariam cautionem Ca forma conceptam , ut confiteretur debitor se accepisse β Diis aureos milis ad reditura nutim , cst donec pecunia redderetur , se quot- Amis persoluturum siex in rentum e ratum autem reFHere volentem nummos siuos a moniturum debitorem sex mensibus ante diem cadentem. Apparebat enim , ait Elpenius , revera mutuum csse contractum,
is licet nomem reditus csset expressuin Quae verba Clarissimi Doctini diligentcr sunt notanda. Primo
78쪽
Primo enim eadem est forma Caiationis , quae ibidem usuraria decla ratur , ac illa quae passim aeud Nostrares obtinet, quam sitib reaetus ito.
mine Vcrum mutuum, ideoque usuram cst e fatetur.
Neque dixeris ideo fortasse usiurariam declaratam fuissh cautionem illam, quia reditus modum cxcederet, icx in centum exigendo : is enim nummus, imo & major , lex scilicet cum una quarta lcgibus Patriae. in rcditibus, ubi sors in perpetuum alteiritur , ibidcm licitus crat. Secundo obicrva Titium ab usiurae labe non excusari, quod 1ex mcn.ses antequam nummos repetere Voluerit, debitorem se moniturum pDEstatur.
III. Revera mutuum omne irrisorium esset & prorsus inutile aut onc- rosum , si mutuatarius cogeretur se er prae manibus habere pecuniam sibi mutuo datam ad restituendum, cum primum posceretur. Tunc camnon in mutuum acciperet, scd in depositum, caque uti nullo modo posset, adeoque nec mutuam sumeret. Necesse est ergo in omni mutuo aliquod conccdi temporis spatium , ut sne tuo masno incommodo mutuat, rius to o cjus pecuniae quam utendam acccpit, similem summam recuperare ac restituere possit. Quare si hic iustus titulus exigendi auctarii foret, nullum mutuum oporteret esse gratuitum. IV. Denique sive ad certum, sive ad incertum tempus detur m tuum , naturam non mutat: mutuum est quidquid damus ad abusum, seu consumenduin , non eandem speciem , sed idem genus recepturi .
ut loquuntur Iurisconsulti, id est, quidquid ita tradimus debitori, ut
di ad luunt usum possit impendere , 5c tamen simili natura, qualitate, uantitaec, restituore teneatur. Sive diviti detur, sive pauperi, sive iniuciati ex inopia, sive adhibituro ad sortunas suas tuidas vel augendas , sive ad certum sive ad incertum t pus, mutuum est, adeoque gratuitum esse oponct. si Christus hanc mutuum dandi regulam Christia-- nis tradit, ' inquit Natalis Alexander in Hist. Eccles . saecul. XI. & xII. Differt s. ad Canonem I 3 Laterancnss Concilii II. o Mutuum dare ni-- hil inae sper.rules. Ru od non minus praec tum est quam inimico-- rum dilectio cui subjungitur . . . Nec statim a paupere, sed etiam is a divite aliquid ultra iraem cxigere lege divina vclitum est , cum in is usiurae prohibitione nulla apponatur exceptio, sicut nec in prohibiti A nc furti, Mamvis usuras a pauperibus cxigere gravius peccatum sit,
, & immanitas qxiam a divitibus ; sicut surari pauperi gravius atqucis crudelius in quam diviti, licet utrumque sit peccatum. Face antis itaque Jureconsulti quidam, qui usuram iure divino prohibitam nori gant Vci immodicas quidem inluas , non autem mcdiocres pro-
is hibitas esse , quae Molinaei autoris damnati sentcntia est. Longc alit - sensere christianae legis Interpretes Ecclesiaeque Patres, SS. lusillus , - Gregorius Nyllcnus, Ambrosius, Hieronymus, Augustin , dc COG
79쪽
Scriptionem hanc ita absolvemas ut coepimus, sperantes sinc ut idem sapiamus omnes circa hanc maximi momenu materiam , ut circa alia Religionis dogmata aut morum pGcepta. Nihil ad id opportuniusquam si pie atque assidue fiat quod praeclare ab amplissimo Viro dictum est in fine brevium hoc de argumento Considerationum. is Cum divinais Scriptura nihil damnet nisi cupiditatcm, nihil p cipiat nisi charita. tem, illi extirpandae, huic autem procurandae diligenter incumben is dum , Dcusque orandus ut fidem nobis augeat qua mundum vincari mus, & futurorum bonorum desiderio caduca spernamus. VRevera ut sincere non orat Veritarem sibi a Deo manisinari, qui legitimis assertam argumentis ideo rcspuit, quod vclit in priore sentcntia ac praxi perseverare, ita nec ille recte aut utiliter rem cxaminabit, qui non . multum oraverit & cor studuerit expurgare. Semper cupiditati videbitur sermo Scriptu & Patrum durus, obscurin, restringendus, minime aptus dirigendis nostris contractibus ac temporibus. Augeat Deus in nobis fidem illam quae non consuetudini servit, sed veritatis & traditione regitur non corrupta ratione : Accendat charitatem illam quae non quaerit quae sua sunt, sed quae aliorum. Tum idem sapiemus & facio. mus quod Patres Ecclesiae & fancti quique Christiani qui utraque plenissimi erant, mundum vincemus cum luis erroribus, amori S , te roribus , & futurorum bonorum desiderio caduca spernentcs, horum
jactura , si quam fieri oportet, illa consequemur. Fiat, stat. FINIS. Dissiligod by Cooste
80쪽
o II UON TACHOIT DE IUSTI FIER
n Non Denerabis stari tuo ad usuratu pecuniam, nee fiuges, nec quamlibet aliam rem: sed alieno. Fratri autem tuo absque usura, id quo indiget. eommodabis.. Ne accipias usiuras ab e nec amplius quam dedisti. Time Deum tuum .... Pe uiam vaam non dabis ei ad usuram, o frugum superstumiauiam non exiges.