장음표시 사용
151쪽
festo recedimus i a sermento malitiae
veteris abstinemus . Inter omnes nai que vitae huius varietates, quae diuesesarum plenae sunt si num, aposi licae exhortationis meminisse debeo mus, qua nos instiuit,dicens: Hoc sen tite in vobis, quod oc in Christo Iesu. i cum in Arma Dei esset, non rapse nam arbitratus est esse se aequalem 4 Deo, sed semetipsum exinanivit, sosemam serui accipiens, in similitudinem hominum nictus est,&habitu inue tus ut homo. Humiliavit semetipsum, fumis obediens us* ad mortem,mortem autem crucis. Propter quod ec VS exaltavit illum, α donauit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in nomine Iesu omne genu fle,' Orcoelestium, terrestrium oc infern rum:oc omnis lingua confiteatur, quia dominus ictus Christus in gloria est Dei patris. Si magnae, inquit, pietatis sacramentum intelligitis, ecquod pro salute humani generis unigenitus Dei ei filius gessit, aduertitis: hoc sentite in vobis,quod Acin Christo IESU, cuius humilitas nulli aspernanda diuitum, nulli est erubescenda nobilium. Nec nim in tantum prouehi potest quael sebet scelicitas humana fastigissint aestia incisibi pudendum, quod manens Deus insorma Dei Deus, non est arbitra, rus indignum. imitamini, quod operatus est,diligite, quod dilexit,& inuenietis in vobis Dei gratiam. Vestram in
illo redamate naturam, quonia in sicut ille paupertate diuitias non amisit, riam humilitate non minuit, aeterni talem morte non perdidit: ita oc vos eisdem gradibus, eisdem vestigiis, uti coelestia apprehendatis, terrena despicite. Susceptio enim crucis, est inters ctio cupiditatum, occisio vitiorum,declinatio vanitatis, oc abdicatio omnis erroris. Nam cum paschadomini, non impudicus,non luxuriosus, non superbus celebret, non auarusmulli ramen ab hac festiuitate longiusquam haerotici separantur, marinasique illi, qui de verbi incaritatione male sentiunt, aut
minuendo quod est destatis, aut eua cuando quod est carnis. V s enim
Deus est illius Dei, totum habens expλue,quod pater est,nullo exordio te poralis, nulla varietate mutabilis, nee ab uno diuisus, nec ab omnipotente diuersus. Sempiterni genitoris unigenitus sempiternus, ut metu fidelis credes in Pirem 5 filium et spiritu sanctum, in eandem unius deitatis essentiam, nec unitatE gradibus diuidat, nec Trinitatem singularitate confundat. Non
autem sufficit Dei filium in sola patris
nosse natura iis eum non recedetema propm agnoscam in nostris.Exinanitio enim illa, quam renarationi in pendit humanae, dispensatio suit miserationis, non priuatio potestatis. Nam eam ec ex aeterno consilio Ues,non ςs Actor. set aliud nomen sub coelo danim hominibus, in quo oporteat salvos fieri, in uisibilis vitibilem intemporalis temporalem, impassibilis passibilem substantiam suam fecit non ut Virtus deficeret in infirmitate, sed υt infirmitas in i corruptibilem posset trasire virtutem. Propter quod ipsa festiuitas, quae a nobis pascha nominatur, apud Hebraeos phase, id est,transitus dicitur,attestan te Euangelista atq; dicente: Ante diem se Ioann.i num paschae sciens lesus,quia venit hora eius, ut transeat ex hoc mundo ad patrem. Cuius autem naturae suturus
rat trastus iste,nisi nos , cd in in arabiliter εἴ pater in silio, & sli us esset in patre Sed quia verbum occaro napersona est, non diuiditura suscipi ci te susceptus, oc honor prouehendi, prouehentis nominatur augmentum, dicenteApostolo, quod iam commemorauimus: Propter quod&Deus exa,
inuit illum, ec dedit illi nomen, quod est super omne nomen. In quo utique adsumpti hominis exaltatio commendatur, ut in cuius passionibus manet deitas indiuisibilis idem coaeternus sit in gloria deitatis. Ad hanc rticipationem inestabilis muneris, beatum trasitum fidelibus suis ipse dominus praemrabat, com instanti iam proximus passioni, non solii m pro apostolis suis atque discipulis,sed cicuri pro uniuer- io musi
152쪽
DEcclesis supplicaret, Ndiceret: Non pro his autem rogo tantum, sed pro iis
etiam, qui credituri sunt per verbum ipsorum in me, ut omnes unum sint,
sicut ec tu pater in me, oc ego in te, ut re ipsi in nobis.num sint. Cuius vitiseratis nullum poterunt habere con setium,qui in Dei filio Deo .ero hum nam negant manere naturam,impugnatores salutiferi sacra menti,&paschalis sesti exules Quod, tuta ab Euangelio dissultiunt, ec symbolo contradi cunt,nobiscum celebrare non possunt, quia etsi audent sibi Christianum nomen adsumere,ab omni tamen creatura cui CHRISTVS caput est, repel- 1 luntur, vobis in hac solennitate m Orito exultantibus, pie* gaudentibus, qui nullum recipientes in veritate mendacium, nec de natiuitate CHRl Isecundum carnem, nec depastione aemorte, nec de corporali resurre stione eius ambigitist quoniam sine ulla so' paratione deitatis, verum CH R I-: STVM ab utero virginis, verum in ligno crucis, verum in sepulchro casem verum in gloria resurrectionisA rum in dextera paternae maiestatis agnoscitis. Vnde etiam, sicut Apostolus ilio', e pediamus saluatorem dominum nostrum lesum Christiim,qui reformabit corpus nostrae humilitatis,
consorine fieri corpori gloriae suae,qui ciuit de regnat in secula seculorum,
riosam resurrectionem domini nostri Iesu Christi,
qua verit Dei templum,ludaica im- Pietate resolutu,
diuina in triduo poliba sutarauit, quadragenarius hodie dilectissimi sanctorum dierum expletus est numerus, si cratissima ordinatioe dispositus, S ad utilitatem nostrae eruditionis impe sus, ut dum a domino in hoc spatio mora praesentiae corporalis extenditur, si des resurrectionis, documentis necessariis muni retur. Mors enim Christi, Haesit multorum discipulorum corda turba uerat, ec de supplicio crucis, de emissi' de re one spiritus,de exanimati corporisse' reetione pultura, grauatis moestitudine mentibus,quidam disssidentiae torpor obro ud pserat. Nam quum sanctae mulieres, sicut Euangelica pandit historia,reuo' Marciis lutum a monumento lapidem,&se
pulchrum corpore vacuum, o vivetis domini testes angelos nuntiarent, verba earum apostolis alii Q discipulis,de Lum, liramentis similia videbantur. Quam inique haesitationem humana infirmi rate nutantem, nequaquam permisis set spiritus veritatis praedicatorum sit oriam inesse pectoribus, nisi illa trepida sollicitudo oc curiosa cuctatio, nostrae fidei landamenta iecisset. Nostris igitur perturbationibus,nostri spericulis in apostolis consulebatur. Nos in tru' lis viris contra calumnias impiorum
R I &contra terrenae argumenta sapiet L . tiae docebamur. Nos illorum instruit
PRIMUS DE ASCE A edomini. Cur discipuli: permissi sint dubitare de resurrectioe Christi &quid
gerit Christias inter ascensionem& resurrectionem suam, & de Petri praeromtiua atque cicatricibus Christi.
aspectu nos erudiuit auditus, nos G navita tractus.Gratias agamus diuinae dispentioni,&sanctorum patrum necessariae tarditati. Dubitatum estabilli ne dubitaretur a nobis. Non ergo Christiis idies dilectissimi, qui inter resurrectionem domini ascensionemque fluxo ascensio runt,ocioso transiere decursu, sed magna incis confirmata sacramenta, magna sunt reuelara n steria. In iis motus dirae mortis aufertur, 3c non soldmarum sed etiam carnis immo Dise
153쪽
talitas declaratur. Hiis per insufflatio in nem domini infunditur apostolis omnibus spiritiis sinetus, di beato postolo Petro, supra Geteros post regni
claues,ouilis dominici cura mandatur.
In iis diebus, duobus discipulis tertius in via dominus iungitur comes, ecad omnem nostrae ambiguitatis c se ginem detergendam, paventium ac uepidantium tarditas increpatur. Flammam fidei illuminata corda comcipiunt,&quae erant tepida, reserante scripturas domino, eniciuntur ardentia. Infractione quoque panis conuesecentium aperiuntur obtutus, multo scelicius eorum oculi spatefactis, quobus naturae suae manifestata est glorificatio, quam illorum generis nostri principum , quibus praeuaricationis suae est ingesta confusio. Inter haec au- 44m. alia, miracula, ca m discipuli tropidis cogitationibus aestuarent, Napparuisset in medio eorum dominus, dixisset pax vobis, ne hoc reman ret in eorum opinionibus, quod voluebatur in cordibus, putabant enim se spiritum videre,non carnem, redarguis cogitationes averitate discordes,m- gerit dubita litium oculis manentia in
manibus suis 5c pedibus crucis signa, ei M- distigerius pertractentur, inuitatiee, .eu Quia ad sananda infidelium cordium
Wistus vulnera,clauorum oc lanceae erant ser-
stantissima scientia teneretur, eam n
turain in Uei patris consessuram throno,quae iacuerat insepulchro. Per omne ergo hoc tempus dilectissimi quod inter resurrectionem re ascensionem domini exactum est, hoc provide tia D Et curauit, hoc docuit,hoc sit rum 3c oculis insinuauit ec cordibusivi dominus lesus vere agnosceretur resuscitatus, a vere erat natus, di pa si is, o mortuus. Vnde beatissimi apost li omnesque discipuli, qui& de exitu crucis fuerant trepidi, di de fide resurrectionis ambigui, ita sunt in veritate perspicua roborati, ut domino in coe-iorum eunte sublimia, non solam nulla afficeremur tristitia. sed etiam magno gaudio replerentur. Et reuera ma Lucae τε gnaeratocineffabilis causa gaudendi; cam in conspectu sanelae multitudinis
super omnium creaturarum coelestiisum dignitatem, humani generis natura conscenderet, supergreis ura angeli cos ordines,& vltra archangelorum altitudines eleuanda,nee vllis sublimitatibus modum suae prouectionis habitura,nisi aeterni patris recepta conses se, illius gloriae sociaretur in throno, cuius natura copulabatur in filio. iii a
igitur Christi ascensio, nostra est prouectio, oc quo processit gloria capitis, vocatur ec corporis, dignis dilecti uimi exultemus gaudiis, ecpia gratiarum actione laetemur. Hodie enim
non solam paradisi possest ores firmasti sumus, sed etiam coelorum in Chri sto superna penetrauimus, ampliora
adepti per inestabilem Christi gratisam, quam per diaboli amiseramus i uidiam. Nam quos virulentus inimicus, primi habitaculi seelicitate deiecit, eos sibi incorporatos Dei filius ad doxteram patris collocauit t cum quo visuit re r at in unitate spiritus saneu DEVS per omnia secula seculorum,
domini. De exaltatione humanae naturae
per Christum, de virtute fidei Christi diuinitate. ACRAMENTUM dii
istissimi salutis nostrae, qua precio sanguinis sui uniuersitatis conditor aestim uit, a die corporalis ortus usque ad exitum passionis, per disbensationen humilitatis impletum est.Et licet multa etiam in forma serui, dilii nitatis signa radiaverint, proprie tamen illius temporis actio ad demonstrandam suscepti hominis pertinuit veritatem. Post passi oem vera ruptis mortis vinculis,quae vim suam in eum, qui pecca
154쪽
. tur. Hii illud est, quod post resurro. monem suam dominus Mariae Magdalenae personam Ecclesiae gerenti, eam ad contactum ipsius properaret
3 Dan is accedere, diciti Noli me tangere, non dum enim ascendi ad patrem meum, hoc est, nolo quod ad me corporalitervenias, nec ut me sensu carnis agnose os,ad sublimiora te dissem,maiora tibi praeparo,cam ad patrem ascendero, tune me perfinius verius* palpabis, apprehensura quod non ta ngis, creditura quod non cernis.Cam alit ascendentem ad coelos dominum sequaces apostolorum oculi intenta admiratione suspicerent, adstiterunt coram ipsis angeli duo, mirabili vestium candore Actoa sui gentes, qui &dixerunti Viri Galilaei, quid statis aspicientes in coelum: Hic Iesus qui adsumptus esia vobis incoctum, sic veniet, quemadmodum visedistis eum euntem in coelum. ibus verbis omnes Ecclesiae filii docebantur,ut lesus Chri itus in eadem, qua asecenderat, carne venturus visibilis croderetur, nec posset ambigi omnia illi esse subieeta, cui ab ipso corporeae natiuitatis exordirifamulatus seruisset angelicus. Sicut enim concipiendum Chri- ς stum de spiritu sancto beatae virgini
angelus nunclauit,sic ecaeditum de virgine vox coelestium , Irastoribus ceci- nit. Sicut resurrexisse a mortuis, per norum nunciorum prima testim nia docuerunt, sic adiudicandum mundum in ipsa carne venturum, angelo rum officia praedicarunt, ut intelligeremus, quantae potestates sint adsuturaeiudicaturo, cui tantae ministrarunt etiam iudicando. Exultemus ergo dile
.stii simi gaudio spiritali,& digna apud
dominum gratiarum actione letantes, liberos cordis oculos ad illam altitudinem, in qua Christias est,erigamus.Sursum vocatos animos d. deria terrena non deprimant, ad aeterna praeelectos
Peritura non occupent, viam veritatis
. ingressos sallaces illecebrae non reta densio ita a fidelibus haee temporalia decurrantur , ut peregrinari se in hae mundi valle cognoscant, in qua elis
am si quidam commodabundi antire,
nonam eictenda nequiter, sed transeo unda sunt sortiter. Ad hanc enim nos deuotionem botii simus Petrus apo- io . stolus incitat, oc secundam illam dii ctionem,quam pascendis CHRt lovibus trina dominici amoris ,roteibsione concepit, obsecrans miti liarissi LPetri a mi obsecro vos tanquam aduenas oc peregrinos,abstinere vos a carnalibus desideriis, quae militat aduersus animam. Gai autem, nisi diabolo, carnalesinit setant voluptates,qui animas ad supernarendentes, corruptibilium bonorum
delectationibus obligare, & ab illis sodihus,de quibus ille excidit, gaudet abducerer cintra huius insidias sapie ter debet fidelis quisque vigilate, ut 5e inimicum suum, de eo quod tentatur, possit elidere. Nihil autem validius est dilestissimi coto diaboli dolos , quam benignitas misericordiae & largitas
charitatis, per quam omne peccatum aut declinatur, aut vincitur.Sed huius sublimitas virtutis non prius apprehenditur, quam illud, quod ei contrarium est, subruatur. Qui dasit tam it imicum misericordiae/operibus charitatis, quam auaritia, decuius radice omnium malorum germen emersite ae nisi in suis fomitibus enecetur, necesse est, ut in agro cordis illius. in quo huius mali planta conualuit, spinae potius tribuisque vitiorum, quam
ullum veraevirtutis semen oriatur.
sistamus ergo disse Iissmi huic tam pestifero malo, ec charitatem, sine qua . Coris nulla virtus potest enitere, scistemur, ut per hane, qua ad nos CHRl-T V Sdescendit,dilectionis viam, etiam nos ad ipsum possimus ascendere,
cui est cum Deo patre oc sinisto spiritu horior 5e gloria in secula seculorum,
155쪽
D. LEONIS RAPAE SERMO Lm virtute ac misi ione spiritus sancti in linguis igneis, & de peccauto in spiritum sanctu m.
Odierna selennit tem dilectissimi in Iscipula festis esse ' Venerandam, omnium eat holicorum corda cognoscunt
quanta huic diei reuerentia debeatur,
quem spiritus sanctus excellentissimo iiii muneris mira iocosecrauit. Nam ab illo die, quo dominus super omnem coelorum altitudinem ad dexteram Dei patris consessurus ascendit, decimus iste est, qui ab eiusdem resu rectione quinquagesimus nobis in eo, a quo coepit,illuxit,magna mysteria in se continens ec veterum sacrament rum 5c nouorum: quibus manifestissime declaratur, oc gratiam praenunci
tam filii se per legem, ec legem implotam esse per gratiam. Sicut enim Hob eo quondam populo ab Aegyptiis h berato, quinquagesimo die post immolationem agni, lex data est in monte Sinai ita post passionem, qua verus Actor. 1 Dei agnus occisus est, quinquagesimo a resurrectione eius die, in apostolos plebemque credentium, spiritus sanctus illapsus est, ut facile diligens Chrses ianus agnoscat initia veteris testam ti Euangelicis ministrasse principiis,et . ab eodem spiritu conditum laedus socundum, a quo primum suerat instit
tum. Nasicut apostolica testatur historia, dum compleretur dies pentecostes essenim omnes discipuli paritcr in eodeloco, factus est repente de coelo sonus, tanquam aduenietis spiritus vehementis: re repleuit totam domum, ubi erat sedentes. Et apparuerunt illis dispariserae linguae, tanqua m ignis,sediti supra singulos eorum.Et repleti sunt omnes spiritu sancto, 5c coeperunt loqui variis linguis, prout spiritus sanctus dabat eloqui illis O qua ni vox est sermo sapientiae, di AEliaeus ni ci est, quam
cito discitur, quod docetur. Non est ashibenda interpretatio ad audiendum, Ioann. anon consuetudo ad usum,non tempus ad studium, sed spirante ubi voluit,spiritu veritatis propriae sinpularum geri ilium voces, factae sunt in Ecclesiae ore communes. Ab hoc igitur die tuba muangelicae praedicationis intonuit, ab hoc die imbres charismatum, flumina benedictionum,omne desertum, &v- niuersam aridam rigauerunt: quonis cme. sam ad renouandam faciem terrete spiristus Dei serebatur super aquas, ad veteres tenebras abigendas, nouae lucis fulgura coruscabant, cum micantium splendore linguarum, verbum d mini lucidum, ec eloquium conciperetur ignitum, cui ad creandum intellectum consumendum peccatum,ecessitatia illuminandi, o vis inesset ure
di. Quamuis autem dilectissimi, valde suerit ipsa rei gestae forma mirabilis, nec dubium sit,in illo omnium hum
narum vocum exultante θ concentu,
maiestatem spiritus sancti suisse praesentem, nemo tamen existimet in is, quae corporeis visa sunt oculis, diuina eius apparuisse substantiam. Natura enim inuisibilis,ec patri filio communis, qualitatem muneris atq; operis sui, qua voluit , significatione monstrauit. Proprietatem verδ essentiae suae, in sua deitatec6tinuit, quia scut nec patrem nec filium, ita nec spiritum sanctum humanus potest visus attingere. in Trinitate enim diuina nihil dissimile, ni hil impar est,ec omnia quae de illa pos sunt substantia cogitari, nec virtut nec gloria,nec aeternitate discreta sunt. Climque in personarum proprietatibus alius sit pater,alius sit filius lius spiritus sanctus non tamen alia deitas, nec diuersa natura est. Siquidem indide patre sit filius unigenitus,ec spiritus
sanctus patris iiiij que si spiritus, non sicut quaecunque creatura, quae oc intris sisti est sed sicut cum utroque viue ec potens N sempiternus , 5c ex eo quod est, pater liliusque subsistens. Vndecam dominus ante passionis suc
diem dii sulis suis sincti spiritus spon
156쪽
imo. s deret aduentum: Adhuc, inquit, multa habeo vobis dicere, sed non potestis modo illa portare. Cilni autem venerit ille spiritus veritatis, diriget vos in omnem veritatem. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecunque audiet, i quetur, oc futura annunciabit vobis. Omnia quae habet pater,inea sunt,propterea dixi quia de meo accipiet, ec annunciabit vobis. Non ergoyia sunt patris,alia filii, aliaspiritus ianilii, sed omnia quaecunque habet pater, habet filius, habet oc spiritus laneius, nec Hi quam in illa trinitate defuit ista communio. Quia hoc est ibi omnia habere,quod semper existerem ulla ibi tempora, nulli se dus, nullae differentiae cogitentur, nemo de potest explicare quod est, nemo audiat assi a re quod non est. Excusabilius enim es de natura inestabili non eloqui digna, quam definire contraria. Quicquid itaque de sempiterna ec incommut bili oria patris, pia possisnt corda colicis
pere, hoc si mul oc de filio, oc de spiriurandio, inseparabiliter atque indifferenter intelligant. Ideo enim hanc boatam trinitatem, unum confitemur
DE V M, quia in his tribus personis,
nec substantiae, nec potentiae , nec
luntatis, nec operationis, est visa diuersitas. Stat ergo detestamur Arianos, i ut inter patrem oc silium aliqua in volunt esse distantiam, ita etiam Macedonianos pariter detestamur i qui licet patri oc filio tribuant aequalitatem, spiritum tamen sanetum inferioris putant esse naturae, non considerantes in
' eam blasphemiam se incidere, quae ne que in praesenti seculo neque in futuro in remittenda iudicio, dicente dominoi di xt inii cuiam dixerit verbum contra si lium hominis, remittetur ei. Qiti ai tem. dixerit cotra si irini fauetiam, non Peeeatu remittet etiam in hoc seculo nem in suin spiri- turo. Permans ita γ in hac impietate, . a': 'Venia est, quia exclusit eu se, per quem poterat confiteri. Nec qua permissibi- uenit ad indulgetiae remedium, qui patrocinaturum tibi non habet aduoc
tum. Ab ipso enim esst inuocatio patris, ab ipso sunt lachrmae poenitenti um,ab ipsi sunt gemitus f plicanti
um. Et nemo potest dicere dominum talesum, nisi in spiritu san sto, cuius aequa Iem cum patreresilio omnipotentiam, unamque deitatem euidentillime praedicat Apostolus dicens: Diuisiones autem gratiarum sunt, idem autem spiritus. Et diuisiones ministrationum sunt dem autem dominustat diuisiones operationa sunt, id ver3 Deus, qui operatur omnia in omnibus. His dilectissimi aliisque documentis, quishus innumerabiliter diuinorum elo quiorum coruscat autoritas,advenerationem pentecostes unanimiter incitemur, exultantes in honorem sanisti spiritus, per quem Ohinis Ecclesia catholica iani lincatur, omni s anima rationalis imbuitur. Qui inspirator fidei, doeior scientiae,sons dilectionis, signacultam castitatis, re totius est causivirtutis. Gaudeant fidelium mentes, qu)d in toto mundo vitias Deus, pater
ec silius oc spiritus senilius, omnium linguarum costitione laudatur, iu6sque illa significatio, quae in specie ignis parui hoc opere perseuerat,ic munere. Ipse enim ipiritus veritatis,facit d nium gloriae suae luminis sui nitore fulgere in templo suo,necten brosum aliquid vult esse,nec tepidum, de qua ope atque doctrina etia ni ieiuniorum nobis atque eleemosynamim
est collata purgatio. Nam hunc venerabilem diem sequitur siluberrimae ob seruantiae conluetudo, quam oti lii immam sibi omnes sanisti semper experti sunt, re ad quam sedulo celebrat dam, pastorali vos sollicitudine collo tamurre et ii quid macularum proximis diebus negligetia incauta contraxerit, id ieiunii censura castiget, re dei: tio pietatis emendet. Qiarta igitur ocsexta seria ieiunemus . Sabbato autem in id ipsum consueta deuotio ne vigilias celebremus; per Christum domuirum nostrum Amen.
157쪽
De mysterio Trinitati de missi oespiritus saneu & Manichaeorum
Lenissimῖ quidem nobis dilectissimi causam atque rat onem sesennitatis hodiernae diuinorum eloquiorum textus ostendit, quo sanctum spiritum quinquagessimo post domini resurro, ionem die, qui ab ascensione eiusdecimus est, insusum CHRISTs disecipulis, sicut promissus sperabatur, agnouimus. Sedad nouos Ecclesae filios instruendos, addendum est etiam nos stri sermoni sobsequium. Non enim timemus, ut spiritalo re eruditi vota mstidian ad quorum studium pertine ut quam plurimis insinuari velint, quipsi cum magna sui utilitate didicorunt. Fiat ergo per corda omnium,dis
s nulla ibi persona sit anterior, nul posterior. Huius enim beateTrinitatis ec incommutabilis deitatis, una est substantia,indiuisa in opere,ec consors
in voluntate, par in omnipotentia ,
qualis in floria. De qua cilm sanecta
scriptura sic loquitur, ut aut in factis aut in verbi saliquid adsignet, quod singulis videatur conuenirepersonis ponperturbatur fides catholica, sed doceo tur, ut per proprietatem aut vocis aut operis, insinuet nobis veritas Trinitatis, 5 non diuidat intellectus, quod distinguit auditus . Ob hoc enim quaedam siue sub patris, siue sub firmi, siue sub spiritus sancti appellatione pro
muntur, ut consessio credetium in Trinitate non erret. .ae canistin separabilis, nunquam intelligeretur esse Trinitas, si semper inseparabiliter dicere tur. Bene ergo ipsa difficultast uel di cor nostrum ad intelligentiam trahit, per infirmitatem nostram coe Iesiis doctrina nos adiuuat, in quia iit
deitate patris di filii spiritus saneti,
nec simularitas est nec diuersitas cretiata,vera unitas ecve Trinitas postit pensatio munerum diuinorum, ξc sese quide aliquatenus simul mente sentiri, uitutem oris nostri, Geii indoeiique cc non possit simul non spernant, illi in probent se amare, quod norunt, isti ut ostendant sedem derare, quod nesciunt.Huic etiam praeparationi vestrae aderit ipsius largitas, de cuius loqui maiestate gestimus, 'ut ad proseeium totius Ecclesiae 5c vos capaces 5c nos faciat abundantes. Camigitur ad intelligendam dignitatem spiritus sineti aciem mentis intendimus, nihil diuersum ab excellentia patris ocst ij cogitemus, quia in nullo b unitate sua discrcpat diuinitatis essentia. Sem- Piternum est patri, consempiterni sibi filii sui esse genitorem. Sempiternum est silio, intemporaliter a patre es e progenitum . Sempiternum quoque est spiritui sancto, spiritum esse patris siti, nunquam pater sine filiis, nunquam filius sine patre. nunqum natu filius fuerunt sine spiritu sancto, ecomnibus cxistentiae gradibus exeso ore proferri. Fundata igitur in cordibus nostris dilectissimili se, qua salubriter credimus, sta simul tota Trinitas una virtus est, una maiestas, una substantia iidiscreta opere,inseparabilis dilectione,indisserens potestate, simul implens omnia,simul continens uniuersa. od enim est pater,hoc est & filius, hoc est 5c spirius sanctus, & vera deitas, in nullo esse aut minor aut maior potest: quaesie in tribus confitenda est personis, ut re solitudinem non recipiata rinitas, re . unitatem seruet aequalitas. Hae , ii quam, dilectissimi fratres fide simiter apprehAa, non ambigamus, luda spiritu. in in die pentecostes discipulos domise iam&ως ni spiritus sanctus impleuit, non fuit Ies.., inchoatio muneris , sed adiectio lase ueri e gitatis: quoniam re patriarchae ocim phetae re sacerdotes, omne sancti, qui prioribus suere temporibus, eius dem
158쪽
dem sunt spiritus satusti sanctificati
ne vegetati,& sine hac gratia, nulla v quam instituta sacramenta, nulla sunt celebrata mysteria i ut eadem semper fuerit virtus charismatum, quamuis non eadem fuerit mensura donorum.
ipsi quoque beati apostoli ante passionem domini spiritu sane o non care-hant, nec potentia huius virtutis ab rat ab operibus saluatoris. Et clim disecipulis daret infirmitassi curationem, ec eiiciendorum daemonum potest tem,eius utique spiritus largiebatur effoueae ii se mim , in quo ipsum immundis spis
ritibus imperantem,ludaeorum negabat impietas , ecdiustia beneficia di - holo deputabat. Vnde taliter blasphemantes,meri id illam domini exceperemat 33 sententiam, qua alti Omne Peccatum ecblasphemia remittetur hominibus. Spiritus autem blasphemiae non remittetur hominibus. Et quicunque dixerit verbum contra filium hominis, remittetur ei, qui autem dixerit contra spiritum sanetum,non remitto turei, nem hic, nem in nituro. Vnde Alsas, manifestum est,peccatorum remissi
ιn uo xi sine spiritus sanisti aduocatione non fieri neque quenquam sine illo,st-- Lacut e pedit, ingemiscere, aut scuto Portet rare, dicente Apostolo: Quid enim oremus, sicut oporter, nescimus,
sed spiritus postillat pro nobis gemitses. Cor.o hus inenarrabilibus. Et nemo potest dicere dominum Iesum, nisi in t piritu sancto, quo vacuari nimis exitiale est, nimisque mortiferum . quia nunquam veniam meretur, qui ab intere ore
deseritur. Omnes igitur dilectissimi, qui in dominum Iesum crediderat, i hi sum sibi habebat spiritum sanetiam,
ec remittendorum peccatorum iam
tune apostoli acceperant potestatem, quando post resurre monem suam dox Dan, φ minus insumauit.&dixit: Accipite spiritum sancium,qrum remiseritis peccata, remittuntur eis. Sed illi persee ioni, quae erat discipulis conserenda, maior gratia re abundantior inspiratio seseuabatur,pa qua,&quae nonda acceperant, sumerenti 5c excellentius possent habere, quaesumpserat. Propter quod dominus dicebati Adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa tam
tare modo. Cdm autem venerit spiristus veritatis, ille diriget vos in omnem veritatem. Non enim loquetur a semetipso,sed quae audierit, loquetur,ec futura annunciabit vobis.llle me clarificabit, quia de meo accipiet, Nan
nunciabit vobis. Quid ergo est, quod dominus promittens discipulis 'viristum sanctum, qui iam dixerat, om nia quae audiui a patre meo, nota iaci vobis: adhuc, inat, multa habeo vobis dicere,sed non potestis portare modo. inium venerit ille spiritus veritatis, ille vos diriget in omnem veritatem e Nunquid sese dominus veritatis, insorioris scientiae volebat intelligi, aut minus aliquid quam spiritum sanistum a patre didicisse cum ipse sit veritas, ecnihil mire dicere, nihil possit docere sine verbo, ide6que dieium sit, de meo accipiet, quoniam quod accipit spiritus patre dante, dat filius Non itaque Mita erat insinuanda veritas,nec alia prae dicanda doctrina, sed oportebat capascitatem eorum,qui docebantur, auge
ri,di multiplicari costantiam illius charitatis, quae omnem formidinem foras mitteret, ec furorem persequentium non timeret. Quod utique apostoli posteaquam spiritus sanisti noua abundantia sunt repleti, ardentius vellem ficatius posse coeperunt, proficientes a praeceptorum scientia ad tolerantiam
passionum i in lab nulla iam tempestate trepidantes, fluctus seculi Ac Hati
nes mundi, fide supergrediente calca rent, di morte contempta, omnibus gentibus Euangelium veritatis inisserent . Quod vero addidit dominus
dicensi Quaecun audierit, loquerur,ec latura annunciabitvobis,non segni intellectu dilectissimi, nec transitorio
accipiamus auditu. Praeter alias enim veritatis locutiones, quibus Manichaea orum consulatur impietas, hac apertissima sententia totum sacrilegae falsi
159쪽
ne subsequitur, satusta obseruantia ce- mittentis, alia promittentis, simul n iebremus, quia di hoc inter maxima bis di unitas maniseitatur 5 Trinitas, sancti spiritus dona numerandum est, ut ei sentia habens squalitatem, ec non qu)d nobis aduersus illecebras carnis recipiens solitudinem,& eiusdem subre insidias diaboli ieiuniorum sunt col stantiae,&non eiusdem intelligatur eslata praesidia, quibus omnes tentatio' sepersonae .inicia ergo salua cooper nes Deo adiuuante vincamus. Q raria tioe inseparabilis deitatis,quaedam pauitur oc sexta seria ieiunemus. Sabba ter,quaedam illi us,quaeda proprie spisto autem apud beatum Petrum apo- ritus sanctus exequitur,nostrae redem stolum vigilias celebremus, patrocis pilonis dispositio, nostrae scutis est ranante eodem spiritu orationibus no- tio. Si enim homo ad imaginem stris, ut in omibus misericordiam Dei militudinem Dei factus, in suae hon obtinere mereamur, per eundem do re naturae mansisset, nec diabolicas rataminum nostrum Iesum Christum sisse dedeceptus,a lege sibi posita per conum tuum,qui tecum vivit®nat in cupiscentias deviasset, creator mundi unitate spiritus sancti Deus, per omnia creatura non fieret, neque aut sempi
post resurreictionem domini quinqua etiam saluandi pro se agerent, &co: gesimo die in apostolos populumque uersis ad redemptorem cordibus, ab credentium,sicut sperabatur,influxit. inimici dominatione discederet. io Sperabatur autem, quia illum dom, niam sicut Apostolus ait: Misit Deus Gaia . Dus Iesus promiserat adsuturum, non spiritum filii sui in corda nostra, in quo ut tunc primiὶ messe sane orum habi- ciamamus, Abba palo. Vbi autem i. e. stator incipereti sed ut sacrata sibi pee o spiritus domini, ibi libertas. Et nemo .cor. ara, ec seruentius accenderet. ei copiosi i test dicere dominum Iesum nisi in iis mundaret, cumulans sua dona, nodi spiritu sancto. Si ergo duce gratia dileinchoas,nec ideo nouus opere, quia di istissimi fideliter sapienter noscamus, tior largitate. Nunquam enim abom- quid patri,quid filio, quid spiritui san-nipotentia patris di filii spiritus Iam isto inreparatione nos: ra propriu, quia isti est discreta maiestas,dc quicquid in ue commune sit, ea quae pro nobis hudispositione rerum omnium agit diui militer 5c corporaliter gesta sunt, itana moderatio, ex totius venit provide procul dubio uiscipiemus, ut nihil imtia Trinitatis. Vna e ibi benignitas mi digna de una at* eade Trinitatis glo- sericordiae, una censura iustitiae,nec ali- ria sentiamus. Quamuis enim nulla d est in actioe diuisum,ubi nihil est in mens ad cogitandum de D E O, nul a voluntate diuersum. Quae ergo illumi- ad loquendum lingua sufficiat, tamen
ternus temporalitatem subiret, aulae
qualis Deo patri filius Deus, formam
160쪽
destatis attingitur, ni si una at idem est, cum vel de unigenito eius, vel de spiritu saneto cogitatur, non pie sapi tur,sed nimis ornaliter caligatur,& ipsum quod de patre congruenter sent rividebatur,a mittitur, quia a tota Trinitate receditur, si in ea unitas non tenetur. Nirlla autem ratione vere est
unum,quod aliqua est inaequalitate diuersum. Cum igitur ad confitendum patre dc filium dispili sanctu aciem metis intendimus, procul ab animo sese
mas visibilium rerum ec aetates temporalium naturarum, procul corpora iocoru oc loca corporum repellamus.
Discedat a corde, quod spatio extenditur,quod fine concluditur,oc quicquid nec temper ubique, nec totum est. Cogitatio de deitate Trinitatis conc Pta,nihil per distantiam intestigat, nishil a gradusqusrat. At si ad de Deo dignum senserit,nulli hoc ibi audeat nogare personae, tanquam honorisceruisus patri adscribat, quod filio spiritui non tribuat. Non est pietas unigenito Praeferre genitorem, filii contumelia, patris est iniuria, quod uni demitur,v- trique subtrahitur. Nam com illis sempiternitas sit communis & deitas,
nec omnipotens pater, nec incommutabilis aestimatur,si aut minorem segenuit, aut que non habuit, habedo profecit. Dicit quide dominus Iesus disesepulis suis, sicut Euagelica lectioe recita
Dan. i diligeretis me, gauderetis utim, quia ad patrem vado,quia pater malaan. i. ior me est. Sed hoc illae aures, quae sinioan. - pius audierunt, ego Npater unums mus, &qui me videt,videt 8c patrem, sine deitatis accipiunt disserentia, nec de illa hoc essentia intelligunt, quam sempiternam cum mire oc eiusdem naturae nouerunt esse firma ratione. Commendatur etiam sanctis apostolis in incarnatione verbi dominici humana prouectio, di qui denunciato sibi domini turbabantur abscessu,ad aeter-ria gaudia honoris sui incitantur aug- Ibidem. mento. Si diligeretis me, inauit, gau deretis utique, quia vado ad patrem,
hoc est, si pers a scientia videretis, quid vobis gloris consertur per horiquddex Deo patre genitus, etiam ex homine matre sum natus, qudd dominus aeternorum,unus volui esse mose
talium, qudd visibilem me inuisibilis praebui, quod formam serui in forma
Dei sempiternus accepi, gauderetis, quia vado ad patrem. Vobis enim praestatur haec ascenta,ec super omnes coesos ad patris dexteram colloca da vestra in me humilitas eleuatur. go aute qui hoc sum cum mire, quod pater est, individuus cum genitore permaneo,& sic ab illo,ad vos veniens, non recedo,quemadmodum-vos,ad illum rediens, non relinquo. Gaudete ergo,quia vado ad patrem, quia pater maior me est. Uniui enim vos mihi,
eciactus sum filius hominis, vivos iislii Dei esse possitis. Vnde licet unus in
utroque sim tamen quo vobis conso mor, patre sum minor. Quo autem a patre non diuidor, etiam meipso sum maior. Natura iram quae minor est patre, vadit ad patrem, ut ibi sit caro,ub semper est verbum,&um Ecclesiaec tholicae fides,quem secundum humanitatem n5 distitetur minorem, secundum deitatem credat aequalem. Conte
natur igitur dilectissimi vana ec caeca versutia haereticae impietatis, quae sibi huius' scientis saeua interpretati bladitur,ac dicente domino: Omnia quae habet pater,mea sunt, non intelligat se patri demere, quicquid filio audet donerare.Et ita in his,qus humana sunt, desipit, ut putet, quod ideo unigenseto paterna defuerint, quia nostra sus. cepit. Non minuit in Deo misericosedia potestatem, nec delata reconciliatio creaturae, sempiternae desectus est
gloriae. iniae habet pater, habet ecfilius, habet oc spiritus sanctu . quia tota simul Trinitas est unus DE US.
Hanc autem fidem terrena sapientia non repperit, nec opinio humana
persuasit, sed ipse unigenitus filius docuit, ipse spiritus sanctus institu it, de quo nihil est aliter,quam depatre θc filio sentiendum. Quia licet non sit pater, non sit filius, non tamen