장음표시 사용
181쪽
concupiscentias tuas non eas, eca v quid in intimis suae eonscientiae hoeliintate tua mala aueriere. inium au- delectitionis inueniet de iniquitatetem in animis ii ominum multae bo- commissa, quod de aequitate seruata nae concupiscentiae sint, re laudabiles aut tantum ei iucunditatis carnalis vovoluntates, quid est quod iubetur,us Iuptas, quantum spiritalis pariet a nostris non consentiamus affrictibu' petitus e Nihil prorsus de virtutum nisi quod abillaconcupiscentia probi' splendore attingit,nihil de suauitate pibemur, Nabillavolarate reuocamur, elatis gustat, qui magis vult sordest cuius ortus ex nobis est,& ideo ma- re in iis,qus msida unt,quam in iis la pronunciatur, quia nostra esse com splendere, quotausta sunt. Non innituincitur Ad distincctiones igitur com ratio, ut in cordibus non usquequaque etyiscentiarum, qine sunt Deo, be' captiuis,itaplaceat satiata ira,vtremisene homini ducta est, Post concupiscen savindicta, aut tantum generem miserias tuas non eas, ut quas cognouerit dium mala quaesita de alieno, quan proprias,stiat esse vitandas. Merit) er tum bona expensa de proprio. Foelicim dominus noluit in oratione, quam orsemper parca temperantia, quam tradidit, nosad Deum dicere, fiat v profusa luxuria atoro est lux homis luntas nostra, sed fiat voluntas tu hoc nibus humilibus, quam superbis, re est, non illa ova caro incitat,sed quam sublimior mens, quae inter prohibita . spiritus sanctus inspirat. Vnde autem atque permissa certius habet sperare hoc desideriumcoceptum sit, is em' coelestia, quam amare terrena. Vt a per debeat repugnari, non difficulter tem in hoc proue mi animus religio
intestigunt, qui se filios Adae esse no- sus excellat, ec ius suae dominationisuerunt,dc peccante humani generis pa obtineat, subigendo corpori castiga tre, non dubitant in primine vii se tio est adhibenda ieiuniis silod liceta, alum esse, quod est in radice corruptu. generali nomine ad omnem contineninia mulsautem per gratiam domini tiam pertinere videatur, proprie t nosset lesu Christi, ut nouam creatin men ad edendi diminutionem reseris ram transierimus ex veteri, Nima ,- tur,inprosit nunc voluntate non sumenem terreni hominis homo coelestis rq quodab initio contravetitum n ea erit idonee tamen corpus mortale cultvsurpat se,ut sicut illic concupiscengestamus,necellis esseret contra carnis tia vulneri, ita hie abstinentia sit saluti.
desideri adimicemus. Bonum est enim Cui medicinae dilectissimi m om- .. c. bis subdit , um rei ς Ot, ne tempus si congruum, hoc tamenta habere quod vincatu quoniam vise habemus aptissimum, quod apostoli tus in infirmitate perficitiar, ec quod eis &legalibus institutis videmus et nos exercet continentia, hoc perducit etimi ut sicut in alii sanni diebus, ita in ad gloriam. Abstinendum itaque est mense septimo, spiritalibus nos pu- Rina. et dilectis timi ab his, quae nobis noxiae riskationibus emundemus. Conuense blandiuntur,ec lex peccati, quae est in entibus autem in unum propositum membris nostris, Dei lege superanda tribus studiis, oratione scilicet Nelee- est, ut licet per omnes iensus corpo- isosynamhieiunio, praestabitur nobistis multae insidientur illecebrae, anse amisericorde Deo ec cohibitio cupidimus tamen, cui summum bonum ec intum, re exauditio precum, di remis .erum gaudium Deus est, inter castas so peccatorum', per dominumno
spiritales delicias, in sapientiae latitu strum IESUM CHRlSTVM,
dine & in veritatis luce versetur. Si. qui vivit et regnat in secula secutoriim,rim seipsum sibi rationalis homo com Ametu
paret, omnem suorum actuum qualis
rates vera in ectione d iudicet, min- . Serm VIII. deicimio
182쪽
n LEONIS PAPAE SERMO VuLDe ieiunio quatuor temporum ac spiritali mentis. CQquidem dilectissimi ira
rimos vestium ira in is,qui ad obseruantiam Christians
fidei atinent, sse deuotos,ut nostris cohortationibus non indige
ant admoneri. od enim dudum octoditio decreuitec consuetudo firma
uit,nec eruditio ignorat,nec pietas praetermittit. Sed quia sacerdotalis ossicii est, erga omnes Ecclesiae filios curam habere communem, in id quod rer
dibus prost redo Ris, quos simul diligimus, pariter incitam rvt ieiunium quod nobis septimi mensis recursus in dicit,fide alacri per castigationem ansemiec corporis celebremus. Quamuis enim diminutio cibi carnem propriὶ videaturas ere, nihil tamen corporeis sensibus vesconceditur, vel negatur, quod non sicut adseruientem, ita pertineat ad iubentem. Quum ita vvnusquisque homo duplicem in se logem habeat continentiae, nihil actionum nostrarum ad solsi corpus, multa asit ad solsi resereda sint animur pro ter debemus aduertere,quam indecesquamq; iniustrum sit, si quod a superseore indicitur, ab inseriore negli tutivi autem mens rationalis salubriter exteriora castiget; debet etiam propria exercere ieiunia, quia non so-
lam carnis desideriis, sed etiam animi cupiditatibus conuenit repugnare, dis mctis cente scriptura: Post concupiscentiis
tuas non eas, a voluntate tua mala auertere. leiunans ergo ab iis, quae 'ro appetit, ieiunet&ab iis, quae mal dinterior substantia concupiscit. Pessimus enim animae est cibus, velle quod non licet, de noxia cordis delectatio est, quae aut turpi lucro pascitur, aut susperbia extollitur, aut adulatione laet
riu. Quamuis enim his as imbus motus quoque corporis serviant, ad otriginem tamen suam cuncta res bHunt,oc ibi censetur qualitas rustionis, ubi inuenitur initium volsitatis, quam reuocare a prauis desidems, optimum maximumdi ieiunium est, quia tune est edendi abstinentia fruistuosa,quando exterior parcitas a temperantia i teriore orocedit. Celebraturi igitiudilectissimi .erum di spiritale ieiuni um,quod oc corpus ec animum sui poritate sanctificet, cordis nostri secreta
rimemur, quibus rebus aut eonti P
stentur aut gaudeant, iusto distini
mus examine. Ae s quis amor vanae
gloriae, si qua radix auari , si quod
inest virus inuidiae, nihil talium ansema sumat escarum , sed virtutum in tenta delitiis, coelestes epulas terrenae praeserat voluptati. Agnostat homo
tui generis dignitatem, ita stum, se ad
imaginem ec similitudinem sui cre toris intelligat,nec ita demiseriis,quas per peccatum illud maximum ec commune incidit, expauescat, ut non se admisericordiam sui autoris attollat. Ipse enim diciti Sancti estote,quonse Lot. Uam ego sanctus sum, hoc est, mediise thec ab iis, quae mihi displicent, a
stinete. Facite,quod amo, mate,quod
facio. Et quum videtur dissicile esse,
quod iubeo, ad iubentem recurrite, ut unde datur praeceptum, praestetur avixilium. Non negabo opem, qui tribus voluntatem, ieiunate ab aduersis, a stinete a contrariis.Ego sum cibus voster 5c potus, nemo ea quae mea sunt, inefficaciter, concupiscat. inii enim ad me tendit, ex mei participatione me quaerit.His dilectati mi cohortatis di. .' onibus, quibus nos ad bona incommutabiliae ad gaudia inuitat aeterira, plenae sunt omnes diuinarum paginae literarum, o ad hoc nobiscum agiti stamenti utriusque doctrina, ut inhaereamus veris, contineamus a vanis.
Non enim comprehendi potest, quod promittitur,nis custoditum fuerit,ddiubetur. Quid iustius, quam in homo, cuius seri imaginem, tacit volunt tem .ec per abstinentiam e ieiunet
183쪽
mitos Munia a lege peccati Ideo enim ipse continense a a x quatuor est adsigna-
initimi si 'temporibus, ut in idipsum totius an ni redeunte decursu, cognosceremus nos indesinenter purificationibus indigere, semper esse nitendum, dum huius vitae varierate iactamur, ut pec ratum,quod fragilitate carnis di cupiditatum pollutione contrahitur, iei
niis atque eleemosynis deleatur. Es riamus paululum dilectissimi, ecat μ' quantulum quod iuuandis possit pro desse pauperibus, nostrae consuetudis ni subtrahamus. Uese stetur conscie tia benignorum seu stibus largitatis, regaudia tribuens, quo es laeti dus, accipies. Dilectio proximi, dilectiora Dei est,qui plenitudinem legis N pr
Phetarum, in hac geminae charitatis unitate eonstituiti ut nemo ambigoret, D E O se offerre, quod homini
contulis et,dicente domino saluatore,
eam de alendis iuuandi pauperibus loquereturi inroduni eorum fecistis, mihi fecistis. arta igitur ec sexta
feria ieiunemus. Sabbato vero apud hratum Petrum apostolum vigilias celebremus, cuius nos meritis de orati nibus eredimus adiuuandos, ut misericordi Deo ieiunio nostro redeuotisone placeamus, per domina nostrum lesum Christum, qui vivit oc regnat insccula seculorum, em
ari Leonis pae renim haeresim EueFcberisu abiim Romae in
nariasin. De vitandis haneticis, de veritate
corporis Christi & fidei Romanae
commendatione. Icut initorum s lectit simi prudent simque medicorum est, passiones infirmitatis hum nae remediis prae uenire,&quemadmodum saluti contraria declinentur,
ostendori ira pastoralis ossicii est, ne
dominico gregi haeretis malignitas noceat, prouidere, di qualiter lup rum 8c latronum improbitas sit cauenda, demonstrare, quia nunquam potuit haeretica impietas sic latere, ut non a sanctis patribus nostris, di sempee deprehensa sit,& iure damnara. Solis licitudinem itaquenostram, quam dilectioni vestrae impendimus, latere non notuit,quosdam Aegyptios, praecipue negociatores ad urbem venisse,
esque quae Alexandriae scelestὸ ab haereticis lunt admissa, defendere, ad se rentes solam deitatis in CHRISTOsuisse naturam, nec carnis humanae, quam sumpsit ex beata virgine Maria, habuisse penitus veritatem, quae impietas,&falsum hominem,ec Deum diiscit inepassibilem. Quod quo audeant animo, qu6ue consilio, dubitare non Essumus. Quia enim ipsi a veritate uanaetii recesserunt, mendacia viaboli sunt sequuti, alios quoque V lunt socios suae perditionis efficere, ecideo interna vos&paterna Ilicit
diste commonemus,ut inimicos catholicae fidei, hostes Ecclesiae, incarnati nis dominicae negatores &instituto a sanctis apostolis symbolo repugnan tes,it, nullum recipiatis consensionis affectum, dicente Apostolo: Haereti' Ad Ti. νeum hominem post unam di seredam correptionem deusta, scies quia qui huiusmodi est, subuersus est.&delinquit proprio iudino condemnatus. Propria enim pertinacia perit,&sua a RNSTO discedit insania, qui eam impie ratem perquam ante se multos scit portisse,seremir, ecreligiosum sibi atque catholica putat id sid sanctorii patra iudicio. ec in Photini perfidia.&in Ma-
184쪽
nichai dementia, di in Apollinaris his
sania,consita esse damnatum,ut adhiκ quasi nouae ec necta damnaue inpet nitiem animarum suarum consentiant Prauitati, qui inramationis dominicae denegant sacramentiim. Quasi aliud tota Euangelii te stione dyra mur, quam hoc uno diuinae misericordiae sacramento, humanum genus, in iis qui credunt ei Iesaluatum, quod unigenitus Dei filius, aequalis omnia patri,nostrae adsumptionesubit inti manens quod erat, dignatus est esse, quod non erat, verus scilicet homo, verus Deus, qui absque cum uam sese de peccati,integram sibi nostram persei lamet naturam,veritate carnis re nimae uniuit ,& intra uterum beatae virginis matris spiritus sancti virtute conceptus,nec aeditionem Prius, nec irimordia fastidiuit infantiae: vive Dum Dei patris humanam sibi inesse substantiam, di deitatis olentia 5cornis infirmitate loqueret,decor re habens corporeas aetiones, & spiritales de deitate virtutes. Humanum quippe est esurire ec sitire ec dormire, hum-num est metuere,sere,ui stati, hum num denique est crucifigi mori atque sepeliri. Sed diuinum m super mare
ambulare, aquam in vinum conuert re, mortuos suscitare, mundum pro 3ria morte tremefacere, & cum vivia δἰ cara super omnem coelorum altitu dinem carne conscendere, ut qui hoc
credunt,dubitare non possint,quid humanitati adscribere, quid debeant assignare deitati, quoniam in utroque iis est CHRISTUS, qui & deita tis suae potentiam non amisit, B versetatem persecti hominis nascendo fuse cepit Hos ergo dilectissim dequibus
loquimur,tanquam venenum mortiferum fugite, execremini, declinate, &ab eorum colloquiis, si increpati avo. bis corrigi noluerint, abstinete, quoniam scutisiptum insermo eorum serpit in cancerdusto enim iudicio ab Eocles ae unitate reiectis, nulla est tribu enda comminuo,quam non nostris
diis,sed suis scelererissim perdi larunt. Vos ergo dilecti Deo, ec apostolico testimonio comprobati, quissius beatus Apostolus dicitiQuoniam fidesvestra
annunciatur in uniuerso mundo, cinstodite in vobis,quod tantum praedira ab aprutorem agnoscitis sensisse de vobis.N comm mo vestrum esticiatur huius laudis alienus, in quos per tot secula docente sancto spiritu, haeresis nulla violauit, ne Eunchianae quidem impietatis possint maculare contagia. Confidimus autem, qudd proteetio Dei corda vinstra fidem4 ciistodiat, vicui hactenus fideliter obedistis, in aeternum perse uerante catholics fidei obseruantia placeatis, per Chrsirin dominu nostis,
SANCTI LEONIS PAPAE de mini unione do,
la illo tempore: Adsumpsit Iesua V
Petrum Iacobum & Ioannem fratrem eius, Zc duxit eos in montem excelsum seorsum. Et reliqua. Vangesica dileetis simi tristio, quae ni aures corporis i teriorem metiunal nostrarum paeliuit auditu dinag -l ni sacramenti nos intelligentiam vocat, quam aspirantegratia Dei facilius adsequemur,si considerationem nostram ad ea, quae paulo superius sunt narrata,rctoamus.Saluator enim humani generis I E S V SC H RiS TV S condens eam fidem, quae Scimpios ad iustitiam ec more os reuocat ad vitam, ad hoc discipulos suos doctrinae monitis Noperum misraculis imbuebat, ut idem C HRI TV Secvnigenitus Desectio ius fili
185쪽
liuscrederetur. Nam xmum horum sine altero non proderat ad salutem, di aequalis erat periculi, dominum Iesum Christum, aut Deum tantummodo sine homine, aut sine Deo solum hominem credidissJe,quum utrunm esset pariter confitendum, quia sicut Deo vera humanitas, ita homini inerat vera diuinitas. Ad confirmandum ergo huius fidei saluberrimam cognitionem interrogauerat discipulos suos dominus, interdiuersas aliorum opiniones quid ipsi de eo crederent, quidue sentirent,ubi Petrus apostolus per reuela tione summi patris, corporea superans ec humana transcendens,vidit mentis
oculisfilium Dei vivi, confessus est gloriam deitatis,quia non ad solam respexit carnis substantiam 5c sanguinis, rantumque in hac fidei sublimitate
complacuit, ut beatitudinis foelicita te donatus, sacram inuiolabilis petrae acciperet firmitatem,super quam fumdata Ecclesia, portis inseri ec mortis legibus praeualeret, nec in soluendis ec ligandis quorumcunque causis, a liud ratum esset in coelis, quam quod Petri sedisset arbitrio . Haec autem di te stissimi laudatae intelligentiae celsitudo iusti uenda erat de inferioris substantiae sacramento, ne apostolica fides ad gloriam constendae in C H R lS T O deitatis euecta, infirmitatis nostrae receptionem indignam impassibiis Deo atq; incongruam iudicaret , Scita iam in C HRISTO humanam
crederet glorificaram esse naturam, ut nec se licio posset astici, nec mortemst. i. dissolui. Et ideo dicete domino, quddα ao oporteret ea ire Hierosolyma, &mul ta pati a senioribus 8c scribis ac primcipibus sacerdotum, Bd occidi, re tertia die resurgere ,cam beatus Petrus, quis reno illustratus lumine, de arde iis lima filii Dei confessione feruebat, contumelias illussionum ec credulissi-mς mortisopprobrium religioso,ut putabat,oc libero fastidio respuisset, b nigna a I E S V increpatione correp riis .. 5 ad cupiditatem participandae
cum eo passionis animatus est. Subs qMns enim exhortatio saluatoris hoe inspirauit, hoc docuit, ut volentes eum sequi, negarent se sibi, pro spe
aeternorum euissimum ducerent temporalium detrimentum. Quia isdemum animam sua saluam faceret qui eam pro CHRISTO perdere noni meret. Vtergo istam foeticis consta tiae sortitudinem toto apostoli corde conciperent, nihil de suscipiendae cruci s asperitate trepidarent, ut de supplicio CHRISTI non erubescerent, nec pudedam sibi eam patientiam crederent, quae sic subitura erat saeuitiam passsionis, ut non amitteret gloriam potestatis.Adsumpsit IESUS Petrum,
Iacobum re fratrem eius Ioannem , di conscenso cum eis seorsum monte
Praecelso, claritatem suae gloris demonstrauit, quia licet intellexissent in eo maiestatem DE I,ipsius tamen corporis, quo diuinitas tegebatur, Dotentiam nesciebant.Et ideo proprie signan Ibidem. te' promiserat quosdam de astantsebus discipitiis non prius gustare mose rem,quam viderent filium liominis venientem in regno suo, id est, in regia
claritate,quam spiritaliter ad naturam suscepti hominis pertinentem, his resehus viris voluit ei se conspicuam. Nam
illam ipsius deitatis inestabilem 5c ii
accessibilem visionem, quae in aete nam vitam mundis corde seruatur,nul Manhalo modo mortali adlauc carne circun dati intueri poterant dividere. Ap rit ergo dominus coram electis telisebus gloriam suam, recommunem ibiam cum caeteris,corporis formam tanto sple reclarificat,in&saci es eiusso Matti irlis fulgori similis,& vestitus candori niuium es et aequalis. In qua transfiguratione illud quidem principaliter agebatur, ut de cordibus discipulorum
crucis scandalum tolleretur, nec niui haret eorum fidem, voluntariae humilitas passionis, quibus reuelata esset absconditae excellentia dignitatis. Sed non minore prouidentia spes Eccle,siae sanctae sundabatur , ut totum
186쪽
CHRISTI corpus agnoscere, qua ii esset comminatione donandum tuimus sibi honoris consortium membra promitterent, qui in capite praesulsisset. De quo idem dominus dixe- x rat,cdm de aduentus sui maiestate i queretur i Tune iusti fulgebunt, sicut sol, in regno patris sui, protestante Roma.s hoc iptum beato Paulo apostolo di dicente: Existimo enim,quod non sunt condignae pastiones huius temporis ad futuram gloriam, quae reuciabitur Coloss. 3 in nobis. Et iterum: Mortui enim Ositis, &vita vestra abscondita est cum
S TVS apparuerit vita vestra, tunc ec vos apparebitis cum illo in gloria. Confirmandis ver3 apostolis, ad omnem scientiam prouehendis, alia xoque in illo miraculo accessit instruito. AIoses enim Helias, lex sese licet & propiaetae, apparuerunt cum domino loquentes, ut verissime in i ta quinque virorum praesentia compleo si a retur, quod dictum esti in duobus uel M. i. iς tribus testibus stat omne verbum. Ioann. 8 Quid hoc stabilius , quid firmiusve
citi us praedicatione veteris dino' '' ui testamenti concinit tuba, ct cum ii angelica do strina, antiquarum pro testationum instrumenta concurrunte Adstipulantur enim sibi inuicem viriusque laederis paginae, & quem sub
velamine mysteriorum praecedentia promiserant signa , manifestum atque perspicuum praesentis gloriae splendor ostendit. Q ita sicut ait beatus Io Ioan. ann est Lex per Mosen data est. gra
' ticarum promisso impleta estn rarum , re legalium ratio praecept rum, dum Sc veram docet prophetiam per sui praesentiam, θc possibilia
ficit mandata per gratiam. His ergo sacramentorum reuelationibus Petrus apostolus incitatus , mundana spernens & terrena fastidiens in aete norum desideri iam quodam mentis
rapiebatur excessu, ta gaudio totius visionis impletus , ibi cum IE S Voptabat habitare, ubi manifes hi eius gloria laetabatur. Vndeoc ait: Domine, bonum est nos hic esse, si vis, sacseamus hic tria tabernacula, tibi unum, Mosi unum, θc Heliae unum. Sed huic suggestioni dominus non respondit, significans non quidem improbum, sed inordinatum esse, quod cupere cum saluari mundus,nili CHRlST i morte non posset, di exemplo
domini in hoc laudaretur credentium fides, ut licet non oporteret de beatitudinis promissionibus dubitari, intelligeremus tamen inter tentationes huius vitae prius nobis tolerantiam postulandam ei se, quam gloriam, quia tempora patiendi non potest faelicitas praeuenire regnandi . Adhuc iram eo loquente, ecce nubes lucida obumbrauit eos, re ecce vox de nube dicensi Hic est filius meus dilectus, in quo mi hi bene complacui,ipsum audite. Praesens quidem erat intilio pater, oc in illa domini claritate, quam ad discipulorum temperarat a Vedium, non separabae ab unigenito genitoris essentia, sed ad commendandam proprietatem utriusque personae sicut visui significauit filium ἰplendor ex corpore, sic ai di tui patrem vox nunclauit eX nube. Qua voce accepta, discipuli in saciem ceciderunt, &timuerunt valde, non de patris tantom, sed ec de filii maiestate tremuerunt. Altiori enim sensu innam utriusque intellexerunt deitatem. Et quia in fide non erat haestatio,non fuit in timore discretio. Latum ergo illud oc multiplex testimonium sui si 8c plus in verborum virtute, quam insono vocis auditum est. Dicente enim patre, hic est filius meus dilectus , in quo mihi bene complacui, ipsum a dite , nonne euidenter auditum est, hic estiuius meus, cui ex mere mecum esse, sine tempore est: Quia nec gensetor genito prior, nec genitus est genitore posterior. Hic est filius meus dilectus,qitem a me non separat deitas, non diuidit potestas, non discese nit
187쪽
nit aeternitas. Hic est filius meus, non eorum ec aspe Rus vidit, de auditus adoptiuus, sed proprius, non aliun- accepit. Confirmetur ergo secundum decreatus, sed ex megenitus, nec dea' praedicationem sacratissimi Euan 'ntia natura mihi faeius comparabilis, omnium fides, ec nemo de CH R i- sed de mea essentia mihi natus aequa- STI cruce,per quam mundus redem Maum, Hic est filius meus, per querirom' plus est, erubescit. Nec ideo qui in aut
ni faehi sunt, re sine quo factum est r nihil, qui omnia, quae facio, similiter facit, ec quicquid operor, inseparabseliter mecum atque indifferenter operatur. In patre enim est filius, insilio pater, nec unquatri unitas nostra diuiditur. Et quum alius ego sim, qui genui, alius ille, quem genui in baliud tamen de illo vobis fas est cogit re, quam de me sentire possibile est. Hie est filius meus, qui eam , quam
Philo. , mecum habet aequalitatem, non rapina appetiit, nec usurpatione praesumpsit, sed manens in forma gloriae meae, vi ad reparandum genus humanum exequeretur commune consilium, .seque ad formam seruilem inclinauit incommutabilem deitatem. Hunc ergo, in quo mihi per omnia benὸ com placeo, oc cuius praedicatione manifestor, cuius humilitate clarificor, incontanter audite, quia ipse est veritas revita, ipse virtus mea atque sapientia.
Ipsum audite, quem legis mysteria pri
nunclauerunt, quem prophetarum
ra cecinerunt. Ipsum audite , qui satis quine suo mundum redimit, qui di
holum ligat, ec vasa eius rapit, qui peccati chirographum oc praeuaricatio- nis pacta dirumpit. ipsum audite, qui viam aperit ad coelum, N per crucis supplicium gradus vobis ascensio snis parat ad regnum. Quid trepida tis redimi e quid pauetis saucii liber . ri Fiat, quod me volente C H Rl- ST VS vult. Abiicite carnalem so midinem,& fideli vos armate constantia. Indignum est enim, ut in saluato ris passione timeatis, quod ipsius munere nec in vestro finem emetis. Haec dilectissimi non ad illorum tantdm utilitatem dicta sunt, qui ea propriis auri . hus audierunt,sed in illis tribus apostolis uniuersa didicit Ecclesia , quicquid pati pro iustitia timeat, aut de promisesorum retributione diffidat, quia per Iaborem ad requiem, ec per moriem transitur ad vitam, cdm omnem humilitatis nostrae infirmitatem ille susceperit, in quo si in confessione 5c in dilectione ii us permaneamus, ei quod vicit,uincimus,5 quod promisit,accipimus. Quia siue ad facienda mandata, siue ad toleranda aduersa, prae missa patris vox semper debet auri bus nostris insonare dicentisi Hieest filius meus dilectus, in quo mihi benὸ complacui, ipsum audite,qui vivit oc regnat in secula benedictus.
BEATI LEONIS PA- inserio omnis ana
De eo, quod scriptum est Videns Mausis
Iesus turbas, ascendit in montem,&quum sedisset,accesserunt ad eaum discipuli eius,&α de gradibus ascensionis in beatitudinem.
te dilectissimi do mino nostro Iesu Christo Euange lium regni, oc dis
uersos per totam Galistaeam curante
188쪽
languores, in omnem se Syriam virtutum eius iam diffuderat , dc multae ex uniuersi Iudaea turbae ad coelestem medicum consuebant. Quia enim tarda est humanae ignorantiae fides adcredenda quae non videt, ad speranda quae nescit, oporti bat diuina eruditione firmandos corporeis benescus de insibilibus miraculis incitarinti cuius iam boni gnam experiebantur Potentiam, non ambigerent salutarem essedcustrinam. Vt crgo exteriores medelas dominus ad remedia interiora transes erret, Sc post sanitates corporum, curationes operaretur animarum, segrecatus a eircunstantibus turbis, secessum vicitii montis ascendit, aduocatis
apostolis, quos sublimioribus institu tis ab edito mysticae sedis imbueret, ipsa loci atque operis qualitate signis cans se esse, civi Mosen quondam suo dignatus fuisset alloquio, illic quidem te tibiliore iustitia, hic autem sacratiore clcmentia , ut impleretur quod suorat a propheta Hieremia dicente pro- Hiere.ri missum t Ecce dies veniunt, dicit d minus , ec consummabo super domum Israel resuper domum Iuda tostamentum nouum. Post dies illos, discit dominus, dabo leges meas in sensu ipsorum Ac in corde ipsorum scribam eas. Qui ergo loquutus fuerat Mosi, locutus est 5c apoitolis, di in cordibus. discipulorum velox scribentis verbi
manus, noui testamenti decreta condebat, nulla, oc quondam, circunsun nubium crastitudine, neque per terr hiles sonos atre fulgores populo aba cessu montis absterrito: sed patente ad aures circunstantium tranquillitate colloqui j, ut per gratiae lenitatem remoueretur legis asperitas, 5c spiritus adoptionis auferret sermidinem sese
uitutis . Qualis igitur do strina sit Gradu, C H RIS TI, sacrae ipsus sententiae
so protestantur,ut qui ad aeternam beati, ubi indinem peruenire desiderant, gradus seelicis sinas ascensionis agnoscant. Beati, inquit, pauperes spiritu, quoni am ipsorum est regnum coelorum. De quibus pauperibus veritas loqueretur, tortὰ est et ambinium, si dicens beati pauperes,nihil adderet de intelligenda pauperum qualitate ,ec sufficere vid
retur ad promerendum regnum coelorum ea sola inopia, quam multi sub graui ec dura necessitate pati itur. Madicit,beati pauperes spiritu, ostendit eis regnum coelorum tribuendum, quos humilitas commendat animo
rum,magis qua indigentia facultatum. Dubitari autem non potest, quod humilitatis istius bonum, facilius paup res quam diuites assequantur, dum ecillis in tenuitate amica est mansuetudo, ec istis in diuitiis familiaris elatio. Veruntamen ec in pleris ii diuitibus
inuenitur hic animus, qui abundantia sua non ad tumorem superbiae, sed ad opera benignitatis utantur, idque pro lucris maximis numerent, quod ad res leuandam miseriam alieni laboris impenderint. Omni generiat ordini hominum datur in hac virtute consori lim,quia possunt proposito esse parendi imparescensu. Nec interest,quatum sint in sacultate terrena dissimiles, qui in spiritalibus bonisinueniuntur aequales. Beata igitur illa paupertas, quae res
rum temporalium amore non capitur,
nec mundi opibus augeri appetit, sed coelestibus bonis clitescere concuspiscit. Huius nobis magnanimae pauspertatis exemplum primi post domianum apostoli praebuerunt, quia omsnia sua sine differentia relinquentes, Mari advocem coelestis magistri, a captura piscium in piscatores hominum alacri conuersione mutati sunt, S multos
sui similes fidei suae imitatione sec runt, quando illis primitivis Ecclesae
credentium , qui uniuersis suis rebus possessionibusque distractis,per deuotissimam paupertatem bonis ditabantur aeternis, rem apostolica praedicatione Dud bant nihil habere de mundo, re Aia possidere cum Christo. Hinc B. Petrus apostolus, tuum ascendens in templum,a claudo elemo
189쪽
sinam poscereturi Argentum, inquit,
G aurum no est: mecum, quod autem
habeo,hoc tibi do. In nomine IESU CH RI ST t Nazar nisume, ec ambula. id hac humilitate sublimius quid hac paupertate locupletius: Non habet praesidia pecuniae, sed habet d ira naturi ,quem debilem sdidit mater
ex utero,sanum fecit Petrus ex verbo,N qui imaginem Caesaris in nummo non dedit, imaginem CHRISTI in
homine reformauit.Huius autem thesaurionibus, no solum ille adiutus est, cuigrmus est redditus,sed etiam quinque milia virorum,qui tunc ad exhor tati m Apostoli ob eiusdem curatio nis miraculum crediderunt. Et ille pauper,quinon habebat quod petenti ret,tantam dedit diuinae gratiae largi tatem, ut quemadmodum mim h minem redintegrarat in pedibus, sic tot milia credentium sanaret in cordi bus, sacerίtque eos in CHRISTO alacres, quos in Iudaica perfidia inu nerat claudicantes. Post praedicati nem huius scelicissimae paupertatis,addidit dominus dicens: Ueati qui iussi,
quoniam ipsi consolabuntur. Lu tus hic dile stissmi, cui consolatio aeterna promittitur,nsi est O mundi huius asese Rione communis,nec beatum quenquam faciunt ista lamenta, quae totius humani generis deploratione finduntur.Alia ratio eth sanetorum gemit um,alia beatarum causa lachrymarum. Religiosa tristitia, aut alienum peccaarum luget, ut proprium. Nec de hoc dolet, quod diuina iustitia Witur, sed de eo inceret,quod humana iniquitate committitur, ubi magis plangendus est faciens maligna, quam paties, quia iniustum malitia sua mergit ad me na,iustum autem tot milia ducit ad gloriam. Deinde ait dominus: Beatim tes, quoniam ipsi haereditate possidebunt terram. Mitibus atque mansu tis,humilibus ac modestis, 5 ad omnium iniuriarum tolerantiam praeparaus, possidenda terra promittit .
Nec parua est aestimanda haec aut vilis haereditas, tanquam a coelesti habitatione discretasit,cam regnum coelorum non alii intelligantur intrare. Terra autem promissa mitibus Sin posset si nem danda mansuetis, caro sanctorum est, quae ob humilitatis meritum foetisci resurrectione mutabitur,ec immortalitatis gloria vestietur, in nullo iam spiritui futura contraria, ec cum voluntate animi, persectae unitatis habitura consensum. Tune enim exterior homo, interioris hominis erit quieta intemerata possessio,tuncinens in dendo Deo intenta, nullis corporeae infirmitatis ii pedietur obstaculis,nee iam dici necesse erit, corpus quod cor- . pim 'rumpitur,aggravat animam, oc terrona inhabitatio deprimit sensum mulseta cogitantem Boniam habitatori suo non relu stabitur terra,nec immo deratum aliquid contra imperium sui rectoris audebit.Possidebunt enim i Dum mites pace perpetua, nihil v
quam de eorum iure minuetur, cum corruptibile hoc induerit incorruptionem, mortale hoc induerit immor-litatem, ut periculum vertatur in praemium,ec qd sint oneri,sit honori. Post hcc addidit dominus,ec dicitiBeati qui esuriunt & sitiunt iustitiam,quoniam ipsi saturabuntur. Mihil haec esuritio
corporeum, inhil expetit sitis ista te renum, sed iustitiae bono desiderat saturari,& in omnium occultorum in troducta secretum,ipso domino optat impleri. elix mens, quae hunc concupiscit cibum,& ad talem aestuat potu, quem utique non e peteret, si nihil de eius suauitate gustasset.Audies autem dicetem sibi propheticum spirumst te ocvidete,quoniam suauis est dominus, accepit quanda suptiae dulcedinis potionem,&in amorem castissim s υoluptatis exarsh, ut spretis onan ibus te poralibus, ad edendam bibendam iustitiam, toto accenderetur affectu, re illius primi mandati apprehenderet veritatem dicentis: Diliges dominum
Deum tuum toto corde tuo, & ex tota mente tua, di ex tota virtute tua,
190쪽
Diligete quoniam nihil est aliud diligere D Deum VM, quam amare iustitiam. Denim quid M. Mucillic dile Rioni Dei, proximi cura subiungitur ita &hie desiderio iustistiae, virtus misericordiae copulatur,
dicitur: Beati misericordes, quoniam ipsorum miserebitur Deus. Agnosce Christiane tuae sapientiae dignitatem, re qualium disciplinarum artibus ad
quae praemia voceris,intellige. Miserisecordem te misericordia, iustum vult te est eiustitia, in creatura sua creator
appareat, oc in speculo cordis humani per lineas imitationis expressa DEI imago resplendeat. Secura esto opserantium fides, aderunt tibi desideria tua, ec iis quae amas, sine fine poti ris. Et quoniam tibi per eleemos
nam omnia munda sunt, ad eam quo que beati trudinem, quae consequenter
est promissa, peruenies, dicente domino: Beati mundo corde, quoniam ipsi DE U M Videbunt. Magnasse licitas dile stilli mi, cui tantum praemium praeparatur. Quid ergo est ii here cor mundum, nisi eis, quae supra dictae sunt, studere virtutibus Vsedere autem DE VM, quantae sit be
titudinis,quae mens concipere,quae linqua valeat explicare Et tamen hoc cinsequetur,cum transformabitur hum 3. r. 13 na natura, ut non iam per speculum in
i nn. aenigmate, sed facie ad faciem, ipsam quam nullus hominum videre potuit, i. r. , sicuti est, videat deitatem. Et quod cuius non vidit, nec auris audiuit, nec in cor hominis ascendit, per ineffabile gaudium aeternae contemplationis obtineat,meritὁ hscheatitudo cordis promittitur puritati Splendorem enim veri luminis sordens acies videre non poterit, quod erit iucunditas m entibus nitidis, hoc erit poena maculosis. Doclinentur igitur terrenuum caligines vanitatum,oc ab omni squalore iniquitatis,oculi tergantur interiores,ut sere
nus intuitus tamam Dei visione pasca . et . Ad hoc enim promerendum illud
intelligimus pertinere,quod sequituri Beati Dcifici, quoniam lilii Dei Q ahuntur. Beatitudo ista dile stillimi,n5 cuiuslibet consensionis aut qualiscunque concordiae est, ses illius, de qua di est Apostolusi Pacem habete ad D Roma.sVM. Et de qua dicit propheta inuidi
Pax multa diligentibus legem tuam, Psilii non est illis scandalum. Hanc pacem etiam arctis lima amicitiarum vincula, ec indiscretae similitudines animorum non veraciter sibivendicant, si noci mini voluntate concordant. Extra dira nitatem pacis sunt improbarum pari Iitates cupiditatum, foedera scelerum, re pacta vitiorum. Amor in tundi cum Dei amore non congruit,nec ad sociotatem siliorum Dei peruenit, qui se a generatione carnali non diuidit. Qui autem semper eum D E O mente sunt solliciti seritare unitate spiritus in vin- Ephes culo pacis, nunquam ab aeterna lege dissentiunt, fidelioratione dicentes: Fi Mat .cat voluntas tua, si ut in coelo oc in te ra. Hi sunt pacifici, hi benὸ unanimes, sanctein concordes, vocandi eterno nomine filii Dei, cohaered es autem Chri- Roma. sti, quia hoc merebitur dilectio Deire proximi, ut nullas iam aduersitates sentiat,nulla scandala pertimescat, sed
finito omnium tentationum certam sene, in tranquillissima Dei pace r iiDescat per dominum nostrum IESUM CHIRIS TVM filium tuum, quit cum vivit 5c regnat in unitate spiritus sancti Deus, per omnia secula secul