장음표시 사용
411쪽
, Prob. 3a. Pars. Administratio sacramentorum , tra. Fine peccato fiat, statum gratiae sanctificantis in mi Distro postulat, ut suo loco diximus ; idem dicas de Susceptione Sacramentorum. At qui in grave peccatum lapsus est post baptismum, ordinarie non justificatur, nisi in Sacramento Poenitentiae. Ergo etc. Dices. Agentes supra de praecepto contritionis, dixtimus, illud statini obligare ,. si peccatum menti OC- currat, ut Dei offensio. Ergo idem de praecepto consessionis dicendum est. Neg. cons. Aliud enim est habere peccati qua- Iccurraque odium, propositumque in posterum non PeC-
cati di , aliud vero illud confiteri. Prius illud videtur
Praeceptum modo negatios vetante, ne quis de offensione i ei aut delectetur,iaut non curet. PosteriuS vero est praeceptum a Frmatioum, quod obligat pro lo-CO , et tempore opportuno , potest autem quis dolere dc peccato, et iam eu confitendi locum , tem Pus , aliastiue circumflatilias non habere oppurtunas.
Praeter dioinum Confessionis praeceptum , est etiam Ecclesiasticum constendi semel in anno proprio Sacerdoti.
Prob. ex celebri Canone Omnis utriusque sexus , 'edito in Concilio Lateranensi IV. ann. ΜCCXV. et . confirmato an Tridentino Sess. XI can. 5. et 8. Omnis, inquit , utriusque sexus idelis postquam ad. cinuos discretionis pers enerit, Omnia sua solus peccata confiteatur fdeliter saltem semel in anno Proyrio Sacerdoti , et injunctam sibi poenitentiam studeat Pro Miribus adimplere . . . , alioquin et oioens ab Eccle-ἄiae ingressu a ceatur, et moriens Christiana careae estultura. Sed quia Variae , eaeque non leves ortae Sunt dc hoc Cauone controversiae , eas hic breviter . expedire iuvat. Q. I. Utrum omnes omnino fideles usus rationis jam capaces ea praecepto ἱeneantur , quamνιε Menia
412쪽
εium tantummodo peccatorum rei rint , an ii sbli ,
qui mortalis peccati sunt conscii. . U. Duae sunt Theologorum sententiae. Altera affr-mat, eos, qui peccatorum tantum venialium rei sunt, non teneri ea lege. Patres enim Lateranenses noti novam sanxerunt legem. ut ait Tridentinum Sess. XIV. Can. 5. sed quod fideles ex divino praecepto iacere tenebantur , Constitueriant , ut saltem semel in anno omnes servarent. Sed te e divitia non tenentur fideles Veni alia peccata consiteri. ut supra observavimus. Non ergo id praeceperunt Laleranenses Patres. E contrario nil era sententia communior, et verisimilior post S. Bo. naventiaram in IV. Dis . XULL. P. u. a l. a. q. . et S. Thomam ibid. Q. 3. arc 3 tenet. omnes Obligari, etsi sola venialia admiseritit; alioquin, inquiunt. Non posset Ecclesia spiritualibus poenis quemquam ad hoc praeceptum servandum compellere cum posset quisque excipere, se nonnisi Venialium peccatorum
Q. II. Salioli ne praecepto per confessionem sacrilegam y u. Minime. Ecclesia enim non praecepit consessionem, nisi qualem Christus instituit. Unde merito dam-Nata est ab Alexandro VII. et Clero Gallicano ea propositio. Qui facit confessionem Ooliantarie mallam, satisfacit praeceyto Ecclesiae.
Q. Ili. Quandonam obliget illud Ecclesiae praeceptum.
U Non esse quidem in Cano ne tempus desinitum, modo fiat consessio semel in anno. Usus t finien obli Muit , ut in Quadragesima , Vel in Paschale sat , propter aliud tum urgens prace plum annuae Communionis. Ceterum qui per annum non servavit Pr3eceptum, quam primum consileri debet. Annuum enim spatium definitum non est nil finiendam obligationem; ideoque sicut debitor non solvens statuto lempore, deinhet quamprimum potest , solvere, ita qui huic debito
Consessionis suo tempore non satisfecit.
Q. IV. Quisnam censeatur propritis Sacerdos ZM. Gravissimas baci de re ortas e se lites. Nonnulli Proprium Sacerdolem solum Parochum intelligebat it, Diuiti so by Coosla
413쪽
έ14 Theol. Inst. Lib. VIII. Pars V. Cap. IX.
excluso etiam Episcopo , et Summo Pontisice ; quae sevientia , sane multis nominibus absurda , damtiata est primum ab Alexandro IV. anno 1255. inter alia dogmata Guillel ιιi de S. Amore deinde a Ioanne XXII. in Ioanne de Polliaco Theologo Parisielisi , demum a Ciero Gallicano anno 1665. Alii proprium Sacerdotem inteu gunt 'l' idem Parochum , sicut revera intelligitur tum in Canonibus Concilii Lateranensis , tuin tu Constitutionibus Summorum Ponti sicum, et Canonibus Conciliorum Provincialium , ut latissime ostendit Latinorus ; sed tamen docent , non excludi ab eo nomine Episcopum in sua Dioecesi , et summum Potitificem in lota Ecclesia , ideoque nec Sacerdotes sive Regulares , sive Saeculares delegatam ab ipsis habentes jurisdictionem, si scilicet Episcopus , aut Summus Pontifex velint, ut consessio illis Sacerdotibus iacta valeat pro annua consessione Proprio Sacerdoti sacienda. Haec opinio verisimilior est ; Clemens enim X. Constitutione Susternu statuit, eos . qui dietis Religiosis simpliciter aρρrobatis Paschalitemρore confessi fuerint , Constitutioni , quae ine u omnis utriusque sexus, quoad Confessionem dumtaxat satisfecisse censendos. Quapropter in iis Dioecesibus, in quibus Episcopi non edicunt , ut annua Consessio nonnisi proprio Parocho fiat, omnibus Sacerdotibus delegatam iurisdictionem habentibus fideles eousiteri Possunt, et Ecclesiae Praecepto satisfacere.
Ι'Erii, poenitentiae pars inter alis quidem, i
spectetur quoad actum ; sed essentialis . si spectetur quoad Votum , et propositum , est satisfactio , quae definitur ; voluntaria poenae a Sacerdote impositae toleratio ad reparandam injuriam Deo per peccatum illatam, et poenam temporalcm expungendam. De ea autem quaeritur utram ipsa per se suerit semper etiani alite iustitutioneiu Sacramenti Poenitentiae ne-
414쪽
De Sacramentis. 4i Seessaria. I. v utrum snerdos debeat eam imponere ,
. et quidem numero, et gravitati Peccatorum Congrue
teni. 3. ' utrum poenitens ei se subjicere debeat, et quatido , et quomodo eam implere.
Utrum Satis eιio fuerit semper ipsa per se neces
Ado. Lutherani, et Calvinistae affirmant, satisfactio Nem non solum non esse necessariam ; eo quod dimi Sa Culpa , lota poena re initiatur ; sed etiam injuriosam satisfactioni Christi. Non rejiciunt autem poenam aliquam poenitenti impositam non ad satisfactionem , sed ad novae vitae propositum confirmandum 3 vel adprobationem poenitentis , et Ecclesiae aedificationem. Quem errorem duabus propositionibus consutabimus.
Dogma fiat est, dimisso per Sacramentum Poeni-ιentiae peccato , non semρer totam dumitti poenam remporalem, pel in hac, pel in altera ptia subeundam. Prob. I. ex eorum exemplis, quos Scriptura commemorat , dimissa culpa , ingentem Poenam tempora- Iem subiisse. Sic Moyses et Aaron, eo quod parum in fide titubaverint ad aquas contradictionis, prohibiti sunt ab ingressu terrae promissae, quamquam non
est dubitandum, quin ea culpa dimissa iis fuerit Num. X. 1 a. Sic etiam Davidi persecte contrito ait Nathan: Dominus quoqtie transtulit peccatum tuum oerumtamen quoniam blasphemare fecisti inimicos Domini promer perbum hoc , flius, qui natus est tibi morte morietur II. Rex. XII. 13. Prob. II. ex PP. Gregorius M. Lib. IX. morat. Cap. 37. Procul dubio, inquit, Dominus delictum sine ultione non deserit, am enim ipse hoc homo inae Poenitens punit, aut hoc Deus eum homine pindi-
415쪽
416 Theol. Instit. Lib. VIII. Pars V. cap. IX.
cans percutit. Et Augiistinus in Psal. L. Impuriis αPeccata eorum , etiam quibus ignoscis , non diuus uiri; sic praerogusti misericordiam , ni seroa restenti Denique Tridentinum Sos. VI. can. 3o. Si j iis, post acceptum Iustifcationis gratiam , cuilibet peccatori poenitenti ita culpam remisti et reatum aeternae poenae del/ri dixerit . ut nullus remaneat reatus poenae temporolis exoloendae in hoc saeculo , Melan in toro in Purgatorio . antequam ad regna cae-Iorram oditus Patere possit, anathema sit. Et Sess. IV can. i a Ni quis dixerit, totam poenam simul cum etilpa remitti semper a Deo ; satisfactionemque ρο nisentiti tu non esse aliam quam idem , qua tipprehendum , Christum pro eis satis cisse , anathema su a .
Ohile. I. Deus in Scripturis poenitenti persectam
me Calorum remissionem , lnio et oblivionem pollice-Sic Erech. XVIII. aa. Si impius egerit poeni-
. rentiana ab Omnibtis peccatis Suis .... omnium ini-
quitaliam ejus non recordabor , quibus similia alibi
Cum Coneilium Tridonlinum Sess. IV. Cap. 34. εlei lare , non semper totam Poenam temporalem poenitentiae sacramento Mimitti , satis per illa verba significat, iat advertun Srioitis aliique Theologi , fieri aliquando posse ut tota Per Sacramentum temporalis poena dimittatur. Id autem tunc contingit , cum Velia mentissima contritio est , et charitas. Quod igitur iton tota per sacramentum temporalis poena remit taliar partim quidem ex ordinatissima Dei dispositione, sapie alia , alqtie justitia oritur , partim etiam ex ipsa poenitentis 'orii vitio ite , et charitate , qtiae quamvis perseeta , non tamen tanta est , quanta ad totam poenam abolendam Esset Dro Asaria , ut advortit etiam SγDius 3a. P. Q. LXXXVI. are. 4. Hinc major , vel minor temporalis poena luenda romanet post dimissam culpam , pro minori , vel majori charitale atque contritionc , qua poetii ieritiae opera, ei reipsa peraguntur, res in ipso actu contritionis optati turia
416쪽
1eguimur. Accedit Patrum auctoritas. Sic Aligustinusin' Psol. XXXI. in ea verba : Leati quorum lecta sunt peccata, inquit : Si Deus texit, noluit adoertere' Hsi noluit a loertere , noluit animadpertere , si noluit raui madoerlere , noluit punire. Ergo nihil postreiitissimiet nisatisfaciendum remanet.
U. Dist. ant. Pollicetur Deus poenitenti oblivionemi eccatorum quoad culpam , et Poenam aeternam , tuae est culpae comes hidividua, cono. Pollicetur Oblivionem peccatorum , etiam quoad temporales Poenas subeundas, neg. Coiitrariu in enim ex ipsis Scripturis eruitur. Neque Vero ex temporalibus his Poenis sequitur , Deum non omnino oblitum essc pee
cali ; quia non illas instigit ex odio peccatoris , quem post conversionem pateriac diligit, sed amore iustitiae, et boni communis; imo etiam ipsius poenitentis, ineuius commodum poenae illae cedunt. Idem respou demus auctoritati Patrum. Inst. Praecipit Christus, ut ita Patrem oremus r Din. ille nobis debita nostra , siciat et nos diin illimus debitoribus nostris. Atqui inimicis nostris ita ignoscendum praecipit, ut nullam deinde poenam pro injuriis reposcamus. Ergo parem remissionem peccatorum a Deo expectamus. U. Dis . min. Ita ignoscendum inimicis , ut nullam TCPOscamus poenam , sed tamen restitutio ni hon is, et bonorum nota prohibemur reposcere , conc. Secus, neg. Unde argumentum in adversarios retorqueri potest. Objic. II. Docent nonnulli Patres, calamitates post peccatorum remissionem a Deo immissas , Don essu precedentium peccatorum poenas , Sed futurorum Cautionem , aut occasionem meritorum. Respondemias, inquit Augustinus Lib. ff. de pecc. merit. Caρ. 34. ante remissionem illa esse supplicia Peccatorum , Postremissionem autem certamina, exercitationesque justorum. Et Chrysostomus Homil. de Poenit. et Confess. Propter hoc imponit nobis poenam , non de peccatissumens suyplicitim , seu ad futura nos corrigens. Cclebre etiam est illud Ambrosii Lib. X. in Luc. La-Komas Petri lego , satisfactionem non lego. Ergo ete. Fue. Totu. IV. I
417쪽
4is Theol. Inst. Lib. VIII. Pars V. Cap. IX.
xy. Diu. ant. Docent , calamitates illas non es e praecedentium peccatorum poenas tantum , sed etiam futurorum cautionem , ct exercitationem Virtutis, concis oti esse ullo modo poenas , neg. Contrarium enim
docet migrastinus in locis supra laudatis , et Chr1so Vstonius iii hac ipsa Nomilia , quae objicitur. Ait Emim : Ne peccantes , et inutiles manentes nos ceremur deteriores , non remisit nobis supplicium , sed Didit hoc manifeste , quod peccatis ipsis non miratis damnosum sit non puniri. Propter hoc imyonit noueas poenam etc. Ambrosius vero , ut ex contextu patet, nomen satisfactionis ibi usurpat pro cxcusatione pecc3ti. Objic. III. Poena sequitur culpam. Ergo dcleta Culpa . nullus est poenae locus vi. Neg. cons. Dcleta enim culpa , remanet etiam restituendus ordo iustitiae , quem culpa turbaverat . remanet providendum bono communi , imo et Lotio Drivato ipsius poenitentis. Insi. Ergo.posset Deus remissa culpa , peccatumneterna poena plectere i rectus enim ordo per peccatum turbatus , nonnisi aeteri a Poena restituitur . . . U. Neg. seq. secundum ordinarium divinae jusutiae, et potentiae modum. Postquam enim Deus peccatorem per culpae remissionem silium adoptivum offecit, ideo oue et heredem regni caelestis ', repugnat sapientiae suae ut illum in aeternum exheredem faciat, uisl nOvam ob culpam. Ergo per peccati remissionem aeterna poena necessario in temporalem mutatur, atque
stituitur ordo , quantum restitui potest.
418쪽
Poena temporalis , quae luenda remanet , dimisso Peccato , Pstrat, ac debet bonis ορeribus redimi , quae opera idcirco merito dicuntur satisfactoriis.
Prob. ra. pars L ex Scr*t. Daniel postquam Nabuchodonosori denuntiaverat poenas ipsi ob superbiam impendentes, subdit: Peccata tua eleemosynis redime et iniquitates tuas misericordiis Pau'erum Dan. IV. et Tob. VI. 11. Eleemobna ah omni peccato , et a morte liberat. Denique pleni sunt Scripturarum libri divinis promissionibus , quibus pollicetur Deus remissionem Poenae iis , qui bonis operibus eas avertere studuerint. Et quamvis ea loca proprie respiciam peccatores , qui Per bona opera possunt im Petrare conversionis gratiam , tamen a sortiori justis
Prob. II. ex PP. I. Tertullianus Lib. de Poenit.
Cαρ. 6. Quam Porro inestium,Poenitentiam non adimρlere, et oeniam delictorum sustineret hoc est precium non exhibere, ad mercem manum mittere : hoc enim pretio Dominus oeniam addicere instituit, hac 'oenitenriae comρensatione redimendam Proρonit in ιρμnita
rem. a.' Ambrosius Lib. de Elia, et Jejun. Cis.
no. Redime peccatum tuum. Non penalis est Dominus : sed tu θse penalis es, Peccatis tuis, penundarus es : redime te osteribus tuis , redime te pecunia
tua. Idipsum docent Cyprianus, Augustinus , ChrF-
Sostomus . aliique , nec diffitetur Calvinus Lib. IIL. Inst. Caρ. 5. 3. 38. stulte excipiens, eos aut hac ire parte ἰαρsos esse, aut nimis asstere, et dure locutos. Prob. 2G. Pars I.' Scripturae non solum utile , sed necessarium , et a Deo Praeceptum esse docent, ut poenae peccatorum bonis operibus redimantur.
LII. 8. Facite fructum dignum Poenitentiae.12. Conpertimini ad me in toto corde oestro , Da jejunio et infletu , et in planctu. 2. V Idcm docent tino ore Ss. Patres. Non suffscit , inquit Augustinus Serm.
419쪽
16 Theol. Ins . Lib. VIII. Pars V. Cap IX.
la luim quam mei literiles absolvit, nisi imposito post i alium operaim Ouere , Vol aute vel post absolutionem
' Prob. 3α . Reui mere peccatomim Poenas bonis operibus idem ost , ac Deo Pro iis satisfacere Atqui Scriptura et Patres SuPr l udali docent, peccata cleemosynis , alii3 pye pus operibus redi ini. a. I re tres concentis Uerbis affirmant, Der haec pia opera
eo stiti, steria Sie i. ' Origeries Ποm VI. tu Exod Non usquequaque, inquit, de Pstret peccator) . . . voenitendo, βρndo , satisfacieudo deleat quod ui
h, . et v Cyprianus Lib. de La sis. Dominus
β. Graude scelus graudem ha bet ueCrssaraam s.1tts factiori . . Merito ereto ait Tridentinum Seps. A V. can. 15
Si quis dixerit , pro peccatis quoad Poenam temporalem minime Deo Per Christi merita satisfera Poe-yiis ab eo inflictis , eq. Patienter toleratιs, Gel a Sacerdote injunctis . sed neque sysute susceptrs, ut Ie-juviis , orationibus , eleemosa uis , pel aliis etiam pre-
έιuis operibias . . . anathema sit. ,
obsie. I. cum Dallaeo. Patres docent, idque olim
'servavit Ecclesia . ut pia , ac poenalia opera Praernitteremur non solum Poenitentiae , Vcπum etian UaP- ismo : quod et Petrus Act. II 38. inculcat, dicenq- Poenitentiam tigile. et baptiaetur unusquisque Mestrum: Atqui manifestum est, opera illa alite. Baptismum non fuissc veram satisfactionem ,. sed praeparationem quandam ad recipiendam Baptismi gratiam . et probandumsrnium animi propositum servandae legis Evangelicae.
420쪽
De Sacramentis. lar Ergo elia in poenitentia aule absolutionem peracta non-Disi improprie satisfactio vocatur a Patribus , cum es-5ct Potius probatio Poenitetitis, et satisfactio Doir Deo , sed Ecclesiae exhibita, et ad summum humilis oratio, di in Deus peccatori propitius redderetur. N. Dist. maj. Praemittenda erat ex Patribus , et vetoris Ecclesiae praxi poenitentia lum Baptismo, tumni,solutioni sacranicii tali diversam ob caussam, cρnc. Oh candem causam , neg. Quod enim poenitentia auleua Ptisnium esset lautum praeparatio ; anic absolutuo-MCm vero satisfactio , cx eo patct , quod si cui olim Ortis periculum alite consuetum tempus ministratum esset Baptisma, is si convaluisset, noli adigebatur ad subeunda ilcrum poenalia opera , quae intermiserat :at si quis in mortis periculo ante expletum Poetii letitiae cursum absolutus esset, is si periculum evasisset,
in eundem poenitentium gradum retrudebatur , in quo erat ; ut constat ex Concilio Nicaeno Can. I 3 , Cartilaginensi IV. Can. 76. , aliisque. Denique si licet Patriam verba ad sensum improprium detorquere , i ii Nulla suppetunt argumenta citi probandam Christi satisfactioiicin , quae Sociniani non possint in sensum trahcre ina Proprium. Dist. t.' Solus Christus, verc, ct proprie Deo Satissicere poluit , ut suo loco diximus. Ergo eic.
U. Dist. auit. Solus Christus vere potuit satis saccremeritis suis, conc. Meritis alienis, neg. Satisfactiones autem iustorum ex merito Christi sita in hauriunt virtutem , ut mei ibra a capite, et palmites a Vile , atquc ita non habet homo, unde glorietur , sed omnis glor/atio nostra in Christo est , in quo pioimus , in quo moraemur , in quo satisfacimus , facientes fructus dignos Poenitentiae, qui eae illo Oim habent , ab illo
eruntur Patri, et per illuva acce 'tantur a Patre , ut loquitur Tridetii in uni Sess. 4, Tantum ergo abest, ut satisfactioties Dostrae satisfactioni Cliristi injuriosae situ , quin P0lius illius magis virtutem Coin
Inst. a.' Christus pleno p peccatis omnium satis secit. I. Ioan. II a Ipse est propitiatio Pro Peccatis usstyis, non pro nostris auutu tantum, sed pro totiua