장음표시 사용
441쪽
ait hibeatur firma coiulitio ualis. 3. ' Cum minister dubital, au sormam absolutionis pro tu Ierit; iam dubi uita est, uti uiri poeniteris fuerit abbolutus. Ergo sicut cura diib. l. tiar . an alii Diis lucrit haptig alias , potest sub conditione hapti Euri; ita cum dubitatur an suerit absolutus. liotest sub cotiditione absolvi. Melius tamen es sui, Si ro petita gerieratim consessioue, initiis ter formam proscri et absolutam. Prob. 4 . 'ars, nempe p raeter eas caussas, numquam adhiberi posse conditionalem formam. Si qua alia es- fiet CauSSu. esset utique cum mitiis ter dubitat, an poe-Dilens extra mortis periculum recte sit dispositus. Atra tu causa tion potest adhiberi serma conditionalis. Non enim licet sine extrema necessitate uti materia dubia . etiam sub conditionali forma. Ergo etc. Adde, Constantem Ecclesiae praxim ea in caussa Praecipere, ut poenitenti disseratur absolutio, donec operibus cou- versioue in sinceram ostender t.
Seholisu. Non est necrsse, ut conditio verbis exprimatur, sed salis est , si Scratur metale.
Omnino necessarium est. ut absolutio a censura excom-δntiri ι calionis praecedae absoltilionem a peccatis. Prob. Excommutii catus a quocumque Sacramento suscipiendo prohibetur. Ergo graviter peccat tum Sacerdos absolve iis, tum ipse, qui absolvitur in eo statu; az proinde tantum abest ut iustificetur, quin alia peccata sacri logio cumulabit, quod tamen ii itelligendum est, si dc liberato animo, ac scictiter id fiat. Merito ers: Oante absolutionem a peccatis Rituale Romanum proferendum praecipit absolutionem ab excommunicatione iis Verbis: Absoluo te ab omni Oinculo excommunicationis . . . in qtiantum Possum, et tu indiges, quae Ver ba adjecta sunt , ut solvatur etiam excommunicali O ,εi quae sit, ignota pariter poenitenti, ac in inistro ,
442쪽
qui tamen potestatem haberet eam solveruli. Unde in .sert Sytoius , si poenitens confiteatur Ministro Potestatem habenti solvendi censuras reservatas.et obliviscatur peccatum , cui reser Uata censura erat adnexa, euinposse deinceps a quolibet absolvi ministro cum per illa verba , in quantum possum et tu indiges , Omnes Censuras solvere voluerit, quas solvere poterat, et Poe nitens indigebat; quam tamen opinionem Ludovicus Haberi primo secutus , postea retractavit.
Da essectibus Sacramenti poenitentiae.
ectus sacramenti Poenitentiae sunt remissio Peccatorum , infusio gratiae sanctifcautis , jus ad auxilia actualia, quibus gratia infusa conserWetur , denique reoipiscentia meritorum , quae Per Pecca tum mortua stoe amissa fuerant. Prob. I a. pars, quae est dogma , ex ipsa sacramenti forma , et potestate , quam Christus Ecclesiae concessit dimittendi peccata , ut supra ostendimus. Prob. Ia. pars ex iis, quae diximus in superiore Iibro , ubi ostendimus , non remitti peccata , nisi simul gratia infundatur , sicut non expelluntur tenebrae, Nisi per lucem , licet ordine prior remissio peccati , quam gratiae infusio mente concipiatur. Gratiam autem comitatur etiam nobilissimus omnium virtutum , et donorum Spiritus Sancti chorus , ut in superiori
Libro ostendimus. Prob. 3 a. pars Praeter gratiam sanctificantem, quae Communis est omnium Sacramentorum esseClus , Cori-
fert unum tu odilue gratiam sibi pectiliarem, quam Sacramentalis dicitur . estque jus ad auxilia actualia, quibus enectus sacra uictiti suo tempore sequatur. At Sacramentum Poeni lentiae medicina est spiritalium morborum , ut observat s. Thomas 3. V. Q. art.
I. cujus duplex est ossicium infirmitatem expellere, et
443쪽
444 Theo L Instit. Lib. VIIL Para V. Cap. XL
Satii latem servare. Hinc Augustinus' Lib. de Nat. Grat. Cap. 26. Sanat Deus non solum ut deleat quod Peccaoimus, sed ut praestet etiam ne peccemus. Ergo etc. Prob. 4a. Imrs quae commuitis est Theologorum doctrina, paucis exceptis, quorum meminit S. Thomas 3. P. Q. LXXXIX. art. 5. I. v ex Scriptura IoeLII. 12. Convertimini , inquit ad me in toto corde MUStro et reddam Mobis annos quos comedit locu-βta , bruchus , et rubigo , et aerugo , quod quidem merODFmus .interpretatur de meritis per poenitentiam restitutis. Unde Ambrosius, seu quivis auctor L Ib. De
filo prodigo. Vide , inquit, quam honus Deus , eι
fucitis indulgere peccatis: non soliam ablata restιtuit, acu etiam in si ei ala coneedit. a. ' Absurdum est, et a divina honitate alienum , ut Deus in gratiam reci-Plens peccatorem , nullam omnino habeat ratiouem tot bonorum operum , quae ille secerat ante pece
tum. Quod ergo legitur Ezech. XVIII. 24. Si apem teriι se justus a justitia sua omnes justitise ejus , quas fecerat , non recordabuntur , intelli- seudum est, si permaneat in peccato.
I. Quoniam gloria respondet gratiae sanctificanti, ut
reviviscant merita , necesse est, ut restituatur etiam
impio in justificatione gratia illa, quam per peccatu M
amiserat. Sed non scmper putandum est, eam restituitia eodem illo gradu , quo erat ante Peccatum , alio quin impius, qui post multa bona opera multis Scelerisus se foedavit, et vix per exiguam contritionem valide in exitu mortis absolvitur , . in eundem evehe- ur gloriae gradum , quo Viri sanctitate eximii. Qua-Propter restitui iur quidem ei gratia, et merita per Peucatum amissa, sed pro ratione contritionis , qua Bd Sacramentum, accedit. Atque haec est doctrina S.
Thomae 3. P. Q. LXXXIX. art. 6. inter varias Theo
II. Sicut merita per peccatum mortua , Sive amissa
reviviscunt in justificatione; quaerunt Theologi an etiam Peccata prius dimis5a per uovum peccatum redeant. Et
444쪽
De Saeramentis. Yoni munior quidem sententia est, ea non redires1rmali- aer, sed partualit r. hoz est tantum esse in hominis relapsu ingratum animum erga Deum, et indignitatem veni. ae, et aliquando Deus longe graviori supplicio peccatum Puniat, quod post veniam , et justificationcm commis- Sum est, quasi etiam praeterita peccata , quae Cotidona erat , punire velit. Ceterum quae hio strictim posuimus , magnis sunt inter Theologos controversiis agitata. Denique quod diximus in saeramento poenitentiae eonferri etiam jus ad actualia auxilia . intelligendum e t , quandiu jnstificatus in gratia maneat ; amissa enim Per novum peccatum sanctis eante gratia , jus quoque illud amitti . mani sestum est. III. De Indulgentiis. et censuris, quae ad plenam hujus Sacramenti tractationem necessaria sunt , quoniam grandius hoc volumen evadit. Tom. V. duabus Dissertaitionibus dicemus, quas incile huc qui voluerit , transerre poterit. Sed de' Sacramen o poenitentiae non salis est cognovisse dooniata , nisi etiam Praxis ediscatur ; quae ab aliis an roribris , praecipue vero a probis doctisque Sacerdotibus diu . multumque in hoc ministerio sancte Versatis accipienda est. a
PARS VI. DE SACRAMENTO EXTREMAE UNCTIONIS.
Praefatis. Cum in pluribuς Saeramentis adhibeatur unctio , quae postrema periculose oegrotantibus adhibetur ,
extrema unctio, sive sacramentum exeuntium dictitur.
Quod quidem definiri potest: Ancramentum a Chris o institu iuva, quo inflemi de otia Periclitantes per tineti nem olei, et Sacerdotis' orationem , oblinent sanitatem morborum syiritalium , imo et corporatium , si id animae saluti expediat. Sed quoniam haeretici
a Vide etiam Dissertationem nostram quae in Tomo I. harum Institutionum posv Librum XII. nuper edidimus Diuitiam by Corale
445쪽
4 6 Th ol. Iust. Lib. VIII. Pars. VI. O . I.
insano surore in hoc Sacrainculiani , sicut et in celera quae ipsi reiiciutat, debacellatitur, demon trandum est, Extrena atra Ductionem vervui esse Sacra inentumo Christo Domino institutu in , 2. in expendenduin, quaena in sit eius naateria , ct s. ryia. 3. ' i minister. 4. 'quod subjectum, quaeve Dece*sitas. o. v quiuaui effcctus , ac ceremoniae ii
ostenditur , extremam unctionem Merum esse Sucra is
mentiam a Christo hQmioq institutui'.
uamvis Llitherani, cit Calvinis lae , ut manilesiae novitatis notam effugiant , dictitare soluant , Waldenses , Wiclesum , qt Hus extremam Unctionem ex albo Sacramentorum expuu isse; tamen certum est, haereticos illos quosi parente. .ceteroquin adversariis non invidemus non negasse , Extremam ui actionent . esse sacramentum , Sed errasse tantummodo in eius ritu et quia propter abusi', quos in ea carpebant , ipsum Sacramentum cotitemnebant ut luculenter ostendit Bossuetus Hist. Pariat. . Primi ergo L therus , et Calvinus a Extremam unctionem e numero sacramentorum excerpserunt; contra quos sit.
Dogma fdei est, Extremona Unctionem esse pertim Sacramentum a Christo institutum.
Prob. I. exscript. Iac. V, i 4. inquit Apostolus Iacobos : Infirmatur quis in pobis p inducat Presbteros Ecclesiae, et Ormi super eum, umentes eum oleo in nOmine Domini, et oratios dei salWabit infrmum, et alle-piabit eum Dominus,et si in peccatis sit, remittentur ei. Porro tria ad Sacranientum constituendum necessaria a Luiber. Lib. De Casis. Bahfl. Calv. Lib. IV. Inst.
446쪽
sunt , signum sensibile , promissio gratiae, et institutio divitia , illiae tria in hac unctione , de qua loquitur , Doti desunt, adest enim sensibilo signum , Diactio scilicci olei, et preces Sacerdotis i adcbi gratia Sanctificans , per quam peccata dimittuntur : si in pee-calis sit remittentur ei : denique adest divina institutio; lum ilitia solius Dei εst jungere remissionem Peccatorum sensibili signo , tum quia Apostoli mini-
Siros se tantum , et dispensatorcs nab steriori in Dei
Pmsessi sunt, tum denique quia non . ita conside uterscripsisset Apostolus , iiis irritum sine dubio alleviandum, liherandiam a peccatis, et salvandum , si de re oculus esset humanae institu nis. Neque dicas, eum ritum fuisse institulum dumi aut Pro lem re riasCentia Eeclesiae , quo virtus curationum frequentior orat; nam si ita se res haberet, t.' Apostolus non presbyteros , sed eos , qui gratia curationum Pollerent , vocaridos suasisset. a.' non iudigebalit hoc praecepto fidcles, ut si quando itiiirmarentur, curarent Peparare sanitalem , sed satis por se quisque sollici ius erat . ut vocaret ad infrinos sidelam n liquem miraculis litige0iem. 3.' Apostolus non coniunxisset praeceptum liqociam aliis perpetuo hi Ecclesia duraturis. : tristatur cliquis Mestriam Z oret. AEquo animo est y psallat. Ἀ-frmatur quis ia robis Misical presbyteros etc. Conflemini ergo Glurutriun Peccata Mestra , eι orate pro
Prob. II. ex perpetua Ecclesiae traditione, et praxi , 'qua in re Dallaeus quidem Calvinista suam imprudentiam , vel inscitiam prodit, cum ali , ritum inungendi iusi mos esse receilliorem , alii vero haerelici intentur quidem , semper in Ecclesia fuisse in usu,
etiam cum gratia curationum desiit esse ste luetilior , sed contendunt, eum non nisi meram fuisse ceremotii auxeui recentiores Saerartienti nomen tribu miti . i. v ΟH-
genes Hom. II. in Leoit. Est , inquit, adhuc optima. Licet dura , et laboriosa per Poenitentiam remissio Peccatorum. . . in quo imyletur et illud, quod Aposto- Ius dicit : Si quis aiatem infrmatur , pocet Presb-teros Ecclesιae et imponant ei manus , ringerates eiam
oleo in nomine Domini. uitibus verbis docui Orige-
447쪽
448 Theol distit. Lib. VIII Pars VI. cap. L
rres , Per unctionem infirmorum remitti peccata ideo que esse Sacramentum ', et quidem a poenitentia distinctum , propter diversam materiam , atque subjectuvr Chrysostomus Lib. III. de Sacerdot. ait: Sacerdotes
non faritiam cum nos regenerant , sed etiam post regenerationem admissa peccata condonare Possunt. Nam,
infirmatur quis in Oobis r ait Apostolus , adducat
Presbyteros Ecclesiae. 3.' Innocentius I. Epist. ad Decent. Eugub. interroganti Decentio , utrum iis, quibus alia denegantur sacramenta , unctio Saltem eX- rema adhiberi possit, respondet. Poenitentibus istud infundi non potest , quia genus est Sacramenti. Nant quibus reliqua Sacramenta negantur, quomodo unum genuS Putatur posse concedi y Idem docent alii Patres , et Concilia, tum Provincialia, ut Cabiloxnse IL, Moguntinum , Ticinense ; tum generalia , ut Constantiense Sess. XV. I lorentinum , seu Eugenius IV. in Decreto, et Tridentinum Sess. XIV. can. I. 4. Lutherunt,et Caloinum, universa Ecclesia tum occiden alis,tum orientalis, etiam schismatici, et haeretici exti emam unctionem ut verum habebant Sacramentum , ut Constat ex Prosessione AHieremiae Patriarchae Constantinopolitani ad Lutheranos , variisque Synodis ea de causa in oriente habitis ; ex Graecorum Euchοί RitS , eorumque consensione cum Ecclesia Latina in re Sacramentaria satis explorata in Conciliis Lugdunensi, et Florentino. Atqui ueri non poterat , ut novum lio G dogma, nemine reclamante, universam pervaderet Ecclesiam, si figmentum
test designari tempus, quo haec doctrina primum In Venta sit, et proinde traditionis est Apostolicae toties repetitam Augustini regulam. Ergo iure Tri
dentitium Sess. XI' . can. I. contrarium errorem cla
mnavit definiens : Si qtiis dixerit, extremam unctιOriem non esse pere et proprie Sacramentum a Christo D. N. institutum , sed ritum tantum accePlum αPαtribus , aut figmentum humanum , anathema Srt.
Prob. m. Non est credibile , Christum Dominum, qui tot vitae spiritalis adjumenta instituit nullum Instituisse pro eo temporc quo aeterna hominis Salus in maximo versatur discrimine. Ergo ete.
448쪽
, Objeetione3. obite. I. Praecipuum cautolicorum tandamentum est epistola Iacobi. Atqui nihil hinc proficiunt ; tum quia cpistola illa canonica non fuit initio Ecclesiae, nec pro de tractu temporis Canonica fieri potuit ; um quia non agitur ibi de Sacramento, sed de gratia curaudi infirmos , quae in tempore frequens erat.
u. Transeat mes. Nam etsi Epistola Jacobi non Qsset, sufficeret ad confirmandum dogma catholicum Traditio. Neg. min. Nam primo Epistolam Jacobi Cain Monicam esse , sinis ostendimus Lib. II, nee dissilet Calvinus Lib. III. Inst. Cap. 7. g. 11. et I a. licet Lutherias eam stramineam , aridam. , Apostolo indi-ignam nunc pet , quem sequutitur Bremius , Aemnuitia, Magdebiargenses 4 et ipse Erasmus. Non loqui Apostolum de sola corporis, sed praecipue de auimaeaauitate , patet ex illis verbis et a i ita peccatis sit ,
Inst. 4. mctio, de qua loquitur Iacobus, eadem illa est, quam Apostoli ante Christi passioticin adli Bebant infirmis, eosque curabant, maeci UI. 13. Sed
illa non erat Sacra ineulum. Ergo etc. . cI f. Non uuam esse Theologorum de utraque hac sectione semetitiam. At Donsus de Castro , Thomas maldensis, Maldonatus , CMh-ιn-s. Putant, eamdem esse unctionem ab Amostolis ante christi passio Mem adhibitam , et a Iacobo praedicatam , quam seu trii Liam probabilem palat Laurentius Berii. Sod Theo-4οgi illi contendunt, utramque unctiouein verum suis se Saotamoniunt. Alii verisimilius afurniant . alterius rationis suisse mictionem ab Apostolis Marc. VI. usu Patam , quη,pe Non aliam ob causam adhibitam, quam ad curatiouem tu firmonum , cujus curationis virtutem Christus eis Iribuerat dicens mali. T. 8. Infrmos curate , mortuos suscitate , lemosos mundate , daemones injicite. Nam a. ' iuquiunt, tunc Apostoli nondum erant Sacerdotcs. a. ' ungebant infirmos quoscumque , etiam
449쪽
45o Theol. Instu. Lib. VIII Pan ' cap. L
solius corporalis sanitatis mentio fit in Evangelio. Comcedunt tamen , per unctionem illam suisse adumbratam virtutem Extremae unctionis , quam deinde Christus institisti.Unde caute Trideritinum Sess.XIV. Castra. ait Sacramentum Extremae unctionis apud Marciam quidem fuisse insinuatum , ac per Iacobum Apostolum , ac Domini fratrem suisse fidelibus commen
inst. I. ' Negari non potest, quin infirmorum umetio ob eorum corporis sanitatem commendata sit a
Iacobo , et . patet ex illis verbis: oratio iidei saloahit infrnitim, et allepiabit eum Dominus , hoc est ut Graecus habet textus, relevabit, iacentem criget. Atqui hic effectus sub Apostolis frequens. jamdiu manuit; si quis enim hodie unus ex millibus post
extremam unctionem conValescit, Naturae potius , et
medicinae , quam extremaq unctioni acceptam refert sanitatem. Ergo cessare etiam debuit ipsa unctio , ac Proinde 'non est ritus perpetuus a Christo institutus , sed temporarius , Pro illo scilicet tempore usurpatus/ ab Apostolis.. v. DAL Uncti6 infirmorum commendata est ob sauitatem corporis , ut effectum minus Praecipuum, et conditionalem, si nempe animarum saluti expediat, cono. Ut effectum unicum , Vel Praecipuum , nex. Itaque praecipuus Unctionis infirmorum essectus animae salus , et alleviatio est, nempe remissio peceatorum et solamen , ac robur ad toleranda patienter morbi incommoda. Sanitas autem corporis non semper
expedit, aut utilis est saluti animarum ; ideoque esse-etus hie secundarius est, nec prioribus saeculis semper secutus, nec posterioribus semper expectandus ;Praesertim cum ex incuria infirmorum , aut ministrantium , reservatur extrema unctio ad extremam vitae periodam , , qua infirmus nonnisi stupendo miraculo conValescere potest. Ceterum cum non pauci ex rufirmis , qui commodiori tempore sacramentum hoc Su-εcipiunt , convalescant, si postea naturae, aut medicinae dumtaxat habent gratiam, ipsorum fidea desectus est. Inst. 3.' Apostolus prius salutem corporis Promit
tit ex unctione infirmi secuturam : oratio idei salMa-
450쪽
De Sncramentis. 5it insrmum , et alleolahit eum Dom/nvs ; 'deitideta in qua in essectum securidarium , ct coliditionalem si in peccatis sit , remittera Aur ei. Ergo primarius eius essectus aetate Apostolornm erat Sanitas Corporis. ω. Transeat ant. Verba enim illa: saloabit infruium .ralleolabit eum Dominias, etiam de spiritali salute, aulevamine possunt intelligi. Neg. cons. Non enim quod primo loco dictum est, sed quod praecipuam natura sua dignitatem habet, est attendendum. Numquid enim quia Christus in Evangelio prius temporalia , qua in Scmpiterna bona commemoravit dicens, Mati XIX.
I9. Omnιs qui reliquerit. domum et . . . . . centu lumracciρiet, et ollam aeternam Possidebit. et Luc. XVIII. 3o. multo plura in hoc temvore, et in saeculo Gentia-ro ottam aeternam ; ideo putabimus , praecipuam cssu in Evangelio promissionem temporalium honorum. Posita ergo est primo loco sanitas corporalis a Iaco-ho, sicut et a Christo promissio boni temporalis . quia Apostolus de infirmitate corporali , Christus de jactu-xa honorum temporalium instituerat sermonem. Sed spiritualia semper primo in lege Evangelica intelliguntur Promissa. verba autem illa : si in peccatis sit remittentur ei . ita intelligenda sunt, nempe quod per Sacramentum hoc tribuatur gratia eius naturae aevirtutis , ut si homo in peccatis sit, remittentur ei sicut etiam Sacramenta Baptismi . et Poenitentiae 'quae aliquando conseruntur hominibus iam per contritionem iustificatis. Inst. 4 ' Vetustiores Patres , qui de mysteriis Be- Iiqionis Christianae scripserunt , Iustinus in Aρoloeia, Tertulliantis in Aρologetico Vllus Hieros. in Catechesibus , Dionysius de Ecclesiastica Hierarchia
imo qui Sanctorum vitiam . atque obitum accurate scri-Pserunt , numquam P serunt, eos in extremis sacro oleo inunctos. Ergo unctio a Iacobo commeridat. 1 ad sanitatem corporis fiebat, qua cessanie post Apostolorum aetatem, cessavit etiam illa unctionis observatio.
U. Neg cons. Nihil enim valet silentium aliquorum Veterum contra apertissima aliorum testimonia , praesertim Innocentia I. Papae iti Epistola ad Decentium. Quod autem veteres Historici , qui Sauctorum obliuisi