장음표시 사용
271쪽
decem annis euangelium praedicasse. Tadem vero ubi Ne- .ro ad extremum insaniae peruenisset,ad caedes Apostolorum processit. Siquidem accersito Paulo anno a passo Christo triacesimo sexto,sui vero imperi, tertiodecimo, ipsum ad martyrium adegit,capite gladio amputato. Sunt itaque a decimo nono Tyberii Caesaris anno,secundo vero a Christo passo,quum euangelium praedicare coepit usque ad vicesimum secundum eiusdem Tiberia anni quatuor: S anni Caij simialiter quatuor: rursum anni Claudii quatuordecim,quem insequutus Nero tertiodecimo sui principatus anno Apost tum interemit. Est igitur omne tempus prioris Pauli p ,- dicationis unus & viginti anni in alij duo anni, quos in car- vcere apud Caesaream transegit, ad haec rursum duo priores anni Romae transacti εἶ & nouissimi decem anni. Ita ut sine is i omnes anni ab eius vocatione ad mortem usq; ipsius trigin- ta quinque. Siquidem a Christi assumptione post paucos aliquot dies creant Apostoli stephanum& eos qui eum eo erant in ministerium. Deinde statim reperimus Stephanum Iapidibus obrutum & Paulum caedi consentietem : qui postmodum proficiscitur Damascum,tanquam sanctos qui ibidedegebant interempturus. Medio autem itinere vocatio eius a deo facta est, ut vix fuerit annus ille expletus. Confestim autem praedicare ccepit superueniente deein nono Tiberii Caesaris anno, ac tertiodecimo Neronis anno interimitur capite gladio amputato.
Hλης sexibit iacobii satis qui a duodecim tribubus
dispersi fuerant &'crediderant in dominum nostrum Iesum Christum. Scribit aute aptam ad docendum epistolam docens de tentationiim ari tate, qu*nam a deo sit & quae a proprio eorde hominum: P04quς non verbo tantum, sed & opere fidem oporteat Q- PS stendere
272쪽
. I. IACOBI EPIST. CATHOLICAED.stendere,neque auditores legis,sed effectores iustificari. De diuitibus quoque praecipit ne in coetu ecclesiae praeponantur pauperibus,sed potius increpentur, tanquam fastuosi aesuperbi. Et tandem consolatus illos qui iniuria afficiuntur, eosque exhortatus, ut longanimes sint usque ad iudici, as uentum: ubi etiam de patientiae commodo ,exemplo Iob docuit,praecipit aduocari presbyteros super infirmos, viqi studeant ad veritatem conuertere eos qui sed ucti sunt, aut qui errant: ait enim esse huius mercedem a domino peccatoruremissionem,& ita concludit epistolam. Catholicae, id est uniuersales dicuntur hae siue orbiculares, quod non distincte uni genti aut ciuitati quemadmodum diuus Paulus Romanis aut Corinthiis has de-E dieat epistolas huiusmodi discipulorum domini coetus, sed uniuersaliter fidelibus,sive Iudaeis qui dispersi erant, sicut etiam Petrus,aut etiam omnibus Christianis sub e dem fide degentibus.
De patientia ου fide ni bit haesitante aut diiudicante, ει de animi modestia ad diruites: in quo etiam tractat de tentatione qitie in nobis μ' esὶ ου affecti bus eam eonsequentibus, qu/d non sit caussa ex deo: si quid enim boni nobis est,id ab eo esse dicit.
Acobus dei de domini nostri iesu christi struus, duodecim tribubin quae sunt in distersio,
ne salutem. Prosiummo gaudio ducite fratres mei, quoties in
tetationes uarias incideritis.
Dei quidem patris, domini v ro filij: Itaque si ex aequo patris di situ seruus est, aequalis est patri in honore filius, & in esi sentia
273쪽
sentia Ze in operatione. supra omnem autem mundanam di- Λgnitatem gloriantes Apostoli domini quod sint serui Chri sit,hoc sui indicium haberi volunt, dc loquendo & scribendo & docendo. Pro summo gaudio. Tristitiam quae secundum deum est & has tentationes, laude ac gaudio dignas esse nouit. hae sunt enim robustum vinculum & agmentu cha- 2MΔιritatis & compunctionis: unde illud quoque dictum est: Fili si accedas ad seruiendum deo , praepara animam tuam adtentationem. Et Christus: In mundo, inquit, afflictionem Isian ichabebitis, sed bono animo estote. & : Angusta ac stricta est HMQ. via quae ducit ad vitam. Neque enim absque lucta & exemcitatione contingit aut mundanas aut diuinas nancisci coronas . Modeste autem de se sentiens, fratres ipsos vocat non filios. Caeterum probis ac studiosis summi gaudij cause ala sunt tentationes siue afflictiones, quanquam per ipsas manifesta fit eorum probatio, probatio autem ad opus persectum transinittit. Sed dicet aliquis: Si hoc efficiunt tentationes , quomodo docet nos Christus, ut adeo petamus Hutis.σin oratione non induci in tentationem 3 Dicimus ergo quod duplices sunt tentationes vel afflictiones. Quaedam a n bisipsis principium habentes t aliae vero quae a deo exerciati j gratia & ad victoriae declarationem nobis inducuntur. Rursum dupliees sunt quae a nobis habent initium. Non nullae siquidem ob irrationabilem sortitudinem, quam nos temerariam audaciam vocamus: quam etiam ut obserue- mus instruit nos dominus t quod promptus quidem sit spiritus, sed extinguitur promptitudo illa inter certamina, nee Cad bonum cedit utentibus: quaedam vero propter peccatum inducuntur, ut Sodomitis interitus. Has tentationes quantum possumus fugere debemus, absque peccato vivε- do. Porro quae a deo sunt, ut quae Iob aut Abraham eontigerunt, non fugiendae sunt, quin potius , si quo modo fieri potest, per patientiam & gratiarumactionem asciscendae. . Deus enim qui tentat, ad utilitatem ac victoriae declarati nem hoc facere nouit. Dixit autem Tentationes varias, eo quod nonnullae a deo, ut diximus, quaedam vero a nobis
scietes quod probatio uestrifidei operetur patie
274쪽
D tiam: patientia uero ores perfectum habeat ut sitis perfecti er integri,nusta, in parte diminuti.
AOκi Misti dicit quod exploratum est & comprobatum rporro comprobatum dicitur purum et quemadmodum striaptum est : Λrgentum igne exploratum , purgatum terra. Quomodo autem probatio parit patientiam Z Quia fides illa pura esse probatur,quae per patientiam ac tolorantiam in ductarum afflictionii perficitur. Nam vere fidelis opus est, per longanimitatem & gratiarum actionem huiusmodi impetus excipere : quemadmodum se habuit Iob, qui in omnibus gratias agebat. opus perfectum habeat. Animaduertate quod non dixerit per indicativum. Opus perfectum ha-E bet,sed per imperativum,Habeat. Non enim praedicat eam quae praefuit virtutem Ged quae accedit, & quomodo fieri porteat statuit.
oubdsi cui uestrum deest sapientia, postuleti deo
qui dat omnibus candide, nec exprobrat, er dabitar
ei. P ostulet autem cum fidutia qui nihil haesitat. Nam qui haesitat, milis est fluctui muris qui uentis agiturer impetu rapitur. Neque enim existimet homo ille se aliquid accepturum i domino. Vir dupliei animo inis
constans est in omnibus uiis uis. .
Caussam perfecti operis dicit sapientiam. posset a deo. F Quoniam nouit fidei comprobationem ac tolerantiam inafili Dionibus, non esse opus quorumvis hominum, sed eorum qui secundum deum sapientes sunt, propterea ad sapisentiae postulationem impellit eos, qui haec praestare eona tur. Qui nihil haesitat. Si enim confidit, petat: si vero haesitat, ne petat quidem, quia non accipiet qui diffidit se accepturum. Similis G fluctui maris. Is enim qui haesitat, dubius circa suas petitiones, ubi paulisper sustinuit, statini recedit. Accidit autem hoc illi exsuperbia, quod cito desperet eoruod non euestigio sequantur quae petuntur: utpote magnae se concipiens, & quod repelli non mereatur in petitione quam facit. Porro contrario modo ad hunc se habet qui
modesti est animi. Neque enim existimet homo ire. Nempe qui
275쪽
qui ex fastu dc negligentia perit. Aufer a teipso animi du- Λplicitatem : Meque omnino, quum aliquid a deo petis. animo vacilles,dicendo apud teipsum, Quomodo possum quippiam a domino petere dc accipere, qui toties in ipsum peccauerim Ne haec cogites, sed ex toto corde conuertere ad dominum , de pete ab ipso sine haesitatione, de cognosces multitudinem misericordiae eius, quod nequaquam te deserat, sed petitionem animae tuae complebit. Non est nim deus sicut homines, qui mutuarum iniuriarum memia nerunt: sed ipse obliuiscitur iniuriae , dc miseretur creaturae suae. Vir duplici animo. Duplici animo viruin appellat
instabilem dc non firmum, qui neque ad futura solide, neque ad praesentia secure firmatus est: sed hue atque illue du acitur ac circumfertur: & interina quidem futura, quandoque vero praesentia amplectitur Talem autem fluctui quoque maris comparauit, nec firmitatem nec stabilitatem habenti : de flori herbae qui etiam non perseuerat, sed simul ut oritur sol, defluit. Considera vero quod non dixerit talem assimilari herbae, sed flori herbae, breue omnino tempus significatis per florem. Quoniam autem omnium obstetricem ac altricem nouit esse animi modestiam, & sine hae
nihil esse egregium in probis ae studiosis viris, ideo subiungit: Glorietur frater qui humilis est,&e. Quomodo autem& quare dictus est alius duplici animo 3 Quod neq; ad praesentem vitam neque ad suturam sit firmatus: nam vita diei- Qtur etiam anima,ut quum dieitur, Omnia quae habet homo lin. dabit pro anima sua. In omnibus uiis suis. Vias dieit animi motus quibus spes eleuatur, siue quae utilis est, siue quae inutilis, iuxta id quod ait David: Et omnes vias meas prae- cognouisti.
Glorietur autem frater qui humilis est in sublimia
tate sua: contra qui diues est, in humilitate sua: quoniam ueluti flos herbae praeteribit. Exortus est enim sol cum aestu, er exaruit herba, cr stos illius decidit, cr decor alectus lilius periit. Sic er diues in uiis suis
marcescet. Quoniam vaeillantem assimilat suctui qui vento agitur.
276쪽
D qui inflatus sublimatur una cum spiritibus maris, sed prius- quam eleuetur prosternitur ac sedatur : hoc ipsum autem contingit vacillanti, qui praefastu ac superbia in nullo e . rum quae oportet firmat tuas petitiones: propterea subiungit, Glorietur frater qui est humilis. ac si dicereti Qui vult . quippiam petere, primum quidem petat quae Oportet, in quibus nequaquam fraudabitur petitis: haec autem sunt re-Hasib. ε gnum dei & iustitia: deinde tolerans sit in talium petitione, neque ubi paululii precatus est, statim discedat, id enim arrogantis est: sed expectet donec accipiat, per humilitatem tolerando. Qen humilis es insublimitate sua. Ex humiliati ne secundum deum, contingit nobis omne bonum. Diuitem autem dicit superciliosum ac fastuosum, quem etiam E humilem vocat, quia eo ipso quo eleuatur, leprimitur. constra qui diues est, in humilitate sua. Magis cosequens erat ut diisceret, Diues autem pudefiat in humilitate sua, sed odiosum verbum fugiens, illud potius addidit. Et decor aspectus. Inioσωπου, id est faciem siue vultum dixit improprie: namhoe in solo homine dicitur, & non in caeteris animalibus:
sed in quadrupedibus quidem ρ-, idest rictus dicitur
non facies, in volucribus autem ράψpορM est rostrum. Iaviis Dir. Vias aut itinera diuitis dicit decursus in prospero successu, siue administrationes & dispositiones: inter quas insperato accipit mutatiouem ad infelicitatem & infor- tunium.
Beatus uir qui suffert tentationem: quoniam quum probatus fuerit accipiet coronam uitae quam promta sit dominus diligentibus se. Nullus qui tentatur dicae
se i deo tentari: dens enim malis tentari nequit, Crime neminem tentat. Vn quilique autem tetatur, dum d propria conficientia abstrahitur Cr inescatur. Delam . . de concupiscentia postquam concepit, parit peccatum: peccatum uero ubi perfectum est,progenerat mortem. Ne erretis fratres mei dilecti.
Videtur beatus iste usus securius sermone de tentationb bus quum est, Pro summo saudio ducite incidere in tent
277쪽
tiones. Deinde memor orationis dominicae, quae iubet id Mat. s. i, quod melius est, nempe ut oremus ne incidamus in tenta- Λrionem , repetit sermonem: per ea quae hic proponuntur, manifestans quae sit immissa a deo tentatio, nempe quae etiam gaudij conciliatrix est, & quae a nostra voluntate. Recte tamen dici potest quod dominus ac deus Iesus Christus ad imbecillitatem humanae naturae respiciens, adm neat fugere tentationes, quam imperfectius adhuc affecti essent discipulit quod aliis quoque fecit multis in locis , a perfectioribus interim abstinens. Postquam autemper cognitionem resurrectionis ipsius & ascensionem in coelos confirmata est nostra infirma natura : iam fiater ipsius
secundum carnem instruit nos ne deinceps tentationes me- .ituamus, quum possimus posthac confirmati afflictioni - Bbus domini, superare omnem superuenientem afflictionem di tentationem. Quum autem duplices sint tentationes, ut diximus,utilis est in utrisque patientia i in illis quidem quae sent a deo, quoniam postmodum assequimur laudem de victoria, veluti Abraham: in illis vero quae a nobis sunt. quoniam sustinentes cum gratiarum actione, hanc veluxi compensationem referimus ad peccata quae commisimus. Is enim qui sua facta explorat, suae iacit initium salutis, de prouos ad formam iusti seipsum assimilat, quum vir iustus in principio sermonis sui sit accusator. Nullus qui tentatur dicat. si duplices sunt tentationes, cur nune omnis tentationis causam adeo reiicit Sed eonsidera quod non dicit, Qujtentatus est , sed qui tentatur: eum enim qui per peccatum CR intemperantiam sibi ipsi tentationes accersit, ita ut in continuo sit salo, dieit a deo non tentari, sed a propria concupiscentia. Siquidem is qui illatam vicit tentationem, cautius ae firmius seipsum constituit, sie ut non facile capiatur tentationibus, his maxime quae a seipso mouerentur. Quum enim ad sapientiorem declinauerit vitam, sontem occlusit qui tentationibus manat ,& deinceps in requie degit a tentationibus. Deus autem malis tentari nequit: iuxta eum qui dixit quanquam externus sit a nobis & a fide alienus aluina beataque natura neque molestias sustinet neque aliis
Proet. Circa mortale enim ac terrena natura in quavarietas ac mutatio eonspicitur, contingunt haec omnia quae no
278쪽
. IACOBI EPIST. CATHOLICAE.stram praeoccupant natu ram. Concupiscentia verὀ ae pe eatum , & quae ex hoc imminet animae mors, gradus.quiadam constituti sunt ad humanam perditionem. Concupiscentia enim locum diuersorij tenens , inuenta mansione o-
Perata est peccatum, quod patit mortem, nisi mente illud
eradicantes, alterius vitae nobis inuenerimus initium. Quoniam igitur satis ostendit diuinam naturam neque tentari
posse, neque aliis id praebere tentationes autem dicit hie
cogitationes, animae stabilitatem turbantes ac confunde tes: nam quae a deo sunt, animam maxime stabiliunt, eam
illuminantes & ineffabilem eius pulchritudinem multis ostendentes) ideo nunc subiungit:
omnis donatio bona er omne donum perfectum esupernis est descendens i patre luminum , apud queni
non est transmutatio,nec conuersonis obumbratio. Is destinata uoluntate progenuit nos uerbo ueritatis, ut
essemus primitis quaedam siuarum creaturarum.
Esupernis vi a patre luminum. Quum ea quae a nobis inducuntur, neque perfectionem habeant , sed mult m p itius imperfecti mem, neque animam illustrent : quomodo enim perfectionem haberent quae postea ex scelici progressu sumunt perfectionem, vixque multo labore turpitudinem a natiuitate contractam emundant, & deinde ad diu F num splendorem pertingunti Apud quem non est transmuta/tio. Ipse enim clamat per prophetam, Ego sum& non mutor. Quod autem ait: conursionis obumbratim hoc est,ne suspitio quidem aut quippiam suspitionis umbram attingenti. Is desinata uoluntate. Destinata voluntate dixit, os illis opprimens qui mundum casu productum fuisse nugantur. Quoniam enim dixit superius, Apud quem non est transmutatio, & ex hoc ostendit immutabilem esse deum, subiungit: Is destinata voluntate progenuit nos. Si enim nos nati sumus,manifestum est quod citam mutati. Quom odo na-que immutabile esset quod ex non esse per mutatione procedit ad esse3 Deinde quia dixit, Prosenuit nos ne quis suspicaretur quod similiter,ut & nos ipsum quoq; filium progenuerit, & una nobiscum etiam filium fuisse natum, sub - . iungit i
279쪽
iungit Verbo veritatis . omnia enim iuxta beatum Iohan- Ioa stine per filium facta sunt . Itaque si per verbum veritatis pro- Agressus nobis contigit, qui a verbo habemus esse, non sumus
una ea eo geniti a quo facti sumus. Vt essemus primittim hoc est primi & honoratissimi.κτωματα autem dicit ipsam visi
i Ituquestatres mei dilecti, sit omnis bonio uelox ad
audiendum, tardus ad loquendum, tardus ad iram.Iracuta uiri iustitiam dei non rficit.
Quod ait Velox, no ad nudam auditionem refertur , sed ad strennuum in opere, & eum qui postquam Oudiuit, proce- adit ad ea praestanda quae audiuit. Nouit enim eum qui subdit uditum cum studio ad ea quae dicuntur, etiam praebiturum seipsam paratum ad eorum operationem: quem ad modii ediuerso eum qui cum tarditate ad aliquid procrastinando assiacitur , aliquando penitus separandii ab omni conatu operis. Ideo in doctrina quidem rerum diuinarum velocitate praecipit ; in his autem quae periculosam habent administrati Rem tarditatem. H. ee autem sunt loqui & irasci. Nam & inconsulta loquutio dc incircumspecta ira no nouit unquam in bonum desinere Propter quod vir quidam diuinus ait: Frequenter poenituit esse loquutum,tacuisse vero minqua. Rursiam autem beatus ille David: Irascimini & ne peccetis: hoc Gest ne facile irascendo, surorem quoque incitetis quem suggerit ira. His etiam consormia sunt que hie dicuntur. Siquiadem tarditas in loquendo & tepiditas in irascendo, cuna tione in his seruata , reducunt ad id quod deces est & recturα vel omnino impetum .citea hare dissoluunt per deliberata consideratibilem, vel conuenienti modo ad res quae occuserunt horum decursum fieri docent, potissimum autem irx, quae si irrationabiliter inducta sit , ptiuat diuina iustitia Ideoque hanc subiungit caussam: Ira enim viri iustitiam dei non efficit. Etenim si iustitia habitus est in anima qui diuidit unicuique iuxta suam dignitatem .ira vero ut ait ille perdit etiam capientes, quo modo haec ipsa quae vehemeti affecti
ne mentem adeo obtenebrat ut perdat etiam sapientes, costitueret eam quς diuidit unicuique iuxta suam dignitatem. Tard*s ad iram. Tarditatem vult bifariam in nobis exerceri,
280쪽
D puta ad loquendum & ad irascendum. Novit enim cunctatio abstinentiam a committendo emcere.
c A P V T II. De mansuetudine ae iras Meutia ἐπ amone bona quae conducit ad beatitudinem, T descientia ae mediocritate sermonis.
Vapropter deposita omni immunditia , e redundantia malitiae , per mansuetudinem
e S reeipite in tumsermonem qui potestsaluo
re animas uestras. Immunditiae addit etiam redundantiam malitiae, volens hoc demonstrare : Quanquam frequenter incidat quispiam in aliquam immunditiam, citius ab ea discedat . nec permanendo & cunctando in illa, per consuetudinem essiciat malum firmius,ac dissicilius ad abluendum: quu nata sint quarcontinue & abunde fiunt in nobis, ad reducendum in nat ram id quod emcitur,sive naturae habitu ipsi acquirere. Permansuetudinem siquidem per mansuetudinem & no per tumultum ac turbationem traditur disciplina. Insitum sermone. Insitum nobis siue naturalem sermonem vocat eum qui diasternit melius a peiori: a quo etiam rationales sumus ac di
Sitis autem ripectores sermonis σ non tantum aua
ditores, fallentes uosinetipsos: quoniam fi quis audis sermonem nec eumfactis exprimat, bicsimilis est uiro consideranti faciem natiuitatis suae in sipeculo. consi derauit eui seipsum σ abiit , statims oblitus est qualis esset. Atqui prosipexerit in legem perfectam quae est libertatis er permanserit,hic quum non fit auditor obliuiosiussed effector operis,beatusfactoluo erit.
Quoniam nouit aliquos sermonem cum diligentia audienter,etiam ipso tempore quo audiunt, cruorem frequeter extinguere, ideo πάe Lecfubiungit,id in effectu principiens : Nefolά in audiendo dilige/tiam ostendatissed multo magis in faciendo: palletes autem uomet/ipsos, hoc est seducentes. Porro faciem natiuitatis dicit co-gnoscere seipsum per legem. Ideo etiam post Faciem subiit xit Natiuitatis.Nam per legem discentes quales facti simus,